Być drugą i macochą

Tak Tendre. Dalej walczy. Teraz to już nie tylko o mnie (o nas), ale walczy z całym światem. Myślisz , że długo tak da radę?

Bo caly swiat robi zdziwione oczy i wytyka palcami : BOŻE TO TEN CO PRZESTAŁ ZABIERAĆ DO SIEBIE DZIECI !!!

Nie. konsekwentnie realizuje swój plan.

Mija drugi miesiąc odkąd M nie zabiera dzieci do siebie. W tym czasie Pani Ex (KTÓREJ PRZECIEŻ BARDZO ZALEŻY NA KONTAKTACH DZIECI Z OJCEM) wysłała całego JEDNEGO smsa z pytaniem "czy zabierasz dzieci". Po czym pognała w te pędy do Sądu i pełna entuzjazmu złożyła wniosek o podniesienie alimentów podając jako jeden jedyny argument "bo tata nie zabiera dzieci". Przy czym pragnę zaznaczyć, że dzieci regularnie zabierają do siebie dziadkowie (rodzice M)- w dni wyznaczone dla taty. Więc sytuacja materialna Exowej z powodu decyzji taty nie ucierpiała tak bardzo jakby się to wydawało. Oczywiście Ex nie robi z tego problemu. Ważne, że dzieci nie jadą do tej jędzy (czyli do mnie) i że nadarzyła się w końcu szansa na zwiększenie alimentów.  Urocza jest po prostu.

Obwarzanek czy ten post to odpowiedź do mojego posta? Bo nie wiem czy powinnam się do Niego ustosunkować?

Jak odpowiedziec  ,zeby nie urazic ? Znowu widzisz jego a nie siebie .On,on .Za duzo wiesz o nim na pisany tu brak kontaktu .I bardzo zdecydowana kobiete .Miotasz sie .To nie zarzut .
Nie oceniam ,nie radze .
Musisz naprawde zrozumiec ,czy chcesz byc z mezczyzna ,ktory sam nie wie czego chce .
Latami zaslanial sie dziecmi .Teraz okazuje sie ze nigdy je nie kochal .
Wierzysz mu ? I pytanie .Kiedy mowi prawde a kiedy nie ,i komu ?

Nie za bardzo Cię rozumiem, ale: wciąż i nie zmiennie  widzę siebie, swoje potrzeby, swoje obowiązki (przede wszystkim te związane z moimi dziećmi).
Nie jestem zaślepioną kurą, która ma klapki na oczach i tylko dziobie, dziobie, dziobie.
Obserwuję, zbieram informacje, analizuję, wyciągam wnioski, oceniam, ważę, rozmyślam.

Wiem dużo (nie rozumiem czemu piszesz "za dużo"?). Żeby prawidłowo ocenić sytuację, wyciągnąć jakieś wnioski to muszę wiedzieć co się dzieje dookoła mnie. Również to co mówi i robi facet, który mówi, że będzie walczył. Bez zebrania informacji , bez obserwacji i analizy nie da się wyciągnąć żadnych wniosków.

Żeby to wiedzieć, potrzebuję mnóstwa czasu . I wiesz co? Kiedyś zaufałam człowiekowi, który jak się okazało potem , przez 12 lat manipulował mną i moim życiem, doprowadził mnie do depresji, szantażował wywiezieniem dzieci za granicę. Człowiek, któremu ufałam bezgranicznie, stał się moim największym wrogiem. Myślisz, że kiedykolwiek będę jeszcze w stanie zaufać komukolwiek tak na 100%? Bo ja wiem , że już nigdy tego nie zrobię. Zawsze pozostanie pewien dystans.

Nie zabiera dzieci. Kontaktu jakiegokolwiek innego (po za tym osobistym) nigdy nie było. Starszy syn utrzymywał z ojcem dotychczas kontakt na zasadzie puszczenia do ojca smsa: "Tata doładuj mi konto". Od kilku miesięcy tj.: od kiedy M podpisał na siebie umowę i płaci Młodemu abonament za telefon, Młody przestał się w ogole z ojcem kontaktować.

Powiem Ci tak. Kiedy moje dzieci tęskniły za swoim ojcem, mimo osobistej urazy do tego człowieka nawiązywałam z Nim kontakt, prosiłam żeby przyjechał, bo tęsknią, nigdy nie robiłam problemu żeby wykręcić wtedy jeszcze małym dzieciom numer do taty i żeby z tatą porozmawiały , opowiedziały jak Im dzień minął, zaprosiły na przedstawienie w przedszkolu, złożyły życzenia imieninowe lub po prostu zaśpiewały piosenkę, której nauczyły się w przedszkolu. Usprawiedliwiałam buca jak się spóźniał na spotkania z dziećmi, bo wiedziałam , że tym swoim dzieciom przyniosę ulgę. Nie poleciałam do Sądu i nie złożyłam wniosku o nałożenie na ojca kary za niewywiązywanie się z kontaktów , tylko osobistą postawą dążyłam do tego żeby ojciec utrzymywał kontakt z naszymi dziećmi i uczestniczył w Ich wychowaniu. Nie podejmowałam żadnej waznej decyzji dotyczącej dzieci bez skontaktowania się w tej sprawie z Ich ojcem. Angażowałam Go w przedstawienia przedszkolne naszych dzieci i ochrzaniałam jak się na nich nie stawiał. I robię to nadal. Rozmawiam z Nim o bieżących sprawach szkolnych naszych dzieci, informuję o planowanych wizytach u lekarza i daję Mu wybór - możesz tam jechać z nami jeśli chcesz. Pomimo początkowych duuużych trudności z poukładaniem tego wszystkiego, dziś moje dzieci mają świetny kontakt ze swoim ojcem, bo Im to umożliwiłam. Mogłam przecież się wypiąć na dziada i wmówić dzieciom, że Ich ojciec jest ostatnim draniem. Uniemożliwić jakikolwiek kontakt dzieci z ojcem i wykorzystać dziada finansowo.

W przypadku gdyby Ex nie była taką zołzą jaką jest, gdyby faktycznie zależało Jej na dobru tych dzieci, nie robiłaby Im sieczki z mózgu przez ostatnie 3 lata, nie nastawiałaby dzieci przeciwko ojcu, nie szantażowała ojca tychże dzieci słowami "albo mi kupisz to i to, albo "dzieci są chore i nie mogą z Tobą jechać".
Pytania: "dzieci nie tęsknią? Nie pytają? Jak sobie z tym radzicie?" powinno być skierowane do pani Ex. Ale ja wiem co Ona by Ci na takie pytanie odpowiedziała: "Fajowo, że frajer przestał przyjeżdżać po dzieci, ugram większe alimenty".
Nie było żadnego telefonu ze strony tejże "zatroskanej matki", żadnego telefonu czy smsa od syna-nastolatka typu : "tato żyjesz? wszystko w porządku?" .
Przez ponad dwa lata kiedy byliśmy razem, Pani EX pozwoliła na rozmowę telefoniczną dziewczynek z ojcem JEDEN raz. Opowiadałam tu o tym, to było wtedy kiedy Jej zależało na wolnym weekendzie i próbowała za wszelką cenę pozbyć się dzieci z domu. Wtedy potrafiła wykręcić dziewczynkom numer i wyuczyć Ich tekstu, którego nigdy wcześniej tatuś nie słyszał od żadnego ze swoich dzieci.
Teraz najwyraźniej według Mamusi dzieci za tatą nie tęsknią.

Tu nie chodzi o wciskanie dzieci ojcu siłą. Nigdy tego nie robiłam. Nigdy nie podstawiłam ojcu dzieci pod drzwi ze słowami "teraz Twoja kolej". Tylko nie próbowałam na siłę tego kontaktu ograniczać. Nie sprowadziłam nigdy ojca moich dzieci do roli bankomatu, ale angażowałam Go na tyle w sprawy dzieci, żeby czuł, że ma wpływ na Ich wychowanie i Ich życiorys mimo, że nie mieszkamy razem. Pewnie, że najłatwiej byłoby pozbyć się dziada, nie mieć problemu z dostosowywaniem grafika do grafika ojca, nie mieć problemu z organizacją świąt i uwzględnianiem tego, że część świąt dzieci powinny spędzić z ojcem. Żyć tak jak mi się chce i jak mi jest wygodnie a ojciec miałby tylko za tę naszą wygodę płacić. Ale moje dzieci za ojcem tęskniły i teraz wiem , że warto było powalczyć o Jego uwagę, angażować Go w to wszystko, przypominać dzieciom, że tata ma urodziny i ze  powinny przygotować Mu jakąś niespodziankę. Mimo, że w sercu gorycz i żal do tego człowieka, to siadałam i razem z dziećmi przygotowywałam Mu niespodzianki na urodziny.

Dla kontrastu , M nigdy nie był zaproszony przez dzieci (ich Matkę) na przedstawienie do przedszkola z okazji dnia taty, nigdy żadne dziecko nie zadzwoniło do ojca z życzeniami na imieniny i urodziny. Nastolatek nawet nie bąknął , że ma bierzmowanie i że fajnie by było żeby tata uczestniczył w uroczystości. Numer do taty znają wtedy kiedy potrzeba kasy na wycieczkę lub nowy telefon.

Jak myślisz czyja głowa w tym żeby dzieci miały szacunek do ojca, pamiętały o Nim w dniu jego święta? Małych dzieci czy Matki, która ma największy wpływ na zachowanie się dzieci, na kształtowanie Ich psychiki, charakteru, empatii?

Mischella .. od papierów trzyma Cię z dala ..bo z jednej strony to jego sprawa ..a z drugiej... niczego wyrok nie zmieni jeśli tatuś woli dla świętego spokoju robić co ex tylko sobie wymyśli... Ja to przeszłam... i powiem ttyle .
Jeśli teraz widzisz że Twój facet robi jak chce ex ... nawet wbrew Tobie i sobie czasami..najwyżej na pyskówkach się z jego strony kończy..to uciekaj !!!
facet nie wylazł spod buta żonki... a że jest dziecko to nigdy nie wyjdzie jeśli nie ma jaj i potrafi oddzielić dziecko od byłej.
Wcale nie trzeba być na skinie pani ex żeby być dobrym ojcem..ale trzeba w tym mieć kręgosłup i robić co dobre dla dzieci.

Co do przywożenia dziecka w tym co stoi..ciągłych chorób... co druga z nas ma /miała podobnie.. Kolejna rada - olej to , bo to nie Twoje dziecko... skoro ma matke i ojca - niech oni się tym zajmą ..Ty sobie hobby poszukaj.
To nie są złośliwości z mojej strony - ale dobre rady.
Za troskę , opiekę i życzliwość nie raz Ci się oberwie.. łącznie z Twoim facetem przy byle problemie powie Ci jaka to zła i niedobra jesteś.
Większość z nas takie ma historie w scenariuszu... dopóki dbamy, dajemy , robimy za praczki , sprzątaczki i opiekunki oraz bezzwrotna pomoc finansowa to jest ok...ale spróbuj się tylko odezwać że jesteś czymś zmęczona...
Ja na dziś nie mam dobrych rad...
Zaczynam myśleć że ja się nie nadaje do takiego związku.. jestem zmęczona .
Zastanawiam się po co mam się szarpać ??? zaciskać zęby i doszukiwać się dobrych stron tego związku ??
Kilka miłych chwil z facetem nie wynagrodzi tego wszystkiego co nie jest ok ....

Jak tam moje drogie " wredne macochy " weekend?
u mnie średnio...eee..co będę owijać ... dooopa.

Człowiek co by nie robił, jakby się nie starał żeby było dobrze.. gryzł się w język .. powstrzymywał emocje... to i tak w pewnym momencie pęknie..

M od kilku tyg pracował dłużej bo mieli pilna robotę , więc w domu jadł i spał..
Coś tam burknął że on będzie w weekend gotował , no bo w tyg. nie ma jak... ja jak ta głupia latałam z obiadkami, praniem, sprzątaniem .. pomimo że chora byłam/jestem (od 3 tyg nie mogę pozbyć się przeziębienia )... no bo miś ciężko pracuje
... od tygodnia miałam problemy z autem- klocki ham. trzeba było wymienić ... oczywiście aż do awantury musiało dojść żeby pan znalazł czas by kupić... i wymienić wczoraj.

i co?? oczywiście to ja kolejny raz dałam doopy.. bo kto mi kazał latać z obiadkami , prać i sprzątać po panu ???? pan uznał że mu się to należy bo PRACUJE dużo ... i jak ma weekend to będzie z młodym od rana na kompie siedział.. a służba (ja i syn ) posprzątają dom i inne rzeczy zrobią...bo on zmęczony.

Te nerwy narastały we mnie od kilku dni.. bo się nie mogłam doprosić o te klocki, i jak przyjechał jego syn to już takiego wqurwa załapałam. Że siedzą oba pasożyty i tylko gra - na telefonie, na komputerze , bajeczki i żarcie... i zero cokolwiek

A już myślałam że coś mi się poukładało w głowie ...........heh
Jeśli uda mi się wyplątać z tego związku..to nigdy przenigdy nie zwiążę się z facetem z dzieckiem!

Kiedyś pisałam o ośrodkach dla trudnej młodzieży... teraz nie trzeba mieć wyroku sądu- rodzice sami mogą wysłać tam dziecko... sam fakt nie chodzenia do szkoły(wagary ) i brak wyników w nauce już wystarcza...
Na efekty resocjalizacyjne i  wychowawcze jednak bym nie liczyła... z tego co piszesz młody doskonale zdaje sobie sprawę ze swojego zachowania ... pytanie czy również zdaje sobie sprawę do czego to go zaprowadzi ???

Może zapytajcie go co powinniście w tej sytuacji zrobić ? w sensie gdzie chciał mieszkać ?

młody M nie jest łobuzem, raczej rośnie na egoistę i cwaniaka ..ale to efekt wychowania ..albo jego braku.

Sama jego obecność tak mnie wkurzała teraz .. nie wiem dlaczego..
ciągle tylko tato daj to , tato chce to, daj mi to, tamto...
może dlatego , że musiałam się wykłócić o pomoc dla mnie (klocki hamulcowe ) i M zastawiał się brakiem czasu... a dla syna zrezygnował z pracy po godzinach...

próbowałam poradzić sobie z tymi emocjami .. ale i tak wylazły

A może znajdźcie w okolicy taki Ośrodek dla trudnej młodzieży i spróbujcie porozmawiać z tamtejszymi pedagogami/psychologami. Może byłaby szansa pokazać Młodemu (tak dla zrozumienia powagi sytuacji) jaki wygląda życie w takim Ośrodku. Może zrobić Mu wycieczkę krajoznawczą i pokazać : jak będziesz dalej postępował tak jak postępujesz, to tak będzie wyglądało Twoje życie. Matka Cię nie chce (to Jej za to podziękuj, nie nam), My próbujemy Ci stworzyć normalny dom, ale jeśli nie chcesz takiego domu, to czeka Cię pobyt w takim Ośrodku. My tego nie chcemy, ale swoim zachowanie możesz do tego doprowadzić.  Może trzeba Nim potrząsnąć, żeby się w końcu ogarnął?

A co M na to zachowanie syna ?

Nie rozumiem postawy matki chłopaka - dopiero co się wpierdzielała bo synek się poskarżył.. ale wziąć chłopka z złego domu nie chce ?

Dzieciak ma jeszcze szanse na skończenie szkoły .. ale trzeba by się poważnie za niego wziąć... za mamusię też ... i tak jak pisała KJim...może trzeba by nim potrząsnąć...

Zazdrosna...i taka jedna uwaga .. jeśli on szkoły nie skończy żadnej... to z pracą nie będzie łatwo... nigdy Wam z karku nie zejdzie... niech M o tym pomyśli... Ty tez pomyśl... a niech mu jeszcze jakieś gorsze kłopoty przyjdą do głowy (kradzież , pobicie .. ) to jeszcze M na zapłatę takich długów będzie zapierdzielał bo młody jest nieletni

Dziewczyny , mam do Was prośbę .. szukam jakiegoś optymalnego rozwiązania dla mojej /naszej sytuacji.
Temat dość drażliwy , bo dotyczy kasy .

Mam z M dom, dom kupiony za kredyt w całości. Jesteśmy oboje jego współwłaścicielami..
Od czasu nagłej śmierci w rodzinie osoby w sile wieku... chodzi za mną taki strach... że jakby coś się stało M to zostanę z kredytem sama i jego byłą żoną jako prawnym zarządcą połowy domu(syn ma dopiero 8 lat a jest jedynym spadkobiercą)
Nie mamy ślubu.

Nie wiem jak rozwiązać tą sprawę - uważam, że M powinien zostawić testament u notariusza i na mnie zapisać swoją część domu na wszelki wypadek- np. śmierci  , a dla syna założyć lokatę lub polisę..
Dodam tylko jeszcze że zrzekł się prawa do swojego mieszkania na ex po rozwodzie... więc synowi coś dał.
Nie wymyśliłam innego rozwiązania .. może Wy cos podpowiecie ....

Chciałbym czuć się bezpiecznie , a ta sytuacja  mnie denerwuje... z drugiej strony nie chce wyjść na wyrachowaną egoistkę ... materialistkę ..Chciałabym mieć poczucie że to mój dom i nic nagłego ... czy ktoś obcy mi go nie zabierze lub nie zmusi do jakiś kroków (sprzedaż lub spłata np. dla jego syna czy ex).

Tylko mnie nie zjedzcie za ten post ... ale to chyba naturalne że chciałbym mieć poczucie bezpieczeństwa ... i że facet powinien też o tym myśleć by zabezpieczyć swoją rodzinę .

Macie jakieś rozwiązania ?>

Temat już raz przeze mnie poruszany - pozostał wtedy bez żadnych sensownych rozwiązań.
Chceuciekacstad pocieszające jest to (uwaga niesmaczny żart) że jak Ty fikniesz pierwsza to kredyt będzie ciążył na Twoim M , a syn Twój dziedziczy połowę domu :-)))

A tak na serio to nie wiem jak w przypadku tych kredytów jest, ale czy to nie jest tak, że spadkobiercy dziedziczą również długi? W przypadku śmierci M , jego dziecko odziedziczyłoby nie tylko połowę domu , ale i Jego część niespłaconego kredytu. To tak na logikę, ale nie wiem, jaka wiąże Was umowa z bankiem, bo sama nigdy kredytu nie brałam.
Tak czy siak najrozsądniejsze z punktu widzenia zabezpieczenia rodziny (swoją drogą Ty nie jesteś żoną, nie jesteś zatem rodziną, więc nie dziedziczysz po M), Jego syn jest Jego rodziną, więc odziedziczy dom. Pytanie w jakiej części?
Powinniście spisać testament, że dziedziczycie po sobie wzajemnie, ale pamiętaj , że w przypadku pominięcia Jego syna w testamencie, należał Mu się będzie od Ciebie zachowek.

Chceuciekacstad przeczytaj mój post ja to doświadczyłam na własnej skórze po smierci mężą

Chceuciekacstad teraz tak pomyślałam, zapytaj się w banku też o taką sytuacje gdy M umiera bank spałca jego część kredytu czy w takiej sytuacji mieszkanie jest tylko twoje i czy wtedy w księdze wieczystej oraz w hipotece będziesz widniała tylko twoje nazwisko. Chodzi o to czy wtedy tez mieszaknie podlega dziedziczeniu

Tak na tym to polega, jeśli macie rate 1000,00 po smierci M twoja rata wynosi 500,00 pod warunkiem, że masz kredyt ubepieczony. Za szybko napisałam, masz racje dziedziczenie to nie sprawa banku. Idź do radcy prawnego zapytaj się o taką sytuację.

Zrobisz kochana jak uważasz, życzę ci wszystkiego dobrego. Jednak miej na uwadze, że jakieś 3 lata temu ja mówiłam podobnie. Ja porównuję pasierbów do gości w domu- jak są u nas raz na jakiś czas to jest fajnie, starasz się ich ugościć jak najlepiej, kiedy wizyta się przedłuża staje się to uciążliwe dla domowników, kiedy w końcu osobnicy wyjeżdżają odczuwamy ogromną ulgę. A takie 'biedne' dzieci, nad którymi użala się cała rodzina są największymi manipulantami, dziecko trzeba traktować normalnie, tak jakby miało pełną rodzinę, bo wyręczanie może go tylko zepsuć.

Ale poprzez wyręczanie "biednych" dzieci, pobłażanie, folgowanie, przymykanie oka, traktowanie ulgowo właśnie robi się z Nich ludzi "upośledzonych". Rosną takie wychuchane przez otoczenie osobniki z postawą roszczeniową do całego świata. A potem przyjdzie pierwsza praca i co? I zonk. W zderzeniu z rzeczywistośćią okaże się , że nikt nad "biedactwem" się nie użala, bo tu trzeba zap..ać. I pójdzie taki jeden z drugą na bezrobocie i będą oczekiwać , że Państwo IM DA. Bo IM się należy.

Czuje dziewczyny, że pani ex wciśnie nam drugiego syna M na weekend aż do wtorku. Jakieś pomysły co zrobić z tym fantem? Wiem, z doświadczenia, że zgłoszeniem na policji nic nie zdziałamy 'na już'. Tą sukę nie obchodzi czy mamy własne plany, pracę itp.

Poprosiłam M żeby wziął syna nie w piątek tylko w niedzielę do wtorku tak byśmy mieli dla siebie czas w sobotę. To bunt na całego. Że jakby co to odda chłopców do dziadków od niedzieli. Ja na to, że przecież nie można 'pozbywać' się dzieci - to jego słowa, jak proszę żeby czasem jego syn pojechał do dziadków na weekend. Tu nie chodzi o zazdrość w stosunku do dziecka, tu chodzi o włażenie w cztery litery swojej byłej. Wybuchła kłótnia na całego, jak wróci do domu będzie miał rzeczy spakowane.

Może jest tak, że to my odbieramy takie sytuacje jako manipulacje pani ex, a ci faceci po prostu chcą, bo lubią robić przysługę własnym dzieciom i spędzać z nimi czas. Pod koniec wakacji znajomy rozwodnik opowiadał mi, że miał okazję pojechać po syna na kolonie i był tak zadowolony, że ma możliwość spędzić z nim czas, a druga żona za przeproszeniem nie będzie mu truła. My też, nie robiłybyśmy problemów gdyby to były nasze dzieci...
Mnie w tej całej sytuacji boli to, że M nie uzgadnia ze mną swoich planów, tylko robi to ze swoją byłą żoną. Jego wymówka jest taka, że ja zawsze jestem przeciwna, gdy ma być jego syn. A jak mam nie być, skoro nasze plany są mi narzucane? I robi się błędne koło...

Masz to na co godzisz się .Nie wiem kto to pierwszy powiedzial ,ale miał racje .

czyli jak się nie wkurwiamy i nie stawiamy to oni sami z siebie nic ....

Masz to na co godzisz się .

Tak Obwarzanku...my ciągle żyjemy złudzeniami że, jak my im wszystko dajemy, pomagamy.. im i ich dzieciom..to naturalne że nas docenią .. i też dla nas cos zrobią.. czasami prosimy już o czas, uwagę i docenienie...bo bez tego oni ślepi...albo tak jak teraz Zazdrosna czy ja ...stawiamy wszystko na szali ...bo czara goryczy kolejny raz się przelewa....

U nas nie ma awantur .. tylko ciche dni... M wyprowadził się do gabinetu... mam karę że powiedziałam co powiedziałam...
heh...w nosie mam to... nawet dziś możemy się rozstać...

Coś ostatnio cisza na forum.. czyżby Wasze problemy i bolączki drogie Macochy skończyły się ??

Jeśli tak to podajcie przepis na taki stan ....

Zazdrosna jak weekend ? był konsensus ?
Kjim, a jak u Was .. Ewarg ... zlej nam gorące głowy swoim chłodnym oglądem ....

Ja tak jak Wam pisałam wyjechałam z snem - na złość M ..tyle razy go prosiłam by uzgadniał ze mną plany na młodego u nas.. kolejny raz usłyszałam że ex powiedziała że może przyjechać na mecz i zabrać młodego... jakaż ona zajebioszcza jest!!!.. udostępnia syna ojcu....
Nie będę się prosić kolejny raz... ma swoje plany z ex i synem,,, to ok, na drodze stać nie będę ..

Aż nie mam ochoty wracać do domu... gdyby nie praca i szkoła młodego to bym przeciągnęła jeszcze kilka dni... ale co to zmieni ? i tak trzeba się zmierzyć z problemami..... M mi napisał "nas już nie ma "... jakby taka instytucja kiedykolwiek istniała... noo to tyle u mnie.
Pogoda chociaż piękna

dwie kreseczki??

A ja zawalam, po całości zawalam. Chwycił kryzys i dosłownie nie mam kontroli nad sobą , panowania nad codziennością brak. Emocje biorą górę, traumatycznie

Że tez mnie mąż nie leje to jest cud nad cudami.
Samej sobie bym nastrzelała w ten niereformowalny łeb

Zazdrosna , a jak u Ciebie minął długi weekend ?

hej Kjim.. pan obrażony na całego... dom chce sprzedać, zdjęcia robi...
i zaczepki szuka ile może ...

żąda kasy bo już nie ma ..a tu alimenty do zapłaty ... heh .. jakieś chore wyliczenia wysyła .
Szkoda gadać .

ale jak pisałam ..mam w doopie co mówi i co pisze....

nie chce mi się z nim gadać

Nie wiem co robił, sąsiadka mówiła że z domu nie wychodził.. i ze młodego nie było ..pewnie mu ex znowu plany zmieniła ... nie mam pojęcia.
Ja się zawsze dowiadywałam ostatnia ... mamusię ma za daleko żeby jechać...

Takie brednie teraz opowiada że ręce opadają .
Ale jakoś mnie to nie rusza... lepiej się czuję jak nie mam z nim kontaktu.. umiem wtedy zapomnieć o tym bałaganie .. bo tak to sentymenty mnie łapią i wahania nastrojów.... a jak go nie wiedzę i z nim nie gadam..to umiem trzymać się swojego postanowienia.
Jak tylko mnie zaczyna kłuć serducho..to od razu przypominam sobie wszystkie super dni .. i wiem ze to jedyna droga .

Kjim, a Wy jak się macie ? M wrócił do Ciebie (mieszka ?) . czyli bez dzieci lepiej ?

Zazdrosna...czyli M zależy na Tobie i uczy się że ex pogrywa... niestety ja nie mogę tego powiedzieć o M... zawsze to ja jestem winna..bo znałam sytuację ...bo jego synek jest biedny.. bo ex ma prawo do odpoczynku..bo jemu zależy na synu.. bo to i tamto...
JA MAM się dostosować i cieszyć ..ze w ogóle ze mną jest... i brać co mi daje...
w nosie mam .. nic poza problemami mi nie daje więc na drzewo

ZAZDRASZCZAM

Odpisujecie na pozew ? macie taką możliwość .
Jeśli M kupował jakieś rzeczy, wakacje, dzieci spędzały czas, jeździł po nie ...ogólnie wszystko powinien opisać.
Oczywiście sytuację z jej zachowaniem również.
Będzie trudno obronić się przed jej argumentami w sądzie .. fakt że dzieci zabierają dziadkowie nic raczej mu nie pomoże .
Choć sąd nie może zmusić do kontaktów , zwłaszcza że matka takie ma podejście - ojciec nieważny .