przegrywam

Anet trzymaj się przeczytałam dziś w nocy cały Wasz wątek podziwiam Was za wytrwałość za to jaksobie radzicie nawet mam wrazenie ze taka szczególna więź się miedzy Wami wytworzyła, zazdroszcze Wam tego:-) znalazłam się tutaj niestety z tego samego powodu co Wy...dziś sobota siedze sama a zawsze był ON - PP ale był...Anet przynajmniej nie bedziesz dziś sama:-) chociaż wiem ze nie tego pragniesz....pozdrawiam cieplutko

On tez ma dzieci ale w wychowaniu pomagają mu rodzice i siostra bo z Nimi mieszka.Ja nigdy nie wtrącałam się do Jego dzieci i On do moich raczej też nie...próbował nieraz zwrócić mi uwagę ale to były błache sprawy.Raz tylko się zdenerwowałam jak powiedział,że rozmawiał ze swoją byłą o mojej córce..Jej córa i moja chodzą do jednego gimnazjum i moja coś tam nawywijała chodziło o jakąś sprzeczkę miedzy nimi.Jak ON rozmawiał z ta swoją- byłą to Ona coś tam napomknęła na temat tego zdarzenia i On mi to przekazał.Wysłuchałam ale zdenerwowałam się tym,że rozmawiał o mojej córce z Nią...nakrzyczałam na Niego.Powiedział,że żałuje że mi powiedział bo myślał,że robi to w dobrej wierze a ja na Niego naskoczyłam.....i jak tak myślę to od tamtej pory zaczęło się coś psuć między Nami,plus inne rzeczy i wyszło tak jak wyszło...nie jesteśmy razem.

Sobota minęła fajnie, wśród znajomych przy pifku ale dzisiaj TRAGEDIA!!! Nie wiem co mam z sobą zrobić. Cały czas myślę o tym jak źle mi jest samej. ;( Myślałam że mój dołek zaczęłam powoli zakopywać a tu lipa...

Nikita ...dziekuje za miłe słowa...tak chyba jest tutaj miedzy nami fajna więź...i dobrze! bo to pomaga

a jak było?

a ja napisałam i co? raz wczoraj napisałam " nie dam rady dziś;/" to się spytałam nie dasz rady? czy nie chcesz? odp, że nie da rady bo jeszcze trzezwieje
a ja głupia idiotka dziś znów napisałam a on " sorry nie mogę bo jest u rodziny na obiedzie później musi się uczyć bo ma poprawkę"

czemu on mi to robi czemu nie napisał nie chce !
sam nie chce, a nie daje mi się uwolnić od siebie...

postanowiłam, że już nic więcej nie napisze ! nie wiem o co mu chodzi i już nie chce wiedzieć, może... chce ale raczej sie nie dowiem wiec nie bede robić z siebie idiotki

tak się bałam tego a właśnie teraz muszę to zrobić skończyć z nim definitywnie muszę pozbyć się złudnych nadzieji... mysłam ze ta rozmowa niedoszła z nim mi w tym pomoże ale chyba nigdy się nie odbędzie...

całe dnie przed tv nie wiem co mam ze sobą zrobić...

wiem... myślę, żeby zadzwonić i wyjasnić to co chcę, chodź wiem, że to nie jest dobry pomysł ale jeżeli ma mi przynieść ulge lub pomoc spojrzeć prawdzie w oczy. Może powinnam to zrobić sama nie wiem...

Chcialam podziekowac wszystkim, ktorzy wrzucili tu pare slow, a slowa te daly mi do myslenia... i przewartosciowalam pare rzeczy w swoim zyciu. MALAIDUZY- teraz nie stać ich na powiedzenie "odchodzę" tylko powoli Cię odsuwają, nie mają czasu sie spotkać, zadzwonić, wysłac smsa. ( AKURAT! CHĘCI NIE MAJĄ A NIE CZASU!)
A tak naprawdę nie mają JAJ żeby powiedziec "sorry ale to koniec, nie wyszlo" tylko jak są z tobą to udają ze wszystko jest OK, w najlepszym porządku a potem znikają bez słowa na 2, 3 ,4 tygodnie jakby nic się nie stalo.Powiedz sobie(choć wiem,że to trudne)" Ja się do Ciebie tym razem nie odezwę, nie będę prosila nawet o tę ostatnią rozmowę - zniknąłeś - no i dobrze! Świat się na Tobie nie kończy!!!
Ja jeszcze długo będę lizać rany po tym związku ( bo to byla do pewnego czasu BAJKA! ) ale czas przejrzeć na oczy - znikasz -nie stać Cię nawet na powiedzenie "odchodzę". Zniknij więc RAZ A DOBRZE z mojego życia - trochę popłaczę ( jak to wygląda, wie pewnie kazda porzucona osoba ) ale przynajmniej będzie jasność sytuacji a nie udawanie że wszystko jest OK jak jesteśmy razem a potem nagłe znikanie bez słowa na 2-4 tygodnie ( a był czas kiedy widywaliśmy sie BARDZO często! ) i ja mam uwierzyć w ten nagły nawał pracy?"Wierz mi Kochana poczujesz się lepiej....

nie rozumiem sama nic, chciałam to z nim załatwić przez telefon... zadzwoniłam... spytałam się czy chce sie wogóle ze mną spotkać a on, że no pewnie, że tak tylko po prostu teraz nie ma jak... trochę mnie zatkało bo spodziewałam innej odp... i, że się odezwie jak coś wymysli, więc niech mu bedzie, chyba nie byłby tak parszywym kłamcą i nie chciałaby mnie znów ranić...

dziekuje wam za rady i za to, że mogę się tu wygadać

gdy usłyszałam jego radosny głos, znów zaczęłam wierzyć, że wszytsko się ułoży między nami...

malaiduzy bo oni tak mają... nie lubią definitywnie kończyć... wiesz zostawiają sobie taką furtkę... a nóż widelec jak im się nie będzie układać to myslą że mają gdzie wracać...

Kurna sama już nie wiem co robić... czasem mam ochotę sprawić by trwało to dalej... na zasadzie "co ma być to będzie"... a z drugiej strony wiem, że trwając w tej znajomości nie mam szans na poznanie kogoś innego... tylko przez te 2 miesiące nie jest mi wcale łatwiej... zamiast zamykać rozdział to ja ciągle o nim mysle...
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że piłka jest po mojej stronie... zostawił mi ten wybór... on rozumie moje rozterki... a ja sie motam...

Rozumie Twoje rozterki???? czy udaje, że rozumie? gdyby rozumiał to nie  postawiłby ani Ciebie ani żony ani siebie  w takiej sytuacji.... naprawdę poczytaj trochę postów ... raczej wygląda to tak, że nigyd dobrze się nie kończy. Jeśli minęły 2 miesiące i żyjesz.... przezyjesz kolejne dwa i jeszcze dwa i więcej, ale musisz być silna, w chwilach słabości możesz znaleźć tutaj zrozumienie. Popatrz na swoją sytuację, chcesz naprawdę chcesz świadomie godzić się na cierpienie?

KGB cierpieć to ja już cierpię... ja odeszłam i zrobiłam to świadomie... wiedziałam, że będzie boleć ale nie sądziłam że aż tak... historii przeczytałam setki... jedyne w czym mi pomagają to w tym, że mam świadomość, że nie jestem jedyna w takiej sytuacji.

Odnośnie tematu żony - cóż mogę powiedzieć tylko tyle ile wiem od niego i ile zaobserwowałam będąc z nim (rozmowy telefoniczne itp.)
Pewnie zabrzmi to jakbym go tłumaczyło i pewnie tak jest...
Oddalili się od siebie kilka lat temu. Ich rozmowy ograniczają się do służbowych ustaleń dotyczących głównie dzieci (słyszałam kilka - wszystkie wyglądały podobnie) wiekszość rzeczy  on ustala ze starszym synem. Kobieta nie zgadza się na rozwód i daje jasne komunikaty, że albo dzieci maja ojca w domu albo nie mają go wcale. Doszło do tego że jakiś czas temu przeprowadzili się do innego miasta i on dojeżdża do pracy kilkadziesiąt kilometrów.Tam ma mozliwość nocować i tak jest im chyba łatwiej udawać przed dziećmi bo inaczej tego nie potrafie okreslić - "tatuś pracuje dłużej i nie opłaca mu się wracać".
Oczywiście jakby sie uparł to by wystapił o rozwód i pewnie w końcu by go dostał... ale na tym całym cyrku ucierpiały by jedynie dzieci. One nie pchały się na świat.
Wcale nie twierdze że on jest bez winy bo to nie jest sposób na rozwiązywanie problemów... zamiatać pod dywan i udawać że wszystko jest ok.

Dlatego też odeszłam... Powiedziałam mu wprost że jak chcą żyć w takiej fikcji - OK - ich życie... ja nie zamierzam w tym dłużej uczestniczyć... Nawet byłam twarda przez jakiś czas... do momentu aż on złamał zakaz i sie odezwał... ale teraz z każdym dniem zamiast mi być coraz lepiej... jest mi coraz trudniej...

i tego się trzymaj Aga, musisz być twarda.. jeśli teraz zmiękniesz to nic to nie zmieni...... jeśli mu zalezy na normlaności to załatwi sprawy i sie odezwie

Wierzcie mi jestem najlepszym przykładem tego że można(choć bardzo ciężko)i trzeba zapomnieć o Nim.Dzięki dziewczynom na tym forum zrozumiałam pewne rzeczy a przede wszystkim to, że TO FACET MA SZALEĆ ZA MNĄ a NIE JA ZA NIM....Ja też pisałam,dzwoniłam(wcześniejsze posty)i co mi to dało? nic oprócz bezradności...łez...Też jest facetem(tak mi się wydawało)konkretnym i myślałam,że na moje pytanie "CO Z NAMI DALEJ"odpowie,że to nie ma sensu....a zrobił inaczej...chciał czasu na przemyślenia i myśli do dzisiaj...Ja się namiętnie oszukiwałam,byłam od tego uzależniona. Wmawiałam sobie, że mu przejdzie,przemyśli i ....wróci.. Łykałam wszystkie bajki, które sama sobie układałam.Doszło do mnie,że on nie ma zamiaru wracać!!!Teraz już mi lepiej. I wiem jedno ... NIGDY WIĘCEJ widzenia z Nim. ZERO kontaktu.
Trzymajcie się dziewczyny !!!!! Wytrwajcie bo ... bo potem może być tylko LEPIEJ!

nami pewnie masz rację... powinnam się z tym pogodzić ale jest tak trudno... wole sie kramić złudnymi nadziejami...

jak już mówiłam on zakończył nasz związek tak definitywnie powiedział, że nie może mi wybaczyć i że nie chce kontaktu żadnego w sumie wtedy tez się z tym nie pogodziłam... bo wierzę, że my naprawdę sie kochamy... poczekam tydzień a potem już nie powinnam mieć żadnych wątpliwości, teraz zajme się sobą bo starciałam kilka dni na rozmyślaniu bezsensownym zamiast zająć się tym co powinnam

nie wiem pewnie sama się oszukuje... ale przynajmniej teraz tak nie boli...

podziwiam Cie nami za tą siłę którą masz... ja jestem jeszcze głupia, młoda i naiwna... bo jeszcze wierze chodź już dawno powinnam przestać...

malaiduzy...czasami takie łudzenie sie że wszystko będzie dobrze jest nam potrzebne... U mnie też tak było...za każdym razem ( a trochę ich było tych razów) tłumaczyłam sobie,ze przecież nas łączy coś wyjątkowego i że wogóle jesteśmy dla siebie wyjątkowi ( i on tez to potwierdzał) i zawsze tak samo sie konczyło...czyli ni jak...bez słow...jak się nagle pojawiał tak i nagle znikał. Aż w koncu powiedziałam sobie dość....przeciez mój zegar też bije.....nie?

Cześć dziewczyny. Mogę się do Was przyłączyć? Czytałam Wasze posty wcześniej,ale sama nie miałam odwagi napisać, aż do dziś, bo już nie daję rady, może przy Was będzie mi lżej się pozbierać? Jeśli możecie przeczytajcie moją historię "3 lata mnie okłamywał...Miał inną" i poradźcie coś... Bo czuję, że nie wytrzymam dłużej...

I co o tym myślisz anet74?

Jezeli pytasz ,czy powinnaś dac mu szanse....hmmmm. Jeżeli Ci na nim zależy ( a zależy!) to zrób to...ale bądz po prostu ostrożna i czujna. Już raz zostałaś oszukana...jezeli mimo to chcesz spróbować ...zrób to ale na swoich zasadach!

cześć Dziewczyny!!! Anet jak sie trzymasz???

Silesia przeczytałam Twoją historię, akcje z ex rozumiem doskonale mój były też nie umiał się odciąć od niej nawet z tym weselem to też miałam podobnie ale jego matka faktycznie mnie nie akceptowała. Silesia słuchaj on Ciebie okłamywał przez baaardzo długi okres, Silesia nic innego CI nie poradzę jak wyeliminowanie Jego z Twojego życia. Piszesz, że On Ciebie kocha... nie uważasz wobec tego, że ma bardzo specyficzny sposób okazywania tego uczucia???? Nie ma o czym gadać Silesia - to nie jest normlany stan rzeczy. Myślę że każda z Nas tutaj rozumie Twój ból rozstania i świadomość bycia oszukiwaną.... ale masz o tyle fart, że wiesz na czym stoisz, niektóre kobietki nawet tego musza się domyślać. Przeżyjesz....naprawde da sie

Dziewczyny, wciąz uskuteczniam autoanalize:D zaczynam się dowiadywać o sobie coraz więcej... wiecie zawsze mi sie wydawało, że jestem osoba bardzo konkretną, że jestem osobą zdecydowaną, pyskatą, że nie dam sobie wejśc na głowe itd... i to rozstanie spowodowało zagubienie w tej tezie... bo wcale się tak nie zachowywałam jak osoba zdecydowana czy tez konkretna.... i odkrylam swój problem właśnie, poprostu jak mi na kimś zaczyna zależeć - ale w taki najmniejszy sposób - to oddzywa się chyba jakieś moje drugie JA..... to nawet nie chodzi o zażyłość jakąś wielką, ale zwyczajnie ktoś mi sie spodoba chociażby w rozmowie.... to ja zaczynam ulegać warunkom tej osoby...... jestem oślepiona przez to, że jest mi chwile dobrze?   takei refleksje z samego rana:D

witaj KGB! ..Ja dzisiaj jestem jakaś taka...wyciszona? hmmm a zazwyczaj jestem rojber!!!! ha ha! Ale za to od rana robie porządki.....w zyciu oczywiście! Zmieniłam aparat tel. i nie mam zamiaru przenosić jego ostatnich smsów. I podjełam decyzje,że nie będę ich już czytać! To naprawde bardzo dużo...zawsze do nich wracałam jak było źle.... U mnie kochana nie zauważyłam takich "Twoich" tendencji do ulegania warunkom innych... tylko niestety zdażało mi sie to w jego przypadku. Jakieś takie głupie tłumaczenie wszystkiego co jego dotyczyło...jego durnego zachowania. Tak...to było tylko w jego przypadku. I powiem Ci ,ze to był najgorszy błąd jak mogłam zrobić

No ja też nie koniecznie chciałam mieć coś wspólnego ze swoim byłym na początku.... a tu taki psikus napisał mi, że wspomina.... co za idiota ...  że też chce mu sie dalej brnąc w kłamstwo.... chyba zaznaczę jego maile jako spam.......

KGB ale o którym piszesz byłym? o NISZCZYCIELU?

wiesz KGB ...wydaje mi sie ,że po prostu pragniesz ( jak każdy człowiek) byc szczęśliwa i stąd to "dopasowywanie" sie do  warunków innych. Tylko ,ze ludzie  a szczególnie mężczyźni to wyczuwają...i zwyczajnie poźniej to wykorzystują bo myslą sobie ,ze już tak nas urobili to już  chyba wszystko mogą a my wszystko zniesiemy i wytrzymamy. Wiesz...jak sie człowiek odkrywa i pokazuje swoje słabości ...to wystawia sie na pewny odstrzał. Jednak trzeba zawsze zachowac cos dla siebie tylko i mięc jakiegoś asa w rękawie. wiem ,że tak ciężko ...bo przecież jak sie z kimś jest ....to chce sie powiedziec wszystko i dać sie poznac tej drugiej osobie...a jednak nie mozna tego robić.

Silesia ...ja tez nie wierzę w to ,że moj PP za mną nie tęskni! Przecież jestem dla niego taka wyjątkowa! Tylko gdzie on teraz jest...?????? Musisz sobie wszystko dokładnie przeanalizować ...jesteś na świeżo po zakończeniu tej znajomości...poukładaj sobie to wszystko. A gdyby Cie kochał to zrobiłby Ci teki numer z tym weselem? pomyśl o wszystkim złym co doznałaś z jego strony...pomyśl o dobrym...czego było więcej? Co bardziej bolało a ile było tego co cieszyło? Od tego zacznij...

Anet ja tez nie wiem, ale ja się nie chcę nad tym zastanawiać i nie zastanawiam. Pracuję nad sobą - zaznaczyłam go jako spam:D przynajmniej nie będe musiała nic czytać i nie bedzie mnie kusiło!!!!

KGB podziwiam Cię za takie podejście!

Anet 74 ja to wszystko wiem, dużo osób mi to powtarza, a ja się uparłam i mam w głowie dziwne myśli. Bo wielu naszych znajomych mi mówi, że przecież on był taki szczęśliwy przy mnie, taki zakochany...

Może skłoniłoby mnie to do refleksji , gdyby nie miał pocieszycielki... ale ją ma.... ją przytula, jej mówi o uczuciach,  jej mówi komplementy, przy niej zasypia i przy niej sie budzi.... wiec niech sobie wsadzi w gacie te wspomnienia ... napisał bo nie wie czy jestem jeszcze w szpitalu czy w domu i że niby Go to interesuje..... niech spiepsza, gdyby był normlany to po 1 nie zostawiłby mnie - zwłaszcza w chorobie po 2 . czuwałby przy mnie kiedy tak się bałam przed operacją, że myślałam ze wykończy mnie strach a nie choroba.
Tesknie... ale ja wiem, że nie za Nim, tęsknie za stworem który sobie wyobrażałam, że to on.

ja pewnego dnia pomyslę tak jak Ty... ale moja rana sobie jeszcze krwawi..... co mu mam napisać? nie chce mi się naprawdę..... jak się odbuduję to Go spotkam i wtedy pokaże mu moje prawdziwe oblicze:D

KGB kochanie  PAMIĘTAJ- to co ich zabija ( tych niszczycieli) to nasz uśmiech na twarzy,nasze szczęście i radość! Kiedy my płaczemy...oni tuptają nam po głowie.... Ale kiedy widzą nas szczęśliwe...to ciągną do nas po to by wyssać z nas tą dobrą energię. Znajdz siłę by mieć ją wsobie ..ale nie oddawać pasożytom! To będzie im ciężko zrozumiec....jak teraz nam jest ciężko zrozumieć ich zachowanie...Koniec samarytanizmu...dobro za dobro a zło- za zło!

Ha ..KGB no to facet ma przes.....ne! Ale trudno przeciez jest dorosły i sam tego chce...pewnie jet mu tak wygodnie. Ale wiesz powiem Ci ,że ojciec mojego dziecka właśnie taki był. Teraz ma 37 lat żone i 2 córki i ucieka po całej Polsce przed nimi( pod pret.zmiany pracy) ale mamusia jest na pierwszym miejscu zawsze! Wiem bo z moją niedoszłą teściową od czasu do czasu mam kontakt. I wierz mi rozwaliła nasz związek ,rozwałiła jego ...a teraz jest szcześliwa bo ma go właściwie już tylko dla siebie. W wnuki dla niej ..to nic! oj widze dużo nas łączy....

wiesz...ja w swoim życiu zawsze trafiałam na takich "dupków" Najpierw ojciec mojego dziecka, potem moj były"obecny" z którym musiałam przejść jego rozwód a potem jeszcze Piotruś Pan na drodze. W sumie trzy związki.....ale tak mi dały do wiwatu, ze juz nic mnie w życiu nie zaskoczy...