Być drugą i macochą

Jestem tego samego zdania.
To M pozwala ex tak się traktować ... narzeka że ona zupełnie nie liczy się z jego zdaniem, jego czasem dla dzieci ... ale w obliczu takich zachowań reaguje jak ślepy .. wykonuje bez dyskusji..
Często wchodząc świadomie w konflikt z nową partnerką ... dokonuje wyboru .

Zazdrosna , jak weekend ? miło i przytulnie ?
Jak u Was dziewczynki ?
Motylku .. przesyłam ciepełko..bo pogoda coś zawodzi

No niestety Zazdrosna, to nie jest regułą, ale cieszę się , że w przypadku Waszej Ex to jednak jest możliwe.

Ale M przedstawił to oczywiście w taki sposób, że NIBY zrobił to dla Ciebie, nie zabrał Synów na weekend, żeby Ci pokazać jak bardzo Mu zależy na Tobie :-) Wychodzi na to , że za miły weekend w towarzystwie tylko M musisz podziękować.....Exowej :-)

Wow, zawsze uwielbiałam teksty: "mama, to , mama tamto" . Oby M wyciągnął z tego właściwe wnioski.

Po takich doświadczeniach nie wiem czy M nie wyciągnie błędnych wniosków np takich, że im mniej Młody będzie przybywał z Matką, tym mniej będzie zbuntowany.
Trzymaj się Zazdrosna i miej oczy szeroko otwarte.

Jeśli chodzi o moje dzieci to jestem póki co w tej komfortowej sytuacji, że od początku sierpnia spędzają wakacje u swojego taty. Do domu wpadają sporadycznie, poprzytulać się, zabrać jakieś zabawki i znowu lecą do taty. I szczęśliwie dla mnie na razie o M się nie pytają. Myślę, że pytania się zaczną jak wrócą na stałe do domu i wtedy dostrzegą, że M na co dzień nie ma w domu. Liczę na to, że te prawie dwa miesiące kiedy się nie wiedzieli z M.... złagodzi Ich reakcję na to, że Jego już  nie ma. A może Jego nieobecność wcale Ich tak bardzo nie zaboli jak mnie się wydaje? Wpadając na krótkie chwile do domu nie dopytywały się gdzie On jest? Przyznam, że  mnie to trochę dziwi, ale cieszę się z takiego obrotu sprawy.

Ja uważam , że dorośli , rodzice są od tego by o takie rzeczy dbać.
U nas jest taka sytuacja , że młody przyjeżdża brudny ... wyjeżdża w ubraniach od nas .. a one wracają ( o ile wracają )-  to brudne , śmierdzące .. jakby celowo gdzieś wytarzane.
I niestety .. sama jestem zła jak M wrzuca mi do prania odzież młodego.. bo z jakiej ustawy ja mam to robić , skoro matka nie robi...
Zazdrosna , myślę że nie było by "wymuszania " gdyby matka oddawała syna w czystych i z czystymi, ojciec również - bo oboje rodzice powinni dbać o dziecko .. może się zdarzyć , że nie zdąży .. ok. Ale u nas to widać ewidentnie po złości.

U nas niby miły weekend, nie odbyło się oczywiście bez utarczek z M .. które mnie wykańczają .
W sobotę pojechałam z synem po książki i zeszyty do szkoły..  M z nerwami , że on sam sprzątać nie będzie, że w innym terminie mamy to zrobić... że to , że tamto... kiedyś pisałam, że M reaguje wysypka na każde wydatki MOICH PIENIĘDZY" dla mojego syna..
Oczywiście o obiedzie nie było mowy żeby zrobił ( ja nie prosiłam, on nie zrobił )..  wróciliśmy około 14:30..
M posprzątał "swoją część" domu .. wieczorem siedzieliśmy w salonie, M coś przeglądał na komputerze , mój syn pokazywał mi kurtki jakie by chciał kupić.. taka jak na motor mu się podoba ... M coś tam komentuje że " nie ciepła, za krótka , ogólnie bllee"..
M przeglądał telefony z abonamentem.. wcześniej mówił że dzwonili do niego od operatora z promocją .. abonament bez limitów z jedyne 10zł więcej niż ma obecnie , i śmiał się jacy to handlowcy , skoro on nawet limitów nie wykorzystuje ..więc po co ma płacić za coś co mu nie potrzebne...
Ja zapytałam, po co mu kolejny telefon i abonament na 2-3 lata ..skoro wcześniej mówił że nie wykorzystuje - ma telefon służbowy z którego korzysta bez ograniczeń.. i usłyszałam "to jego indywidualna osobista decyzja "...
Jakby w twarz mi dał... on komentuje , doradza , odradza.. zakupy dla mnie , syna ... a ja nawet uwagi nie mogę wyrazić ????
Kolejna sprawa do worka...który ciągnie mnie w dół .. jasno pokazał że jego to jego .. i nic mi do tego
Wiem , że to bzdury.. ale
Ale mnie zdenerwowało to...
Pytam się sama siebie .. po co mi te nerwy, te niezdrowe sytuacje , jakaś baba (teściowa ) co wpierdziela się w moje sprawy, obcy dzieciak w moim domu, mój dom.. ale tak na prawdę nie mój... i nigdy moim do końca nie będzie ... ten stres i ból.. te zaciskanie zębów żeby było ok, szukanie środka ... kiedy co rusz dostaję policzek...
Męczy mnie coraz bardziej to wszystko

Niestety nie ma żadnej możliwości by odebrać te pieniądze,on poza mną ma jeszcze inne długi drugie tyle które też nie są spłacane,"mili" panowie nachodzą mnie w domu i pytają o niego chyba w końcu im powiem gdzie mają go szukać.
W mieszkaniu oprócz lodówki,pralki tv i kanapy wszystko jest moje!
On wszystko oddał ex przy podziela majątku bo jego dziecko musi mieć normalny dom.
Będę musiała rozejrzeć się za firmą przeprowadzkową za dużo tego jest,sama nie dam rady.

Motylek- Ty się nie tłumacz- Twoje to zabieraj- ta 100 na wydatki to jest kolejny gwóźdź .. Tobie na opłaty zostawił ?? na czynsz ?? na życie ??
Mnie szlak bierze na ten egoizm facetów !!

wczoraj przy rozmowie o telefonach... m mi powiedział że ten co ma Lg7 dotykowy ..jest dla niego słaby !!! ma jeszcze Samsunga najnowszego,...i dlatego chce kupić kolejny ...
Najśmieszniejsze że ten LG to był WOW prezent dla mnie ... którego zwrot zażądał po kłótni w maju ... więc ???dla mnie ma być super prezent a dla misia nie jest wystarczający .. żałosne
I jeszcze będzie mi mówił, że wrzesień będzie dla niego trudny finansowo .. bo synek ma urodziny , dostał 500 mandatu i do dentysty musi iść bo go ząbek boli...  szlak mnie trafia !
Ja tak szybko odlecieć nie mogę , wspólny dom, kredyt ... muszę z głową ...
Jak zaczynam przyglądać się rzeczom w domu..to też mogę powiedzieć że większość jest moja ...bo ja kupowałam, ja płaciłam... M do domu rzeczy nie kupuje ... jakieś tam pierdoły.. czy do pokoju młodego.. np. lampkę na biurko ..  on swoja kasę wydaje na siebie i syna TYLKO .
Wspólne rachunki i wydatki teraz musi pokrywać bo ja wyliczam i nie odpuszczam...
A 30 tyś długu...moja droga .. masz papier ? potwierdzenie ?
Wiesz że raczej to nie do odzyskania ?
Ja na Twoim miejscu -  wyciągnęłabym od faceta  na cały czynsz teraz (tego mieszkania co mieszkacie ) .. i miała na zapłatę na wynajem swojego mieszkania... lub wymyśliła coś innego...że coś się stało .... Motylek ... żeby straty Twoje były jak najmniejsze.

Tak, tylko ci faceci muszą zrozumieć, że swoim wyręczaniem prowokują takie postępowanie ex, które po prostu nie musza się wysilać. Zauważyłyście tutaj na forum pewien typ kobiet - znerwicowanych, zmagających się z problemami macoch, które mają przewrażliwionych facetów na punkcie dzieci i zarazem wredne i dysfunkcyjne ex facetów? Partnerki tych mądrzejszych facetów widać nie mają problemów i nie muszą wylewać swoich żali..
Chceuciekacstad i Motylku wybaczcie, ale nie będę komentować zachowania waszych facetów, nie wytrzymała bym z takimi typami ani chwili. Cokolwiek robicie, patrzcie przede wszystkim na własne dobro.

ja miewam różne myślenie ... jestem tak zmęczona psychicznie  , że popadam ze skrajności w skrajność ....  raz myślę tak jak napisałaś.. innym razem doszukuję się winy w sobie.. może parterki tych mądrzejszych też są mądrzejsze ? bo nie uwikłały się w taki związek... radzą sobie bez osób trzecich .. bez forów ... i dlatego że mają zdrowe relacja .. w zdrowych związkach .. z facetami ze zdrowym podejściem...też kochających dzieci .. umiejących pogodzić związek z ojcostwem.. nie wpuszczających ex do swojego życia ...

wtedy to jest egoizm.. i tego właśnie nie lubimy u naszych parterów.. mamy stać się takie jak oni ???

chyba wyjście jest takie .. trzeba stać się mądrzejszą i poszukać takiego faceta ...

zmęczona ja ..

Chceuciekacstad po tym jak dałaś się M wsadzić pod pantofel, nie dziw się, że spotykasz się ze sprzeciwem jak chcesz coś zmienić na własną kożyść. Zdrowy egoizm to nic złego, dziewczynki wychowuje się tak, by były skromne, grzeczne i posłuszne, a gdy dorostamy musimy się tego wyzbyć. Trzeba nauczyć się okazywać własna wartość, tak jak na rozmowie kwalifikacyjnej w spr. pracy musimy umieć się zareklamować. Pamiętaj to niezależność, siła i posiadanie własnego zdania przyciąga facetów, choć nigdy się do tego nie przyznają. Zachowaj te ostatki sił na uszczęśliwianie siebie, a i facetowi, który zobaczy cię uśmiechniętą sprawisz przyjemność.

Dla mnie M to Mój Mężczyzna

Wiecie co, ja z jednej strony Was rozumiem. Bo też szlag by mnie trafiał, gdyby przez dziecko faceta zostały odwołane jakiekolwiek wspólne plany, czy gdyby to dziecko się pojawiało co chwilę ot tak w mieszkaniu, bez wcześniejszego uzgodnienia. Ale wiem, jaka jestem i nigdy w życiu w związek z facetem z dzieckiem bym się nie wpakowała. Nie chcę mieć dzieci, więc tym bardziej cudze pałętające się po moim życiu nawet od czasu do czasu doprowadzałoby mnie do szału.

Z drugiej strony moi rodzicie się rozwiedli, co prawda żadne z nich nie miało innego partnera pretendującego do miana ojczyma/macochy, ale umiem sobie wyobrazić, jakbym się wtedy zachowywała. Albo raczej - jakbym się nie zachowywała. Chodzi mi o to, że jak miałam te 13 lat, rodzice - rozwód, żadne nam nie ustalało jakichś spotkań, wszystko zależało ode mnie i od mojego 8-letniego wtedy brata. I jak nie chciałam spać u ojca przez miesiąc, to nie spałam, ale jak miałam ochotę wpaść na tydzień, to informowałam go o tym i przyjeżdżałam. Ja może mniej, ale mój brat, jak chciał, to i na 2-3 tygodnie się wyprowadzał do ojca pomieszkać z nim, bo to to samo miasto. O dowolnej godzinie mogliśmy go odwiedzić, zabierał nas na wakacje itd. I gdyby miał partnerkę czy tam żonę, to ja bym wcale nie czuła się w obowiązku zmieniać czegokolwiek pod nią, bo to dalej mój ojciec i tak, jak mieszkam z mamą, tak samo mogę iść sobie pomieszkać u ojca (pod warunkiem, że to jego mieszkanie, a nie jej). I jakbym dowiedziała się, że nie, bo ona chce oglądać TV, a ja będę oglądać bajki/chce zjeść kolację z ojcem/chce się czuć swobodnie w mieszkaniu/chce cokolwiek, to bardzo prawdopodobne, że kochany tatuś mógłby mnie nie zobaczyć przez kilka miesięcy - i to nie jest czcze gadanie, czy szantaż - bo ja o tym nie mówiłam, ale jak raz mnie zawiódł, to tak właśnie się skończyło. Bo fajnie, że ta nowa partnerka chce być dla niego najważniejsza, ale to jest mój ojciec i ja mam prawo go widywać, kiedy nam pasuje, nie muszę się dostosowywać do niej. I jednak uważam, że to dziecko powinno być ważniejsze dla ojca, niż kobieta.

Ktoś wspomniał o wakacjach, które przepadły - na miejscu tej kobiety "zamordowałabym" faceta za to, ale na miejscu dziecka... Jakby mój ojciec wyjechał sobie na wakacje do Grecji, to tak samo i na tyle samo musiałby potem zabrać tam mnie i mojego brata. Tak było zawsze. Jechaliśmy dwa razy - raz z mamą, raz z ojcem. Więc bierze nas albo z nią (i trudno, nici z romantycznego wyjazdu), albo jedzie drugi raz.

No i, śmiechu warte, ale mam tylko nadzieję, że jakby potencjalna partnerka próbowała ojca rozliczać z tego, co wydaje ZE SWOICH pieniędzy na mnie i mojego brata, to by to szybko ukrócił. Jego pieniądze, jego dzieci, nie musi się spowiadać. No chyba że brałby z jej, to co innego, na to bym na jej miejscu też nie pozwoliła.

Także moim zdaniem ten temat budzi wiele emocji - bo każdy by chciał "tatusia/partnera" dla siebie, ale jednak uważam, że koniec końców dzieci mają do tego większe prawo. Zwłaszcza, że zazwyczaj jakiś tam schemat był, zanim ta partnerka się pojawiła i teraz to ona chce go zmieniać, bo to wg niej wpływa na jej życia - a tak naprawdę wpływa na coś ustalonego między dziećmi a ojcem. Dlatego powinna się albo dostosować (o ile, jak pisałam, nie dotyczy to jej pieniędzy, jej mieszkania, jej...), albo zrezygnować z takiego związku. A ja wiem, że z pierwszą opcją bym sobie nie poradziła, rozszarpałabym takie dziecko, więc Was podziwiam w sumie, ale sama do dzieciatego - nigdy w życiu.

No Ja bym tak ostatecznie się nie zarzekała... bo ostateczna jest tylko śmierć.

Wokół widzę masę przykładów, kiedy założenia sobie a życie sobie... ale oczywiście powodzenia w wytrwałości we własnych przekonaniach.

Ja po przejściach, mówiłam nigdy wiecej dzieciatego... jednak z miłością gorzej niż ze sraczką...  Z tego mojego podejścia jednak coś dobrego wynikło, bo spowodowało ustalenie granic, przyjęcie założeń, które myślę, że są podwaliną satysfakcjonującego mnie związku.... na razie, bo patrząc dookoła... nigdy nie wiadomo.

Sorry, ale z tego co piszesz wyłania się obraz potwornej egoistki, którą rodzice wychowali tak na własne życzenie. Nie dziwię się, że nie mieli innych partnerów, bo z tego co piszesz to WY Dzieci zdominowaliście zupełnie ICH życie. Wykorzystaliście sprawę rozwodu jako najlepszy moment do ugrania dla siebie jak najwięcej korzyści. WAM się należą wakacje, WAM trzeba podporządkować czas i plany, Wam trzeba się poświęcić, tylko Wy się liczycie. A teraz kiedy jesteś już "duża" (bo nie wiem czy dorosła) mówisz, że nie wyobrażasz sobie faceta z dzieckiem oraz samego dziecka w Twoim życiu, które nie daj Boże psuło by Ci Twoje plany:

Dobrze podkreśliłaś słowa ZE SWOICH pieniędzy. W naszych związkach jak się dobrze wczytasz dominuje typ faceta, który doi swoje partnerki i kosztem wspólnego życia dopieszcza swoje dzieciaki.

Nikt nie ma większego czy mniejszego PRAWA do drugiego człowieka. Jak się kocha, to można pogodzić rolę partnera i jednocześnie ojca bez wyrządzania krzywdy kobiecie i dzieciom. I wiesz co, jak się kocha swojego rodzica to się chce żyby ten Ojciec lub Matka byli szczęśliwi. A Ty pozwoliłaś żeby byli szczęśliwi? 

A Ty pomyślałaś o tym, z perspektywy TEJ POJAWIAJĄCEJ się kobiety? Jej świat też jest jakoś tam poukładany. Tez ma swoje schematy, a tu nagle pojawia się w Jej życiu facet, kocha Go tak, że mdleje z tęsknoty za  NIM, a tu jakaś egoistyczna pannica każe ojcu wybierać albo Ja albo ta Twoja nowa kobita!

Więcej pokory dziewczyno i trochę empatii.

Czemu nie zyczysz? ja mimo żadnych złych intencji właśnie "życzę" ale tylko dlatego ,ze każdy kij ma dwa konce a punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.    Po drugiej stronie barykady inaczej się na to zupełnie patrzy

Tak na uboczu stawianie dziecka na piedestał doprowadza do katastrofy..gigantycznej , z własnych doświadczeń życiowych wiem, że jest to  robienie krzywdy i sobie i jemu na dłuższą metę. Nic i nikt mnie nie przekona ,ze tak nie jest po tym co widziałam ( nie nawiązują tylko do jednego przypadku) i do czego to doprowadziło

wydaje mi się, że jedna z uczestniczek tego wątku pisała tutaj o takiej złośliwej, zaborczej trzynastolatce, która ciągle stawia na woje, rozwalając tatusiowi zycie. ja myslałam, że koło 16 człowiek staje się wrazliwszy na potrzeby innych, uczy się, co to znaczy empatia, wie, że miłośc polega na dzieleniu się i dbaniu o szczęscie osób, których kochamy
a jednak ty elein- mając lat 22, nie róznisz się w motywacji i dbaniu o siebie od dziecka z piaskownicy, który walczy o swoje zabawki.. i prawo do zabawy wszystkimi innymi.

zastanawiam się, jak teraz zyją twoi rodzice, czy wiedza, że ani na ciebie ani na brata nie będa mogli liczyć? bo przeciez ani przez moment nie pojawia się wtobie myslenie o ich potrzebach, o ich relacjach i ich szczęsciu? jak będa zdrowi, uczynni, pieniązki dadzą, i będa latać koło was, bedzie ok
ale jesli kiedyś beda was potrzebować - to przecież wy jesteście KRÓLESTWO - książę i księzniczka... ty i twój brat. sama wasza obecnośc sprawia, że rodzice klękają przed wami, waszymi zachciankami, potrzebami i dziwnie rozumianą sprawiedliwością.. (mnie się nalezy)

biedni ci twoi rodzice elein. ale pewnie mają taką córkę i syna na własne zyczenie...

Pamiętajcie, że to nie jest wina tej dziewczyny, czy tych dzieci. To jest wina rodziców, którzy walcząc między sobą, każde chciało zaskarbić sobie przychylność dziecka, więc włazili dzieciom  w dupkę ile się dało. Niestety ja trafiłam na gościa , który właśnie tak do dupki swoim dzieciom włazi, nie zastanawiając się nad tym, że właśnie stracił (jak twierdzi) miłość swojego życia. A za 10 lat kiedy Jego córeczki będą miały Go, nie gdzie indziej tylko w dupce, On będzie zgorzkniałym , samotnym Panem pod 50-tkę, bez kobiety u boku a z dziećmi które będą o Nim pamiętać tylko wtedy, kiedy będą potrzebować kasy.

W dzisiejszym świecie bardzo dużo mówi się o prawach dziecka, coraz mniej o obowiązkach. Coraz wcześniej dzieciaki chcą mieć prawa, coraz później obowiązki.
Ale o prawa rodziców nikt nie pyta. A ja uważam, że żadna skrajność nie jest dobra.
W końcu ja też poza tym, że jestem matką, jestem także kobietą, córką, kochanką, pracownikiem i też mam swoje potrzeby, marzenia. Dogadzając i wyreczając nasze dzieci powinnyśmy też pamiętać o sobie.

Rozumiem, że dbamy o dzieci, bo same zadbać o siebie nie mogą... ale są pewne granice, które tutaj notorycznie są naginane. Bo co innego oznacza wychowywanie, uczenie obowiązków, pokazywanie co jest dobre co złe, a co innego rozpieszczanie, wyręczanie, tworzenie potwora egoistycznie nastawionego tylko na własne potrzeby.

Tendre -Ja tez to wyczulam , ze od lat 90+ zaczęło się wychowanie dzieci  w  nowoczesnym nurcie pedagogicznym. Dzieci mają same prawa, a rodzice obowiązki
I to falowo  się rozprzestrzenia , jak zaraza, później takie małe cholery mają roszczenia do wszystkich w okół siebie , bo im się należy i basta .Jak zaklaszczą  tak do rytmu masz tańczyć, a spróbuj się sprzeciwić to  ....FOCH z powodu nie poradzenia sobie z nadmiarem traumatycznych emocji 
Z roku na rok coraz większa plaga JA, JA i jeszcze raz JA. Dziecko mówi i paluszkiem pokazuje, rodzic z pokora do usług .
Dziecko ma prawa , rodzic obowiązki ,a jak zapytasz  statystycznego małolata o jego obowiązki ,to wody w ustach nabiera i tylko świerszcze słychać

-zazdrosna13 -- również  popieram

Ale ja pisałam o swojej sytuacji. Jeżeli do tej pory na wakacje zabierała mnie raz mama, raz tata, to czy po pojawieniu się jego partnerki, miałby powiedzieć "sorry, mała, nigdzie nie jedziesz, bo ona nie chce z Tobą jechać"? Nie musi jechać ze mną, jeśli nie chce ani za to płacić - skoro do jej pojawienia się mojego ojca było stać, żeby mnie gdzieś zabrać, to dalej będzie. Nikt nie mówił o tym, że ona będzie za to płacić.

Egoistką, jestem, owszem, ale nie uważam, że akurat w tej sprawie. To moi rodzice się rozwiedli, nie ja. Ja po rozwodzie chciałam mieć dalej rodziców, z którymi spędzam czas tak, jak wcześniej. Co w tym złego? Po rozwodzie jedno z rodziców ma się stać od czasu do czasu pojawiającą się osobą? Żeby partnerce było wygodniej? Oni się nie rozwiedli z nami, tylko ze sobą. Dlaczego dla dziecka ma się zmieniać np. czas, który poświęcają im rodzice? Dlaczego nie mam wyjechać z każdym z nich na wakacje? Dlaczego nie mogę nocować u ojca, kiedy nam to odpowiada?

Oczywiście, że to podkreśliłam, a i tak większość nie zauważyła. Ja wcale nie chcę, żeby po znalezieniu partnerki, zmieniało się coś dla mnie na plus. Nie, ale nie uważam też, że nagle z powodu nowej partnerki ja mam dostawać mniej (i nie mówię tutaj tylko o rzeczach materialnych). Przecież wiadomo, mam matkę i ojca, skoro do tej pory mogłam dzielić czas między nich pół na pół i wszyscy byli zadowoleni, to teraz ma to zmienić, bo nowa pani będzie niezadowolona? A kupić mi czegoś czy zabrać mnie gdzieś ojciec nie może właśnie za SWOJE pieniądze, bo... No właśnie, bo co? Bo dla niej mniej zostanie? Nie mówię tu o żadnej z Was, bo tak jak pisałam, rozumiem Wasze podejście z perspektywy osoby dorosłej. Też bym nie zgodziła się łożyć na cudze dziecko, ale... skoro mój ojciec płaci za mnie, to co komu do tego?

Ale ja bym nie kazała wybierać. Ja bym tylko nie chciała, żeby na rzecz tej "nowej kobity", przepadało mi wspólne spędzanie czasu z ojcem. Jakbym chciała z nim spędzać 50% czasu, to pewnie żadna nie byłaby zadowolona, prawda? Najlepiej na weekendy - i, jak czytałam, najlepiej nie wszystkie - a jakby związało się z kimś oboje moich rodziców, to co? Na połowę tygodnia mam zniknąć z powierzchni ziemi, bo ich partnerom przeszkadza moja obecność?

Nie lubię dzieci od zawsze. Wszyscy powtarzają, że mi się to zmieni, ale wątpię. Więc tak czy siak dziecka nie planuję.

Ale mówisz o jakichś skrajnościach. Przecież ja nie wymagałam Bóg wie czego od rodziców. Wakacje, o ile są jakieś fundusze, są raczej standardem w normalnych rodzinach. Dlaczego po rozwodzie wakacje z rodzicem stają się stawianiem na piedestał? Pewnie, każda "nowa partnerka" by chciała, żeby dzieckiem więcej zajmowała się druga strona, ale przypomnę, że każde z rodziców też może chcieć spędzać jak najwięcej czasu z dzieckiem. To też jest stawianie go na piedestale? Że chcę spędzać po równo czas z ojcem i z matką i że oboje są zadowoleni, że żadne nie zostało zepchnięte na boczny tor?

A co jest złośliwego w tym, że chcę i mogę spędzać czas z ojcem, a nie zamierzam uzgadniać tego z obcą dla mnie osobą? I zakładałam, że to będzie jasne, że piszę o sytuacji, kiedy miałam te naście lat, a nie teraz - bo z rodzicami od dawna na takie normalne, dluższe wakacje nie jeżdżę. Ale jak byłam dzieckiem? Co jest złego w tym, że chcę i uważam za normalne, że rodzice zajmują się mną tak, jak przed rozwodem? Paranoja. Po rozwodzie powinnam zniknąć, bo każde wakacje z ojcem staną się złośliwością, skoro na co dzień opiekowała się mną matka.

Nie, akurat foch był o to, jak mój ojciec 3 razy z rzędu zabrał mojego brata na wycieczkę zagraniczną. Przełknęłam. Miałam jechać do Austrii na TCS, wiedział, jak mi na tym zależy. Powiedział, że nie ma kasy. Okej, nie ma - nie ma sprawy. A kilka miesięcy później pojechał mój brat znowu gdzieś tam. Owszem, ojciec tłumaczył to pewną sytuacją z moim bratem, w którą nie chcę się zagłębiać, ale kolejny raz nastolatka zostająca w domu, podczas kiedy tatuś zabiera braciszka gdzieś tam... Miałam o to duży żal i tak się skończyło. Ale nie było to na zasadzie focha i otrzymania tego, co chcę, tylko po prostu dłuższy czas nie mogłam się z tym pogodzić. Dlatego tak się czepiam tego, że dziecko ma prawo wyjechać ze swoim ojcem, czy ma kobietę, czy nie, bo wiem, jak ja się czułam, kiedy kilka razy zostałam w domu, a jechał mój brat. I to brat. A co dopiero, jakby jechała obca dla mnie osoba.

Co jest włażeniem w dupkę? Zabranie własnego dziecka na wakacje? Danie mu kieszonkowego? Spędzanie z nim czasu? Śmieszne.

Tak ogólnie - domyślałam się, że podniesie się larum, ale że aż takie... Niech mi ktoś wytłumaczy, dlaczego po pojawieniu się nowej kobiety w życiu ojca, zabranie mnie na wakacje, spędzanie ze mną czasu itd. nagle równa się stawianiem na piedestale? To co, po rozwodzie praktycznie tracę ojca, bo wg Was raz na jakiś czas spotkanie i alimenty mają wystarczyć? Koniec z wspólnymi wyjazdami, bo to oznaka rozpieszczenia? A czy któraś z Was pomyślała, że rodzice, halo!, też mogą się cieszyć z czasu spędzanego z dziećmi? Zwłaszcza, że nagle mają go mniej o połowę? No nie, bo połowa to i tak za dużo. A jak  jeszcze będą coś dziecku chcieli kupić, to najlepiej im zabronić i rozliczać ich z własnych pieniędzy.

Wiesz, z tymi wakacjami i "fochem" to dłuższa historia, nawet teraz, chociaż patrzę z dystansem na to, to i tak wydaje mi się nieodpowiednie zabieranie jednego dziecka pod rząd parę razy, a drugie ma siedzieć. Byłam starsza, ale nadal dzieckiem byłam i nie dziwię się swojej reakcji sprzed lat. Zawsze byłam pamiętliwa, ale i dość zamknięta w sobie, nie lubiłam mówić, o co mam żal, bo jakoś to mi się ze słabością kojarzyło, więc co u innej nastolatki byłoby może jakąś miłą dla ucha awanturką i zostało równie szybko wyjaśnione, tak u mnie było odcięciem się bez słowa wyjaśnienia, aż... raz przypadkiem spotkałam ojca w sklepie i jakoś głupio mi się zrobiło.

I nie wydaje mi się, żeby wychowywali nas tak, że wszystko nam się należy. Nigdy nie było tak, że ja muszę mieć najnowsze coś tam, bo koleżanka ma, ALE poza tą sytuacją wyżej traktowali nas w miarę po równo, tzn. jechaliśmy na wakacje z rodzicami, a jak chcieli gdzieś potem razem jechać to spoko. TO mogły być nawet mniejsze wyjazdy, ale nie tak, że np. my spadamy do babci na miesiąc, a oni ten miesiąc w ciepłych krajach siedzą. Po prostu mi się wydaje, że nie było pod nas, ale pod wszystkich - nigdy nie było tak, że mama nic sobie nie kupiła, bo kupowała nam, ale też nie w drugą stronę - że ona płaszcz za pół wypłaty, a my w starych skarpetkach. Więc nie rozumiem za bardzo tych wszystkich wypomnień, że nas rozpieszczali. No chyba że rzeczywiście jakieś prezenty, kieszonkowe, wakacje itd. są rozpieszczaniem - ale jeśli nie oznaczają głodowania rodziców ani jakichś większych wyrzeczeń, to chyba nie?

No i nikt mi nie odpowiedział:
1. Dlaczego po rozwodzie nie mogę spędzać połowy czasu z ojcem, jeśli on by miał nową kobietę?
2. Dlaczego mam nie jechać z nim na wakacje, jeśli ona nie będzie chciała?
3. Dlaczego ma mi przestać dawać kieszonkowe?

Oczywiście przypomnę, że mówię o sytuacji, jak miałam lat 13, a nie o 10 więcej prawie.

No ale ja się tutaj najzupełniej z Tobą zgadzam. Dlatego wszędzie piszę, że dopóki chodzi o jego pieniądze. Z drugiej strony - co za facet, przecież nei zaczął zużywać więcej czegokolwiek nagle po znalezieniu kobiety, wcześniej (chyba) sam płacił swoje rachunki, a nagle go nie stać? Nie no, to już też tak bardziej ogólnie. Ja pisałam bardziej o swojej sytuacji, bo tutaj, jak wspomniałam, przejrzałam tylko kilka stron, więc nic nie było napisane na podstawie Waszego życia, a mojego. No i pisałam też, że to rozumiem, ale sama dlatego bym nie weszła w związek z kimś z dziećmi. I jak wielu rzeczy mogę nie być pewna, tak tego jestem.

A czy przed rozwodem tez miałaś podwójne wakacje? A czy przed rozwodem dostawałaś kieszonkowe i od mamy i od taty. Czy przed rozwodem obchodziłaś podwójnie urodziny i dostawałaś podwójne prezenty i od mamy i od taty???
Zapewne nie. Rozwód rodziców spowodował, że zaczęli dbać o Ciebie podwójnie. I to potem uznałaś za normalne, za schemat w którym żyjesz i ze nikt nie ma prawa Ci Go rozwalać. A pomyślałaś, że Twoim rodzicom po rozwodzie przybyło kosztów ( i nie tylko związanych z dziećmi) ale kosztów związanych np z utrzymaniem. Musieli utrzymać dwa domy zamiast jednego. A Ojciec oprócz tego , że płacił alimenty nadal chciał pozostać ojcem, ale nie starym ojcem, ale NOWYM najlepszym tatusiem. Ciekawe czy jak był mężem Twojej mamy to pomyślał z raz o tym , że zbliżają się urodziny dziecka i trzeba kupić prezent i tort załatwić, czy może o takie rzeczy dbała zawsze Wasza mama?  Po rozwodzie tata stał się nowym lepszym tatą. Wtedy właśnie taki tata zaczyna dostrzegać własne dzieci i zabiega o Ich uwagę. Nie oszukujmy się w większości rodzin (tych nie rozwalonych ) tak to właśnie wygląda , że o dzieci dba mama a tata jest od zarabiania kasy.
Ale Ty przyjęłaś z otwartymi ramionami tego NOWEGO TATĘ i uznałaś, że to jest Twój schemat zycia , w który nikt nie ma prawa ingerować.

A miałaś tak przed rozwodem????

A nie pomyślałaś że ojciec, jakby chciał założyć rodzinę z nową partnerką to siłą rzeczy zaczyna też partycypować w kosztach tej NOWEJ rodziny. Ma kobietę którą kocha i JEJ tez by chciał czasem kupić kwiaty , zabrać Ją na kolację, do kina. Musi podzielić swiój czas między dzieci i nową rodzinę. Jeżeli Ty (w sensie dziecko)  wymagasz od Niego aby nie wpłynęło to ani czasowo ani finansowa na Twoje potrzeby to jak ten OJCIEC ma do cholery znaleźć czas i finanse na utrzymanie nowej rodziny??? Dokładnie podobnie ma się tu kwestia Twojej mamy. Chcąc założyć rodzinę z nowym Partnerem i móc te relacje/ten związek utrzymać musi kombinować jak to zrobić , żeby dzieci na tym nie straciły i Partner nie czuł się zaniedbywany!!!! Powiedz mi jak rodzice po rozwodzi mają to zrobić kiedy TY/dziecko walicie focha (bo z tamtym pojechał a mnie nie wziął) No widać nie zasłużyłaś sobie. 

Jeśli Ojciec zrobi to mądrze to ani dziecko ani Partnerka nie powinny być wzajemnie zazdrosne o jego czas.

Zapomniałaś jednak, że na to żebyś Ty nie miała gorszych warunków bytowych niż miałaś przed rozwodem, Ojciec ma zasądzone alimenty!!! Przed rozwodem jeżdziłaś na wakacje RAZ? Czy dwa razy z obojgiem rodziców? Bo w normalnych rodzinach o ile sa fundusze to sie jedzie na wakacje z dziećmi RAZ. Na dłuższe wczasy na ogół nie pozwala praca i limit roczny urlopu.

A nie uważasz, że z szacunku do Ojca powinnaś Go zapytać o plany, czy możesz wpaść, czy nie zaplanował sobie wyjścia do kina z kimś kogo TEŻ kocha???? NIE. Ty uważasz , że Tobie czas taty się należy i kropka.

Ale tego właśnie rodzice Cie nie nauczyli : szacunku do Nich i Ich potrzeb

Eileen - zamieszczająć swoje komentarze opieram się tylko i wyłącznie na tym co Ty sama tu napisałaś, dlatego do każdej mojej wypowiedzi cytuję kawałek Ciebie. Owszem generalizuję trochę mówiąc o pojedynczych wakacjach, bo w takim środowisku (średniosytuowanym) większość z nas jest chowana.
Widzę, że Ty pochodzisz z domu tych bogatszych Państwa, w których ani finanse , ani limit urlopu (26 dni na rok) nie są tym , co ogranicza rodzinę.
No cóż nam pozostaje dwa tygodnie urlopu w wakacje, reszta przeznaczona na święta, długie weekendy i choroby dziecka.   Więc kończę dyskusje z Tobą, bo bedąc wychowane w dwóch różnych światach i tak się nie zrozumiemy.

cały czas z uporem podtrzymujecie tezę, że partner ma przekreslić dotychczasowe życie, zapomnieć i dzieciach/ o zonie to norma/ kontaktować się z dzieckiem poprzez przelew bankowy co wydaje wam się często tez nie na miejscu.
dziewczyny opamietajcie się! jeśli wiązałyście się z facetem z przeszłością to pierwsze co trzeba było zrobić to zastanowić się czy dacie radę udzwignąć ciężar bycia macochą czy kolejna partnerką..
Oburzacie się na Eillen , która pisze jak sprawa wygląda z perspektywy dziecka. Może warto posłuchac, wyciągnąć wnioski, coś zmienić w sobie, relacjach z pasierbami? Dlaczego często ganicie, wytykacie wady, oburzacie się i jesteście sfrustrowane a tak rzadko piszecie że dajecie rade? że to jest do ogarnięcia?
Nie uważacie że takim nastawieniem pokazujecie jak jesteście egoistyczne? W wielu postach można wyczuć że najchętniej byście chciał aby poprzedniego życia partnera nie było, aby było tu i teraz i nikt nie ładował się do waszego zycia.. a czy nie sądzicie że te dzieci ponoszą największe konsekwencje gdy rodzice sie rozwodza??
Zastanawiam się czasami dlaczego tak was irytuje gdy partner chce spędzić czas z dzieckiem? że płaci na nie? że zrobi prezent? że zaproponuje wyjazd? uważacie że te załosne 400 zł średnio przyznawane na dziecko to tak wiele?
Ogarnijcie się bo wychodzi z was burakowo!!

Ona1977- ja nie widzę problemu żeby płacił i 4000 tysiące ... ale niech sam na nie zarobi
Niech nie bierze swojego dziecka do domu nowej parterki , sam najczęściej siedząc w pracy do 22  .... bo musi syneczkowi/ córuni wynagrodzić ...
To o czym pisze Eillen , daje dużo do myślenia.. ale nie możesz tez jednostronnie nas macoch przywoływać do porządku, że to my jesteśmy egoistkami... kasa , facet tylko dla nas..... bo my próbujemy "dać radę " ... i zauważ że nasze uwagi skierowane są do naszych parterów  ..
Zauważ, że ja , Zazdrosna , Kjim..i inne wypowiadające się Tu macochy... to my mamy mieszkania , domy, to my radzimy sobie bez panów finansowo .. i to my czujemy się we wszystkich niemal tematach wykorzystywane.. przez tych kochających tatusiów.
emocje są tu niepotrzebne .
ja szukam ciągle pomocy, by tak jak napisałaś Może warto posłuchać, wyciągnąć wnioski, coś zmienić w sobie, relacjach z pasierbami?".. ale trudno zmienić relacje z pasierbami (, wiedząc doskonale że to nie one są winne takiemu ich wychowaniu ), kiedy tatusiowie stoją za nimi murem, gdy Ci kłamią , są wredni , leniwi i maja postawę " mam cię w dupie  i co mi zrobisz - nie jesteś moim rodzicem..
My tez mamy swoja wytrzymałość.. i jesteśmy tylko ludźmi...
I tak jak wspomniał ktoś wyżej.. Twoje życie Eillen nie jest takie jak typowej nastolatki , super że rodzice mogli Wam dać takie bogate życie (nie o kasę tylko chodzi,  ale możliwość rozwoju..).

Dlatego powtórzę po raz kolejny ... dorośli powinni zastanowić się nad sobą po rozwodzie .. znam kobiety które poświęciły się tylko swoim dzieciom.. każdy  jest kowalem swojego losu.

Eileen - opowiedz o swoich rodzicach .. jak to z nimi jest teraz kiedy Wy jesteście dorośli i macie swoje życie .. a może "udało się "Wam przepędzić partnerów rodziców ? w sumie, wyrażę opinię , po co się rozwodzili .. skoro mogli na sobie dalej tak polegać w każdym temacie.
To z ciekawości:)

Hm... teraz jest lepiej niż przed rozwodem. Ojciec był zawsze zazdrosny o matkę, bo ładna, miła, mądra, na pewno ktoś mu ją porwie, czy coś. I mniej więcej o to poszło - bo mama miała mnóstwo pasji i z nich nie zrezygnowała ani po ślubie, ani po rozwodzie. W sumie ojciec też zawsze miał pasje - karate i pływanie, ale mama zazdrosna nie była, mimo że dużo czasu zabierają mu treningi. Nie przepędzaliśmy partnerów, nigdy takich nie było, mama od czasu do czasu się z kimś umawiała, ale to były takie luźne wyjścia na kawę i nigdy nie dążyła do czegoś więcej. Ojciec - właściwie to nie wiem, ale też nigdy tam nikogo poważnego nie było, no ale też mu nie monitoruję sypialni.
Tak, teraz polegają na sobie, może dlatego właśnie, że już nie są razem, raczej jak starzy, dobrzy znajomi, ale nic więcej. Po co się rozwodzili? Hm... mam wielu dobrych znajomych, kilku bliskich przyjaciół, ale z żadnym nie chciałabym brać ślubu.
Jak między nimi teraz wygląda? Ja większość czasu nie jestem w domu, więc nie widzę wszystkiego, ale np. my wyjeżdżamy, ojciec dostaje klucze i karmi koty. Ojciec spędza sylwestra na nartach, mama akurat u rodziny spokojnie - zgadza się nie pić i odbiera go (blisko, 20 km). Ojciec zrywa mięsień na treningu - mama go rehabilituje. Mój kuzyn ze strony ojca ma wesele, jego mama (siostra mojego ojca) zaprasza moją mamę przez mojego ojca (bo sama się rozwiodła niedawno i potrzebuje mentalnego wsparcia) - mama idzie. Mamie się psuje auto - ojciec wszystko załatwia. Mamie się psuje auto na amen - ojciec akurat zmienia swoje, a stare było dość nowe, więc mama dostaje jego auto za ileś tam mies. alimentów. Generalnie no... są ze sobą w dobrych stosunkach, ale nie zamierzają do siebie wrócić i nie ma w tym "nic więcej".

Nie pisałam o sobie tylko ogólnie informacje jakie tu się pojawiają .
Bo może my nie tylko matkami jesteśmy ?? i nie jesteśmy tak egoistyczne jak ktoś tu nas podejrzewa ??
Spotykamy faceta , który potrafi być ok.. ale nie radzi sobie z złośliwością Ex lub nie potrafi znaleźć złotego środka pomiędzy miłością do dzieci i do kobiety... bo często jest między kowadłem a młotem...
Nie ma na to jednej odpowiedzi ..
bardzo mądra kobieta na tym forum napisała ..nie warto kłócić się o dzieci .. one dorosną i odejdą .. zostaniemy sami "
Ja nie mam jeszcze 40 .. prawie dorosłego syna .... nie mam nic wspólnego z rozwodem mojego faceta .. on rozstał się z żoną przed ciążą ... byli w separacji... cos tam próbowali pokleić .. i .. pojawił się syn .. ale nie udało się niczego pokleić.
On obwinia ją .. ja po 6 latach z nim... uważam że on jest bardzo trudny do życia ...
Ale nie jestem księgową w życiu.. nie kieruję się rachunkiem zysków i strat.. zakochałam się ..
Rozumiem wiele jego rozterek..jednocześnie nie mogę się zgodzić z jego wszystkimi decyzjami, zwłaszcza z tymi które bija we mnie i mojego syna...
Nie chcę obciążać tym otoczenia .. więc wolę tu... bo tu mogę mówić co myślę i czuję .. a często wstydzę się tych moich myśli i odczuć.. Jestem tez tylko człowiekiem ..

Jeśli matka dostaje alimenty na dziecko to sama zobowiązana jest dołożyć dla niego drugie tyle, a każda kobieta w utrzymaniu powinna liczyć na samą siebie, a nie na byłego lub dotychczasowyego partnera.

Nie zazdrosna, nie drugie tyle, jeśli to ta kobieta głównie dziećmi się zajmuje.

I moja matka w żaden sposób nie była utrzymywana przez mojego ojca, jak pisałam, zarabia więcej i więcej na nas łożyła niż on, mimo wakacji, które są taką solą w oku macoch, nie mówiąc o wspólnym spędzaniu czasu.

Wiecie co , właśnie oglądałam jakiś odcinek serialu "Ja to mam szczęście" . Widziałyście z jeden odcinek??? Rodzina patchworkowa i kurna wszyscy jakoś normalnie funkcjonują. Myślicie, że to tylko wyobraźnia reżysera i scenarzysty? Da się w normalnym życiu zbudować taką fajną, wesołą choć patchwotrkową rodzinę??? Jak dla mnie serial fajny ale nijak się ma do rzeczywistości , która poznałam.

To ja się pytam idąc twoim tokiem rozumowania - ile należy się macosze za wychowanie pasierba przez 351 dni w roku, bo z tego 2 tygodnie spedza z matką? Dodam że ojciec pracuje 6 dni w tygodniu po 16 godz. dziennie na spłate wzietych z ex kredytów.
Dokładnie Kijm poczytajcie sobie dziewczyny o czym tu rozmawiamy i dopiro później wdawajcie się w dyskusje. Ex naszych facetów to nie są dobre mamuśki jakimi my w większości jesteśmy, tylko apodyktyczne i dysfunkcyjne rodzicielki.

Patrząc na to z tej strony wychodzi na to, że muszę sobie szukać faceta z ..... normalną, niewpierdal..cą się Exową.
I grzecznymi dziećmi.
:-)

Ooo Zazdrosna!!! Pisałam o tym wiele razy na forum. Moje dzieci też są dziećmi ROZWODNIKÓW. Ale uczę Ich kultury i szacunku nawet do "nowej cioci". Nie wszystkie dzieci rozwodników to rozkapryszone i roszczeniowe dzieciaki. My miałyśmy ten niefart, że na takie trafiłyśmy.

PS. Chcesz numer tel do mojego Byłego Męża?? On ma całkiem grzeczne dzieci i ułożoną Byłą żonę :-))))))

Ale gdzie tu jest napisane że większą część pokrywa Ojciec dziecka a mniejszą matka??? W Twoim przypadku Eileen to nawet niedorzeczne. Skoro Mama i Tata dzielili się opieką nad Wami po połowie , czyli staranie o utrzymanie i wychowanie czynili oboje, to dlaczego Ojciec Matce płacił alimenty. Co prawda 400 zł chyba z tego co mówiłaś, ale skoro 50% Waszego czasu spędzaliście u taty, to czemu On tę kasę płacił???

Powiem Ci jak wygląda praktyka u mnie. Mimo, że spisaliśmy porozumienie wychowawcze, wg którego moje dzieci dużą część czasu spędzają z tatą, ale zawsze na noc wracają do domu, Sad zasądził 1000 zł alimentów na dwójkę dzieci (po 500zł). Ja dokładam drugi 1000zł i robię wszystkie zakupy związane z dziećmi. Mojego byłego nie interesuje NIC. Nawet jak Go proszę żeby w swój dzień poszedł z dziećmi do fryzjera to zjawiam się tam i JA płacę. Bo BYŁY kategorycznie tego odmawia i twierdzi ,że nie będzie płaci nic ponad alimenty. Skoro płaci alimenty regularnie to ja płacę za rachunki dzieci i koniec kropka. I ok. W sumie 2000 zł miesięcznie na dzieci to i tak według mnie dość dużo. Jestem w stanie odłożyć z tego i zafundować dzieciom wakacje lub np rower (od czasu do czasu coś extra). Ale wymagam od BYŁEGO żeby czasem mnie odciążył w obowiązkach związanych z wychowaniem dzieci i poszedł do Nich na wywiadówkę, albo na kontrolną wizytę do lekarza.

Powiem Ci jak wygląda to w PRAKTYCE w rodzinie, w której przyszło mi żyć przez ostatnie dwa lata: Matka dzieci walczyła jak lew o to by dziewczynki mieszkały z Nią i żeby ON płacił na Nie alimenty. Praktyka wyglądała tak, że brała alimenty, a dzieci wiecznie podrzucała do babci, prababci, koleżanek i pseudoprzyjaciółek i do NAS. Przysyłała dzieci w brudnych i porwanych ubraniach licząc na to oczywiście że Ojciec kupi nowe. Wyjazdów z dziećmi oczekiwała tylko od Ojca (bo dzieci muszą zmieniać klimat) sama rozbijając się w tym czasie z jakimiś gahami. Przez dwa lata nie zabrała dzieci NIGDZIE !!! Każdy długi weekend, każde ferie, każde wakacje to był OBOWIĄZEK OJCA żeby to zorganizować. Ponieważ ja wyjeżdżałam ze swoimi dziećmi (co uważałam za oczywistą oczywistość) to mój Partner pakował swoje dzieci i wyjeżdżał razem z nami nie bacząc na koszty. Oczywiście alimenty w wakacje nigdy nie są zawieszone. Mimo, że Ich dzieci jeździły wszędzie z nami, ONA 1 września pisała żeby "dołożył" się do wyprawki, bo Ona nie ma na książki i tenisówki dla dzieci.

ROZUMIESZ????
Praktyka wygląda różnie. Wszystko zależy od ludzi. I to mi się mówi, że to JA jestem egoistka, bo wkuwił..am się kiedy okazało się, że przyszły kolejne wakacje i Ona z chęcią pozbywa się dzieci i mówi : MAJĄ WYJECHAĆ.

U mnie, jest tak, ze Były jest dobrym ojcem, jeśli chodzi o dobro dzieci mogę na Niego liczyć. Jeśli chodzi o kasę jest sknerą - ale zawsze był to się nie zmieniło po rozwodzie.
Ale w rodzinie mojego Partnera jest tak, że Matka ustawia się tak, żeby mieć jak najmniej dzieci a jak najwięcej korzyści materialnych z tego.

Teraz rozumiesz?