Być drugą i macochą

czarna kotka

to co pisze Kjim i Lusilju to święta prawda. Wprawdzie u mojego M eks jątrzyła od czasu do czasu ostro, ale w furię wpadła ostatnio, kiedy dowiedziała się że M ma "normalną" partnerkę tj taką z którą mieszka (do tej pory kobiety M nie mieszkały z nim - były to raczej dość luźne relacje/sympatie), z którą (o zgrozo) spodziewa się dziecka, która go wyciszyła emocjonalnie w związku z czym załatwia w miarę spokojnie sprawy związane z dziećmi (a nie daje się rozhuśtywać jak tylko eks ma ochotę mu dosrać) i którą co najgorsza, córki lubią i o której opowiadają pozytywnie, do której się przy matce przytulają itd. Dopóki nie wiedziała o ciąży, było w miarę - od kiedy ciąża się ujawniła, to eks ujawniła się również z najgorszej strony. Od obraźliwych słów; o tym, że zostałam zapłodniona, zainseminowana, że M dał się złapać na ciążę itd., nazywanie mnie kochanką, obcą, naszego syna "dzieckiem nielegalnym" itp. - na co mam zlew, chociaż M szlag trafiał, po chamskie zagrywki związane z dziećmi. Czasami mam wrażenie, że eksowa mnie przerasta i nie pojmuję jej, jak np. ostatnio kiedy zaproponowała M TERAPIĘ MAŁŻEŃSKĄ, bo w jej ocenie dzieci widząc źle zwracających się do siebie rodziców, mają złe wzorce osobowe. Pomijam, że M nie chce jej oglądać w innych sytuacjach niż konieczne, to ja nie wiem ..... terapia małżeńska.... jak mi przeczytał maila w którym pada ta propozycja, to najpierw spadłam prawie z krzesła a potem dopytałam "to Wy jesteście nadal małżeństwem...???". Sytuacja jest dynamiczna i mam wrażenie, że wiele tu zakrętów na których można się wykoleić

Galcio
ja mam małe doświadczenie jako macocha, ale właśnie zdezerterowałam ze wspólnych ferii (z wielu powodów - 7 miesięcznej ciąży, złego samopoczucia itd.). Nie ukrywam, że po takim wyjeździe ze względu na absorbujące i nieco rozpuszczone dziewczynki, byłabym raczej zmęczona niż wypoczęta.
Już byliśmy kiedyś z dziećmi na wakacjach (latem) i jak byłam trochę zmęczona zamieszaniem związanym z dziećmi, to mówiłam wprost, że chcę odpocząć i pobyć sama.... Zakomunikowałam też M, że to jest czas, który powinien maksymalnie poświęcać dziewczynkom; ma być przede wszystkim dla córek i przez ten tydzień skupiać się głównie na ich potrzebach i to im poświęcać czas. Wolałam sama sobą się zająć, poczytać książkę, niż ciągle asystować M w dopieszczaniu córek - ile można słuchać na deptaku Indianina, skakać na trampolinach itd. - niech tatuś je zabawia...

Wymiksowałaś się ze wspólnego urlopu i....?
U mnie po pierwszym takim VETO , był foch, obraza majestatu, awantura, a w konsekwencji wyprowadzka z domu i "zawieszenie działalności naszego związku" na prawie trzy miesiące. Potem przywykł do tego , że ja zajmuję się swoimi dziećmi i go tym nie obciążam , niech On nie obciąża mnie swoimi. Urlop jest po to, żeby odpocząć, a ja z Jego dziećmi nie odpoczywam. Po kilku samotnych razach ze swoimi dziećmi, sam tez doszedł do wniosku, że z Jego dziećmi nie da się odpocząć.

Są dwa tygodnie ferii Pierwszy tydzień pasierbice spędziły z matką - chodziły na basen na takie "półkolonie" i generalnie bąblowały. Ok.... skoro są ferie to są ferie. Dzisiaj zadzwoniła matka do dziewczynek. Okazało się, że starsza ma polecenie od mamy uczyć się przyrody, a młodsza ma do przeczytania na poniedziałek książkę "Karolcia" - 133 strony. Dodam, że dziewczynka sylabizuje w 2 klasie i jej czytanie zasługuje w pełni na określenie "dukanie". Po rozmowie z matką zamknęła się w pokoju i ryczała. M poszedł do niej zapytać o co chodzi, a ona na to, że musi lekturę czytać na poniedziałek. M siedział z nią pół wieczoru i czytali na zmianę Karolcię - udało się 30 stron. I tak przez kolejne dni planują czytać po 30 stron tak żeby zdążyć do poniedziałku. M jest wkuty, bo pierwszy tydzień dziewczyny były w domu i nic nie robiły, a teraz jak są z ojcem na nartach w Zakopanym, to troskliwa eks każe jednej uczyć się przyrody a drugiej czytać lekturę szkolną... takie niespodzianeczki.... 
Jakiś czas temu M usiłował uzyskać od matki mailem potwierdzenie, ze do środy po feriach dziewczyny mają być u nas, bo matka jedzie w delegację za granicę. Prosił o to kilka razy, ale była cisza. Byliśmy trochę zdezorientowani, tym bardziej że ostatnio eks straszyła zupełnie teoretycznie, że jak dziewczynki nie będzie odstawiał na czas, to zgłosi na policję porwanie rodzicielskie.... Dzisiaj się odezwała... Starsza dziewczynka jest w 4 klasie i idzie sama do domu po lekcjach. We wtorek kończy zajęcia wcześniej - około 12.00. Eks zapytała, czy ktoś ją odbierze, żeby nie czekała do 16.00 na przyjazd ojca po pracy. M napisał, że tak, że ja przyjadę po córkę. Na to eks pyta się na podstawie jakiego pełnomocnictwa ja będę pasierbicę odbierała ze szkoły, czy jestem z dziewczynkami spokrewniona ..... Biorąc pod uwagę, że starsza pasierbica sama chodzi do domu, nikt ją upoważniony do cholery ze szkoły odbierać nie musi.... No co za matriks, co za pytania (czy jestem z dziewczynkami spokrewniona - takie retoryczne chyba, bo eks chyba wie, że nie jestem spokrewniona, ale też chyba wie, że czwartoklasistka sama wychodzi ze szkoły).... Zupełnie nie wiem o co chodzi i jak to interpretować. A tak poza tym .... jeżeli chodziłoby o dobro dziecka, to do cholery czy ja mam trąd, wyrok za pedofilię, czy jakieś inne poważne defekty, że to problem że fatyguję się i jadę pod szkołę odebrać dziecko, żeby nie czekała 4 godziny na ojca, aż ten skończy pracę ....
Do tematu wakacji nawet nie chce mi się wracać - eks poinformowała dziewczynki, że to przez ojca nie pojadą w góry z babcią, bo nie chciał zgodzić się na zmianę terminu. Młodsza była na ojca obrażona i wygarnęła to ojcu... oczywiście to wszystko wina M... nie chce mi się pisać o tym więcej, bo naprawdę ręce mi opadają...

Zdaję sobie sprawę, że ciągle piszę to samo - większe lub mniejsze złośliwości eks, jej ataki słowne.... Nie narzekam, bo nie dzieje się to codziennie, ale tak kilka razy w miesiącu, więc da się żyć .... Ale potrzebuję "spuścić powietrze z balonika". Z M nie chcę o tym rozmawiać, bo bym tylko dorzucała do pieca, a moje koleżanki nie rozumieją, bo "eks" nie mają. Na szczęście znają mnie jako zrównoważoną i uczciwą osobę, więc robią tylko wielkie oczy. 

M ma zasadę, że nie mówi źle o byłej żonie przy córkach - meandry ich relacji tłumaczy w sytuacjach, kiedy już naprawdę jest przymuszony. Jak chociażby ta sytuacja z wakacjami, kiedy wyjaśnił młodszej córce, że to nie jest tak, że się nie zgodził na zmianę terminów. Zgodził się, ale chciał odebrać dziewczynki i oddać w godzinach ustalonych przez sąd, ale mama przez kilka dni pomimo kilku ponawianych próśb w których prosił o potwierdzenie godzin odbioru, ona tego nie robiła (a ze swojej strony dodam, że te prośby były tak jednoznacznie wyartykułowane, że brak odpowiedzi był jakąś grą z jej strony). W związku z tym on wrócił do terminów ustalonych przez sąd. Dziewczynki niby zrozumiały... Nie wiem, czy matka mówi dziewczynkom o sprawach między rodzicami, czy też np. rozmawia o M ze swoją matką, koleżankami i córki to słyszą. Czasami dziwnie reagują, jakby wiedziały, ze o pewnych sprawach ojcu mają nie mówić. W listopadzie starsza nie miała butów stosownych do pogody. W grudniu matka jej kupiła kozaki - kozaki jak kozaki, ok (to są kozaki dla ośmiolatki, więc najważniejsze żeby były ciepłe i nieprzemakalne, a walory estetyczne mają znaczenie pośrednie). I nagle pasierbica mówi mi, że są prawie nieużywane, mama je kupiła od koleżanki. Wtedy młodsza dziewczynka mówi do siostry "Nie mów takich rzeczy, żeby tata wiedział". Powiedziałam pasierbicy, że nie ma w tym nic złego, że mama jej kupiła kozaki po kimś i że dla Jasia też kupiliśmy z tatą używany fotelik samochodowy i mamy ubranka po innych dzieciach, bo niekoniecznie warto kupować nowe rzeczy na kilka miesięcy. No ale znamienne było, że dziewczynki selekcjonują informacje dla taty i nie wiem na ile świadomie na polecenie matki, a na ile podświadomie, bo np. nie chcą wszczynać awantur między rodzicami. M generalnie nie ma nic przeciwko kupowaniu używanych rzeczy, jeżeli można kupić coś dobrego taniej.... przyznam, że mamy też wózek odkupiony od znajomych w stanie idealnym za 650 zł, podczas gdy nowy kosztuje ponad 2 tys. i raczej poczytujemy sobie to za przejaw racjonalizmu, a nie za "dziadowanie" - szkoda mi kasy na gondolę, która będzie służyła może pół roku, wolę kupić sobie potem nową, dobrą i wygodną spacerówkę, która posłuży z 3 lata.... M ma jednak podejrzenie, że w zestawieniu kosztów dzieci okaże się, że będzie rachunek za kozaki dla córki....  zobaczymy... Eks w pozwie o podwyższenie alimentów oświadczała, że każda z córek ma budżet na ciuchy po 200 zł miesięcznie i podobnie po 50 zł miesięcznie na materiały biurowe. Ani po ciuchach, ani po ich piórnikach, gdzie w większości mają długopisy od ojca i kredki "ogryzki", tych pieniędzy nie widać i to wnerwia M.... Szczególnie prośby "tata kup mi korektor bo mi się kończył, a mama nie ma czasu kupić". Wychodzę na naiwniaczkę, bo ja bym tam za 5 zł kupiła dziecku korektor bez dyskusji, ale M dostaje apopleksji jak to słyszy... Pomijam, że dziewczynki już są w wieku, kiedy mogłyby same w kiosku za 5 zł kupić sobie korektor, więc niepotrzebna tu asysta zagonionej mamy...

Sunrider
nie wiem czy życzyć Ci rozpadu związku, czy jest jeszcze nadzieja, że Twój TŻ oprzytomnieje ....

Mój M wrócił po tygodniu ferii z córkami i ja jestem nieco zdegustowana .... to raczej pasierbice decydowały co i kiedy robią, jak nie było zgodnie z ich myślą, kończyło się awanturą i stawiały na swoim.... standard. Dopóki mnie nie było, wszystkie awantury tak wyglądały, nie mniej przy mnie się trochę ogarnia i jest bardziej stanowczy. Przez najbliższe 3 dni dziewczynki są z nami.... Wiem, że to dzieci, ale są sytuacje, że mi idzie pikawa.... Wiem, że mnie obśmiejecie, bo to nic... ale wczoraj robiłam im sos boloński do spaghetti na kolację plus przygotowywałam mięso na mielone na poniedziałek (jestem w Warszawie i chciałam przygotować M i dziewczynkom obiad), byłam trochę już zmęczona i źle się czułam. Dziewczynki wróciły od dziadków, podałam im spagetii. Ile wam nałożyć, czy tyle, czy więcej/mniej, co chcecie pić, wodę, ale nie zimną, ok.... Misiu siądź porządnie przy stole... "Siedzę"... proszę siądź porządnie "ale siedzę!!!" - qwa siedzi półdupkiem, z podłożoną noga... wiecie, że mnie szlag trafił "wodę weźcie sobie same" i poszłam do sypialni. Gdyby to było moje dziecko, zostałoby spacyfikowane i bym wyegzekwowała "swoje". Moja niejasna i niedookreślona sytuacja wobec dziewczynek mnie irytuje... Mam się nimi zajmować, usługiwać, ale od nich nie mogę niczego wymagać .... Naprawdę, nie mogę nic zarzucić M, jest mi wdzięczny za pomoc itd., zdaję sobie sprawę, że robię to głównie dla M, nie dla nich... tak, w 80% dla M, w 20% dla nich. W dodatku starsza jak czasami coś palnie, to tragedia... M woła ją, żeby zeszła do kuchni (chciał, jej podać leki, ale nie powiedział dlaczego ją woła) na to 9-latka nie ruszając zada z pokoju odpowiada z pretensją "czego". No cóż ... jestem starej daty i nie wyobrażam sobie takich odzywek do ojca - mi ciśnienie poszło chociaż nic nie powiedziałam, a M .... widziałam że mu jest przykro.
Już o tym pisałam - spodziewam się, że po narodzinach braciszka, szybko pojawią się kłopoty.... Nie z eks (z nią też, ale o tym nie myślę), tylko z dziewczynkami. Dla nich to pewnik, że ojciec jest w 100% ich, w 100% wyrozumiały i robiący to na co mają ochotę. Widzę jednak,  że i M ma pewne potrzeby wobec narodzin syna. Kilka razy powiedział o tym, że chce mieć dziecko dla którego będzie mógł być ojcem na co dzień i które będzie mógł wychowywać, z którym stworzy normalną więź jaka jest między ojcem a dzieckiem. A co więcej, sądzę że nie daje rady z córkami, dlatego wydaje mu się, że stworzy więź z synem... On na swój sposób przeżywa, że córki dzwonią same do matki, a do niego nie... jak nie zadzwoni, to nie ma z nimi kontaktu - chyba że coś chcą. Matka M natomiast, po kilku awanturach z dziewczynkami w roli głównej powiedziała, że gdyby M miał normalną rodzinę, to do dziewczynek może też by dotarło, że ojca muszą szanować i w pewien sposób zabiegać o niego, odwzajemniać dobro, które im daje. Wtedy kiedy dostają od M to co chcą jest ok, jak tylko prosi o coś co nie jest zgodne z ich życzeniem, zaczynają się schizy. I myślę, że to stan wyuczony, bo to do tej pory najlepiej działało, aby dostać od niego  to co chcą.... Nie tyle to ich parszywy charakter, tylko dziecięca cwaność... tylko jak to wyrugować...??? I przekonuję się, że ja tego nie wyruguję... chociaż bardzo bym chciała, żeby było inaczej - dla M. Nie do końca potrafię myśleć o sytuacji "to problem eks i M, głównie eks, która będzie musiała się borykać z córkami, które uczą się poniżej przeciętnej, są rozpuszczone i bezczelne, do czego ona niestety sama doprowadziła, czy ma mnie obchodzić to, że matka chce z nich zrobić artystki, zamiast odpowiednio dopilnować naukę .... ja się nauczę bezpiecznej strategii olewania i odrzucania ich problemów, tak aby minimalizować straty po swojej stronie". Boję się, że taka strategia, pomimo że wydaj mi się dość wygodna i oczywista, to w przyszłości się na mnie zemści, bo trzeba będzie się zajmować dziewczynkami i je życiowo "ustawiać", jeżeli nie dostaną się do dobrych szkół itd. Już teraz eks próbuje podrzucić problemy jak "kukułcze jaja" M... A to są dzieci .... żal mi ich okropnie... No właśnie, czy ja mam się wtrącać do modelu wychowawczego matki, skoro uważam że jest zły i przyniesie tym dzieciom więcej złego, bo przecież to nie są moje dzieci, więc "nie moje zmartwienie"... czy na pewno "nie moje".

Jak myślę o tym wszystkim, to naprawdę cofa mi się....

Hh999 trudno doradzać zrób tak, albo zrób tak.... Każda z nas ma inne pokłady cierpliwości, empatii..... Dużo też zależy od samego partnera, czy pozwala nam się "wtrącać" czy ogranicza naszą rolę tylko do "pomagaczki".
Ja nie mogłam znieść tego co Exowa robi ze swoimi dziećmi. Nie chciałam walczyć Jej bronią i robić sieczkę z mózgu Jej dzieci. Ostatnio z M rozmawialiśmy, że może jak będą starsze to same ocenią właściwie sytuację. Będą mogły porównać dwa domy, dwa światy (Ich mamuśki i nasz) i same wyciągną wnioski. Nienawidzę tej bezsilności, kiedy jestem świadkiem jak Jego dzieci Go wykorzystują  i ranią a On za wszelką cenę Je tłumaczy, usprawiedliwia. Ranią Go wiele razy a Ja mam ochotę wziąć jedno, drugie, trzeci i potrząsnąć Nimi . Co Wy wyrabiacie ?  Nie mogę tego zrobić, nie umiem Mu pomóc , szlag mnie trafia. Ostatecznie łatwiej mi, kiedy nie widzę, nie jestem świadkiem Ich spotkań, maili czy telefonów.
Z piękną wizją zcalonej i wspierającej się rodziny spotkałam się tylko raz i to tu na forum opowiadała jedna z forumowiczek , że udało Im się zbudować rodzinę z pasierbami w jednym domu. Ale w Ich sytuacji, pasierbowie mieszkali z ojcem i macochą i ...... ojciec wychowywał synów a nie rekompensował rozpad poprzedniej rodziny. To wydaje mi się klucz do pogodzenia wszystkiego. Niestety naszym partnerom zdecydowanie łatwiej przychodzi rekompensowanie i wchodzenie dzieciom w d..kę niż Ich wychowywanie.

wcale sie nie dziwie ,że masz trzesawke na widok takiego zachowania,ja moze bylabym w stanie znieść cudze dziecko,gdyby bylo grzeczne,ze wskazaniem na moze i to na 3 minuty ,ale znosić takich grymaśnic  nie umiałabym,też jestem ,,ze starej szkoły jeśli chodzi o wychowanie,ba u mojej matki to graniczyło niemal z tresura,ja ucząc sie na jej błędach poszlam ścieżką ,,miłość i wymagania,,
i wierze ze dla ciebie zachowanie tych dziewuch to kosmos bo ja mialam tak samo ,a później juz tylko gorzej i gorzej,aż pokazałam drzwi

edit:

pytasz co masz z tym wszystkim zrobić i czy to są rzeczywiście nie twoje problemy,tak to są rzeczywiście nie twoje problemy tylko rodzicow tych dzieci ,postaraj sie uwierzyc mi na,słowo ze nie wszystkie dzieci musza chodzic do dobrych szkol,kończyć studia,zdać maturę ,są takie które obijają,sie w życiu i żyją,,poślizgiem,,
powiem brutalnie,nie w twoim interesie jest chyba by ich edukacja trwała długo,olej to i nie szarp sie o ,,cudze dobro,, i słuchaj starszych stażem

Dziewczyny, jest czas ferii. Niektórzy już są po, inni w trakcie. Jak sytuacja u Was? Jakaś poprawa w stosunku do lat ubiegłych? Jakieś kompromisy? Czy wciąż to samo?
Hh999 jak nastroje po feriach i Twojej "dezercji" ? Obyło się bez fochów ?

Sunrider - jak się trzymasz? Wróciłaś już z "samotnego urlopu"?

Ferie minęły, moja dezercja raczej nie wywołała fochów:) A dzisiaj "oddaliśmy" dziewczynki mamie i przyznam, że oboje jesteśmy przeszczęśliwi z tego faktu (wiem, że brzmi to podle... ) Przez ostatnie kilka dni dziewczyny dawały ostro w kość, miały typowe dziewczyńskie fochy-mochy, które mogą przy własnym dziecku wywoływać myśli o morderstwie, a co dopiero jak fiksują pasierbice... Są bardzo różne pod względem charakteru i urody, ale godne siebie... więc - to starsza zdzieli młodszą i ta wyje, to młodsza coś spsoci starszej i ta się wydziera i ryczy teatralnie (tu z pewnością zdolności aktorskie mają)... Znosiłam cierpliwie choć ... pozwoliłam sobie na pokazanie, że nie życzę sobie pewnych zachowań. Siedziałam ze starszą przy stole i ona gasiła i zapalała światło nad stołem, tak z 3 razy i się śmieje. Mówię "proszę nie rób tego, bo jest dzień i po co ludzie mają nam zaglądać do domu z ulicy", na co ona się śmieje i dalej gasi i zapala światło. No cóż, z poważną twarzą mówię "Misiu, ja nie lubię jak o coś proszę dziecko, a ono ignoruje moje prośby. To w ogóle nie jest zabawne, a ja nie mam ochoty powtarzać wielokrotnie to samo". Przestała... nie była obrażona czy coś, ale udało mi się zapanować nad sytuacją i skłonić ją do posłuchania mnie. Mieliśmy też mały incydent z Policją - panowie policjanci chcieli zobaczyć nasz monitoring, ponieważ sąsiedzi zostali okradzeni. Panowie przyszli wieczorem, ponieważ "te" sprawy załatwia M i musiał wrócić z pracy, a dziewuchy rozsiadły się w salonie i słuchają jak ojciec z nimi rozmawia. Zawołałam je do pokoju obok i poprosiłam, żeby poszły do siebie. Powiedziałam, że to są sprawy dorosłych, są u nas Panowie policjanci i nie wypada, żeby one tam były i słuchały. I ku mojemu zaskoczeniu, bez żadnego sapnięcia poszły do swojej sypialni....  Widzę, że jak jesteśmy same, dziewczyny mnie słuchają. Głupiego rozumu dostają przy ojcu ...
Na szczęście najbliższe spotkanie we wtorek w przyszłym tygodniu .... M wczoraj wieczorem nawet coś tam szepnął, że on potrzebuje już normalnego, spokojnego wieczoru bez pisków itd. Eks chyba jakoś przełknęła, że ja zajmowałam się dziewczynami i nawet dzisiaj odbierając córkę, zapytała jak samopoczucie. Odebrałam to raczej sympatycznie (może coś się z tego urodzi, jakiś późniejszy komentarz że wyglądam okropnie i ciąża mi nie służy.. ), ale nie dodając nic od siebie, myślę że jej pytanie było ok. Odpowiedziałam, że dziękuję i że póki co bardzo dobrze - starałam się, żeby też odpowiedź była korekt. Nie jest do końca tak, że ja jestem zaczepna.... Jak ktoś mnie prowokuje i mnie "zaczepia" to jestem skłonna do konfrontacji, bo przecież "nie będzie Niemiec pluł nam w twarz". Ale cenię sobie święty spokój ....

kurcze ... rozpisałam się i przez przypadek skasowałam

Patrycja
czemu ten Twój J jest tak spolegliwy wobec swojej eks? Boi się jej, jest tak zaczadzony miłością do młodego, że każdą perspektywę spotkania "bierze w ciemno"... o co chodzi?

Pamiętam, że pisałaś o tym, że borykałaś się z problem płodności. U mnie, może nie tyle że podobnie, ale miałam z tematem poważne problemy. Nie zachodziłam w ciążę, pomimo że powinnam, a ponieważ mój ówczesny partner, tylko paszczą deklarował chęć posiadania dzieci, nigdy problem nie był dobrze zdiagnozowany. Ja sądziłam, że to "moja wina", bo mam problemy z wysoką prolaktyną, bo moja matka też miała ten defekt i też miała problem z zajściem w ciążę itd. Oczywiste było dla mnie, że mój były facet, 100% maczo nawet się nie da zawlec do lekarza na diagnostykę. Zresztą po co, jak on tak naprawdę wcale nie chciał dziecka. Z tego powodu między innymi, zdecydowałam o odejściu.
Kiedy poznałam M, ten uznał, że w odróżnieniu do jego poprzednich partnerek, nie jestem typem który będzie go chciał "udupić" na ciążę. To on o mnie zabiegał i starał się sobą mnie zainteresować, ja byłam dość nieufna. Niestety (albo stety) zaszłam w ciążę dosłownie kilka miesięcy po tym jak się związaliśmy. Byłam w totalnym szoku i rozpierdusze, bo mając lat 39 to już nawet wg mojego ginekologa "bez invitro ciężko będzie o dziecko", a ja jestem w ciąży z facetem, którego mało jeszcze znam, który ma dwójkę dzieci z pierwszego małżeństwa. Oczywiście, że uważałam, że to za wcześnie, oczywiście ani ja ani M nie byliśmy najszczęśliwsi z wyniku testu, ale .... po ochłonięciu jakoś postanowiliśmy się zmierzyć z tematem, tym bardziej że ze względu na moje przekonania, raczej rozwiązania typu aborcja w grę nie wchodziły. Teraz myślę, że dobrze się stało jak się stało. Daje mi to pewną równowagę w relacji z eks, a właściwie w trójkącie eks-M-ja. Ona jest matką jego dwójki córek, ja urodzę wkrótce naszego syna (nie chodzi oczywiście o płeć dzieci, ani o ilość)... dlatego musi również liczyć się ze mną i respektować moje zdanie. Pomimo, że na początku nie za bardzo był szczęśliwy z perspektywy trzeciego dziecka, to teraz myślę że teraz bardziej czeka niż ja...  aż czasem mi głupio, że ja jestem taka mało wylewna...
dlaczego o tym piszę... wiem, że dziecko to nie jest remedium na problemy w związku, ale może z tym facetem mogłabyś założyć rodzinę i mieć dziecko, które sprowadziłyby relacje z poprzedniego związku na inny poziom. Eks przestała być najważniejszą kobietą jego życia, przynajmniej - ja przestałam tak czuć ... że ona jest matką jego córek, a ja się nie liczę, że to z nią jako matką jego dzieci musi się liczyć... Może to tkwiło w mojej głowie, ale coś w tym chyba jest, że od kiedy jestem w ciąży, dużo zmieniło się na pozytywnie w naszych relacjach. Może możesz zawalczyć o to, żebyście mieli również wspólne dziecko ... przepraszam, że o tym piszę, ale czuję, że może tak jak u mnie, zmieniło to relację o 180 stopni również w odniesieniu do eks..

Wpadłam w necie na fajny artykuł w "Charakterach"
"Druga szansa" Zofia Pierzchała – psycholog

Z tego co wstępnie wyczytałam przywiązanie naszych facetów do Byłych żon jest tu świetnie wyłożone. Chyba poszukam jej innych publikacji.

Hh999 mówiłam , że te kłopoty to wierzchołek góry lodowej? Mówiłam.  Ja już pogodziłam się z faktem, że :
1.Matka dla dzieci jest Święta (choćby była krową to jednak świętą)
2. co powie mama, jest święte, i
3. co byś nie robiła czy nie tłumaczyła, nawet jak masz rację, to według dzieci ICH MATKA ma rację, nie TY.
4. każda Twoja próba wyjaśniania czegokolwiek, nawet jak masz słuszną rację,  jest odbierane jako ATAK na matkę rodzicielkę!!! A Ty jesteś odbierana jako ta atakująca (nawet jeśli wojnę zaczyna matka rodzicielka) 
   Każde moje dobre intencje były obracane przeciwko mnie. Kiedy czesałam dziewczynom ich długie do pasa włosy ( nie czesane przez matkę i nie myte X czasu), dowiedziałam się po jakimś czasie, że szarpię dziewczyny za włosy!!! i że to boli!!! Powiedziałam że nigdy, nigdy więcej nie zrobię nic dla tych dzieci. 
Poczekam aż dorosną i albo będą mnie nienawidziły (tak jak Im to wpaja matka) albo w końcu przejrzą na oczy i same trzeźwo ocenią sytuację.
Do tego czasu nie zrobię NIC. I tak wszystko co robię jest ZŁE. Masochistką nie jestem.

Co do nakręcania dzieci przeciwko Tobie, bądź ostrożna , bardzo ostrożna kiedy już urodzi się maleństwo. Z doświadczenia wiem, że generalnie starsze dzieci są zazdrosne o te nowonarodzone. Tak było z dwójką moich dzieci. Jak urodziłam córkę , synek miał 2,5 roku. Potrafił podejść i ni z tego , ni z owego pacnąć siostrzyczkę w głowę. Dużo pracy kosztuje wytłumaczenie takiemu dziecku, że nie zostanie odtrącone ze względu na to, że pojawiło się drugie/kolejne dziecko. Jeszcze trudniej będzie wytłumaczyć Waszym dziewczynom, że narodzony bąbel nie zabierze Im taty. I gwarantuję Ci, że EXOWA wykorzysta ten moment na wpajanie dziewczynom nienawiści do Waszego dziecka.

Kjim i Lusilju
ten przykład Kjim z włosami jest super. Dokładnie tak się czuję, że robię coś ok, dbam o dziewczynki, a ktoś całą sytuację odwraca przeciwko mnie ....
Muszę przetrawić to wszystko o czym piszecie i napiszę trochę później. Nie zdenerwowała mnie ta sytuacja aż tak ekstremalnie, a może już się trochę uspokoiłam, ale czuję się jakby mi ktoś w twarz splunął; a ja jestem w sytuacji że zastanawiam się, na ile politycznie jest postawić się "okoniem", a na ile udawać, że deszcz pada.
Dziewczyny są rozpuszczone, to fakt, ale ja generalnie staram się je lubić i być dla nich dobra .... piszę tu głównie o tych złych sytuacjach, bo powodują we mnie odczucie bezradności, którego nie cierpię. Dopóki jest ok, to nie ma problemu, ale jak coś się dzieje - mają fochy, tłuką się itd., to jak ja mam reagować...? jako macocha. Zresztą kiedyś sobie postanowiłam, że jak usłyszę, że nie mogę czegoś robić, bo nie jestem ich mamą to je zripostuję - oczywiście, nie jestem, ale też nie muszę gotować, je opierać, sprzątać, dbać o nie, czesać itd. A robię to, pomimo że ich mamą nie jestem - i co one na to? Kiedyś kiedy młodsza sikała w łazience a nie zamknęła drzwi, stał przy lustrze ojciec i ja weszłam do łazienki i zaczęłam z nim rozmawiać (nie zauważyłam jej na toalecie) i ona krzyknęła "wyjdź, ja sikam, nie jesteś moją mamą żeby być w łazience jak sikam" odpowiedziałam jej "a ty nie jesteś małą nynką, żeby sikać przy otwartych drzwiach, jeżeli są otwarte to wchodzę" i .... nie wyszłam tylko kontynuowałam rozmowę z M jak domyślacie się - jej sikanie mnie w ogóle nie obchodziło ...
Pisałam już też, że to co robię, robię dla M, który póki co jest wobec mnie lojalny i to on mnie do tej pory ostrzegał przed eks. Kilka razy mieliśmy małe ściny, bo on pisał do niej dość agresywne sms, a ja się z nim kłóciłam, że nie może tak pisać, że ma być merytoryczny a nie zaczepny. To co robię traktowałam jako pomoc M, który niekiedy sam nie daje rady ogarnąć. Ale jak będzie Jaś, to oczywiste, że poza obiadami i zakupami dla całej rodziny, nie będę miała czasu dla dziewczyn ....

Muszę to wszystko przemyśleć, w szczególności, czy i jak przeprowadzić rozmowę z dziewczynami. Na razie biorę się do pracy.... ale bardzo Wam dziewczyny dziękuję....

Hh999 sama zastanawiam się dlaczego J we wszystkim ustępuje swojej byłej .. On twierdzi , że to tylko ze względu na Młodego , ze wszystko co robi , robi z myslą o Nim . Ja jednak myślę , że On nie mowi mi wszystkiego , że ich rozstanie miało inny powód niż ten , który mi podał .
Co do posiadania wspólnego potomstwa , bardzo się cieszę , że u Was to sprawiło "polepszenie" sytuacji . U mnie , no cóż , abstrahując już od tego , że On nie chce mieć więcej dzieci , to ja po tym wszystkim co się stało między nami sama nie zdecydowałabym się na Dziecko .
Ktoraś z Was tu pisała , że Jej Facet zgodził się łaskawie na ciążę cyt  " jakby rzucił Jej ochłap " .
Wczoraj usłyszałam od niego , że mam się zacząć starać ... Więc widać do tej pory nie starałam się . A skoro tak .... to wszystkiego mi się odechciało .
Póki co nie mowimy głośno o rozstaniu  ale oboje o tym myślimy raczej .
Zapytałam go , czemu potrafi być wobec mnie tak stanowczy , a jej ustepuje - odpowiedział , że ona go nie obchodzi tylko Junior .. i weź tu z takim gadaj .
Trzymajcie się Babeczki cieplutko .

jak dobrze znam te problemy

Nazwie , nazwie. Nie znasz mocy Exowych :-)))) Wpadają tu jakieś czasem i nazywają nas najgorszym złem jakie chodzi po świecie :-) Do tego też jest dystans potrzebny. One mają MOC!!! Moc w postaci dzieci , używają jej do swoich nieczystych gierek i zawsze , zawsze robią to w "imię dobra dzieci" . Pozdrawiam Cię ciepło.

kiedy rodzisz ?

Oj, spać nie możesz?
Posłuchaj rad Kjim, i zacznijcie stopniowo wprowadzać zmiany organizacyjne w Waszym życiu, zanim Jasio się pojawi
Buziaki

Hej, mniej więcej w połowie, poznałam na lotnisku dwie inne samotne podróżniczki, jedną której facet pracoholik nie chciał towarzyszyć i drugą po wczesnym rozwodzie, każda tutaj swoimi drogami i według swojej marszruty ale udaje się nam troche czasu spędzić razem w tym odległym dzikim kraju. Zbieram się do napisania szanownemu panu żeby zaczął pakować moje rzeczy bo ja już chyba nie chce go więcej w życiu widzieć. Troche żenada żeby obce osoby które nie wiedzą jak wyglądałam kilka miesięcy temu mi mówiły że jestem strasznie chuda.

Sunrider
jeżeli to najlepsza droga dla Ciebie, to trzymam kciuki serdecznie. Sama dwa lata temu byłam na wakacjach - niby z facetem, ale .... wakacje wyżebrane (bo wcale nie miał specjalnej ochoty i co mu pokazywałam jakąś ofertę, to zawsze w niej było coś co ją dyskryminowało...), na wakacjach kilka razy mnie totalnie olał i zabawiał się z innymi kobietami, wszczynał jakieś awantury z barmanem w hotelowym lokalu, ciągle coś było mu nie tak.... właśnie po wakacjach puściła mi wola walki o "związek". Dziś nie żałuję rozstania, pomimo że miałam wtedy 38 lat i wydawało się, że będzie mi trudno ułożyć sobie życie Żałuję zbyt wielu szans, za dużych pokładów cierpliwości i wyrozumiałości, pobłażania itd. Po rozstaniu facet odezwał się do mnie 2 razy - raz z życzeniami urodzinowymi (jak byliśmy w związku nigdy nie pamiętał) i potem napisał mi dość złośliwego sms w sprawie zwrotu moich nart, które miał u siebie. Odpisałam mu ... odpowiadając również złośliwie i uświadamiając, że wiem że dostawał mms od dziewczyny z obnażonym biustem i różą między piersiami oraz, że wiem, że żalił się jakiejś swojej koleżance na "brak dobrego seksu" oczywiście w momencie rozstania czułam się zdruzgotana, oszukana i opuszczona, ale szybko doszłam do siebie (ale w międzyczasie jak ja chciałam, żeby do mnie wrócił, przeprosił ... itd...) W każdym razie, jak już postanowisz, to życzę Ci wytrwałości i determinacji...

Dzięki dziewczyny za życzenia. Jedyne czego chcę w tym momencie, to żeby Jaś się urodził zdrowy i zdrowo się chował. W tej perspektywie nieprzyjemności z eks to pryszcz

chceuciekacstąd

więc .... mam 40 lat (rocznikowo) i w ciążę zaszłam mając skończone 39 lat.... a kontynuując wątki niedyskretne, to zaciążyłam w 4 miesiącu od kiedy zaczęłam sypiać z nowym partnerem. Nie spodziewałam się tego za cholerę, ponieważ żyłam w przekonaniu że mam płodnościowe problemy związane z wysoką prolaktyną. A mój poprzedni facet właśnie; piwkował, palił papierosy jak smok, jeździł na rowerze (może sobie przy okazji co nieco pougniatał), ale to był 100% macho.... zapewne problemy mogłam mieć tylko ja, podczas gdy on absolutnie żadnych (w swoim mniemaniu). Kilka razy było tak, że uważałam, że jeżeli miałabym zajść w ciążę, to spełniły się w 100% wszelkie okoliczności - ale ja nie zachodziłam. I powiem Ci, że znam Twój ból, ponieważ w którymś momencie, prowokowałam seks w okresie płodnym i nic .... absolutnie nic.... poza rozczarowaniem, kiedy okazywało się, że nie jestem w ciąży.

Mój aktualny partner (bo jeszcze nie mąż) prowadzi się "zdrowo", alkoholu bym powiedziała w granicach przyzwoitości (w weekend małe piwko i butelka wina), nie pali i.... kiedy począł się Jasiu to mój owulacyjny kalendarzyk komórkowy pokazywał prawdopodobieństwo ciąży jako "low" - zaledwie 20% i to "low" stało się ciałem, a właściwie Jasiem. Dzisiaj wydaje mi się jednak, że ten "problem" z płodnością leżał jednak po stronie mojego eks, nawet zastanawiałam się, czy mu o tym nie powiedzieć, ale .... zrezygonowałam. Co miałabym mu właściwie napisać ...; "drogi eks, informuję Cię z serdeczną troską, że w trakcie naszego bycia razem nie zachodziłam w ciążę najprawdopodobniej z powodu kiepskiej jakości nasienia. Okazało się bowiem, że po 9 miesiącach od naszego rozstania, bez jakiegokolwiek starania znalazłam się ciężarną za przyczyną 40 letniego mężczyzny, którego tryb życia określiłabym jako znacząco higieniczniejszy od Twojego. Pozostawiam niniejszym Twojej rozwadze, kwestie Twojej płodności i ewentualnego wpływu na nią papierosów i piwska, nieśmiało rekomendując modyfikacje ilości spożywanych używek. Deklarowałeś przecież, że rzekomo chcesz mieć dzieci - więc może nie dla mnie, ale dla innej kobiety zdecyduj się na rezygnację z nałogów"..... Nie mam do niego żalu i gdyby on mnie traktował po rozstaniu dobrze, chyba dla jego dobra bym mu o tym powiedziała delikatnie. Ale on był wściekły, bo się nie spodziewał, że odejdę od niego. Pamiętam, że moją najlepszą przyjaciółkę, która miała 45 lat, a która zdecydowała się odejść od swojego faceta, bo ją zdradził i lawirował, skwitował "niech nie odchodzi od niego, bo i tak sobie nikogo nie znajdzie wolnego". Ubodło mnie to, bo pomyślałam, że jego bezczelna pewność siebie, że ja będę z nim pomimo jego chamskich zagrywek, może wynikać z tego samego - on myślał, że nie odejdę ze strachu.... mylił się

Cheuciekac.... myśl trzeźwo, żebyś nie wpakowała się w większe kłopoty niż te majątkowe....

I potwierdzam to co pisze Hhh9999, faceci są przekonani, że nie odejdziemy ze strachu i mogą z nami robić co Im się podoba.
Mój M boleśnie doświadczył, że nie boję się żyć sama, że świetnie sobie radze bez Niego i kiedy wraca, za każdym razem wraca na co raz bardzie zaostrzonych warunkach. Nie popuszczam a jednak wraca 

Chceuciekac- wciąż tu piszą kobitki o tym , że " mężczyźni kochają zołzy". A mnie sie coś wydaje, że z biegiem czasu stałam się gorszą zołzą, niż Pani Exowa. I ..... dobrze mi z tym.

Zazdrosna dawno się nie odzywała, ale  .... myślę, że podczytuje sobie nasz wątek. Jak coś to Zazdrosna - odezwij się.

nie nie schizujesz,wiem co czujesz,doszłaś juz do SWOJEJ ŚCIANY,wiesz co mnie wqrwiało w moim domu,pierniczone niebieskie kapcie młodej,relikwia ,wypierdoliwszy je poczułam ze zaczynam cos nowego,to był symbol po prostu..

sprawa twojego domu,no tu jest ciezki orzech do zgryzienia bo ty spłacasz cos co twoje nie będzie nigdy,baw nawet twojego dziecka to nie będzie....blada doopa

nie dziwie ci sie ze uwiera cię to wszystko,ze masz dom ,kosztem wielu wyrzeczeń a w sumie nadal masz wyrzeczenia bo nawet zakichanej siłowni w nim mieć nie mozesz bo jakieś cudze dziecko w tle majaczy.....
wiesz ja zanim doszłam do swojej ściany tez bardzo wiele przeszlam,potem gdy zaczełam stawiac warunki jeszcze wiecej,ale jak juz kiedyś pisałam ja sie nie urodziłam po to by cierpieć za cudze błedy ,mamy tylko jedno życie  nie wyobrażam sobie tracic go na problemy cudzych dzieci,na obcowanie z kimś z kim nie chce,ja sie buntowałam całą sobą na tamta sytuacje,na osobę ex i jej jazdy zwłaszcza,teraz prosto z mostu mowie mężowi ze nie obchodzi mnie nic co miało związek z jego poprzednim zyciem i nie chce niczego na ten temat wiedzieć,podejmował swoje decyzje nie znajac mnie wiec ja nie mogę ponosić tego kosztow ,

napisze potem bo urwanie doopy w pracy mam

Chceuciekac... samotne macierzyństwo to nie tylko te startowe 1500 zł.!!!

Na początku macierzyński, a potem? Żłobek, czy bezplatny wychowawczy i pełne (RÓWNIEŻ FINANSOWE) uzależnienie od M?

A tak wogóle jak Twój syn się usamodzielni , to nie zostaniesz sama. Nadal będziesz mieć syna, baaaa, może za chwile wnuki . To będzie zawsze Twoja najbliższa rodzina. Nie zapominaj o tym.

Uśmiałam się z tego :-) U mnie to były różowe kapciuszki (dziewczyny większość rzeczy, które miały/ubierały to był słodki RÓŻ).

Rzygać mi się chciało od tego różowego. Też mam córkę. Chodzi w dżinsach i t-shirtach wszelkiego koloru. Jednak przesłodkiego różowego unikam jak ognia !!!! Żadnych różowych gumek, spódniczek, kapci.

to nie miej huśtawki,tylko wstawaj i walcz,chcesz mieć dziecko to rob wszystko w tym kierunku,wyslij chlopa na badania,jednoczesnie pamiętając ze to nie jest twoja jedyna opcja na posiadanie dziecka,NIE DAJ SOBIE ODEBRAĆ MARZEŃ,
to jest twoje życie,jedyne jakie masz i przeżyj je tak jak ty zechcesz,wiesz ze,są kobiety które rodzą,swoje pierwsze dziecko w wieku 45 lat?
rob badania i działaj ,jak nie w ten to w inny sposób a cel osiagniesz

nie ma za co,polecam sie na przyszłość

Lepiej , uświadomiłam sobie oczywistą prawdę o której pisała Lusi- że powinnam walczyć o swoje marzenia i konsekwentnie je realizować... a nie jęczeć.

Ja doskonale zdaję sobie sprawę że to wszystko co mnie ogranicza to jest tak naprawdę we mnie , bardziej przejmuję się reakcją M , jego rodziny niż swoją .. ale to wszystko jest we mnie, na chwilę udaje się to zepchnąć do ciemnego kąta...
Zamiatam pod dywan swoje potrzeby i marzenia bo kolidują z ich wizją mojego życia - wiesz to takie uciekanie - chcę ale się boję konsekwencji.
Konsekwencjami takiego ciągłego spychania siebie na koniec...są napięcia i kłótnie o byle powód- bo pod skórą wiem że to nie jest moje życie i że ta ja tu i teraz to nie jestem ta prawdziwa!

Jesteśmy tak wychowani że opinia otoczenia jest ważna - to ciągłe wpajanie nam, zwłaszcza kobietom, że powinnyśmy być takie czy owakie, że musimy to czy tamto .. że nam wolno lub nie... że to jest dobre a to nie.
Nie jest łatwo odrzucić pranie mózgu tak od razu.

Ale słowa Lusi dały mi trochę siły - nie marudzę , obmyślam plan!
Jestem w trakcie badań - dużo już przeszłam na drodze do dziecka - i nie zrezygnuję bo facet chce ..ale tylko w gębie

Teraz mam plan wywalić relikwie z mojego domu !..

się nie spodziewasz jak ci to dobrze zrobi
tylko sie chłopu nie chwal ,że sie pozbywasz czegoś tam,zawsze mozesz podebrać mój patent,,zginęło przy remoncie,, albo jak macie psa to ,,pies pogryzł,,

oczyśc swoje terytorium z rzeczy których w nim nie chcesz i będzie lepiej

M nie jest głupi - wpadłam na ten sam pomysł Ale on już wycofał się ze swojego planu ... stwierdził że totalna bzdura z jego strony postała .. i że wycofuje się z tematu i go zamyka !
Haha
ale ja nie odpuszczę - tyle że muszę z głową to zrobić - bo jak krzyknę że likwiduję pokój młodego - to będzie wojna ...światowa.

Trzeba podejść do tego sposobem
Syn mój pyta czy nie mógłby zrobić zmian u siebie - i rzeczywiście jest pełnoletni, dorosły a ma jak u dzieciaka . Czas mu dostosować pokój do wieku . Oczywiście M jak usłyszał to od razu - od razu się podczepił , że młodego pokój też trzeba przemeblować i od nowa urządzić !
po moim trupie !

nie no meblowac od nowa pokoj który stoi pusty przez 10 miesiącu w roku,kretynizm
powiedz staremu ze trzeba było siedziec z ex a nie rzucać tylkiem bo mu się pańcia puściła wtedy jego syn i pokoje by miał osobne i on uniknąłby tych perturbacji które ma teraz,niestety nie da sie zjesc i mieć ciastko,on teraz zaczął nowe życie z tobą BO TAK WYBRAŁ ,TO NOWE ŻYCIE TO ROWNIEZ WASZ NOWY DOM,TO WASZA RODZINA jego syn jest u was mozna powiedzieć rzadkim gościem ,nie mieszka tam na co dzień wiec nie ma potrzeby wywracać waszego życia do góry nogami,a wyobrażasz sobie kochana jak twój syn pojdzie na studia albo wyprowadzi sie z domu ?

To znowu ja

wczoraj były dziewuchy, zrobiłam obiad, poleciałam na szkołę rodzenia. W miarę spokój, ale .... mój M nienawidzi swojej żony. Pewnie to lepsza opcja, jakby miał latać i tańczyć jak mu zagra, ale kuż-wa, on też ją prowokuje. Starsza pasierbica miała następnego dnia sprawdzian, była zupełnie nieprzygotowana - M przerobił z nią 10 stron z 20. Zamiast napisać matce, że przerobił tyle i tyle i koniec, to napisał jej coś w duchu, że córka powinna dzisiaj powtarzać materiał, który powinna nauczyć się wcześniej. Wiecie co, mnie jak to usłyszałam - szlag trafił. Oczywiście wiedziałam, że zacznie się pogłębiona dyskusja na temat nauki dziewczyn, którą przerabiamy mniej więcej raz na kwartał. Od rana eks pisze do M sms, gdzie apeluje do niego o większe zaangażowanie rodzicielskie (tj. teraz eks chce zwiększenia częstotliwości spotkań - już kiedyś pisałam - zapewne teraz jej tak wygodniej plus uważa, że dodatkowo może tak "dosrać" M, bo do tej pory to raczej robiła wszystko, żeby kontakty z córkami mu ograniczyć) i pyskówka trwa. Eks nie wie, że rozmawia ze  mną, bo odpowiedzi piszę ja.... M zaraz dałby jakąś plamę, ja jestem bardziej polityczna. No cóż.... mój ojciec skończył AWF, a brat ma doświadczenie sędziowania meczy piłki nożnej kobiet, oboje twierdzili zgodnie, że jak baby się biorą za czuby, to trup się ściele i żadna nie odpuści... I tak też od rana ona pisze, ja odpowiadam. Lekko złośliwie, ale przynajmniej niezaczepnie, bo tak pisałby M. I powiem Wam, że mnie to wkurza!!!! wkurza mnie, że M też prowokuje eks i po cholerę. Uzgodniliśmy wczoraj, że pisze tylko o tym ile przerobił do sprawdzianu, ale ten nie wytrzymał i dodał swoje trzy grosze i jest jazda .... noż mówię Wam, czasami bym M też zdzieliła bo ja hołduję zasadzie "masz spokój, daj spokój", ale nie - musiał wsadzić kij w mrowisko. No więc piszę od rana z jego eks przerzucając się argumentami - ona swoje, ja swoje ...... Po cholerę .....
Ale to wina M i już go o to zbeształam wczoraj.... "znam" jego żonę z praktyki może z 8 miesięcy, a już wczoraj wiedziałam że będzie awantura i oczywiście jest.