Być drugą i macochą

NorPol - przeczytaj wcześniejsze posty Zazdrosnej. Matka dzieciarni nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, więc każdy zrobiony grafik można sobie w d..ę wsadzić.

Dokładnie, nawet ten na który ustaliła w sądzie ma w czterech literach. Poza tym tak jak pisałam młody nie chce ruszać się z domu.

Sama nie wiem, czy moje niezadowolenie i nerwy są dla niego wygodne. Zauważyłam u niego nawet obawę przed powiadomieniem mnie o planach związanych z odwiedzinami u nas jego drugiego syna.

Na wzorowego ojca, partnera niezupełnie. Nie daję sobie wrzucić młodszego na głowę, ale tego co u nas mieszka nie wyrzucę przecież z domu.

Zatem jedyne sensowne rozwiązanie to zmienić egzemplarz na niewybrakowany.

No ja nie pisze ,ze u nas to zawsze działa rewelacyjnie, ale  przetestowaliśmy niemal wszystkie metody wychowawcze wzdłuż i wrzesz  i te nowoczesne i te starodawne i z kosmosu cuda wianki, zero,zero i jeszcze raz zero  choćby minimalnej poprawy. Jedynie  trzeba uderzyć w jej czuły punkt , aby zabolało, jak odczuje to czasami  zlatuje na planetę ziemia, choć bywa i tak ,że dla przekory jeszcze bardziej brnie w cos zakazanego , a tak, aby bardziej wykurzyć człeka, albo zatka uszy jak się cos do niej mówi, tłumaczy  i weź tu trzymaj nerwy na wodzy .

Zdarzyło się tez ,ze doprowadziła do takiej sytuacji ,ze na wszystko miała zakaz i nawet nie było pomysłu jak ją karac
To była dla nas kara , bo ona w domu szajby dostawała ,  na myśl jej takie głupoty przychodziły, ze potrafiła nawet po poręczy schodowej w domu na  stolnicy od pierogów zjeżdżać  urządzając sobie  amatorki skate park, albo z okna pokoiku na sam dach wchodzić i na kominie siadać wpatrując się w przyrodę.
Ja robiłam  dobra mine do zlej gry, choć z niedoczekaniem  odliczałam ,kiedy  jej szlabany miną    i w końcu poza  domem  się będzie wyżywać. W domu ją nosiło, bo miała zakaz na wszystko ,pozabierane gadżety i sprzęt tez, bo na deskorolce i hulajnodze sobie jeździła po domu , z moim butów w rządku kręgle robiła a kula była wzięta z komody taka typowo ozdobna jako ładny bibelot na mebel . Nie zliczę  jaki busz wtedy był , czułam się jakbym Tarzana miała pod jednym dachem a wiedziała ,ze już żadna kara jej nie grozi ,bo wszystko wyczerpane ,wiec na niczym jej nie zależało . Ja po krótkim czasie  prawie całodobowo w pacy siedziałam, albo po pracy do swojego mieszkania jechałam

Co do lekcji od września zeszyty i ćwiczenia  latają już po ścianach , bo nerwy demonstuje jak się wścieknie. Ja w to nie ingeruje ,mąż się sprawami szkolnymi corki zajmuje i stawia ją do pionu.   W maju  wywaliła kiedyś matematykę za okno prosto  błoto, to  musiała 14 stron przepisywać do nowego zeszytu i nie było zmiłuj

Zadam Ci zazdrosna jedno pytanie .Czy Ty kochasz siebie ? I tak od poczatku, moze trzeba zaczac .Czy akceptujesz siebie .taka jaka jestes ? Nie musisz odpowiadac .Czy umiesz nieodpowiedziec ? Umiesz powiedziec ,nie twoj interes ? Kim jestes zeby mnie pytac ? Takie luzne mysli ,ja je przerobilam .Pomogly.

Jakoś nie zrozumiałam o co chodzi Obwarzance?     (Obwarzankowi?)

.

Chwila chwila ty mieszkasz i zajmujesz sie jego dziecmi, pomagasz mu mimo ze jest to ciezkie i upierdliwe, obgadujecie kwestie a on nie ma ochoty rozmawiac o twoich dzieciach i go to nie interesujr? Wiec ktos tu jest egoista. Rozumiem ze twoje dzieci z toba nie mieszkaja? Jezeli on nie chce rozmawiac o twoich dzieciach bo go to nie interesuje ty nie rozmawiaj z nim o jego I nie zajmuj sie nimi za niego. Obydwoje macie dzieci wiec I jego obowiazkiem jest choc pogadac z toba o twoich dzieciach.  Oj w takim ukladzie podziwiam Cię.

Niestety wydaje mi sie ze wiekszosc mezczyzn tak wlasnie ma. Od kobiet wymagaja ale sami by nigdy tego nie potrafili. Wspolczuje ci I nie potrafie ci chyba pomoc.
Wiem ze moj maz sam nigdy tez by sie nie wpakowal w zwiazek z dzieciata. Sam kiedyś przyznal ze on by nigdy nie chcial I nie potrafił zyc z cudzym dzieckiem I z takim bagazem.

Mój M też mi to powiedział
Dla niego kobieta z dzieckiem to kobieta z problemami!!!
Ale oczywiście wg jego teorii facet z dzieckiem to co innego.
Przyznał że miał problem by znaleźć wolną kobietę bo wszystkie uciekały jak słyszały że ma dziecko,i miały racje mądre babki to były.

Hej Dziewczyny...
u mnie da się wytrzymać.. może i nawet jest ok.
M stara się , nawet młodego swojego szkoli że ma mi dziękować za to czy tamto... jak cos chce będąc u nas w domu.. to też przypomina młodemu że mnie również powinien pytać o zdanie

Wiem że to może dziwne, ale .... młody dostaje sygnał że musi mieć zgodę nas oboje, i ze M konsultuje ze mną decyzje w jego sprawie również kiedy jest pod naszą opieką ....

Zazdrosna.. Twój M powinien Cię wielbić za pomoc jaką mu dajesz w opiece nad synem.. a on Cię wyśmiał ???
Kurna... kolejny raz dochodzisz do sytuacji.. w której było wiele z nas- my im nieba by pomóc, bo kasa, bo dzieci, bo praca bo ex...a oni przy pierwszej sposobności rewanżu....mają nas w doopie

Smutne niestety.

Wiesz , on się nie wyprowadzi.. bo kto mu pozwoli tak żyć jak Ty ???
on się skupia by wyjść na prostą z długami.. a Zazdrosna wychowuje mu dzieci.. wikt i opierunek....
I kolejna sprawa .. on się z Tobą nie liczy ...ani synem ... bo inaczej by chciał Cię jakoś udobruchać ... chyba że wie , że pomarudzisz, ale i tak nie podejmiesz żadnych kroków...
Heh Ci faceci...

Ja bym odeszła. Tak sie nie da zyć. W tym związku nigdy nie będziesz szczęsliwa bo facet się z toba nie liczy.
Facet ma na uwadze tylko swoje dzieci i ty masz mu w tym pomóc. Jest strasznym egoista i tak mu wygodnie. Jeden dzień w miesiącu to nawet my spędzamy bez naszego wspólnego dziecka i cieszymy się każda minuta. Bo choc kochamy dzieci nad zycie to czasami trzeba od nich troche odpocząc, choc troszke i każdemu rodzicowi się to nalezy.

Zazdrosna, dotrze jak spakujesz rzeczy M i chłopca i wieczorem po pracy M zastanie spakowane walizki/worki(?)
Ma swoje mieszkanie, ma gdzie iść. Na bruk ich nie wywalisz. Niech sobie spróbuje sam poradzić z długami i z dwójką niesfornych chłopaków. DAJ MU SZANSĘ się wykazać.
Nie doceni tego co od Ciebie dostaje, póki tego nie straci. Taki kopniak w dupę przyda się egoiście.

Zazdrosna, alez Ty sie bujasz kobieto... Ja nie wiem, chyba ten Twoj chlop to musi miec zlote jajka, ze tak go sie trzymasz recami i nogami

Wiesz jaki jest problem? Ze nawet jak on sie zgodzi na ten jeden weekend w miesiacu, to zrobi to po dlugich przemysleniach i kalkulacjach, i nie dlatego, ze on tez tego weekendu chce i potrzebuje, tylko dla Ciebie, zeby Ci zamknac usta, zebys przestala w koncu narzekac. To znaczy niby dla Ciebie, zebys byla szczesliwa, a tak naprawde dla siebie, zeby znow nie sluchac Twojego dziamgania. Ja tak to widze.

Byc moze nie nadajesz sie do zwiazku z facetem z dziecmi, a on sie nadaje? Moze obydwoje sie nie nadajecie. Niech kazde skupi sie na swoim zyciu i swoich dzieciach i basta.

Gdzies wyczytalam na jakims forum, ze im lepszy ojciec, tym gorszy material na partnera. I ja sie pod tym podpisuje.

Lubię to

Tak, kochana miotam się, bo kocham i przeżyłam z nim cudowne chwile. Nawet jak podsuwacie mi racjonalne argumenty moja podświadomość stara się je obalić, by utrzymać istniejący stan rzeczy i to jest normalne. Dlatego oficjalnie dziękuję wam wszystkim i pragnę poinformować, iż mój prawie 3 letni związek właśnie się zakończył. Dostałam Metaksa jeden, ale tylko przyszły weekend, nie było mowy, by coś na stałe uzgodnić. Powiedziałam mu, że albo jest uzależniony od własnych dzieci, albo mu na mnie nie zależy. Oczywistym okazało się to drugie. Czułam to instynktownie, swoją złość lokowałam na jego dzieciach, czułam się gorsza od jego ex, ale jak mnie przytulał i mówił, że kocha to wierzyłam. Jednak prawdy nie da się oszukać, ona zawsze wypełznie na wierzch. Jestem szczęśliwa, że już to wiem, a nie za 4 lata i tyle samo użerania się z jego synem. Teraz dopiero mogę otworzyć się na udane życie. Jestem słaba jak trawa na wietrze, nie wiem jak dam radę wytrzymać jego wyprowadzkę, potrzebuję czasu. Wiem jedno on nie kocha mnie na tyle, by związać się ze mną do końca życia, a ja o takiego związku pragnę. Był ze mną, bo tak mu wygodniej i by swoim dzieciom zapewnić jakieś pozory normalnej rodziny. Nie zgodzę się ponownie być 'tą drugą'. Przez 3 lata nie stworzyliśmy nic naszego w domu, wszystkie pieniądze szły na spłatę jego kredytu, mi tez zależało, by się go pozbyć jak najszybciej i zacząć budować coś naszego, ale to nigdy nie byłoby nasze tylko jego synów, bo tylko oni dla niego się liczą.
Wierzę, że związek z facetem z dziećmi jest możliwy, ale on musi tego chcieć i być gotowy na pogodzenie roli ojca i męża. Jednak dla pewności nie zamierzam więcej starać się tego udowodnić.
3 majcie się drogie macochy.

Dziękuję NorPol, jestem wdzięczna wam wszystkim dziewczyny za cenne rady, spostrzeżenia, zrozumienie i słowa krytyki.

Odkąd pamiętam M miał ustalony grafik widzeń z dziećmi. Jak go poznałam pracował etatowo 12/48 więc zabierał dzieci od ex co drugi dzień, odbierał ze szkoły i miał je aż do wieczora. Nie byłam tym zachwycona, jednak w tamtym okresie ex robiła mu po złości i nie dawała synów, więc jego smutek, był moją radością. M uczył się i naginał swoje zasady dla mnie, ale nie było łatwo. Zawsze marzyłam, żeby M coś zaplanował dla nas tak jak już w środę ustala, co będzie robił z synami w weekend. O każdy wspólny wyjazd, urlop musiałam prosić, błagać, walczyć, bo on dzieci nie chciał zostawiać. Wstyd mi się teraz przyznać, ale jak sobie przypominam to nasz każdy wspólny wypad w plener kończył się seksem, ale przecież się kochaliśmy. Chodzi o to, że on nie chce spędzać, że mną czasu, jestem mu potrzebna wyłącznie, aby jego dzieciom zapewnić jakieś pozory rodziny. Jakiekolwiek rozmowy o ślubie tez kończyły się fiaskiem, bo moje relacje z jego dziećmi nie są odpowiednie. Wszystko uzależnione było od dzieci, a on jest niezastąpiony. Stopniowo umierałam w środku, a on tylko dzieci to i tamto. Mi wmawiał, że jestem egoistka i nie umiem się dzielić, że go szantażuję i pogrywam uczuciem, odbijał piłeczkę. W końcu przyznał mi rację, nie wiem w czym, bo wiele rzeczy mu wyrzuciłam. Wciąż mówi, że mnie kocha, ale dla mnie to puste słowa, bo nie dostrzega moich potrzeb. Pytałam czy jest coś o czym nie wiem? Czy jest jakiś problem, żeby młody został czasem u dziadków (chłopak ma bardzo opiekuńczą babcię) Czy młody ma lęki, ze go zostawisz? Okazuje się, że nie. Po prostu M bardziej realizuje się jako ojciec, niż jako mój partner. Nie chce tak żyć, z jego dziećmi non stop na karku. Nie wymagam od niego opieki nad moimi dziećmi, bo sama dam sobie z tym radę. Przykre, że on ani jego rodzina nie uznają moich dzieci. Tak są już duże i nie jeżdżą do rodziny M, jednak oni zachowują się tak jak by one w ogóle nie istniały, a dziadkowie są tak bardzo zapatrzeni we własne wnuki.
Kiedyś myślałam, że 4 lata jak młody osiągnie pełnoletność i się usamodzielni szybko minie. Uświadomiłam sobie, że dzieci zawsze będą się dla niego liczyć bardziej niż ja, wystraszyłam się perspektywy chowania jego wnuków.
Ostatnio M przywołał myśl o świętach, o feriach, dotarło do mnie, że te chwile już mnie nie cieszą, a wręcz przeciwnie.

Kjim to nie najlepszy przykład niestety. Dwa miesiące płaczu, tęsknoty, drżenia, suszenia poduszki itp. (ale przynajmniej triceps mi się poprawił i brzuch wyszczuplił - siłownia swoje zrobiła).
Ale do rzeczy. Zazdrosna już wie, czas podzielić się z Wami. Chociaż publiczny lincz pewnie gotowy.
Po prawie dwóch miesiącach, mój partner (Ex partner - jak kto woli) robi kolejne come back. Mówi, że teraz już wie jakiej rodziny pragnie, za kim tak naprawdę tęskni, kogo brakuje mu najbardziej. Ponieważ jest świadomy tego, że nie potrafi pogodzić roli ojca z rolą partnera, rezygnuje z wizyt dzieci, rezygnuje z kontaktu, bo tak naprawdę nigdy tego nie chciał. Jak twierdzi , wypełnianie obowiązków związanych z dziećmi to było zadośćuczynienie dzieciom, to był strach "co ludzie powiedzą" , to był nacisk ze strony jego rodziców, bo tak MUSI być i koniec. To od Niego zawsze wymagano bycia rodzicem, bo Matka tych dzieci to kulawa istota. Tylko tak naprawdę ta "kulawa istota" od trzech lat jakoś sobie radzi . Oczywiście kosztem wszystkich dookoła a dotychczas kosztem swojej mamy , M i mnie - ale jakoś sobie radzi. M stwierdził, że chce odbudować moje zaufanie, chce być szczęśliwy ze mną a przy okazji pozbyc się ciężaru który od trzech lat był Mu narzucany przez rodzinę i opinię społeczną (bo przecież ojciec nie może  porzucić swoich dzieci). Ograniczył kontakt z dziećmi do 0 i oczekuje, że wpadnę Mu teraz szczęśliwa w ramiona i będziemy żyli długo i szczęśliwie. 
Tylko po 1: ja już się trochę z Niego wyleczyłam,
po 2: nie rozumiem, jak można było przez trzy lata oszukiwać wszystkich ( w tym mnie) że zależy Mu tak bardzo na dzieciach, skoro tak naprawdę robił to wszystko z poczucia obowiązku, "pod publiczkę", a nie z potrzeby serca,
po 3: nie wierze w to jego  "i żyli długo i szczęśliwie" bo Pani Exowa na rzęsach stanie a do tego nie dopuści
po 4:  nie wiem czy moje sumienie pozwoli mi zasypiać spokojnie wiedząc , że są dzieci, które tęsknią za swoim ojcem (jak twierdzi M, nie podjął tej decyzji ze względu na mnie, tylko ze względu na to, że od dawna męczyło Go życie w dwóch rodzinach jednocześnie, ale bał się do tego przyznać i Jego męska duma Mu na to nie pozwalała)
po 5: Jego decyzja rodzi ogromne konsekwencje społeczne, zerwanie kontaktów z rodzicami, potępienie społeczne, życie z wyrzutami sumienia (moim zdaniem), Jego zdaniem - "ma to w dupie, bo zależy Mu tylko na nas"

I od dwóch tygodni żyję w zawieszeniu i nie wiem co mam Mu na to wszystko odpowiedzieć.
Teraz czekam na lincz z Waszej strony, bo wychodzi na to, że swoją postawą (choć wprost nigdy Mu tego nie powiedziałam) swoją postawą doprowadziłam do tego, że On chce olać swoje dzieci i (jak twierdzi ) zacząć w końcu normalnie żyć.

To jak wytłumaczyć te setki facetów, którzy porzucają swoje dzieci i zakładają nowe rodziny? Jak zrozumieć pierwszego męża Zazdrosnej, który olał córkę i zajął się swoją nową żoną i tworzeniem nowej rodziny? 
Czy wszyscy Oni są wykoleńcami, którzy nie potrafią żyć w normalnym związku?
Czy faceci, którzy przez X lat walczą z popapranymi Exowymi, które utrudniają kontakt dzieci z ojcem, jeśli taki facet odpuszcza w końcu walkę z wiatrakami i postanawia skupić się na ułożeniu sobie życia, to czy to znaczy, że nigdy nie będzie szczęśliwy?
Czy lepiej jak będzie się dawał rolować ciągle Pani Byłej i był na każde jej pierdnięcie, bo Ona musi wyjść do klubu, to On musi się właśnie dziś i teraz zająć dziećmi. Czy powinien zawsze nadskakiwać i włazić w dupę Pani Byłej, bo On chce zabrać do siebie dzieci przynajmniej na część Wigilii a Ona (mimo, że w Wigilię pracuje) woli dzieci oddać babce zamiast ojcu? Lepiej żyć pod dyktando takiej baby, czy w końcu zacząć myśleć o swoim szczęściu? Jeżeli ojciec został sprowadzony do roli niańki (jak już nie ma komu podrzucić dzieci to i ojciec się wtedy przydaje) i do roli Bankomatu (idż do taty - tata Ci kupi) > Nie chce Ci  kupić, patrz jaki łajdak z niego, nie musisz się go słuchać, nie musisz się słuchać cioci, nie musisz jeść tego co ci tat ugotuje, u cioci w domu możesz chodzić w butach, tatuś ci każe coś zrobić, on nie prawa nic od ciebie wymagać, powiedz żeby cię odwiózł do domu ....... itd.  Czy ojciec sprowadzony do roli niańki na którą można napluć i do roli bankomatu, nie mający żadnego wpływu na wychowanie tych dzieci, nie ma prawa powiedzieć DOŚĆ!!!
Gdyby faktycznie dobro dzieci było myślą przewodnią każdego rodzica, nie byłoby rozwodów.

I to co tu piszę nie jest próbą usprawiedliwienia decyzji M, nie jest próbą usprawiedliwienia "wyrodnych" ojców, to jest moja próbą zrozumienia dlaczego faceci decydują się na taki desperacki krok jak porzucenie dzieci.

Wszystko dla dobra dzieci....... wychodzi na to, że składając pozew o mój rozwód, stałam wyrodną matką, bo pozbawiłam swoje dzieci pełnej rodziny. Naraziłam je na to, że czują się inne, gorsze od rówieśników, bo Ich tata z nami nie mieszka - przeze mnie  :-(

Chyba Kjim nigdy nie byłam wredną ex, a nawet jak traciłam grunt pod nogami przed rozwodem i miałam ochotę udusić moja następczynie, mój ex szybko utemperował moje zapędy właśnie tym zagraniem. Pokazał, że nie zależy mu na dziecku i wiecie co jakoś młoda nie wydaje się być sierotą. Pogodziłyśmy się z jego wyborem i radzimy sobie. Powiem więcej, mój ojciec zostawił dwóch synów z poprzedniego małżeństwa na poczet mojej mamy. Nie powiem w jakich okolicznościach, bo nie wiem, ale mogę z całą pewnością powiedzieć, że jest wspaniałym ojcem - dla mnie, to się liczy dla mnie i nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka. Ja przeciwnie do większości ludzi nie przejmuję się tym, co mówią o mnie inni. Staram się być dobrym człowiekiem i nie krzywdzić innych, ale jeśli nie da się wszystkich zadowolić i pogodzić to należy ograniczyć komu chce się pomóc i kogo uszczęśliwić, bo nikt nie będzie zadowolony. Mam taki scenariusz w głowie Kjim, może po swoim przykładzie, że jeśli jego ex zorientuje się, że nie może sobie po nim jeździć to go doceni, zmieni swoje zachowanie i będzie wdzięczna jeśli czasem weźmiecie dzieci i wszystko wróci do normy. Tego wam z resztę życzę. Jeśli jednak traficie na taką jędzę jak była mojego M to myślę, że możecie się spodziewać przesyłki na wycieraczce i tyle ją zobaczycie. Tak, czy siak jeśli będziecie chcieli to poradzicie sobie z nową sytuacją i nie wp... się ex. Tak jakoś czuję, więc nie zarzekaj się, że będzie konieczne, iż ojciec nigdy nie zobaczy swoich dzieci. On jest zmęczony ich zachowaniem na które nie ma wpływu, to są po prostu nie jego dzieci, tylko wrednej ex i stąd ta decyzja. Korzystajcie zatem z tej jak na dzień dzisiejszej chwilowej zmiany, niech exia nauczy się samodzielności i obowiązkowości.
Był taki epizod z książki 'sekret' Rhona Byrne. Chodzi mniej więcej o to, iż jadąc w ciemności autem nie musisz mieć podświetlonej całej drogi do pokonania światłami. Wystarczy, że widzisz najbliższe 50 metrów, za tym dystansem dostrzeżesz kolejne 50 m. I tak dojedziesz do celu. Powodzenia kochana, szczęście należy się każdemu, a dotychczasowa sytuacja nie zadowoliła nikogo, więc czas na zmiany.

Nie pochwalam takiego zachowanie, bo jest to ucieczka po mniejszej linii oporu, ale nie neguję, bo nie jestem na waszym miejscu i w waszej skórze, nie przeżyłam tego co wy. Jednak z drugiej strony dla mnie to dowód miłości, poświęcenie się dla ukochanej kobiety, ja mam takie wyobrażenie o prawdziwym uczuciu. Może dlatego, że moje doświadczenia z mega wk... ex są podobne i jestem w stanie zrozumieć faceta Kjim. Skoro twój M jest takim złym ojcem to powiedziała bym ex -radź sobie kobieto sama. Chciałabym zobaczyć jej minę, sorki wredna się robię, ale humor mi się poprawił Dzieciaki nie umrą jak przez jakiś czas nie zobaczą ojca, może spokornieją i go docenią, może do nich dotrze, że nie są pępkiem świata i ojciec też ma prawo ułożyć sobie życie.

Również uważam, ze ojcowie porzucający swoje dzieci, nie ważne czy to dla nowych kobiet czy z jakiegokolwiek innego powodu są niedojrzali i wyrządzają ogromną krzywdę tym dzieciom.
Proponuję się jeszcze zastanowić nad jednym scenariuszem. Po tym jak on porzuci swoje dzieci, wasza sytuacja się unormuje i zgodzicie się na widywanie dzieciaków tylko, że rzadziej i co zastaniecie? Prawdopodobnie jeszcze większą niechęć, czy nawet nienawiść ze strony dzieciaków. Przecież to dla Ex idealna sytuacja na wmówienie dziecku, że tata go nie kocha, że wybrał nową kobietę zamiast dziecka, że zabrałyście mu ojca etc. Już teraz macie problemy z tymi dziećmi, pomyślcie jakie problemy będą stwarzać po czymś takim.

Jezeli matka utrudnia widzenia z ojcem, nie trzyma sie grafikow dlaczego nie dzwonicie na policje? Matka nie chce wydac dzieci, chowa po przyjaciolkach? Inyerwencja polucji u matki, u przyjaciolki. Macie dowody I sad bedzie je mial, a przyjaciółka juz kolejny raz pewnie nie bedzie sie w to pakowala. Sady nie sa chetne do dawania dzieci ojca pod opieke ale coraz częściej widza utrudniania matki. Kilka kar finansowych mysle yroszke ja zlagodzi.
Kolejna rzecz: co dzieci sa winne ze maja sieczke z mozgu robiona przez matke? I temu ze matka jako dorosla osoba nimi majipuluje? One spedzajac u matki wiecej czasu, podsane takiej indoktrynacjo nie maja szans początkowo.  Niestety ofiarami rozwodow zawsze sa dzieci.
Kjim Ja nigdzie nie napisalam ze skladajac pozew o rozwod stalas sie eyrodna matka. Noe uwazam ze to czyni rodzica wyrodnym!!! Ale rozwod to rozejscie sie dwojki doroslych ludzi, a nie rozwod z  wlasnymi dziecmi, ktore sa ofiarami rozpadu rodziny bo dwojce doroslych sie nie udalo.
Jak pisalam. Dla mnie osoba czy ojciec czy matka zostawiajacy swoje dzieci sa ponizej krtyki. Nie buduje sie swojego szczescia na cudzym nieszczesciu. To wroci.

Ja jako kobieta I matka nie mogla bym zyc ze swiadomoscua ze moj maz zostawil I olal swoje dziecko dla mnie. Uwazam ze predzej czy pozniej to wyplynie. Nie moglabym słuchać potem ze olal dzieci bo mnie kochal I chcial ze mną budowac nowe zycie.

Ale ja to rozumiem bo my z mloda I ex mielismy podobne akcje. Relacja naszej modej z matka polega na strachu o odrzucenie. Ale moj maz zawsze jej powtarzal ze on I tak chce ja zabrac, kocha ja I chce zeby do nas przyszla bo za nia teskni. I tak, mnie tez to wkurzalo ze gowniara I ex tak postepuja a on tego nie oleje. Jak nie to nie. Tylko dla kochajacy rodzic nie daje za wygrana. Nie chodzi o wyrywanie dziecka sila ale o zapewnianie go ze moze jak chce I ze on chce I mu tego brak.
Co do policji ona nic nie zrobi bo nie moze ale zgloszenie przyjmie. W kluczowych mometach to moze sie liczyc.

Matko kochana ale ja jestem zmordowana... Do tego jeszcze dochodzi ślub. Czyste szaleństwo.

Teraz w USC, bo stwierdziliśmy że jak będziemy chcieli wszystkim dogodzić do i za sto lat ślubu nie weźmiemy. A później w cerkwi, bo on chce. Mi to obojętne.

Motylek75, nie zazdroszczę . Pan Wygodnicki zapewne kasy Ci jeszcze nie oddał ? Ależ ludzie mają tupet . Szkoda , że nie zdążyłaś ogarnąć swoich spraw przed wyjazdem.  Trzymaj się dziewczyno.

Lily89 - to kiedy ten ślub? Jeszcze w tym roku?

No to faktycznie baaardzo w tym roku :-))))
Napięty tydzień Cię zatem czeka. Wszystkiego najlepszego dziewczyno :-)
Samych przyjemnych i radosnych chwil Wam życzę.

Trochę ślub na wariata. Ale wszystko udało się ogarnąć. Nawet papiery z Rosji, wesele, i inne cyrki.
Teściowa się nie pofatyguje jej sprawa. Teść tak. Mamy super świadków.

Generalnie wiem, że dobrze trafiłam. Szkoda że mój dziadek tego nie dożył.