Być drugą i macochą

Niestety nie. Nie mogę wyprowadzić się ze swojego mieszkania. Po drugie już lata minęły odkąd pokłóciliśmy się z mężem o dzieci. Owszem, zgrzyty pomiędzy nami zdarzają się ale o relacje pomiędzy nami a nie o dzieci. mój mąż wyleczył się z chorej (wg mnie) miłości do dzieci. Przestał im wynagradzać rozwód z ich matką.

Matką Teresą nie jestem i nie chcę być. Świata nie mam ochoty uzdrawiać. Wrednych osób jest cała masa, które zrobią wszystko aby drugi nie miał lepiej od nich.
To nie ja udzielam tu komukolwiek rad Tylko między innym Ty. Dowartościowuje się to?

Zazdrościsz, że ułożyło mi się życie w kolejnym związku i dogaduje się z pasierbami?!
Twój problem ale nie twoje forum a tak się zachowujesz. Jakbyś wszystkie rozumy pozjadała. Los doświadczył się brzydko ale sama nie zachowujesz się lepiej.

Owszem, nadopiekuńczość rodziców do dorosłych dzieci jest chora. Ale napisałam, ze miłość ojców to dorosłych córek nie różni się niczym od miłości tamtych ludzi z tym że to jest ich wspólne dziecko. Ciekawe czy też byście tak walczyły gdyby taką samą miłością kochał wasze wspólne dziecko.

każdemu wydaje się, że dobrze wychował swoje dziecko i że jego metody i sposoby są właściwe a tymczasem nie ma złotego środka.

witam serdecznie Was Wszystkie!

trochę o mnie: jestem w związku z mężczyzną posiadającym 6-letnią córkę, sama dzieci nie mam. ja jestem przed 40-ką on po. razem od 1,5 roku i właśnie co podjęliśmy decyzję o wspólnym zamieszkaniu. dziecko mieszka z matką.

mój partner korzysta z pomocy psychologa i jest zadowolony, ja też widzę efekty.

on oczywiście jest zakochany w swojej księżniczce (nie mylić ze mną). przepraszam, ale nie mogłam sobie nie pozwolić na ten żarcik.

dziewczyny. włos mi na głowie staje, jak czytam Wasze posty. na razie jest ok, ale boję się, że wszystko przede mną. niektóre zachowania mojego partnera, to wypisz wymaluj Wasze historie. ja na razie nie miałam nieprzyjemnych sytuacji z jego córką, ale on tak. na początku oczywiście byłam pełna optymizmu, bo to przecież jeszcze dziecko, niczemu niewinne itp. teraz zaprowadziłam podział na nasze sprawy i jego sprawy (czyli wszystko, co dotyczy dziecka i byłej). powiedziałam mu, że nie chcę tego słuchać. on mi zarzuca brak wsparcia, więc ja wtedy pytam czy poopowiadać mu o moich byłych facetach. jeśli taki komunikat nie dociera, zaczynam z grubej rury opowiadać jak było z Tomaszem, a jak było z Markiem. brakuje mi już cierpliwości. na argument "wiedziałaś, że mam dziecko" ja: "wiedziałeś, że nie mam dziecka". ogólnie przepychanki są, ale znacznie więcej jest zgody i miłych chwil. zastanawiam się czy wszystkie związki z partnerami po przejściach tak wyglądają. czy tu na forum jest tylko jakiś niewielki odsetek kobiet, które nie są zadowolone z obecnych związków.

sporo czasu zabrało mi czytanie tych wszystkich historii, ale znalazłam dużo cennych uwag i przestróg. dzięki Dziewczyny!

panienka_z_okienka
"on oczywiście jest zakochany w swojej księżniczce (nie mylić ze mną)."

Świetne, uśmiałam się.
A tak na serio, im szybciej sie do tego przyzwyczaisz, tym mniej pózniej będzie bolało.

Owszem, dalej będę trzymała swego, gdyż to TY WIESZ LEPIEJ ODE MNIE JAK WYGLADA MOJE ŻYCIE.
A na to nie pozwolę sobie.
Chętnie więcej do ciebie nie będę się zwracać. Jednak aby tak było musisz zaakceptować fakt, że mnie udało się.

Zazdrosna też mocno szarpała się i w końcu zauważyła ile dobrego robi dla niej jej partner, że w stosunku do syna w końcu obrali wspólny front. Pewnie do pełnego sukcesu jeszcze daleka droga ale idą nią. A były momenty, że sama uważałam, że lepiej aby rozstał się niż ma się tak męczyć.

Nasze dzieci tez potrafią nas wkurzyć na maksa.

Piszę dla wszystkich które tu wchodzą, żeby wiedziały, że jest szansa na wspólne życie w kolejnych związkach ale tylko gdy oboje chcą tego samego.

Ewarg napisał:
'Ja nie utrzymuje, nigdy nie utrzymywała obecnego męża i jego dzieci. Wręcz odwrotnie."

Możesz wyjaśnić, co to znaczy?

Przejęłam inicjatywę w relacjach z pasierbem, a M mi się do tego nie wtrąca, a wręcz wtóruje gdy, młody ma jakieś opory. Przestałam się wysługiwać M tłumacząc, że to nie moje dziecko. Paradoksalnie wolę, gdy M nie ma w domu, co umożliwia mu dużo pracować, gdyż młody na nim niczego nie wymusza. M jednak kosztowało wiele pracy, by przejrzeć na oczy i nie dawać się manipulować chłopakowi. Myślę, że M nie ma wyjścia, bo albo zgodzi się z moimi metodami wychowawczymi, albo będzie musiał się z synem wyprowadzić. Kocham go za to, że czasem nawet ze złości na młodego przesadzam i wręcz czepiam się wymuszając na chłopaku, by zrobił coś dobrze kolejny raz, a M tego nigdy nie podważa. Nie zawsze trzymamy wspólny front, gdyż M najchętniej odpuścił by chłopakowi wiele, nauczyłam się jednak reagować na to nawet przy M. Chłopak z jednej strony mi nie odpyskuje, gdyż ma do mnie większy dystans, bo z ojcem zawsze wchodzi w polemikę, co mnie doprowadza do szału i dlatego sama wole załatwiać z nim pewne sprawy, a z drugiej strony zwłaszcza przy ojcu stara się ignorować moje prośby i nakazy. Mój dom, moje zasady, albo się to podoba, albo droga wolna. Radzę to każdej macosze, nawet gdy ta mieszka u partnera, gdyż wtedy jest to wasz wspólny dom. U mnie kilka 'przeprowadzek' przeważyło szalę.
Nauczyłam się jeszcze jednego, M stara się ingerować w moje sprawy związane z córką także te związane z pieniędzmi. Zawsze ceniłam sobie jego rady i uwagi jednak teraz biorę pod uwagę tylko te, których on sam stosuje wobec swoich synów. Np. M czepia się, że pozwalam młodej na wyjazd szkolny, gdyż jej zachowanie pozostawia dużo do życzenia, jednak sam uważa, że jego syn pomimo różnych chuligańskich wybryków powinien brać czynny udział w imprezach i wycieczkach szkolnych.
Jednak nie jest tak różowo i codziennie zastanawiam się czy warto się tak z młodym użerać? Czy nie lepiej znaleźć sobie kogoś bezdzietnego, kto będzie chciał spędzić trochę czasu z moimi częściowo już dorosłymi dziećmi? Zawsze jednak znajdziemy czas, by spędzić go bez dzieciarni i to są wspaniałe chwile. O dzieciach dużo nie rozmawiamy, gdyż nasze zdania są podzielone i często doprowadzały do sprzeczek.
Poza tym dzieciak dzieciakowi nie jest równy, wiem to na przykładzie moich dwóch pasierbów. Jeden jest do rany przyłóż, drugi mnie i nie tylko doprowadza do furii. Zatem nie ma dwóch jednakowych przypadków i nie ma co uogólniać. Dużo, a może i nawet wszystko zależy od podejścia rodzica. Człowiek musi chcieć się zmienić dla dobra partnera, inaczej lepiej porzucić złudzenia i odejść.
W jednym Ewarg nie zgodzę się z tobą, dzieci nie są najważniejsze w rodzinie, bo to partnerzy stanowią jej fundament. Dzieci mieszkają z nami przez jakiś czas i odchodzą, wchodzą we własne związki, które dla nich są ważniejsze od rodziców. Owszem wszystko musi się zazębiać i dla każdego trzeba znaleźć czas, jednak przede wszystkim liczy się partner, z którym chcemy spędzić całe życie. Wszelkie tu opisywane wyżej sytuacje nieodciętej pępowiny w przypadku dorosłych córek są dla mnie chore. Ja mając wybór pomiędzy dorosłą córka, a partnerem wybrałabym własne szczęście, co oczywiście nie znaczy, że wypięłabym się na nią. Jednak jeśli ona, by nie zaakceptowała mojego związku to ma do tego prawo, jednak ja swoją decyzję podjęłabym kierując się swoim zdaniem. Jeśli czyjś facet zadowala swoje dziecko pomijając partnerkę, to nasuwa mi się tylko jedno - nie zależy mu na niej i traktuje ją wyłącznie jako wkład do łóżka. Pomyślcie o tym kochane, szanujmy się. Nie piszę tego z zazdrości do pasierbów, tylko na podstawie własnego małżeństwa, które nie miało szans właśnie przez moje faworyzowanie naszych dzieci w stosunku do męża, dużo mnie to nauczyło. Każdej życzę szczęści z właściwym dla niej facetem
A tak już odbiegając od tematu- zamiast wściekać się, że mąż zapomniał o ważnym dla mnie święcie, nie lepiej przypomnieć mu o tym kilka dni wcześniej, może z małą sugestią pożądanego prezentu? Skoro nasi mężczyźni są zabiegani i wcale to nie świadczy to o ich uczuciach, tylko o ograniczonym umyśle, co potwierdzone jest naukowo, a wiele zaoszczędzi nerwów i rozczarowania obojgu.

Staram sie nie wypowiadac ,w tym watku .Moj epizod macoszenia byl krotkotrwaly .Zakonczylam bo .nie po drodze bylo nam z wychowaniem dzieci ,a zwiazek tez zbyt krotki .Lus ty tez swoje macoszenie skonczylas dawno temu ,dawniej niz ja .
Uwierz ,ze ludzie potrafia sobie poukladac zycie w roznych konfiguracjach .To sie zdarza .To ,ze Ty nie podolalas temu ,nie stanowi o tym ,ze jestes gorsza . Nie nadawalas sie na taki uklad Ale uwierz ,ze mozna .Nie atakuj innych ,ktorym sie udalo .Nic nie stracily .Zyskaly .Rodzine .

Ewarg,
po pierwsze rozróżniłabym role ojciec i matka w normalnej, przeciętnej rodzinie. Do matki należy przede wszystkim obowiązek opieki nad dzieckiem, do ojca jego utrzymanie. Dlatego ja wiążąc się z facetem i mając nieletnie dzieci kierowałabym się nimi już na początku związku. Dla faceta jego kobieta jest priorytetem, zawsze można mieć kolejne dziecko, jednak bez wybranki życia jest to nie możliwe. Każdy facet w swoim życiu będzie kierował się swoimi potrzebami fizycznymi ponad opiekę nad dzieckiem. Ja poznając M upewniłam się, że nigdy nie będzie się starał o dzieci, które wychowywała jego ex. Dlatego wciąż mam żal, że się do tego przyczynił, bez mojej zgody. Buntował syna i robił na przekór jego matce do tego stopnia, że ta przestała sobie dawać z nim rady. On natomiast pragnął swoich dzieci przy sobie, dla zapewnianie własnych wyobrażeń nie zważając, co jest lepsze dla synów. Co więcej nigdy się nimi tak na prawdę nie zajmował, no może po kilkunastogodzinnej pracy, jak wracał do domu, bo tego wymagała od niego ich matka. Teraz też mało zajmuje się swoim synem, w większości pozostawiając młodego samego lub pod moja opieką. Może kiedyś wybaczę M, jednak na razie nie umiem, stąd pewnie nasze problemy, gdyż chłopak jest nieprzeciętnie upierdliwy. M proponował mi wyprowadzenie się z domu, by nie znosić fanaberii mojej dorosłej córki, ja zrobiłabym to bez wahania jednak na porównywalne warunki lokalowe, nie do kawalerki M. Co więcej, ja nigdy nie wymagałam od M, by zajmował się moimi dziećmi, robię to sama i mam cholerny żal, że on wymaga tego ode mnie. Może dlatego M jest dla mnie taki dobry, może ja z tego powodu  jestem taka wściekła i wredna w stosunku do pasierba, po prostu oboje zostaliśmy zmuszeni do przebywania ze sobą i nikt nas o zdanie nie pytał.

Oświeć mnie jak tego dokonałaś? Widzisz ex M ma gdzieś to czego chcą jej synowie. Starszy nie dogaduje się z jej mężem, więc odkąd chłopak mieszka z nami to ona go do siebie nie zabiera i nie interesuje się nim, może nasze w tym zbawienie.
Co do młodszego, fajny, mądry chłopak, choć zaniedbany, do szkoły nie chodzi, bo niedopilnowany. Matka nie płaci za mieszkanie i syn boi się, że wyrzucą ich z mieszkania. M mi dziś powiedział, że mówił synowi, że ma się nie martwić, bo zawsze może z nami zamieszkać. Niby żal mi dzieciaka, ale zdaję sobie sprawy ile by mnie to pracy kosztowało. Na razie nie ma o czym mówić, bo ex tak łatwo się nie obarczy alimentami, z syna ma też dobrego parobka, bo on jest chętny do pomocy. Sama nie wiem, co zrobię w razie czego.

LUSILJU to dokładnie jak u mnie, ile w tedy pasierbica miała lat? Może i ja sobie jakąś pracę wyjazdową poszukam, dzieci mam już duże, więc i niańczyć nie muszę. Ciekawe, jak w tedy zachowałby się M, gdyby musiał mojego syna choć z obiadem ogarnąć co weekend. Pewnie uciekłby do swojej kawalerki lub do mamusi z synem.

Dziewczyny jestem pełna podziwu dla każdej z osobna.  Ja jednak mam problem z kobyłą 22-letnią po rozwodzie.  Ma swoje mieszkanie a mieszka u mnie.  Qrwa mać jak tak można???  Nie rozumiem...

wiem ,jak mozna odczuwać zmęczenie materialu użerając sie z cudzym dzieciakiem,ja uciekalam do tego stopnia w prace ze dzisiaj to nie wiem jak funkcjonowalam wtedy,ale moze to wlasnie nie pozwolilo mi zwariowac,czasem jechalam prosto do matki po młodego i zostawalam tam informując męża ze boje sie ze zadne za kierownica z dzieckiem w aucie byleby nie oglądać córusi,nie slyszec jej ,nie musiec znosić napadów zajoba,jaki fundowala regularnie,mój mąż nie rozpieszczal jej i nie poblazal ale i sie nią nie zajmowal,szczerze to mi bylo nawet na reke ze ona taka jest ,bo to bylo wytlumaczeniem mnie samej przed sama sobą,ja jej powrot do matki do dziś traktuje jak los na loterii,chociaz nie mogę powiedzieć maz na mnie presji nie wywieral jakoś szczególnie,owszem fochy byly ale bez szału,rozumial ze to trudna zawodniczka ,a ja sie do zapasów nie nadaje,zresztą kiedyś powiedzialam ze jeśli będę miala do wyboru swoje zdrowie i spokój moich dzieci,  a zamieszkanie z nią to odejdę i sie za siebie nie oglądnę,jak ja matka wychowala  z taka sie meczyla,jej dopiero dala popalic
zwlaszcza przy jej obecnym gachu ,rekoczyny ,wyzwiska ,prochy,wszystko bylo,wyciąganie kasy,nawet od babki co nad grobem stała,zero skrupułów ,maz nawet połowy nie wie co zmalowała,ze nie wspomnę o nadzorze kuratora,

margarita u ciebie to juz wogole jakiś koszmar,babsko dorosłe uczepione swego ojca  jak malpa liany,zazdrosna dobrze ci radzi,ultimatum i tyle,ja bym nie wydzierzyla ani dnia,zebralabym doope i tyle mnie widzieli,kołchoz masz nie dom ..........facet jest totalnie nieasertywny,dal wejść na glowe i manipulować swoim zyciem gowniarze

ja doczytalam opis zycia margarity,kurde no nie mam słow.........dorosła baba,juz zdążyla za maz wyjsc i sie rozwiesc,przylazi do domu partnerki swego ojca,NIE DA SWOJEJ MATKI,tylko do obcej dla niej osoby,panoszy sie i szczuje swego ojca na jego ukochana,Margarita chudnie i zadrecza sie przez wrzoda ktorego gosci POD SWOIM DACHEM,PRZY CZYM WRZOD JEST DOROSLY.....ja napisze co ja bym zrobila  po przeczytaniu zwlaszcza tych sensacji ktorymi nakarmila ojca corusia.....
spakowalabym jej manatki i wystawilabym za prog i nie byłoby takiej siły ktora zmusilaby mnie zeby jej kiedykolwiek te drzwi otworzyc

Margerita nie ma na swiecie takiego faceta dla ktorego warto byloby poswiecic zdrowie,NIE MA ,masz coreczke ,musisz byc dla niej oparciem a nie kłebkiem nerwow,przez czyjegos dorosłego bachora,jestes w swoim domu,usiadz z partnerem i najwyczajniej w swiecie powiedz mu,ze czas jaki dalas na mieszkanie jego corki dobiegl konca,twoja decyzja jest nieodwołalna,jutro ma jej tu nie byc,to JEST PROSTE ,PROSTSZE NIZ MYSLISZ, nie boj sie ze on pojdzie z nia,jesli nawet to wroci,po kilku dniach wspolnej sielanki z leserka

pisalam wam juz ze mojemu mezowi pomogl paradoksalnie negatywny przyklad w rodzinie,jak konczy sie malzenstwo przez corusie zlosnice,w sumie to nawet dwa malzenstwa,chyba.......

otóż maloznkowie mieli dwoje dzieci ,syna i corke,z synem byly umiarkowane problemy,natomiast corka,ooooo szok,oczywiscie corusia tausia,hołubiona przez niego,rosłą jak pasożyt ,wszyscy ja wyreczali,az zazela skakac do swojej rodzonej matki i buntowac ojca,dramat ten trwal jakos ze 2lata,matka bylą wrakiem,miala odpowiedzialna prace,w pracy autorytet w domu tyranizowana przez 17-18 letnia sucz,tak tak nie boje sie tego slowa uzyc,w koncu nie wytrzymala tego,wyprowadzila sie ,odetchnela znalazla meza ,urodzila w dosc,,zaawansowanym ,,wieku dziecko,uspokoila sie,dzis to nie ta sama osoba,po latach ojciec corusi ,poznal kobiete ,po prejsciach,taka spokojna szara myszke,corusia i synus byli juz dorosli,mieli rodziny,jednak corusia tatusia nigdzie nie pracujac byla codziennym wielogodzinnym gosciem  A WLASCIWIE PANIA DOMU W DOMU OJCA ,po pojawieniu sie nowej zony ,ani myslala z tej roli zrezygnowac,zaczal sie konflikt ,wlasciwie to dramat,wprawiona juz na własnej matce ,nie miala skrupulow by dreczyc kolejna osobe,teraz wyedukowana ,bezkarna dreczyla te kobiete,horror trwal ,wyzwiska ,tekstu,,goowno masz tu do gadania,, itp podrzucanie do bawienia swoich dzieci ,wyciaganie kasy od ojca,wmontowanie ojca w pozyczki,doszlo do tego ze nawet ta szara mysz zaczela sie buntowac,no to kiedys jak byla bez proacy,corusia tak przerobila ojca ze nie dali jej dostepu do lodowki i kobieta 4 dni siedziala glodna,szok.....
pech chciala ze wlasnie w tym czasie bylam u niej poniewaz jakis czas wczesniej prosila mnie o zalatwienie namiarow na prace w Niemczech(opiekunka),nagralam jej wszystko poniewaz ona byla tym wszystkich tak udreczona ze stala sie jakby bezwolna,doszedl epizod depresji,zaczely sie choroby roznej masci itd,koniec koncem wyjechala,pozyczylam nawet pieniadze na poczatek,no i zaczelo sie nagle jej maz zapalal miloscia,zwlaszcza jak wyciagall od niej pieniadze na remonty JEGO domu,dala raz,dala drugi,az ktoregos dnia podsluchala rozmowe z corusia,byla w szoku ,bylo o dojeniu tej przyglupiej krowy co to sie do podcierania niemieckich doop nadaje i tym podobne,po tym co uslyszala i po kilku kolejnych incydentach przez prawie rok nie dawala znaku zycia,w miedzyczasie jej maz stracil prace,zaczal sie upominac o kase,przyjechala,zrobila jakies smieszne zakupy ,byly swieta,po czym pojechla do matki,po kilku  tygodniach byl pozew rozwodowy,a mina corusi i jej tatusia bezcenna..............

mortisha dawno mialam pisac ale dla mnie ty jestes świeta,serio to pisze,tyle wkladasz w wychowanie nieswojego dziecka,trudnego dziecka,podziwiam cie za to ze ci sie chce z nia szarpac,musisz byc aniołem bez dwoch zdan inaczej  bys pekla juz dawno

tak czy siak ja podziwiam ze ci sie chce i ze ci zalezy,bo to co czytalam jest wyzwaniem ,dla mnie  do pojecia przy wlasnym dziecku ale obcym......
czy dziewczynka jest zdiagnozowana? bo czytalam wczesniej i w innym chyba watku co pisalas??

moze tez dlatego ja a nic tego pojac nie umiem  bo dla mnie tak cenny jest spokoj i stabilnosc emocjonalna,ja nie znioslabym nawet jednego takiego wybuchu jak tu opisywalas,to wiem na pewno

a wlasciwie to sorry za wscibstwo,ale co sie dzieje z jej matka?

Dziękuję za wsparcie. Wątpię aby dotarło.
Lenistwo, własna wygoda, egoizm - to są cechy które zaobserwowałam u niektórych macoch. No i nie dziwię się, że i te związki rozleciały im się. Żaden człowiek nie może dostać wyboru dziecko albo partner, a dorośli powinni rozumieć, że czasami nie ma wyboru. To dorośli powinni uczyć akceptacji, wyrozumiałości... a większość macoch krzyczy JA, JA, JA.... To nie moje dziecko...
To odpuść faceta skoro nie akceptujesz jego dzieci.

Wy nic nie musicie oprócz jednego.... ujadania na dzieci partnera  (a przecież to część jego samego) i przejmowanie kontroli nad ich portfelem. Niejedna nie est żoną ale pieniądze to wspólne.

Zgadzam się. Dlaczego zatem nas macochy stawia się przed takim wyborem ? Dlaczego nikt nie pytał Zazdrosnej o zdanie i postawiono Ją przed faktem dokonanym , że pasierb od dziś będzie mieszkał w Jej domu? Dlaczego nikt nie bierze pod uwagę zdania Margarity i stawią się Ją pod ścianą, że TA PANNICA będzie tu mieszkać i koniec !? A jak się nie zgodzisz to PA PA....... Nikt nikogo nie powinien na siłę uszczęśliwiać dzieciakiem, takie decyzje powinny być podjęte wspólnie przez Partnerów i oboje powinni trzymać jeden , wspólnie ustalony front. Jednak Ci konkretni Panowie, nie zastanowili się nawet przez chwilę, że stawiają swoje Partnerki pod ścianą i to IM każą dokonać wyboru.

Zbiegły się nasze wypowiedzi. Powtórzę jednak - to nie dzieci są winne tylko ich ojcowie,  partnerzy oszukali je, nie szanują ich zdania, woli i potrzeb. To dupek który wygodnie usadowił własny tyłek, egoista. Ktoś taki nie zasługuje na szacunek skoro sam nie szanuje.

zazdrosna
odnośnie dorosłych pannic żyjących na koszt rodzica?
Tu były dyskusje na temat nie małolatów i dorosłych.
Rozumuję tak samo jednak wiem, że życie pisze różne scenariusze i rodzic dorosłemu dzieciakowi też nie potrafi postawić granicy, wyegzekwować szacunku dla siebie. Nie pochwalam tego ale to tylko dowód, że miłość rodzicielska potrafi być ślepa tak samo jak miłość do partnera.

Wiecie, że mam już dorosłe, w pełni samodzielne dzieci ale mam rodzinę koleżanki, sąsiadów, współpracowników i widzę jak bardzo rodzice nie potrafią dostrzec, że ich dzieci już muszą same ponosić konsekwencje swoich czynów, być samodzielne a nie wisieć na rodzicu.
Zresztą też widzę grupę rodziców, którzy nie pozwalają dorosnąć i być samodzielnym swoim dzieciom. Które nie tylko wyręczają je we wszystkim to jeszcze wmawiają im, że nie dadzą sobie rady same, że nic nie potrafią. ...
Oj o rodzicielstwie, wychowaniu dzieci można dyskutować i nie będzie końca.

Ja nie popieram nadopiekuńczych rodziców.

Oj nie do końca było tak różowo.
Mamusia robiła pranie mózgu, robiła i jątrzyła, tylko mój mąż jest dobrym dyplomatą i potrafił z chłopcami rozmawiać. Nie jedne wieczór przegadał z nimi tłumacząc, tłumacząc i jeszcze raz tłumacząc na czym życie polega, co się stało w ich życiu. Przyznaję, że była to moja sprężyna po tym jak ich matkę wyrzuciłam za drzwi. bardzo wtedy się bałam, że chłopcy znienawidzą mnie. Mąż błyskawicznie zajął się tematem. Chłopcy zostali natychmiast "wyprostowani". Była konfrontacja i dzieci poznały prawdę. Poza tym pisałam, że z najstarszym synem nie było tak łatwo. On był najbardziej zmanipulowany przez matkę. Nie tolerował mnie, obrażał. Mąż w końcu odciął się od niego. Cierpiał ale powtarzał, że wierz iż nadejdzie dzień, że syn wybierze czyja prawda była prawdą i wróci do niego z pokorą. I cholera miał rację. Po kilku latach (w minione Boże Narodzenie) ten z żoną zawitali w naszym progu i przeprosili ojca i mnie. Oj było płaczu, było.

KJM
NIE POTĘPIAM ŻADNEJ Z WAS. Dlatego tu wchodzę aby dodać otuchy, żeby pokazać, że w końcu kiedyś będzie dobrze...
Niestety nie wybieliłabym tak mojego męża. Nigdy nie miałam ochoty wychowywać jego synów gdyż od początku widziałam jak bardzo różnimy się w tej kwestii. Mój mąż też był tym ojcem który dzieciom chciał wynagrodzić rozwód rodziców. Skończy kiedy zamieszkały z nami. Wcześniej zawlokłam (na siłę) go do psychologa - dwukrotnie bo szlag mnie trafiał jak widziałam jak nim manipulują a on jak to ciele robi co dzieci chcą a moje słowa powodowały tylko awanturę. Dostał wybór - albo idzie do psychologa albo rozstaniemy się (w duchu modliłam się aby psycholog mówił tak ja ja myślę). wepchnęłam go do gabinetu na siłę. Za drugim razem to było w ramach odświeżenia pamięci. Mój mąż zrozumiał, że dzieciom w ten sposób nic nie wynagrodzi. Że będąc uległym ojcem krzywdzi je. (przez to stracił kontakt z najstarszym bo ten nie mógł pogodzić się że ojciec zmienił się a mnie było z tym łatwo żyjąc w świadomości, że ja przyczyniłam się do tego).
Tyle, że to miało miejsce nim chłopcy zamieszkali z nami na stałe i kiedy wprowadzili się to ten temat był już ogarnięty. Poza tym zdał sobie sprawę, że teraz tylko od niego samego zależy los jego dzieci i wziął to na klatę z pełną świadomością. Matka już nie dała rady jątrzyć. Chłopcy już sobie nie dali choć przyznali nie raz próbowała.
Uwierz, że dość często mówiłam głośno, że przy dzieciach mojego męża robiłam dużo więcej niż przy swoich gdy byli w ich wieku ale ponieważ to nie moje to dostosuję się do metod wychowawczych ich ojca. Zresztą nie było opcji aby było inaczej. Mój mąż nie pozwolił sobie abym wychowywała jego dzieci. Ja tylko dopomogłam. Większość prac domowych mój mąż musiał wziąć na siebie (razem z synami). Oj dużo zmieniłam w swoim sposobie bycia ale nie dla nich tylko dla siebie. Bo po co mi szarpać się z dzieciakiem który nie czuje potrzeby sprzątania? Ja nie miałam ochoty być służąca a więc nie był bałagan jaki był. Jak szala się przebrała to tatuś oberwał i albo sam posprzątał po swoich bykach albo ich zagnał ale to mnie nie obchodziło. Prawie w ogóle przestałam gotować bo tatuś lepiej potrafi dogodzić swoim dzieciom a ja zjem wszystko....
Jedno muszę im oddać - nie byli fochaci. Nie było krzyków z ich strony, płaczu, wymuszań. tego nie zaznałam. Najmłodszy przechodził u nas okres buntu nastolatka ale już uodporniona po moich dzieciach śmiałam się z jego zachowania a mąż umiał sobie z nim poradzić bez słowa. Jest bardzo zrównoważony i jak młody się stawiał to w ogóle nie reagował. Jak młody nie podporządkował się to ojciec wyciągnął konsekwecje ( nie dostał kieszonkowego, nie zrobił dla niego zakupów, obiadu...) Uwierzcie mi - aby nie wkurzać się że młody czegoś nie zrobił wolałam po pracy zając się sobą i wrócić do domu jak był już mąż bo wiedziałam że "pozamiata". Choć nie raz złościłam się, że mam opory przed powrotem do własnego domu to nigdy nie miałam ochoty na "tresowanie nie swoich małp".
Ale to jest zasługa psychologa który nauczył mnie, że skoro nie mam na coś wpływu to lepiej pogodzić się z sytuacja niż walczyć z wiatrakami i mojej koleżanki która mi wciąż powtarzała (po swoim przykładzie), że nie warto kłócić się o dzieci bo one dorosną i pójdą sobie z domu.
No i oboje mieli rację.

kjmmasz rację , niektórzy mężczyźni są odpowiedzialnymi facetami, ojcami i ja między innymi na takiego trafiłam ale dopiero za drugi razem.

Wiem, że to nie reguła, ale tak ja się wychowałam i tak było w przypadku małżeństwa M.

Kiedyś bardzo mnie to interesowało, czytałam wypowiedzi na forum, pytałam znajomych i właśnie w przypadku dużego procentu ludzi tak właśnie jest, choć może to się komuś nie podobać. Może właśnie dlatego tylu mężczyzn porzuca własne dzieci i zakłada nowe rodziny, ale niestety facet bardziej związany jest ze swoja kobieta, biorą górę potrzeby fizyczne, niż zajmowanie się dzieckiem. Matka bardziej poświęci się dla dobra małolatów.

Nie układał żadnego planu, nie wierzył, że jego ex kiedykolwiek da mu dziecko, wykorzystał sytuację, bo chciał mieć syna przy sobie. Przeliczył się, facet to nie kobieta, nie jest w stanie sam ogarnąć dzieciaka i pracy. Zwłaszcza jeśli mówimy o takiej pracy, która umożliwia spłacanie zaciągniętych w małżeństwie mega dużych kredytów na zachcianki ex. Zatem sytuacja jest patowa, M w każdej chwili jest gotowy do poświęceń, jest tylko człowiekiem i nie zrobi dwóch rzeczy na raz. Masz rację, kocham M, a wyładowuje się na młodym, za jego brak wdzięczności, za to że wciąż jest butny pomimo, że okazałam mu wiele serca, zaniedbując własne pociechy, po prostu drugi raz się już tak nie zaangażuję. Młody doprowadza do rozpaczy również ojca, a ja jestem świadkiem jak chłopaka to bezczelnie rozśmiesza i jak tu zachować obiektywizm?

Mieszkamy u mnie, cztery obce sobie osoby w 2 pokojach! Do tego mój syn przyjeżdża na weekend, a co drugi weekend młodszy syn M. M od jakiegoś czasu ma kawalerkę, chciał byśmy się tam przeprowadzili we dwoje z jego synem. Gdyby chodziło tylko o nas to jestem za, ale nie mam ochoty mieszkać w jednym pokoju z jego synem.
Nie jestem ideałem, mam sobie wiele do zarzucenia, jednak staram się odnaleźć w sytuacji w jakiej postawił mnie los i sprostać jej, naprawiać własne błędy.

Dziękuje za szczerość i odwagę, ten wpis dał mi dużo do myślenia

Zazdrosna ,nie skumalam czy jak?? Twoj M proponuje ci zebys wyprowadziła sie z nim do jego kawalerki,bez Twojej corki ale z jego synem??? by mieszkac w jednym pokoju??

albo ja czegos nie zrozumialam,po pisze na trzy okna ,albo ............................

powiem ci Zazdrosna cos co byc moze sama juz odkrylas,zdajesz sobie sprawe ze jakby Twoj M nie byl z Toba  to by syna od exowej nie zabral w tamtym czasie, z bardzo prozaicznego powodu ,nie dal by rady logistycznie tego ogarnac,bo praca ,zobowiazania,obowiazki itd on tez byl tego swiadomy ,tak zreszta jak moj maz wiele lat temu,ale widzac jaka ty jestes osoba ,zorganizowana,zaradna podjal taka decyzje i na decyzji sie skonczylo ,reszta to juz byla twoja praca u podstaw,czytaj orka.....
zacznij robic NIC ,WYJDZIESZ NA TYM DOBRZE,albo twoj M SIE OGARNIE I BEDZIE ZAJMOWAL SIE SWOIMI OBOWIAZKAMI,ALBO...... sama wiesz ....

ja jestem na tyle odwazna by sie przyznac ze ja nie chcialam cudzych dzieci wychowywac i nikt ani nic mnie do tego nie zmusiło,i tak jestem egoistka ,wygodna
,nie wstydze sie tego ,to jest moje zycie,moge je przezyc jak chce,nie musze sie przejmowac ze jakies dziecko jest genetycznie spokrewnione z moim mezem,bo to dziecko jest spokrewnione genetycznie PRZEDE WSZYSTKIM ze swoja matka,wiec to jej zmartwienie
nie zamierzalam jakiejs babie ulatwiac zycia,kosztem siebie i swojej rodziny,
nie obchodzi mnie jak kto mnie ocenia,nie jestem jedyna,znam conajmniej kilka takich jak ja egoistycznych bab,hahahah
  kazda uwaza ze ma fajne zycie,zadna nie przejmowala sie ze jak zastrajkuje to jej gacie z domu uciekna (,widac w pewnym wieku towaru jest tak malo ze trzeba te gacie przedkladac nad sama siebie;) wraz ze swoimi dziecmi,malo tego zadna nie zajmowalaby sie cudzymi podczas gdy swoje sie usamodzielnily  i mogla miec dom dla siebie a nie jakies awantury,eksowa z tylu głowy,ktora trzeba bylo az za SWOJE drzwi wywalac, dla mnie to kosmos ,ale kazdy ma co lubi.....albo to na co musi sie zgodzic........i zyc cudzymi problemami

Tak zgadza się - nie jesteś jedyna. Ja tez powiedziałam STOP w momencie kiedy dostrzegłam, że moim kosztem i kosztem moich dzieci Pani EXOWA postanowiła sobie żyć wygodnie : moimi rękami zapewniać sobie wolne weekendy, ferie, wakacje i święta i w dodatku między innymi na mój koszt. Nie szczędząc przy tym obelg kierowanych w moją stronę i ucząc swoje dzieci , że TA kobieta (w sensie, że ja)- to samo zło, mnie nie trzeba się słuchać, nie można kochać i broń Boże lubić. W momencie kiedy ja powiedziałam definitywne STOP , ja się na to nie godzę, to się okazało, że M tez się szybciutko wypisał z takiego układu. Dopiero moje definitywne STOP spowodowało, że w końcu potrafił postawić się Pani EX i powiedzieć Jej 'weź Ty się kobieto w końcu ogarnij i zajmij się dziećmi jak każda matka powinna się zająć" . M "dawał sobie z tym radę" do momentu kiedy wiedział, że ja się nagnę, ja ustąpię, ja pójdę na "kompromis", ja ogarnę Ich dzieci, ja z nimi będę siedzieć, ja organizować Im czas, ja kąpać, opatrywać rany, rozmawiać i tłumaczyć kiedy płaczą, pocieszać, wychowywać, cerować dziurawe rajstopy, prac zasrane majtki,  w których przysyłała Je do nas Ich matka etc. A dlaczego , spytałam, mam to robić skoro TE dzieci mają matkę, do której takie obowiązki i "przyjemności" należą???
M nie podjął rękawicy, nie chwycił się tych obowiązków bo zdaje sobie sprawę, że sam temu nie podoła.

na początku napisze,ze sprawa o gaciach,pewnym wieku,itd nie byla skierowana do ciebie ,ale kto zrozumial aluzje ten zrozumial,usmialam sie....

powiem tak  nie zostawiaj corki,zresztą nie masz tak naprawdę chyba takiego zamiaru,podluchaj mnie -wrednej ,egoistycznej zapatrzonej w swój tyłek baby i zacznij robić NIC,zobaczysz ze będzie ci łatwiej,stopniowo,krok po kroczku ,nie od razu daj swojemu chłopu sie do tego przyzwyczaić,zanim sie ocknie to będziesz juz na innej pozycji,myśl o sobie ,swojej wygodzie,wyjdź gdzieś ze swoja corka ,zakupy,skup sie na odbudowaniu waszych relacji,powiem kolokwialnie pierd....l cudze problemy i cudze dzieci,przestan myslec o tym czy syn twego m sie uczy czy nie,zjadl czy nie,pomyśl o nowych ciuchach dla siebie i corki,idźcie do kina,wez syna na rowery,powiedz swojej córce ze ja kochasz i ze wiesz ze pozwolilas obcemu dziecku wejść w wasze życie a wcale nie chcialas..... Bądź egoistka,piernicz sentymenty,nikt co nie podziekuje za szarpanine,przyplacisz to zdrowiem tylko po co?

Ewarg,
nie mam zamiaru odgrywać ofiary losu, człowiek codziennie uczy się czegoś nowego i należy wyciągać wnioski z błędów na przyszłość. Masz rację, nie powinnam zgodzić się na taki układ, nie zdawałam sobie sprawy z tego, co mnie czeka. Nie rozumiem jednak dlaczego oskarżasz mnie o porzucenie 19 letniej obecnie córki? To jej jest źle w tym domu, to ona przychodzi tu tylko spać i twierdzi że się w nim źle czuje, bo jej młody M wadzi. Nigdy jej tego nie zaproponowałam, ale uważam, że to dobre wyjście. Zamiast znosić wzajemne niedogodności i wyzwiska niech sama prowadzi dom, oczywiście z moją pomocą finansową dokąd będzie się uczyć. Do psychologa też w tej sprawie chodziłam, bo córka nie chciała podjąć terapii i jakoś babka stawała okoniem za M. Ja w jej wieku dawno byłam już na swoim i o nic rodziców nie prosiłam.
Co do pasierba, to nie przekręcaj sensu zdań. M nie mówił do syna, że go wyrzuci z domu tylko jak nie podobają mu się nasze zasady to niech matka składa papiery o niego w sądzie, a ten nie będzie robił problemów.
LUSILJU,
relacje z moją córka są skomplikowane, ona na dzień dzisiejszy nie chce spędzać ze mną czasu, nie chcę pisać o szczegółach.
Co do młodego to ja obecnie poza tym, że go jakoś 'akceptuje w domu' nie robię dla niego nic. Kiedyś sama uciekałam z domu, teraz przestałam się nim przejmować. Młody albo biega na podwórku, albo siedzi u siebie i ma się uczyć, ogólnie schodzi mi z drogi.
Jak ugotuję obiad to chłopak czasem zje, bo i tak woli jeść suchy chleb niż moje posiłki, bo matka tak ich nauczyła, od święta żywiła w mcdonaldzie. Chłopak ma święto jak przyjeżdża mój syn, bo i ja jestem weselsza, bardziej otwarta i wyrozumiała. Jak przygotowuje coś dla syna, to i jemu skapnie, jego szczęście, że chłopaki się dogadują.

Nie gniewaj się na mnie. To, że nie zaproponowałaś swojej córce wyprowadzki nie usprawiedliwia twojego M,że to zaproponował. Wszedł do twojego i jej domu i miał odwagę chcieć usunąć ją z niego. Dla mnie to niestety przegięcie. Również, nie miał prawa prosić cię (a on nawet tego nie zrobił) z przyjęciem pod wasz dach swojego syna skoro nie było w nim miejsca.
Najpierw powinien porozmawiać z tobą, twoją córką, poprosić was o zgodę aby jego syn zamieszkał z wami, zaproponować zamianę mieszkania na większe...

byłaś z córką u psychologa ale dlaczego? Przepraszam, nie przypominam sobie abym czytała a nie chcę siać tu teorii, ale idź ze sobą, powiedz jak wygląda twoje życie, powiedz co ci przeszkadza, z czym nie dajesz sobie rady. 
Ja mogę cię tylko wspierać abyś miała siłę na to wszystko tylko ty musisz wiedzieć co chcesz i do tego dążyć. A wiem z doświadczenia, że im częściej dajemy sobie szansę na narzekanie tym jet nam gorzej. W którymś momencie gdzieś trzeba postawić krechę.
Jesteś pełna żalu, goryczy, złości...  I nie wstyd iść do psychologa szukać pomocy.
A czy przypadkiem w twoim otoczeniu zawsze było, że facet nie jest od dzieci tylko od zarabiania pieniędzy, że kobieta prowadzi dom, że dla ciszy w domu ustępuje jako ta mądrzejsza....
Już więcej nie wypowiem się o twoim M bo bronisz każdego jego słowa jak lwica. Źle interpretowałam słowa M do dziecka. Zbyt ostro zrobiłam to, przepraszam.

A przepraszam, piszesz, że młody siedzi u siebie? Jak to możliwe skoro macie dwa pokoje? Gdzie jest pokój córki?

Wiele kobiet tu pisze, ze nikt nie musi chować cudzych dzieci na siłę i ja się z tym zgadzam. Też wbrew sobie bym niczego nie zrobiła, dla dobra drugiego człowieka ani w imię miłości....

LUSILJU - gacie ... - nie odebrałam tego osobiście ale skoro tak reagujesz to chyba jednak taki miałaś zamiar. Odpuść sobie kobieto. Nic ci nie zrobiłam żebyś tak wyżywała się na mnie. Ja nie drwię sobie z drugiego człowieka i jest mi dużo łatwiej iść przez życie. Nie mam w sobie jadu.

amen,
z nami sie nikt nie cacka,wiec niby czemu z obca baba miałabym,u nas tez nagle eksoea miala sily ,cierpliwość i checi powiedzmy ,jak w sadzie na sprawie alimentacyjnej stwierdzila ze ona żąda by corka z nią mieszkała,nie spodziewala sie obrotu sytuacji takiego ze ja powiem,,oczywiscie ja jej nie chce adoptować ,tez uwazam ze lepsze warunki ma u matki i z pokora stwierdzam ze tam jej będzie lepiej, , sedzia przychylila sie do wniosku matki ,a matka byla jak niepyszna bo czula sie zmanipulowana,ale co miala zrobić? Zresztą mloda byla jej potrzebna do niańczenia dzieciaka,wiec ....
jakoś od tej pory dawala rade,ze dwa razy miała czelność zadzwonić do mnie,ale gdy uslyszala tekst,ze pomylila  chyba numery,bo mnie jej problemy nie dotyczą,odpuściła

Jeśli maz przebywa parę tys km a dziecko pozostaje pod opieką opiekuna,macochy ,odbywa sie sprawa aliment. Jestem pelnomocnikiem męża biore udzial w sprawie sadowej jako tenże pelnomocnik,proste -proste,kontakt matki dziecka po ustaniu opieki uwazalam za bezcelowy,podczas pełnienia przeze mnie opieki nad jej corka sila rzeczy kontaktowala sie ze mna ,raz ze w sprawach zdrowotn
nych ,szkoly,kontaktow z nią,z kim miala sie kontaktować?mój mąż byl daleko,po drugie nie odbieram tel ,nie zyczyl sobie kontaktu z ex

Dziękuję. Nie znałam twojej sytuacji i nie zazdroszczę.
Teraz rozumiem twoją postawę. Twój mąż nie miał ochoty wychowywać córki. Wybrał pracę a ciebie wykorzystał.
Mnie to nie spotkało. Nawet jak w tygodniu byłam w domu sama z pasierbami to w weekend mąż nadrabiał zaległości. Mam na tyle duże mieszkanie, że nie musieli kręcić mi się pod nogami. Mąż w weekendy gotował obiady dla nas na cały tydzień. Kiedy było w szkole zebranie to brał urlop.
Ale nigdy nie pracował dalej jak 300km od domu.
Mój mąż oczekiwał tylko, że jak będą robić coś czego im nie wolno to dam mu znać. Nigdy nie oczekiwał że będę im matkować.

I widzisz, dlatego Ci wciąż powtarzam, sytuacja każdej z nas jest inna. Czasem nawet to te nasze chłopy są do rany przyłóż, tylko co z tego, jak wredna EX potrafi tego do rany przyłóż Anioła wykorzystywać bez skrupułów na oczach wszystkich. Gdyby Anioł nie dostrzegł w czas, że jest wykorzystywany, to do dnia dzisiejszego wydarliby mu już wszystkie pióra ze skrzydeł.

Mój numer zna, bo zna go tez Jej starszy syn, nie robię ze swojego telefonu żadnej tajemnicy. Ale nie zadzwoniła do mnie i zakładam, że nigdy nie zadzwoni, bo wie co by ode mnie usłyszała

Nie mógł, z racji tego, że ma telefon służbowy, pod którym musi być dostępny przez całą dobę. Ignorując jej smsy czy połączenia, nie pozbywał się jej, a wręcz przeciwnie, prowokowało to ją do kolejnych połączeń. Ignorancja działała jak płachta na byka.

Można było. Ja tak zrobiłam kiedy były mąż nachodził mnie w moim domu. Na naruszenie miru domowego jest paragraf i policja Go o tym poinformowała.Potem miałam swięty spokój. Jednak M jest mniej "asertywny" niż ja i wychodził (wtedy) z założenia , że nasyłając policję na matkę swoich dzieci robi krzywdę również dzieciom.   

Tak tez póżniej robił. Wzywał policję kiedy nie chciała dać mu dzieci w jego dzień. Policja spisywała notatkę i ..... nie robiła nic więcej, bo przecież nie będą siłą zabierać dzieci od matki, która ma pełne prawa rodzicielskie, tym bardziej że potrafiła załatwić lipne zaświadczenie od lekarza. Ojciec co prawda też ma prawa rodzicielskie, ale... co z tego, tylko na papierze. Wszyscy , w tym policja, bezradnie rozkładała ręce. Wzywał też policję, kiedy odwoził dzieci do matki o umówionej porze a ... matki tam nie było i 80 km psu w dupę, bo trzeba była z dziećmi wracać z powrotem , rano znów zawieźć do miejscowości gdzie mieszkają, bo przecież trzeba je do szkoły na  8 rano dowieźć. A potem martwienie się czy odebrała z tej szkoły, czy może też sobie to olała i tak w kółko macieju. Pożygać się można było. A teraz?....... teraz niech ona się martwi czy dzieci pójdą do szkoły , czy z niej wrócą, czy i kto z nimi będzie siedział. To już jej problem i ewentualnie kuratora, bo jak raz czy drugi "zapomni" dzieci ze szkoły odebrać, to szybciej się tym kurator zainteresuje, niż gdyby ojciec przesyłam mu dwudziestą z kolei notatkę o zaniedbaniach Pani szanownej Ex.+

Dwa lata trwało zanim powiedziałam STOP. ja się z tego chorego układu wypisuję. Zabieraj swoje dzieci i nie chcę w tym wszystkim dłużej uczestniczyć. Wyprowadził się. Potem z dziećmi widział się jeszcze JEDEN RAZ. I odpuścił.

kjim
Dwa lata powiadasz - nie jestem tak cierpliwa.
A zeszliście się?

gdy mloda sie wprowadzila maz pracowal w kraju,inaczej nie podjelabym sie opieki nad nią ,wyjazd nastapil w trakcie byl marzeniem mego męża, ja zapowiedzialam ze nie sadze bym dala rade  poza tym nie zamierzam również z niczego rezygnować,bo i niby czemu ,maz sam doszedl do wniosku ze zgodzil sie na zamuerzkanie mlodej u nas zbyt pochopnie i ulegl niepotrzebnie manipulacji ,przy czym decyzje te przyspieszyla mloda gdy przyszla sobie o 2  w nocy i powiedziala ze z ta stara qrwa,czytaj jej mamusia mieszkac nie będzie,wcześniej matka kazala jej okazywać szacunek swojemu facetowi,o to poszlo,ze ona rzucila sie do niego z pięściami i oberwala