co nie powstrzymuje ją przed plądrowaniem szafy od matki, czy też czasami nawet mojej co niekiedy ciut wyprowadza mnie z równowagi, jednak nigdy nie zwróciłam jej z tego powodu uwagi (może błąd). Kosmetyków też jej nie brakuje, a jeśli nawet zabraknie to doskonale wie gdzie jest moja kosmetyczka.
Jakbym widziała moją córę P) Ja z nią o to drę koty, co moje to moje. Jak coś chce niech przyjedzie i powie. Wielokrotnie szukałam czegoś po całym domu, a znajdywało się w pokoju mojej córki. Dostrzegłam pozytyw z tego, że mój M ma wyłącznie synów 
Ogólnie jeśli chodzi o obie dziewczyny, zawsze staram się powtarzać sobie w myślach "co i jego to i moje" przez co rozumiem "jego dzieci, są w pewnym sensie moimi". Tylko czasem to tak cholernie trudne.
Ja jestem zdania, że to co moje to moje, co jego to jego, a co nasze wspólne to nasze. Jednak ja za przykład nie mogę służyć.
fajnie jest zgrywać dorosłą, kiedy w razie potknięcia jest cały czas ktoś kto wszystko wyprostuje i fajnie jest zgrywać dorosłą nie mając żadnych odpowiedzialności w postaci chociażby rachunków, które same się nie zapłacą. Miałam podobnie jednak w odróżnieniu do niej wiedziałam, że z nieba nic mi nie spadnie. Już w klasie maturalnej w weekendy i czasem po szkole chodziłam do pracy w punkcie obsługi klienta banku by zarobić swoje pieniądze i mieć już co wpisać do CV, nie chciałam być zależna od rodziców i wiem ile zyskałam dzięki temu w oczach mojego taty. 
My na święta pojechaliśmy do rodziny do Polski, a w związku z tym że w zeszłym roku mój facet zabierał dzieci, a ex się niczym nie musiała martwić to tym razem wypadało, żeby młoda szła na święta do matki. No i tak miało być, taka była umowa. Klucze z domu, choć ja byłam temu przeciwna, zostawiliśmy jej (niech dziewczyna nie musi pakować wszystkich manatków i ma do nich dostęp, a przy okazji zadba o kwiatki). Jak się już możesz domyślić nie spędziła u matki ani jednej nocy(dla obu było to na rękę nie ma co ukrywać). Wróciliśmy z lekkimi obawami nie wiedząc co zastaniemy choć podobno mieszkanie było zamknięte. Ręce mi opadły. Owszem jako tako było ogarnięte trzeba przyznać, choć w porównaniu do tego co zostawiłam sprzątając jak głupia na kolanach.... no różnica była rażąca. Ale największy ciosem było spojrzenie na licznik z prądu. Przez miesiąc naszej nieobecności, kiedy to zaznaczam dom miał być pusty, zostało nabite WIĘCEJ niż my nabiliśmy od pierwszego dnia, czyli przez hmmm.... 4 miesiące? Ja się pytam jak? Jak można być tak skrajnie nieodpowiedzialną osobą?? Ale ona w płacz bo to nie ona ona tu nie mieszkała. Szkoda słów.