Święta już co prawda minęły (nie wierzyłam że mogą być udane, ale były) więc życzę wszystkim zdradzonym fantastycznego Sylwestra, szampańskiej zabawy, a w nowym roku życzę tego co sobie samej, po prostu żebyście były i byli szczęśliwi.
W moim małżeństwie po woli zaczyna wszystko wracać do równowagi. Niestety ja czasem wybucham zupełnie w niekontrolowany sposób. W naszym małżeństwie jest to nowość bo wcześniej nigdy nie kłóciłam się z mężem teraz to się zmieniło.
Podobne tematy
Czyli wygląda na to, że wszystko idzie w dobrym kierunku.
Najlepszego w Nowym Roku życzę, najlepszego. Wszystkim ![]()
Cześć MISIACZKU. Bardzo jestem ciekawy co tam nowego u CIEBIE. Czy WAM się jakoś udało uratować to, to co TOBIE wydawało sie nie do uratowania. Mi się świat zawalił. 20 marca 2012 będzie moja sprawa rozwodowa. Szkoda mi tych lat. Bo 9 maja minęło by 10 lat naszego małżeństwa. Ale to nie koniec świata. Serdecznie CIĘ pozdrawiam i czekam na wiadomość.
Bardzo dawno tu mnie nie było. Życie po zdradzie jest bardzo trudne. Mój mąż jest dla mnie dobry, miły, kochający,seks poprawił się o 100%, ale nie jestem szczęśliwa. Bardzo ostrożnie patrzę na wszystko. Boję się że jak znów zaufam mój mąż wykorzysta to i znów mnie zrani. Czuję się jakby mnie coś ograniczało jakbym była związana. Czy takie małżeństwo ma sens? Czy nie lepiej mi będzie jak się uwolnię od tego balastu? Coraz częściej myślę że samej będzie mi lepiej. Będę wolna i niezależna. Netkobiety czy któraś z was jest szczęśliwa po zdradzie? Czy wam się udało? Czy potraficie zaufać? Nasza codzienność jest w miarę normalna a ja chcę żeby była nie w miarę ale na 100 procent normalna. Chcę być szczęśliwa!
Misiekpuszysty...z tego co mi wiadomo End_aluzja ma takowe doświadczenia...i z tego co zauważyłam,jakoś nie bardzo jest szczęśliwa.
Co z resztą rozumiem.
331 2012-04-24 14:12:20 Ostatnio edytowany przez twardogłowa (2012-04-24 14:13:29)
To trudne...
ja zostałam zdradzone kilkaset razy, jeżeli można jeszcze to nazwać zdradą, jeden długi 4 letni ciąg seksualny mojego męża z dziesiątakami panienek lekkich obyczajów, 3 razy mu się zrewanżowałam.
A teraz
teraz to on mnie kocha najbardziej na świecie, okazuje mi troskę i zainteresowanie codziennie, prawi komplementy, itp, dzwoni kilka razy dziennie z zapytaniem co u mnie...
Seksu prawie nie ma, jest raz na 4-5 miesięcy, dla mnie ta sfera życia z nim umarła, nie potrzebuję z nim seksu, nie chcę, nie pociąga mnie seksualnie wogóle. On nie prowokuje seksu, raczej czeka na mój ruch a mi się nie chce. Jest więcej luzu w rozmowach między nami, rozmawiamy o problemach, uczuciach ale nie do końca, mi się nie chce po prostu, jestem bo jestem, nie staram się bo mi się nie chce starać, nie robię niedzielnych wspólnych śniadanek bo mi się nie chce, jak on chce to wie gdzie kuchnia.
Owszem, myślę o seksie ale nie z nim, nie, nie zrobię tego z kimś innym, czułabym do siebie obrzydzenie, pogardę. Narazie nie, dopóki z nim jestem.
Też coraz częściej myślę o życiu bez niego, miałabym więcej kasy(ja pracuję u siebie, on prawie nie zarabia), luzu, dobry seks to nic trudnego. Ale narazie z wygodnictwa nie odchodzę, on wychodzi z psem, zrobi zakupy, jest z kim pogadać wieczorem(czasem).
To co się wydarzyło zupełnie zmienia życie, myślenie, spojrzenie na całokształt związku, nie powinniśmy wogóle być razem, różnimy się we wszystkim, coraz bardziej to zauważam i przeszkadza mi to.
Nie wierzę w szczęście po zdradzie, może być wygodnictwo, przyzwyczajenie, pewien rodzaj współuzależnienia ale nie szczęście.
Misiekpuszysty...z tego co mi wiadomo End_aluzja ma takowe doświadczenia...i z tego co zauważyłam,jakoś nie bardzo jest szczęśliwa.
Co z resztą rozumiem.
Witaj misku. Witam nikandra.
Czy jestem sZczesliwa? Jestem. Ale sama z siebie i dla siebie. Moje sZczescie już nigdy nie będzie zależało od relacji z moim mężem. One są dobre ale inne niż były.
Ostatnio gdzieś odezwała się aga33 i napisała ze tęskni za ta stara dobra ufna miłością. Ale wie ze to ze tak niE potrafi kochać nie dotyczy jej męża ale facetów w ogóle.
I to chyba tak jest. My kobiety mające sZczescie żyć z naszymi pierwszymi wielkimi milosciami tym bardziej czujemy się oszukane gdy ta miłośc po wielu latach nas zawodzi. Bo wydawało nam się ze dostaliśmy gwiazdkę z nieba. A w kOncu okazuje się ze .... Wszystko mija. Ze ufam to możemy sobie ze liczyć na siebie.
OwsEm związek w którym jestem jest w porządku. Jest dobry.
I pewnie ze brakuje mi tego co ja czułam kiedyś. Zaufania i pewności.
Ale tego już czuć nie będę.
Wiec misku. Moje ponaddwuletnie pozdradowe doświadczenia mówią mi- nie wróci to co czulas. Jeśli potrafią budować sZczescie na tym co masz teraz to dobrze.
Ale to kolejna lekcja która musisz przejść.
Huśtawka minęła. Sytuacja się ustabilizowała. Teraz pora na ciebie Twoje cele i priorytety.
Musisz je dla siebie określić.
Ale misku- bedą tylko twoje. Już nie wasZe.
Witaj w świecie dorosłych! Wyroslysmy z bajek...
Masz rację wyrosłyśmy. Bajka się skończyła. Dla mnie i tak trwała długo. Pobudka była brutalna do dziś mam gęsią skórkę jak o tym pomyślę. W zasadzie powinnam być zadowolona. Mam nową ciekawą pracę,w której się spełniam, lepiej zarabiam. Mąż tez zmienił pracę już nie pracuje ze swoją kochanką. Jest mi oddany (chyba). W zasadzie jest ok. Więc do cholery dlaczego jest mi źle. Przecież mam wszystko, lafirynda została z ręką w nocniku straciła kilka lat życia, znajomych, kochanka reputacją i intratne stanowisko pracy. Ale ja nadal mam przemożną ochotę zdzielić ją po gębie. Nie zrobiłam tego tylko dlatego ponieważ nie mam zamiaru zniżać się do jej poziomu. Czy to normalne?
Normalne. Jego na pewno tez.
Ja czasami mam. Ochotę.
Ale ale- to już nie ma znaczenia. Dzisiaj jej uczucia mnie nie obchodzą. Dzisiaj obchodze mnie tylko ja. A relacje z moim mężem są ok dopóki są dobre dla mnie.
Masz rację wyrosłyśmy. Bajka się skończyła. Dla mnie i tak trwała długo. Pobudka była brutalna do dziś mam gęsią skórkę jak o tym pomyślę. W zasadzie powinnam być zadowolona. Mam nową ciekawą pracę,w której się spełniam, lepiej zarabiam. Mąż tez zmienił pracę już nie pracuje ze swoją kochanką. Jest mi oddany (chyba). W zasadzie jest ok. Więc do cholery dlaczego jest mi źle. Przecież mam wszystko, lafirynda została z ręką w nocniku straciła kilka lat życia, znajomych, kochanka reputacją i intratne stanowisko pracy. Ale ja nadal mam przemożną ochotę zdzielić ją po gębie. Nie zrobiłam tego tylko dlatego ponieważ nie mam zamiaru zniżać się do jej poziomu. Czy to normalne?
Normalne, normalne:-)
Ja też tak mam i wiem, że mi to nie przejdzie, narobiłam jej trochę błota i wiem, że jak nadarzy się okazja( a się nadarzy) to z niej skorzystam i odpłacę pięknym za nadobne.
To nie prawda, że zemsta kierowana jest niskimi instynktami, pobudkami.
Ja wyznaję zasadę oko za oko, ząb za ząb. Jestem pamiętliwa i mściwa.
Tobie też zdarzy się okazja odpłacenia lafiryndzie, czy z niej skorzystasz to Twoja sprawa.
Prędzej czy później przyjdzie kryska na matyska Kobiety, to pewne jak as sure as eggs is eggs ![]()
Ja też mam w sobie wiele wkurzenia na lalunię, ale do choinki to nasz facet jest winny koniec kropka..........
On powinien powiedzieć NIE, mam żonę a Ty lala na drzewo się bujaj.........
No taa Monia
ale jak się dostanie jednemu i drugiemu przy okazji...to cheba nic w tym złego nie ma ![]()
A nie ma. Niech wiedzą, że zadzierać nie można.
No taa Monia
ale jak się dostanie jednemu i drugiemu przy okazji...to cheba nic w tym złego nie ma
Ja wiem, bo sama walczę ze sobą, żeby te czerwone szpile porządnie przetrzepać, ale co bedę sobie rączki brudzić.....
Połamać trzeba, zmieść z powierzchni ziemi.
Duchy przeszłości mnie prześladują. Znalazłam w samochodzie pocztówkę z "pozycjami" jestem pewna że kupiła ją lafirynda. Niestety dziś ją znalazłam. Popsuło mi to humor okrutnie. Oczywiście pokłóciłam się z mężem wiarołomcą. Dodam że za dwa dni jest nasza rocznica ślubu. Przygotowałam małą niespodziankę ale teraz nie wiem czy na nią zasłużył. Dzisiejsza irytacja osiągnęła zenit. Mam dosyć znajdowania dowodów zdrady mojego męża wiarołomcy. Chciałaby żeby nasze życie zaczęło się na nowo.Żeby to co było stało się przestrogą dla nas i innych. Miałam nadzieję że kiedyś znów zacznę mówić do mojego męża Dziubku. Niestety nie przechodzi mi to przez gardło. Jak to wszystko poukładać żeby miało ręce i nogi. Wiem że to co było nigdy nie wróci przynajmniej dla mnie. Problem polega na tym że mój mąż dąży do tego co było stara się stworzyć podobny klimat i relacje. Ale skoro to co było doprowadziło do jego zdrady to znaczy że nie było z jego punktu widzenia dobre. Dlaczego więc to robi. Powiedziałam mu o tym. Mój mąż jest mistrzem kłamstwa i pozorów, zapomina jednak że ja już tak łatwo się nie nabiorę. I właśnie takie jest moje życie.
Misku. Tak bardzo trzymalas się przeszłości. Tłumaczylas nam wszystkim ze ta miłośc warta jest tego co przezywasz... Ze wyjątkowe uczucie nigdy się nie kończy.
Misku. Masz być sZczesliwa!!!
A zeby być sCzesliwa- musisz ZAPOMNIEĆ o przeszłości.
Nie ważne jak kochalas. Jaki był twój mąż.
Nie ma przesZlosci. Jest terazniejsZosc. Nie ważne co było. Ważne co jest.
Nie porównuj.
To nowe życie. Nowy facet. Nowa ty.
Dobrze ci z nim? Korzystasz z życia? Czerpiesz pełnymi garściami? Wymagasz? Bierzesz? Słuchasz czego potrzebujesz? Dbasz o siebie?
Nie wróci co było.
Teraz jest nowe. Bierz!
Bądź sZczesliwa. Bo dlaczego nie!!!
Ja podziwiam. Wiem, że nie dałabym szansy po zdradzie, nie potrafiłabym.
Tarantella napisał/a:Są też ludzie (narcyzi, socjopaci), którzy potrafią TYLKO w sobie rozkochiwać innych i kiedy normalny, dojrzały partner jest gotowy do przejścia do stadium dojrzałego kochania, oni świadomie i z wyrachowaniem wycofują się lub serwują huśtawkę w dawanie i odbieranie / przyciąganie i odpychanie - w ten sposób okradając partnera z nadziei i złudzeń oraz z czerpiąc chorą frajdą z przyglądania się cierpieniom rozkochanego i zdezorientowanego partnera.
Wybór należy do WAS.
Własnie, Tarantella, dobrze, że czytasz te książki i możesz zdiagnozować problem z moim eks. Dokładnie tak było w moim związku, gdy próbowałam się wycofywać R. robił wszystko bym uwierzyła, że naprawdę Mu na mnie zalezy i że mnie kocha, gdy zaczynałam wierzyć, fundował mi od razu istną huśtawkę emocjonalną i tak się to powtarzało. Myślę teraz, że naprawdę cieszyło Go to, że ma taka władzę nade mną i lubił to sprawdzać. Tyle, że to było chore, a ja tak bardzo wypierałam ten fakt ze swojego umysłu.
Monia brawo ,wiesz jak trudno jest okresilic z kim tak naprawde sie ma doczynienia,psychopata odczuwa jedynie mocny pociag sexualny kiedy on gasnie milosci nie ma ,Wazne psychopata wybiera na ogul kobiety dobre ,na poczatku gra siwetnego psychologa zeby zdobyc miejsce w lozku ( bo w sercu niema szans),potem kiedy na horyzoncie pojawia sie lepszy obiekt rzuca wszystko i znowu gra dobreo pscyhologa mamiac kolejna ofiare
Wazne by to okresil bo taki czlowiek zdradza i nieodczuwa ze to druga strone boli,narcyz raczej leczy swoje gleboko skrywane kompleksy ,narcyza mozna szybciej dostrzec ,Gorzej z psychopata to naprawde niebezpieczni ludzie zazwyczaj wchodza na psychike i ruinuja ja.......
Powitać wszystkich. Cześć misiu. Daj sobie spokój z tym "swoim" mężem. Ja rozwiodłem sie 22 marca i próbuję sobie ułożyć życie na nowo bez stresu i myśli, ze ktoś inny będzie mi przyprawiał rogi. Mieszkam sam ale dzieciaki odwiedzam czasami no i wtedy siłą żeczy widuję się z nią. Wczoraj pojechała z jakimś fagasem do Kazimierza Dolnego. Matce powiedziała, że jedzie do koleżanki, ale niechcący usłyszałem jak się z nim umawiała przez telefon Nie obchodzi mnie ona wcale. Po mału ukladam sobię życie na nowo. bez stresu i myślenia, że to ja jstem tym jedynym i ukochanym. A ci faceci to tylko koledzy z pracy. Radzę ci nie nakręcaj się zbytnio. Pozdrawiam cię bardzo serdecznie i trzymaj się w ten piekny majowy tydzień.
Więc witaj Miśku
nie było cię kilka miesięcy
ciekawe, czy przechodzisz wszystkie fazy pogodzenia się ze zdrada
ja nie piszę wybaczenia, bo to nie prawda
zdrady się nie wybacza
może jedynie przestać być częscią naszej codzienności, naszego codziennego myslenia, naszych codziennych relacji
U mnie tak teraz włąsnie jest
czasami pamięć uderza we mnie i wtedy ryczę, jak w ostatni piątek-wieczorem, w kąpieli.. cicho.. żeby nikt mnie nie słyszał
ryczę- bo tesknię za przeszłością i uczuciami, które miałam kiedyś, moją wiarą, ufnością, moją otwartością
oczywiście, moje zycie jest dobre, poukłądane
ale ja jestem inna - i brakuje mi tej starej mnie...
nowa jest inna, samodzielna, silna, niezależna, twardostopająca po ziemi, pozbawiona złudzeń
dzisiaj wiem, że pewna moge być tylko siebie i smiałóo sięgac GWIAZD
ale to ja, ze sobą, samodzielnie
czego chcę, jak chcę, kiedy chcę
Kochana moja End_aluzjo to tak jakbyś pisała o mnie. Czuję właśnie tak. Moje zycie jest poprawne. Relacje między nami są niezłe czasami jest nawet super, ale ja tęsknię za dawnym życiem, za ufnością . Niestety tego nigdy mieć nie będę. Stałam się cyniczna i wyrachowana. Nie lubię siebie takiej. To tak jak z dziewictwem nigdy nie powróci. Moja nieufność przeszkadza mi w życiu. Tak było wczoraj weszłam do pokoju z komputerem przy którym siedział mój mąż żeby "dać mu buzi" a on w popłoch coś wyłączył(tak mi się wydaje). I teraz nie wiem czy wierzyć w jego tłumaczenie czy nie. Nie chciałam się kłócić więc nie mówiłam nic do wieczora. Problem polega na tym że on też nie odezwał się do mnie . Strasznie mnie irytuje że nie ma mi nic do powiedzenia. Być może że nie robił nic złego niestety ja już nigdy nie będę miała pewności. Bardzo źle się z tym czuję.
Mnie tez najbardziej boli ze ta zdrada zmieniła mnie. Nie jego w moich oczach. Nawet w sumie nie zmieniła naszego życia... No moze oprócz jego męskich wyjazdów braku konta na Nk i fb:)
Ale zmieniła mnie.
A ja lubiłem siebie bardzo:))
A teraz muszę się przyzwyczaić do kogoś bardziej wyrafhowanego cynicznego egocentrycxnego...
A propos. Powinnas powiedzieć. Wydawało mi się ze szybko zamykales jakaś stronę i troche niepewnie się czuje..
Misku tobie minął rok. Odkąd przestałas walczyć a zaczelas- powiedzmy- budować.
Ja jak wiesz walczyć nie musiałam. A buduje 2 lata i 8 miesięcy...
I to najtrudniejsze dzieło za jakie się wzięłam albo na które się zgodziłam.
Jeszcze dużo przed tobą. Tylko otwartość szczerość i jasne stawianie oczekiwań...
350 2012-08-14 08:30:33 Ostatnio edytowany przez twardogłowa (2012-08-14 08:35:59)
A ja lubię siebie po tym co się stało, stałam się bardziej pewna siebie, waleczna, odważniejsza, wyluzowania totalnie, wiele spraw, które kiedyś przeżywałam teraz ignoruję. Oczywiście stałam się cyniczna, złośliwa, pamiętliwa i mściwa na pewno, drugi raz nie dam się skrzywdzić. Staję przed lustrem i mówię - tak, taka chciałam być i taka będę. Zmieniłam totalnie image, podobam się sobie i mężowi, chociaż czy jemu to najmniej mnie interesuje, jestem sama dla siebie nie dla niego.
Przede wszystkim totalnie mam w dupie co inni sądzą o mnie, bajki, które usłyszeli od mojego męża z czasów jego melanżu śmieszą mnie bo jak można wierzyć facetowi, który zamiast mózgu miał procenty w głowie? Powie wszystko aby oczarować młodą dupę, siebie alkoholika i przemocowca wybielić, postawić w pozycji skrzywdzonego przez żonę heterę. Łatwo jest ulec manipulacjom alkoholika szczególnie jak widzi się banknoty wystające w rulonach z kieszeni.
Nie roztrząsam tego co było, nie sprawdzam, nie zaglądam mu w telefon, komputer, nie czuję takiej potrzeby i nie muszę, dlaczego? Bo wiem jaką wartością jestem dla siebie i dla niego, on wie, że ja bez niego doskonale sobie poradzę, wie, że ja jestem jego portem ale drugi raz powrotu już nie będzie miał.
Staliśmy się dwoma odrębnymi jachtami, jednakże w tym samym porcie.
I tak jest mi fajnie, nie zepsuje tego nikt, chyba tylko sam Bóg.
Zazdroszczę Ci Twardogłowa ja wolałam siebie jako "mimozę". Lekką zwiewną kolorową. Teraz jestem twardą babą cyniczną i wyrachowaną. Nawet w pracy w negocjacjach jestem nieugięta. Jak dyrektor nie radzi sobie(jest "miętki") wysyła mnie bo wie że zaden przeciwnik nie jest mi straszny. Wolałam siebie dawną.
Zazdroszczę Ci Twardogłowa ja wolałam siebie jako "mimozę". Lekką zwiewną kolorową. Teraz jestem twardą babą cyniczną i wyrachowaną. Nawet w pracy w negocjacjach jestem nieugięta. Jak dyrektor nie radzi sobie(jest "miętki") wysyła mnie bo wie że zaden przeciwnik nie jest mi straszny. Wolałam siebie dawną.
Sluchaj tez mam takie wrazenie ze stalam sie zimna suka,,zdrada bylego zabila we mnie co delikatne.
Pozdraiwam
Każda z nas ma to w sobie, połamali nam skrzydła więc wzięłyśmy sobie miotły...
Ostatnio przeżywalam znowu dół. Zastanawiałam się dlaczego ? Przecież już tyle czasu upłynęło od zdrady... Zdałam sobie sprawę, że to własnie tęsknota za tym co było i tamtą mną, tamtą, która ufała, dbała, myślała i troszczyła się, była szczęśliwa. Teraz już tak nie jest, teraz zbudowałam wokół siebie mur, który skrywa to moje prawdziwe ja. Tak jak piszecie jestem zimna, cyniczna, egoistyczna, poprawna w moich relacjach z M ale w środku we mnie coś wrzeszczy Ja tak nie chcę!!!!! Kochaj mnie, bo ja też chcę cię kochać!!!
Chcę, ale nie mogę, bo mi nie pozwalasz, albo nie pozwala mi coś co siedzi we mnie??? Nie wiem, jestem zagubiona w tym na razie.
Chcę znowu być czuła, troskliwa, chcę kochać, dawać a nie mogę. Czuję się samotna i sama. Żyjemy pod jednm dachem, sa wspólne domowe sprawy ale nie ma intymności, budowania więzi.
misiekpuszysty napisał/a:Zazdroszczę Ci Twardogłowa ja wolałam siebie jako "mimozę". Lekką zwiewną kolorową. Teraz jestem twardą babą cyniczną i wyrachowaną. Nawet w pracy w negocjacjach jestem nieugięta. Jak dyrektor nie radzi sobie(jest "miętki") wysyła mnie bo wie że zaden przeciwnik nie jest mi straszny. Wolałam siebie dawną.
Sluchaj tez mam takie wrazenie ze stalam sie zimna suka,,zdrada bylego zabila we mnie co delikatne.
Pozdraiwam
Bo ubieramy pancerz, który skrywa nasze prawdziwe uczucia i ma nas chronić przed następnymi ciosami.
Bo delikatnośc jest narażona na ciosy, krzywdy, wykorzystywanie....
356 2012-08-16 13:29:33 Ostatnio edytowany przez End_aluzja (2012-08-16 13:30:28)
Ostatnio przeżywalam znowu dół. Zastanawiałam się dlaczego ? Przecież już tyle czasu upłynęło od zdrady... Zdałam sobie sprawę, że to własnie tęsknota za tym co było i tamtą mną, tamtą, która ufała, dbała, myślała i troszczyła się, była szczęśliwa. Teraz już tak nie jest, teraz zbudowałam wokół siebie mur, który skrywa to moje prawdziwe ja. Tak jak piszecie jestem zimna, cyniczna, egoistyczna, poprawna w moich relacjach z M ale w środku we mnie coś wrzeszczy Ja tak nie chcę!!!!! Kochaj mnie, bo ja też chcę cię kochać!!!
Chcę, ale nie mogę, bo mi nie pozwalasz, albo nie pozwala mi coś co siedzi we mnie??? Nie wiem, jestem zagubiona w tym na razie.
Chcę znowu być czuła, troskliwa, chcę kochać, dawać a nie mogę. Czuję się samotna i sama. Żyjemy pod jednm dachem, sa wspólne domowe sprawy ale nie ma intymności, budowania więzi.
Ewka. Ale to nie jego miłośc warunkuje to czy ty kochasz.
Sama sobie nie pozwalasz już tak kochać.
Jak wiesz mój mąż jest typem ideału męża po zdradzie. Czegokolwiek wam tutaj brakowało- mój mąż to robił. Cokolwiek wam się nie podobało- mój mąż tego nigdy nie robił...
Był jest przyZ mnie udowadnia i tak dalej i tak dalej.
Ale to nie zmienia faktu ze zdrada. Jego zdrada. Dotyczy i dotyka mnie.
I to ja sama muszę z ta zdrada żyć. Muszę ja przyjąć do wiadomości.
I to ja sobie nie pozwalam na takie kochanie jak kiedyś.
Bo nie wierze w taka miłośc. Bo mi się wydawało. A mój mąż zapomniał o mnie i moich potrzebach.
Nie chodzi o to czy rznal suczeC
CŻy rznal sucze czy zrobił co innego.
Świadomie mnie zranil.
Nie pomyślał o mnie
Zapomniał o mnie
Byłam nieważna.
Więc kłamał ze kocha
A jeśli kochał niby to nie tak jak ja myślałam ze kocha.
Więc miłośc to śliska sprawa co nie??
I nie zapewnia nam tego co chcieliśmy od niej- uniesien zaufania bezpieczeństwa intymności.
Więc nie potrafimy kochać...
358 2012-08-16 13:41:47 Ostatnio edytowany przez ewka123 (2012-08-16 13:56:18)
CŻy rznal sucze czy zrobił co innego.
Świadomie mnie zranil.
Nie pomyślał o mnie
Zapomniał o mnie
Byłam nieważna.Więc kłamał ze kocha
A jeśli kochał niby to nie tak jak ja myślałam ze kocha.
Więc miłośc to śliska sprawa co nie??
I nie zapewnia nam tego co chcieliśmy od niej- uniesien zaufania bezpieczeństwa intymności.Więc nie potrafimy kochać...
Więc jednak siedzi we mnie.
Więc nie ma już nadziei na to, że będę mogła kochać tak jak chcę? bo
na jego decyzje i wybory nie mam wpływu.
Czy ciągle będzie ten hamulec bezpieczeństwa - dalej nie bo może zaboleć?
Czy to sie nigdy nie zmieni?
Endi... a Tobie nie brakuje takiego "kochania" jak kiedyś, pełnego ufności, zaangażowania, wiary że zawsze i na wieki wieków?
No jasne ewka ze brakuje. Ale to se Ne wrati. Tak samo jak to co czułam do męża. Jak to co sądziłem o związkach. Jak moje zaufanie i wiara ze są ludzie dla których jestem ważna-najważniejsza.
No nie zobacz. Dla mojego męża najważniejszy był on i jego potrzeby.
Ja się ludze i wierze w to ze w podobnej sytuacji powiedziałbym stop. Ze w podobnej sytuacji uznalabym ze on jest ważniejszy niż moje- cholera jasna- uniesienia dzikie...
Ale nauczyłam się. Tylko i wyłącznie dzięki doświadczeniu. Własnemu.
Ze tylko siebie swoich wyborów i decyzji mogę być pewna.
I tego się trzymam.
Brakuje mi tego poczucia oparcia się o kogoś. Poczucia stabilizacji i pewności uczuć... Czyichś i do kogoś.
Ale oprócz miłości czułam tez nienawiść do mojego męża.
Poczułam jaki ogromny ból mi zadał.
Poczułam się pogruchotana połamane.
Nie chodzi o to ze nie kocham jak kiedyś bo boje się ze ktoś mnie zrani.
Nie dlatego.
Nie kocham jak kiedyś. Bo nie potrafię.
Bo już nie wierze w miłośc która góry przenosi łaskawa jest nie szuka poklasku i tak dalej...
Jestem w relacjach z mężczyzna. Bliskich zależnych wzajemnie opartych o troskę.
Ale powtarzalam to już wielokrotnie- kiedyś bez wahania oddalabym ukochanemu nerkę.
Teraz bym nie oddała- bo to pogorszyloby mój komfort życia.
Kiedy ostatnio kupił mi prezent bizuteryjny który nie do końca wpasowal się w mój gust- nie westchnelam cichutko- trudno starał się jakoś to wynosze.
Tylko poszłam do sklepu i wymienialam.
Ewka kocham mojego męża. DobrzE mi z nim.
Ale Kicham kiedyś było inne niż kocham teraz.
I na to nic nie poradzę.
Daje tyle co mam
Reszta zachowuje dla siebie.
Brakuje mi bardzo tego co było kiedyś, tęsknię za ciepłem, tym czymś co rozgrzewa dusze. Nie przytulam się, nie całuję, nie mówię Kocham cie.
Nie wiem czy kiedyś to jeszcze powiem.
Mój M gdy uswiadomił sobie co zrobił ( chociaz nie wiem czy tak doglębnie i do konca) tez już mi nie mówi Kocham cię.
Tak wieje chłodem i zimą.
Wiem że ta sytuacja jest tez w pewnym sensie moim wyborem, ale nie potrafię inaczej przynajmniej na razie.
No to się pożaliłam
Wiem, ze tylko ode mnie zalezy czy cos sie zmieni, ale otuchy dodaje fakt ze wy kobiety doswiadczacie takich samych uczuc.To pomaga.
Ale ja ciagle słyszę kocham cie jesteś najważniejsza. Jestem z tobą szczęśliwy. Chce być z tobą.
Ciagle słyszę. Chce być przy tobie opiekować się tobą. Jesteś cudowna jedyna.
Ja mówię kocham cie. To był super dzien. Dobrze się z tobą bawilam. Dziękuje za wsparcie. Cieszę się ze mogę na ciebie liczyć. Super to wymyśliłes. Tęsknię wracaj już.
Ewka------- po co ci chłód i zima??
Znasz taka piosenkę nosowskiej??
Za oknem mróz i chłód.
Nie
Kocham cie już.
Nie ma mnie tu. Duch ciało opuścił....
Po co ci ten stan??
Moze nie kochamy tak
Płomiennie jak kiedyś. Moze umiemy kochać inaczej.
Ale kochamy bo inaczej Ne cierpialabys teraz.
Więc Wałcz.
O miłośc.
Albo do męża.
Albo zrób miejsce dla nowej miłości.
Bo ci nic nie zostanie.
Brakuje mi bardzo tego co było kiedyś, tęsknię za ciepłem, tym czymś co rozgrzewa dusze. Nie przytulam się, nie całuję, nie mówię Kocham cie.
Nie wiem czy kiedyś to jeszcze powiem.
Mój M gdy uswiadomił sobie co zrobił ( chociaz nie wiem czy tak doglębnie i do konca) tez już mi nie mówi Kocham cię.
Tak wieje chłodem i zimą.
Wiem że ta sytuacja jest tez w pewnym sensie moim wyborem, ale nie potrafię inaczej przynajmniej na razie.No to się pożaliłam
![]()
Wiem, ze tylko ode mnie zalezy czy cos sie zmieni, ale otuchy dodaje fakt ze wy kobiety doswiadczacie takich samych uczuc.To pomaga.
Nie powinnam się teraz "czepiać" mojego męża. Jest czuły jak nigdy, bardzo często mówi że mnie kocha, często przytula. Seks jest lepszy niz kiedykolwiek. A ja chciałbym po prosty mu ufać bo tego nie potrafię zrobić i tego najbardziej mi brakuje.
Myślę że nam wszystkim zdradzonym brakuje ufności.
Ktoś kiedyś mnie zapytał co bardziej mnie boli zdrada męża czy przyjaciółki. I powiem wam że przyjaciółki. Do tej pory nie mieści mi się w głowie jak można być taką podłą suką. A co teraz ta sucz wyprawia nie uwierzyłybyście.
W moim obecnym życiu dwierzeczy bardzo mi przeszkadzają. Nieufność do męża i nienawiść do lafiryndy. Nigdy nie doświadczałam takich uczuć . Troche mnie to przeraża i przerasta.
Jak sobie radzicie z tym dziewczyny?
Co do suczy- po prostu zdaje sobie sprawę ze jest żałosna dupka która bierze wszystko co się rusza. Mam nadzieje ze czegoś się nauczyła. I mam ja gdzieś. Nie dorasta mi do piet i nie jest mnie warta.
Jej wybór. Jej decyzja. Jej głupota. Oczywiście łatwo mi to mówić bo mieszka daleko...
I sadze ze jakby była bliżej to nie dałabym rady i mąż musiałby odejść.
Co do męża to sprawa jest prosta.
Otwarcie mówię o wszystkim co mnie boli co powoduje ze mój ból i strach wracają.
On nie robi nic co mogłoby podważyć moje przekonanie ze jest lojalny wobec mnie. Gdybym zobaczyła tak jak ty ze przelacza stronę. Zapytalabym--- co to było i powiedziałbym ze czuje się zaniepokojona.
Jeśli cos mi nie odpowiada. To to mówię.
Wiele rzeczy zostało wykluczonych z jego życia- męskie wyjazdy na narty. Spotkania i imprezowania w gronie męskim. Rozumiem- ze służbowo moze gdzieś iść na kolacje.
Ale jak zadzwoni kumpel. Co robisz wieczorem. Moze pójdziemy na miasto... To odpada.
Nie dlatego ze uważam ze pójdzie i będzie rznal sucze.
Dlatego ze mi ta sytuacja otwiera worek w głowie.... I złe się z tym czuje.
Ale ja mu nie mówię ze nie ma iść. On sam wie ze nie pora na to...
I ja wcale się nie czuje jakimś psem ogrodnika. Po prostu są rzeczy które oceniam jako te które doprowadziły do złych wyborów. I za bardzo mnie bolą takie sytuacje. Bo zaraz przeszłość wraca...
Mój mąż miał otwarta ufna żonę
Teraz ma żonę która określiła granice swojego poczucia bezpieczeństwa i komfortu psychicznego.
I misku myśle ze u ciebie jest tak samo i mnie zrozumiesz. Nie chodzi o to ze się boje ze jak pies wpuszczony z łańcucha się nie opanuje... Wierze ze nie.
Ale chodzi o to ze w takich sytuacjach czuje się jakbym cofnęli się w czasie. Znowu boli. Przed oczami stoją mi sytuacje w których niby gdzieś był a pewni był u... Myśle sobie ciekawe jak się zachowywał wtedy. Pisał do niej. Wysyłał ememesy..
To po takim męskim wieczorze znalazłam u niego esemesa od suczy. Jej nie było z nim. Ale elementem wiazanym imprezy na której był była wymiana rajcownych esemesow z sucza...
Więc mam wydrukowany odruch pawlowa--- wyjście z kumplami jest jak porażenie prądem. Ostrym.
Nie jest tak ze ja mu nie ufam. Ufam ze wiecej tego nie zrobi.
Bo ufam sobie ze jak cos zrobi to koniec naszego życia.
Sprawa jasna oczywista i bezkompromisowa.
Oczywiście łatwo mi to mówić bo mieszka daleko...
I sadze ze jakby była bliżej to nie dałabym rady i mąż musiałby odejść.
A moja sucz jest blisko, codziennie.....
Pies pawlowa tez jest tylko w innych sytuacjach.....
Moj M juz tez wie w jakich, oj długo sie uczył... ale zapomniał o najważniejszej - powiedział, że pracy nie zmieni
Mysle, że trudno mi wykrzesac z siebie to ciepło, słowa kocham, bo jeszcze rok temu słyszalam kocham cie, tylko ty sie liczysz tylko ty, a lojalność, wiernosc byla przy niej. Ona cały czas jest w zyciu mojego M. To taki specyficzny trójkat. Ona ma swoją rodzinę, my jestesmy rodziną ale w pewnym momencie to nie mialo znaczenia.
Liczył sie egoizm mojego M i mile połechtane ego suczy.
Wiem, że nie spotykaja sie poza pracą, wiem, że nie było zdrady fizycznej ale brak lojalności, wyrzucenie w kąt jak starą zabawkę boli baaardzo. Moj M zrobił mi dziurę w sercu i jeszcze parę razy pokręcił nożem.
Czekam. Jak mowi Wielokropek "brak decyzji jest tez decyzją" ![]()
Spytacie na co czekam? Na cos co przewazy szalę w jedną lub drugą stronę. Wiem jestem wygodna , zrzucam odpowiedzialność na męża. To on jest winny niech pije to piwo do konca.
Misiek - trzymam za ciebie kciuki, żeby sie udało.
366 2012-08-17 09:12:05 Ostatnio edytowany przez twardogłowa (2012-08-17 09:34:20)
Sucz mojego męża mieszka pod Wrocławiem (kilkaset km od nas), swoje miejsce pracy w burdelu miała 50km od mojego miejsca zamieszkania. Chociaż być może wraca do zawodu i "zakładu pracy"... Aby zakończyć rozliczenia z nią, dałam mu swoją kasę aby jej zawiózł, zrobiłam to specjalnie, sucz nie wie, że żarła jałmużnę od mnie:-)
Gdy skończyła się kasa ujawnił się nagle mąż policjant tej suczy i zakończył to piękne kochanie. Sądzę, że byli w zmowie, ona naciąga frajerów a on kończy kochanie jak sucz wyssie już wszystko. Potem przez kilka miesięcy pisali do siebie namiętne meile, ona próbowała wybadać czy mój gamoń ma już pieniądze czy nie, czytałam ich wszystkie emaile, przesłałam sobie na skrzynkę, zdjęcia również, klęczał u mnie przed łóżkiem prosząc o wybaczenie a za chwilę pisał do niej jak to mnie nienawidzi, szykuje zemstę na mojej osobie, rozdwojenie jaźni. Wiedziała, że walczę z jego uzależnieniem od alkoholu, próbuję uratować związek, ma dziecko w wieku mojej córki, potrafiła zostawić syna na 5 dni i wyjechać do roboty w burdelu, miała to w dupie teraz też lata po forach i czyta co piszę, szuka czy finansowo odkuł się już;-) czy może znów coś od niego wyciągnie.
Ja nie mam odruchu pawłowa w żadnych sytuacjach, a słowo "kocham cię" słyszę codziennie i widzę tę miłość.
Nie tkwię w przeszłości, idę do przodu,
codziennie słyszę od znajomych jak świetnie wyglądam, odmłodniałam, uśmiecham się radośnie.
Znajomi męża, ci, którzy pochwalali jego związek z tą dziwką nie potrafią spojrzeć mi w oczy, unikają mojego towarzystwa. Dlaczego? Bo wstydzą się, boją się, że usłyszą ode mnie kilka słów prawdy, cóż, kilku osobom się oberwało, nie powiem-nie odmówiłam sobie tej przyjemności. Przyjaciele od siedmiu boleści za wódę, panienki i kasę.
Dziewczyny-czy to nie jest trochę tak, że stanęłyście w czasie, miejscu tamtego zdarzenia i tkwicie nadal w tym?
Jakbyście miały betonowe buty, chcecie dać krok do przodu ale nie macie na to dość siły...
End_aluzja napisał/a:Oczywiście łatwo mi to mówić bo mieszka daleko...
I sadze ze jakby była bliżej to nie dałabym rady i mąż musiałby odejść.
A moja sucz jest blisko, codziennie.....
Pies pawlowa tez jest tylko w innych sytuacjach.....
Moj M juz tez wie w jakich, oj długo sie uczył... ale zapomniał o najważniejszej - powiedział, że pracy nie zmieniMysle, że trudno mi wykrzesac z siebie to ciepło, słowa kocham, bo jeszcze rok temu słyszalam kocham cie, tylko ty sie liczysz tylko ty, a lojalność, wiernosc byla przy niej. Ona cały czas jest w zyciu mojego M. To taki specyficzny trójkat. Ona ma swoją rodzinę, my jestesmy rodziną ale w pewnym momencie to nie mialo znaczenia.
Liczył sie egoizm mojego M i mile połechtane ego suczy.
Wiem, że nie spotykaja sie poza pracą, wiem, że nie było zdrady fizycznej ale brak lojalności, wyrzucenie w kąt jak starą zabawkę boli baaardzo. Moj M zrobił mi dziurę w sercu i jeszcze parę razy pokręcił nożem.
Czekam. Jak mowi Wielokropek "brak decyzji jest tez decyzją"
Spytacie na co czekam? Na cos co przewazy szalę w jedną lub drugą stronę. Wiem jestem wygodna , zrzucam odpowiedzialność na męża. To on jest winny niech pije to piwo do konca.Misiek - trzymam za ciebie kciuki, żeby sie udało.
Ewka. Na początku nie myślałam o tym ze sucz mojego męża pracuje w tej sami firmie.
Kiedy zaczęłam o tym myśleć. Jej już nie było. Zmieniła prace.
Ale gdyby pracowała. Sfiksowalabym się pewnie na tym.
Sadze ze szanse by były mniejsze...
Dlatego właśnie to wszystko jest takie trudne i powikłane, przynajmniej dla mnie. Dlatego ciągle sie waham, boje sie wskoczyc do wody, bo może sie okazac za głęboka....
Ona+brak zaufania+moje poczucie krzywdy+brak poczucia, że jestem ta najwazniejsza to na dzis mur nie do przebicia.
Wiem , ze nie mozna tak do konca zycia dlatego uwazam ze kieds ta sytuacja sie zmieni.
Naczytalam sie wiele jak poradzis sobie ze zdrada, co robic, jak odbudowywac, recept jest od chole.... i ciut ciut. Tylko że wszędzie jest napisane ze obie strony muszą chciec.
M chce, ale bez zmiany pracy. Egoista
Ja chciałabym ale....
I kółko sie zamyka.
Dlatego właśnie to wszystko jest takie trudne i powikłane, przynajmniej dla mnie. Dlatego ciągle sie waham, boje sie wskoczyc do wody, bo może sie okazac za głęboka....
Ona+brak zaufania+moje poczucie krzywdy+brak poczucia, że jestem ta najwazniejsza to na dzis mur nie do przebicia.
Wiem , ze nie mozna tak do konca zycia dlatego uwazam ze kieds ta sytuacja sie zmieni.Naczytalam sie wiele jak poradzis sobie ze zdrada, co robic, jak odbudowywac, recept jest od chole.... i ciut ciut. Tylko że wszędzie jest napisane ze obie strony muszą chciec.
M chce, ale bez zmiany pracy. Egoista
Ja chciałabym ale....I kółko sie zamyka.
Ewcia rok temu jak mój mąż jeszcze posuwał lafiryndę a razem pracowali ja umierałam z żalu i cierpienia. Nie potrafił zakończyć tego romansu. W końcu zobaczył jak sucz zaczęła mi dokuczać i przejrzał na oczy i dostrzegł z kim się zadaje. Wcześniej kiedy nie mieli gdzie kopulować robili to w krzakach w parku w biały dzień. Dyrektor dowiedział się jaką ma sekretarkę i oczywiście już nie chciał takiej osóbki. Teraz siedzi gdzieś tam w biurze i przerzuca papierki a wcześnie była sekretarką naczelnego. Jej tylko zmienił stanowisko pracy a mojego męża zwolnił( z czego ja byłam zadowolona).
Niestety szmata mieszka tuż obok mnie i mam wątpliwą przyjemność oglądanie tejże wywłoki dość często. Monologi jakie kieruje do mnie są żałosne. Marzę o przeprowadzce.
Misiek - Twoj to sie opamiętał, oczy mu sie otworzyły. Mój złego słowa na sucz nie powie i nie pozwala powiedzieć, bo ona przecież niewinna, cała wina jego. Szlachetny rycerz sie znalazł, gad poteflon jeden.
Nie znam baby i na oczy nie widziałam. Nawet nie chce. Rozmawiałam z nia tylko raz telefonicznie, bardzo krótko.
Tobie było podwójnie cięzko, zdrada męża i przyjaciólki. Watpliwej przyjaciólki jak sie okazało.
O rodzinę walcz, zwłaszcza, że wszystko raczej jest na dobrej drodze. Swoje przezyłaś i teraz zaczyna być ok.
Ja jeszcze światełka w tunelu nie widzę. Ale kto wie.....
Ewka... Strasznie mi cie żal. Bo cie rozumiem. Jak nikt:)
Wiem przez co przechodzisz.
Ale jednocześnie wiem ze jest u ciebie inaczej.... Bo twój mąż Zażądał od ciebie akceptacji tej sytuacji i swoich decyzji- jak ta ze zostanie w tej pracy...
Mój mąż pozwolił mi na ustalenie moich potrzeb i przeszedł wszystko razem ze mną.
A mimo to. Jak wiesz. Cena za zdradę jest olbrzymia... A u ciebie moze być jeszcze "drożej"....
Żal ci ciebie Ewka. Mnie tez mi żal. I miska mi żal.
I powiem ci jedno- to wszystko w imię czego ratujemy te związki- nie jest tego warte.
Trzeba było nie bać się podejmować decyzji. Trzeba było je podjąć...
Ewciu rok temu walczyłam z wiatrakami szmata nawet porysowała sobie auto i policję na mnie nasłała. To trzeba mieć tupet. Maile wypisywała do mnie takie że mogłabym wsadzić ją za kratki. Ale szmata ma dzieci (z dwóch związków) i te dzieci dobrze znam jedno z nich jest moim chrześniakiem. Mam serce we właściwym miejscu i nie potrafiłabym "skrzywdzić tych dzieci. Wiem to nie ja im krzywdę zrobiłam tylko ich własna matka, ale to mnie oskarżałyby o wszystko. Dodam jeszcze że dzieci miałaby więcej ale się wyskrobała. Tego tez nie powiedziałam jej dzieciom. Czy ja jestem z księżyca. Powinnam przecież wszystko wykorzystać przeciwko niej. Boli mnie bardzo że mnie tak bardzo skrzywdziła. Była dla mnie jak siostra. Nie mogę uwierzyć że dałam się tak omotać, oszukać i niczego w swojej naiwności nie dostrzegłam. Nie mówię o mężu tylko o wywłoce.
Witaj !
To co Ty przeżyłam 23 lata temu. Miałam wtedy 17 lat. Mój pierwszy raz i ciąża. Moja przyjaciółka już w ciąży była, cztery miesiące szybciej niż ja. Wspierałam bo była sama,gdy pytałam kto jest ojcem dziecka,nie chciała mówić,płakała. Za zgodą sądu i rodziców wyszłam za mąż a ona urodziła. Dwa miesiące później,sama będąc w siódmym miesiącu ciąży niosłam jej dziecko do chrztu.
Jak się dowiedziałam ??
Przyszło pismo z sądu na nazwisko męża, podała go o alimenty.
W tym momencie runął cały mój jeszcze nie dorosły, wtedy świat.
To prawie ćwierć wieku,ale człowiek pamięta.
Przed Tobą początek,bardzo Ci współczuje.
Przytulam mocno,dasz radę.
tez to kiedys przezylam... bylam z chlopakiem kilka lat to byl moj [pierwszy i moja przyjaciolka caly czas mowila mi ze mam go zostawic bo on do mnie nie pasuje itd... jak sie okazalao zrobila to po to zeby zaciagnac go do lozka i znim byc...on glupi dal sie nabrac ale za ktoryms razem jak lezeli razem w lozku powiedzial jej ze nic do niej nie czuje ze ona nigdy mi nie dorowna i jej nie chce... ze zrobil to w zemscie za to ze z nim zerwalam... potem przyjechal do mnie aly bylo juz za pozno... nie moglabym dalej zyc z takim czlowiekiem o ona hmmm to co on jej powiedzial bylo chyba dla niej najwieksza nauczka:)
Ewciu rok temu walczyłam z wiatrakami szmata nawet porysowała sobie auto i policję na mnie nasłała. To trzeba mieć tupet. Maile wypisywała do mnie takie że mogłabym wsadzić ją za kratki. Ale szmata ma dzieci (z dwóch związków) i te dzieci dobrze znam jedno z nich jest moim chrześniakiem. Mam serce we właściwym miejscu i nie potrafiłabym "skrzywdzić tych dzieci. Wiem to nie ja im krzywdę zrobiłam tylko ich własna matka, ale to mnie oskarżałyby o wszystko. Dodam jeszcze że dzieci miałaby więcej ale się wyskrobała. Tego tez nie powiedziałam jej dzieciom. Czy ja jestem z księżyca. Powinnam przecież wszystko wykorzystać przeciwko niej. Boli mnie bardzo że mnie tak bardzo skrzywdziła. Była dla mnie jak siostra. Nie mogę uwierzyć że dałam się tak omotać, oszukać i niczego w swojej naiwności nie dostrzegłam. Nie mówię o mężu tylko o wywłoce.
podziwiam cie ze potrfaisz po tym dalej zyc z tym czlowiekiem
Była moją najlepszą przyjaciółką , o wszystkim rozmawiałyśmy. Wypłakiwała się na moim ramieniu kiedy mąż ją zdradził. A teraz okazuje się że ona wbiła mi nóż w plecy. To co sie wydarzyło miesiąc temu zwaliłoby z nóg konia a co dopiero mnie. Okazało się że mają romans od pięciu lat(!). Niemożliwe? A jednak. Trzy lata temu sprytnie wyeliminowała mnie ze swojego życia , obrażając się za jakąś pierdołę. Bardzo to wtedy przeżyłam nie mogłam zrozumieć dlaczego . Teraz już wszystko jest jasne , przeszkadzałam im . A mój mąż hipokryta rozmieniał sie na drobne prowadząc podwójne życie . Był "głową" rodziny w dwóch domach. Żałosne jest to że on tłumaczy mi że chciał to wszystko oddzielić "jak byłem z tobą to byłem tylko twój"
Całe życie mój mąż bał się wszystkiego: inwestycji, zmiany pracy , kredytów itp..Nie bał się jednak wleźć między nogi mojej przyjaciółki. To chore . Ale najsmutniejsze jest to że ja nadal go kocham i to okrutnie , potwornie cierpię , moje życie okazało sie fikcją . Dodam jeszcze że jesteśmy dwadzieścia lat po ślubie . On jest miłością mojego życia. Jak mam dalej żyć , jak się z tym wszystkim pogodzić co dalej robić . Powiem jeszcze że to nie on mi o wszystkim powiedział zrobiła to ta wywłoka . Nie wyrzuciłam go z domu jest ze mną , mówi ze mnie kocha , ale co znaczą słowa w jego ustach . Przez pięć lat oszukiwał mnie patrząc mi w oczy , a ja bezgranicznie mu ufałam. To wszystko jest takie trudne. Jestem zdruzgotana.
Przeczytałam cały twój wątek od deski do deski. Dziewczyno jak ty możesz żyć z tym facetem. Przecież to drań. A tej jego kochance to nie wiem co bym zrobiła. Musisz się zemścić to pomaga. Jak można być taką podłą osobą jak ta twoja "przyjaciółka"?
Czy ty co cokolwiek zrobiłaś? Zachowujesz się jak mimoza.
Miałam tzw przyjaciółkę,która przychodziła do mnie do domu,kokietowała mojego ukochanego,bo..wróżka jej powiedziała,że z jej przyszłą miłością pozna ją kobieta o imieniu na K.A więc moja przyjaciółka zaczęła polowanie u mnie w domu,pełna kokieteria,wypytywanie o nas,o mojego mężczyznę.Początkowo mnie to śmieszyło,potem zaczęło wkurzać,a finał był taki,że ją pogoniłam.To straszne,że kobiety potrafią być tak wredne,wyrachowane..Nie wspomnę o tych rozbijających małżeństwa,rodziny.Ubiłabym takie.
378 2012-09-10 18:59:30 Ostatnio edytowany przez misiekpuszysty (2012-09-10 19:06:33)
Miałam tzw przyjaciółkę,która przychodziła do mnie do domu,kokietowała mojego ukochanego,bo..wróżka jej powiedziała,że z jej przyszłą miłością pozna ją kobieta o imieniu na K.A więc moja przyjaciółka zaczęła polowanie u mnie w domu,pełna kokieteria,wypytywanie o nas,o mojego mężczyznę.Początkowo mnie to śmieszyło,potem zaczęło wkurzać,a finał był taki,że ją pogoniłam.To straszne,że kobiety potrafią być tak wredne,wyrachowane..Nie wspomnę o tych rozbijających małżeństwa,rodziny.Ubiłabym takie.
Widzisz Kazia14 wiem że kobiety są wredne przekonałam się na własnej skórze. I nie mówcie mi moje drogie netkobietki że tylko nasi niewierni mężowie ponoszą odpowiedzialność za nasze krzywdy i złamane życie. Najlepszy przykład to moja ex-przyjaciółka. Widziała moje życie z bliska, wiedziała, że kocham męża. A mimo to rozłożyła nogi (przepraszam za kolokwializm). Nigdy jej tego nie wybaczę. Zraniła mnie bardziej niż mąż. Była moją przyjaciółką, moją powierniczką, była mi bliższa niż moje dwie siostry czy szwagierka. Ktoś mnie kiedyś zapytał co mnie bardziej bolało zdrada męża czy zdrada przyjaciółki. Zastanowiłam się wtedy nad tym i doszłam do wniosku że jednak przyjaciółki. I powiem wam zdrada zdradą ale co ta wywłoka robiła potem a co wyprawia teraz to już zupełnie inna bajka. Każdy kto mnie zna pyta mnie dlaczego nic nie robię. Ja czasem też się nad tym zastanawiam. Mam czasem szczerą ochotę "prasnąć" szmatę między oczy, ale w ten sposób zrównałabym się z jej poziomem. Wtedy myślę sobie że wystarczy wspomnieć jej sąsiadkom o np. kopulowaniu w krzakach. Sądzę że sposobność sama się nadarzy, przecież znam jej sąsiadki.
miśku
a co Tw?j m?ż robi aby ona więcej nie wkraczała w Wasze życie? nic o nim nie piszesz...
czy złożył uszy po sobie, wycofał się do swojej nory i udaje skrzywdzonego biednego misia?
dlaczego on ciebie przed ni? nie broni?
dlaczego zn?w Ty walczysz o rodzinę?
dlaczego pozwalasz na brak szacunku w stosunku do Ciebie?
narozrabiał a Ty musisz sprz?tać???
miśku
a co Tw?j m?ż robi aby ona więcej nie wkraczała w Wasze życie? nic o nim nie piszesz...
czy złożył uszy po sobie, wycofał się do swojej nory i udaje skrzywdzonego biednego misia?
dlaczego on ciebie przed ni? nie broni?
dlaczego zn?w Ty walczysz o rodzinę?
dlaczego pozwalasz na brak szacunku w stosunku do Ciebie?
narozrabiał a Ty musisz sprz?tać???
rednight
Mniej więcej.
Mój mąż jest tchórzem i zawsze był.
Nie nie bronił mnie nigdy przed wywłoką, natomiast ją bronił przede mną.
Szmata stworzyła fałszywy obraz siebie.
Niby taka krucha i bezbronna.
A to bzdura totalna.
Jest drapieżna i podła.
Mój mąż wiarołomca powoli oswaja się z tym faktem.
Największym szokiem dla niego było że zaraził mnie chorobą weneryczną( rok wcześniej robiłam wyniki i byłam zdrowa czyli wynika z tego że nie była mu wierna ha,ha,ha)
Czyli po prostu lafirynda.
Tak naprawdę mój mąż nie zrobił za wiele w kwestii naprawienia naszego małżeństwa. To ja staram się za nas dwoje.
On stara się zachować pozory. Pozerem zawsze był znakomitym.
Nie jesteś już tą sytuacją zmęczona? Przecież to wyczerpujące psychicznie.
Przecież to syzyfowa praca.
Jesteś cały czas nastawiona na czuwanie, zmysły maksymalnie wyostrzone w oczekiwaniu na kolejny cios...
Dlaczego go kochasz?
Ja wiem: nie kocha się za coś ale ot tak po prostu...
czasem miłość mylimy ze współuzależnieniem od faceta spowodowanym niską samooceną.
Dlaczego ona to robi? Myślałaś nad tym?
Próbowałaś pójść do psychologa? terapia dla kochających za bardzo?
Samotny wyjazd w piękny jesienny weekend do spa dla ułożenia myśli... Pomyśl o tym, może Sopot? jesienią pięknie prezentuje się Białowieża...
Mnie też mąż zdradzał z kilkudziesięcioma co najmniej prostytutkami, w końcowej fazie miał 2 utrzymanki jednocześnie, jedna z pod Wrocławia, druga z Łukty. Śmiech mnie ogarniał, kiedy wracał z Wrocławia od jednej , po drodze umawiał się z panienką z Łukty na pukanko... I odwrotnie też. Niezła komedia była jak czytałam sms-y, które wysyłał naprzemiennie do jednej i drugiej
Po wielu zawirowaniach jesteśmy razem.
Codziennie widzę jak on walczy o nas, o rodzinę i codziennie daje mi dowody, że mnie kocha.
Nie zniosłabym targania jego kamienia pod górę, on to robi.
Wczoraj poszliśmy na spacer do lasu, powiedziałam mu: jestem nareszcie szczęśliwa, nie spierd...ol tego.
I ja się zgadzam twardoglowa z tobą. Mój mąż tez pcha ten kamień.. To nie mój ciężar. Ja czasami. Jak jestem zmęczona. To jeszcze mu dodatkowo na plecy wchodzę...
Nie nie bronił mnie nigdy przed wywłoką, natomiast ją bronił przede mną.
Szmata stworzyła fałszywy obraz siebie.
Niby taka krucha i bezbronna.
A to bzdura totalna.
Jest drapieżna i podła.
Mój mąż wiarołomca powoli oswaja się z tym faktem.
Największym szokiem dla niego było że zaraził mnie chorobą weneryczną( rok wcześniej robiłam wyniki i byłam zdrowa czyli wynika z tego że nie była mu wierna ha,ha,ha)
Czyli po prostu lafirynda.
Tak naprawdę mój mąż nie zrobił za wiele w kwestii naprawienia naszego małżeństwa. To ja staram się za nas dwoje.
On stara się zachować pozory. Pozerem zawsze był znakomitym.
Pisałam Ci o swoim przypadku ciut wyżej. Wiele razy po czasie przyjeżdżał do mnie i chciał wrócić. Bawiłam się nim 10 lat a tak na prawdę nią. Kiedy był ze mną robiłam tak by ona o tym wiedziała a u nich też już dawno zszarzało. Miałam dziką satysfakcję z jego skruszonej miny i jej szalonej walki (dzwonienia po naście razy lub przyjeżdżania). Miotał się sam we własnym sosie i po północy puszczałam go do domu. Nie poszłam z nim już nigdy więcej do łóżka,ale trzymałam jak piłkę na gumce a widok bezradnego psa-bezcenny. Dlatego nie męcz się już sama,dość wycierpiałaś. Góra z górą się nie zejdzie,ale człowiek z człowiekiem zawsze i zło wróci do niego ze z dwojoną siłą. Odpuściłam i definitywnie urwałam kontakt wychodząc następny raz za mąż i w końcu mąż też go pogonił.
Nie jesteś już tą sytuacją zmęczona? Przecież to wyczerpujące psychicznie.
Przecież to syzyfowa praca.
Jesteś cały czas nastawiona na czuwanie, zmysły maksymalnie wyostrzone w oczekiwaniu na kolejny cios...
Dlaczego go kochasz?
Ja wiem: nie kocha się za coś ale ot tak po prostu...
czasem miłość mylimy ze współuzależnieniem od faceta spowodowanym niską samooceną.
Dlaczego ona to robi? Myślałaś nad tym?Próbowałaś pójść do psychologa? terapia dla kochających za bardzo?
Samotny wyjazd w piękny jesienny weekend do spa dla ułożenia myśli... Pomyśl o tym, może Sopot? jesienią pięknie prezentuje się Białowieża...Mnie też mąż zdradzał z kilkudziesięcioma co najmniej prostytutkami, w końcowej fazie miał 2 utrzymanki jednocześnie, jedna z pod Wrocławia, druga z Łukty. Śmiech mnie ogarniał, kiedy wracał z Wrocławia od jednej , po drodze umawiał się z panienką z Łukty na pukanko... I odwrotnie też. Niezła komedia była jak czytałam sms-y, które wysyłał naprzemiennie do jednej i drugiej
Po wielu zawirowaniach jesteśmy razem.
Codziennie widzę jak on walczy o nas, o rodzinę i codziennie daje mi dowody, że mnie kocha.
Nie zniosłabym targania jego kamienia pod górę, on to robi.
Wczoraj poszliśmy na spacer do lasu, powiedziałam mu: jestem nareszcie szczęśliwa, nie spierd...ol tego.
Do psychologa chodzimy razem od maja ubiegłego roku. Dodam że jeszcze wtedy kopulował z tą osóbką.
Nie mogę powiedzieć że się nie stara bo stara się w swój pokręcony sposób.
Jest czuły opiekuńczy stara się okazywać miłość. Stara się żeby było tak jak kiedyś. Problem polega na tym że nie może być tak jak kiedyś ponieważ to co było doprowadziło do jego zdrady.
Musi być inaczej nie wiem czy lepiej czy gorzej ale na pewno inaczej.
Drugi problem jest taki że nie potrafię przełamać się o zaufać. To jest największa bariera której nie potrafię przełamać.
Misiek,
przeczytalam wszystko, caly post. Bardzo Ci wspolczuje, mam nadzieje, ze ta cala sytuacja wyjdzie Ci w koncu na dobre, ze oboje z mezem nauczycie sie czegos waznego. Szkoda tylko, ze nauka byla taka bolesna. Ale moze Tobie duzo trzeba bylo, zeby sie obudzic?
Ciesze sie, ze jestes jedna z tych kobiet, ktore pilnuja aby inni mezowie nie zabladzili w drodze do lozka (pisalas, ze pogonilas kolege, ktory sie troszeczke zapomnial). Ale dlaczego my zawsze trafiamy na takie, ktore rozkladaja nogi???Moj maz zawsze bezblednie wybierze sobie taka, ktora ma w dupie jego sytuacje rodzinna.
Nie napisalas, czy juz jestes zdrowa? To wazne, bo jak Ci zabraknie fizycznego zdrowia, jak dasz sobie rade z psychika?
A z drugiej strony chcialabym sie Ciebie zapytac czy mozesz, czy umiesz okazac slabosc i powiedziec mezowi: "odtad zdaje sie na Ciebie, Ty badz za nas odpowiedzialny " ???
twardogłowa napisał/a:Nie jesteś już tą sytuacją zmęczona? Przecież to wyczerpujące psychicznie.
Przecież to syzyfowa praca.
Jesteś cały czas nastawiona na czuwanie, zmysły maksymalnie wyostrzone w oczekiwaniu na kolejny cios...
Dlaczego go kochasz?
Ja wiem: nie kocha się za coś ale ot tak po prostu...
czasem miłość mylimy ze współuzależnieniem od faceta spowodowanym niską samooceną.
Dlaczego ona to robi? Myślałaś nad tym?Próbowałaś pójść do psychologa? terapia dla kochających za bardzo?
Samotny wyjazd w piękny jesienny weekend do spa dla ułożenia myśli... Pomyśl o tym, może Sopot? jesienią pięknie prezentuje się Białowieża...Mnie też mąż zdradzał z kilkudziesięcioma co najmniej prostytutkami, w końcowej fazie miał 2 utrzymanki jednocześnie, jedna z pod Wrocławia, druga z Łukty. Śmiech mnie ogarniał, kiedy wracał z Wrocławia od jednej , po drodze umawiał się z panienką z Łukty na pukanko... I odwrotnie też. Niezła komedia była jak czytałam sms-y, które wysyłał naprzemiennie do jednej i drugiej
Po wielu zawirowaniach jesteśmy razem.
Codziennie widzę jak on walczy o nas, o rodzinę i codziennie daje mi dowody, że mnie kocha.
Nie zniosłabym targania jego kamienia pod górę, on to robi.
Wczoraj poszliśmy na spacer do lasu, powiedziałam mu: jestem nareszcie szczęśliwa, nie spierd...ol tego.Do psychologa chodzimy razem od maja ubiegłego roku. Dodam że jeszcze wtedy kopulował z tą osóbką.
Nie mogę powiedzieć że się nie stara bo stara się w swój pokręcony sposób.
Jest czuły opiekuńczy stara się okazywać miłość. Stara się żeby było tak jak kiedyś. Problem polega na tym że nie może być tak jak kiedyś ponieważ to co było doprowadziło do jego zdrady.
Musi być inaczej nie wiem czy lepiej czy gorzej ale na pewno inaczej.
Drugi problem jest taki że nie potrafię przełamać się o zaufać. To jest największa bariera której nie potrafię przełamać.
A może inaczej:
jak czujesz się gdy siedzisz obok niego, spędzasz z nim czas?
czy jesteś spięta, czujesz niepokój, pogorszony nastrój czy wyluzowana, uśmiechnięta, w dobrym nastroju?
gdy wymawiasz jego imię - jak pierwsza myśl Ci się nasuwa?
Odpowiedz sobie na te pytania, sama sobie, nie przekłamując faktów.
Ja będąc w Twojej sytuacji poszłabym sama na terapię,pewnie dałaby lepsze skutki.
Czy po ponad roku chodzenia z nim do psychologa widzisz w nim, w sobie jakieś zmiany?
Tak samo nie będzie nigdy, nie ma co lać wody, daremne są jego starania aby było jak dawniej.
Ja nie chciałabym aby u nas było jak dawniej. Ja wolę takiego jakim teraz jest bo ja się cholernie zmieniłam, wymagam dużo od siebie i od niego. Ten z przeszłości już by mnie nie interesował.
Dziś jedzie spełnić moje kolejne marzenie, dawniej tak łatwo by nie było. Ale to on pcha ten kamień pod górę.
W jego towarzystwie czuję sie znakomicie, zawsze tak było. Zawsze mamy oczym rozmawiać. Tym bardziej nie rozumim tego co zrobił. Zawsze byłam z nim szczęśliwa. Dlatego tak mnie bolało to co zrobił. To trudno sobie wyobrazić ale miałam fizyczne objawy mojego bólu.
Do psychologa chodziłam indywidualnie niestety nie trafiłam najlepiej i poniekąd ta nieudana terapia doprowadziła mnie do dna od którego musiałam się w końcu odbić.
Próba samobójcz (wiem nie ma czym sie chwalić) i tydzień na oddziale dla samobójców to było właśnie to dno. Nikomu nie życzę takich doświadczeń no może lafiryndzie.
Teraz czuję się silna emocjonalnie, a jednak okrutnie boję się że znów mnie zrani.
Cały ubiegły rok to było jedno wielkie pasmo najgorszych w moim życiu doświadczeń zaczynając od marca.
Oprócz męża wiarołomcy to jeszcze dowiedziałam się że mama jest ciężko chora na serce, mam guza (na szczęście łagodny), jestem zarażona chlamydią. Oczywiście mój mąż i jego kochanka cały czas jeszcze mi to życie umilali. Głaz by nie wytrzemał a co dopiero ja.
bardzo Ci współczuję sama musisz podjąć decyzję ja jednak podjełam decyzję o rozwodzie zaczynam od nowa jest bardzo trudno ale czuję że tak lepiej po takich zdradach nie wiem czy się da normalnie życ nie ma na to wytłumaczenia .....jeszcze z przyjaciółką nie masz kogo żałować
W jego towarzystwie czuję sie znakomicie, zawsze tak było. Zawsze mamy oczym rozmawiać. Tym bardziej nie rozumim tego co zrobił. Zawsze byłam z nim szczęśliwa. Dlatego tak mnie bolało to co zrobił. To trudno sobie wyobrazić ale miałam fizyczne objawy mojego bólu.
Do psychologa chodziłam indywidualnie niestety nie trafiłam najlepiej i poniekąd ta nieudana terapia doprowadziła mnie do dna od którego musiałam się w końcu odbić.
Próba samobójcz (wiem nie ma czym sie chwalić) i tydzień na oddziale dla samobójców to było właśnie to dno. Nikomu nie życzę takich doświadczeń no może lafiryndzie.
Teraz czuję się silna emocjonalnie, a jednak okrutnie boję się że znów mnie zrani.
Cały ubiegły rok to było jedno wielkie pasmo najgorszych w moim życiu doświadczeń zaczynając od marca.
Oprócz męża wiarołomcy to jeszcze dowiedziałam się że mama jest ciężko chora na serce, mam guza (na szczęście łagodny), jestem zarażona chlamydią. Oczywiście mój mąż i jego kochanka cały czas jeszcze mi to życie umilali. Głaz by nie wytrzemał a co dopiero ja.
silna emocjonalnie ale się boisz?
więc siła twoja emocjonalna wynika z tego, że ON CIĘ NIE RANI?
a jak zrani, to siła zniknie?
czy coś się w twoim zyciu misku zmieniło?
390 2012-09-16 01:41:25 Ostatnio edytowany przez szanties (2012-09-16 01:43:10)
.