przegrywam

Każde rozstanie boli. Tym bardziej, ze naprawdę kochało się to osobę. Ale z pewnością będzie jeszcze nie jeden Poza tym, przecierpisz kilka miesięcy i Ci przejdzie. Utrzymywanie kontaktów po rozstaniu, nie zawsze kończy się dobrze, bo wciąż tkwimy w nadziei, że może się zejdziemy, nie?

Trzymaj się

OT TAKA SOBIE skąd ja to znam...mineło wiele miesiecy a ja...widze go każdego dnia ,slysze,czuje jego dotyk....kazdy nowo rozpoczety dzien poświecam jemu.
Na poczatku rozstania poczulam ulge i w jakims stopniu radośc ze uwolnilam sie od tego zwiazku,ze nie będziemy sie juz musieli ukrywac,nie będzie wyrzutow sumienia...bylam nawet u spowiedzi,tak...poczulam sie oczyszczona,znowu ulga a poźniej coraz wiekszy dol!
Teraz gdy minelo wiele miesiecy...jest wcale nie jest lepiej...sa chwile że można oszalec...
VCały czas sobie powtarzam -daj sobie czas...no i go daję...i co z tego...!?
Ciekawa jestem tylko co u niego,jak żyje,jak sobie poradzil z ta całą sytuacja ...bo tak sobie mysle jeśli ja to wszystko tak mocno przeżywam to jak daje sobie rade on,bo on zdradzil swoja rodzine a ja ostatecznie tylko swoje morale...

AMERAH mialam takie odczucia jak Ty na krotko przed rozstaniem...dalam mu nawet coś na pamiątke...więc uważaj bo podswiadomosc dziala i byc może wkrotce sie rozstaniecie...

tak czuje, że koniec zbliża się ....straszne uczucie. To zwyczajnie boli nie wiem czy może ja powinnam to skończyć? może fakt nie stać go na to? ale czy dla swojego serca nie powinnam brać tego co narazie on chce mi dawać? chociaż to, tak niewiele, a tak wiele ...

No to stworzyłyśmy tutaj "klan pomiesięczne rozstanie". ja czekam na wiadomośc od niego ponad trzy tygodnie. Milczy od czasu jak mu powiedziałam o swoim uczuciu...tchórz jeden!!!!!

tylko,ze ja taką huśtawkę to przechodze z nim już od ponad 2 lat.....i powiem szczerze,że zawsze mi brakowało tej siły aby "zakończyć"? do czasu,kiedy zrozumiałam ,że problem nie tkwi we mnie tylko w nim( syndrom Piotrusia Pana) i teraz nie ustąpię...niech sie deklaruje albo w tę albo poszedł.....!!!!

cześć Wszystkim,
Pewnie moja wypowiedź powieli setki myśli każdej / każdego z Was - ale człowiek czasami tak ma, że przypływa chęć wyrzucenia "brudnych myśli" przed osobami niezależnymi ( o dzięki Stwórco internetowych forum! ). Jestem jakiś czas po "tym wielkim rozstaniu" nigdy nie przeżyłam takiego bólu.... dlatego też nie umiem sobie  ztym zupelnie poradzić. Zranił mnie po raz drugi, więc jakby może  troche mniej boli? może nawet się cieszę, że tak się stało.... tylko mam jeden problem: jak nauczyć się żyć z tą niespełnioną miłością? jak nauczyć się akceptować jego w moich snach, które wywołują łzy ( to pewnie przez wspomnienia) ogólnie przeszłam do normlanego trybu życia... praca, dom itd.... pracowaliśmy w jendej firmie i chyba mój Anioł Stróż zechciał inaczej - moja szefowa postanowila się mnie pozbyć. Więc w ciągu 2 miesiecy mój świat wywrócił się do góry nogami straciłam ukochanego i wymarzoną prace.... myślę o Nim niby rzadziej, ale nie jestem pewna czy to powoduje osłabnięcie destrukcyjnego uczucia jakim jest miłość. Wiem, że ma inną... nie znoszę tych myśli... czy ona jest lepsza? że obejmuje ją tak jak mnie, że jest dla niej dobry i jedyne co mnie trzyma w optymistycznym akcencie, że On potrafi dać w kość.... ale za chwile myśle sobie: a jak on dla  Niej pozstanie już taki wyjątkowy? przeciez taki miał być dla mnie?
Ostatnie dni spedziłamw  szpitalu ( takie tam babskie sprawy ) napisałam do niego maila ogólnie co u Niego odpisał, że był na dnie i że wypłynął - to taki dzieciaczek - myślę że jeszcze nigdy nei dosięgnął prawdziwego dna - no chyba że bycie na dnie to znalezienie sobie pocieszenia.... w postaci przecietnej brunetki z duzym nochalem przepraszam musiałam sobie ulżyć wymieniliśmy kilka maili, napisał, że chce mnie odwiedzić w szpitalu - to było w zeszłym tygodniu, nie odpisałam mu.... nie mam siły jakoś.... wyszłam już ze szpitala czy powinnam kontynuować tą korespondencję? Dodam nie pragnę jego powrotu, nie chcę tego. Jedyne o czym marzę to żeby pożałował..... i zrozumiał że jest okrutnym mordercą.... moich uczuć.

anet74 ... powiem Tobie dla pocieszenia, że poprostu z czasem coraz mnie potrzebujesz respiratora w postaci kontaktu z Nim. Niestety czasami przychodzi atak duszności i wtedy najczęściej popełniamy błąd i się oddzywamy. Wybacz terminologię  właściwie analogie medyczną zboczenie zawodowe chyba:D a ogólnie to chodziło mi o metafore dotyczącą tego, że ja miałam wrażenie, że kontakt z Nim jest mi potrzebny jak tlen, jak podtrzymanie do życia.... to głupie ale czas naprawde pomaga. Boję sie tylko tych " duszności" - tych słabych chwil.

Dla Ciebie pocieszające jest to ,że potrafi dać w kość a dla mnie to,że nie potrafi być z żadna kobietą! Obserwuje to jego "marne" życie i to daje mi energie....A pożałować może tylko wtedy...kiedy zobaczy ,że jesteś szczęśliwa

wiesz, to zdanie jego, że przeżywałabyś tak każde rozstanie świadczy o tym jak bardzo powinnaś się cieszyć, że nie masz z nim nic wspólnego....
wiem o czym mówisz pisząc, że czasami masz ochotę się odezwać pomimo tego, że i tak już się poniżyłaś.... wiesz ja nawet  w pewnym etapie mówiłam tzn tłumaczyłam siebie przed sobą a nawet czasami przed Nim, że ja juz się tak "upodliłam tym związkiem" że  bardziej się nie da i jak jakaś uzależniona brnęłam dalej.............. wiesz jak przyjdzie Ci ochota napisać do niego to zadaj sobie pytanie po co? co chcesz przez to uzyskać?  dowiedzieć się co u Niego? a po co Ci ta informacja? naprawdę interesuję Cie kolejne nie wykluczone upokorzenie? .... wiem jakie to trudne.... przecież sama to przeżywam, ale jak pisałam w poście powyżej jest już coraz lepiej.
Nie wiem jaki jest sposób na to aby żałowali swoich czynów.... anet74 ma pewnie sporo racji, że on pożałuje jak zobaczy że jestem szczęśliwa.... ale na to chyba jeszcze potrzebuję sporo czasu. A wiecie co mnie wkurza? że my płaczemy, rozmyślamy, walczymy często ze sobą.... a Oni często gęsto w tym momencie są już w ramionach innej ehh .. bolesne

...  też się tego boję, przeraża mnie to, że wiążąc sie z kimś będę myślała wciąż o eks.... to mało pozytywna perspektywa. często słyszę, że napewno się ktos trafi..... przy kim zapomnę.... heh problem jednak w tym czy ten ktoś będzie umiał spowodować takie uczucie szczęście kiedy budzę się przy Nim i jest tak szczęśliwa, że aż się tego boję...... bo ja poprostu nie chcę już sobie nigdy na takie uczucie pozowlić.... zbyt wysoka cena.

Aaaaa Loona84 w między czasie próbowałam układac sobie życie i byc z kimś. Myślałąm ze uda mi sie zapomnieć . Ale wiesz co....kiedy siedziałam w towarzystwie i dobrze sie bawiłam to potrafiłam zostawić ich i iść pogadać z Nim ...bo akurat napisał czy zadzwonił. Nic sie nie liczyło. Teraz zresztą "rozwalił" mi świeta...znowu zaczął swoje opowieści ale nie dałam sie i nie byłam na pstryknięcie palcem -jak myślał. Zaproponował śylwestra- nie dziekuje -mam inne plany. No i teraz żyjemy w swoich oddzielnych światach. Ale jak znam życie to znowu wróci by przewrócić mi świat. Ale będe juz silniejsza>>>>

Loona84 mysle,ze fajnie iz sie tutaj spotkałyśmy...Ja lubie gadać...ale nie zawsze mogę o tym rozmawiać i nie zawsze mam z kim. A to cholernie pomaga wytrwać...

no z tymi milczącymi telefonami...znam to! a ile razy "dostał" ode mnie ( słownie) oczywiście! A potem przepraszałam bo przecież on jest WYJĄTKOWY!!!!! Dupa ...a nie wyjątkowy! Ja też cały czas myślałam co by było gdyby....gdybym tego nie powiedziała albo tego nie zrobiła a zrobiła inaczej....Te myśli ----myślałam ze mnie zabiją  dopóki nie zrozumiałąm ze problem jest w nim. A Ty Loona myslisz ,że dlaczego byliśmy w kontakcie przez taki okres czasu he he....bo ja ten kontakt podtrzymywałam.

Nie wiem jaki jest sposób na to aby żałowali swoich czynów.... anet74 ma pewnie sporo racji, że on pożałuje jak zobaczy że jestem szczęśliwa.... ale na to chyba jeszcze potrzebuję sporo czasu. A wiecie co mnie wkurza? że my płaczemy, rozmyślamy, walczymy często ze sobą.... a Oni często gęsto w tym momencie są już w ramionach innej eh .. bolesne

Nie jestem aż taka pewna czy oni tego pożałują,zastanawiam się czy oni w ogóle myślą czy zdają sobie sprawę z tego co robią.Ktoś dobrze napisałam że są niedojrzali i są tchórzami. Uciekają przed odpowiedzialnością najczęściej właśnie w ramiona innej.Najlepiej jest odejść zostawić i nic nie mówić...bo po co?
Mnie też nie raz kusiło żeby zadzwonić,nawet próbowałam...ale ile można się poniżać przed facetem?
A może on siedzi z nią i śmieją się oboje ze mnie?
Chyba warto jednak zachować choć odrobinę godności.Wiem mi też jest trudno tak zrobić

Loona spoko.....nie miej żadnych wyrzutów,że sobie weszłaś i sprawdziłaś. Wierzyć ..znaczy sprawdzać! I trzeba wiedziec na czym sie stoi....

... no nieustannie się zastanawiam jak mu dokopać?... ale dziewczyny tak szczerze czy na faceta który dowiaduję się o nowotworze u swojej kobiety i który pomimo jej bólu i tym, że ona się skupia na ich związku a raczej wraku związku, doszukuje się  tego że ona siedzi zapłakana i wystraszona że najgorsze wiadomości się potwierdzą a on tymczasem flirtuje z przypadkowymi damami z pracy? dziewczyny myślałam że nawet najgorszy łajdak w takim momencie byłby przy kobiecie z którą coś go łączy..... ale nie On, on się poddał. dowiedziałam sie o nowotworze, chwile później on mi oznajmił że nigdy ze mną nie będzie a chwile później straciłam prace .... - u mnie  w pracy nie można chorować...  więc zastanawiam się co na takiego sku**** mogłoby zadziałać, czy takiemu człowiekowi da sie jakoś dokopać?

Faceta takie problemy chyba tylko przytłaczają (tzn wiadomo, nie wszystkich). Myślę, że tylko samo życie może im się w jakiś sposób odpłacić. Mnie eks powiedział, że przeżyłam piekło na ziemi przez niego, za to on będzie w piekle kiedyś. Jednak szkoda, że nie wie tego, że ja nadal przeżywam to piekło, a nie przeżyłam.

Co zrobić, aby mu dokopać ???

Jako weteranka i koleżnaka po fachu zagoszczę tu na moment

- on nie będzie czuł się skopany, jeśli będziecie płakały, rozpaczały i całe dnie o nim myślały
- nie będzie miał siniaków, jeśli będzie wiedział o tym, że jesteście smutne i wam źle i tesknicie.. no niestety, ale każdy jest    trochę egoistą i prawdą jest, ze jak komuś jest źle, gorzej niż nam, to jakimś cudem, to przykre, ale robi nam się lepiej i tak też to działa na waszych eks, wasz ból nie robi na nich wrażenia, niestety, ale nie są litościwi
- z pewnością nie będzie eks czuł się skopany, wiedząc, ze o niego zabiegacie, o nie, może czuć się zły, albo będzie jeszcze bardziej obrastał w piórka ..

a więc kiedy możemy dokopać eks ???

A no jest sposób, nalezy eksa zrzucić z piedestału i postawić siebie na samej górze swoich celów i priorytetów. Pierwszy krok, przestać o nim myśleć, non stop, zacząć oddychać, bo jest to możliwe i przestać umierać z miłości do eksa. Napisać na kartce wszystkie jego wady i czytać kartkę kiedy tylko jest potrzeba... następnie zająć się sobą, a jestem przekonana, że macie dużo do roboty wokół własnej osoby, kobiety sa próżne i uwielbiaja sprawiać sobie przyjemność, jak już będziecie silne, piekne, mądrzejsze i zrobicie kilka fajnych rzeczy, to całkiem przypadkiem, tak zupełnie przypadkowo spotkajcie eksa
i sprawcie aby opadła mu szczęka.

ps. wszelkie czyny związane z zemstą na eks, są nie na miejscu i czynią nas gorszymi ludźmi i wcale nie poprawiają nastroju

KAJA podała Swietna recepte -jak mu dokopac!Mysle żo to napewno dziala,bo uzalanie sie nad soba na jego oczach sprawia że budzimy tylko litośc.A tu trzeba zacisnąc z zęby...choc boli i naprawde zrobic cos tylko dla siebie.Zlekcewazyc "dziada",pokazac że jestem silna ,przestawic opcje i udowocnic ze możemy bez niego życ(choc i tak nie możemy)To go napewno zaintryguje i znowu zwroci uwage w nasza strone.
Przydalaby sie jeszcze spowiedz i slowa do niego cos w stylu-"przykro mi ale posatanowilam zrobic cos dla siebie,życ w celibacie przynajmniej przez jakis czas"...to ma oznaczac-brak dostępu-spadaj!

KGB to faktycznie kosmos!Ja tak nie mialam a gdybym miala to pewnie jak bym go spotkala to zaraz bym wszystko miala przed oczami i...spieklabym raczka...

'
Dziewczyny,ja myślę że Kaja83 ma racje.Wiem że nie będzie nam łatwo...ale może zacznijmy się starać,przestańmy płakać i myśleć tylko o nich.Oni chyba naprawdę nie byli nas warci!!! Teraz niech spadają !!!!!!

NIE DZWONIMY!!!!!!!!!!!!!!
NIE PISZEMY !!!!!!!!!!!!!!!!

Malaiduzy-fajnie że masz urlop,zajmij się sobą,jak gdzieś wyjeżdżasz to korzystaj z tego i nie dzwoń do niego,nie poniżaj się już

To jest chore jak miłość może nas tak ranić jak szczęście może się przerodzić w takie ogromne cierpienie czy nie powinno byc tak, że wraz z moim byłym ukochanym powinny odejść wszystkie uczucia? Włąśnie czemu sama sobie zadaje ból czemu wspomnienia bolą a rzeczywistość przytłacza.

Mam nadzieję, że uda mi sie o nim nie myśleć zbyt mocno a przynajmniej napewno się do niego nie odezwe może on to zrobi? Albo jak wrócę to już tego nie będę chciała? Mam nadzieję... Bo niestety ustaliłam już sobie plan działania taki mały podstęp żeby się z nim zoabczyć wiem, że to żałosne ale wiem że gdy się spotkamy to wszytsko będzie jasne przynajmniej dla mnie może juz dla niego jest... ale skoro pisze ze mu mnie brakuje i ze chciałaby mnie zoabczyc? Ale czemu nie odp kiedy proponuje mu spotkanie? Co robic mam metlik w głowie czuje sie jak mała dziewzynka która się zgubiła w lesie i błądzi... i zrobiłabym juz wszytsko zeby sie znależć w swoim domku...

Bycie singielką było fajne było mi dobrze nie chciałam miłości nie chciałam faceta dopóki nie spotkałam go a teraz chce swego życia z nim !

MALAIDUZY a czy masz chociaż cien nadziei że możesz z nim byc?

Własnie masz nadzieje że może chociaz trochę zapomnisz...a tu bach ...śni się jak gdyby nigdy nic...i weź tu czlowieku zyj normalnie!
MALAIDUZY zazdroszcze ci troche bo przynajmnie masz z nim jakis kontakt...a ja nic...nawet nie wiem co u niego slychac...tylko ta cholerna nadzieja,ktora nie wiem skąd się bierze...

KGB skąd w tobie tyle entuzjazmu!?
Moge chciec... to ja chcę!Dyktujemy warunki? Dobra...to ja chce...JEGO!!!
Kuźwa nic mi chyba juz nie pomoże...

Bosze ,a jak bym teraz w tej chwili zadzwonila i powiedziala ze ja chce...chyba by sie chlop zalamał...

wiesz o tym napewno, że ja doskonale Cie rozumiem....!!! może ja juz poprostu jestem na innym etapie rozstania, bo ja już go nie chce.... chce tylko o nim nie śnić nie myślec i wogóle go nie kochać.... ale musze zaakceptować jakoś to podłe uczucie, no i do tego tęsknota.... ale wiesz co kasandra? może u Ciebie jest jak u mnie, bo ja wiem, że pokochałam kogoś - kogo de fakto nie ma....... to wytwór mojej wyobraźni i jego sztuki kamuflarzu..... łatwiej mi tak myśleć.  Może Tobie również pomoże?
Powiedz Kasandra a co byś mu powiedziała jakbyś zadzwoniła? "cześć co u ciebie?" - naprawde chcesz to wiedzieć? czy chcesz poprostu na chwile go usłyszeć? właściwie tylko po to aby sie bardziej dobić. a co jeśli uslyszysz : dziekuję mamMY się dobrze..... znowu odświeżysz ranę.... to jest bardzo trudne ale pomyśl co Cie bardziej boli ... milczenie.... czy świadomość, ze znowu się poniżysz a moze to nei przynieść efektu....

No i nastepna "nawiedzona"...pogoda jej sie podoba...hahaha...slonko...haha a ja na nizinach w mazowieckim...
ANET a zadzwonil!? no to się nie dziwie ze Ci się tak wszystko podoba!

KGB masz rację a może ja sobie wbije do tej łepetyny ze jego wcale nie ma i nie bylo że to mi się śnilo  czy coś...
Masz racje gdybym teraz go spotkala,usluszala bolalo by mnie serce ...tak jak On mi to ostatnio powiedzial...Zeby juz nie dzwonic bo serce go boli...tak odświezylabym ranę...

Dobra spadam do pracy.
Udanego dzionka Wam życze!

anet74 tak trzymaj!!! a po co Nam Oni!!! zresztą terapia forum jest doskonała.... ilekroć bedziesz bedziecie miały ochote na coś głupiego lepiej napisać to tutaj.... może wtedy uświadomimy sobie, że to jednak bez sensu. Ja czesto tak mam, że coś wydaje mi sie problemem a jak zaczynam komuś opowiadać to okazuje się ze tego probelmu nie ma albo jest minimalny! 
Pogoda faktycznie wspaniała ... poszłabym pobiegać ale utrzymuje mi sie 38 stopni C ....  eh więc gnije w łożu:D

a może KRZYWDZIC????????