Badania w RODK jak one wyglądają? Na co mam się przygotować? - Netkobiety.pl

ja boje się jednego, że dzieki takim ośrodkom jak RODK realizuje sie zupełnie inne cele niz powinno sie realizować. W moim wypadku zona sie wyprowadziła bo miała dosyć życia z facetem, którego nie kocha. Nie chciała nic robic - sprzątać, prać, gotować. Sam sprzatałem, bo przeciez w chlewie życ nie będę z dzieckiem. Pranie niewyprasowane lezało latami! Nawet moja córka pytała się - czemu nie dasz tatusiowi jeść? Odpowiadała - ma dwie ręce nich sobie zrobi. Nie szkodziło to jednak aby jeździć na wczasy, brać z życia pełnymi garściami i naciagac mnie na prezenty... Do tego kłamstwa i kombinowanie non stop. Dziecko miała na górnej półce. Bywało tak, ze córka nie widywała jej po 3 dni. Potem dobra mama. Szczególnie teraz. Chce mi udowodnic, że jestem zły. Jak siedziała i malowała paznokcie a córke trzeba było okąpać - to wrzeszczała (bluzgi leciały codziennie) ale sie nie ruszyła. Teraz nawet jej koleżanki boja sie (powiedziały mi o tym) kontaktu ze mna, aby ona nie zrobiła im jakiejś jazdy! No cóz kasy nie ma nawet na chleb dla siebie! A ja mam zapewnić wszystko? Dlaczego? Powiedziałem jej na córke zawsze - zreszta płacę i jak wzięła wszystkie rzeczy z pokoiku małej to kupiłem na nowo. Ale dlaczego matka ma życ z moich pieniedzy skoro sama doprowadziła sie do ruiny a mnie wykańczała swoim wulgarnym jestetstwem. Ona ma takie skoki nastroju jak nie wiem co! Boje sie nawet odbierac od niej telefonów, bo przecież nigdy nie wiem co moge sie spodziewać! Na razie dziecko mamy na przemian. Ja chodze z małą na tańce - ona nawet sie tym nie interesuje, nie wie kiedy sa zajęcia i o której. Jak dziecko powiedziało, że wolało Pania od baletu niz Pana to od razu jest pretekst aby dziecka na balet nie puścić! MASAKRA. Dlatego boje się, że nagle sie okaże że moja żona to osoba której moja córka potrzebuje najbardziej na świecie, a ja moge byc jedynie dla niej bankomatem!

Nie wiem jakie masz szansę. Najgorsze to walczyc z uprzedzonym sądem. Wtedy walka jest bardzo ciężka i wymaga wiele poświęceń ze strony walczącej osoby. Jak wiesz w takiej sytuacji sa często faceci, chociaż jak czytam forum to oczy mi wychodzą na wierzch ze strachu co sie wyprawia. Nie wiem co w tej sytuacji maja począć dzieci takich ludzi... są w sytuacji wręcz dramatycznej. Ja tak jak ty walcze o dziecko, ja oczywiscie bez adwokata a moja nie mająca pieniedzy żona z pełnomocnikiem... ona śmieje sie w oczy wszystkim, chodzi sobie na kawusie z koleżankami, do kina i cieszy życiem, a ja jak żebrak czekam na każdą chwilę z moją córką... Jestem załamany! Córka wie, że ja kocham i sama też mnie kocha ale ja boje sie utraty kontaktu z nią i tego, ze mamusia zrobi z niej dojną krowę a ja zdechne w roli żebraka!

wiec tak jak pisałam wczesniej,przyszła i od jakiegoś czasu regularnie gości w naszym życiu matka Jess...nie chce sie nią zajmować,jest w ciąży z jakimś facetem i mimo że moje pierwsze wrażenie było że trochę wydoroślała to niestety...jest z trzecim dzieckiem w ciąży z trzecim facetem i to po 3 misiącach znajomości...Świadomie zaszła w ciąże...Jak sie o tym dowiedziałam od niej to myślałam że z względu na Jess pęknie mi serce...Ja teraz jestem w  Niemczech na stażu do 3 czerwca,mam nadzieję że w miedzyczasi nie będzie rozprawy albo badań w rodk,choć mimo że wnioskowałam o badania to nikt ich narazie nie zlecił. Jest mi cholernie ciężko,jutro mija 3 tydzień od wyjazdu i nie wiem co ze sobą zrobić...Tęsknie za młodą i mężem...Ale skreślam dni do przyjazdu i mam nadzieje że akurat na rozprawę zdąże:)a co do ojca małej to po 4 miesiącach łaskawie napisał że przyjdzie i nie przyszedł i dziś też miał przyjsć i też nie przyszedł:):):):):)mąż mi mówił,więc napewno ma kredki i się w sądzie nie wybroni sadysta:/
Do wszystkich walczących o swoje prawa do dzieci-będzie dobrze,co prawda czekanie zabija ale warto,później się nie żałuje żadnej minuty cierpliwości i walki gdy dziecko jest przy tobie....
Powodzenia!!!!!!!!!!:*:*:*

22 maj rozprawa!!!!!!ah,ale sie stresuje,musze wrocic z tych niemiec na 3 dni ale mam nadzieje ze juz sie cos wyjasni....i tesknie za moim malenstwem:(
bezradna,ty wogole zyjesz??

Witam ponownie. czytam tutaj od czasu do czasu co przynosi Wam drogie forumowiczki kolejny dzień i WALKA.
Córka mieszka ze mna, syn z ojcem. Sąd Rejonowy orzekł że syn ma mieszkać z nim a córka ze mną. Oczywiście złożyłam apelację do Sądu Okręgowego. Złożyłam dowód w postaci smsów o jego świadomą alienację rodzicielska (mówi dziecku że nie ma matki, że go nie kocha). Sąd odroczył sprawę bezterminowo i badania w RODK. Nie widzę synka już od listopada. Kontaktu telefonicznego nie mam z nim od dnia 20 marca. Ciekawe ile będę czekać na badania w RODK i jaki wpływ na te badania będzie mieć ta długa rozłąka. Dziecko ma 2 latka. Córka która jest ze mna prosi mnie abym zadzwoniła do jej brata a mąż jak na złość nie odbiera. Nawet jeśli uprzedzam go smsem że Magda będzie dzwonić. Miałam nadzieję że Sąd Okręgowy ustali miejsce pobytu syna przy mnie a tutaj taka niespodzianka. Chciałam złożyć o ustalenie kontaktów z synem na co odpowiedzieeli mi żę sami nie wiedzą gdzie mam go złożyć skoro chce w jednym uregulować kontakty moje z synem i męża z córką. A najlepiej poczekać nakoniec sprawy apelacyjnej. Boję się coraz bardziej. Nie wiadomo kiedy badania w RODK i kolejny miesiąc czekania jak nie więcej. Ostatnia rozmowa z ojcem dzieci odbyła się w marcu gdzie poinformował mnie że jak chcę przyjechać do syna to i tak klamkę pocałuję a jest to odległość przeszło 700 km. Może któraś z Was wie coś w tym temacie?

Dzieki za zyczenia ale nie wierze już w to że odzyskam córeczkę . Nie mam już pieniędzy .

Hej koleżanko panie w RODKU dobrze obserwują pozornie się niczym nie interesują one wszystko widzą to jest ich zadanie. A to że ojciec dziecka nie potrafi sie zająć dzieckiem będzie tylko działać na Twoją korzyść.

Witam,
Do Artika: Jeśli babcia dziecka nie jest osobą wskazaną we wniosku o przeprowadzenie badań w RODK-u to istnieje opcja, że będzie wyproszona z terenu ośrodka. Pozdrawiam.

wuzetka nie jest łatwo niestety. Na wariatów nie ma rady a tacy maja większe poszanowanie w oczach sądu i biegłych.Wiem z własnego doświadczenia. Nie wiem co Ci napisać bo nie ma dobrej rady na nasze potyczki. Trzymaj się

Dlaczego dwie osoby, które w pewnym momencie zycia były sobie bliskie zmieniają się i robią wszystko by "dokopać" tej drugiej stronie. Realizują tylko swój cel i idą do niego po trupach - nawet własnych dzieci.....

Witam.
Jestem nową użytkowniczką.
Czytam ten temat od 2 godzin... I na przemian z płaczem, słanianiem się i przejściem "po ścianach" (z braku sił) do kuchni po coś do jedzenia robię się co raz bardziej przerażona.

Moja sytuacja jest inna niż Bezradnej. W zasadzie całkiem inna. Znając specyfikę internetu nie napiszę tu ze szczegółami. Ale wiem jedno - potrzebuję wsparcia. A psycholog? Na NFZ? To kpina. Mam wizytę na październik. No tak, bo wsparcia mi przecież potrzeba JUŻ...

Ale może od początku...
Związek w tym roku miałby 10 lat, małżeństwo 5 lat. Porozumienia między nami nie było od jakiś 6 lat... Ciąża nieplanowana. Ślub zawarty, bo.... Nagle taka myśl nam wpadła do głów... Formalności załatwione w ciągu tygodnia, ślub zawarty miesiąc później. "Na szybcika". Bez przemyślenia. Po szczeniacku, jak tak teraz na to patrzę.
Odnośnie porozumienia - przez całe małżeństwo mój mąż widział tylko komputer, później też konsolę, a w ciągu ostatniego roku motor i oczywiście kolegów, z którymi się regularnie spotykał. Jedyne co robił dla nas - pracował i zarabiał na utrzymanie. Nie mieliśmy ŻADNEGO wspólnego tematu. Po kilku kłótniach i moich zarzutach, że się nami nie interesuje, zaczął dzwonić z pracy co u nas - swoją drogą przeważnie trafiał jak nie miałam czasu z nim gadać (karmienie, przewijanie, środek zabawy, ubieranie - trzeba przyznać koślawe szczęście miał).
Szara codzienność - on praca, powrót: stos pretensji, że to i tamto nie zrobione, że obiad nie czeka już na niego, albo że nie dobry, siadanie przed kompem i tak do 23, 24 a niekiedy do późniejszej pory. I tak przez 3 lata małżeństwa. Ja - z dzieckiem, wiecznie z dzieckiem, zajmowanie się domem (sprzątałam co 2 dni, rano więc wieczorem nie było już widać efektu), w ciągu ostatniego roku: po jego powrocie do domu sama też siadałam do kompa (o naiwności - myślałam, że jak ja wszystko oleję, to on się zmobilizuję, bo jak prosiłam tłumaczyłam, płakałam, krzyczałam, nie docierało), mogłam sobie na to pozwolić, bo syn (obecnie 4 lata, wtedy 3 i 3,5 roku) i tak garnął do taty i siedział mu na kolanach i grali razem (w strzelanki z krwią, zombi i innymi takimi - odpowiednie gry, prawda?). Ja się zajmowałam dzieckiem, ubierałam, kąpałam, zabierałam do lekarza, na spacery, place zabaw, na lody, do biblioteki, z Synem wybrałam przedszkole, odwiedzałam rodzinę, robiłam laurki, prezenty własnoręcznie wykonane, i wszelkie inne takie rzeczy... Jak wyjeżdżałam (a zdarzało się to niezmiernie rzadko... ostatni raz we wrześniu) to przeważnie dzieckiem zajmowali się teściowie, bo Tatuś MUSI odpocząć, bo on pracuje na codzień (i raz na kilka miesięcy nie może w weekend zająć się dzieckiem). To była oczywiście opinia mojego jeszcze męża i jego rodziny. Podczas spotkań ze znajomymi mąż potrafił mi tak dopiekać, że płakałam w łazience, słyszałam, że do niczego się nie nadaję, że nic nie robię, że na nic mi moje wykształcenie... A zaznaczyć muszę, że pomocy od męża nie miałam wcale. No może z 5 razy sprzątnął w domu. Ja wyraźnie powiedziałam, że jak zaprosiłeś gości to teraz się rusz, bo ja mam inne zajęcie.
I tak mijały dni, a mnie ta codzienność zaczęła przytłaczać. Doszło do tego, że lepiej mi było jak jeszcze męża w domu nie było. Źle się czułam jak był w domu, przeniosłam się spać do pokoju dziecka, a rozmawiać wolałam ze znajomymi internetowymi niż z mężem. Od dobrych 2 lat nie kocham męża. A może i dłużej.
Aż doszło do sytuacji, która zaważyła na wszystkim i rozpętała burzę. Nie mogę tu napisać co i jak konkretnie. W każdym razie tego dnia mąż się wyprowadził, na moje żądanie. W najbliższy weekend przyjechał po swoje rzeczy. Poprosił, żeby zabrać Syna na WEEKEND, bo się z nim nie widział kilka dni i tęskni. A ja naiwna... Zgodziłam się. Jak to teraz jest obrócone? Że mąż wyprowadzając się z domu zabrał ze sobą dziecko. Szczegół, że to nie było tak... Moją mamę nastawił prawie przeciwko mnie, załatwiała do mnie specjalistę do spraw uzależnień, który potwierdził, że mi nic nie jest. Bardzo ładnie moją mamą zmanipulował - o mało nie straciłyśmy kontaktu.
A weekend zmienił się w poniedziałek, środę, piątek, sobotę... A w piątek się okazało, że NIE ODDA mi dziecka.
Poszłam na policję. I co się dowiedziałam? Że on ma prawo mieć dziecko, bo nie ma sądownie uregulowanego. I oboje mamy władzę rodzicielską. Przez 2 miesiące Syn nie był przywożony do swojego domu. Z moją rodziną się nie widywał wcale. Ja łaskawie miałam pozwolenie na widzenia (wiem, byłam w dobrej sytuacji). Było mówione, że jak syn powie, że chce wrócić ze mną do domu, to mu pozwolą. Doczekałam się. Powiedział. I tu dopiero były cyrki... Wypięłam dziecko z fotelika. Teść mnie zaczął unieruchamiać, teściowa wyrywać dziecko. Teścia pogryzłam, żeby uwolnić ręce. Ale nie udało mi się utrzymać dziecka. A dziecko słyszało kierowane do mnie "Ty K...wo, Zabiję cię Ku...wo, Ale Ku...wę sobie wzięliśmy..." A jak teściowa mi zabrała z rąk Syna, wyciągał rączki do mnie i płakał, że chce do mamusi. Koszmar. Nadal mam tę scenę przed oczami. I nadal na mnie tak działa, jak tamtego dnia. Zadzwoniłam do prawnika wtedy, poszłam zgłosić sytuację na policję. Oczywiście nikt nic nie może.
Pierwsza sprawa odbyła się 2 miesiące po wyprowadzce jeszcze męża. Zabezpieczenie wydane na korzyść pozwanego. Uzasadnienie: dziecko przebywa tam już 2 miesiące i żeby nie przerzucać to tu to tam, więc zostaje z ojcem do czasu badań w RODK. Nie wiem czemu tak Nie rozumiem... Ale ok, czekam. Dostałam widzenia z dzieckiem, 2x w tygodniu i co drugi weekend. Teraz, kiedy znalazłam pracę, zostaje mi co 2 weekend i szczątkowo w tygodniu
Minęły 2 miesiące od rozprawy. Skierowania do RODK nie ma. Cicho i głucho. Będę dzwonić chyba tam. Bo czas leci i leci na moją niekorzyść. Dziecko tam od teściowej słyszy, że u mnie nie ma domu nie wiem co jeszcze... Ta kobieta na prawdę potrafi manipulować. Mąż jest tak zmanipulowany, że sam nie potrafi myśleć. Jest owładnięty zemstą. Szkoda, że wysługuje się do niej dzieckiem. Ostatnio powiedział mi, że dziecko do mnie nie wróci.
Boję się tych badań w RODK.

Pozdrawiam każdego rodzica walczącego o swoje dziecko. Każdego, który robi to z myślą o dziecku a nie o swoich pobudkach. Jesteście niezwykle silnymi ludźmi.

ach zapomniałam dodać. Ja nie zamierzam utrudniać mu kontaktów. Wręcz przeciwnie - cieszę się, że teraz zmądrzał i zaczyna być ojcem na jakiego dziecko zasługuje. Bo, że dla nas nie ma nadziei to jedno. A że Syn potrzebuje obojga rodziców to drugie.

bezradna79
przeczytalam wszystie twoje wpisy...
zaczelam czytac i zauwazylam ze wypowiedzi sa z 2011r, wiec se pomyslalam przeskocze dalej zobacze co u niej wyszlo...
a tu przechodze na kolejne strony i ciagle to samo i teraz sytulacja nie ruszyla z miejsca.
dlaczego nie jezdzisz do corki?? mysle ze dajesz swemu ex argument dla corki typu"widzisz mama cie nie kocha bo nie przyjezdza"
on tez w sadzie powie ze nie jezdzisz wiec nic nie utrudnia, ja bym jezdzila w kazda chwile i nie wazne jak reaguje, wazne ze cie widzi, ze bedzie zawsze pamietac, ze mimo co mowi ojciec to jednak to co bedzie widziec ze waczyczh o nia nie bedzie sie zgadzac z tym co slyszy.
wiem co mowie, nawet jesli dziecko krzyczy to musisz ja zabierac, musisz z nia byc(to jest zdanie psychologa z RODKu)
masz takie prawo a z niego nie kozystasz, na poczatek stoj chodzby 1-2 dni aby ja zobaczec, aby z nia pobyc, powiedz ze bedziesz za tydzien i badz.
uwazam ze powiannas ciagle probowac a tym samym nie dac ex satysfakcji ze cie dobil.
wes swego faceta na wsparcie

syla135 łatwo się pisze gorzej z wykonaniem . Masz 800 zł. wypłaty 300 zł alimentów i 500 km do swojego dziecka? Bo ja tak - nierealne jest dla mnie w tej chwili to o czym Ty piszesz.

Witajcie Drogie Forumowiczki i zarazem walczące matki ( i ojcowie:))
Ojej,znalazłam się w tak komfortowej sytuacji o jakiej nawet nie marzyłam...22 maja była rozprawa-na której dostaliśmy termin na kolejną 19 czerwca,na której mielismy się dowiedzieć o terminie badania w RODK . Myślałam że szlag mnie trafi na miejscu bo już oboje rodzice małej stwerdzili że mamy być rodziną zastępczą a i tak nas skierowli na badania....Na nasze szczęście,ojciec młodej nie widział się z nią od 8 stycznia a jej matka miała przebłysk i regularnie co tydzień przychodziła przez dwa miechy i znów jej nie widać:)
19 czerwca była rozprawa na której nie mogłam być bo wreszcie dostałam pracę i to był mój pierwszy dzień w pracy...Sędzina krzyczała że mnie nie ma aż w końcu mój mąż jej powiedział że jest hipokrytką bo najpierw nam nie chcą przyznać prawa do opieki nad Jess a potem jak już znajduję pracę to jest źle bo przecież rozprawa na której mamy tylko się dowiedzieć terminu badania jest ważniejsza...zrobiła się milutka potem:)
I teraz uwaga uwaga,werble proszę....
termin dostaliśmy na 18 lipca.....tak tak,tego roku:):):):):)
Także sędzina powiedziała matce Jess że sprawa toczy się o pozbawienie jej praw rodzicielskich,natomiast na rozprawie nie było ojca małej...jemu chyba ograniczą tylko prawa bo nie ma podstawy prawnej żeby mu je odebrać...Choć moim zdaniem stwierdzenie matki młodej na rozprawie że ona teraz musi sobie ułożyć życie nei pomogło jej-no bo z jakiej racji ona ma sobie ukłądać życie-przy czym ma już normalnego faceta,jest w ciąży i ma pracę i nie chce opiekować się swoim dzieckiem-a ja mam jej córkę wychowywac bo ona UKŁADA SOBIE SWOJE ŻYCIE??a ja z  dnia na dzień zostałąm matką i nie miałam czasu żeby sobie j poukłądać:/
A co u Ciebie bezradna?Coś się ruszyło w twojej sprawie czy nadal echo?Smutne to jest że to już tyle u Ciebie trwa:(:(:(:(
Serdecznie wszystkich pozdrawiam:)

Hej,
jestem w trakcie rozwodu bez orzekania o winie,zgodzilam sie na takie
rozwiazanie ze wzgledu na 20 miesiecznego syna,ale mam co do tej decyzji
watpilowsci,
w tej chwili czekam na badanie wiezi,poeniewaz moj maz poprosil o nie
sad,gdyz chce brac syna raz w miesiacu od 11 do 18 beze mnie,a dziecko widzi kilka godzin raz na 2 miesiace....)nawet nie probowal ze mna ustalic kontaktow z dzieckiem)
Dodam ze mieszkamy od siebie 400km,zainteresowanie meza synem konczy sie na
smsie jak maly i placeniu zabezpieczenia....
Maz mnie wyrzucil z nowowybudowanego domu...ale niestety,ja jako przyjezdna
nie mam swiadkow na owe traktowanie i pastwienie sie psychiczne meza....
Moj adwokat-sprawa 400km od mojego miejsca zamieszkania,niestety nie sprawdza sie.....
Mam pytanie,czy ja moge zmienic w trakcie rozwodu ,by rozwod byl z
orzekaniem o winie?i jakie mam szanse jezeli tylko jako dowod mam np
nagrania z dyktafonu,smsy,
sasiedzi pewnie slyszeli awantury,ale ja nie bylam z tego miasta,nikt nie
zezna na moja korzysc,maz do dnia dzisiejszego,ubliza mi i mojej rodzinie w
smsach,
prosze o porade:)
Dla mnie to jest trudna sytuacja,poniewaz ja wrocilam z dzieckiem do rodzicow,jestem juz tu prawie 7 miesiecy
maz zas zostal w domu.

pzdr

Hej Bezradna...czytalam Twoj post...przykro mi brdzo,jakbym mogla pomoglabym CI....ale jak?
Mojemu mezowi tak zalezy na dziecku,ze sam jak zlozyl wniosek o rozwod,w pkt 3 napisal-kazdorazowe miejsce meldunku matki jest miejscem meldunku dziecka:)Malutki jest ze mna:)choc nie raz maz mnie straszyl,i straszy ze zabierze mi go,nie bede go widziala,bede jezdzila pod dom i plakala by mi go choc przez okno pokazal...co ja przezylam?nie chce wracac nawet mysla,dlatego wole by jego wizyty byly w mojej obecnosci....Takie zachowanie mozna zaliczyc do znecania sie psychicznego..,chcial ze mnie zrobic wariatke,by miec dziecko przy sobie,mielismy isc na terapie...psycholog prawdopodobnie przekupiony...dobrze ze przyjaciele mi oczy otwarli,i zabralam malego i wrocilam do rodzicow,nie jest mi latwo,ale dla syna stane na nogi....mam dla kogo:)
O Ograniczenie praw walcze...maz przez 7 mies zadzw do mnie 3 razy...moich tel nie odbieral przez ok 4,teraz tez nie odb,ale po kilku godz odzwania,ale po co?ja nie dzwonie na pogawedke..tylko w waznej sprawie dotyczacej syna!
Nie dzwoni-stwierdzil ze smsy mi udowodni rozmowy nie:)-czyli wszystko na pokaz,Badanie wiezi mam za 9 dni...jjuz dopada mnie stres....

Read hair- badz dobrej mysli:)
Ja badania mam jutro,dzis maz zrobil mi niespodzianke i napisal ze jest pod moim blokiem i czy moze wejsc,a ja ze tak,ale maly spi,jak wstane to wychodze,a swoje wizyty mogldby zapowiadac?cwaniak co?chcial dzisiaj sie pobawic z dzieckiem by jutro do niego poszlo...
Powiem tak,spodziewalam sie jego wizyty odkad dostalam termin badan,wiedzialam ze przyjedzie dzien wczesniej:)dlatego wczesniej juz mialam zaplanowany wyjazd z domu..
Trzymajcie za nas kciuki....:)

KORFANTY-ja nie jestem msciwa,i nie wiem dlaczego osadzasz bezpodstawnie ludzi,ojciec mojego syna,jeszcze moj maz wyrzucil nas z domu,jak dziecko bylo chore,i nigdy mu z nim nie utrudnialam kontaktu,wrecz przecwinie zapraszalam nawet na swieta majowke...dzieli na 400km,wiec moglby przyjechac na kilka dni?no ale po po co...jak wazniejsze wykonczenie domu,akumulator,instalacja gazowa....w samochodzie,wszystko tylko nie syn,dam Ci przyklad w kwietniu pytalam wielokrtonie kiedy przyjedzie,nie ma czasu,urlopu,kasy,dostal termin sprawy-to kasa czas sie znalazy,po sprawie znow przyjechal a ja z pytaniem co sie stalo ze przyjechal a on ze sedzina mu kazala,i jak sie tu nie smiac:P
Przyjezdza co dwa miesiace na 6 godz,nawet proponowalam ze podjade do domu bo w nim mam wszystkie swoje rzeczy a on bedzie mial okazje pobyc z malym-odpowiedz ze jestem cwana,wymienil zamki w domu!naszym wspolnym domu.
a jaki ma sens badanie wiezi jak caly dzien by spedzil z malym?zaden,bedzie zawsze przyjezdzal do dziecka najpierw sie oswoic,a na drugi dzien go samemu brac?prosze bardzo i na badaniu tak rowniez powiedzialam.

Do wszystkich co sie stresujecia badaniami,nie ma czym:)u mnie trwaly z 4-5 godz.
Oczywiscie czekalisy w poczekalni gdzie byly zabawki dla dzieci,no i podstawione Panie psycholog..co nas obserwowaly,ja sama pokazalam malemu jak puszczac autka do taty,po czym poszlam na krotka rozmowe,musialam narysowac drzewko:)wiadomo o co chodzi....pozniej zostalam poproszona na rozmowe z 2 Panimi psycholog,malutki nie plakal jak mnie nie bylo,bo mial tone nowych zabawek,a tatus zrobil pare wtop...to znaczy mielismy testy niedokonczonych zdan robic przy dziecku,a on zabral test i siadl tylem do malego,dopiero po kilku minutach od mojego wyjscia przesiadl sie by moc go widziec...
Ja na samej rozmowie bylam ponad 2 godziny,na badanie zabralam swoja mame,gdyby byla potrzebna opieka dla syna:)
Po rozmowie moglam juz z synem isc,a maz zostal poproszony do Pan psycholog....

Powiem tak,moj maz nigdy mnie nie poprosil o wziecie malego na spacer(nie ma mowy o braniu do siebie dzieckoa nie ma nawet 2 latek) z wszystkim idzie do sadu,sam wnioskowal o te badanie.Nawarzyl sobie piwa niech je wypije....Chcialabym aby nie mogl brac malego sam ne  te 8 godz....dla zasady,ze lepiej moze najpierw sprobowac komprosmisu,ale po takim wyniku sprawy....i tak mu dam syna na spacer,
ale mam nadzieje ze ta sytuacja go czegos nauczy,a nastepnym razem nie bedzie nas i co najwazniejsze syna narazal na stres.

To co jest miedzy mna a nim z mojej strony nie ma wplywu na konatakty ojca z synem,po sprawie rozwodowej wyjdzie jak bardzo mu na dziecku zalezy....

monikakent a nie da sie sie postepowania toczyc w sadzie w ktorym nie pracuje bratowa?musza byc na to jakies regulaminy....
sprawe macie w pl ?

witam. U mnie sprawa też wygląda nie ciekawie. Jesteśmy z mężem po pierwszej rozprawie rozwodowej, na mój wniosek z orzeczeniem o winie, na której było rozpatrywane zabezpieczenie powództwa w sprawie opieki nad dziećmi na czas trwania procesu. Sąd przyznał opiekę nad 10 letnim synem ojcu. Udokumentował tylko ty ,że syn związany jest ze środowiskiem w którym będzie mieszkał z ojcem i w trybie pilnym zlecił badanie w rodk.Dodam że mamy dwójkę dzieci. Zeznawałam i przedstawiałam dowody,że mąż nas separuje od syna, że znęcał się na córką psychiczne, że córka od 3 lat leczy się u psychologa, że miała początki choroby wrzodowej żołądka, że bardzo tęskni za bratem.Sąd nie wziął w ogóle pod uwagę córki.Dodam ,że mąż wniósł o opiekę nad synem z ograniczeniem władzy dla mnie i o ograniczeniem sobie praw do córki i opiekę dla córki dla mnie!?!? szok. Ja wniosłam o opieke nad obydwojgiem dzieci. Mam udostępnione mieszkanie o ciotki która wyjechała na stałe zagranicę, pracuje no niby zarobki najniższe, także nie rozumiem decyzji sądu. Wniosła sprawe o znęcanie nad rodziną w sądzie. Boje się badania bo syn jest odsuwany ode mnie i córki, mieszkałyśmy ciągle do lipca w spólnym mieszkaniu.Ale mąż i tak przez ten czas odsuwał syna.Kupował drogie zabawki, gry komputerowe na ktore ja nie zezwalała(bijatyki, strzelanki ) Wyrzucił mnie z naszego pokoju do pokoju dzieci, do córki sam "wprowadził " sie do naszego pokoju. Kontrolował i kontroluje syna na każdym kroku, nawet gdy syn idzie do Wc mąż maszeruje za nim, zamyka w pokoju itp.Od lipca rzadko pomieszkujemy z córką w domu, bo córka tam się źle czuje, ma problemy z ciśnieniem, jest wyśmiewana przez ojca, który jej dokucza. W stosunku do nie jest jeszcze gorszy , wyszydza mnie, obraża . Wmawia synowi , że się mnie boi, prościej mówiąc robi mu pranie mózgu. I gdzie sprawiedliwość?!?! Nie wiem co dalej robić .

No Bezradna,żyjesz?
Ja już dostałam wyniki z badań z RODK, tak jak myślałam są pozytywne dla mnie i dla męża,nie będę zagłębiać się w szczegóły ale napisano m.in. że matka biologiczna małej jest infantylna i nie nadaje się w żadnym razie na matkę,natomiast ojcu być może by przyznali dziecko ale on sam tego nie chce-paranoja psychologów,face ma wyrok w sądzie za przemoc w rodzinie a oni stwierdzają, że dziecko mogłoby być u niego;/
Jestem w szoku wogóle bo badania nam wyznaczono już w miesiąc po rozprawie i wyniki przyszły w niecały miesiąc po badaniach:)Akta u sędziny także nic tylko czekanie;/
Natomiast Bezradna pisej co u Ciebie,czy coś się zmieniło bo już widzę nie dajesz długo znaku życia:*
Powodzenia dla wszystkich co walczą o te małe istotki, które nie cisnęły się na ten podły świat a najbardziej ze wszystkich stworzeń ponosza tego konsekwencje;/

Witam, założyłam byłemu mężowi sprawę o zakaz kontaktów z dzieckiem. Uważam że dziecko nie jest z nim bezpieczne dlatego że nie dość że bardzo żadko go zabiera to spożywa przy nim alkohol, po pijanemu wozi go rowerem a dopuścił się nawet tego że latem pijany na rowerku wodnym wypłynął z synem na środek jeziora, na Komunię Św syna przyszedł też pod wpływem, wciąż buntuje syna przeciwko mnie nawet mówi mu że mój partner to frajer i pajac czy nawet pyta go kto jest dla niego lepszy tata czy mamy facet itd...( jest alkoholikiem, rozwiedliśmy się dlatego że znęcał się psychicznie i fizycznie chociaż rozwód bez orzekania o winie). Sąd skierował jego i syna do RODK i chciałabym wiedzieć czy jeśli skierował ich czy ja też będę tam o coś pytana? na czym w ogóle takie badania polegają? Ile się czeka na odbycie  się takich badań na pomorzu? Z góry dziękuję za odpowiedzi..Syn ma 9 lat.

witaj, Anhedonia z całym szacunkiem czytałam bardzo dużo postów w tej sprawie i nie znalazłam odpowiedzi na to czy jeśli sąd nakazał że ojciec i dziecko mają być w RODK to czy ja też bede w jakiś sposób badana a co do terminu oczekiwania to było podane różnie ale nigdzie że na Pomorzu.. pozdrawiam

świetny pomysł z tym żeby zadzwonić i zapytać.. dzięki bardzo (nie wpadłam na to )

O tyle jest różnica, że 16 letnia pannica ma prawo wyrazić SAMA opinię na temat tego z kim chce mieszkać i jakie ma zdanie odnośnie dotychczasowej opieki matki czy ojca.
Można się odwoływać od postanowień sądu - tylko PO CO? (takie odwołanie sąd TEŻ może odrzucić, jako bezzasadne - w braku porozumienia rodziców chyba nie ma INNEGO wyjścia jak posłuchać najbardziej zainteresowanej, której losy się ważą a DOTĄD nie miała nic do powiedzenia).
TAKA duża dziewczyna chyba wie co jest grane. Mam nadzieję tylko, że nie grane NIĄ (że nie jest pionkiem w nieczystej grze rodziców).

Witam was wszytskich,
jestem tu nowa...siedze i cczytam wasze posty....
czytam...a lzy plyna mi po polikach....
myslalam, ze tylko ja mam takie problemy,ktore sa sla mnie chyba juz dalej nie do przejscia....
i pytalam siebie...,,dlaczego ja?,,
mieszkam, zyje bez moich coreczek....odebrano mi je i oddano ojcu, poniewaz ucieklam z nimi od ojca,ktory ygotowal nam pieklo w domu....uciekalam z nimi do rodziny...a potem oskarzono mnie o uprowadzenie!!!
ucieklam z szukaniem pomocy a odebrano mi wszystko co mialam i dla kogo uciekalam....
teraz zostalam sama....i czekam...na RODK....
brak mi sil....

Dziewczynki mieszkaja tam od pazdziernika. od 19 pazdziernika 2010 do pazdziernika 2011 mieszkaly ze mna w berlinie, gdzie ucieklam z nimi do mojej mamy...a przepis taki niestety jest, jest to tzw. konwencja haska....
to ze dzieci sa teraz z nim, to wiem, ze zle dla mnie wrozy....
i trace nadzieje i sily na walke....

niewiem czy to co mnie dotyczy moze zainteresowac kogos innego, poniewaz moja sprawa si toczy i niemoge tak naprawde nikomu pomoc....
ale chetnie opisze wam po trochu moja historie....
w 2003 roku wyjechalam wtedy jeszcze y moim chlopakiem do berlina, gdzie mieszkala moja rodzina...w grudniu 2003 roku wzielismy slub,aby on dostal vise i mogl zostac tutaj ze mna....
znalezlismy mieszkanie, chodzilismy do szkoly i wszytsko ukladalo sie dobrze...
skonczylismy kursy niemieckiego i byl czas szukac pracy....
ja zaszlam w ciaze.przyszedl czas zeby maz szedl do pracy,ale powiedzial, ze nie. ze nie bedzie pracowal dla niemcow...zostalismy na zasilku i tak mijal czas....
urodzilam pierwsza corka...minely  4 miesiace i dowiedzialam sie ze jestem znowu w ciazy....
w 2007 urodzila sie nam druga coreczka. maz lezal w domu,ja bylam na wychowawczym i dorabialam na boku....
moj maz mial w polsce matke i siostre,ktora zaczela sie tam budowac....
on zrobil sie zazdrosny i stwierdzil, ze ona mieszkajac w polsce ma wiecej, a my mieszkajac w niemczech mamy tylko 3 pokojowe mieszkanie....ale jak cos miec, jesli siedzi sie na zasilku....i tu zaczely sie rozmowy, ze on chce wracac do polski....postawil ultimatum, ze albo jedziemy razem,albbo on wraca sam....
kochalam go, bardzo! i zdecydowalam, ze wracamy razem...ze jak sie tam nie uda, to mozemy wrocic tu spowrotem...
w 2009 wyjechalismy powrotem do polski. wynajelismy 2 pokojowe mieszkanie w malej miejscowosci, skad on pochodzi...mieszka tam 20 tys ludzi i bardzo ciezko znalezc prace bez znajomosci. ja bylam tam obca...po 2 miesiacach znalazlam prace. pracowalam jako barmanka.zmiany 12 godzinne, 2 razy dzien, noc, raz wolne...on pracowal w filmie rementowej...dzieci zapisalam do przedszkola. pomagala nam jego mama, kiedy ja rano musialam juz byc w pracy i wracalam po godzinie 19. maz z czasem zaczal swirowac....ze to nie jest praca dla mnie, ze mam sie zwolnic itd... zrobilam to, nie chcialam miec stresu w domu o glpia prace....
odeszlam z pracy, poszlam na wychowawcze, a moj maz zalozyl wlana dzialanosc...pomogla mu jego mama ksiegowa..zalatwila mu dofinansowanie z urzedu pracy i byli zadowoleni...
moj maz byl szczesliwy i dumny sam z siebie....byl wlasnym szefem.....
OD TEGO MOMENTU ZACZELO SIE PSUC....
wracal do domu kiedy chcial i w domu wprowaadzil zasady z pracy, ze teraz to on jest szefem....
poczul sie pewny i nieograniczony....
jezdzil gdzie chcial, wracal i wychodzil kiedy mu sie podobalo.
dzieci widywaly go w weekendy....ja bylam tylko po to, by mu rano wstac zrobic mu sniadanie do pracy i przygotowac kolacje, kiedy wrocil....nasze malzenstwo stalo sie fikcja....mieszkalismy razem,ale zylismy sowim zyciem....ja dziecmi, on swoja firma....
dlugo sie na to godzilam...az w koncu zdecydowalam sie na rozmowe, wiec byla jedna, druga,trzecia...kolejna za kolejna.....bez rezultatu...ciagle slyszalam ze chce gor....a ja chialam miec tylko znowu meza i ojca dla dzieci w domu...nasze rozmowy nic nie dawaly....w marcu 2010 wiedzialam juz ze niemam o co walczyc, bo on nie daje sobie nic powiedziec...pojechalam na kilka dni do mojej mamy do berlina z dziewczynkami, bo potrzebowalam rozmowy...mama przekonywala mnie, ze moze sie zmieni, ze moze tylko trzeba przeczekac...ze mam jeszcze probowac....wiec wrocilam i probowalam dalej....bez rezultatu....bylo coraz gorzej....przestaw zostawiac nam w domu pieniadze na jedzenie, mielismy stracsze dlugi...zadluzenia w przedzkolu, za cznsz, rachunki itd....lodowka byla pusta. niedaleko mialam ciocie i jedna przyjaciolke, iwec pozyczalam penizki na jedzenie....dostawalam od nich najpotrzebniejsze rzeczy zeby dziewczynki mialy co jesc....chcialam odejsc....w lipcu owiedzialam mu ze chce odejsc....byl w szoku....ale nic nie mial zamiaru zmienic....w sierpniu napisalam do mojego brata,ktory mieszkal w berlinie czy moze po nas przyjechac, ze chcialabym do nich jechac i pogadac, odpoczac....on sie zgodzil. rozmawialam o tym z mezem....on raz mi zabronil, potem powiedzial, ze mu wszytsko jedno....przyjechal moj brat, spakowalam jedna torbe i pojechalam z nim. zostawilam mu kartke na stole...,,pojechalam do brata, uwarzaj na siebie, zadzwonimy,,.....wrocil z pracy, przeczytal i zadzwonil do nas...powiedzialam mu gdzie jestem i narazie tam zostaje.
powiedzialam tez ze nie wiem jak dlugo, ze miedzy nami to juz koniec....on dzwonil...blagal...prosil....ze sie zmieni, ze bedzie inny, ze nas odbierze, potem, ze jak hce to on sie wyprowadzi....ze zalezy mu tylko zebym bylo bliko niego....po 10 dniach wrocilam...warunkiem bylo, ze on wyprowadzi sie z domu....zgodzil sie. ja wrocilam, on sie wyprowadzil. mowil ze mieszka u kumpla i nieglugo bedzie mial swoje mieszkanie...trwalo to 8 dni. codziennie przychodzil do domu, kapal sie,jadl,przebieral i wychodzil. 9 dnia przyszel i powiedzial, ze sie nie wyprowadzi, ze jak chce to ja moge spier....  z domu. stanelam jak wryta....on zostal w domu....nastepnego dnia poszlam do MOPS-u z zapytaniem co moge zrobic....powiedziano mi ze musze prowadzic oddzielen gospodarstwo domowe, by oni mi pomogli...szukalam mieszaknia, bez pieniedzy, bez pomyslu ,ale szukalam....byl juz wrzesien....on wracal codziennie do domu miedzy 20 a 23....dzieci nie widywal.....powiedzialam mu, ze chce zlozyc pozew rozdowy, on sie zglodzil....napisal go sama i wyslalam do sadu...on znalazl w domu kopie.....zaczal sie moj koszmar....
spalam u dzieci w pokoju...on wracal nocami, wchodzil do pokoju dzieci i wyzywal...rzucaal we mnie rzeczami z drugiego pokoju...plul na mnie, kopal mnie na podlodze po brzuchu,szarpal....
dzieci sie budzily,plakaly , go to nie ineteresowalo....
nerwami bylam u kresu....nikt nie potrafil mi pomoc....ja przerzywalam pieklo, probowalam zasnac zanim wroci do domu....jak spalam to mnie budzil i wyciagal z lozka....wyzywal....
robil zakupy dla dzieci, liczyl kromki chleba, kupowal dzieciom prezenciki, ja nie moglam nic jesc....zabronil mi cokolwiek ruszac....nie mialam juz sil....
on potem zmienil taktyke, zaczal pic w domu i prosil, bysmy dalej sprowali....dla mnie to byl juk koniec, wiedzialam, ze to juz koniec...
napisalam do mojej may,ktora tez mieszkala w berlinie zeby mi pomogla i po mnie przyjechala....
przyjechala po 2 dniach rano i nas zabraala.spakowalam siatke rzeczy dla ddzieci, siatke dla siebie i pojechalismy....
na granicy zadzwonila do niego ze jade do mamy...
wtedy wpadl w szal.pozedl na policje i zglosil, ze uprowadzilam dzieci.
dzwonil do mnie i chodzil do mojej przyjechal, powtarzal ze jak nie wroce, to mnie zabbije, ze mnie zniszczy, ze wynajmie ludzi, ktorzy posadza mnie na wozku inwalidzkim i wtedy do niego wroce....ze jak bedzie trzeba to pojedzie do niemiec,porwie dzieci i wyjedzie z nimi ,zmieni nazwisko i wtedy ja zatesknie za nim i wroce do niego....
ja wiedzialam, ze juz nie wroce....po kilku dniach przyjechal do berlina, ja sie ukrylam, balam sie go panicznie, powiedzialam mu ze nas nie zobaczy, ze sie go boje, i ze jak mi oswiadcza ze nam nic nie zrobi, to sie spotkamy. on sie nie zgodzil....zalozylam sprawe w sadzie o zakaz wyworzenia dzieci za granice niemiec....otrzymalam to,ale tylko na 2 tygodnie....w litopadzie odbyla sie sprawa sadowa, gdzie sie okazalo, ze sad nie jest sadem wlasciwam, i ze wszytsko musi uregulowac sad polski, poniewaz tam jest nasze ostatnie miejsce zamieszkania....sad w polsce wyznaczyl nam termin rozprawy rozwodowej....termin byl na styczen....w styczniu pojechalam na sprawe do polski z dziecmi. bylismy tam 10 dni, w sadzie on opowiadal, ze kocha zone i nie zgadza sie na rozwod...sprawa zosstala odroczona....po  3 dniach napisalam do sadu, ze wracam z dziecmi do berlina do domu i ze zobowiazuje sie stawiac na kazdy kolejny termin...przez te 10 przebywalam z dziecmi w gdansku. on tam przyjezdzal, widywal dzieci, a mnie dlaje trakotwal jak szmaate....jego wyzwiska i zachowanie nagrywalam. robil to przy dziewczynkach....bylo ciezko....ale wyrtrzymywalam, bo wiedzialam, ze mam dzieci,ktore to przezywaja ......
wyjechal spowrotem do domu.
dziewczynki chodzily do przedszkola i zycie sie toczylo....ja pracowalam, mielismy mieszkanie, dzieci chodzily do przedszkola i bylo spokojnie.....
do dnia 23 lutego. tego dnia ptrzymalam postanowienie sadu, ze miejce zamieszkania dzieci jest przy ojcu.....ze maja byc z nim....podtanowienie jest dlugie i dyskrymitujace mnie jako matke. nic tam o mnie niema innego, niz to ze uciekalam dla wlasnego dobra, ze wzgledow materialnych, ze ojciec ma w polsce prace, mieszkanie i zarabia duze pieniadze i ze tam bedzie lepiej, a ja jesli chce to mohge mieszkac dlaje z ojcem w domu, ze on sie zgadza i ze to jest dobro dzieci.....
moj swiat sie zawalil....
pogubilam sie calkowicie....zaczelam szukac dlaje pomocy....
dniami i nocami czytalam kodeksy....linki.....historie innych......
balam sie co bedzie....
nie dotrzymaalam postanowienia sadu.....
zalozylam sprawe tutaj, w sadzie okazalo sie , ze na istnieje cos takiego jak konwencja haska i ona nakazuje powrot dzieci do kraju,gdzie mieszkaly......
ja dalej bylam z dziecmi tutaj...ojciec nie odwiedzal dzieci.....
tak plynal czas, w stresie, w strachu ale z dziecmi....
starszaa corka poszla w sierpniu do szkoly, mlodsza chodzila do przedszkola i byly szczesliwe, ja tez.....
przysszedl pazdziernik.....
minelo 10 miesiecy jak ojciec nas nie odwiedzil...dzwonil, widzial dzieci na skypie,aale nie przyjezdzal, ciagle powtarzal dzieciom ze strasze go policja jak przyjedzie,ale to nie byla prawda....powiedzialam mu tylko, ze jak mnie ruszy, to juz nie bede siedzial cicho i wezwe policje....to byla miedzy nami jedyna wzmianka o policji....
sstarsza corka chodzila do szkoly....w ktoryms momencie zostalam wewana na rozmowe do dyrekcji szkoly....
okazalo sie ze corka opowiedziala swojej pani wychowawczyni, co dzialo sie w domu w polsce, ze tatus wyzawal i bil mamusie....otrzymali wyrok z polskiego sadu, ze dzieci maja wrocic....ludzie byli w szoku...probowali nam pomoc...pilnowali corke w szkole na kazdym kroku, zeby nikt jej nie zabral....sztukali insytucji jakie moglyby nam pomoc,ale bez rezeltatu....wyrok byl tym, co nie pozwalo i walczy tutaj dalej....
4 pazdziernika siedzialam z dziewzynkami i gralismy w gre....zadzwonil dzwonek do drzwwi...otworzyylam i ......
stalo tam 4 policjantow, komornik sadowy, dwie panie z osrodka, ojciec dzieci i jego siostra.
wpuscilam ich do srodka, komornik trzymal w reku wyrok z polski i powiedzial ze mam kilka minut na spakowanie dzieci i prrzekazanie ich ojcu....
dziewczynki zaczely krzyczec, plakac.....
dramat......
ja nie wiedzilalm co sie dzieje.....
w domu stalo kilka obcych mi ludzi i czekali zebym spakowala i ubrala dzieci....
bylam w amoku, nie wiedzialam do konca co sie dzieje...zadzwonila do brata...on przyjechal.....
wiedzialam, ze nie moge nic zrobic.....bylam calkowicie bezradna...dzieci wissialy mi na sszyi i plakaly ze mna....brat sspakowal najpotrzebniejsze rzeczy.....zaaprowadzilam dziewczynki na dol...nawet sama nie wiem jak tam doszlam...on wyszarpal mi je w rak ,wsadzil do samochodu i pojechal......
ja stracilam przytomnosc.....obok przchodzili ludzie.....obcy lidzie...gdy sie ocknelam siedzialam na trawniku i wszytscy stali wokolo ....ja bylam w amoku....
moje zycie skonczylo sie dla mnie w tym momencie......
teraz zyje, jestem sama i nie wiem co robic......

opisalam troche, wiem ze bez konkretow.
jesli ktos zechce znac szczegoly moze sie ze mna skontaktowac......
niemam tajemnic....

teraz zbieram sily na walke....nadzieje mam, lecz kazdego dnia coraz mniejsza......

Monikakent jesli mozesz przyjrzyj sie bardziej sprawie sylwi. A ja proszę by częśc dotycząca konwencji haskiej byla przedyskutowana na forum. Sylwia, uwikłała sie w idiotę liczącego kromki chleba ... Koszmar.

RODK jest instytuacją stronniczą która bezwzględnie broni wiezi matka-dziecko i trzym stronę matki. Ale .. RODK nie decyduje a przedstawia sugestię. Wg mnie, nawet tak powstałe sugestie są niczym, jeśli wyrrok ogłasza stronniczy sąd. A ten ... trzyma strone tatusia. Znów koszmar ...

Nie odwiedzałem forum od miesięcy, ale ta sprawa jest naprawde wyjątkowa, i nadaje sie na nagłówki gazet, pod warunkiem, że sylwia zapoznała nas ze wszystkimi faktami.

Rzadko zdarza sie by dobro dziecka dyktowane było sytuacją materialną. Zwłaszca gdy lepsze warunki zapewnia ojciec.

Koszmar jakiś ....

Co zamierzasz sylwio ? Bo przecież wszyscy wiemy, że samo zbieranie sił nie wystarcza ... Mnie natomiast interesuje jeszcze czy macie w tej sprawie pełnomocników. Zapytam wiec wprost, bo moje wnioski mogą być niesłuszne.

Sylwia, spróbuj jeszcze sie zastanowić czy psychologo o którym mówisz nie jest znajomym, znajomych Twojego męża. Domyslam sie, że opinia pochodzi z wizyty prywatnej. Pomysl, lub dowiedz sie ile bylo wizyt  i jakie badania. To ma duże znaczenie.

Kiedyś słyszalem, że adwokata i psychologa w Polsce nie można przekupić. Dziś już wiem, że to nie jest prawda, bo o przypadkach przekupiania adwokatów - słyszałem.

Napisałaś: "psycholog, gdzie byl ojciec dzieci z dziewczynkami stwierdzil ..." - a ja na to, że opinii na podstawie jednorazowego badania - NIE MOŻNA WYSTAWIĆ

Terminy w RODK są niestety długie, ale jeśli są aż tak długie to może wskazywać na przeprowadzanie przez ośrodek innych czynności. Na przykład, jeśli wykazałaś w przeszlości męża lub on w Twojej, jakieś przypadki mogące wpłynąć na wychowoanie dzieci, to ośrodek to sprawdza. Np. sprawy karne ... pobyty w izbie wytrzeźwień, leczenie psychiatryczne ... etc etc

lilijka85 . Jedyne co przyszlo mi na mysl w pierwszej chwili, to to - że w RODK nie wykorzystasz faktu iż były mąż był karany wyrokiem w zawieszeniu. Biegłych nie interesuje to w żaden sposób, zwłaszcza jeśli artykuł z którego został ukarany nie pokrywa sie z artykułami przeciwko wolności lub za przemoc domową. Ponadto paserka nie jest przestępstwem za które może grozić długoletnie więzienie. Nie pamietam dokładnie ale to przestępstwo zagrożone jest chyba karą do 5 lat. Stracisz swój czas jeśli zaczniesz próbować zainteresowoać biegłych tą sprawą. Bardziej zaciekawił by ich np.: jego pobyt w izbie wytrzeźwien ... nawet jesli to bylo 10 lat temu, albo leczenie psychiatryczne ... także odległe w czasie.