przegrywam

to byłby cudowny lek- wymazanie pamieci, wpomnien i uczuć, niestety tak sie nie da, chyba trzeba to wyplakać, wyżalić się i wrocic do swiata- chciaz wiem ze u mnei powrot na uczelnei, do pracy wiaze sie z widywaniem jego. to mnie bardzo demotywuje to wziecia sie choc troche w garsc.

http://www.youtube.com/watch?v=jVCitisi … re=related
bleeeeeeeeeeee

żadnych telefonów,żadnego pisania,,,czwartki ,piątki i wekeendy z nimi! Do diabła! Oni tam dobrze bawią sie bez nas....i wcale o nas nie myślą ,nie tęsknią....

KGB...i niech blaknie! Skoro nie chciał byc Twoim odbiciem...niech po prostu wyblaknie. A i tak Ci powiem chyba coś motywujacego....wróci ( zobaczysz) ale wróci wtedy kiedy bedziesz silna...a wróci ...bo oni zawsze wracają do silnych kobiet...po to aby dostać rozgrzeszenie....

Pamiętajcie kobitki....co by nie myśleć....mamy od nich silniejszą psychikę! Nawet jak teraz cierpimy...to to nas wzmacnia a oni bedą wrakami emocjonalnymi!!!!

Witajcie.Sorry,że się wczoraj nie odezwałam ale miałam cholernie kiepski dzień......Znowu wybrałam się na zakupy(niedługo będę bankrutką)i tak sobie chodzilam,żeby się czymś zająć i nie pisać ani nie dzwonić i udało mi się.....Wszystko niby ok ale ...wybrałyśmy się z Jego siostra na ćwiczenia a dokładniej na platformę wibracyjną....super sprawa..polecam i wracając natknęłyśmy się na Niego....Nawet nie wiecie jak się poczułam...cały dzień robiłam wszystko żeby o Nim nie myśleć... a tu....myślałam że serce mi wyskoczy....Kaśka się zmyła do sklepu a Ja z Nim stałam i ....nie mieliśmy o czym rozmawiać,tzn.ja chciałam go pytać o NASZ związek ale nie zrobiłam tego-to mi się udało....On tez nie wiedział za specjalnie jak ze mną gadać i zamieniliśmy może6 zdań o jego autku,o tych ćwiczeniach....a miałam taki moment żeby się odwrócić na pięcie i iść sobie....żałuje,że tego nie zrobiłam...Wróciłam do domku i rozkleiłam się na dobre....Ta świadomość tego ,że już nie jestem Jego mnie dobiła....Pierwszy raz dziewczynki widziały mnie płaczącą...Nosiło mnie,nie mogłam się na niczym skupić...tak przetrzymałam do 21 i zabrałam psa na dłuuuuuuuuuuuuuuugi spacer.Wróciłam po godzince ale nie miałam natchnienia do pisania....

Ja też bym chciała się z nim spotkać... i się zastanawiam czy pisać czy nie... ale chyba już dawno postanowiłam, że to zrobię... myślę o tym co piszą wszyscy na tym forum, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi... ale ja chyba jeszcze z niej nie wyszłam i nie wiem jak On...
znów powitałam poranek lecącymi łzami z oczu... muszę wiedzieć w którą stronę iść bo teraz stoję w miejscu...

Nie wiem dlaczego oni tak się boją kobiet z którymi byli...? Czy spotkanie i szczera rozmowa to aż tak wiele?

hmm wolę mieć jasną sytuację...nie chce żyć w ciągłej niepewności złudzeniami moimi nadziejami...
wiem, że pewnie nie powinnam komuś innemu pewnie powiedziałabym żeby tego nie robił... sama myslę, że nie powinnam ale póki co moje serducho ma nade mną przewagę...

Wierzcie mi nie chcialabym sie więcej z Nim spotkać...to jest trudne....nie dam rady być Jego koleżanką...zaraz przypomina mi się jak mnie przytulał....całował...a teraz ...staliśmy i patrzyliśmy na siebie..

Ja mam dość nietypowy sposób na powstrzymywanie się przed napisaniem do ex. Jest to jego skrzynka mailowa. Wiem, niemoralne i nieetyczne grzebać w czyichś mailach ale przynajmniej wiem na czym stoję. Widząc "jak cierpi" z powodu tego że go rzuciłam czasem robi mi się go żal, ale tylko na krótką chwilę. Wybijam sobie z głowy tą swoją litość nad nim, dowiadując się, o nowo zawartych znajomościach na portalu  "przelcmnie.pl" i wypisywane tam brednie. Nietypowe ale w 100% skuteczne.

też tak robiłam:D faktycznie pomaga!!!! i co gorsza poźniej jak wrócilimsy do siebie miłam dowód tego, ze jestem idiotką bo on nadal flirtował ma sympatii.... oczywiście mu darowałam... mogłam się stuknąc w głowe. Kiedy w końcu powiedziałam mu że wiem i po co to robi : powiedział dla zabawy hahaha  kretyn.

jak sobei mowie ze mnie przestal kochac to tak jakbym dostala po twarzy, pomaga, bo jak mzoena chciez byc z kims kto cie juz nie kocha?

wogóle mam wrażenie,że byłam dla niego jakimś piepszonym trofeum....

hmm właśnie nie wiem czy nie kocha? jak to usłyszę teraz to może do mnie dotrze... wiem jestem jakąś masochistką chyba ale muszę to wiedzieć, muszę po prostu...

samasamotnaznow
myślę, że to byłoby dobre rozwiązanie sama chciałabym zacząć życie gdzie indziej...

ja się odcięłam i to jest najlepsze rozwiązanie

ja bardzo lubie załatwiaś wszystkie sprawy do końca...a teraz u nas to jest takie nie wiadomo co. Ja nie toleruje milczacej akceptacji...a teraz kurde muszę!!!! I choc bym miała sie w tyłek ugryźć to nic nie zrobie....Bo ten muł schował sie w skorupę i czeka...nie wiem na co...

Malaiduzy.....gdyby ten moj powiedział mi że mnie nie kocha...napewno byłoby mi lzej...znam siebie i wiem ze to wszystko by zakończyło u mnie. Ale on pewnie to wie! Dlatego tego nie robi....nie wiem tylko jaki ma cel w tym...

Matko...nikogo nie ma na forum ...a ja nadaje...kto to będzie czytał?????

aj tak siedze i myślę,,,byłam w kilku związkach i powiem Ci ,że jakoś tak sie układałało,ze wszyscy ci byli w miare przystojni...łądni wręcz. A ten mo PP - taki zupełnie przeciętny( nie wysoki z urody też ciekawsi byli...) nie wiem co ja w nim widzę i dlaczego? I aż sie z tego śmieje do siebie

i chyba długo bedę sie zastanawiać nad tym. Ale teraz po 2 latach analiz juz wiem,ze swój długoletni związek,ktory miał sie zakonczyć ślubem rozwalilam właśnie przez niego....Przez cały ten czas wmawiałam sobie ,że to mój narzeczony był winien...ale teraz wiem,ze to dlatego ,ze on sie wtedy pojawił w moim zyciu. Wiesz co Nami...ale kurcze niczego nie załuję!  Przez ani sekunde nigdy nie pożałowałam tego ze z nim byłam....chore nie?

Kochana ja też nie żałuje tych 2 lat. Ale chciałabym jeszcze następne 2 lata z nim .. Pomarzyć można ... To nic nie kosztuje.

ja  powiem Ci ,ze nawet chyba zo9stałabym z nim do końca..ha ha! chociaż tak sie boję ślubów to chyba by łabym w stanie z nim to zrobić....eh.....

Powiem Ci tak, że teraz jak myślę o naszym związku tak z boku to, to był chory układ. On przyjeżdżał tylko wieczorami w dzień się nie widzieliśmy , ale dzwoniliśmy do siebie. Pasowało mi to ... zdziwisz się ,ale nigdy nie myślałam o małżeństwie z nim . Po prostu chciałam z nim tylko być.. Niby wszytko jest tak jak było , ale najgorsze są wieczory...

rozumiem Cie...ja z moim PP nawet nie mieszkaliśmy razem choć i ja i on mamy swoje mieszkania...i jesteśmy wolnymi ludźmi.. To dopiero chore...

BĘDZIE DOBRZE!

Myśmy byli razem , ale nie mieszkaliśmy też i nie planowaliśmy mieszkania razem. Mnie się to podobało ,taki luźny związek .. Ale to ja przegięłam z kontrolowaniem go, i sprawdzaniem .. A przecież nic sobie nie obiecywaliśmy , a jednak to bardzo boli .. Ta świadomość , że spotykając go na ulicy muszę zachować się jak koleżanka , a nie jego kobieta.

MUSI BYĆ DOBRZE.. ale kiedy to będzie ? mam dość huśtawki nastrojów , dołków i chęci łapania za telefon , aby do niego napisać, zadzwonić ..

a ja liczyłam ,że mój 33 letni ..juz niedługo dojrzeje. haha ha

wiesz Nami...z moim tez tak jest...był kiedyś w poważnym związku i dostał fest nauczke.... i mysle sobie ze chyba jeszcze sie zbiera po tamtym. dlatego tak nie nawidzi kobiet. Ale jesli oni tak podchodza do zycia ..to marne szanse aby sobie je ułozyli

jeżeli to nie była miłość to ja już nie wiem czym ona jest...?
jak można kogoś kochać i nagle przestać chyba, że przestał już dawno albo tak naprawdę nigdy nie kochał tego właśnie chce się dowiedzieć bo nigdy nie chciałabym być z kimś kto mnie nie kocha...

nie wiem jak można bać się miłość? czemu my wychodzimy jej naprzeciw a oni się ukrywają przed tym uczuciem

tak mi Go brakuje?

chciałabym, żeby to był tylko zły sen...

właśnie sprawdzałam własnie ile czasu milczę już prawie 2 tyg. On też i włączyłam niechcący notatkę którą mi napisał... " cześć... piszę do Ciebie Twój kochany... Bardzo Cię kocham:*"
na każdym kroku się potykam o wspomnienia nawet gdy nie myślę o Nim to coś mi Go przypomni...

uważam, że faceci dojrzewają tylko do pewnego momentu a potem już nie są wstanie nigdy dorosnąć, po prostu zatrzymują się na pewnym etapie swego rozwoju emocjonalnego i nic nie jest wstanie tego zmienić:P

chyba naprawdę kobiety i mężczyźni są z rożnych światów nie wiem jak komuś może być lepiej samu niż z kimś no rozumiem z kimkolwiek to może i tak ale z kobietą która ich kocha? są beznadziejni nie wiedzą co tracą ale to oni tracą a nie my !!

i cierpimy...

NAMI troszke wczytalam sie w Twoja historię...i zastanawiam sie nad przyczyna dla ktorej ten Twoj facet "ucieka".
Pokrótce opisze o moich odczuciach odnośnie związkow gdzie sa dzieci...
Pare ładnych lat temu poznalam faceta z ktorym zdawalo mi sie ze będe w stanie ulożyc sobie życie.Był naprawde dobrym czlowiekiem,opiekuńczym,czułym...Jednak byla pewna rzecz ktora nie pozwalala mi na stale sie z nim związac.On jest facetem po rozwodzie,ja tez ...tyle że ja mam dzieci...i wiesz co mnie strasznie denerwowalo...to ze on ingerowal w życie dzieci...moich dzieci...a przeciez dzieci są moje...przyżekłam sobie kiedys ze nie pozwole na to żeby jakis obcy chlop je wychowywal.No i słowa dotrzymalam,nie pozwolilam...
Mam wrażenie że może u ciebie facet ma podobne podejscie.Jak myslisz,przeanalizuj wszystko...