czy to początek końca? mąż zdecydował za nas dwoje :-(((((

I wzajemnie - powodzenia i wielu powodów do czerpania radości na co dzień

Anhedonia jestes Idolka mojej mamy, mowi mi czytaj i sie ucz!

Podziękuj anitka mamie za dobre słowo I widzisz już mam powód, aby się ucieszyć Życie z drobiazgów się składa - moja śp. mama mawiała: " jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma" sztuka zamienić to co się ma w miłe, ładne i przyjemne, umieć się z tego wszystkiego cieszyć!
I do przodu dzieweczki - taka piękna wiosna, a życie tylko jedne - niech będzie jak najlepsze dla Was (czego i sobie nieskromnie życzę)

A ja Ciebie za siłę, konsekwencję i determinację

Dziś dzień moich urodzin ... jakże smutno gdy "w moim wieku" zaliczam kolejny zakręt w moim życiu ....
Myślałam, że może mój "przyszły były mąż" ulży mi w cierpieniu i podaruje mi w prezencie odpis pozwu o rozwód ... i nic ... wciąż czekam, fakt dzień się jeszcze nie skończył.
Wczoraj padła kolejna propozycja hipokryty by uczestniczyć w imprezie "na pokaz", odważyłam się znów na NIE ! jestem z siebie dumna, nie pozwolę by ktoś tak mnie traktował !! nawet ON! człowiek z wyrazem twarzy hipokryty i kłamcy. Już nie pozwolę ;-(
Panu przyszłemu "byłemu" przestało się najwyraźniej spieszyć z rozwodem i uwolnieniem mnie od swojej jakże "szlachetnej" osoby. Śmiem twierdzić że zdecydował teraz by mnie pognębić, bo zauważył że się odrobinę podnoszę, próbuję stanąć na nogi, próbuje odzyskać siebie ...
Taka piękna wiosna za oknem a ja tak bardzo nie mam siły ;-( nie mam siły by z nim walczyć ... chce odejść .... teraz to JA wiem ... teraz to także moja decyzja ...

Nie rozumiem tego człowieka, jak mozna nagle zadecydwac że sie nie kocha ot tak? On poznał inną że tak zrobił czy to taki kaprys?
Jesli sie człowiek decyduje na slub to chyba wie czym to pachnie i że to nie jest jak farbowanie włosów, ze jak sie kolor znudzi to wróce do starego, małżeństwo to raczej trwała że tak to powiem ondulacja więc nie rozumiem takiej postawy tego pana...

a Ty Magma dasz rade wiem jak boli zranione serce i jedynie czas Ci może przyniśc ulgę, żadne tam gadanie że nie był Ciebie wart itp itd bo do tego sama musisz dojśc, z doświadczenia wiem że takie gadanie nic nie daje bo nie zmniejszy bólu, najwazniejsze aby miec przy sobie osoby które wysłuchają, przytula i po prostu bedą

Drogie NetKobietki
ostatnio w moim życiu wydarzyło się tak wiele i zbyt wiele że raczej nie jestem w stanie obecnie o tym pisać.
Musze "oswoić" się z nową sytuacją, wyjadę chyba nabrać dystansu może jakaś Majorka albo Teneryfa :-( gdzieś jak najdalej stąd 
od problemów nie ucieknę ale stanę z boku by przemyśleć moje życie
odezwie się po powrocie
trzymajcie za mnie kciuki :-(((

Jejku, a może ten małżonek okazał swoją prawdziwą twarz,
bo jest gejem. Skoro twierdzi, że nie ma nikogo na boku,
a tak raptem przestał kochać, to małżeństwo z Tobą
mogłoby być tylko przykrywką dla prawdziwych preferencji,
ale może nie dał sobie z tym rady i teraz brnie.
Przepraszam za te słowa, ale nie można przestać
kochać tak z dnia na dzień.

TERAZ musi byc odpowiedzialny???????
Klekajcie narody - lepszego tekstu od wiekow nie slyszalam, qurqa!

Najwidoczniej tak mu normalnie i DOBRZE bylo, ze se musial, pacan, urozmaicenia poszukac. Bo od tego dobrego to mu sie w d*** poprzewracalo!

Trzymaj sie kochana Magmo. Dasz rade - nawet jesli w to teraz nie wierzysz. Jestes silna i wartosciowa kobieta. Wiem, ze teraz jest Ci ciezko... Jestes dopiero na poczatku drogi, dopiero oplakujesz ten zwiazek.
Najwazniesze - NIE WSTYDZ SIE - nie masz zadnego ku temu powodu. To nie Ty sprzeniewierzylas sie przysiedze, nie Ty nawiazalas pozamalzenska relacje ani nie Ty oszukiwalas partnera.
Ty jestes bez winy. Z tego zwiazku to Ty wychodzisz z podniesiona twarza.
Dalas z siebie wiele a ze on nie okazal sie tego wart, to coz... Niech cisnie do tej swojej "lasencji".
Nie potrafil docenic tego co mial to niech spada.
Ty w koncu tez sie otrzasniesz i znajdziesz kogos, kto bedzie zaslugiwal na Twoja milosc.
Trzymaj sie Magma
Jestem z Toba i sciskam Cie wirtualnie

Każdego dnia borykam się z tym co się stało, z tym co się dzieje.
Nie wiem czy to ja byłam ślepa, że nie wiedziałam kim ten człowiek jest czy może on jest aż tak dobrym aktorem?
Wierzyłam, ufałam, kochałam, stworzyłam dom ... dom do którego chciało się wracać.
A on teraz urządził wielki i bolesne przemeblowanie. Dla mnie teraz wszystko przewróciło się do góry nogami. 
Muszę wszystko zacząć od początku, od początku muszę zacząć układać swoje życie... bez tego Pana :-(.
tak bardzo mi ciężko, próbuje się dźwigać ale po takim "bucie na twarz" to nie łatwe.
Zaglądam często do netkobiet, czytam inne historie, tak wiem wiem, moja nie jest najgorsza, wiem że to nie koniec świata, wiem że mogłoby być gorzej, ale dla mnie tu i teraz jest cięzko :-(( tak bardzo ciężko ...

Nie 3 lata, nie doczekałam nawet 2 lat :-(
ktoś obciął mi skrzydła .... a tak pięknie potrafiłam latać ... miałam takie piękne życie ... a teraz nie mam nawet siły rano podnieść się z łóżka
oj boli ...

magma, niezależnie od tego, czy nie wiedziałaś kim on tak naprawdę jest, czy też on jest dobrym aktorem, powinnaś dziękować losowi, że przekonałaś się o tym stosunkowo prędko - raptem 3 lata małżeństwa.
a gdyby to do ciebie dotarło po 10 wspólnych latach ? albo po 15 ?
co by wtedy było ? co by się wtedy z tobą działo ?

a mi sie wydaje, że nie ważne czy po 3 czy po 10 latach, bo jesli sie kocha to ból za 10 lat nie był by inny, przeżywałaby to samo

facet jest zwykłym dupkiem, ale te słowa nie sprawią, że nagle Ci sie polepszy, potrzebujesz na to Magmo duzo spokoju i czasu, bo nie ma tabletki która wymarze nam z pamięci facetów którzy nas zranili i tych wszystkich złych słów, czynów itp

bedzie Ci niestety bardzo ciężko, bo zostałas bardzo skrzywdzona, wiem jak boli rozstanie:( ale pamietaj że masz forum na którym Cię naprawde rozumieja i wspierają osoby które przezywaja podobną tragedię więc zaglądaj tu tak często jak tego potrzebujesz

wiesz, szczerze mi przykro, że Cie to spotkało

Mysle, ze bez watpienia czlowiek bardziej przezywa rozstanie im dluzej jest w zwiazku.

A ja myślę, że nie o długość trwania w związku  tu chodzi ale o intensywność uczuć,ilość obietnic i planów.
Gdy jest się tak zaangażowanym uczuciowo(jak Magma), to rozstanie nawet z największym łajdakiem się bardzo przeżywa.
W dłuższym związku to już i rutyna i dystans do wielu spraw...i uczucia inne.
A tu młode małżeństwo...dramat na starcie.
Magmo, nie ma tego co by na dobre nie wyszło. Dobre jest to, że wiesz na czym stoisz i kto Twój wróg.
Życzę Ci szybkiego otrząśnięcia się .

magma bywasz tu jeszcze? jak sie trzymasz?

Watek odświezony.. a magmy nie ma... może tu zajrzy.. przeczytałam wszystko od poczatku do końca.. moja historia jest taka sama.. z ta róznicą, że my mielismy staż 16 lat bycia razem i dwoje dzieci.. ale wszystko inne.. było takie samo...

Teraz .. po kilku ładnych latach...stoje na nogach, twardo..wszytsko mam juz w ..tyle... magmo..a jak z Tobą? dziewczyno, pewnie sie przeprowadzasz.. itd... zajrzyj tu...

Kochane NETKobietki ;-)
jestem, wróciłam, żyję ;-)
wiele czasu upłynęło, wiele się również wydarzyło.
Oczywiście od męża się wyprowadziłam, obecnie urządzam swoje nowe mieszkanko, jeszcze tam nie mieszkam, ale wiem żę będzie dla mnie azylem. Piękną, urządzona po "babsku" kraina gdzie żaden cholerny samiec nie postawi swojej zapyziałej nogi!!! a przynajmniej narazie ;-)
Tak jestem wsciekła, na facetów, na to co przeszłam, ogólnie jest we mnie żal i wściekłość. Pracuje nad tym ale to musi potrwać tak jak trwało "tamto".
Wyprowadzałąm się od męża w fatalnych okolicznościach, po wielkiej kłótni, aferze którą rozkręcił i próbował przy okazji wybielić to co on zrobił. Mojemu mężowi nie spodobało się, że zaczynam stawać na nogi, spotykać sie z ludźmi, mężczyznami również. Nie byliśmy już małżeństwem, łączył nas tylko kredyt i oczekiwanie na rozwód. Cholerny "pies ogrodnika" sam nie weźmie i komuś nie da!!!
Nie wytrzymałam, wyprowadziałm się jak tylko załatwiliśmy sprawy majątku. I to była najlepsza decyzja jaką mogłam zrobić.

A co teraz? teraz spokojnie próbuję ogarnąć to co sie wydarzyło, to co dzieje się obecnie. Trauma tego co było wychodzi czasami ze mnie, niespodziewanie, nagle, w różnych sytuacjach. Czas mi pomoże, "dać czasowi czas" ćwiczyłam wielokrotnie i wiem że pomaga.
Korzystam również z psychologa. A wróciłam do niego gdy o mały włos nie wpakowałabym się w kolejny związek i nie daj boże uczucie.
Czeka mnie wiele pracy nad sobą, wiele muszę sie nauczyć, wiele mechanizmów w sobie wypracować.

Podczas tej całej batalii kłopotów popełniłam też wiele błędów, wtedy wydawało mi się że postępuje dobrze, dziś wiem że nie należało tak czy inaczej robić, tylko z perspektywy czasu można to ocenić. Aż ciśnie się na usta żeby powiedzieć że będę teraz mądrzejsza ;-) zobaczymy.

Teraz jeszcze nowa praca ;-)
więc ... nowe mieszkanie, nowa praca - można powiedzieć, że zaczynam od początku. Który to raz? nie zliczę, ważne że nie poległam, nie poddałam się, że szybko pakuje piasek do foremek i stawiam kolejne zamki z piasku ;-)
oby wystarczylo mi siły   

ps. rozprawę pierwszą mamy dopiero w grudniu, już odliczam dni ...

tęskniłam za Wami i wróciłam by wielu NetKobietkom pokazać że się "da"

witam.....
mój cały świat sie wali....
jesteśmy razem 10 lat.... szmat czsu... a dla mojego męża chyba nie ma to znaczenia...
Gdyby ktoś obcy popatrzyl na to z boku, stwierdził by sielanka.... Oboje pracujemy, nie wyliczamy sie z każdegej wydanej zlotówki, co roku wyjazdy za granice ( i nie mówie tu o Egipcie... ) Moi rodzice przepisują nam działkę... budujemy domm..A tu ZONK
Mój mąż dochodzi do wniosku, że nie wie co do mnie czuje, że nie wie czy chce żebyśmy dalej byli razem....
OK.... moze przyjęła bym to wszytko do wiadości, gdyby nie fakt, że jesteśmy po ślubie zaledwie 2 lata, a malo tego, rok temu staciliśmy dziecko ((( bylam w ciąży 3,5 miesiąca i.... Bog postanowił inaczej...
Jeszcze sie z jednego dołu nie wygzebalam... a tu kolejny (((
Wiem, że wina za to co sie zadziało leży gdzieś po środku. Wiem że w dużej części zabiła nas proza życia codziennego... praca, zajecia po pracy, brak czasu dla siebie...
Ale nie mogę zrozumieć, dlaczego, kiedy już znaleźliśmy sie w tym KRYTYCZNYM PUNKCIE, mój mąż mowi mi że lepiej byloby gdybym sie wypowadziła.... zamiast starać sie coś zdzialać we dwoje ((
Proponowałam terapie, wspolny wyjazd..... i nic.... on sie zaparł, wie swoje i KONIEC.... a moje serce peka (((
Kocham go, moje uczucia nie zmienily sie od dnia w ktorym zaczelismy byc para... chcialam sie z min zestarzc.... Ślub nie byl dla mnie formalnoscia... bylam pewna swoich uczuc i decyzji jaką podjęłam... On widać nie końca....
Nie mogę sobie z tym wszystkim poradzić... oczywiście ON ma racje mowiąc mi, że nie chce żeby to bylo na pokaz, z litości czy coś takiego... ja też nie chce.... chcę prawdziwego UCZUCIA.... tylko nie potafię odpowiedzić sobie na pytanie, co takiego sie stalo??? kiedy zaczął miec wątpliwosci i dlaczego??? co takiego sie wydarzyło ????

prosze pomożcie.....

Droga moniska76
skąd ja to znam :-(
Nasza kochana płeć przeciwna bardzo szybko się nudzi, Twoje zadręczanie czyja to wina i czy bardziej po środku czy mniej, na nic się nie przyda. Na pozór poukładne życie czyli wyjazdy, sielanka, praca-dom, dom-praca szybko nudzi się naszym kochanym Panom w których my pokładałyśmy nadzieje i ulokowałyśmy uczucia. Oni potrzebują urozmaicenia więc szukają sobie urozmaicenia poza domem.
Chwała temu który urozmaiceniem nazwie swoją pasję której się poświęca, gorzej jeśli to "urozmaicenie" to po prostu inna kobieta.
Jeśli partner po tak krótkim czasie trwania małżeństwa mówi "nie wiem" to uiewrz mi, że wie ale po prostu nie ma Ci odwagi powiedzieć prawdy.
Jeśli nie reaguje na Twoje propozycje wspólnego spędzania czasu, wyjazdów, terapi, to znaczy że już wybrał co dalej będzie robił, kim i czym będzie się zajmował.
Chyba do końca życia będę uwarzać, że faceci to tchórze !!! a jeśli są wyjątki to na palcach u jednej ręki można zliczyć.
Poza tym sądzę, że ludzie teraz bardzo szybko odpuszczają wspólną walkę o siebie, a już na pewno faceci bo po prostu nie lubią się wysilać, nie walczą, wolą wszytsko dostawać na tacy i potem zupełnie się nie starać, tak są skonstruowani.
My jesteśmy inne, uczuciowe i niestety (dla nas) te uczucia nas gubią.
Kochana, co mogę Ci doradzić ? hmmmmm ......
Zdobąć sie na odwagę i porozmawiajcie, postaw na jedną kartę, albo ratujecie albo odchodzisz.
zapytasz czemu tak drastycznie?
bo jeśli ten człowiek nie chce ratować małżestwa to uwierz mi nie zmusisz go, nic nie zrobisz, nie masz na to zupełnie wpływu
a Ty nie powinnaś marnować przy nim ani chwili dłużej. Po prostu NIE.
nie proś się o miłość ... to upokarzające, a nikt nie może Cię upokarzać .... nawet ON