Być drugą i macochą

Jej córka ma 19 lat. W wieku 19 lat zdałam maturę, poszłam do pracy i na zaoczne studia. Wyprowadziłam się z domu (nie dlatego , ze mnie rodzice nie chcieli) tylko chciałam być już niezależna. Wynajęłam mieszkanie, opłacałam sobie studia jednocześnie pracowałam na pełen etat i dorabiałam sobie jakimś korepetycjami i innymi domowymi pracami. Ukończyłam studia z bardzo dobrymi wynikami, sama dorobiłam się wszystkiego, od nikogo niczego nie dostałam. Dlatego tak bardzo irytują mnie roszczeniowe smarkacze, które nie wiedza co to praca, nie znają wartości pieniądza , za to znają bardzo dobrze słowo : 'DAJ".
Dlatego tak bardzo irytowało mnie to, że przychodziły do mojego domu dzieci i na nowy dywan właziły w ubłoconych butach, a na prośbę by zdjęły buty słyszałam: "mama mówiła że u Ciebie nie musimy ściągać butów". Uczę swoje dzieci szacunku do mnie, do M, do Ich ojca, uczę szacunku do czyjeś pracy i chcę by znały wartość pieniądza i słowa : dziękuję , proszę , przepraszam. Nie osiągnęłabym żadnych wychowawczych rezultatów, jeśli co kilka dni gościłyby u mnie w domu inne dzieci i mówiły, że mają moje wartości za gówno - bo tak im kazała ich mama.

I uważam , że dla zdrowia psychicznego moich dzieci, dla zdrowia psychicznego dzieci M, dla zdrowia psychicznego mojego i innych z naszego otoczenia, lepiej jest gdy tamte dzieci wychowuje tylko i wyłącznie ich matka. To, że wychowuje je na roszczeniowych mądrali to Jej problem. Odpłacą jej na pewno w przyszłości. A ja będę zdrowsza i pożyję przez to, mam nadzieję, trochę dłużej. Ach i żeby była jasność i przejrzystość w naszym związku, to nauczona Zazdrosnej doświadczeniem, zapowiedziałam M, że jeśli kiedykolwiek będzie miała miejsce taka sytuacja, że Exowa nie będzie sobie dawała rady z ziółkami , które chowa i będzie próbowała szukać ratunku i próbować podrzucić je na wychowanie do ojca, a ojciec te ziółka na wyprostowanie zabierze do siebie, to z automatu się rozstajemy.   Nie zamierzam kolejny raz ponosić za Nią konsekwencji bezstresowego, roszczeniowego wychowania.

KJM ja właśnie o tym samym pisałam, nawet chyba z 2 strony wstecz  taki przekaz jak twoj byl mojej wypowiedzi w związku z  obecnoscia eksi a jej brakiem i jakie roznice następują, w jakim ja położeniu jestem bez  eksi a w jakim wy i to samo opisałam  co ty powyżej  co to byłoby gdyby dziecko było rozdwoje ,miedzy   dwoma SOJUSZAMI  matka kontr ojciec

CYT. mój wcześniejszy wpis

Ja żadnej z was akurat w żadnych moich wpisach  nie pouczam , nie potepiam i nie krytykuje, wrecz przeciwnie... najwiecej zawirowania dopatruje sie w postawie ojcow waszych pasierbów,  krytycznego stosunku wobec was nie mam. Tutaj ojcowie  dzieci/ pasierbów  jak czytam nawalają na całej linii w wielu sytuacjach
Rozumiem , stawiam się w waszej sytuacji i nawet zacytowałam mój wcześniejszy wpis, wiec nie potępiam
A zalic to ja tez się czasami zale Po to jest forum aby się i chwalić i zalicz, z dwóch opcji korzystam śmiało , bilans wyrównany

Chyba mam problemy z precyzyjnością, bo widze ze moje wpisy są odbierane jako  potępienie i krytyka, od czego jestem daleka

KJM  akurat wielokrotnie zgadzałam się z twoim podejściem i poglądami wychowawczymi

Zazdrosna , corka ma 19 lat, nie 9 ,  mnie przeraza jej wiek na twoją resocjalizacje jej osoby. Na karnego jeżyka juz się nie posadzi.
Jest dorosła w świetle prawa osoba, na dobra sprawę może odpowiadać karnie już za tego typu przejawy terroru
Ja rozumiem ,ze dziewczyna ma żal i w dużej mierze uzasadniony ( sorry) , ale jej zachowanie i jej czyny są kategorycznie poniżej pasa, albo kubeł zimny wody otrzyma na ocucenie , albo coraz śmielej jej poczynania będą eskalować w stosunku do ciebie. Twarda miłość  czasami jest niezbędna

Tutaj nie widzi mi się pomoc psychologa, jak już to MEDIATORA rodzinnego ,lub terapeuty, psycholog tu nic nie wskora
Ale najwięcej  musi zalezec i chcieć  id córki, ona najbardziej musi wykazac współprace , bo na sile nic z tego nie wyjdzie

Zazdrosna ciężko masz z nią i  oby  ci się to nie odbiło na własnym zdrowiu  i psychicznym i fizycznym jak nerwowo nie podołasz

edytowałam i trochę dopisałam

Z jej chłopakiem to może być problem, bo jeśli Ona znajduje u niego wsparcie tego typu zachowana co coraz śmielej się rozpędzać będzie

Zazdrosna tu już mowy by nie może o zasluzeniu/ nie zasłużeniu, dziewczyna przekracza wszelkie granice i  ewidentnie zbyt bardzo pozwala sobie za wiele. Jej zachowanie jest zdecydowanie przekroczeniem wszystkich barier  wyrozumiałości sytuacji w jakiej i Ona się znalazła ,ale i ty tez

W mojej ocenie i tak jesteś bardzo łagodna i cierpliwa , baaardzoo. Corka nie ma pojęcia  ,ze inna matka  za takie zachowania już dawno by ją tak potrzasnęła ,ze aby  iskry szły podczas jej wylotu za drzwi, do czasu poprawy- ultimatum, wstrząsowy ale wychowawczy i zyciowy.
Pardone ,  ja  jestem wstanie po części zrozumieć córki trudną sytuacje  ,ze  od kilku lat  rewolucje życiową przeszla, ale nic nie usprawiedliwia jej takiego traktowania ciebie,  hamulce jej chyba uległy awarii  .
To nie jest dobry znak i do czasu  braku cucących twoich  działań,  możesz liczyć się z tym ,ze córki terror będzie nabierać mocy z czasem, nerwowo tego nie udźwigniesz

o boshe ,jeszcze z tej strony masz dokładke......jak ty funkcjonujesz ??
powiem tak,ja zawsze modlilam sie by nie miec corki,bo tego sie balam wlasnie i paradoksalnie lepiej matce utrzymac dyscypline z synami,szacunek,respekt ......

a corka ma kontakt ze swoim ojcem?on ma na nia jakis wpływ? czy moze jakas babcia?albo ktos z kim sie liczy?? jest ktos kto jest dla niej autorytetem?

Ojciec się na nią wylał całkowicie, czytając wasze posty mogę się tylko domyśleć, że jego partnerka nie wytrzymała 'konkurencji' z niewiele od siebie młodszą córusią i tak zmanipulowała mojego ex, że ten zerwał z nią jakikolwiek kontakt. Zatem młoda bardzo przeżywa, widząc jak M zajmuje się swoimi synami. Kiedyś prosiłam swojego ex o pomoc żeby przyjechał, bo młoda naprawdę szalała w domu. Powiedział, że nie ma czasu i żebym wezwała policję, a później straszył mnie, że wykorzysta ten fakt w sądzie, że sobie z córką nie radzę. Do mojej mamy miała jeszcze odrobinę szacunku, więc jak musiałam jej coś kupić to wychodziłyśmy na zakupy we trójkę, by choć przy niej się trochę hamowała, a mi nerwy nie puszczały. Jednak młoda i przy mojej mamie potrafi cyrk odstawić. Matka M była u nas raz i po jej przywitaniu przez moją córkę rodzice M już nas nie odwiedzili.
Jestem w stanie wziąć na bary wszystko, co dotyczy mojego dziecka, ale nie problemów z pasierbem. Może moja złość na chłopaka ma tu też swoje korzenie, gdyż dziewczyna ma wielki żal, że on mieszka z nami, a może to ja jej nieświadomie przekazałam swoją antypatię do pasierbów.
Ewarg nie pochodzę z żadnej patologicznej rodziny i powiem ci więcej mam znajomych również tych na wysokich stanowiskach i oni borykają się z jeszcze trudniejszymi przypadkami. To co łączy je wszystkie to rozwody. Mój syn jest z reszta zupełnie inny, to kochane dziecko. W córkę wstąpił jakiś diabeł. Kiedyś nie dostrzegałam jej manipulacji, jak młoda zrobiła jazdę, że nie ma się w co ubrać to jechałam i kupowałam jej ubrania. To M stojący z boku zwrócił mi uwagę, że coś jest nie tak i dopiero widząc to córka zrobiła jazdę. Kiedyś to było złote dziecko jak niedawno wspominałam z moją mamą, ja nigdy nie okazałabym jej brak szacunku.

wiesz co Zazdrosna ja wiem ze TAKIE DZIECI ZDARZAJA SIE I W PORZADNYCH RODZINACH, z racji swojej pracy stykam sie czesto z para mamusia-dorastajaca corka,nastoletnia czy tez starsza,nie wiem jak one znosza te pyskowki w rozmowie potocznej nawet,nie sa to wyzwiska,bo jak sadze przy obcych sie hamują ale juz to co słysze daje mi do myslenia,wiesz tak sobie mysle ze to sie bierze z rywalizacji,czesto tez te corki  deprecjonuja matki negatywnymi ocenami,ja tego nie ogarniam.... dla mnie to jakas abstrakcja......
moze to jakas swoista forma zazdosci o naczelna samice w stadzie,moze to tez dotyczy rodzonej corki

tak sobie pomyslałam ze exowa ma fajnie ,4 corki,hahah co najmniej 2 wypaczone,o pozostalych niewiele wiem,ale podejrzewam ze to samo........

Stosuje te same metody wychowawcze. Jednak w stosunku do zmanierowanych dzieci esowej takie metody już  nie działały.

M był wychowany w rodzinie, w której mama zajmowała się domem i dziećmi, ojciec ograniczał się do zarabiania na rodzinę. W dorosłym życiu M powielił ten schemat. Żona zajmowała się domem i dziećmi, a On sam zasuwał na dwóch etatach żeby rodzinie niczego nie brakowało. A więc Pani EX sama była przyzwyczajona do tego, że M DA to czego Ona sobie zażyczy i dzieci chowały się w tym samym duchu. Nie wiem z jakiej rodziny pochodzi Exowa ale najwyraźniej taki układ Jej pasował. Stąd tez podejrzewam Jej złość, żal i gnębienie M jeszcze długo po rozwodzie, gdyż boleśnie odczuła to , że M nie jest już Jej chłopcem na posyłki i że przestał już koło Niej skakać jak wokół jajka. Niestety tego co zdążyli nauczyć swoje dzieci nie da się już wyprostować a przynajmniej nie do mnie to należy i postanowiłam przestać walczyć z wiatrakami (czyli niereformowalnymi egoistami jakich Ona wychowała).
M wchodząc w związek ze mną powiedział , że dla Niego taki układ, takie życie, jest czymś nowym, nieznanym, nową generacją. To jest życie, którego nigdy wcześniej nie znał. Związek, w którym kobieta również zarabia, realizuje się zawodowo, z którą można porozmawiać o pracy, wymienić się doświadczeniami, dzielić pasję, związek, w którym ON może wrócić do domu o 17 kiedy jest jeszcze widno i dzieci jeszcze nie śpią, związek, w którym domowe obowiązki dzielimy między siebie lub robimy je wspólnie, dzieci które mówią PROSZĘ a nie DAJ, związek, w którym oprócz obowiązków znajduje się jeszcze czas na rower, basen, lodowisko.
EWRAG dla mnie to też było nie do pomyślenia, że w dzisiejszych czasach są jeszcze ludzie/związki, które żyją takim archaicznym schematem. Ale okazuje się, że są tacy.

Ewarg, na nic nie zwalam i napisałam, że nie dostrzegałam pewnych błędów wychowawczych. Jak będę w przyszłości miała kolejne dziecko, choć nie planuję to z pewnością wezmę sobie twoje rady do serca. Sorry ale mam dość, przeszłości nie zmienię i nie myślę o tym. Będę wdzięczna za podpowiedzi tu i teraz. Naprawiłam to, co było do naprawienia odnośnie wychowania i teraz jest bunt na całego, co jest przecież naturalne. Ale czy stawanie oporem może trwać rok lub dłużej? Powiedziałabym że problem tkwi w charakterze lub w płci, wy dziewczyny macie córki? Moja też kiedyś była kochanym skarbem. Za to co robi mój ex nie ponoszę odpowiedzialności, robiłam co mogę. Sorry ale to wszystko ma wpływ na mój związek, który się wali, sił mi już brakuje. Czy o to właśnie chodzi mojej córce?

Kjim, a mi się wydaje, że exowe naszych facetów, przynajmniej M żyła w takim układzie, bo miała lewe rączki do pracy i po prostu nie umiała jej utrzymać wiec siedziała w domu z dzieciakami.

Nie wydaje mi się , tylko ja to wiem. Nie musiała siedzieć non stop w domu. Między najstarszym synem a kolejną córką jest 12 lat różnicy. Po odchowaniu chłopaka mogła pójść do pracy, ale....... z tego co mi opowiadał M i z tego co obserwuję teraz, to ... jej się żadna robota do rąk nie klei. Zewsząd wylatywała z hukiem, czasem z art 52. Wygodnie było być na utrzymaniu męża. Teraz Jej się trochę życie skomplikowało, ale tylko trochę bo przecież:  ma alimenty, zasiłek dla bezrobotnych, zasiłki i zapomogi od OPS i aktualnie chyba już czwartego z kolei pracującego konkubenta. Żyć nie umierać po prostu :-)

W tym konkretnym przypadku Pani faktycznie była "znudzona" siedzeniem w domu i zajęła się dorywczo dorabianiem rogów mężowi.

hahahahaha Zazdrosna ja już dawno mówiłam, że my chyba te same Exowe mamy :-)

Oczywiście , że zaniedbywał - przecież od rana do nocy Go nie było.
Całe szczęście, że Ja o Nim tego powiedzieć nie mogę. I miedzy innymi dlatego powiedziałam, że nie pozwolę Mu iść pracować po godzinach, bo niby za jakie grzechy? Za Jej?

a moze zaproponuj to ,,na próbę,, oczywiscie jeśli tego naprawdę chcesz,mize srie trochę zregenerujesz,moze tobie potrzeba spokoju,ciszy ,potrzebujesz sie przestac obijać o cudze dziecko,przecież ty nawet spokojnego kata nie masz żeby sie zresetować.Jak wygląda twój wieczór,czy czas po pracy?wciąż z dzieckiem m ?

Jak to co robią?!
Jeżdżą na zakupy, po salonach kosmetycznych i trwonią pieniądze zarobione przez męża. Jak maja nie być zmęczone po kilku godzinach ganiania po sklepach. No i "przepracowana" to i zdrowie odmawia to trzeba do sanatorium jechać. A tam życie towarzyskie kwitnie. Ci panowie to tacy troskliwi, komplementy prawią, podziwiają kobiecość a męża nie ma nigdy w domu, wraca zmęczony z pracy i jeszcze grymasi, że nie ma obiadu. A po co jechał z synem na trening, mógł zająć się garami...
No i znajdują sobie przyjaciela co to urodę i elegancję dojrzy, co nie myśli tylko o przyziemnych sprawach...No i rozwód bo mąż nie daje se rogów przyczepić. No i rację miała, że narzekała na męża bo nawet nie chce jej alimentów płacić, a ta sędzina to wredna baba kazała do pracy jej iść ale jak to a kto to wszystko ma ogarnąć?!

zazdrosna postaw sobie priorytety w kolejności. Co jest dla ciebie najważniejsze. Co stracisz a co zyskasz w jakiej sytuacji. Co masz a chcesz lub raczej możesz mieć. Dopiero potem można szukać rozwiązań.
Przeanalizuj te poniżej. Nie bierz ich zbyt dosłownie.

Jednym cięciem nie naprawisz błędów wychowawczych. Żądasz aby córa zrozumiała ale mówisz do niej w języku obcym, którego do tej pory nie znała. Wywróciłaś jej świat do góry nogami. Do tej pory była "złotym dzieckiem" i teraz ma się zmienić? Chcesz powiedzieć, że przedtem ładnie prosiła o nową sukienkę a jak odmówiłaś kupna to grzecznie poszła do swojego pokoju i nie marudziła więcej?
Nie ma różnicy czy ma się córki czy synów. Jak by ci takie 190 i wagi 80kg stanęło nad głową to też byś była bezradna. Zadzwoniłam do szwagierki. Miała 3 córki i 2 synów. Różne charaktery, różne kłopoty. Wszystkie miały postawione te same wymagania. Karane były jednakowo bez względu na płeć. Owszem dziewczyny więcej histeryzowały ale za to więcej siedziały "w nagrodę " w domu. Nie odpuściła żadnemu. To też był model rodziny matka dom i dzieci mąż robi kasę. Tyle, że jak trzeba było to stanął nad latoroślą z ostrą miną i przypomniał mu gdzie jego miejsce.
-
pierwszy wariant
- rozmowy do skutku?! Jak wraca do domu zamykasz się z nią w jej pokoju i tłuczesz, tłuczesz (to znaczy tłumaczysz, dajesz przykłady,... że źle wychowałaś ją) co jest ważne w życiu i dlaczego. No i tak lata świetlne albo kilka dni.
- zabierasz ją na siłę na wyjazd - tylko wy dwie. Daleko od jej chłopaka, od twojego M na tak długo jak długo będzie trzeba. (bierzesz urlop jak trzeba to i bezpłatny)I tam zamykasz się z nią w pokoju, robisz to co chciałabyś robić z dorosłą córką. A niech się dąsa, niech focha ale i tak będzie słyszeć co mówisz. Może jedźcie w pobliże ośrodka narkomanów? małoletnich matek... A może wyślij ją do pomocy w hospicjum albo w domu starców? Już bym wolała aby powtarzała trzecią klasę niż zeszła na złą drogę. M czeka aż uporasz się z własną córką.

drugi wariant
zajmujesz się M i jego synem a córka nie słucha to pa, pa,
Owszem, możesz kazać wyprowadzić się córce ale bez dawania jej pieniędzy. Nie umie się podporządkować to ma sobie dawać radę sama. Ty gwarantujesz jej wikt i opierunek póki się uczy ale w twoim domu.

trzeci wariant
zajmujesz się sobą, swoimi potrzebami, marzeniami. Nie reagujesz na zachowanie córki. Jest dorosła i powinna zrozumieć a jak nie rozumie to jej sprawa. Za dorosłe dzieci nie możesz ponosić konsekwencji. Pasierb do matki albo do domu dla trudnej młodzieży. Zmuszasz M aby pozbył się syna w imię miłości do ciebie.

czwarty wariant
wypisujesz się z takiego życia. Pakujesz manatki i odchodzisz albo wywalasz wszystkich ze swojego mieszkania. Niech wszyscy radzą sobie sami bo ty musisz odnaleźć swoją drogę, swoje szczęście na ziemi. Nie chłopa, tylko poczucie własnej wartości, szacunek do siebie samej. Budzić się z uśmiechem a nie ze strachem. być pogodną, pewną siebie.

kolejny nie przychodzi mi do głowy. Może któraś dopomoże?
Gotowej receptury to nikt ci nie da.

A nie uwążasz, że zmiana Jej zachowania wynikać może z postawy jaką obserwuje u Twojego pasierba> On cokolwiek by złego nie zrobił to i tak skaczecie koło Niego jak wokół jajka. Za marną trójczynę w szkole chłopak żąda laptopa (czy czegoś równie drogiego). Może Twoja córa zaobserwowała,że nie warto się starać, nie warto być miłym skoro takiego gburowatemu gnojkowi i tak wszystko pod nas podtykacie?
Skoro jemu się "należy" to dlaczego nie Jej?
Nie wiesz czego Ona chce? To ją o to zapytaj? Czego oczekuje? Jak chciałaby żeby Wasze życie wyglądało? I absolutnie nie rób tego czego Ona żąda, ale to rozważ.

A jak wyjdzie z pokoju to nie możesz pójść za nią i drążyć temat?!
Popełniasz kolejny błąd wychowawczy - usuwasz się z drogi aby nie drażnić córki i mieć święty spokój (a wewnątrz serce pęka). A jak przyśle ci tego sms-a z pretensjami to o co? co wtedy robisz?
kjim mówi dobrze - ZAPYTAJ CÓRKI CO JA IRYTUJE i CO CHCE a potem rozważ jej słowa. MUSISZ WIEDZIEĆ CO DZIEJĘ SIĘ WEWNĄTRZ CÓRKI.

Nie daj się sprowokować jak cię wyzwie to powiedz, że powtarza się, że już od dawna wiesz jaką jesteś złą matką i to już słyszałaś wielokrotnie ale może przejdzie do konkretów bo potok obelg o niczym nie mówi. A teraz bardzo ją prosisz aby ludzkim głosem przemówiła.
Nie daj jej wyjść z pokoju. zablokuj drzwi. Powiedz, że tak długo nie wyjdzie póki nie zacznie rozmawiać z tobą. Niech krzyczy, ryczy rzuca, tłucze... czekaj cierpliwie aż szał jej minie.
Pisałaś kiedyś że posunęła się do rękoczynów - to niech spróbuje jeszcze raz - oddaj natychmiast z podwojoną siła, bądź przygotowana. Nie daj się zaskoczyć. Opracuj plan, kilka wersji... byleby by być zawsze na pozycji dominującej....aby uparcie dążyć do "złamania" córki, żeby wróciła twoja córeczka.

Sorry Ewarg, ale jej kolejnym krokiem jest wyjście do łazienki, a później z domu. Proszę nie mów mi o błędach, bo nie zniosę dołożenia mi kolejnej cegłówki z poczuciem winy. Jak ją zatrzymałam w domu to ta wezwała policję i zostałam upomniana, że nie mam prawa zatrzymywać dorosłej córkę.

Zazdrosna - dwoimy się i troimy a ty na wszystko mówi be....
Chcesz pomocy ale odrzucasz pomysły. Mażesz się zamiast wziąć w garść i walną córce pięścią w stół. Jak by mi zamknęła w łazience to bym poczekała aż wyjdzie, mieszkanie zamknęła a telefon wyrzuciła na jej oczach przez okno. Za wezwanie policji tak by oberwała, że zapomniała by jak się nazywa.
odbierz pieniądze, telefon..... ktoś musi być mądrzejszy, silniejszy w argumentach i powinien to być rodzic a nie dzieciak.

To przestań jej zapewniać nawet to najmniejsze minium. Pamiętam jak chciałaś lodówkę i nutellę zamykać na kłódkę przed pasierbem. Bądź konsekwentna wobec tego względem córki (ALE I WZGLĘDEM PASIERBA TEŻ!!!!!)  Odetnij córkę od wszystkiego. Jeśli kupiłaś jej telefon, masz prawo go jej odebrać/wyrzucić/połamać, niech zarobi na swój, jeśli płacisz abonament na jej telefon - rozwiąż umowę, jesli kupujesz bilet miesięczny na dojazdy do szkoły - na kwiecień jej tego luksusu nie zapewniaj, jeśli dostanie mandat za jazdę na gapę - to Go będzie musiała zapłacić , jeśli będzie potrzebowała nowy długopis do szkoły - niech go sobie kupi. "Przecież jest dorosła". Ale mów Jej dlaczego to robisz. Mów czego oczekujesz! Ona musi wiedziec , że to nie dlatego że M nastawią Cie przeciwko Niej, tylko dlatego , że chcesz zeby Ona w końcu wróciła. Wróciła do domu taką, jaka była wcześniej - mądra i miła. A nie zołzowata i złośliwa

A z jakiej racji " z tego co jest w domu"?
Powiem Ci, że jak rodzice podjęli swoją walkę z moim młodzieńczym buntem, to w lodówce świeciło tylko światło. Nie było mleka, mąki, ziemniaków. NIC NIE BYŁO. Do dziś nie wiem co oni wtedy jedli i kiedy, ale dla mnie nie było w domu nawet suchego prowiantu. Złamałam się i musiałam się podporządkować. Trochę to trwało, ale Im sie udało. A do łatwych charakterków nie należę

Kjim, wniosku o alimenty od córki mam się spodziewać? Dokąd się uczy wydaje mi się, że minimum trzeba zapewnić dziecku. Mylę się? Pamiętaj, że ta sytuacja trwa ponad rok, ona schudła choć zawsze była średniej postury, żywi się prawie wyłącznie u chłopaka, z tego co widzę też to on do niej wydzwania.

hmm ona ma ci za źle ze zajmowalas sie obcym dzieciakiem,wiem to na pewno,nie moze ci tego wybaczyć ze tak pokochalas M,ze zaczelas jego synem sie zajmowac a ona odepchnięta na dalszy plan

i sorry ale napisze to mogla mieć racje również w tym ze twój m nadtawial cię przeciwko niej,bo nastawial, powiem ci ze ja uciekalam z domu jak pasierbica mieszkala u mnie ale dziecko ze mną , nie poswiecilabym ani minuty cudzemu dzieciakowi kosztem swoich

Zazdrosna , Twoja córka na swój sposób przezywa rozwód , odrzucenie ojca ..i obcego faceta z nastolatkiem a jej domu-pomyślałaś o tym ?? Ty również oddaliłaś się od niej ..bo nowy facet i emocje z jego życiem.
Ja również uważam , że Twój M nie powinien wtrącać się do Twojej córki - on jest gościem w jej domu. .. zwalił Tobie ale i jej obcego gówniarza na barki .. a sam ulotnił się do roboty żeby spłacać swoje długi...
Myślę że za bardzo skupiłaś się na facecie i jego dzieciaku... córka źle odzywa się do obcego faceta który jej cos każe w jej domu... który zagarnął jej dom, i jej matkę ...

Pasierb traktuje Cię jak ...???? sama wiesz ... a i Ty i jego ojciec odpuszczacie mu , stwarzacie warunki .. TV, komputer..
Dlaczego pozwalasz M żeby źle traktował Twoje dziecko ??  ma już 19 lat...ale myślę że to dorastanie zostało zaburzone.. rozwodem, postawa ojca.. obcymi ludźmi w domu...
Ona nie ma swojego miejsca .
Ty tak bardzo bronisz swojego prawa do szczęścia i życia po swojemu...ale czy Twoja córka ma do tego też prawo ??? Powinna być roześmianą nastolatką która zwierza się matce z pierwszej miłości, razem kupują kosmetyki, ciuchy... chodza na fajne filmy .. czy jedzą nutelle ze słoika - a co ma ???
Obcego dzieciaka , obcego faceta - którzy mają większe prawa niż ona.
Pasierb sam sobie gotuje ??  pierze ???  nie dostaje grosza ??
Źle robisz że nie słuchasz się swojego rozsądku co do dziecka - popatrz na to -  jak nie było porad M to córka była dobrym dzieckiem??? Ty nagle zauważyłaś pod wpływem M swoje złe zachowania wychowawcze dla córki ????  dziwne.. skoro te złe zachowania powodowały że córka była ok..

Zazdrosna , jeszcze jedno.. po co M mieszkanie na boku????
trzyma sobie fortel jakby mu coś nie pasowało ?? to oznacza że on nie chce rozwiązywać problemów .. nie szuka rozwiązań dla wszystkich...tylko ma drogę ucieczki...

Pewnie masz rację, choć ja zawsze pytałam ją ojej plany np. na weekend i zanim na coś się zdecydowałam najpierw z nią rozmawiałam. Ona tylko na początku jeździła z nami, z M i jego synami, później się wycofała. Jak zostawałam w domu, a M jechał gdzieś z synami to młoda nie raz nawet ze swojego pokoju nie wyszła. Wolała spędzać czas z rówieśnikami. Kiedy mieszkałam z nią sama bardzo mi pomagała w domu, dzieliłyśmy się obowiązkami i razem podejmowałyśmy decyzje. Odkąd zjawił się, to z nim wszystko uzgadniałam i tu pojawił się bunt, że musi się podporządkować. Dodatkowo M jako osoba stojąca z boku dostrzegł moje błędy wychowawcze, które ja korygowałam. Nie podoba się to do dziś dziewczynie. Przeszłość przeszłością, ale co zrobić teraz, jak naprawić te relacje. Może to w tej chwili nie możliwe, skoro ona mnie ignoruje? Może muszę poczekać na jej ruch, kiedy będzie mnie potrzebować? Kazać M się wyprowadzić i pokazać córce, że osiągnęła swój cel? Zmieni to nasze relacje? Jakoś w to wątpię...
M przy młodej wtrąca się i reaguje na jej karygodny brak szacunku do mnie, np przeklinanie.

Zazdrosna jakoś tak z ogółu zeszło na temat Twojej córy, ale nie odbieraj tych wszystkich postów jako jakiś atak na Ciebie. Broń Boże. Każda z nas przedstawia jak to z boku wygląda, dajemy Ci pomysły na ratowanie sytuacji, ale to od Ciebie będzie zależało czy chcesz cokolwiek zmieniać i ewentualnie jakimi sposobami.

Sprawa z mieszkaniem M też mi się wydaje dziwna, bo mając mieszkanie na boku i go nie wynająć , to czysta niegospodarność lub, tak jak piszę Lusilju - zostawienie sobie otwartej furtki na potrzeby ewentualnej ewakuacji (bardzo zapobiegawczo z Jego strony i ma na Ciebie haka, bo jakby co, to żegnaj Malutka)
Może jakby wynajął mieszkanie, to nie musiałby tyle w tej robocie siedzieć?
Może jakby nie siedział tyle w robocie to zająłby się w końcu tym, na czym podobno Mu najbardziej zależy - na swoim synu?
Może jakby się ON w końcu zajął swoim synem, to Ty nie musiałabyś świecić oczami przed swoją córką, że się poświęcasz obcemu dzieciakowi, może miałabyś więcej argumentów do rozmowy z córką......itd, itd, itd

EDIT: nawiązując do powyższego posta EWARG: Tez uważam , że bezczelnie ze strony Twojego M jest zarzucanie Ci błędów wychowawczych, skoro sam najlepiej syna to On nie wychował. Baaaa   i nie wychowuje nadal!!!!

Z drugiej zaś strony drogie babeczki czy zachowanie córki Zazdrosnej nie przypomina Wam zachowania takiej pasierbicy Doruli (która ma macoche za nic i szargęsi się w jej domu) , czy nie przypomina Wam to zachowania pasierbicy Margerity, która walczy z macochą o pozycje w jej domu? Czy córka Zazdrosnej nie próbuje walczyć o pozycje z "ojczymem" w tym domu. Czy nie każe wybierać Zazdrosnej: albo ja albo ten facet?

Ja dodam od siebie ze jak z nami mieszkala pasierbica to mój syn chociaz nie mial 19 lat a był dzieckiem ale miał nienajlepszy okres  ,wiec na nim to sie odbiło,staralam sie mu poświęcać czas a nie jej,bo dla mnie najwazniejsze są wlasne dzieci

Zazdrosna  ja tez nie oceniam ,nie atakuje i nie uwazam zebys miala zle intencje
natomiast uwazam,ze w twoim wlasnym mieszkaniu wiecej wolno obcemu gowniarzowi
niż twemu dziecku,twój m będzie mial powod do radosci jak znam życie,ale tak jak kim napisala
chlopakowi nikt nie chowa jedzenia i nic nie utrudnia,ojciec wlazi mu w doope,
gowniarz jest polowe mlodszy od twojej corki a ty sie z nim cackasz,a jestes u siebie
a m napuszcza cię na twoje dziecko ,n
bo co jak będziesz na nią zła to zajmiesz sie jego.....

Zazdrosna, wspierasz M w wychowaniu syna... on powinien wspierać Ciebie w relacjach z córką .
Nie musisz go wywalić , ale może uzgodnić czas dla każdego .. miejsce dla każdego.. ciężko doradzać.
Ja o czas i miejsce dla syna musiałam sama zawalczyć .
Gdy skupiłam się na sobie i swoim synu o dziwo M zaczął również więcej na nas zwracać uwagę .
Pewnych rzeczy już nie zmienimy... nie wszystkie błędy da się naprawić .. ale nigdy nie można odpuścić własnego dziecka .
Piszesz że zostaniesz sama bo młoda sobie ułoży życie??? dlaczego stawiasz sprawy albo facet albo dziecko ???? a jaką masz gwarancję że jak teraz zaprzepaścisz dziecko dla faceta ..to że on ten facet będzie z Tobą do końca ??? żadnej!!

trzeba pogodzić obie osoby ważne w życiu. Ty nie wywalasz pasierba .. wierze że nie dlatego że boisz się iż jego ojciec wtedy odejdzie .

Ja myślę że M powinien skupić się na synu - odsunąć się trochę z Twojego domu - niech idzie do kawalerki - na tydzień, 2 .. miesiąc . Ty powinnaś zrobić miejsce dla własnej córki.. oboje powinniście skupić się na swoich dzieciach...
Masz as w rękawie .. ten wyjazd córki. .. trzeba wiele rozmów , a do nich musi być tło , miejsce i czas...trudno o nie jak w domu obcy ludzie .
jeśli M Cię kocha to powinien zrozumieć... jego syn jest ważny ..nie opuszcza i nie odpuszcza go sobie pomimo jego zachowania... więc dlaczego oczekuje że Ty odpuścisz swoje dziecko ???

Dziękuję Chceuciekacstad za konkrety, dziękuję bardzo wam wszystkim dziewczyny. Dużo mnie nauczyłyście i dałyście mi do myślenia. Jestem wdzięczna, może w końcu coś drgnie. Życzę wszystkim szczęścia i wiele radosnych, beztroskich chwil. Wiele pracy przede mną, ale w końcu wiem jaki obrać kierunek

Paradoksalnie sama myśl o wolnej przestrzeni sprawiła, że poczułam się lepiej. M też rzucił mi dzisiaj, że może powinien się wyprowadzić. Może boję się przyznać sobie do tego, że jesteśmy sobie potrzebni, bo wzajemnie sobie pomagamy, a przecież miłość to nie rodzaj handlu wymiennego. Pamiętam słowa Beaty Pawlikowskiej, które twierdzi, że jak się już tylko zastanawiamy dlaczego z kimś jesteśmy to znaczy, że to nie jest prawdziwa miłość. Jeśli naprawdę się kogoś kocha to, chcemy po prostu z kimś być i nie zadajemy pytań. Wiem, że po rozwodzie bardzo potrzebowałam oparcia, podobnie M i tak nas los do siebie przygnał. Tyle razem się kłócimy o dzieci, odchodzimy od siebie i wracamy może faktycznie to nie jest to. Gasnę w tym związku, M nic nie mówi o małżeństwie, ja chyba też  nie chce. Cudowne chwile są za nami, nie chcę męczyć się z pasierbem, a żeby późnej okazało się, że wszystko na marne. Może potrzebujemy takiego testu, boję się, bo nigdy nie byłam sama, ale coś mi każe zaryzykować. Chcę przytulić się do męskiego ramienia kładąc się spać, mogę stracić wspaniałego człowieka. Przyszłość to jedna wielka niewiadoma, ale coś mi mówi, że to właściwy wybór. Mam nadzieję, że odzyskam córkę, wzruszyły mnie te słowa, które są moim marzeniem.

Dobrze, że jeszcze mam syna, poświęcam mu znacznie więcej czasu.

Zazdrosna, ja myślę że można to wszystko poukładać - Was z M i dzieci.
Ustalcie jakieś wspólne dni dla was - bez dzieci . .. wasze dzieci to nie przedszkolaki, można ich zostawiać samych - to też uczy odpowiedzialności. Pasierbowi ewidentnie to potrzebne ..a i M może zmieni podejście do chłopaka jak zobaczy jaki z niego pasożyt ! może zacznie wychowywać !

A,.. wiosna idzie ..hmm już jest !\
Zazdrosna - pomyśl o tych chwilach w wannie , czystym domu - tak jak go zrobiłaś - miłych porankach bez wrzasków ... zakupach , spokoju...zajmij się sobą !!- może kosmetyczka ..może nowy ciuszek - To Twoje jedyne życie !!- wiem że myśl o wyprowadzce M boli i straszy . . ale zobacz pozytywne strony tego !!
Doceń siebie i kochaj siebie - wtedy i inni będą Cię kochać !