Być drugą i macochą

No oczywiście, że nie chciałabym faceta z dziećmi, skoro własnych też nie chcę. Nie lubię dzieci i nie chcę ich w swoim życiu. Żadnych dzieci. Chociażby dlatego, że jakby były, to moje zdanie by się na temat ich praw nie zmieniło, a to po prostu nie dla mnie. I nie dlatego, że niegrzeczne, że zmanipulowane, takie czy siakie. Nie chciałabym nawet aniołka - ani swojego, ani partnera. Więc się na to nie decyduję, bo wiem, że to nie dla mnie. To tak samo, jak uważam, że kobieta powinna odejść od bijącego ją alkoholika. Czy muszę udowadniać swój pogląd, wiążąc się z takim alkoholikiem i odchodząc?

Jakbym była macochą? W ogóle nie chciałabym się z dzieckiem widywać, nawet jakby aniołkiem było. Więc nie będę macochą. Natomiast tak, uważam, że ojciec nadal powinien się z takim dzieckiem widywać. Bo jest jego ojcem i płodząc dziecko nie miał gwarancji, że urodzi się grzeczne. Jakby to była pełna rodzina, to za plucie w twarz by go nie oddał. Plujące dziecko też zasługuje na oboje rodziców. KAŻDE dziecko na to zasługuje.

LUSILJU

"bo intrygowala,miala zły wpływ na moja rodzine,bo donosila ex co sie u nas dzieje,co kupiliśmy,na co nas stać,rzygala mojemu mężowi co to ja sobie nie kupuje,naciągała go na absurdalne zakupy,wpiepszała sie w nasz budżet pośrednio"

Czy my mamy wspólną pasierbicę?

Od dzisiaj biorę z Ciebie przykład.

ostrzegam lekko i przyjemnie nie bedzie ,narażasz sie rowniez na ostracyzm zwlaszcza dorosłych coreczek tatusia(takze tu na forum) ,musisz miec twarda doope,wlączyć ignora i to po całości na wszystkie pretensje partnera,pasierbicy słodkie usmiechniete NIC ,zmiana tematu ,nie dac sie sprowokowac i robic swoje,wlączyc ,,NIE WTRĄCAM SIE DO...,, to patent Zazdrosnej,fajny ;-P

powiem ci cos ,ja to bym wysmiewala te niezdrowe zachowania ,te zwlaszcza ktore bardziej kojarza mi sie z relacja partner-partnera a nie ojciec-corka,moze cos do niego dotrze,

a ze spytam,a corunia 25 letnia nie siada tatusiowi na kolanach aby?? bo mialam w rodzinie taki przypadek wykolejenia relacji

Hm, ale ja pytam z ciekawości, nie żądam tłumaczeń i powtarzam w kółko, że gdybym miała mieć w okolicy pasierba/pasierbicę, to prawdopodobnie byłabym najgorszą macochą na świecie. I tak, naprawdę rozumiem żal, bo z automatu się pewnych rzeczy od partnera oczekuje. Hmm, jakby to określić, żebyście nie chciały mnie zagryźć , rozumiem Wasze odczucia, sama bym to znosiła jeszcze gorzej, ale stojąc z boku nie zawsze uważam, że tak powinno być, jeśli chodzi o zachowanie, ale w tym wypadków facetów.

Zazdrosna, przecież ja nie próbuję udowodnić, że wszystko jest winą ojca czy tym bardziej Waszą, jeśli chodzi o zachowanie dziecka. Wy nie macie obowiązku go wychowywać, ojciec nie ma często wpływu na to, jak piszecie i ja się z tym NAPRAWDĘ ZGADZAM. Nie zgadzam się tylko z tym, że w takim razie, skoro ojciec nie jest w stanie przetłumaczyć czegoś dziecku, to to dziecko ma zniknąć, być za karę odsyłane czy "karane" rzadszym kontaktem z ojcem. Tylko o to mi chodzi. Nigdzie nie napisałam, że ojciec dupa, bo nie wychowa sobie dziecka przez parę dni w miesiącu, bo to niemożliwe. Ojciec dupa wtedy, jeśli po nieodpowiednim zachowaniu dziecka, ogranicza z nim kontakty. Przecież gdyby to dziecko mieszkało z ojcem dla odmiany i zachowywało się tak samo, to taka reakcja nie wchodziłaby w rachubę. Dzieci zachowują się okropnie przecież nie tylko przez to, że matka nakładzie im czegoś do głowy. Przecież, nie wiem, gdyby chodziło o Wasze dziecko, które by się zachowywało okropnie, to uznałybyście, że to normalne, że ojciec ogranicza z nim kontakt, bo samo sobie na to zasłużyło? :s

Eileen, w sytuacji z butami w mieszkaniu o którym pisała KJim, też mi się wydaje że Mortisha wykazała się większą kreatywnością, rozumiem również Kjim, która uczestniczyła w tym cyrku i kierowała się dobrem własnych dzieci. W końcu tatuś tylko spełnił prośbę córki, bo ta chciała wrócić do swojej matki. Gdyby on twardo nie ulegał manipulacją młodej to ta też nie miałaby ochoty się z nim widywać.

Mnie po etapie wzajemnego wyrzucania sobie żali i krzywd dopadł smutek i muszę to z siebie wyryczeć. Udało mi się już nawet spokojnie porozmawiać z M, oboje wiemy, że nie ma szans na wspólne mieszkanie. Tak ja skupiam się na negatywach pasierba tak on upatruje całą winę w mojej córce i pałamy nienawiścią do nie swoich dzieci. Zanim do póki się z tym nie uporamy nie ma szans, by stworzyć coś wspólnie. Cholernie boli to, że z M z którym tworzyliśmy rodzinę, przez jego decyzję właśnie ?chcę? mieć to dziecko przy sobie wszystko się rozwaliło. Z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć, że dla nas wszystkich łącznie z chłopakiem, jego bratem i M była to najgorsza decyzja, a ja nie umiem się z tym pogodzić. Piszę wszystko, bo właśnie na wspólnym mieszkaniu, życiu mi zależało. Żebym mogła na kogoś czekać z obiadem w domu, z kim porozmawiać po pracy i z kim spędzałabym wolny czas i noce. Wiem, zaraz wyjedziecie na mnie, ale zawiodłam się, bo takie miałam marzenia i oczekiwania, a ten dzieciak rozpieprzył mi je. Jakoś nie widzę bycia z kimś i spotykanie się, w weekend co dwa tygodnie. Na szybkim ukończeniu remontu już mi niezależny, choć widzę że M robi wszystko, by zrobić go w jak najkrótszym terminie, ale też porządnie. Na niczym mi już chyba nie zależy?
Z córką jest ok, choć nadal dom traktuje jak hotel, nie wygram z jej chłopakiem

Oczywiście, że słyszałam, mam nawet w średnio bliskiej rodzinie taki przypadek. Tylko że tam się trafia za rzeczy nieporównywalnie "większe" od niezdjęcia butów czy tego typu przykładów nieposłuszeństwa.

No tak, pisałam o tym, że rozumiem, że czasem wprowadzić się ich nie da. Tylko to dalej nie powód do odsuwania się od dziecka. Dlatego pisałam o dziecku mieszkającym z rodzicem - tam też, mimo szans, czasem dzieciak może być "oporny" na wychowywanie. I nikt go nigdzie nie odsyła za drobiazgi (drobiazgi na zasadzie porównania - zdjęcie butów, a pobicie/kradzieże itd.).

Dziękuje, kochane jesteście. Ja zdania nie zmienie. Jak sobie pomyśle o wolnym domu na wakacje to mi od razu lepiej:)

no ja bym sie jeszcze nie cieszyła,on sie serio nigdzie nie wybiera,ja ci juz kiedyś pisałam,ze
jak sie ktoś ze zwiazku naprawdę zechce ewakuować,to nie straszy miesiącami tylko waliza w zęby i
juz go nie ma ,a takie wiesz straszaki to jest wojna nerwów,ugnie sie-czy sie nie ugnie

ech, LUSILJU,

Czego to ja nie robiłam?
Naśmiewałam się, dziwiłam, wkurzałam, kiedy jej imię mylił z moim, kiedy wmawiał mi, że ten film już razem oglądaliśmy,
( mój tekst: Znowu mnie z kimś mylisz słyszał już chyba tysiąc razy!)
I co zawsze słyszę? Ze nienawidzę jego córki i tu jest problem, no, ręce opadają.

Ona ma 27 lat, nie wiem, czy siada mu na kolanach, nie widziałam i mało mnie to już obchodzi, chcę, żeby odczepiła się ode mnie raz na zawsze i nie chcę jej na razie oglądać w moim domu przynajmniej.
I mogą mnie tu wszystkie dorosłe córeczki tatusiów nawet za to ukamienować, ale nie dam sobą pomiatać, nie będzie mi małolata mówiła, co do mnie należy i co jest moja sprawą, a co nie!

Kiedy mówiłam mężowi, żeby porozmawiał z córką, bo mi nerwy puszczą, to powiedział, że boi się awantury, nie no, ludzie!

Więc ja porozmawiałam, nerwy mi puściły oczywiście, no i upokorzyłam ją tak, jak ona mnie.

Mam jeszcze jedno podejrzenie, jeśli ono się sprawdzi, to nie ręczę za siebie i jeśli mnie długo tu nie będzie, to znaczy, że siedzę w więzieniu i tak szybko nie wyjdę, hahahaha.

Pozdrawiam!

nie myśl ,ze nie wiem o czym piszesz,ja po pamiętnej ,wyczekanej wyprowadzce pasierbicy mialam z nią jeszcze przez lata całą listę przebojów,doszło do tego ze ja nawet nie wymieniam jej imienia ,nie rozmawiam o niej i dla mnie ona nie istnieje,po całym syfie jaki robiła i tak jestem wyrozumiała,z tym ze u mnie sprawa oparła sie juz prawie o prokuratora,wiec wiesz maz mnie musiał niejako udobruchać,
dlatego to przybrało taki a nie inny obrot,ja nie pozwole ani szargać swojego imienia ani nie pozwole na mieszanie w moim budżecie ,chore zachowania nazywałam po imieniu,nie przebierałam w słowach i nie godzilam sie na wizyty ,wspolne wyjazdy itd aż do calkowitej izolacji ,jak juz pisałam staram sie kazda formę patoligii omijać z daleka szerokim łukiem i nie robiłam wyjątku w tej sprawie również.....

ja nie krzyczalam ,tylko informowalam ze nie zycze sobie kontaktow z nią,jakiekolwiek proby złych zachowan zglaszam jako nękanie i nie popuszczę ,u nas,skala zjawiska pod tytułem pasierbica ,byla ogromnie dokuczliwa,nie chce tu przytaczać tego co robila,bo to jest żenujące i na sama myśl jestem zniesmaczona,ale szczęka by wam opadla na pewno

No, nie wiem ,zobaczę, wierzyć mi się nie chce, że to możliwe, dokładnie za pół godziny mogę sprawdzić, czy się nie pomyliłam,
jeśli nie, to...

Normalnie jak w jakimś kryminale, kiedy nie możesz doczytać do końca ..... bo zaraz wychodzę z pracy a domowy komputer w naprawie. wwrrrrrrrrrrrr

nooo noooooo,kurde bo z ciekawości gumki w majtkach nam popuszczaja

nie to nie jest normalne,w zwiazku z czy mam pytania do Ciebie?

macie rozdzielnosc majatkową?
czy jestes wspolwlascicielka firmy?
czy jestes pelnomocnikiem meza?
jakie stanowisko zajmuje(oficjalnie )mala intrygantka?

rada-intensywnie zacznij odkladac pieniadze,forma ich gromadzenia a raczej zdobywania dowolna,wiesz co mam na mysli,zawalcz bronia corusi i jej tatusia, odkladaj z zakupow ,oplat ,z wszystkiego plus ...........to co uda ci sie uszczknac,nie miej zludzen ,kiedys mozesz obudzic sie z reka w nocniku ,ZACZNIJ SIE ZABEZPIECZAC JUZ ,wyobrazasz sobie co by bylo jesliby twojego meza nagle zabraklo?? w sensie finansowym oczywiscie?
zacznij ,,wyciagac,,z tego malzenstwa jak najwiecej,w sensie finansowym ,NIE UMIESZ BYC SPRYTNIEJSZA OD GOWNIARY ?!! no prosze cie,kobieto!!!

a czy ty jestes zatrudniona w firmie meza i czy to jest wasza czy jedyne meza firma??
stałas sie skapa? ale dla kogo?

zrobisz jak uwazasz z finansami,ale nie myslisz przyszlosciowo,pasierbicy nie pozbedziesz sie z waszego zycia,bo para w tej waszej dziwnej rodzinie jest tatus i corcia a nie ty i maz

Dorula twoja pozycja w temacie majątku, finansów firmy  jest nieuregulowana i tu nie ma mowy o spokojnym spaniu.
O ile  możesz mężowi ufac ( chyba), tyle pasierbicy za grosz. Twoja osoba  jest tutaj  niestety brzydko pominięta w całej sprawie, przyszłościowo nie rozpatrujesz tego a powinnaś dla dobra swojego  ,zebys czasem na tym nie wyszła jak Zabłocki na mydle.

Dorula, to, że nie macie rozdzielności majątkowej NIC NIE ZNACZY! Nie zdziwiłabym sie gdyby córka na tyle zmanipulowała Twojego męża , że ten juz przygotował testament, w którym pomija się Ciebie!nPrzecież (w oczach córki) nie pracujesz w ICH firmie, nie przyczyniasz się do zyskow jakie przynosi firma, więc nib ndlczego miałaby Ci się należeć ustawowa połowa? Jeśli doszło by do tego,że Twojego męża by zabrakło, to w Twojej sytuacji jestem przekonana, że predzej czy później "córunia tatunia" wykopie Cęe z domu, w którym mieszkasz. Jeśli ona juz teraz czuje się tam jak u siebie, pomyśł co sie mogloby stać, jeśli Twego męża zabraknie? Nie chcę Cie straszyć, ale takie scenaruiusze też trzeba brać pod uwagę. I faktycznie chodzenie do firmy, żeby wziąć parę groszy z utargu, byłoby dla mnie upokarzające. Na Twoim miejscu zaproponowałaby mężowi założenie oddzielnego konta- domowego(waszego), na które On równiez przelewal by stałą kwotę związaną z bieżącymi wydatkami, utrzymaniem domu, ogrodu, samochodu itd. I pilnowałabym, aby kluczyki i dokumenty do Waszego samochodu, byly zawsze w Twojej torebce. Jesli córunia chciałaby z Niego korzystać musiałaby poprosić o to Ciebie- a ty zawsze możesz miec jakies plany z autem związane.
Zaznacz swoje terytorium, tak jak robi to smarkula.

Niestety być drugą i macochą nie jest łatwo. Szczerze mówiąc ja tez zaczynam żałować że wyszłam za mojego męża-wdowca z synem, który doprowadza mnie do pasji i jest polem minowym. tatusiowi nic nie można powiedzieć na temat syna bo zaraz jest awantura, chłopak bardzo często choruje (przez swoją głupotę) w tym miesiącu już drugi raz ma antybiotyk. niestety ja również łatwo chwytam infekcje. Nie ma już siły brać antybiotyków bo bardzo źle się po nich czuję więc zaproponowałam mężowi jak on znowu zachoruje to ja wyprowadzę się na krótki czas do rodziców. Staramy się o dziecko (szczerze mówiąc to ja bardziej chcę bo mój małżonek ma do tego obojętny stosunek) a teraz znowu będzie przerwa w związku z tymi gó..... antybiotykami. Na co mąż zareagował bardzo gwałtownie, że to głupi pomysł, jak ja śmię. Kurczę czy to naprawdę było przegięcie z mojej strony??? Czy aż tak głupio powiedziałam. chcę chronić siebie. ale tatuś tego nie rozumie.

Niestety takich problemów jest mnóstwo. Żałuję niestety....

Dorula, więc tak wygląda perspektywa w rodzinie patchworkowej...

Mam nadzieję, że takie słowa usłyszę o sobie za 10 lat...

a no to takie buty,ale dobrze robisz ze sie buntujesz ,nie dawaj gowniarze wejść na glowe ,co do meza
to nie jest aby tak ze on jest łatwosterowalny? zwlaszcza przez corusie i stad te jego jazdy?

no ale u nas tak wlasnie było,bez zrzekania się przez eksiare praw,ale jak pasierbica pierdolca dostawala to ta robila wszystko żeby z nia nie mieszkala,dzwonila DO MNIE ze sobie nie radzi,czujesz to?? mysle ze eksowa celowo prowokowalaklotnie by się wrzoda pozbyć.....

co do zacytowanego artykulu,to no coz,patologia wychowuje patologie,problemy z 15 latka która pije ,pali trawe i tak dalej,nie wezma się z dnia na dzień,tak ja wychowala to niech teraz ponosi konsekwencje.......
ciekawe co ojciec tej dziewuchy na to,ucieszy się jak mu ja,,wcisna,, albo da noge za granice,inny scenariusz nie istnieje,oooo przepraszam jeszcze jest rozwiązanie,jak jest macocha to ja jej wpierdzieli na głowe a sam będzie pracowal na 2 lub 3 etaty,do upadłego,a ona będzie z patologia obcowala na codzien .............czyz to nie ejst znajomy scenariusz?? hmmm

Boże Kjim, wyślij mi proszę adres tej strony na maila. Przecież u mnie była taka sytuacja. I powiem wam więcej M już nawet robi podchody ze ślubem, ja oczywiście nigdy bym się w takich okolicznościach na to nie zgodziła, ale zadałam mu pytanie odnośnie młodszego syna, w końcu gdy planujemy wspólną przyszłość to mam prawo wiedzieć czego mogę się po nim spodziewać. No i pytam się M co by zrobił gdyby dzisiaj jego ex wystawiła mu drugiego młodego na wychowanie? On do mnie że młody jest jej potrzebny i nie ma co gdybować. Z przyjemnością pokażę mu tego posta, te bardzo spokojne i grzeczne dzieci okres buntu mają zdwojony, sama wiem to po sobie i nikt mi nie zagwarantuje, że exunia nie odwali mi takiego numeru.

Ja też bym chyba mogła iść na mecz mojego syna z moim byłym i jego dziewczyną, choć nie miałam przyjemności poznać jej osobiście.

p.s.
Już sobie znalazłam ta stronę Kjim. Kiedyś M mógł mi wmówić, że był zaskoczony i nie wiedział co zrobić, dziś może, a raczej musi się przygotować do tego, pytanie jakie warunki wyegzekwuje od byłej?
Kjim, może my na forum prawnym zapytamy, co można ugrać w tej kwestii. Bo M biedy myślał, że jak nie weźmie młodego w sądzie to ten trafi do domu dziecka, a tu cytat: 'Nie ma czegos takiego jak zrzeczenie się praw rodzicielskich' Sorry to dla mnie trudny temat na dzień dzisiejszy.

Bo się pogubiłam.. ostatnie wpisy były o odzyskiwanej wolności Zazdrosnej ..a teraz o ślubie ?? widzę że M nie przebiera w metodach by utrzymać swoją strefę komfortu...

Jeśli  ojciec czy matka nie ma poczucia co do obowiązków wobec dzieci, to żadne ustalenia , nawet sądowne nic nie dadzą.
Teraz też macie ustalone sądownie że ex ma zabierać syna/synów ..i co z tego ???
Myślę że żadnych gwarancji M Ci dać nie może ... gdyby "moja ex " wywinęła taki numer .. również miałabym tyle do powiedzenia..co BYĆ LUB NIE " w tej sytuacji z M ..nic więcej.
Myślę że to jest ryzyko wpisane w nasze związki .. i nic na to nie poradzimy ..to znaczy poradzić możemy tylko jedno. Odejść gdy taka sytuacja nas przerasta .

heh Zazdrosna - M gra na odczuciach Twoich "jakby to było Twoje dziecko "... i jakiś gdybankach. To nie jest Twoje dziecko i nie musisz brać za nie odpowiedzialności .. tak jak M ma w doopie Twoją córkę i bez zażenowania pozbył się jej prawie z domu.

Mnie zastanawia tylko jedno- czy Tobie naprawdę wystarcza tylko facet na te kilka godzin w nocy i 1-2 weekendy miesięcznie ??
Jeśli tak to przecież Wy już żyjecie jakby osobno...z tym że Ty masz wszystkie obowiązki M związane z jego synem.
On nie Tobie pomaga finansowo - spłaca długi ex... nie znalazł żadnego środka w tym - może warto część tych długów oddać temu co je zrobił ???
On nie Twoim dzieckiem się opiekuje- tylko Ty jego.

Dobrze rozumiem, że M i jego syn nadal mieszkają  z Tobą ?? Kuchnia piękna ?

Musze sobie to zapisać .. hihi

Chceuciekacstad, ja już chyba nie pamiętam jak mogłoby być inaczej, lepiej. Z pieniędzmi to tak nie do końca i przykro się przyznać, ale to jest chyba ten znaczący powód dlaczego na to wszystko się zgadzam. Kocham moją pracę, atmosferę tam panującą, jednak w mojej firmie nie ma w zwyczaju adekwatnie dbać i wynagradzać pracowników. Teraz trochę zmieni się u mnie na lepsze, bo dostałam dodatkowe zlecenie, dlatego też tak was zaniedbuję. Jednak do tej pory praktycznie cała moja pensja przeznaczana była wyłącznie na opłaty mojego mieszkania i mediów. M sporo dokładał się do życia i moich przyjemności. Moja córka ma do mnie ogromny żal, że M mnie rozpieszcza, a ja choć zawsze pamiętam o niej nie jestem w stanie zapewnić jej tego samego. Tak, M mieszka jeszcze ze mną, jednak żyjemy już praktycznie osobno, każdy sobie rzepkę skrobie, nawet nie sypiamy ze sobą. M wykańcza kuchnie i zarazem wynosi wszystkie swoje rzeczy z mieszkania. Nie ma w nim wiary, że przetrwamy rozłąkę, oboje załatwiamy nasze sprawy do końca. Nie mam ochoty przygotowywać Świąt, jestem nawet trochę zła, że mój syn zapowiedział mi, że spędzi je u mnie, bo córa będzie przez ten okres u chłopaka. M ma dzieciaki dopiero w poniedziałek więc ustaliliśmy, że pierwszy dzień Świąt spędzimy razem, a w drugi on jedzie sam do swoich rodziców. Teraz na weekend nie wiem jak to zrobił, ale wywiózł młodego do ex, pomimo, że to nawet nie była jej kolej. Z moja córą nie jest już tak wesoło, ja też jestem bardziej zamknięta w sobie i drażliwa. Dochodzę jednak do wniosku, że ona potrzebuje ode mnie wyłącznie pieniędzy, jeśli te ma to jest ok, jeśli nie to jest lekceważenie i wyzwiska. Nowej kuchni również nie szanuje, a w ręcz przeciwnie, bo doskonale wie, że jest to zasługa M.

Kjim, co do Magdaleny Nowak to powstrzymuję się, żeby jej nie napisać kilka słów. Tak ciężko porozmawiać i ustalić coś z ojcem dziecka? Adwokat też przyjmie wszystko żeby tylko zgarnąć kasę. Sąd kieruje się dobrem dziecka i jeśli do tej pory tatuś nie stanął na wysokości zadania to też żadnych praw mu nie powinien przyznać. Wnioskuję że gdyby przejmował się losem dziecka, bez sądu zajął by się córką.

Masz Ewardziu wiele racji ...
Zazdrosna, weź się w garść .
Głęboki oddech - przygotuj właśnie święta , niech M widzi że cieszysz się z pobytu dzieci.
Zaproś rodziców swoich , córkę z chłopakiem....zadzwoń do syna co by chciał specjalnego na święta - masz rodzinę tylko jej nie chcesz zauważyć.
A co do M -  zobaczysz jak zmieni nastawienie gdy zobaczy że bez niego będziesz żyć.

nie czuj się porzucona .. tylko wolna i szczęśliwa.
M znajdzie sposób na bycie razem, jeśli mu zależy- zobacz - jak mu się grunt usuwa to bez gadania ex zabrała młodego nawet poza kolejnością ....da się ???? i dalej będziesz uważała że to ex taka czy owaka że syna nie bierze kiedy wypada jej kolej ??? może to M na tym tak bardzo nie zależy ?

Pozwole dolaczyc do watku i wyrazic swoja opinie. Po pierwsze prawda lezy po srodku. Nikt bez przyczyny nie zostawia kogos drugiego (partnera/meza/zony). I nie ma co się rozczulac i rozdrapywac - tylko się ogarnac i isc dalej. Jednakze jakkolwiek nieudany byl zwiazek to dziecko ma nadal dwoje rodzicow. I Ci rodzice musza wspolnie wychowywac dziecko. Jest to dosc trudne zwazywszy ze już nie sa razem. Drugi partner/ partnerka powinni zaakceptowac taki stan rzeczy. Nie jest latwo - to oczywiste ale powinni. Dziecko z rozbitej rodziny musi czuc ze jest nadal kochane, ze to niego wina, musi miec poczucie bezpieczenstwa zapewnione przez obu rodzicow.
Kilka lat temu rozstalam się z mezem. Coreczka miala wtedy 2 lata. Dziś oboje mamy nowych partnerow. Moja corka ma więc mame, tate, wujka i ciocie. Nasi partnerzy nie czuja zadnej zazdrosci - bo z ex mezem laczy nas tylko corka. Kiedy jest jakas sprawa do omowienia to omawiamy ja telefonicznie, albo wtedy kiedy przywozi corke. To normalne. Ani ja ani on nie chcemy odbierac dziecku poczucia bezpieczenstwa i milosci. Tu nie mozna byc zazdrosnym. Jeśli natomiast w jakis relacjach sytuacje bylyby nagminne to proponuje pogadac w waszym partnerem/partnerka na temat zeby ustalili dni na rozmowe (telefon). W pozostale dni tylko w naglych przypadkach

'Kjim probowalam ale za duzo tu jadu. Nie umiem 140 stron przelknac. Przeczytalam tylko niektore. Tak, wlos się jezy na glowie. Osobiscie mogę powiedziec ze samotnym matkom nie jest tak zle. Ja odeszlam z dzieckiem i jedna walizka. Z mieszkania nic mi się nie nalezalo - no moze lodowka. Dziś mam piekne dwa pokoje (na razie wynajmuje). Moj ex maz jak pierwszy raz odwozil corke to mu galy na wierzch wyszly. Ale nie w tym rzecz. Wiele razy czytalam na forach jak mezczyzni wypowiadali się ze kobiety to tylko: kasa, kasa kasa. Nigdy się z tym nie zgadzalam. Zawsze bralam sprawy w swoje rece i cokolwiek by się stalo wiem ze sobie poradze. Ale czytajac wiele wypowiedzi - tak ludzie (kobiety) często kieruja się tylko kasa. A gdzie sa te wszystkie emocje, uczucia, cieplo rodzinne, zaufanie??? Nie, jest tylko kasa!
A i jeszcze jedno. Nie wiem czy to wina naszej mentalnosci. Ale zauwazylam ze jak cos się w zwiazku nie uklada i ludzie się rozchodza to bardzo często (szczegolnie kobiety) pokazuja swoj wizerunek ze sa biedne, opuszczone, one tak kochaly, wszystko dawaly a on się zabral w sina dal! Potem przechodza do etapu zniszczyc bylego partnera, jego nowy zwiazek. Bardzo często wykorzystujac do tego dzieci. Nikt z nich nie pomysli ze tym samym zaburza psychike dziecka.
Dla mnie moje jest najwazniejsze. Nie powiem ze wina lezala po stronie ex meza, choc przyczynil się do tego ze odeszlam. Jednak wina jest nasza wspolna. Jednakze ma prawo byc ojcem a dziecko ma prawo miec ojca!

A ja mam takie jeszcze pytanie - czy parter ma dzieci ???
Poczytałam Twoje posty Gosia i nic o tym nie wspominasz, natomiast dużo piszesz o problemach z parterem.. nie piszesz nic o problemach z ex.. Więc zakładam, że parter nie ma dzieci i stąd Twoja idylliczna teoria- bo dotyczy tylko Twojego dziecka i Twojego ex.
Masz o niebo lepszą sytuację ... nie dzielisz się czasem partnera z jego dziećmi, nie musisz dostosowywać się do ich wizyt...nie dzielisz się kasą swoją i partnera - widziałam post że masz  i tak jakieś zgrzyty na tle finansowym...
A teraz spróbuj się wczuć w sytuację ...gdy obcemu dla siebie dziecku .. bardzo często nie akceptującemu Ciebie (rola ex).. dodatkowo z roszczeniową ex w tle - musisz coś dać ..poświęcić coś , a partner ciągnie tylko w stronę swojego dziecka.. i każde roszczenie ex argumentuje "to przecież dla dziecka " ,,i jego dziecko jest najważniejsze.. bo biedne , z rozbitej rodziny.. a on tez biedny bo nie ma tego dziecka na co dzień.
Pozwolę sobie na uwagę - bez takiego tła jak wyżej piszesz o egoizmie partnera .. o swoich odczuciach nieważności lub mało ważności dla niego ... my mamy często takie odczucia w zderzeniu z zaangażowaniem dla dzieci/ex... widzimy że nasi partnerzy potrafią dbać i doceniać kogoś...tylko nas najczęściej wykorzystują .

kiedy czytałam Twój post o osobnych kontach i że Ty płacisz opłaty .. a on zakupy .. które Ty tez robisz.. to pomyślałam .. następny który wykorzystuje kobietę , która chce być ok... Skoro jesteś inna niż ludzie(kobiety ) to dlaczego taki układ finansowy jaki masz Ci nie odpowiada ...nawet paczki fajek się czepiasz, że parter pali Twoje ...
jest taki trafny cytat :
w teorii nie ma różnicy miedzy praktyka a teorią , w praktyce jest :)
Poczytaj ten nasz jad... wolimy go wylewać i przerabiać  tu .. żeby w życiu mniej nam się ulewało :)

I dodam jeszcze jedno: tak dziele czas partnera między nas a jego dzieci. Nie jestem w komfortowej sytuacji ze wzgledu na to ze dzieci nie chca kontaktu ze mna. Tak dla scislosci.