Być drugą i macochą

Co Cię tak rozbawiło? Że obie byłyśmy na Sympatii?

M mi się kilka razy oświadczał, choć wie że ja nie chcę wyjść za mąż.
Kiedyś przyjęłam pierścionek.. bo nie miałam innego wyjścia - na spotkaniu rodzinnym to było... no co miałam robić..
ale szybko się go pozbyłam..  jak mi w kłótni kazał inne prezenty oddać ... oddałam i ten.. nigdy nie przyjęłam z powrotem..
Ja myślę że on bardziej o zabezpieczenie swojej dupki dba niż na małżeństwie mu zależy..
A małżeństwo to majątek dla współmałżonka.. opcja kredytowa lepsza (zdolność szybuje do góry ).. wspólna kasa ustawowo .. no przecież miś intercyzy nie będzie proponował ...

Kłócimy się ostatnio często.. a on i o ślubie i o dziecku ...
Ja myślę .. że on widzi w tym "stabilizację ".. że ja będę miała zajęcie (dziecko ) .. a on będzie mógł korzystać...
Wiem że straszne myśli mam... ale to doświadczenie ponad 5 letnie mnie do tego doprowadziło..

Ja swojego też hihi

Nowa wersja dla macoch:

'ZASADA NUMER 11
Lepiej żeby cię nie lubiano za to kim jesteś, niż kochano za to kim nie jesteś.

Strona z męskiej księgi zasad
To świat mężczyzn, dlatego też przywykliśmy, że wszystko dzieje się wedle naszej woli. Kiedy jednak kobieta robi coś po swojemu, to zaczyna być intrygująca. Chociaż nas to trochę kłopocze, jak nie udaje nam się postawić na naszym, to w głębi ducha czujemy respekt. Niespodzianie zyskujemy ogląd sprawy z zupełnie innej perspektywy Wówczas poświęcamy resztę czasu na zastanawianie się, jak możemy dopasować się do jej pikantnego intymnego świata.'

Tendre77 się udało!!!

Mi tez sie uda.

Kjim jasne, że ci się uda
Jeszcze wam dwie podeślę na zakończenie:

'ZASADA NUMER 4
Jeśli kobieta stara się za bardzo, mężczyzna sprawdzi, do jakich granic skłonna jest się posunąć. Będzie rzucać piłeczkę tylko po to, aby sprawdzić, jak szybko przyniesie ją w zębach i jak wysoko będzie skakać.

ZASADA NUMER 9 .
Facet myśli, że to nie problem znaleźć dziewczynę, którą uszczęśliwi sam fakt, że wolno jej go zadowolić. Bardziej jednak pociągają kobiety, które dbają również o własne przyjemności.'

https://www.youtube.com/watch?v=shrDS_k1dZk

https://www.youtube.com/watch?v=0Y7PIre_Ufo

https://www.youtube.com/watch?v=C1fY4ACloB4

Miłego hahahania ;-))))

Powodzenia

Ja bym tupnęła nóżką az by Go zabolało. Spakować, rzeczy postawić przy drzwiach i poczekać aż Pan wróci z pracy. Mina na widok spakowanych walizek - bezcenna :-)

Dziewczyny nie mogę się powstrzymać, muszę Wam wkleić ten cytat. To jest opinia FACETA na moją historię i te podobne do Waszych.
Rozmawialiśmy o tym, że trafiłam na gościa, który miał problem z pogodzeniem roli TATY z rolą PARTNERA. Oto jak skomentował to inny facet:
cyt: "jestem przekonany, że niejeden facet potrafi to pogodzić, choć pogodzić to za duże słowo, bo implikuje, że to pojęcia skrajne. A skoro się razem tworzy dom, to równowaga i harmonia musi być. Inaczej kochasz dzieci, inaczej partnera a inaczej rodziców, a jak do tego masz psa, to też ma kawałek Twojego serca na własność. Czasem doba potrafi być za krótka, ale jeśli jesteś pewna swoich uczuć, to zwykła ludzka empatia nie pozwoli Ci zostawić nikogo kochanego w potrzebie. Ty to przecież wiesz, sama potrafisz to ogarnąć, więc to nie jest wyjątkowa super-moc. Po prostu trafił Ci się taki facet, z taką byłą żoną. Okropna kombinacja."

Potwierdził tym moje przypuszczenia, że pogodzenie tego wszystkiego JEST MOŻLIWE!!!! :-) Nie wiem jak u Was, ale wraca moja wiara w ludzi, tfu....... w facetów.

Witajcie. Dobrze, że znalazłam to forum, bo potrzebuje się komuś wyżalić, wygadać. Potrzebuję poznać punkt widzenia innych. Czy to ze mną jest coś nie tak, że jestem zła, smutna, rozgoryczona i nie wiem co dalej robić, czy to ON ?
Moja historia - w dość telegraficznym skrócie.
Poznałam GO jako wolnego faceta. W trakcie znajomości przyznał, że ma byłą żonę i dorosłe już prawie dzieci mieszkające w innym kraju. Nigdy nie wyobrażałam sobie życia z rozwodnikiem i w dodatku z dzieciatym, m.in. ze względu na to, że jestem katoliczką. Ale ujął mnie (no wiecie jak to jest się zakochać ), pomyślałam, że prawie dorosłe dzieci, to już dorośli ludzie, a stwierdzenie nieważności jego pierwszego ślubu będzie możliwe. Zaangażowałam się. Gdy już to zrobiłam okazało się, że była żona istnieje ale bez tych dorosłych dzieci, natomiast jest jego była dziewczyna (która go zdradzała) z ich 2 letnim dzieckiem, z którą jeszcze zajmuje jedno, wspólne mieszkanie. Trudno mi było się z tym pogodzić, rozstaliśmy się, ale ON tak bardzo mnie namawiał, tyle obiecywał, że postanowiłam dać nam szansę. Dla nas rzuciłam życie w swoim mieście - rodzinę, przyjaciół, pracę, hobby - wyprowadziłam się do jego miasta. No i wtedy zaczęła się jazda.... Nazywało się, że gdy przyjadę, ON się wyprowadzi od niej. Okazało się, że czekał, aż to ona się wyprowadzi, a ja w tym czasie mam mieszkać w hotelu. Jakoś to przetrwałam choć nerwy straciłam i chyba poczucie godności. Ja sama w hotelu, a ON z byłą. Ale nic. Wyprowadziła się, wzięła dziecko, alimenty. Odetchnęłam i zaczęłam planować nasze życie. Oczywiście dziecka nie wykluczałam. Wiedziałam ON że jest z nim zżyty, że będzie się nim opiekował, że dziecko będzie częścią naszego życia. Ale to co ON wyczynia wykańcza mnie psychicznie. Dziecko jest u nas prawie codziennie (mama i tata nie mają stałych godzin pracy). Nigdy nie wiem czy jak wracam do domu czy dziecko będzie czy nie. Nigdy nie wiem czy będzie u nas spało czy nie. Nigdy ze mną tego nie konsultuje, bo twierdzi, że przecież to oczywiste. Mało tego mieszkanie jest jakie jest, dziecko śpi z nami w łóżku. Już nawet nie w pokoju, ale w łóżku !!!! To dla mnie chora sytuacja. Tłumaczyłam MU, że tak nie może być ale ON nadal swoje. Rzuciłam pracę u siebie. Teraz mam pracę tutaj, ale jest ciężka, fizyczna. Na coś takiego zdrowie mi nie pozwala. W dodatku jak mam się czuć kiedy o 2 - 3 w nocy przychodzę  styrana do własnego łóżka,a tam niespodzianka - JEGO dziecko, które w dodatku budzi mnie o 5 rano. A kiedy raz  na jakiś czas powiem że jestem niewyspana to obraza i ciche dni. Wiem, że inną, lżejszą pracę, bardziej zgodną z moimi kwalifikacjami znalazłabym w pobliskim mieście - 10 km od tego gdzie teraz  mieszkamy i 5 km od JEGO pracy. Ale ON nie chce słyszeć o wyprowadzce. No bo co z dzieckiem ??? A co ze mną ? ON ma tu swoją rodzinę, dziecko, kolegów, znajomych. Ja tu jestem kompletnie sama. Nikogo nie znam. Nie mam gdzie iść, co robić. Siedzę w 4 ścianach i patrzę na zabawy ojca z dzieckiem. Zawsze wtedy płaczę. Też bym chciała urodzić, kochać malutkiego człowieczka, a nie tylko patrzeć jak cudze mi zabiera faceta. Może nie powinnam tak pisać, ale tak czuje. Ile razy coś zaplanuję, wspólne wyjście, wyjazd, nawet zwykły wspólny wieczór, nigdy nic się nie udaje, bo dziecko. Nawet nie mogę się śmiać we własnym mieszkaniu bo dziecko obudzę. Siedzę po ciemku bo dziecko śpi. Telewizji oglądać nie mogę bo dziecko bajki ogląda. Idę sama na spacer bo dziecko trzeba pilnować. Wszędzie walają się rzeczy i zabawki dziecka. W dodatku jego było często nam je podrzuca, włazi nam do mieszkania jakby jeszcze było jej, rozgląda się, komentuje. Znalazła mieszkanie 200 metrów od nas. MAM DOŚĆ. Może i jestem egoistką, ale przecież nie każę MU zrywać z dzieckiem, nie każę porzucać. Chcę tylko żeby ON trochę więcej myślał o mnie. Co myślicie ? Jestem kłębkiem nerwów i nie wiem jak długo jeszcze wytrzymam. Czy dziecko musi bywać u nas 6 dni w tygodniu ?

Witaj Agutka123,
masz nauczkę, że nie rzuca się pracy, mieszkania i przyjaciół dla świeżo poznanego faceta, który w dodatku cię okłamuje. To on najpierw powinien zasłużyć sobie na twoje względy, a ty dbać w pierwszej kolejności o własną wygodę. Pokazałaś mu, że nie masz do siebie żadnego szacunku i on nie będzie miał go dla ciebie. Zmykaj z stamtąd czym prędzej, poszukaj lokum i dobrej pracy. Nie sądzę, że po tym wszystkim jak się poniżyłaś dla niego masz jakiekolwiek szanse na równoprawny związek, on przywykł do tego, że dałaś sobie wejść na głowę. Zastanów się jaka perspektywa czeka cię z 2 letnim bagażem i oczkiem w głowie tatusia, jakim ty niestety nigdy nie będziesz, facet wyciągnie tylko z ciebie tyle na ile mu pozwolisz. Przykro mi, ale sama sobie jesteś winna, nigdy więcej nie popełnij tego błędu i nie zachowuj się jak desperatka. Może poradź się jakiegoś psychologa, poczytaj trochę by podwyższyć swoją samoocenę i więcej tak nie dać się wrobić. Zrozum tak nie zachowuje się facet, który kocha kobietę, odchodząc od niego zrobisz sobie przysługę.

Rozmowa była ... M był tak zestresowany , zdenerwowany i wystraszony .. że chyba to wpłynęło na jej przebieg.
Umówiliśmy się w miejscu publicznym, na moje życzenie - nie chciałam żeby doszło do kłótni, i żeby mój syn słyszał - w domu raczej zawsze jest taka możliwość.
M zadeklarował rozmowę z młodym, poprosił mnie o to samo.. mamy rozmawiać osobno, żeby młody nie poczuł się że to atak z naszej strony  .. w sumie racja . 
Doszliśmy do wniosku że nie będziemy rozmawiać na ten temat z jego matką .. bo on sam przyznał że nie ma sensu..  że on sam od jakiegoś czasu widzi jej stosunek do mnie .. do niego... i w ogóle.
Ogólnie rozmowa na plus.
Przyznał że myślał .. że chcę go poinformować że odchodzę bo kogoś mam ..i dlatego zaprosiłam go na to spotkanie...
Teraz sobie myślę .. czy czasami ten stres z jego podejrzeniami... nie spowodował że M niemal bez emocji rozmawiał o swoim synku.. w kontekście problemów.. Ma się zastanowić jak i czy w ogóle pogadać z Ex ... twierdzi że ona o wszystko go opieprza (M) .. i on widzi że nie ma w tym dbałości o dobro  syna .. tylko .. ona sobie musi pokrzyczeć na niego..bo tak ma ... tak jej zostało ..

Zazdrosna - a jak u Ciebie ?
Ewarg..  dziewczyny.. ja się zastanawiałam czasami .. dlaczego inne kobiety żyją w "gorszych " patrząc z boku związkach.. i im to nie przeszkadza??
Może my zbyt wymagające jesteśmy? ambitne ?? i chcemy by było jak my wymyślimy ??
Ja też ciągle się uczę .. pomimo zbliżającej się 40 , dobrej i stabilnej pracy... ciągle stawiam sobie jakieś cele .. do czegoś dążę ...
I to przekłada nam się na związki- że my takie idealistyczne podejście mamy do tego .. że tyle i tyle chcemy dostać ..
Że powinno być po równo... że to i tamto...

chceuciekacstad - wierzę w słowa twojego M. Facet jest skołowany. Już nie wie której kobiecie dogodzić. Słucha ex bo to ona wychowuje ich dziecko i boi się, że utrudniać mu będzie kontakt lub nadawać na niego do dziecka. Podporządkowuje się jej nie dlatego, że coś do niej czuje a dlatego, że boi się utracić dziecko.
Mój miał podobnie. Kilka rozmów z psychologiem moje nadawanie, że ja nigdy tyle nie robiła dla swoich synów co on, uspokoiło go. Teraz ma naprawdę dobre podejście do dzieci.
No a strach, że kolejny związek mu nie wyszedł to strasznie bolesne. Przecież straciłby wiarę w siebie, swój ideał. Ale dobrze mu zrobiło że trochę był zazdrosny, że bał się że znalazłaś lepszego. Może to bardziej zmobilizuje go do pracy dla was.
Tylko trzymaj twardo swoich postanowień.
Nie wolno wymiękać przed facetem. Zmuś go, aby poczuł odpowiedzialność za waszą rodzinę, żeby wziął na swoje barki wasze wspólne dobro, szczęście. Dzieci równe prawa i równe obowiązki (wg wieku). No i pieniądze - równy wkład na część wspólną.
A reszta to PRYWATNOŚĆ a nie komuna.

zazdrosna - każdy musi zrobić krok w stronę pojednania. facet widocznie tak ma, że nie nakazuje a prosi. Może uważa, że lepiej ex wykaże się jak to będzie jej decyzja a nie przymus?
Nie bądź zachłanna. Jeśli będzie w sobotę w pracy to w dzień odpoczniesz od jego synów a wieczór będzie wasz. Może uda się przesunąć przyjazd chłopca na późne niedzielę na popołudnie lub wieczór więc prawie cały kolejny dzień wasz.....

Mój obecny mąż zawsze mówi, że tym zainteresowałam go - samodzielnością, rozumem, chęcią poznawania i zdobywania świata, wytrwałością i pracowitością. Mówi, że jakbym nie pracowała zawodowo to bałby się wracać do domu bo nie wie co bym wymyśliła (moja głowa pęka od pomysłów). Ja nigdy nie nudzę się.
Sam kupił mi kiedyś zestaw do jogi jak płakałam, że instruktorka jest w ciąży i będę miała kilka miesięcy przerwy bo nie maja zastępstwa, kupił książki jak zainteresowałam się ziołami, kupił robot jak zaczęłam piec chleb, nowy rower jak stary rozleciał się....
Kiedy teraz powiedziałam że idę na kolejne podyplomowe to się bardzo ucieszył. Co do fitness - dostałam pieniądze na karnet otwarty.
Słowem - mogę robić co mi się rzewnie podoba a on okazuje zrozumienie i przejmuje obowiązki domowe (oczywiście w miarę możliwości). Robi zakupy, gotuje obiady, sprząta.... Dla mnie zostaje pranie i prasowanie. No czasami jak to każda baba nawrzeszczę na niego bo leni się a on jest po prostu cholernie zmęczony... Ja muszę mieć zrobione wszystko od ręki a u niego wszystko musi nabrać mocy...

Może masz rację, jednak ja odbieram to jako okazywanie słabości. To, że ona tu rządzi i krzyżuje nasze plany, a on płaszczy się przed nią doprowadza mnie do szału.

Jak mu powiem, że może wziąć synów w niedzielę to wyskoczy mi z łóżka o 6 rano i poleci po chłopaków i przyjedzie jeszcze zanim się obudzę. Albo zjedzie z nimi po 22  w sobotę. No zobaczymy, na razie się waham, choć przy nim naprawdę trudno mi być stanowczą.

Ewarg- nie wiem czy te słowa do mnie czy zazdrosnej "Radzisz innym aby szanowały same siebie a co ty robisz?"..
Ale wiem doskonale, co widać w naszych wpisać.. że łatwiej komuś mówić" ja to na Twoim miejscu..".. Ale nikt z całym podobieństwem w naszych związkach/relacjach.. nie jest na naszym miejscu... i nie ma tego najważniejszego "naszych emocji i uczuć ".
Bo to one nam przeszkadzają w zdrowym podejściu ...

Ewarg napisał:

Słucha ex bo to ona wychowuje ich dziecko i boi się, że utrudniać mu będzie kontakt lub nadawać na niego do dziecka. Podporządkowuje się jej nie dlatego, że coś do niej czuje a dlatego, że boi się utracić dziecko.
Mój miał podobnie. Kilka rozmów z psychologiem moje nadawanie, że ja nigdy tyle nie robiła dla swoich synów co on, uspokoiło go. Teraz ma naprawdę dobre podejście do dzieci.

Może masz rację, jednak ja odbieram to jako okazywanie słabości. To, że ona tu rządzi i krzyżuje nasze plany, a on płaszczy się przed nią doprowadza mnie do szału.

I ja również mam zdanie jak Zazdrosna .. nie zawsze .. choć na spokojnie wiem.. i sama stosuję .. że lepiej kogoś prosić .. tzw podchody robić.. niż mu powiedzieć " ej Ty do roboty bo to twoja brocha "..Zarządzam częścią bardzo dużej firmy , wieloma pracownikami... i narzędzia motywacji (tak tak - my musimy motywować naszych facetów ) są mi doskonale znane..

I choć podzielam Twoje zdanie
"zazdrosna - każdy musi zrobić krok w stronę pojednania. facet widocznie tak ma, że nie nakazuje a prosi. Może uważa, że lepiej ex wykaże się jak to będzie jej decyzja a nie przymus?"
.. i mam obszerna wiedzę i doświadczenie w kierowaniu ludźmi... wpływaniu na nich... to często reaguję jak Zazdrosna...
Mój M ma w papierach plan opieki.. w nim zapis" oddać dziecko matce do 18:00 w niedzielę ".. każde 5 minut spóźnienia to pyskówka z jej strony.. choć M ją zawsze informuje  "że się spóźnią bo np. korek (ma  ok 100 km  ).. (mnie już tak nie traktuje co mnie też wkurza )...
ostatnio Ex mojego M powiedziała - syn ma być o 17:00 ... bez podania powodów ... i M jak na rozkaz...
a ja mam ciśnienie .... bo ona rządzi .. bo on na rozkazy .. a na moją kiedyś  prośby żeby syna odwieźć wcześniej bo na wieczorne spotkanie mamy zaproszenie . . mówi NIE .
I tłumacze sobie .. że powinnam się cieszyć bo m wróci wcześniej.. więcej wieczoru dla nas...i że przecież nic złego mi nie zrobił... ale ból wewnętrzny jakiś mały jest.

Jedno to widzieć u siebie nawet te złe reakcje... można rozumieć ich powody nawet .. ale to już inna sprawa , bardzo trudna .. żeby umieć nad nimi panować... czy się ich pozbyć.

Myślę że my kobiety bardziej mamy potrzebę bycia najważniejszą, decydowania (nie chodzi o rządzenie ).. i świadomość że inna kobieta czy inna osoba .. sprawa ..(ex, mamusia, dzieci , praca , koledzy , hobby .. lenistwo  ) ma ważniejsze , znaczniejsze zdanie niż my ... no wiecie same co to u każdej z nas powoduje..

Ma to chyba związek z ogromna potrzebą wyłączności ..  gdybyśmy z natury takie nie były... haremy nie byłyby zakazane... a wręcz my kobiety byłybyśmy za !! zawsze to dodatkowe ręce do pracy .. opieki na dziećmi .. ile czasu dla siebie ???
tyle że nie znam kobiety która bez przymusu (związki jak nasze ) zgadza się .. czy toleruje  ingerowanie innej kobiety w jej życie .

Zazdrosna - pogubiłam się.

Jejku jak ja to dobrze znam...
Tak wiem i widzę, że takie 'miękkie' podejście może przynieść więcej korzyści, bo ten piątek to pierwszy dzień dzieci z ex, kiedy ta obchodzi się od wyzwisk, robienia sobie po złości i nawet nie widzi sprzeciwu. Nie wiem jednak jak zareaguje na sobotę, kiedy będzie jej męźuś.

podkreśliłam to ...co mnie zdziwiło...
Widzisz że Ty usprawiedliwiasz jego potrzeby.. przed Twoimi.. i co ??? myślisz że on to doceni ???
To on powinien Ci te argumenty dać... "Kilka dni nie wiedział się z młodszym synem i będzie go miał tylko na jeden dzień."
Ja tak przez kilka lat robiłam .. efekt ??? M TEGO NIE WIDZI TAK.. nie docenia...
Kilka postów wcześniej pisałaś...że chciałaś tylko żeby Cię docenił.... i myślisz że teraz to zrobi???
skoro szkic planów taki - praca w sobotę , dzieci w niedzielę ..a dla zazdrosnej co ??
Myślę że to jest jego rodzaj zagrania Ci na nosie ...
Ty chciałaś cały weekend.. on wojny jawnej nie może zrobić ..bo poszły teksty o rozstaniu... -
i  gdzie młody będzie ?? szkoła za tydzień .. a tatuś po całych dniach tyra .. żeby ex i dzieci miały !!! ja tak widzę ..
Więc... on pójdzie do pracy w sobotę (ani Ty  ani dzieci nie dostaną ..pozornie - bo kasa będzie większa - na dzieci pójdzie .. nie na prezent dla Zazdrosnej za jej serce i wyrozumiałość )...a połasi  się do Zadrosnej ... i ona sama dzieci weźmie .....
Wynik: Zazdrosna 0-  M - kasa plus dzieci ...2 do zera ... albo i 3 licząc jeszcze Twoje wyrzuty ("Wygrana nie sprawi mi jednak przyjemności, raczej będę czuła się jak wredna macocha, nie chcę przegiąć na całego i sprawić by był nieszczęśliwy")

Ja jestem strasznie podejrzliwa ...bo mnie M do takiego stanu doprowadził ...

Moja droga widzę że optymizm się pojawił:)
oby nie skończyło się na nadzieji bo wiesz oni raz tak raz siak
W każdym razie ciesze się razem z tobą:)

Mój od poniedziałku znowu w delegacji całymi tygodniami i znowu dramat   jego córeczki nas dotknął............
Bo zaraz gimnazjum się zaczyna i myślała że będzie u nas mieszkać bo bliżej do szkoły,M oczywiście już się głowi jak zmienić plany w pracy,tylko jest taki mały drobiazg mnie k........nikt nie pytał!!
Wczoraj usłyszłam jak mi się nie podoba droga wolna!
Dzisiaj cisza a ja szukam lokum

Dziękuję Motylku, Chceuciekacstad i wam wszystkim
tak wiem trzeba ustalić jasne zasady i się ich dystrykcyjnie trzymać i pilnować. Ja mam z tym problem w życiu i stąd kłopoty oraz wykorzystywanie, ale też się uczę.

Młodej jeszcze nie ma ale miała w planach przeprowadzke do nas w tyg.a tu klapa ojca nie ma,ja na wylocie a sama nie zostanie

Mamuśka była uradowana do granic obłędu że się dziecka pozbędzie,życie stanie się łatwiejsze żyć nie umierać
Ale jak się dowiedziała że z jej wolności raczej nic będzie zapowiedziała podwyżke alimentów.

Facet się postawił ex?

Motylek75 facet czuje się potrzebny córeczce? To na czym jego rola miałaby polegać, jak nie na tym żeby młoda u was mieszkała, bo miałaby bliżej do szkoły? To tylko to jedne gimnazjum jest w okolicy, nie ma bliżej matki?
A co do Grecji zażądałabym zwrotu kosztów. Tylko niech zgadnę tatuś nie chce zwady z byłą ?

chceuciekacstad - kiedy wiązałam się z moim obecnym mężem jego najmłodszy syn był w drugiej klasie podstawówki. Kiedy był w gimnazjum więcej przebywał u nas niż u matki, a jak szedł do liceum to wprowadził się na dobre. Podobnie było z jego o dwa lata starszym bratem.   
Mąż ma jeszcze jednego (sporo starszego) od tych dwóch syna. Ten nie mieszkał z nami nigdy (i chwała bogu). Nie wiem, czy osiem lat to wystarczający wiek dziecka aby umawiać się z tatą ale u nich tak było. Święta wszystkie byli u nas. Jak raz wyjeżdżaliśmy na święta do mojego syna (chłopcy byli wtedy w gimnazjum) to okazało się że byli całe święta sami w domu - matka gdzieś wyjechała.
Ja sama wychowywałam i utrzymywałam swoje dzieci. Ze swoim ojcem nie miały nigdy kontaktu. Gdy mąż wprowadzał się do mnie młodszy mój syn właśnie szedł na studia (zamieszkał tak jak jego brat w akademiku) i już nigdy do domu nie wrócili ( no znaczy zjeżdżali,na święta i ferie zimowe. W lato prosto z uczelni jechali za granicę do pracy i wracali na jakieś dwa tygodnie do domu, tuż przed nowym rokiem).

Nigdy nie uważałam, że nasze spokojniejsze relacje to moja zasługa. Wręcz odwrotnie. Ja kłóciłam się a zmian dokonał mąż. Ale u nas nie było problemu, że one wciąż są z nami. U nas było problemem, że umówili się jakoś, my wyjechaliśmy a chłopcy potem wpadali na inny pomysł. Mąż nie powiedział im "nie" tylko rzucał wszystko, musieliśmy się pakować i wracać bo chłopcy już teraz chcą do taty. Oni wielokrotnie nie wiedzieli gdzie jest mama, kiedy będzie w domu. Byli zostawieni na łasce. Mój mąż nigdy nie wykłócał się z ex o to że nienależycie zajmuje się dziećmi. Potem okazało się, że dzieci nic nie potrafią zrobić. Ojciec usługiwał im, robił wszystko za nich i myślał, że robi dobrze. Kiedy zwracałam o to uwagę to też o=komentował, że czepiam się biednych dzieciaków, że oni są zagubieni. No i tu była moja ciężka praca aby uświadomić mu, że to nieprawda. Ale tak naprawdę to oni w tym czasie podrośli i już nie trzeba walk. Choć nie powiem, że jedno dziecię jest leniwe jak mało które a tatuś nie kopnie go tylko często nadal wyręcza.
Ja podziwiałam go, zazdrościłam jego synom, że mają taką wielką wieź z ojcem. Moje widywały swojego ojca raz w roku, czasami dwa. Nigdy nie był z nimi, nigdy nie dzwonił. Po prostu nagle stawał w drzwiach. Porozmawiał w przedpokoju chwilę z synami i szedł sobie obiecując że wkrótce się odezwie. Mój starszy syn tez miał niezły charakterek i użerkę miałam nieziemską z nim. Nie potrzebowałam cudzych aby dokopały mi.

Mój mąż zawsze pitrasił jak mieli przyjechać moi synowie, zawsze robił dla nich paczki do akademika i jak trzeba było to jechał i ich zwoził. Jego synowie dostali w moim mieszkaniu jeden pokój bo jeden musiał być dla moich. Dopiero jak młodszy mój syn się ożenił chłopcy dostali każdy swój pokój.
A dlaczego nadal mieszkamy oddzielnie? Bo jak raz kazałam mężowi się wynieść to nie wróci póki nie będzie miał pewności że nie zrobię tego ponownie. Ja muszę mieć pewność, że już nic mnie nie boli. Nigdy nie pisałam wam o moim pierwszym małżeństwie i nigdy tego nie zrobię. Mąż wie, że długo potrzeba abym nabrała ufności, pewności siebie.....
No problem nie jest w tej chwili tylko przez męża ale i przez innych członków z mojej rodziny. Ja nie chcę męża w to angażować. A mój mąż doskonale mnie zna i wie, że ja potrzebuję czasu, spokoju... Jego i tak więcej teraz nie byłoby w domu bo ma pracę daleko. Gdyby wrócił mogłabym mieć pretensje że nie ma go przy mnie jak mam kłopoty a tak rozwiązuję je sama. Są sprawy które męża nie dotyczą ( i odwrotnie) i zajmujemy się nimi sami. Tak robiłam zawsze. już taka jestem..

Co do tłumaczenia jego zapracowania. To nie tak, ale realnie patrząc (sama po sobie wiem), że w naszym wieku jak jest się od 5 rano na nogach, z tego 6 godzin za kółkiem, odpowiada za kilku miliardowe kontrakty i kieruje na raz kilkoma zespołami w różnych miejscach kraju to wysiada się. to coś ważnego potrafi umknąć. Tym bardziej że jak wracał o 18-19 to jeszcze zajął się domem.
zazdrosna ustalenia to nawet nie połowa sukcesu. Dotrzymywanie umowy to dopiero sukces. Trzymaj się.

dokładnie tak ...
ja mam jeszcze więcej tego.. bo się wydało że teściowa nagle przekonała się do Ex.. i lobbuje w jej temacie ...  obwiniając mnie za wszystkie decyzje M , które są nie po myśli mamusi i jego byłej.
M mi nawet powiedział..  że jego matka mu zarzuciła że mało płaci alimentów !!! jakby pozostałe rzeczy się nie liczyły...
Żadne argumenty do niej nie docierają.

Mnie dziwi zachowanie teściowej bardzo , kiedyś bardzo źle mówiła o ex M , jej przypisywała całą winę za rozpad ich małżeństwa, dodatkowo zaniedbywała dziecko , za czasów małżeństwa tez nie było nawet poprawnych kontaktów .
Teściowa ciągle deklaruje wielką miłość do wnuków - i niezaprzeczalny fakt , że ex zaniedbywała młodego, narażając go nawet na utratę słuchu i różne inne rzeczy które nie są opowieściami ale prawdziwymi wydarzeniami ... jakby kłoci się z jej deklaracją .
Kolejna sprawa - jakim prawem ona grzebie M w portfelu ?? nam w finansach ???
Gdyby ex miała trudną sytuację finansową , sama bym mówiła M żeby coś zareagował- a ona bardzo dobrze zarabia , wiedzie wesołe życie , imprezowe  ...ma priorytety finansowe .. młody jest tylko źródłem dochodów ..
Nigdy nie był z matką na wakacjach - ona co roku jeździ za granicę , czasami więcej niż raz .
Kiedyś myślałam że młody tak wygląda tylko jak jedzie do ojca .. ale kilka razy M odbierał go ze szkoły , od babki i od koleżanek ex... nie widziałam większej różnicy.. po prostu dziecko ma to co da rodzina i ojciec .
Leczenie , dodatkowe zajęcia , inne związane z tym rzeczy zabezpiecza M , wakacje, ferie , przyjęcia urodzinowe ... tylko ojciec .
każda kasa która jest dana młodemu - on pomaga mamie ! płaci za wodę " bo mieliśmy duży rachunek opowiada "..
Mama ma na fryzjerów, papierosy i na wódkę - młody na nasze zakupy i pełną lodówkę tak skwitował :
że oni z mamą w lodówce mają tylko wódkę .

Ale moja teściowa uważa , że M powinien płacić  więcej.
I fakt że my kupujemy wszystkie rzeczy , tak jakby u nas mieszkał , bo on przyjeżdża bez niczego tez nie ma znaczenia .

Nie kumam baby

Fantastyczne, hehe dodaję jeszcze coś od siebie:
https://www.youtube.com/watch?v=1O2xLoZx_b0

Staraj się być wyrozumiałą, ale konsekwentna, staraj się rozmawiać, zrozumieć, ale pamiętaj o szacunku jaki powinna mieć do Ciebie córka

Jestem na etapie szukania lokum,niestety nie mam gdzie pójść na hotel mnie nie stać,rodzina bardzo daleko.
M w pon rano wyjeżdża.nie będzie do końca września to będę mieć czas by się wyprowadzić.
Wiecie co nawet nie jestem smutna,nawet jedna łza nie poleciała,czuje pustke w sobie......
Ale lepsze to niż kolejne prochy na uspokojenie