Być drugą i macochą

faceta będzie bolało ,oj będzie bolało zobaczysz ,zdazyl sie juz przyzwyczaić do tego ze kazdy swój pomysł zdołał przeforsowac,swoimi szantażami zresztą,uświadom mu moze ze to nie ty jestes od niego zalezna,tylko on od ciebie, bo moze zapomniał ze jestescie u ciebie i jego pomysły nie musza sie odbywać kosztem twego komfortu, wystarczajaco ci juz zdezorganizował życie byś to ty juz nie miala dość.....moze trzeba mu dosadnie powiedzieć,ze nie jest szczytem marzen każdej kobiety dzielenie swojej sypialni z dzieckiem obcej kobiety,oraz rozstawianie lozek polowych o które sie wiecznie potykasz,masz za dużo lat by żyć na permanentnym biwaku

Nie czuj się winna kochana, twoje odczucia są całkowicie normalne, nie musisz kochać tych dzieci i nikt nie ma prawa od ciebie tego wymagać. Jasne, że wolisz miło spędzić czas na zakupach czy na pogaduchach z koleżanką niż przebywać z absorbującą, hałaśliwą dzieciarnią. To przychówek faceta, jego obowiązek i miłość, on musi nauczyć się wypracować nowe relacje z tobą, a nie kopiować swój dotychczasowy związek zmieniając wyłącznie partnerkę. Smutno mu, trudno, niech się z tym oswaja i pogodzi, nie jesteś i nie próbuj zastępować dzieciom matki. Jednak nie do końca jest dobre to, że zmuszasz siebie do uciekania z własnego domu, uważam, że to facet powinien ewakuować się z niego z dziećmi by tobie zapewnić pełen komfort przestrzeni. Pomyśl o tym, kiedyś mogą z tego powodu przyjść frustracje, a twoje zdenerwowanie przed weekendem to ich pierwsze symptomy, Kiedyś porównywałam wizyty pasierbów do gości, krewnych w naszym domu. Kiedy są staramy się być dla nich życzliwi i im usługiwać, ale gdy już sobie jadą odczuwamy prawdziwą ulgę. To są dla ciebie w końcu obcy ludzie w dodatku wymagający. Mów swojemu parterowi gdy jesteś przeciążona, daj mu szansę zadbania o ciebie, o problemach trzeba mówić zanim dojdzie do ich eskalacji, złości i kłótni. Twój facet chce cię mieć uśmiechniętą i taką bądź w duszy, rób to co sprawia ci radość, nawet gdybyś komuś miała sprawić przykrość. Od własnych dzieci też trzeba czasem odpocząć, a później człowiek cieszy się nimi jeszcze bardziej, bo jest wypoczęty i stęskniony. Nic na siłę i wbrew samej sobie to recepta na szczęście, twój facet z pewnością doceni twoją niezależność, zatęskni a wasz związek tylko zyska na chwilowej rozłące. Może się dąsać, bo będzie mu brakować twojej pomocy przy dzieciach, ale nie daj się w to wciągnąć, to jego powinność.

GAlcio, ja mam podobne zdanie do Zazdrosnej - po pierwsze to Twój dom , czyli to facet do niego się wprowadził więc powinien zaakceptować zasady jak w nim są .. m.in. że tu nie mieszkają dzieci .. że Ty żyłaś /żyjesz tak i tak.... ok bycie razem to kompromis... czyli że Ty zgadzasz się spędzać czas z jego dziećmi i z nim... oraz to że facet zabiera swoje dzieci gdzieś poza dom ... a z tym nocowaniem. Jeśli nie uzgodnił z Tobą ... to ja bym się zdenerwowała .
Ty chcesz żeby on dobrze czuł się w twoim domu...ale nie może być tak że to się odbywa twoim kosztem... pozwolisz raz...i będzie to standard.
Dzieci wiedzą że tata mieszka z ciocią , nie jest to ich dom.. są zasady... wiesz ... facet ładnie by się zachował gdyby powiedział- żeby się córka zapytała Ciebie - w związku decyzje podejmujemy razem...a kolejna sprawa to pokazanie dziecku że liczy się z Twoim zdaniem ... i że Ty jesteś również ważna...

Ja bym koniecznie porozmawiała ... a  nie siedziała z obawami że może młoda będzie chciała nocować.
Milczenie w sytuacjach gdy czujemy że coś nie halo... odkłada się w naszych emocjach ...i narasta .

Ja dodam jeszcze tyle - mam dziecko , prawie 18 letniego syna ... a M syna w wieku 8 lat.
I mnie również męczy jego obecność - właśnie z powodu tego hałasu , dzieci biegających po domu.. samowoli ... brak mojego wpływu na to kiedy i jak długo będzie jego syn.
Tez mnie wkurza że ja po tygodniu pracy nie mam jak odpocząć .. myślę że gdybym miała mniejsze dziecko nie czułabym tak mocno tych weekendów ... bo po pierwsze byłabym przyzwyczajona do hałasu dzieci ..a po drugie może nawet cieszyłabym się gdyby dzieci zajmowały się sobą będąc w podobnym wieku...
Ale z własnego doświadczenia polecam wyjawianie swoich opinii .. i szukanie wspólne rozwiązań.. konsensus.. kompromis.

Czyżby chęc odzyskania kota od babci była tu znacząca?

Bawcie się dobrze na tych zakupach. A jeśli już do nich dojdzie, to po zakupach pocałuj córę w czoło i podziękuj za mile spędzony dzień (nawet jeśli będzie grymasić na tych zakupach).

My wyjeżdżamy w głuchą głuszę na Podlasie i zamierzamy tam regenerować siły po ciężkim tygodniu.
Miłego weekendu macochy .

Wódkę postawisz, jak usłyszę, że razem z córcią kupiłyście Se ekstra kiecki a potem spędziłyście popołudnie u kosmetyczki i na kawie i buzie nie zamykany się wam a policzki bolało od śmiechu !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

TRZYMAM KCIUKI. MUSI BYĆ DOBRZE.

Jakieś taka dobra w teorii to w końcu zacznij praktykować !
Przecież zapisałeś się na pierwsze warsztaty

Q... cyrk na kółkach, muszę się wygadać. M rano wziął młodego, pojechał po drugiego i z nimi do pracy. Mi zapowiedział, że mam się sama zaopatrzyć w kafle. Otrząsnęłam się, zabrałam córkę, nawet chętną do sklepu, wybrałyśmy coś pod jej gust i zapakowałyśmy się z powrotem, zeszło nam do popołudnia. W domu M z dwoma chłopakami właśnie szykował się do skuwania starych kafli. Foch, bo jego wizja została zakłócona, kilka niemiłych uwag na temat młodej, w końcu to on nie dla siebie to robi, więc nic nie będzie doradzał. Późno się zaczęło robić, więc M zabrał się z synami do swojego mieszkania, z zapytaniem na która ma się jutro zjawić, by dokończyć robotę. Nie mam zlewu, sprzęt agd w pokoju, a on się o 20 zawija, bo ma synków na głowie, jak ja go nienawidzę. Trzymam się przy synu, ale jestem wściekła. Mam ochotę ściągnąć z pomocą ojca i nie znosić więcej łaski M.

Q... jak ja go nienawidzę. Synki nie raczą wstać, więc przyjedzie później, a ja się ruszyć w domu nie mogę. Zakichany tatuś, powinien się leczyć z tej swojej nierozerwalnej więzi z chłopakami i konieczności tachania ich wszędzie ze sobą, że ja z tym gościem w pakiecie wytrzymałam ponad trzy lata! Zamiast wywieźć dzieciaków do rodziców i zrobić szybko ten remont poginając do bólu, tak jak swoją pracę, to my powinniśmy wprowadzić się do niego na czas remontu, to ten Q...TĘSKNI akurat za synami. Przepraszam mam dość.

Normalni ludzie nawet jak jest wyrok sądowy umieją się dogadać, ale jego ex chyba by się ze sr... i pewnie gotowa w święta nie dać mu syna, a tego tatuś by nie zniósł, biedactwo i musiał by się przed rodziną tłumaczyć. Ja na święta chyba zostanę z burdelem w domu, ale mam to gdzieś. Za to M mógł odwieźć synów do rodziców w piątek, ale on nie będzie się dzieci pozbywał. Dobrze, że tak się stało, dowiedziałam się na ile mogę na niego liczyć i ułatwiło mi tym decyzję. Kopyta mogłabym wyciągnąć, a on by mi synów na głowę zwalił. Tak, ma żal że zaczynam się dogadywać z córką, już się nasłuchałam jaka to ona jest fałszywa i z pewnością wywali mnie z mojego mieszkania. Ale nie, on nigdy nie stanął pomiędzy mną, a moimi dziećmi. Q... złudzenie jak mydlana bańka pękła...

Po takich słowach byłby za drzwiami, na zawsze............. co za chamstwo....
Jego celem jest pozbyć się twoich dzieci na zawsze po to abyś w pełni mogła zająć się jego. Macie być rodziną Ty on i jego dzieci. Twoje są tu niepotrzebne. No i chyba córka dobrze oceniła faceta. Mądrego pewnie zaakceptowałaby bez problemu.
W cholerę z remontem. Poproś ojca o pomoc. A jak co to spędź święta u mamy z dziećmi a remont skończy ci ojciec a bo inny majster
A w ogóle co to za pomysł robić remont kuchni (wymiana kafelków) na dwa tygodnie przed świętami....
Przepraszam, ale już straciłam cierpliwość o nim czytać

Popieram. Przerabiałam to. Tez musiałam prosić tatę o pomoc w wykończeniu mieszkania, bo kiedy czas gonił i trzeba było na duch wykończyć mieszkanie i wyprowadzić się ze starego domu, to w tym właśnie czasie M postanowił więcej czasu poświęcić dzieciom, naprawiać stosunki z nastoletnim synem i z 30 dni miesiąca nagle 24 miał zaplanowane ze swoimi dziećmi. Pisałam o tym w styczniu tamtego roku. I oczywiście kiedy się czepiałam, to miałam wypomniane, że jestem przeciwko jego dzieciom i chcę na siłę te relacje popsuć.  Przy takim obrocie spraw przestałam jęczeć, marudzić i prosić.  Bardzo mocno zaakcentowałam, że jest to moje mieszkanie i radziłam sobie tyle czasu bez Niego, poradzę sobie i teraz. Trochę Mu gul skoczył kiedy przyszedł weekend a ja zabrałam swoje dzieci i razem z moim tatą wspólnie gipsowaliśmy ściany. A On z księżniczkami został w domu i .... nie wiedział co ze sobą zrobić. Było Mu zwyczajnie wstyd (przede mną, przed moim ojcem), że ja docieram gipsy a On z księżniczkami bawi się w domu lalkami. Potem zmienił front. Pomagał przy mieszkaniu, ale ze względu na to, że ostro podkreślałam , że to jest moje mieszkanie, że to są pokoje MOICH dzieci, nie robił tego z entuzjazmem.  W końcu nie wytrzymał napięcia i się znowu wyprowadził. Teraz wiem, że łapkę do tego przyłożyli Jego rodzice. No bo jak to ? Miał mi pomagać szykować mieszkanie, zamiast poświęcać swój czas i energię własnym dzieciom??? No to proszę bardzo. Mieszkaj sobie z mamusią. Bo mamusia wie najlepiej co jest Tobie i Twoim dzieciom potrzebne.  Kolejny raz otworzyłam drzwi na oścież. Przez dwa lata, to była ciągła próba sił. Teraz sam się pyta co byśmy jeszcze zrobili. Pomalowali, przerobili. Daje swoje pomysły i je realizuje. Można? Można.  Ale ja Zazdrosna przestałam chodzić na kompromisy. Przestałam się godzić na takie traktowanie. Mam ten plus, że to moje mieszkanie i że ja się z Niego nie muszę wyprowadzać . A jak szanownemu Panu tutaj nie wygodnie to -----> nic na siłę, tam są drzwi. Ty tez masz ten komfort , że to dom Twój i Twoich dzieci, Twoje zasady i Twoje szafy. jak się nie podoba to..... wiesz co.

Dziewczyny wszystkim i każdej z osobna dziękuję za okazane wsparcie. Zazdrosna cieszę się, że rozmawiałaś z swoim partnerem na mój temat - dodało mi to otuchy. Bardzo chciałabym zaprowadzić swojego G do psychologa, żeby zrozumiał, że nie tędy droga i to co robi jest zajebiście nie wychowawcze dla dorosłej pannicy.
Rozmiawiałam z nim ostatnio o nas - że już nic razem nie robimy, nie rozmawiamy, nie spędzamy czasu razem i nawet się nie kochamy. Obraził się, trzasnął drzwiami i wyszedł. Ale chyba przemyślał, zaprosił mnie na spacer na drugi dzień, było całkiem miło. Sex zaczyna wracać do normy. Przyznam szczerze, że ja tez trochę odpuściłam temat. Ale przy najbliższej okazji zamierzam powiedzieć że nie wytrzymam zbyt długo, że młoda ma jeszcze ze 2, max 3 miesiące i koniec. Na początku zanim panna się wprowadziła, to G mówił, że nie chce żeby z nami mieszkała więc 2-3 miesiące, stanie na nogi i na swoje. Więc mówię ok, w końcu to jego dziecko, trzeba pomóc na zakręcie życiowym. Ale teraz to wykorzystywanie nas, mnie przede wszystkim.
Nadal panicznie się boję stracić go, ale coraz bardziej dociera do mnie że ja się wyniszczam, dla kogo??? dla kobyły??? Ja mam swoją córkę która potrzebuje matki a nie wiecznie znerwicowanej baby. Przyjdzie kiedyś taki piękny dzień że nie dam już ani 5 minut rady.
Rozumiem też G, ja też jestem rodzicem, ale wszystko musi mieć swój umiar.

Cieszę się, że was tutaj mam dziewczyny. Że mogę tu zajrzeć i zawsze przeczytam coś co dodaje mi sił.
Każdej z nas sytuacja jest inna, na swój sposób specyficzna, każda z nas musi dorosnąć do swoich decyzji i podjąć je z jak najmniejszym uszczerbkiem dla siebie.

Dziękuję dziewczyny za opinie, ja przyjęłam inną taktykę. Schowałam dumę do kieszeni i zagryzłam zęby. Nie muszę się prosić M o pomoc, bo on sam stwierdził, że to jego inicjatywa, obiecał mi, więc skończy ten remont.  Mój ojciec jest schorowany, poproszę go o pomoc dopiero w ostateczności. Co do Świąt się nie martwię, bo faktycznie najwyżej spędzę je z dziećmi u mamy. Nie bez znaczenia jest fakt, że M w znacznym stopniu dokłada się finansowo do remontu, teraz w związku kosztowym wyjazdem córki nie udźwignęłabym go sama. M chce, by traktować go jak wynajętego fachowca więc tak robię, po potrzebne rzeczy do sklepu jeżdżę sama, załatwiam narzędzia itp. pomimo, że wcześniej w takich kwestiach byliśmy nierozłączni. Staram się nie siedzieć mu na karku przy pracy, nie chce mojej pomocy, a ja nie mam ochoty znosić jego humorów. Dziś jestem umówiona z mamą i córką na te nasze zakupy. Z córką rozmawia mi się już całkiem, całkiem, choć pewne napięcie da się jeszcze odczuć, cóż na wszystko potrzeba czasu. Młoda M nadal traktuje jak powietrze.
Niezależnie od tego, co będzie dalej podjęłam radykalne postanowienia:
-moje dzieci będą u mnie zawsze na pierwszym miejscu, nie zostawię już ich w domu, by pojechać do rodziny M z jego dziećmi, to akurat jest mi bardzo na rękę. Będziemy wychodzić gdzieś sami lub ze wszystkim chłopakami łącznie z moim synem. Córki już nie zaliczam, bo ona żyje swoim życiem.
-po remoncie M ma się przeprowadzić z synem do siebie. Mam dość znoszenia humorów chłopaka, z powodu braku konsekwencji M i jego pobłażanie w przestrzeganiu obowiązków w stosunku do syna. Chcę znów być radosna i zadowolona, by gnojek nie psuł mi humoru z rana. Nie mając go na co dzień chętniej zniosę ewentualny wspólny wypad z chłopakami.
-nie ma mowy, aby M nocował u mnie ze swoim młodszym synem,
-poza tym dużo, dużo samodzielności we wszystkim. Już ja potrafię sobie zagospodarować czas sama, bez M.
Jeśli oboje zaakceptujemy te warunki i będzie nam odpowiadać taki układ to ok., jeśli nie to trudno, nie ma innej możliwości. Myślę, że znaczące w tym wszystkim będą Święta, bo M ma swoje przyzwyczajenia, ale już mnie to nie obchodzi. Nie do końca jestem dumna dziewczyny z mojego postępowania, też wolałabym przejąć nad wszystkim inicjatywę i wylać się na M, jednak na dzień dzisiejszy nie strzelę sobie w kolano z tym remontem.

Dziękuję, już się przekonałam że moje wyraźne prośby i potrzeby są bagatelizowane, będę tak samo stanowcza i konsekwentna w tej kwestii jak on. Spisałam wszystko na kartce, by bez zbytnich emocji, jasno i konkretnie mu przedstawić moje warunki.
Co do remontu, grunt do dobra dyplomacja
Miłego dnia dziewczynki

Mortisha, już dawno miałam się ciebie o to zapytać, kilkakrotnie mówiłaś o swoich uczuciach do pasierbicy. Za co ty ją w ogóle kochasz?

Tak się wtrącę. Lubię czytać ten temat, bo zazwyczaj jestem rozdarta - nie umiem sama dla siebie zdecydować, kto ma rację. Wiadomo, nie nie mam szerszego spojrzenia na sprawę, zastanawiam się tylko nad konkretnymi sytuacjami.

No bo np. nie lubię dzieci, facet z dziećmi byłby skreślony na starcie, więc w pewnym sensie podziwiam Was. I wiem, że gdybym się znalazła w takiej sytuacji jakimś cudem, to szlag by mnie trafił przy pierwszej próbie ściągnięcia dzieci do mieszkania (jeśli mieszkalibyśmy w moim). Nie wyobrażam sobie cudzych dzieci, do których z automatu byłabym nastawiona niechętnie (więc wiem, że to nie dla mnie), które jeszcze pomieszkują u mnie od czasu do czasu. Więc właściwie Was rozumiem.

Z drugiej strony stawiam się w pozycji dziecka (zakładając, że zmanipulowana przez matkę bym nie była i intencje miałabym "normalne"). Nie wyobrażam sobie, żeby ojciec powiedział mi, że np. nie mogę go odwiedzić, bo "X się nie zgadza, chce się zrelaksować". Tzn. ja rozumiem, że jej mieszkanie i jej prawo, nie odmawiam tego i do niej nie miałabym żalu. Nie musiałaby mnie lubić, raczej miałabym to w nosie. Nie podobałoby mi się to, jeśli chodzi o ojca. Ktoś ma nam wydawać zgodę, kiedy możemy się zobaczyć? Związał się z kimś, kto ma o tym decydować? Ale jak mówię - nie miałabym nic do partnerki, bo na jej miejscu moja reakcja byłaby pewnie gorsza, tylko pewnie szybko to ojciec byłby skreślony. Nie to nie, trudno. Może nie mieć czasu, bo jest w pracy, bo się umówił z partnerką na kolację, bo wychodzi z kolegami, bo... ale nie, bo ktoś mu zabrania, a on się grzecznie godzi? To by dla mnie było jak wybór czy zakomunikowanie "odtąd możesz mnie odwiedzać tylko wtedy, kiedy jej to będzie odpowiadało". No serio?

Wiecie, jestem dorosła, mieszkam sama, na pewno się rodzicom nie narzucam, bo właściwie od początku liceum nie mieszkam w domu. Ale rozważając taką sytuację, że np. moja mama teraz się z kimś wiąże i ja mam uzyskać jego zgodę na odwiedziny? A może jak zamieszkaliby razem, to muszę uzyskać jego akceptację na przyjazd do domu na część wakacji? Fakt, to inna sprawa, bo mieszkanie matki i wiem, że nigdy by mnie w takiej sytuacji nie postawiła, ale też wiem, że gdyby to ona zdecydowała się mieszkać u kogoś, to nie u osoby, która będzie mówić, kiedy i co ona może robić.

I tak się zastanawiam, nigdy nie chciałam zamieszkać u faceta, żeby to się nie stało nigdy jakimś argumentem w rozmowie "nie, bo to moje mieszkanie i ja decyduję". Nie wyobrażam sobie czegoś takiego. Wolałabym, żeby facet mieszkał u mnie i chociaż nie jestem pewna, czy kiedyś w emocjach nie wyciągnęłabym tego, żeby postawić na swoim, to jednak bym się tym brzydziła. Bo wiem, jak ja bym taki tekst odebrała, jak oznajmienie, że nie mam prawa głosu mimo bycia w związku, bo mieszkanie jego. I nigdy bym się po tym nie czuła tam dobrze, jak u siebie, a chyba na tym powinno mu zależeć. Więc w drugą stronę nie chciałabym tego zafundować.

Tak czy siak, wyjścia dobrego chyba nie ma, bo z większości postów wynika, że facet jest między młotem a kowadłem. Albo narazi się Wam, albo skrzywdzi dzieci. A dzieci chyba z automatu wymagają większej opieki i "dbania" niż dorosłe osoby, co - mam wrażenie - po wielu spornych sytuacjach odbieracie czasem jako właśnie "dzieci są ważniejsze niż Ty". A to chyba nie tak, że dziecko ważniejsze od partnerki, tylko dbanie o dobro dziecka, jego interes itd. ważniejsze - bo dziecko samo o siebie nie zadba. Oczywiście abstrahując od matek-manipulantek, bo wtedy to różnie bywa.

Ja o miłości nigdy nic nie pisałam   O uczuciach pozytywnych jak i negatywnych pisałam wielokrotnie, wrecz przeskoki były i są ze skrajności w skrajność,  ale kocham nie padło ode mnie nigdy ,ani poprzez paluszki, ani  poprzez usta

Sama sobie zaprzeczasz - najpierw piszesz, że nie zgodziłabyś się aby obce dzieci szwędały ci się po domu a później, że jak chcesz odwiedzić ojca to nie będziesz się pytać, i widzimisie jego partnerki źle byś odebrała. "
Widocznie twoi rodzice po rozwodzie nie zamieszkali z żadnym partnerem albo ty nie akceptowałaś go na tyle aby chcieć "wpadać" do rodzica kiedy cię naszła ochota i to jak długo zapragniesz. A piszesz, że żadna macochę nie ma robić nic wbrew sobie. No wić co?
Gdybyś, gdybasz i tylko mętlik masz w głowie, bo jesteś dzieckiem rozwiedzionych rodziców i możesz zostać partnerką dzieciatego faceta.
No, huba, że ci kot wystarcza.

Ja ogólnie nie mam nic przeciwko dzieciom i dlatego fakt posiadania takowych nigdy nie był jednym z moich kryteriów doboru partnera. Moje rozterki wynikają głównie właśnie z powodu, który opisałaś ? dzieci powinny mieć możliwość nieograniczonego kontaktu z Ojcem. Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Ale fakt, że mogę kilka godzin spędzić sama we własnym mieszkaniu od czasu do czasu na razie tym kontaktom specjalnie nie przeszkadza. I chociaż jest to moje mieszkanie, chcę właśnie abyśmy razem tworzyli zasady w nim panujące ? w tym cały problem. Razem! Nie, że on podejmuje decyzję, że córka przychodzi na noc bez żadnej dyskusji ze mną (przy czym, zauważ, nie wiem co miałoby się akurat danego wieczoru planować, abym się na to nie zgodziła!). Nie, że ja podejmuję decyzję, że dzisiaj z dziećmi On ma wyjść gdziekolwiek byle nie do nas (raczej mogę o to jedynie prosić i zrozumiem, że może się nie zgodzić bo akurat pada deszcz i nie mają zupełnie gdzie się podziać ? nawet gdybym umierała z powodu częstych migren na które cierpię, to po prostu wzięłabym leki i poszła spać i tyle). Najważniejsze wydaje mi się rozmawiać i razem decydować.

Co do dwóch domów? niestety tutaj z Tobą się nie zgodzę. Dopóki Matka dostaje alimenty od Ojca a dzieci spędzają jedynie kilka popołudni i czasem jedną noc w tygodniu u Ojca, to są u niego jednak gośćmi. Jako dorosła osoba wracam czasem w odwiedziny do domu rodzinnego i tam uważam się już teraz za gościa? spędzam tam kilka dni i rozumiem, ze moja rodzina może mieć inne plany i że zanim przyjadę dowiedzieć się muszę, czy będę miała po prostu gdzie spać Nie wydaje mi się to w żaden sposób dziwne. Dziwne byłoby dla mnie, gdyby moi rodzice mój pokój pozostawili na zawsze bez zmian ? bo to Mój Dom, przecież? Nie, ja mam swój nowy dom. Dzieci mojego partnera mają swój dom aktualnie u Mamy i o ile sytuacja się nie zmieni, to u nas są gośćmi. A i tak mają pokój gościnny w zasadzie do swojej dyspozycji? no chyba, że mamy innych gości

Wydaje mi się, że pamiętam jak pisałaś, że Twoi rodzice nigdy nie znaleźli nowych partnerów. I być może jest to jedyny powód dla którego masz, jak mówisz, dwa domy. To raczej nie jest typowa sytuacja, więc porównywanie jej do innych, gdzie relacje pomiędzy byłymi i nowymi partnerami są bardzo skomplikowane i delikatne jest trochę nie fair, nie uważasz? Dobrze jednak, że piszesz swoje zdanie na ten temat, bo to zmusza innych do większego zastanowienia i refleksji ? dzięki

I po cholerę komu taki chłop, kiedy z walącym sie autem tez musimy sobie radzić same?

Czyli na wieczną nieskończoność!!!! I to jest właśnie Zazdrosna sprytna zagrywka manipulanta. Tobie się wydaje, że to Ty postawiłaś warunek????? Że to Ty postawiłaś Go pod ścianą??? NIE!!!!! To On Ci znowu postawił warunki, na które Ty przystałaś. ON skończy remont ale na jego warunkach i w Jego dogodnym terminie i NADAL BĘDZIE mieszkał z przychówkiem w Twoim mieszkaniu !!!! Czyli Ty nadal będziesz miała pierdzielnik w mieszkaniu, rzeczy w kartonach i polówkę miedzy tym wszystkim. Obym się myliła - ale moim zdaniem On Ci tych kafli do świąt nie położy.

Gdybyś najęła fachowca od płytek, może byś i zapłaciła parę groszy, ale nie miałabyś całego kołchozu na głowie. Fachowiec zrobiłby Ci te kafelki bez szantaży i stawiania warunków. Czasem jest tak, że na święty spokój trzeba wydać parę groszy. A dla mnie, żeby zachować twarz w tej sytuacji i postawić na swoim wlazłabym na debet ale nie dałabym facetowi satysfakcji , ze ma mnie w szachu przez głupie kafelki!

Wg mnie to drugie. Nie na rączkę Mu było wyprowadzanie się teraz - albo ma resztki męskiego honoru i stwierdził, że skoro rozbabrał tę kuchnię, to ją skończy. Ale wg mnie honorowy facet wyprowadził by się natychmiast, a kuchnię dokończył w ciągu najbliższych dwóch dni - a nie w dogodnym dla siebie terminie. co to wogole za cyrk, żeby babrać się z tą robotą tyle czasu !!! A po za tym układanie płytek z synami to najlepsza metoda ojcowskiego - męskiego wychowania. Matka kłaść płytek ich nie nauczy. A tymczasem M wali fochy jak baba, zamiast razem z synami zakasać rękawy i uczynić z remontu świetną lekcję wychowania ojcowskiego.  Gdzie tu ta słynna chęć bycia najlepszym ojcem i przykładem mężczyzny zaradnego???!!!!

a nie mowilam ci juz ON SIE NIGDZIE NIE ZAMIERZA WYPROWADZAC ani teraz ani nigdy ,masz go w garści,jeśli jeszcze masz ochote przeprowadzaj na nim ,,rewolucje,, teraz będziesz mialas podatny grunt,serio,serio......

Nie ma co dorabiać ideologii o męskiej ambicji ,a dajcie wy spokój,nie o to chodzi,zmiekla mu WRESZCIE rura bo sie kobieta WRESZCIE postawila i pali mu sie grunt pod nogami juz nie on rozdaje karty i nie on dyktuje warunki,on juz wie ze jej nie zależy AZ TAK BARDZO by na każdym kroku ustepowac

A co Cię to obchodzi !!!!!!! To nie Twój problem!!!!! Twoj samochód-Twój problem. Jego syn - Jego problem!!!

Skopro tak, to jakim prawem ON dezorganizuje Twoje życie, bedąc na Twojej głowie przez kolejne dni, tygodnie??
Ty Mu pracy dezorganizować nie będziesz, ale On Twój dom i czas dalej będzie dezorganizował, bo będzie sobie kładł płytki w terminie dla Niego dogodnym

A Ty Mu dalej na to pozwalasz!

Zazdrosna - obudź się!

Kjim, nie rozumiem dlaczego od obcego dla mnie człowieka tj. kolega lub przyjaciel miałabym wymagać zdezorganizowania jego dnia żeby dla mnie coś robił? To mi, nie jemu na tym zależy. Mieszka u mnie, bo to pozwala mu logistycznie więcej czasu poświęcić na remont. Nie mam zamiaru przedłużać tego w nieskończoność i gościć jego młodszego syna. Trudno, niech okres Świąt przeznaczy na dzieci, ja zaczekam, albo przeniosę się do mamy na jakiś czas.

No bo tak jest. Tzn. pisałam, że rozumiem Was, przy obcych dzieciach szlag by mnie trafił i to jest prawda. Co nie zmienia faktu, że nie dziwię się ojcom, że czasem te dzieci przedłożą nad partnerkę. I nie mówiłam, że nie będę pytać, tylko o tym, jakbym taki powód odebrała. Co innego, jak powie, że nie, bo mają zaplanowane wyjście do kina, a co innego, że nie, bo ona się nie zgadza i już. I mówiłam, że o to mogłabym mieć żal do ojca - bo się podporządkował i pozwala komuś decydować o spotkaniu ze mną, a nie do partnerki. Jak ma ochotę, to ma prawo i mnie nie znosić.

No teraz oczywiście, że się zapowiadam, choćby dlatego, że mieszkam 500 km dalej i raczej nie wpadam sobie ot tak na herbatkę. Mówiłam o tym z perspektywy 10 lat wstecz. I właściwie ja nigdy nie wpadałam tak o sobie do ojca do domu, częściej do pracy, ale chodzi o to, że wiedziałam, że mogę. Że jeśli bym przyszła, to on by się ucieszył, że nigdy bym nie usłyszała, że jej nie pasuje i w ogóle najpierw to dzwoń, bla bla bla.

Galcio, nie mam dwóch domów, przynajmniej nie matki i ojca. Tatę rzadko odwiedzałam, chodziło mi o świadomość, że zawsze mogę. Ale kluczy nawet nie miałam. ;p Dwa domy, owszem, czyli mojej mamy i... dziadków, bo tam też mam "swój pokój" i mieszkałam tam 9 lat, teraz jestem tam częściej niż u mamy. I klucze też mam tu i tu. I myślę, że taki układ wszystkim odpowiada. To znaczy, nie narzucam im się, większość część roku mnie nie ma od 5 lat, ale jak przyjeżdżam na część czy na całe wakacje, to wszyscy się cieszą, a nie starają się mnie pozbyć, bo coś tam. I dalej się tam czuję jak u siebie. To znaczy nie jak "pani domu", nie, ale jak domownik. I wiem, że nie jest to dla nich ciężarem ani hm... niewygodą. I czy się tam zapowiadam? Tak, ale raczej ze względu, że dłuższa podróż, po prostu informacja, że wracam, najczęściej sami zresztą pytają. Ale już pomiędzy dziadkami a mamą (40 km), to zdarza mi się przemieszczać bez zapowiedzi. I oni też nie zawsze się anonsują między sobą. Jeśli jest coś planowane, to zawsze, ale jeśli przypadkiem któreś jest w okolicy, to zajrzą, odwiedzą, a jak nie pasuje "odwiedzonemu", bo nie ma czy goście, czy zajęci, to nie ma problemu, przywitają się, pożegnają i pójdą. Nie wiem, u mnie wszyscy są bardzo zżyci, nawet siostra mojego ojca czasem wpadnie do dziadków ze strony matki zostawić im coś z działki. I to nie jest dla nikogo problemem, wszyscy się lubią, mogą wpaść na chwilkę, nei nadużywają tego, ale jest ta świadomość, że można. ;p

Ale moje spojrzenie dotyczyło relacji rodzic - dziecko, nie macocha - pasierb itd. Wcale nie uważam, że powinnaś cokolwiek poświęcać na rzecz pałętających się latorośli partnera. Nie daj się.

Nie. Zazdrosna, to nie Ty jesteś egoistką. To M ustawia się tak jak JEMU wygodnie, wszytko da się zrobić ale na JEGO warunkach. To, że On łaskawca chce dokończyć robotę , którą rozbabrał, to nie jest TWÓJ egoizm, bo te płytki będzie kładł kiedy będzie chciał , jak Jemu będzie wygodnie a z bajzlem nadal Ty zostajesz i jeszcze z lokatorami na głowie!!!!!  Bądź konsekwentna do końca nawet jeśli te konsekwencje miałyby Ciebie zaboleć albo trzepnąć po kieszeni. Jak już powiedziałaś A, to trzeba powiedzieć B, a nie znowu dawać sobie stawiać warunki.

ZAZDROSNA - ręce mi opadają na ciebie...............

Po jaką cholerę ...... Jak dojrzałaś, że chłop robi tak jak mu pasuje (foch sobotni) to po co kolejna decyzja - wymiana podłogi????????????????? Nowe meble?????????????

Podtrzymuję zdanie kjim - niczego nie nauczyłaś się. Facet manipuluje tobą dalej. Dał ci się wykrzyczeć a teraz serce ci mięknie.... bo jesteś egoistką. On ma tak ciężko... kolejna baba co portki ważniejsze od całego świata..............
A co z córką????????? Jak relacje? Jaka dziewczyna ma czuć, że matce na niej zależy, że nie pozwoli więcej zsunąć ją i jej potrzeby na dalszy plan (odsunąć na zawsze) jak dalej facet z dzieckiem u was mieszka?
Jak to nie jesteście już parą? A gdzie on teraz śpi? W pokoju twojej córki, w kuchni... A może to ty przeniosłaś się do pokoju córki a on z synem zajmują wasz pokój?

Ja miałabym tylko jedno rozwiązanie - bierze kilka dni urlopu, kończy remont. Nocuje w swoim mieszkaniu. Jego syn ma 14-lat i w tym wieku może przez kilka dni sam odgrzać sobie pierogi czy jakiegoś gotowca. Lodówki w sklepach pełne. Dojazd do szkoły???????? Błagam,......dość.....  co cię to wszystko obchodzi, co to dziecko będzie jadło czy jak dotrze do szkoły.

A teraz powiem ci jak będzie wyglądać u ciebie dalej . Ponieważ nic się nie zmieniło, mieszkają dalej i remont robić będzie w chwili wolnej czyli kilka godzin tygodniowo. Czasami wcale bo wróci późno a na coś będzie potrzeba dużo czasu. Za kilka dni tobie przejdzie bo będziesz się cieszyła, że kafelki już leżą, będziesz mu wdzięczna, bo tak się stara.....przyjdą święta - czas pojednania.... i znowu będziesz niewolnicą we własnym domu a pan i władca z łaski nie naubliża twojej córce a ciebie nie zaszantażuje, że się wyprowadzi a przecież zainwestował w twoją kuchnię ....

I nie rozumiem dlaczego jeśli go tak bardzo kochasz nie możecie mieszkać osobno i spotykać się na randkach? W takich układach ze względu na dzieci ludzie są latami.
Znam takie osoby. Poznali się i zakochali w sobie. Oboje mieli nieuregulowane sprawy rozwodowe więc ukrywali się dla dobra sprawy, potem praca ich rozdzieliła, wyjazd służbowy faceta. gdy wrócił, jej dziecko wiele chorowało, szpitale... nie miała głowy do przeorganizowania życia, potem szkoła średnia dziecka - trudny wiek...nie chciała aby obcy facet je ustawiał i dopiero jak dziecko poszło na studia to jakoś tak wyszło, że zamieszkali razem. Przez wiele lat spotykali się w weekendy, święta, wspólnie wyjeżdżali na urlop. Nawet ślub na starość wzięli.
Jak ludzi łączy miłość to wytrwają każda rozłąkę.
Mój mąż też jest od kilku lat większą część roku w delegacjach. W domu jest w weekendy, święta i urlop (jak wymuszę na nim). Codziennie rozmawiamy przez telefon.

A i remont robi się w urlop albo najmuje majstra a nie narażą domowników na siedzenie w bałaganie i czekanie aż "majster" znajdzie czas. Jak robiliśmy spory remont to mieszkaliśmy na wynajętym i chodziliśmy po pracy pomagać majstrom (robić swoją działkę). Wszystkim zależało na czasie.

To było na temat, bo dotyczyło akurat posta Zazdrosnej. A wypowiadałabym się nawet, jakbym nie miała rozwiedzionych rodziców. Po prostu, opinia z boku osoby niezaangażowanej w to emocjonalnie.

A co do odwiedzin to hm... naprawdę musiałabyś przerwać szycie na maszynie, jeśli pojawiłoby się dziecko? Skoro czuje się jak domownik - jak sama napisałaś - to chyba nie trzeba serwować podwieczorku, ciasteczek i herbatki, zasiadać całą rodziną przy stole itd. Kompletnie tego nie rozumiem. Przecież jeśli to dziecko przychodzi, to do ojca, dlaczego czujesz się w obowiązku robić z tym cokolwiek? Też bym była wściekła, gdyby wizyta oznaczała przekładanie wszystkiego i zajmowanie się obcym dzieckiem, ale nie rozumiem, dlaczego to ma tak wyglądać. I pytam serio, nie po to, żeby eee wciskać na siłę swoje racje, po prostu nie ogarniam - dzieciak przychodzi do ojca, dlaczego Ty masz nie szyć na tej maszynie? I z drugiej strony hm... "nie możesz przyjść, bo X dzisiaj będzie szyć na maszynie". Trochę dziwne.

Co do obiadu, to uważam, że masz rację, ale to pretensje do ojca bym miała i żądała, że skoro dziecko zjadło, to niech on mi coś zrobi i na przyszłość tak samo albo niech wytłumaczy, żeby dziecko nie jadło. Ewentualnie niech ojciec zrobi sobie coś, z jakiej racji Ty masz nie jeść? o.O Nie wiem, ja mogę rąbnąć mamie bluzkę z szafy jak przyjadę, ale gdyby miała faceta, to jego rzeczy (tak samo obiadu) bym nie ruszała.

Chłoptusie maja po 3  latka???
Ja pierdYYleeee!!! Moja Pc. jest trylion miliardow stokroć  o wiele bardziej ogarnieta, samodzielna,nieskazitelnie zaradna,  niż  jełopkowate dwa fiutki łącznie z twoim M . Ile to rady spala w nocy sama, czy zostawala sama na caly dlugi dzień i nie dość ,ze była szczesliwa z tego powodu  to jeszcze więcej potrafila zrobić przy sobie, w okol siebie, wykazac się swoją NADdojrzałością  więcej niż można  było tego oczekiwać i tak za każdym razem było.
To mi się w pale nie mieści jak  chłopaki sa traktowani, jak najgorsze niedorajdy życiowe i jak widać na takich wyrośli.
Jednak musztra w wychowaniu to dobra rzecz, nie taka zla jak ją malują

Popieram. Moje dzieci,  mimo, że przeze mnie "musztrowane" potrafią i tak powiedzieć , że jestem nadopiekuńcza (bo czasem mi się zdarzy, któremuś szaliczek poprawić :-)

o to szwanc jeden,a co to ty jestes matka tego chlopaka ze to Ty COS MUSISZ, wyjazd zaproponował,ludzki pan...jassne