Jeśli ktoś czuje się samotny w małżeństwie proszę podzielić się tym...

WItaj jestem w takiej samej sytuacji,doslownie w takiej samej.Minelo dwa lata od perfidnego romansu meza,ja stracilam juz sily ,nie ograniam niczego ,stracilam grunt .Wciaz jestem smutna ,nic mnie nie cieszy.Byc moze niejestem kobieta ktora potrafi zyc po zdradzie.Kochalam go tak cala sobom ,serce na dloni dalam moze dlatego ciezko mi zyc z tym.
Podjelam decyzje o rozwodzie ,jednak bo nie potrafie \zyc w takim marazmie i klamstwie......Tez on niby mowi ze chce itp,ale ja tego nie czuje i nie widze on jest daleko dlatego jest trudno

Witaj Zegadmar. Szkoda że wcześniej tu nie zajrzałam. Jestem chyba w podobnym wieku, choć trochę w innej sytuacji. Mam nadzieję że przeczytasz mój post. Też jestem samotna. Bo mąż mężem, to nie przyjaciółka, czy koleżanka. A ja nie mam swoich znajomych. Wszystko dawno się pourywało. Więc jak masz ochotę, napisz jeszcze na tym forum. Chętnie z tobą porozmawiam.

witam ja jestem 23 lata po slubie i czuje sie samotna ,ktos powie ze rozmawiac z mezem trzeba ,nieraz nie wychodzi ta rozmowa ,ale ja sie przyzwyczailam do tej samotnosci tobrze ze trafilam na to forum ,bo widze ze ja nie jestem sama

Przykre to jest.

u mnie nie wiele się zmieniło....

A mąż wie o tym?

Czasem tak bywa . Nie ważne czy to rok , dwa czy 15. oni tacy są.Najważniejszy on sam i nic poza tym .Nasz obowiązek to niańczyć , dobrze wyglądać i dawać kiedy chcą reszta sie nie liczy a raczej nasze uczucia się nie liczą. To nie ważne co dla nas jest ważne ,co się liczy ,ważne jest jego ego i oby nie było urażone (a szczegulnie przed klegami).

Tylko się cieszyć

Mój coraz częsciej nazywa burakiem jak ma zły humor a jak dobry to kocha itp.jeszcze troche i kopne go w tylek raz a mocno !!!

Ja  jestem dosyć młodą osobą (nie mam jeszcze 18 lat|) ale też nie mam wielu znajomych jedyna osoba z którą się spotykam poza szkołą jest moja przyjaciółka. Druga mieszka w innym mieście i widujemy się tylko w szkole. Ale się nie załamuje bo postanowiłam w końcu zrobić coś ze sobą i swoim życiem żeby je cudownie przeżyć bo jak wiadomo drugiej szansy na to nie będzie ;<. Więc na początek postanowiłam poznać nowych znajomych. W przyszłym tygodniu idę się zapisać do takiej fundacji gdzie młodzież pracuje jako wolontariusze mam tam jednego znajomego i on ma dużo znajomych dlatego że tam własnie działa. To ja też pewnie poznam tam jakiś nowych ludzi, nie będę się nudzić i jeszcze pomogę komuś . W końcu mam okazję zmienić swoje życie i mi się to uda.

Jeśli chcecie się czegoś dowiedzieć o mnie i moim życiu zapraszam na mojego bloga, który jest moją pasją: in-love-dreams.blog.onet.pl

Czuje się samotna ale córka 14 l dodaje mi otuchy jest moją iskierka w ciemnym tunelu codziennych spraw a z mężem nic się nie zmieniło  poszłam do pracy ale musiałam zrezygnować ze szkoły i zapomnieć o swoich marzeniach przyszłej masażystki a już1 rok za mną.trudno ale zaważyły kwestie finansowe .A było tak fajnie tak odżyłam poznałam nowych ludzi .I powróciła szara codzienność.

Oj dawno mnie tu nie było.

magda36-Rozumie, że chodziłaś na dzienne tak?A może byłaby możliwość zaocznie dokończyć?

samanthab313- mam wrażenie, że  u mnie też nie ma już tego małżeństwa.

Nie kochamy się- chyba obydwoje to odwlekamy(mimo iż ja chce)
Rozmawiać - nie rozmawiamy(jak kochające się małżeństwo)-tylko docinki!!!!
Podcina mi skrzydła-chciałam założyć aparat na zęby (jak znajdę pracę) - odrazu wybił mi z głowy - zaczął  się śmiać i nabijać jak ja to będę wyglądać w wieku 40 lat że wszystkie zęby mi wypadną.

Ostatnio powiedział do mnie -(ZAMKNIJ TEN ŚWIŃSKI RYJ)
Jak mu coś nie spasuje to ma pretensje i się drze.

Odejść nie odejdę bo nie mam gdzie , nie mam za co, bo się boje co inni zrobią, bla bla bla

główny powód kłótni-brak funduszy na wszystko.

Ja mam podobnie poswiecam sie, staram jak tylko moge i zawsze jest cos nie tak jak powinno byc w tak krotkim stazowo malzenstwie...pozdrawiam was dziewczyny badzcie dzielne;)

Oj jak dawno mnie tu nie bylo.
Samotna kochanie co u Ciebie Skarbie???
Mam nadzieję że Świeta udane.

Idę doczytać.
I nie pytaj się co robię tu o tej porze...szkoda gadac

Mój Boże...tyle niezrozumianych kobiet sie pojawiło...gdybym chciała każdej odpowiedzieć pewnie by świt mnie zastał
Jakie te życie jest cholernie niesprawiedliwe....

witajcie
mój problem jest niecodzienny.
mojemu chlopakowi( obecny mąż) nagadałam, a właściwie ubarwiłam moją przeszłość.
tak naprawdę to niewiem po co tak fantazjowałam, mialam dwóch mężczyzn,dodałam jeszcze trochę historii
nie przypuszczałam co mnie czeka.
on dociekał szczegółów , a ja brnełam dale wstydząc się przyznać, że to bzdury.
po slubie bylo brdzo żle, mąż uważa mnie za łatwą , która każdemu dawała, a ja milczałam w cierpieniu( on był prawiczkiem)
myślałam , że dostrzeze, jaką jestem żoną i nie prostowałam niczego
było coraz gorzej, stał się zazdrosny o każdego faceta i doszukiwał się moich rzekomych zdrad( nigdy nie zdradziłam)
po któreś z awantur pomyślałam
dość
bylam gotowa odszczekać , ale.....
jest za póżno nie wierzy mi
kobiety zmiejszają liczbe kochanków, a nie dodają- jego słowa
na początku naszej znajomości nie traktowałam naszego związku aż tak serio i .... no właśnie sama siebie nie rozumię po co to było?
teraz mam koszmarne dni, oczekuje prawdy i powodu kłamstw - to co mu tłumaczyłam nie przyjmuje do wiadomości i wciąż mówi, że niewie co jest prawdą
to trwa bardzo długo
czy któraś miała podobny problem , czy tylko ja jestem taka głupia?

chciałabym aby wszystko było jasne i szczere

tak kilka miesięcy temu wyznałam wszystko , całą prawdę
niestety nie uwierzył
i od kilku dni jest tylko jedno pytanie - dlaczego oklamałam
wiem , że cokolwiek powiem nic tego nie zmieni
chce prawdę ale tą którą on chce usłyszeć i co znów mam kłamać