Być drugą i macochą

Kitkaat

możliwa frustracja eks to jeden z argumentów, który cieszy M. Do tej pory było tak, że przy okazji różnych imprez szkolnych, uroczystości córek, to eks po nim jeździła jak chciała. Trochę to było dla mnie niezrozumiałe, bo jeżeli kobieta decyduje się rozstać z facetem, wywala go z domu, chce go wyeliminować z życia swojego i córek, to ja bym się w takim układzie trzymała od gościa jak najdalej, a nie chodziła go prowokować gadkami w stylu "wszystko zmarnowałeś, a mogliśmy wszystko mieć". To zresztą są pierdy tak naprawdę, najgorsze jest to, ze wspólnie z teściową nastawiają córki przeciwko ojcu, albo są mego złośliwe. Wczoraj mieliśmy godzinną rundę poza miasto bo M jechał do koleżanki po mundurek harcerski (mają w szkole jakiś spektakl i starsza pasierbica ma grać harcerkę). Przywieźliśmy młodej pełen harcerski rynsztunek, potem M dzwoni do córki i pyta czy rozmiar dobry itd.. Okazało się, że dziewczynka nie radziła sobie z różnymi akcesoriami typu sznury. M mówi jej - córeczko, to wrzuć na gogle hasło "ubiór harcerki" i tam znajdziesz instrukcję jak poprawnie się ubrać. Dziewczynka idzie do matki i mówi "tata mówi, żeby sprawdzić w internecie w googlu jak się ubrać" na co matka odpowiada "twój ojciec tak mówi, on w ogóle wie co to jest google". Powiem Wam, że te drobne złośliwości, zamiast olać, to M się od razu wnerwia i widzę, że ma zły humor. No cóż - szanowałaby chociaż że płaci jej alimenty ...
Alimenty to kolejna porażka. Eks wyliczyła koszty utrzymania 2 dziewczynek (powiedzmy sobie szczerze, księżniczki to nie są tylko normalne dzieci) na ponad 7tys PLN. Zarabiam dobrze i wychodzi na to, że mnie nie stać by było na dwójkę dzieci Obliczenia były absurdalne - oczywiście istotną część kosztów stanowiły zajęcia dodatkowe - około tys zł od każdej dziewczynki. M do tej pory miał szczęście i trafiał na rozsądnych sędziów, ale też zawdzięcza dużo swojej eks, która swoim zachowaniem wkurza sędziów. Eks mieszka z córkami w domu ponad 200 m2, jeszcze zrobionego w dość starej technologii i nieekonomicznego. Oczywiście koszty utrzymania są spore i eks chciała żeby M pokrywał 2/3 kosztów domu - pomijam już brak uczciwości, bo pomieszkuje tam jej aktualny partner w związku z tym mieszkają cztery osoby, a nie 3. Sędzia już trochę podirytowany jej akcjami, mówi jej, że ojciec nie ma obowiązku utrzymywać całego domu, tylko partycypuje w tych pomieszczeniach z których korzystają dzieci. W ogole .... to jest żenujące np. w kalkulacji uwzględnianie wydatków 300 zł miesięcznie na utrzymanie psa. Psa, który był psem M, którego mu złośliwie nie chciała oddać po rozstaniu twierdząc, że dziewczynki (pół roku i 2,5 roku) są do niego przywiązane. I co .... w piśmie o alimenty pisałam pół strony opisując, że pies (formalnie zakupiony przez M) był istotnie własnością ojca, który chciał go zabrać po rozstaniu, żona się nie zgodziła, a ponieważ to jej decyzja, to koszty psa nie powinny być dzielone na 2 dzieci jedynie, ale na 3 osoby - również na matkę, w związku z tym do kosztów utrzymania dziewczynek należy dopisać jedynie 2/3 kosztów utrzymania psa. Mówię Wam.... co za matriks pisać takie pierdoły, ale eks twierdziła, ze jest poszkodowana bo musi utrzymywać "psa byłego męża", który został w domu. Inna kwestia, że opadają ręce to koszt materiałów biurowych dla dzieci, który wykalkulowała ... po 200 zł na KAŻDĄ córkę MIESIĘCZNIE. Czyli razem rzekomo wydaje 400 zł na pomoce szkolne miesięcznie. Prawda jest taka, że plecak na kółkach kupił starszej córce tata, podobnie jak piórniki i na bieżąco im dokupuje kredki i długopisy bo mają takie ogryzki, że szkoda gadać.
A wczoraj... M kupił kilka tygodni temu nowe kozaki córkom - "kozaki do korzystania u taty" ... dlaczego ... w niedzielę jak dziewczynki szły z nim do kościoła, to miały często nieodpowiednie obuwie (przyjeżdżały na weekend do taty w trampkach). No i wczoraj pasierbica mówi do M "tatusiu zabiorę sobie kozaki do domu, bo mama nie ma czasu iść z nami do sklepu kupić". M trafił szlag.... ja bym spuchła i dała dziecku, M twardo powiedział córce, że mama ma obowiązek kupić jej buty na zimę i nie ma potrzeby, żeby zabierała te buty. Potem mówi, że w kalkulacji alimentów każda dziewczynka ma 200 zł na ubrania, to chyba on za coś płaci - niech zatem matka kupuje co trzeba. No trudno mu nie przyznać racji, ale i dzieciaka szkoda.

I tak codziennie mija dzień za dniem, bez eks, ale z jej stałym towarzyszeniem "w tle". Ja nie mam absolutnie żadnych kompleksów wobec eks - jestem za stara, żeby zastanawiać się "która jest ładniejsza", mam dobrą pracę, nieźle zarabiam, jej córki mnie lubią i akceptują, mamy dziecko w drodze. Ja tam jestem zadowolona ze swojego życia i generalnie ona mi obleci. Dlatego pewnie też, gdybym ją spotkała, mam nadzieję, że sytuacja by po mnie spłynęła. M każde spotkanie z byłą przypłaca złym humorem.....
Ja mam szczerze mówiąc trochę luz i po mnie to spływa, ale dla M to sprawa wzbudzająca mega emocje.

kjim
U nas to trwa już ponad 6 lat i raczej się nie skończy. Myślę, że Ex sama już nie wie o co jej chodzi:-p Ale dopóki sobie życia nie ułoży będzie zatruwać życie innym. Mam w rodzinie sytuacje, gdzie ojciec dzieci przez 30lat zatruwał życie matce. trwało to "tylko" 30 lat bo zmarł w dość młodym wieku. Jeżeli komuś po 2-3 latach nie przechodzi a sytuacja się nie normuje. To raczej już tak będzie do końca. Niestety, wiele rozwodników żyje w ciągłych wojnach.

hh999
Co do kozaków to stałą praktyka, nie wyposażanie dziecka w odpowiednie rzeczy, lub ich brak. Takie robienie po złości, tylko komu tak naprawdę na złość się robi? bo cierpi dziecko.. One wszystkie zasłaniają się dobrem dziecka a potem to "dobro" mają w d... Wielkie oddane dzieciom matki polki:-p

nic nie mów,w miarę jak będzie rósl ci brzuszek dzieciak sam zapyta...
im później sie dowie tym lepiej dla ciebie,mam na uwadze ex twojego męża i to co o niej pisałaś,im później sie ona dowie tym spokojniejsza będziesz miała ciaze

Czy któraś z Was ma doświadczenie jaki wpływ na alimenty może mieć fakt, że ojciec założył nową rodzinę? Chodzi o to, że od pewnego czasu pomieszkuję z partnerem, ale formalnie nie jesteśmy w związku małżeńskim, jestem też w ciąży. Ja mam swoje mieszkanie i je utrzymuję, on swój dom. Sąd analizuje wysokość obciążeń finansowych miesięcznych zarówno matki i ojca i na tej podstawie ustala zakres partycypowania w utrzymaniu dzieci - w tym przypadku, alimentów. Z jednej strony mieszkamy razem, przy czym ja utrzymuję swoje mieszkanie a on swój dom (tak wyszło - mam mieszkanie, co mam z nim zrobić). Nie dokładam ani złotówki do mieszkania, ale .... kupuję regularnie jedzenie dla nas i dla pasierbic i tak jakoś się tak utrwaliło. Niedługo pojawi się dziecko, więc nominalnie też nowe wydatki. 
Zastanawiam się, czy sąd może uznać, że prowadzimy wspólne gospodarstwo domowe i łączyć nasze dochody. Nie jesteśmy małżeństwem, ale faktycznie mieszkamy razem.

Dzisiaj jedna z dziewczynek nas odwiedza z cotygodniową wizytą. Druga jest niestety chora. Kilka tygodni temu M i eks mieli sms-ową pyskówkę dotyczącą ubierania dziewczynek, gdzie eks miała pretensję, że przez M dzieci są chore, bo starsza córka przeszła 20 m z samochodu do domu bez czapki.... Jest listopad i dzieci chodzą w szmacianych tenisówkach (mrozu nie ma, ale już nie pora na tenisówki) i jestem ciekawa w jakich bucikach przyjdzie dziś pasierbica. Mówię to tylko Wam, bo M nie będę szczuć przeciwko żonie tym bardziej, że dzisiaj już doszło do małego ścięcia między M a eks. M coraz więcej codziennych spraw załatwia z córkami - prosi je, żeby zapytały mamy np czy może je zabrać wcześniej (akurat był w tej części miasta, gdzie mieszkają dzieci). Eks to się nie spodobało (że prosi córkę o pośrednictwo), czemu dała wyraz w sms. M nie chce z nią się kontaktować poza sytuacjami, kiedy jest to rzeczywiście niezbędne.

Dzięki Lusilju

nie chodzi nam o obniżkę alimentów. Chodzi o to, czy argument że sytuacja finansowa M się poprawiła (np dlatego, ze dzielimy niektóre koszty gospodarstwa domowego), nie może być wykorzystane jako argument na podwyższenie alimentów przez eks żonę. Zarabiam naprawdę nieźle i teoretycznie winnam partycypować w kosztach utrzymania domu (a tego de facto nie robię, bo mam własne kredyty do spłacania i mogłabym się uprzeć żebyśmy mieszkali u mnie. Za to praktycznie to ja kupuję teraz jedzenie i tak nam odpowiada). W trakcie spraw o alimenty M i jego eks robią listy swoich wydatków miesięcznych - eks na dzieci, na prowadzenie domu i na siebie, wskazuje też ile zarabia, M robi "resume" swoich kosztów życia oraz informuje ile zarabia - na tej podstawie sąd decyduje o wysokości alimentów, które M płaci.

Ja lubię pasierbice póki co, choć jak wspominałam, często mnie męczą. Głównie ze względu na różnice w podejściu do dzieci, ponieważ ja jestem "bardzo starej daty" i raczej pochodzę z domu, gdzie dzieci nie fikały i "znały swoje miejsce w szeregu". Dlatego niektóre zachowania dziewczynek podnoszą mi ciśnienie, ale dość asertywnie staram się je sprowadzać do odpowiedniej relacji tj. "lubię was i dbam o was, ale nie jestem waszą kumpelką i na głowę sobie nie pozwolę włazić". Dlatego też w gruncie rzeczy mi zależy, żeby miały dobrze, ciepło, były dobrze ubrane. Kupuję im często jakieś drobiazgi - leginsy, smaczny tran, kosmetyki, kolorowanki itd. Obserwuję relacje M-eks-dzieci trochę z boku, czasami coś skomentuję wobec M, ale... wolę tego nie robić, bo najdrobniejsze problemy eskalują do niebotycznych rozmiarów...

Dzisiaj był niedobry dzień. M i eks rozpoczęli korespondencję sms-ową. Strasznie złośliwą po obu stronach.... M nie pozostawał niestety dłużny... Ja mam inną naturę, jestem bardziej powściągliwa, i nie obchodzą mnie pyskówki, za bardzo cenię sobie święty spokój. Moja praca, to czasami trochę "odwracanie kota ogonem" dlatego nieźle mi idzie ripostowanie. Uważam, że bardziej nad pyskówkę, warto zachować zimną głowę, dystans, wypunktowywać i kontrargumentować, a w ogóle - choć to wrednie brzmi to uważam, że honorowe i godne zachowanie bardziej boli na niektóre kreatury niż schodzenie do pewnego poziomu. Eks w sms ach sobie regularnie zaprzecza (mam wrażenie, że nie jest zbyt inteligentna) - nie chce, żeby spędził dodatkowy czas z córką (a przecież w dni jak dziś to 75% czasu to odrabianie lekcji, więc cholera jakby nie patrzeć ma korepetytora-ojca gratis), a potem wyśmiewa go, że się "pozornie i rzekomo" interesuje dziećmi, a tak naprawdę w ogóle je nie wychowuje. M się wkurzył, potem nie miał cierpliwości wobec córki przy nauce, ona tradycyjnie się stawiała... awantura i cyrk na kółkach... w odniesieniu do dzieci, to jest drażniąca totalna słabość ojca, który ewentualnie jak będzie wymagający w kwestii matematyki to zostanie zaszantażowany "to więcej nie będę przyjeżdżała" i matce w to mi graj.

Anet
z butami chodzi o coś zupełnie innego i oględnie mówiąc, buty to pikuś. Mój partner jest po długim i b bolesnym rozwodzie z żoną, ma zasądzone w mojej ocenie "uczciwe" alimenty (znacznie powyżej średniej alimentów, ale też ma dochody wyższe niż średnia), których część jest też poświęcona na zakup ubrań. Dziewczynki mają dwa komplety ubrań u mamy i taty, dlatego że standardem było przywożenie dzieci w nieodpowiednich ubraniach - pod każdym względem - ciepła, stosowności do pewnych okazji (np na imprezę urodzinową do dziadków). Dlatego M kupuje dzieciom drugi komplet ubrań - owszem, nielogiczne .... córki przyjeżdżają do taty, rozbierają się z ciuchów od mamy (same), przebierają się w ciuchy taty, które wymieniają przed wyjazdem do mamy. Paranoja... zgadam się. Ale nieodpowiednie ubieranie było taktyką stosowaną przez jakiś czas przez matkę, żeby "zmusić" M do kupowania ubrań, które to zabierały dziewczynki do domu i żona była "do przodu". Przykład.... wczoraj .... w czasie pyskówki między eks a M padały między innymi takie kwestie - że matka nieodpowiednio ubiera dziewczynki, bo jest listopad a one chodzą w tenisówkach, na co matka, że dziewczynki lubią chodzić w tenisówkach (wierz mi, to są dwie modnisie, które jak mają wybór u ojca to nie widziałam je w tenisówkach, natomiast starsza przymierza moje buty i marzy o butach na obcasie) i matka też napisała, że przecież dziewczynki .... mają kozaki i kurtki u taty w domu. Jak mi pokazał sms, to trochę zdębiałam - istotnie, mają ładne kozaki i kurtki zimowe, płaszczyki itd u taty w domu, które kupił im tato, po to między innymi, żeby nie musiały popylać w tenisówkachi i softshellu do kościoła w niedzielę w listopadzie.
Zgadzam się, że idealnie byłoby, gdyby  dzieci miały jeden komplet ciuchów, współpracujących rodziców itd., ale w sytuacji mojego M i jego byłej żony tak nie jest.  W sytuacji M i jego eks, M ma być sponsorem, który nie ma nic do gadania w kwestii wychowania i edukacji dzieci (to eks decyduje), stałe sytuacje to informowanie o imprezach dzieci w przeddzień, tak zeby nie mógł być obecny na uroczystościach szkolnych, o stanie zdrowia, nastawianie dzieci przeciw ojcu. Jakkolwiek staram się być obiektywna, na ile to możliwe, widzę urażoną kobietę, która zostawiła faceta, a teraz jeszcze dodatkowo uprawia akcje odwetowe, bo nie osiągnęła przy rozwodzie tego co chciała. Zwieńczenie wielu kwestii.... kiedy M tłumaczy córce, że mama i tata dzielą pewne obowiązki i on daje mamie pieniądze, za które mama płaci za ich utrzymanie, w tym np za ubrania dla nich i powinna kupić im kozaki na zimę (córka chciała dostać kozaki "od taty" do domu, bo "mama nie ma czasu iść z nią na zakupy"), starsza córka kiwa głową, że "to nieprawda, tata pieniędzy mamie nie daje, tata mamie pieniądze wpłaca na konto". Kiedy M tłumaczy, że właśnie w ten sposób daje mamie pieniądze dla nich, to dziewczynka wręcz krzyczy "ale ty nie dajesz mamie pieniędzy"... także to jest znacznie bardziej porypany problem....
Eks jest wściekła na M, bo po rozstaniu jakoś funkcjonuje. Wyobrażasz sobie, że eks dzwoniła do szefa M i próbowała przez telefon uświadamiać przełożonemu M "z jaką kanalią ma do czynienia", na co ten odpowiedział jej, że prywatne życie pracowników go nie interesuje... Jak można podcinać gałąź na której się siedzi (alimenty), tylko po co, żeby zgnoić byłego męża.
I tak to wygląda mniej więcej. Wolałabym być żyć bez tego, ale mam eks w pakiecie, tak jak pasierbice, które póki co lubię z wzajemnością. I na razie kwestie butów itd to dla mnie wątki oboczne, które drażnią mnie, ale które nie mają większego znaczenia.

to co mnie aktualnie martwi to to, że M i eks są w trakcie sprawy o alimenty, o dziecku w drodze nie mówimy w trakcie postępowania, po to żeby nie drażnić eks i mieć spokoj (niech żyje w nieświadomości i nadal pisze M o wygodnym kawalerskim życiu bez obowiązków, ktore prowadzi według byłej żony). Tylko że ja faktycznie mieszkam z M i zastanawiam się, czy to nie może być traktowane jako poprawa jego dochodów. Bo formalnie powinniśmy dzielić koszty funkcjonowania domu, ale tak się nie dzieje - nie partycypuję w kosztach utrzymania domu, tylko kupuję jedzenie. Chodzi mi o to, czy sąd nie uzna, że sytuacja materialna M w związku z nieoficjalnym związkiem ze mną polepszyła się, co będzie argumentem za podwyższeniem alimentów.

Czego ja się uczę? Moje obowiązki i obowiązki M wobec córek to nie to samo. Mogę mu pomagać, na tyle na ile chcę, mogę, na tyle na ile M mnie uczciwie i grzecznie prosi o pomoc. Czekam na nasze dziecko i będę przede wszystkim jego mamą, a dopiero w drugim rzędzie "dobrą i ofiarną macochą". Nie zamierzam zastępować im mamy, wyręczać M w jego obowiązkach w stopniu większym, niż to konieczne i "mi się opłaca". Nie jestem mesjaszem, nie zbawię świata i nie uleczę relacji M-eks. To co mogę dodać do tych relacji, to dystans, niedorzucanie do pieca, odrobinę więcej obiektywizmu... Mam już prawie 40 lat i cierpię na brak siły na pewne jałowe przedsięwzięcia....

chceuciekacstad
poruszyłaś temat, który też mnie "interesuje". Starsza pasierbica ma 9 lat - tyle co Twój pasierb. Ostatnio po awanturze przy nauce (cotygodniowa norma), kiedy ojciec powiedział, że ma na tydzień szlaban na tableta, ona powiedziała "dobrze, to nie przyjadę do Ciebie na weekend". Ponieważ dopiero "raczkuję" w kwestiach praw ojca po rozwodzie, trochę mną to wstrząsnęło. Czy istotnie 9-cio latek, może decydować czy idzie do ojca czy nie? skoro ojciec ma ustalone zasady opieki nad dziećmi, nie ma zabranych ani ograniczonych praw rodzicielskich, to czy matka może "nie dać" ojcu dziecka na weekend....? Ja jestem z jakiejś innej epoki i decydowanie dziecka kiedy widzi się z ojcem, to dla mnie jakaś wyższa forma abstrakcji..... mnie jako dziecko nikt nie pytał co mam ochotę robić w weekend, tylko decydowali rodzice i koniec....

Chceuciekac.... to smutne co piszesz, bo to znaczy, że mimo upływu czasu nic nie drgnęło , nic nie zmieniło się na lepsze :-(

Wygląda na to, że położyłaś na to laskę i ... odpuściłaś.

I wciąż niezmiennie zadziwia mnie fakt, że tym Exowym tak bardzo chce się uprzykrzać życie swoim byłym facetom. Wypycha syna do ojca (bynajmniej nie z powodu, że nie ma go za co utrzymać lub ubrać) tylko dla własnej ..... no właśnie... dlaczego? Dla satysfakcji? Na złość? Na przekór Byłemu?
Powiem Wam, że nie rozumiem takiego zachowania. Ja za swoimi dziećmi tęsknię. Jestem cały dzień w pracy, dzieci w szkole. Potem mamy jeszcze jakieś dodatkowe zajęcia, dzieci odrabiają lekcje i bywa , że brakuje nam czasu na rozmowę wieczorem, czy zwyczajne pobycie ze sobą razem. Nie wyobrażam sobie, żebym jeszcze pogrywała sobie w tym wszystkim i na siłę wypychała dzieci do ojca, bo już w ogóle straciłabym kontakt ze swoimi dziećmi. Zabrakłoby czasu dla nas. Kiedy miałabym z dzieckiem porozmawiać, kiedy wypytać się co w szkole, kiedy dowiedzieć się czy nie przezywa jakiś rozterek związanych z koleżankami lub kolegami? Nie miałabym czasu na to wszystko, gdyby dzieci wciąż siedziały u ojca.

Ale widać zacietrzewionym Paniom Exowym nie na dziecku w życiu zależy.
Najwygodniej jest brać alimenty na dziecko, a dziecko eksmitować na co dzień do tatusia - niech On się zajmuje. A potem jeszcze psy wieszać na ojcu, że dziecko nie wychowane tak jak Ona by chciała..... :-(

Powiedziała tak, bo ma na to przyzwolenie mamusi
Jeśli matka w takiej sytuacji wzięłaby stronę ojca i powiedziała, "skoro tata dał Ci karę za pyskowanie to teraz wiesz , że nie należy pyskować, w domu tableta też nie dostaniesz" córka wiedziałaby, że pyskować nie należy i kropka. Ale skoro ma przyzwolenie od mamusi (jak Ci się nie podoba, to nie musisz do niego jeździć) to co się dziwić , że małolata już w tym wieku szantażuje ojca???

Ojjj to Ty naprawdę raczkujesz w tym temacie. Jeśli córka będzie mieć przyzwolenie matki na takie zachowania i powie mamusi z płaczem , że nie chce jechać do tatusia, to mamusia nie da ojcu dziecka i jeszcze wykorzysta tę sytuację w sądzie przeciwko ojcu ( że ojciec agresywny, że zastrasza dziecko, że dziecko boi się do tatusia jeździć).....
Póki matka z ojcem będą wzajemnie podważać swój autorytet, póty będzie rosło pokolenie roszczeniowych małych manipulantów.

:-) I dlatego się cieszę , że nie mam kontaktu z pasierbami - nie muszę patrzeć na pyskówki, szantaże, fochy, wymuszanie i manipulacje mamusi i dzieciarni a ponadto nikt w przyszłości nie powie , że buntowałam dzieci przeciwko matce. A że mamusia dostanie w przyszłości rykoszetem za to jak wychowuje własne dzieci - to więcej niż pewne :-)

prezent urodzinowo-gwiazdkowy bossski,tylko ze ja bym pozwolila a nawet namawiała by dał go dziewczynom do domu,odpowiednio umotywowałabym,ze przecież powinna ćwiczyć a u matki swędza wiecej czasu,powinna mieć dostęp do sprzętu caly czas itp to sie mamcia ucieszy...
po co mają ci rzępolic, malutkie dziecko ,niewyspana i bachory cwiczace na pianinku,bezcenne..
oszalałabym.....nie zgodzilabym sie nawet na jednodniowy pobyt instrumentu pod wspólnym dachem..
sorry bardzo,ale facet oszalał fundując takie atrakcje kobiecie która jest z nim w ciąży i zaraz pojawi się noworodek,no chyba ze zgodziłaś sie na ta durnote

ani mi sie waż wyprowadzać...

Ja myślę, że on nie zrobił tego specjalnie. Córki graja na czymś, chcą to mieć, stać mnie, kupię im. Podejrzewam, że w ogóle nie wziął pod uwagę tego, że to się wiąże z hałasem i że niedługo to będzie problem. Pewnie w ogóle o tym nie pomyślał. Teraz wie już, że prezent jest kłopotliwy i musi zdecydować, co z tym zrobić.

Ja nie mówiłam o wyjmowaniu bateryjek ze starszego syna , jemu akurat akumulatory sie nie wyczerpują :-) 
Ale pomnisz moje słowa, po kilku zarwanych nockach będziesz wywalać z domu wszystko co może niechcący obudzić Twoje śpiące maleństwo ;-))))

Ditaa
na pewno inne dziewczyny udzielą Ci bardziej rzeczowych informacji niż ja, bo też raczkuję w temacie i mam sama rozmaite rozterki w temacie relacji z pasierbicami. Nie przesadzałabym jednak z zastanawianiem się nad perspektywą waszego związku patrząc na niego wyłącznie z perspektywy czy partner chce Cię poznać ze swoją córką. Właśnie zastanawiałam się na perspektywą patrzenia - masz żal, że partner nie wprowadza Ciebie do świata swoich relacji z córką, a może on boi się trochę innej perspektywy "wprowadzania nowej kobiety i informacji o nowym związku do świata swojej córki". Hm... nie wiem czy jestem w stanie dobrze to powiedzieć, ale może nie chodzi o Ciebie, tylko o perspektywę córki - może boi się, że będą go czekały kolejne szykany ze strony eks....
Pamiętam jak kiedyś rozmawiałam z koleżanką z pracy. Ona mówiła o swoim synku i co by było, gdyby rozstała się z mężem. Powiedziała mniej więcej tak "nie zniosłabym gdyby jakaś obca baba dotykała mojego syna". Pomyślałam sobie, a co myśli matka moich pasierbic, że jakaś inna kobieta im gotuje, kładzie je do snu, pomaga im się ubierać, myje włosy, pomaga się wycierać i przebierać na basenie (już są za duże i nie wchodzą z tatą do szatni, ale ja idę z dziewuchami do damskiej i tam je pilnuję i im pomagam). Miałam też kiedyś spięcie z moim M, kiedy on powiedział, że nie życzy sobie żeby nowy partner jego żony, jakkolwiek musztrował albo krzyczał na jego córki. Wtedy też zaooponowałam - a jeżeli matka dziewczynek powie, że nie życzy sobie żebym ja się nimi zajmowała. Przecież zdarza się, że na nie podniosę głos jak się bardzo źle zachowują, albo upominam jak zrobią coś nie tak. Przecież nie może zakładać a priori złą wolę tego faceta, może akurat jest dobry dla jego córek i może M powinien być raczej wdzięczny, że dobrze traktuje jego córki i może nawet z perspektywy życia czegoś je uczy i daje im coś wartościowego, bo ja mam nadzieję, że też w pewnym zakresie jestem dobra dla jego córek. M na mnie patrzył jakbym była zielonym ludzikiem.... bo oczywiście, ja jako jego partnerka jestem dobra i odpowiednia, a ten facet jako partner jego żony, jest z pewnością zły....
Może Twój mężczyzna, nie chce wkurzać jeszcze bardziej swojej eks, bo ta w ogóle mu odbierze spotkania z córką ...

Spokojnie to przychodzi z czasem. :-)))
U mnie Im większa była irytacja tym większa chęć położenia laski na to wszystko. Olałam zupełnie, odcięłam się zupełnie, zdrowie psychiczne wróciło do normy :-)

Moj poziom wku... tak wzrósł, ze wylądowałam u psychologa. Za bardzo wczulam sie w sytuację, za bardzo chciałam byc pomocna. Nikt mi za to nie podziekował za łagodzenie konfiktów, za kąpanie, ubieranie dziecka. Dodatkowo rykoszetem w złym nastroju obrywam ja. Wszystko odbywa sie kosztem naszego związku: alimenty i cały ten syf z ex. Slub odwołany, bo przeciez córce powiedzial, ze będzie jego jedyna zoną. Zaraz będzie przepraszal EX za to, ze ja jestem w ciazy i kupil mieszkanie. I co ? w tym całym syfie, ktory ktos inny mu zafundował,  teraz tą zła jestem ja, bo w końcu zaczelam myslec o sobie i nie glaszczę juz po gowce i to juz panu nie odpowiada. Wielokrotnie mówilam, ze jej zycie osobiste i towarzyskie mnie nie interesuje, a widze ekscytacje w jego głosie. Czuje po prostu że zycie ucieka ze mnie i że kończę się powoli.

Widzisz LUSILJU ja kiedy wkroczyłam w "to" mialam swoje mieszkanie, dobrą pracę, ukończne dwa kierunki studiów, ale w domu nie nauczyli mnie co to znaczy mieć poczucie wlasnej wartosci. Wartość podnosilam sobie będąc super wyrozumiałą, uczynną i pomocną partnerką. Tylko, że nikt tego nie doceniał i widocznie stało sie to moim obowiązkiem a kiedy powiedziałam hallo coś tu nie gra wielka obraza majestatu, bo przeciez była jest w takiej cięzkiej sytacji, bez pracy, bez perepsektyw. Grać to trzeba umiec, ja tej umiejętności nie posiadlam. Teraz ja stanełam pod ścianą i walę w nią głowa z całej siły. Młodej o dziecku pewnie tez nie powie, zeby czasami jej nie urazic.

To ona go zostawiła dla innego, roztsala sie z kochasiem i zaczęła myslec o dziecku i o powrocie-  tylko, że mój partner był juz ze mną ( my nie jestesmy malżenstwem) Ojej, ale przeciez ona moze zrozumiała jaki bląd zrobiła, to są jego tłumaczenia.

dafne , zerknęłam na Twoje wcześniejsze posty. Poznałaś faceta, krótko po tym jak Pani Była z Nim zerwała. To Ona Go zostawiła, a nie On ją.   Może się wciąż z pani Byłej nie wyleczył? Nie zauważyłaś jakiś innych  niepokojących objawów, oprócz tego odwołanego ślubu?
Przyjrzyj się uważnie i z dystansem waszemu związkowi i..... spróbuj ocenić trzeźwo swoją sytuację.

Kochana, na taki stan to tylko wstrząs dla pana nie męża

Twoje mieszkanie, masz pracę- poproś pana by się wyprowadził (jak nie posłucha to zażądaj )  i rozwiązywał swoje problemy bez Ciebie. On odwołał ślub..bo coś tam.. Ty w tej sytuacji odwołaj wspólne życie..
Określ kwotę na potrzeby dziecka i tyle. Nie da po dobroci to złóż do sądu  ... Weź się w garść a nie biadol.
Jak piszą dziewczyny i sama doświadczyłaś- bycie dobrą i wspaniałą nie przynosi "peace and love" ... no chyba ze dla ex .
Teraz walcz o swoje życie , bo na twoich plecach on sobie powrót do ex załatwi... pewnie ogarniasz logistycznie i ekonomicznie wasz związek .. a pan się realizuje jako tatuś i wspaniały EX .

Nie funduj sobie i dziecku takiego życia ! Może wstrząs że stracił Ciebie i szanse na normalną rodzinę z Tobą nim potrząśnie... zwróci uwagę na to co ma a co traci..bo obecnie jego uwaga skupiona na ex.
Trzymam kciuki

i tu poruszyłas wazna kwestie,czesto exią wydaje sie ze są nierozerwalną jednością z dzieciakiem,one nie moga w tych ptasich móżdżkach pojąć ze ona juz dla faceta nie istnieje i jakkolwiek by sie nie starała uprzykrzyć życie to nic tego nie zmieni
tylko że facet musi byc pożegnany z tym byłym zyciem,a roznie z tym bywa...jak widzimy...

co do głownej życiowej roli Matki Polki ,tu sie zgodze,ktoś pieknie powiedział,,na całym świecie kobiety bywają matkami ale tylko w Polsce stawia im sie za to pomniki

No więc, drogie "drugie i macochy" minął weekend. Weekend miły do ostatniej godziny pobytu jednej z pasierbic u nas. Ale ...... przekonuję się, że każda sytuacja kryzysowa z dzieckiem może być przekuta na coś pozytywnego dla obu stron i niech tak się dzieje. Mnie w sobotę nie było, byłam na chrzcinach, ale ... w sobotę było odrabianie lekcji, basen, zakupy, w niedzielę - wspólne śniadanie, kościół, fajne odwiedziny znajomego z dwójką dzieci-rówieśników.... wszystko w miarę harmonijnie i względnie bez stresów. W międzyczasie pojawił się zgrzyt, bo.... ojciec przyniósł córce poskładane pranie, po to żeby rozłożyła w sobie w garderobie i zostawił je na stole. Na to był krótki ryk i pyskówka, że mu "burdel robi w pokoju". Na szczęście szybko się ogarnęła i posprzątała (tj. porozkładała ciuchy do odpowiednich przegródek).
W niedzielę wieczorem jednak zaczął się szał. Najpierw okazało się, że w plecaku pasierbica miała już spakowany bez pytania komputer młodszej siostry "bo ta ją o to prosiła" - trochę zonk, bo ONE WIEDZĄ, że komputery i tablety co mają u taty, są do korzystania jak są u taty. No ale .... troszkę wcześniej zanim to się okazało, M dzwonił do młodszej córki, która leży chora i obiecał jej komputer, który zgodnie z umową miała zwrócić jak wróci do zdrowia. I dygreska - jakiś czas temu tata kupił w prezencie starszej córce smartfona. Prosił ją wielokrotnie, żeby smartfona nosiła w etui, oczywiście w etui było jej niewygodnie - jak łatwo przewidzieć, po kilku miesiącach szybka smartfona była stłuczona w drobny mak. Tata niezwłocznie obiecał, że naprawi, dziecko dostało normalny telefon... ale smarfton to dla dziecka 9 letniego przede wszystkim zabawka. Młoda wyprosiła u ojca, żeby pozwolił jej wziąć tableta do domu mamy, bo tam ma gry. M .... był taki zadowolony, bo ona była zadowolona, ale powiedziałam mu, że tworzy niebezpieczny casus. No i wczoraj, przy okazji tego, że okazało się, że dziewczynka spakowała bez pytania komputer siostry, M mówi do córki, że to są zabawki do korzystania u niego. Na co córka mówi "nie, to jest nasze". M trochę źle to rozegrał na początku .... powiedział, że może wziąć swojego tableta, ale w czwartek będzie musiała go odwieść. Tablet aktualnie stał się jej kluczową zabawką, ponieważ dziewczynka nie ma smartfona. Na co ta "nie to moje". M wrócił do salonu i powiedziałam mu, że właśnie przechlapuje sprawę - dziecko próbuje, kto postawi na swoim. M się trochę ogarnął, myślę że zrobiło mu się głupio przede mną  i poszedł pogadać z córką - mówi - możesz mieć do czwartku tablet, ale w czwartek go odwieziesz do domu. Na co młoda mówi "nie przywiozę, bo to mój tablet", "w takim razie, w ogóle go nie zabierzesz stąd, proszę wyciągnąć z plecaka", "nie wyciągnę, to mój tablet", "proszę wyciągnąć i masz na to 2 minuty". Normalnie M łazi, sprawdza, coś komentuje i rozkręca się awantura. Powiedziałam mu, że ma siedzieć na tyłku w salonie i czekać chociażby miał czekać i 2 godziny ma się nie ruszać. To co się działo w korytarzu nadaje się do youtuba. Młoda ryczała, kopała, wyła, darła się "jesteś najgorszym ojcem na świecie". No cóż, o tyle jestem dumna z M, blady siedział na zadzie....  aż .... po 10 minutach młoda wyciagnęła tableta z plecaka i wyszła  z domu. Pojechałam z M odwieść dziewczynkę do mamy, bo wiedziałam, że w przeciwnym razie może dojść do dalszej pyskówki w aucie. Młoda próbowała dalej - siedzi z tyłu i ryczy jak bawół, dosłownie wyje... Szczerze mówiąc, jestem opanowana i dla mnie mogłaby tak wyć jeszcze do zmęczenia materiału - ale nie było na to za bardzo czasu, a że nie lubię hałasu i mówię - "dość teatrzyku, już wiemy, że jesteś sfrustrowana, ale to i tak nic nie zmieni i tata decyzji nie zmieni, więc dalsze ryki sensu nie mają". I ona zamilkła z sekundy na sekundę. Coś tam zaczęła jeszcze bleblać, że tata ją okłamał, ale ukróciłam to kilkoma spokojnymi zdaniami, że to oczywiste, że zmienił decyzję, ale to ona do  tego doprowadziła swoim niegodziwym zachowaniem i żadne to kłamstwo nie jest, tylko zmiana decyzji. A poza tym co to za impertynencja mówić do ojca, że jest kłamcą i niech sobie na to nie pozwala. W samochodzie zapadła cisza, słychać było jak młoda z tyłu się zanosi od szlochów ale nic .... powiem Wam - nie wiem jakie to będzie miało konsekwencje, ale z mojego punktu widzenia to nawet było zabawne ... myślę że młoda pierwszy raz została poskromiona i chyba miała szok.... wyszła obrażona na cały świat. Mi się chciało śmiać - chyba okrutną macochą jestem, ale powiem Wam, że naprawdę byłam zadowolona, że M postawił na swoim.
W trakcie awantury jeszcze w domu, kiedy widziałam że M jest w popierdusze, mówiłam mu, że ma siedzieć, przestać gadać i czekać. To on jako rodzic ma być panem sytuacji, a nie dzieciar... Jak ma ochotę - niech wyje, przecież nie drze się, bo jej się krzywda dzieje, tylko daje upust frustracji. Pamiętam moją matkę jak mój pięcioletni brat się rzucił na ziemię w sklepie, bo mu czegoś nie kupiła. Darł się i darł, wierzgał, na szczęście w miejscowości gdzie mieszkaliśmy, wszyscy wszystkich znali i panie ekspedientki politycznie udawały że nie widzą. Po krótkiej chwili mój brat łypie okiem na co matka "skończyłeś już, to wstawaj, koniec przedstawienia wracamy do domu i w domu pogadamy". Wstał .... karę dostał w domu chlipał całą drogę, ale podobnej akcji już nie było.
M miał wyrzuty sumienia - ja żadne. Mówię mu, jak nasze dziecko będzie tak fikało, to zrobię dokładnie to samo co wobec Twojej córki. Nie jestem kumpelką dziewczynek, ani nie będę kumpelką Jasia, tylko jestem dorosłym który ustala reguły i nie odpuści ani na centrymetr przed rykami. Chyba, że dziecko nauczy się ze mną rozmawiać jak dorosła i będzie przedstawiała swoje argumenty w odpowiedni sposób - wtedy może mnie przekona do zmiany decyzji. No nic - widzę że M ma doła. Po zajściu, M chciał się wykąpać w wannie- zawsze tak odreagowuje stres. Słyszeliśmy, że przyszedł sms - myślałam, że to żona oburzona niegodziwością M, ale nie ... Eks cisza.... Jestem bardzo ciekawa, czy młoda poskarżyla się mamie. Stawiam, że nie, bo podejrzewam, że eks by to stosownie skomentowała, ale może się mylę.
Mam nadzieję, że młoda przemyśli i spuchnie. Powiem Wam, że weekend z punktu widzenia dziecka był super - rozrywki, ojciec odrabiający lekcję, pierożki i kiełbaski ze sklepu ekologicznego, picie jakie chciała .... a tu zonk - jednak nie wszystko dzieje się jak chce. Boję się jednak, zebym nie popełniła jakiegoś ważnego błędu....

Hh999, szacun za postawę. Za Twoje opanowanie i za konsekwencję u tatusia.

U nas M,  w każdej takiej sytuacji wymiękał, ulegał księżniczkom, co tylko potęgowało histerię i tupanie nóżkami i w każdym następnym przypadku, próby wymuszania były jeszcze bardziej dotkliwe (czytaj: ryk i tupanie zwiększały swoją częstotliwość).  M wpadał w błędne koło : Im więcej pozwalał i ulegał córkom, tym większe wymagania i histeria była każdym następnym razem. A jeszcze jak widziały , że potęguje to kłótnie i zwady miedzy mną a M, tym bardziej miałam wrażenie , że były zadowolone ze swojego postępowania.

W moim przypadku jedynym sposobem jaki okazał się skuteczny na wyeliminowanie darcia się, histerii i tupania nóżkami, była totalna izolacja od pasierbic. Jeśli tatuś chce się spotykać z dziećmi, ulegać i rozpieszczać do zepsucia, to bez mojego udziału.
Nie mogłam pozwolić żeby moje dzieci były świadkami takich zachowań, które.....było wynagradzane kolejnymi prezentami.

Jak widać nie mamy wspólnego frontu jeśli chodzi o "wychowywanie JEGO dzieci". Ale jako ciekawostkę Wam powiem, że jeśli chodzi o MOJE dzieci, to wspólny front jak najbardziej jest. Jestem dość wymagającą mamą i M zadziwiająco łatwo przychodzi stawianie granic MOIM dzieciom, wyciąganie konsekwencji wobec MOICH dzieci , czy bycie wobec Nich stanowczym. Niestety w stosunku do swoich dzieci - moim zdaniem poległ. Widać to już baaardzo w relacji z Jego starszym synem, który kontaktuje się z ojcem TYLKO wtedy kiedy czegoś potrzebuje. Nigdy sam z siebie się nie odezwie, nie zapyta o zdrowie, nie zadzwoni do ojca z życzeniami imieninowymi. Odzywa się do ojca tylko wtedy, kiedy ma w tym interes. Z córkami będzie to samo. Ogromny FOCH, kiedy ojciec czegoś w przyszłości odmówi .....

U nas to samo było przy jedzeniu. Ja wyznaję zasadę: "co masz na talerzu powinno być zjedzone". O ile posiłki u nas w domu (po kilku mniejszych wojenkach) zjadały bez marudzenia, o tyle w przypadku rodzinnego obiadku u babci, zaczynało się grymaszenie, kapryszenie, plucie jedzeniem itd. Wystarczyło jedno karcące spojrzenie i dziewczyny czuły się przywołane do porządku - do czasu, póki do akcji nie wkroczyła babcia ze swoim : "to może nie jedz tego jak nie lubisz, to może ja Ci naleśniczki zrobię, a może pierożki a może srożki... "  i cała nasza robota w piz..u.
I te pełne satysfakcji spojrzenie tych małych oczu..... brrrr.

Ja postawiłam ultimatum ,(za które swoją drogą zostałam zlinczowana na forum), chcesz spOtykac się z dziećmi to proszę bardzo, ale ja nie zamierzam w tym więcej brać udziału. Nie przywoź ich do mojego domu, póki dzieci i Ich matka nie zmienią nastawienia, póki nie skończy się szczucie dzieci na mnie i póki dzieci nie zostaną WYCHOWANE.
Na początku był FOCH, obraza majestatu, wyprowadzka.
Potem dotarło do M, że co by nie robił, to nie zdoła wychować dzieci, kiedy matka stale podważa autorytet ojca, kiedy matka psuje za każdym razem to, co uda się wypracować z tymi dziećmi przez weekend. Dotarło do Niego, że nie żadnego wpływu na zachowania EX, że nie zdoła powstrzymać Pani EX od szczucia dzieci i jątrzenia w naszym życiu. Uznał, ze tego nie przeskoczy i..... przestał przywozić dzieci do domu i narażać na stres i mnie i swoje dzieci. Spotykają się od czasu do czasu na mieście, albo u dziadków. Podobnie jak u Lusilju. Nie mam żadnego kontaktu z Jego dziećmi i znów zaczęłam się cieszyć życiem. Nie zwijam się z bólu żołądka przed każdym ICH weekendem. Nie uciekam z domu. A M? Spotyka się z dzieciakami od czasu do czasu i ..... nie wydaje się być załamany tym faktem.

Dafne123
Ja prezentuję stanowisko podobne do Twojego - tj. nie będę z dziewczynami walczyła ani im się narzucała. Zależy mi, żeby było dobrze między nami, ale jak nie będzie, bo będą się głupio zachowywały, to w mojej ocenie - one na tym stracą, nie ja....

ooo,a ty skąd wiesz?

wiesz ,ze wiedziałam że tak będzie
wścieklosc tej baby będzie rosła,wprost proporcjonalnie do radosci twojego męża ,wasze szczęście jest sola w jej oku,tego nie zmienisz

olej akrobatyki i inne pierdypały ,teraz masz dbać o siebie a nie szarpać sie o cudze dzieci
ty i malutki jestescie teraz najważniejsi,a maz,niech sobie radzi ,jakby sobie mieli nawet łby pourywać to bym palcem nie kiwnęła

lekcje tych dzieci nie są twoim problemem,ich kitki i ich akrobatyka i inne bzdety to problemy ich rodziców,jak będą krócej u twojego męża to będzie tobie gorzej??
nie ,bo o te pól godziny będziesz miała mniej wyjców przy odrabianiu lekcji,nie baw sie w altruizm,bądź dla siebie najwazniejsza,pamietaj że nic nie musisz

Hh999 u nas tez będzie chłopak Powiedzielismy młodej o dziecku, biegała podekscytowana i wszystkim w domu zdradzała tajemnicę. Po dłużej chwili weszła do pokoju i pyta skonsternowana a " a z kim będziesz miała to dziecko ? " No o jej mówie, że z Twoim tatą hehe.
Ja mam doskonały humor, nic nie jest w stanie mi go popsuć, nawet spanielska mina EX. Pytałam sie partnera czy gdybym go nie naciskała to czy powiedziałby mlodej o dziecku, powiedział, że by nie powiedzi,ał bo nie czuł takiej potrzeby. Troche to zabolało, bo gdyby z EX miał to dziecko to młodej powiedziałby od razu. A tak ... same widzicie. Ja za nic nikogo przepraszać nie muszę, a tym bardziej za to, ze jestem w ciąży, kryć po katach też się nie będę. To jakie ktoś wybrał sobie zycie to już nie mój problem. Doroslość zoobowiązuje do myślenia.

kjim i lusilju
mimo wszystko staram się też trochę dla dziewczynek, bo widzę jak M je kocha. Po sobocie z nimi, szukał pretekstu, żeby zadzwonić i upewnić się "że dziewczynom się podobało"... Powstrzymałam go, bo widzę jak on tego kontaktu z nimi potrzebuje trochę desperacko...
Nie jestem w stanie świata uczynić idealnym i nie wiem jak się sprawa zajęć dodatkowych dziewczynek potoczy dalej. Sprawa o alimenty, w trakcie której zajęcia dodatkowe też będą podnoszoną kwestią, będzie miała miejsce po półroczu. Tu muszę przyznać, że ich matka ma trochę nie po kolei - zamiast oczekiwać, że córki przede wszystkim będą miały dobre oceny w szkole, to robi z nich na siłę artystki... a obie mają do tego dość umiarkowane predyspozycje... Ojciec nie ma nic do gadania w tej materii - zresztą raz już napisał eks, że sprowadza go do funkcji sponsora, który za wszystko płaci i ma się nie odzywać w temacie.... i tak to z boku wygląda.
Dziewczynki okazują mi dużo serdeczności - staram się również być dla nich dobra ....

LUSILJU
oj ... nie było jak w telenoweli bo między dorosłymi czuć było napięcie i siekiera wisiała w powietrzu nie będę zdecydowanie w stanie zdzierżyć często taki akcji, ale od czasu do czasu .... we mnie jest zresztą dość dużo przekory i mam dość zadziorny, aczkolwiek zrównoważony charakterek..... kiedyś kiedyś ... kiedyś .... miałam faceta, który wywinął mi na wakacjach chamski numer. Poszedł sobie gadać do baru, tam zapoznał się z dwiema dziewczynami (jak później się okazało lesbijkami), mnie zostawił, uwalił się uzo jak pierdoła - musiałam iść na plażę sama po nasze rzeczy i z planów popołudniowych nici, bo tego gałgana od baru oderwać się  nie dało. Wróciłam do pokoju, wykąpałam się, chwilę przespałam i przemyślałam sytuację. Albo mogłam pójść - dać gnojowi w gębę, albo siedzieć w pokoju i ryczeć.... ostatecznie wróciłam do baru hotelowego, podeszłam do trójki (tj dziewczyn i mojego eks) i zaczęłam gadać z tymi dziewczynami, które mnie szybko polubiły i zaakceptowały (w sumie myślę że mam miłą powierzchowność), po czym przy tych dziewczynach pojechałam po moim byłym nazywając rzeczy wprost - że w sumie jest ćwokiem, bo mnie zostawił i poszedł sobie pić, że musiałam za tego idiotę iść po rzeczy na plażę, że zmarnował mi popołudnie, że pewnie teraz będę jeszcze spędzała noc w łóżku z zapitym uzo gościem, jutro będzie jęczał na kacu itd., jak mój eks próbował się przed dziewczynami prężyć powiedziałam im .... "dziewczyny, to jest facet, który do golenia używa mojego żelu dla kobiet do golenia nóg , bo zapomniał swojego z domu. Czy można takiego gościa traktować poważnie....? ". Wiem, że przeginałam i wiem, że byłam mega chamska, ale dlaczego miałam się wyżywać na tych dziewczynach, skoro to idiotą okazał się mój eks... I mogłam mu dać w gębę z liścia albo po prostu stanąć twarzą w twarz i odpłacić mu pięknym za nadobne, co zabolałoby bardziej niż listek - bo po listku miałabym do siebie żal, a tak poznałam miłe dziewczyny...
Nie to, że lubię się konfrontować - nie lubię. Ale .... myślę że eks myślała, że to my odpuścimy, dostanie bilety i pójdzie z córkami. Nawet to skomentowała w sms, kiedy ją "zaprosił" - że do tej pory "miał problem, żeby brać udział w akademii szkolnej, jak ona tam była". Okazało się, że my tam byliśmy i to na swój sposób ona była "w mniejszości".... a wszystko to działo się tak naprawdę wyłącznie dla dzieci. Nie wiem kiedy ostatni raz miały w tym samym miejscu niekłócących się rodziców... dlatego ja oceniam to wyjście pozytywnie.
Gdyby ich matka do mnie wyjechała z taką uwagą, z pewnością odgryzłabym się jej w godny sposób. No cóż - jeżeli miało dojść do jakiejkolwiek komunikacji między mną a eks to mam nadzieję, że wie że nie będę chowała głowy w piasek, a jeżeli będą jeszcze takie sytuacje, to będę obecna i nie mam z tym problemu. Podobnie jej córki traktowały mnie bardzo miło - młodsza mnie pogłaskała po brzuchu i zapytała, jak się czuje Jaś, starsza siedziała koło mnie i kiedy ustąpiłam młodszej, żeby siedziała bliżej taty, to starsza pasierbica przesiadła się, żeby siedzieć koło mnie. To było miłe - na powitanie mnie przywitały objęciem. Oczywiście nie chcę ich mamie w ten sposób sprawiać przykrości, ale cieszę się, że czują się przy mnie też na tyle spokojnie, że stać je na gesty wobec taty i wobec mnie, których kiedyś względem ojca, a przy matce, po prostu się bały. Zależy mi mimo wszystko, żeby M miał dobry kontakt z dziećmi, a mój syn kiedyś w przyszłości, żeby nie czuł się jedynakiem, ale najmłodszym z trójki dzieci swojego taty....