Być drugą i macochą

Nie bardziej dosadne.

To musiałabym całe wykropkować, Mogę privem puścić.

Poszło. Smacznego że tak powiem...

Nie lubię ślubów. Zwłaszcza własnego... Trzeba było wiać do Las Vegas albo do tej miejscowości której nazwy nie pamiętam. Przynajmniej byłby spokój.

Na szczęście udało się załatwić, że ceremonia będzie po za budynkiem USC. I To jest mega plus.

Poszło privem.

Ja odkryłam że "spodnie ściągą po za domem....." zrobiłam awanture i się zaczęło
Na weekend jadę do Polski już mam wszystko zoorganizowane,miejsce na przechowanie całego mojego dorobku,firme przeprowadzkową,tylko musze jeszcze mieszkanie znaleźć ale i to za niedługo też się znajdzie.
On jeszcze nie wie o moim przyjeździe i się nie dowie,wiem że w sobote jest w domu bo znajomi mieli wpaść na imieniny do niego,no to mu urządze impreze z publiką tak jak on lubi............

Niestety zamki już wymienił!!!!!
Moja siostra przejechała pół Polski i się nie dostała do środka,jego akurat nie było w domu miała zabrać moją biżuterie i pamiątki rodzinne,bo on w tym szale złości jest zdolny do wszystkiego........

Co się odwlecze....
Sama chciałaś gada opuścić, to tylko przyspieszyło sprawę. Rozumiem, że złości Cię, że niestety nie na twoich warunkach, bo to On wyprzedził twój ruch... ale prawda jest, że wybierałaś się jak sójka za morze...

Ja generalnie uważam, że wolne kobiety nie powinny wiązać się z dzieciatymi facetami - bo są dla nich darmowymi gosposiami i do grzania łóżka. A często przez to nie mają własnych dzieci bo wspaniali tatusiowie już się zrealizowali i nie chcą więcej zobowiązań.

Głowa do góry. Dasz radę - daj znać jak zakończyła się "akcja wyrwanie własnych rzeczy z gniazda gada".

motylek75
To nie jest mężczyzna. To jest po prostu gnojek, który z krótkich portek nie wyrósł. Lepiej żyć bez ręki niż z takim.

Mało prawdopodobnym jest aby wrocił do niej, żeby dziecko miało lepszy status materialny. To nie mieści mi sie w głowie... chyba, że ją kocha, a to już inna kwestia - musisz wierzyć w to co mówi On.
To, że mają wspólne dziecko nie spowoduje, że będą razem wtedy kiedy Ona będzie w niedostatku, osobno kiedy Ona będzie miała lepiej. Myślę, że twój facet ma szacunek do siebie i z tego co piszesz olej w głowie.

Chce pomóc dziecku - niech pomaga. Jeżeli tak zdecydujecie możecie dziecko zabrać do siebie na jakiś czas, zanim matka nie znajdzie lokum. Możecie dziecku kupować niezbędne rzeczy.
Ale matka dziecka to inna kwestia - jej niezaradność życiowa nie może być argumentem to tego by twój partner ja utrzymywał. Ma ręce? Niech idzie do pracy, jakiejkolwiek, niech sprząta, zajmuje sie dziećmi, cokolwiek. Człowiek, który musi żyć i jeszcze dzieco wychować robi to co musi i nie jęczy Ex, rodzinie, znajomym... dorosła kobieta musi dźwignąc odpowiedzialność. No kolejna bidulka z sarnimi oczami, którą trzeba utrzymywać?

Skoro dziecko to i matka musi mieć dobrze. Bardzo wybiórczo do tego ludzie podchodzą. Zależy jak im zależy. Ja nigdy nie mogłam na taki komfort liczyć... żaden z byłych nie kierował się tą dewizą. Jeżeli dacie sie w to wkręcić to będziecie mieli na utrzymaniu 2 kolejne osoby.

Witajcie po ciężkim weekendzie......
mam za sobą wyprowadzkę od niego....były krzyki wyzwiska,płacz prośba,nawet próby zastraszania że jak odejdę to się powiesi......mówię wam nie da się tego opisać.
Ten co mnie wyrzucił z domu na ulice przepraszał!!!
Na nic się to zdało,od soboty jestem wolna od niego!!!!!!
Jak się uspokoje i zbiore w "całość" to wam opowiem co się tego dnia działo tam.

Hej, Motylku, podziwiam że dałaś radę !

Zazdrosna , Kjim- co z Wami dziewczęta ? zdrowie jest ?
Mnie coś łamie w kościach, i gardło boli.. dookoła wszyscy chorzy - mnie pewnie też w końcu złamie

Podtrzymuje to co napisałam wcześniej.
Pół światu tego kwiatu. Zmarnowałaś dwa lata z życia... zanosi się na to, że zmarnujesz kolejne. Bo facet, który wojuje z Tobą bo świat tego oczekuje, a następnie rzuca świat dla Ciebie... to co najmniej podejrzane...

Ja bym to wzięła na przeczekanie... jak mu faktycznie zależy to wytrzyma, a i Ty nabierzesz dystansu i będziesz mogła zmiany ocenić na "trzeźwo".
Teraz jesteś zbyt emocjonalnie nastawiona... jeszcze... bo wszystko jest za świeże

Jeżeli ulegniesz jego namowom. Ile czasu minęło? Policzylam - 3 miesiące...
Ja dałam swojemu blisko rok... zanim cierpliwość mi sie skończyła... a u niego na obietnicach się wszystko kończyło...

A jeżeli mogę zapytać... w jaki sposób On udawadnia zmiany? Tylko słowami? Czy możesz na niego liczyć? Czy sprowokowany odsłania karty i prawdziwe oblicze? Może sie mylę, może jest wyjątkiem od reguły? Ale naprawde nie potrafie uwierzyć w to, że mozna tak po prostu odrzucić własne dzieci po tym jak naginał dla nich wszystko wokół.

Bo to, że można własne dzieci porzucić to odczuwam boleśnie na własnej skórze...

Witajcie dziewczyny,
u mnie ok, powiedziałabym nawet, że bardzo dobrze. Mam chyba podobnie do ciebie Kjim dostałam to o czym marzyłam ? jeden weekend zaplanowany dla nas w miesiącu, a nawet pierścionek zaręczynowy, a jakoś mnie to nie cieszy. M bardzo się starał o kolejną szansę, a ja chyba byłam tak zaskoczona, że nie umiałam mu odmówić.
Jednak teraz sytuacja u nas wygląda inaczej. W stosunku do młodego nie przejawiam żadnych emocji, nie chcę się już angażować, nawet unikam z nim rozmowy, dość już wymówek i kłamstw. Uznałam, że skoro on olewa to co dla niego robię, ja będę postępować podobnie i nie daję z siebie nic poza to, co sama dostaję. Przestałam interesować się jego stopniami, tym czy się uczy, gdzie biega i tym co robi. Kamień spadł mi z serca, bo zdałam sobie sprawę, że niczego nie zmienię i przestałam o to zabiegać, wycofałam się z roli macochy, a jego zachowanie przestało mi przeszkadzać. Po co mam sobie utrudniać życie egzekwowaniem kar, próbą wychowania dzieciaka, niech rodzice się tym zajmą.
W weekendy, kiedy M bierze drugiego młodego ja też się usuwam i spędzam ten czas sama. Nie mam zamiaru bronić mu tych spotkań, ale nie mam też ochoty brać w nich udział. Nie jestem w stanie powiedzieć, czy tak będzie zawsze, ale na razie czuję taką potrzebę. Oczywiście M ma mi za złe takie zachowanie, jednak ja mam dość poświęceń. Odkryłam, że cudownie jest wyjść na spacer we własnym towarzystwie, w ciszy i spokoju poczytać książkę, uprawiać sport, do którego M nie umiałam namówić i ogólnie zająć się sobą.
M jeszcze bardziej poświęcił się pracy, nawet zauważyłam, że dzieci przynajmniej na razie tez trochę odsunął na bok. Podobnie jak ja uważa, że ze starszym synem poniósł porażkę, ale na siłę nie zmieni chłopaka, który widocznie ubiega się o rolę chuligana klasowego. Na to co wyprawia jego młodszy syn tez M nie ma wpływu, zatem niech przynajmniej robi to w czym jest najlepszy i zarabia pieniądze.
Zastanawiam się tylko dlaczego ja jestem z M, skoro tak dobrze mi samej, słowo kocham wydaje mi się takie szare bez wartości, wymawiane chyba z obowiązku. Nie robię planów, nie myślę o nas, skupiam się na tym, co mnie rozwija i uszczęśliwia. I wiecie co - jestem szczęśliwsza!
Potrzebuję M, by nie czuć się samotna, ale uczę się ten lęk wyrzucać z siebie i cieszyć sobą, niezależnie od tego czy będziemy razem czy nie. Nie umiem powiedzieć, czy idę we właściwym kierunku, czy M mnie taką zaakceptuje, ale nie martwię się tym, bo dobrze mi z moim pozytywnym samopoczuciem, czuję się wolna. Wciągnęłam się w książki Beaty Pawlikowskiej i 'uczęszczam na jej kurs szczęścia?.

Mam chyba dzisiaj ostry humor... bo po tym co przeczytałam to stwierdziłam, że ...
jestem w związku z połową sąsiadów... spędzam bez nich czas, chodzę bez nich na spacery, czytam bez nich książki i nie robię z nimi planów na przyszłość... cudownie...
tylko czy przypadkiem związek na tym nie polega?

To moja autokrytyka - ja też czasami myślę, że to spoko bo gościu mnie wkurza, a skoro mnie wkurza to przestanę sie nim przejmować, z nim wychodzić i planować...
Tylko po jakimś czasie stwierdzałam, że skoro i tak wszystko robię sama i jestem samowystarczalna - to taki związek o kant tyłka rozbić... i rozbijałam

Nie miałam innego wyjścia jak dać rade
Ten człowiek mnie prawie zniszczył,doprowadził do takiego stanu że nie poznaje samą siebie,patrze w lustro i pytam kim jest ta kobieta.......
Długo,za długo to wszystko trwało
Na razie cały mój majątek stoi w wynajętym magazynie,ja musiałam wrócić do pracy,szukam mieszkania bo musze dokąść wrócić za dwa miesiące.
Nie czuje smutku,tylko taką pustke w sobie,cisze i spokój,póki co nawet jednej łzy nie było.
A on mnie atakuje sms mailami,na szczęście jestem bardzo daleko od niego i nie pojawi się u mnie przed drzwiami.

Zazdrosna... w tym obrazie jestem ja sprzed roku... może nawet i sprzed kilku miesięcy....
uciekałam tak jak Ty - prawie depresji dostałam.... biłam się sama z sobą .
Kochana .. jak M mógł się jeszcze bardziej poświęcić pracy ????  przecież go w ogóle nie ma w domu ?? noclegownię sobie zrobił???
Od dzieci się odsunął ?? jego syn z Wami już nie mieszka ???
Oszukujesz siebie samą , wybacz, ale to jest jawne wykorzystywanie !
Ty dbasz o dom, o jego syna-  obiad, pranie ... obecność - syn ma problemy a on więcej pracuje ??? dla kogo ta kasa !!!???
Mieszkanie Wam remontuje, auto lepsze Ci kupi ??? meble wymieni które on i syn zużywają ???czy na wypasione wakacje Cię porwie ?? lub na spa w weekend??

otwórz oczy ...Zazdrosna....
M wraca do domu.. o który jak pisałaś nie dba... nie martwi się że syn bez obiadu, z pustą lodówką gania cały dzień .. że pranie trzeba zrobić, że bałagan w domu....że noc  i syn sam... że wraca do pustego i zimnego domu.. łózka..
Czy on czasami nie pracuje więcej by się uwolnić od długów....a później i może od Ciebie ? ... bo jak Ci kiedyś powiedział...Ty się nie nadajesz do związku z facetem co ma dziecko .....
Nie życzę takiego scenariusza... nikomu

Motylku... obiecałaś historyjkę .. jak się działo
Ja z gorączką w pracy

Sobota 11października dla mnie jak gwiazdka zrobiłam sobie prezent uwolniłam się od niego!
Zerwałam się z kontraktu ponad 2000km od domu!
W sobotnie popołudnie podjechałam busem z siostrą i koleżanką pod miejsce gdzie były moje rzeczy,nie napisze pod dom bo to był mój dom tylko jak trzeba było zapłacić rachunki-potem to już niekoniecznie....
Poszłam sama zapukałam otwiera on.....zdziwiony że mało w gacie nie narobił....mówie że przyjechałam spełnić jego życzenie,on pyta jakie??
No po moje rzeczy skoro kazała mi się bujać wyp..... itp.itd
On w śmiech że to żarty były!!!!
To ja też w śmiech...że koniec żartów zawołałam moje pomocnice...usiadł z wrażenia!!!
Każda z nich dostała kartkę co mają brać,co można zniszczyć....na co uważać.
On miał nakryty stół bo czekał na gości,w kilka minut nie było nic nawet stołu mój był!
Firanki,karnisze fruwały,siostra zakopała się w wielkiej szafie wymiotła z niej wszystko został bez jednego ręcznika!!
Pościel,koce obrusy no dosłownie wszystko było moje
On siedzi...widze zielony jest czekam może zawał będzie......ale nie do drzwi puka niespodzianka.
Moja siostra wyłania się z szafy,otwiera drzwi a tam jego koleżanka z czasów szkolnych,moja siostra wie jak ja ją nazywam i krzyczy do mojego ex "to ta co ma głowę większą od dupy"........mówie jak przejdzie przez drzwi to ją wpuść
Jak on ją zobaczył prawie sraczki dostał,mówię do niej no przepraszam za bałagan ale za chwilę będziemy gotowe i będzie mogła się do niego wprowadzić.
Ona taka wystraszona mówi że przyszła na chwilke bo chciała mu powiedzieć że jakaś tam Sylwia urodziła dzień wcześniej jego dziecko!!!!!!!!!!
W tym momencie mi serce stanęło..
Akurat miałam w ręce kufle do piwa poleciały w jego strone,jeden go trafił w ramie ale nic się dziadowi nie stało.
Koleżanka pakowała łazienke,pyta czy proszek też-krzycze nie- przyda mu się w czymś musi prać pieluchy swojego dziecka.
Po 3 godz byłyśmy gotowe,w trzy godz.spakowałam moje 4lata życia z nim
Oczywiście nie był by sobą gdyby mnie nie obrażał,nie wyzywał nie przepraszał normalnie facet dostał pomieszania rozumu!!!
Usłyszałam że powinnam mu być wdzięczna że on mnie chciał,bo mógł mieć każdą!
Wiecie co nawet mi się go żal zrobiło,skończył jak nawet nie wiem co,nie ma nic oprócz swojej starej kanapy bo łóżko w sypialni oczywiście było moje.
Musze te rzeczy na spokojnie posegregować bo wiele z nich po prostu nie chce,a wtedy nie bardzo był czas.
Tak się zakończyło moje życie z tym człowiekiem,koszmar którego nikomu nie życzę samotna wigilia w hotelu,podkradanie mi pieniędzy z portfela,i notoryczne zdrady,ile on tych dzieci już się dorobił,nie wiem czy on sam to wie
Ten człowiek zniszczył we mnie wszystko,zmienił mnie w może to raczej ja się bardzo zmieniłam pod jego wpływem.
Chce mojego dawnego życia,życia sprzed niego,nie wiem czy jeszcze kiedyś takie będzie jestem zła na siebie że musiał mnie tak upokorzyć żebym w końcu zrozumiała i zebrała siły w sobie by to zakończyć.
Podsumowując mam ponad 20kartonów kilka worków i nie wiele mebli to wszystko.......nawet dachu nad głową nie mam.

Dobre. Chociaż po tym co piszesz, dziwię się, że "dojrzewałaś" do tego 4 lata :-))

Teraz będzie tylko lepiej. Powodzenia i odzywaj się tu do nas czasem.
Chociaż "macochą i drugą" aktualnie już nie jestem, to jednak będę tu zaglądać, bo lubię :-)

motylek75 ... no szacun!!! :-)

Normalnie zrobiłaś na mnie wrażenie, sama lepiej bym tego nie zrobiła a u mnie jego rzeczy latały z okna...

Tylko szkoda tych 4 lat... na pewno dużo Cię to nauczyło, ale strach pomyśleć jak gad się kamuflował, że 4 lata ukradł Ci beszczelnie.

Jaki tu spokój... czy to oznacza, że w życiu macoch trwa sielanka? :-)

Miło to słyszeć. Prawdą jest to, że jeżeli dorośli ludzie ze sobą rozmawiają i mają czyste intencje to wszystko można poukładać

Dziękuję Ewarg,
wspaniała jest ta wasza patchworkowa rodzina i tylko pogratulować takiej sielanki
Ja w mojej sytuacji radzę sobie jak umiem, zauważyłam jedno, że odkąd olałam młodego uspokoiłam się wewnętrznie, przestałam się przejmować, a byłam już nie raz na granicy. Zatem coś mi podpowiada, że moje postępowania jest właściwe. Nie mam zamiaru bić się o faceta, jeśli on zdecyduje, że mnie takiej nie akceptuje, że krzywdzę jego dziecko to odpuszczę. Dotarło do mnie, że nie nadaję się do związku z partnerem z przychówkiem. Jednak na razie nie ma takiej obawy. To, że młody jest biedny nie będę kwestionować, jednak wiele zależy od niego samego, on natomiast stawia się w roli ofiary i użala się jedynie nad sobą zamiast wziąć odpowiedzialność za siebie i swoje czyny. M nie odda nigdzie chłopaka, bo ma jakieś chore poczucie bycia niezastąpionym, albo boi się stracić wizerunku wzorowego ojca, poza tym uważam, że pomysł jest niedorzeczny. Wiele jest kobiet zmuszonych przez życie do samotnego wychowywania z dwójki dzieci, albo ojciec nie żyje, albo uchyla się od płacenia alimentów, albo matka jest zbyt dumna i pracuje na dwa etaty, by wyżywić i utrzymać dzieci, a to, że ma dla nich mniej czasu to znaczy, że ma je gdzieś oddać?! Nie twierdzę, że M przestał się zajmować synem, tylko że skupił się na pracy i nie wydzwania już tak do chłopaka, a temat szkoły go irytuje. Przestaliśmy wykłócać się z młodym o naukę, bo widać tak lubi szkołę, że chce do niej chodzić dłużej niż inni. W soboty M zabiera młodego do warsztatu i uczy go pracy, a że ten ma fochy w nosie to i dla niego nic sięnie chce robić. Sama szukałam młodemu ostatnio zajęć dodatkowych w klubie sportowym, ale po jakiego grzyba mamy wydawać na coś pieniądze, poświęcać mu czas na dojazdy jak on nasze prośby ma w duszy.
Jego ulubione zajecie na niedziele, tak jak i drugiego dzieciaka to komputer, co do decydowania o spedzaniu czasu.
Myślę, że mały ma lepiej u nas niż miałby u rodziców, bo nie ma w domu awantur, kłótni, bicia itp., a ja i tak więcej się nim zajmuję niż jego matka, więc nie ma tego złego?
Miłego, słoneczne weekendu
P.S.
Wyobraźcie sobie, że ZAPOMNIAŁAM iż to dziś jest weekend M z jego drugim synem. Zawsze mine to doprowadzało do obłędu, a dziś wypadło z głowy. Czysz to nie wspaniałe?!

Mija drugi tydzień mojego nowego życia bez niego.
Na razie nie odczuwam nic,może dlatego że jestem daleko od tego wszystkiego,i nawet lepiej uspokoje się......
To były straszne 4lata jak mogłam tak żyć? Jak mogłam wierzyć,mieć nadzieje że będzie lepiej,że będę kiedyś ważniejsza niż jego ex-boziu jaka głupia stara baba ze mnie!!
Zaczynam wszystko od zera
A on?
Pisze maile,na które nie odpowiadam bo co odpisać jak się czyta "szłem do łóżka z tobą tylko dlatego że nikogo innego nie było" albo że "dobrze że twoje dziecko umarło bo by miało pojebaną matkę"
Dziewczyny nie wiem jak mogłam tak żyć,tyle żalu we mnie do samej siebie,tyle bólu łez
Nie wiem czy jeszcze kiedykolwiek będę chciała kogoś w moim życiu,jak jedna osoba potrafi zabrać to co najcenniejsze w życiu-samo życie..........

Witajcie
Czytam Wasze forum od jakiegos czasu bo jak wiekdzosc Was jestem w roli macochy dugiej.
Jestem w zwiazku z rozwodnikiem, ktory ma syna wiek 5 lat.
Zona go zdradzila z kolega z pracy, wyprowadzila sie bez slowa i zabrala syna.
O zdradzie dowiedzial sie po roku, wczesniej jego ex robila z siebie ofiare a z niego "tyrana".
Znam ich oboje od lat ale nie mielismy kontaktu. Kontakt z moim M odnowilam przez przypadek. Kolegowalismy sie przez rok zanim cos miedzy nami peklo. Wspolne imprezy, plotki. To ja najwiecej mu pomoglam jak zostal sam. Nie bylo zadnego podteks.
tu. Zwykla przyjazn damsko meska, ktora pozniej przerodzila sie w "to cos" .
Jako partner jest ok. Ogolnie sie dogadujemy itd. Sa zgrzyty ale to jak wszedzie.
Pisze tu bo chyba sobie nie radze bycia w roli drugiej.
Maly mnie lubi, ja jego tez. Mamy go co dwa tygodnie na weekend.
Co mnie tu sprowadzilo.. Fakt, ze gdy maly jest u nas moj M. zachowuje sie jakby mnie nie bylo. Moze niedoslownie ale czuje sie jak powietrze. Wszystko sie kreci wokol dziecka. Zakupy, menu, wycieczki itd. Nibu dobrze,ze jest takim ojcem ale ja czuje sie w jakis sposob odtracona. Mieszkamy razem. Czy normalne jest to, ze gdy mamy malego na weekend jest fakt, ze albo spimy w trojke albo on spi z dzieckiem a ja osobno? Niby idzie go uspac i juz koe wraca bo mu sie zasnelo. Robi to specjalnie. Wiem bo go znam.
Boli mjie jeszcze to, ze jak odwozimy malego w niedziele moj M. Chodzi struty, zamyslony itd bo brakuje mu syna. Tez staram sie to zrozumiec ale mamy swoje zycie problemy. A on oderwany od rzeczywistosci. Kiedys w kolko o nim mowil. Jak zwrocilam mu uwage, ze tak byc nie koze bo mamy swoje zycie przestal mowic ale widze,ze dusi to w sobie. Tak Zle i tak zle. Czy ja sie nie nadaje na taki zwiazek czy to on nie pogodzil sie z takim stanem rzeczy? Na jego powrot do zony nie ma szans. Nawet ze soba nie rozmawiaja. Czysta nienawisc glownie z jego strony za to co zrobila. Miotam sie strasznie bo wiem, ze mogpabym z nim gory przenosic z drugiej nie daje rade z tym jego starym zyciem. ja jestem singlem nez dzieci i zobowiazan. kiedys z nim rozmawialam o tym, ze podvzas weekendow z malym czuje sie jak powietrze to mi powiedzial, ze jestem egoistka ze go nie rozumie i jak moge byc zazdrosna o syna.. bo chyba jestem. dajcie jakies rady bo mam 1000 mysli na minute. sory za literowki
ale pisze z komorki. pozdrawiam  i dziekuje

To jest wg. mnie normalne... dziecko ogranicza /niezależnie czy własne czy partnera/, więc pewne kwestie muszą być dostosowane do dziecka.

To nie jest normalne... Ale może chwilowe? Nowe miejsce może byc dla małego stresujące. Jestem jednak przeciwna spaniu z dzieckiem, ma swoje miejsce, swoje łóżeczko.

To jest normalne... Człowiek tęskni. Jak Ty bys wyjechała może też chodził by struty.

To nie jest normalne... każdy ma prawo do własnych odczuć i nie powinien za to być wyzywany od egoistów.
Powinniście usiąść na spokojnie i porozmawiać o nowej sytuacji. Ty powiedz co czujesz... a następnie On. Na spokojnie bez przerywania, wyzywania od egoistów. Ustalcie co możecie zmienić, abyście oboje poczuli sie lepiej, jak poukładać wasze relacje.

Wydaje mi się, że jako przyjaciółka byłaś bardziej wyrozumiała, wspierająca. Teraz jako partnerka masz już inne oczekiwania wobec partnera... i twoja tolerancja chyba jest niższa. Twój partner jest tą zmianą zaskoczony, bo przywyczaił sie do czegoś innego.
Powinniście przedefiniować wasz związek i określić wspólnie jak ma wyglądać.
Albo przyznać przez sobą, że nie tego oczekiwałaś i poszukać wolnego człowieka, bo ten mam nadzieję dziecka nie porzuci.

No to przygarnęłam pluskwę. Młody skarży matce jaka to niby jestem zła, a ta M zarzuca smsami, że ma mnie utemperować. Taka jest właśnie wdzięczność pasierbów za okazane serce, czas i dach nad głową.

Ciekawi mnie riposta M, na zarzuty Pani EX :-))))

Popieram

M wstawił się za mną, ale do tej kobiety żadne argumenty nie trafiają, a chłopaka i tak do siebie nie weźmie, bo to jej nie na rękę. Tylko ja jestem tak wkurzona na chłopaka, który gryzie rękę która go karmi. Nie wiem jak opanować te złe emocje. Tej babie chyba o to chodzi, by mnie z M poróżnić.

I dodatkowo sama bym porozmawiała z PANI MATKĄ ..że może wziąć synka i wychowywać .
M też powinien młodemu jasno naszkicować obraz .. to nie jest małe dziecko.