Być drugą i macochą

ja przeczytałam co innego chcę ucieć stąd
przeczytałam-możemy się zaakceptować, albo rozstać

i to nie znaczy - zaakceptuj mnie takim jakim jestem
oznacza, zaakceptujmy siebie i nasze życie

nie przeczytałam - na kolanka i przeprasdzam
przeczytałam

Możemy zacząć od słowa przepraszam
więc może chodzi o to, żebyscie obydwoje wyciągnęli rece- powiedzieli sobie - przerpaszam -za miejsce, w którym jestesmy, ból, który sobie sprawiliśmy...zacznbijmy od przepraszam

i od akceptacji
NIE WALKI
chce uciec stąd
niewazne, co chciałaś ociągnąć, co on chciał
jesli robiliście to metoda siłową, stosując gierki kary, m -to wybacz - do czego to maprowadzić??

a nie porozumienie, ackeptacja GOTOWOŚC do bycia razem?
ty chciałaś zmienić jego
on się buntuje jak narowisty koń
czemu zmieniasz jego?
przecież chodzi ci tylko o RELACJE..
prawda??

End_aluzja... tak, Ty dobrze przeczytałaś ..tylko to co napisał....

Nie masz naszej historii , naszych doświadczeń i nie wiesz co oznacza konkretne zachowanie.

M napisał........
" Musimy zadać sobie pytanie  :

Czy chcemy być razem i czy jesteśmy w stanie siebie, nasze życia i charaktery zaakceptować ?  Jak wiemy i widzimy zmienić się nie zmienimy , więc albo się zaakceptujemy  - albo sie rozstajemy ..."

*****czyli mówi jasno MY .....akceptujemy to jacy jesteśmy albo się rozstajemy...

Ja odpowiedam :
"To ja mam zastrzeżenia do nas  i Twojego zachowania.
Ty nigdy nic nie mówiłeś , że Ci cos nie pasuje w moim charakterze- poza oczywiście sytuacjami jak ta.

Więc to by oznaczało , że to ja mam zaakceptować to co mi przeszkadza i mnie boli???"

A on na to :
"To nie jest czas na taka wymianę wiadomości.  Jesteśmy umówieni na wieczór czy tak ? "

Ja odpisałam :

20:30  w salonie

...a on dalej..:
"Czemu ma służyć ta rozmowa ?   

Będziesz chciała mnie do czegoś przekonać, oczekujesz jakiś deklaracji z mojej strony ?   

Jestem tak samo zraniony jak Ty ? więc nie oczekuj że będę pełen optymizmu i pomysłów.

Ale ok.  20.30 "...

..ja na to :

"Nie będzie żadnej rozmowy , skoro nie wiesz czemu ma służyć. "

i jego odpowiedź :
"Rozumiem że znów to ja podjąłem decyzję ostateczną i definitywną.

Jeśli w taki sposób chcesz zacząć to sprzątać nasze życie ( sprzedaż domu , rozstanie?), to proszę Twój wybór, ale nie zamierzam Ci w nim pomagać, bo to nie moja decyzja i nie mój wybór.   

Ale sugerował bym inną drogę ? rozpoczynającą się od słów Przepraszam ?"

odpisałam - że
""""wzajemnie"
....

i co teraz tez uważasz że ja czarno widztwo uprawaiam i zbyt dosadnie czytam co on pisze ???
Byliśmy w banku żeby dowiedzieć się jak wygląda sprawa ze sprzedażą domu i spłatą kredytu...był przygotowany..pierwszy raz na tyle zainteresował się jakimś "naszym tematem"   ...że przygotował sie do spotkania.
To ja zawsze miałam wszystkie potrzebne informacje...i byłam przygotowana...
I pierwszy raz poczułam się jak idiotka...bo ja tak mocno nie wierzyłam że przyjdzie.....

Jak po spotkaniu zapytałaam, czy to definitywna decyzja ..bo musze to usłyszeć....to mi odpowiedział
"że onżadnej decyzji nie podejmował tylko ja !!..ja na to że przecież w banku byliśmy oboje...
Ponad 40 letni facet mówi..."a co ma piernik do wiatraka "...........

kolejna granicę przesuwa..testuje mnie....co zrobię i jak bardzo można mnie pomęczyć....
...żeby zapewnić spokój podczas pobytu jego  syna...to sam nawoływał  że idziemy do psychologa..że on nie pozwoli mi tak odejść ...że chcoćby miał nie jechać na wakacje z tego tytułu....i CO ????
Syna oddał koło południa w niedzielę ...po kilku godzinach powiedział wspólnym przyjaciołom..że on żadnego psychologa nie potrzebuje..że nikt nie powiedział że mamy iść ......

to jest znęcanie się psychiczne ....
ja wiem ze ja też zaczełąm się w to bawić...chciałam mu pokazać ile może stracić...jeśli nic nie zrobimy..jeśli on nie pomoże mi z nim żyć...ja nie oczekiwałam cudu...aż tak naiwna nie jestem....chciałam tylko troche uwagi...pomocy w akceptacji że nie mam wpływu na własne życie...bo wiem że i on na wiele spraw związanych z synem nie ma wpływu...bo taki jest..że nie przeciwstawi się ex ..nawet jak jego syn cierpi...
ale czy można być cgoć troche szczęśliwym ....nie dostając nic????
nie jestem z tych co to cieszy sama możliwość bycia w cieniu pana i czekania na chwilę łaski....czasami czułam się jak rzecz.... potrafił wyjechac na weekend z synem do mamusi...a ze ja nie chciałam pojechać z nim...bo mój syn będzie sam...to nie odzywał sie ...po czy wrócił..i bywał miły jak pchał sie do łożka....
Czułaś kiedyś wstręt do siebie ...po sexie w takich sytuacjach....??? bo mnie się zdarzyło kilka razy...
żeby było dobrze..żeby nie było kłotni..żeby był zadowolony....

Przez te lata z nim...stałam się osobą której nie lubię ...pełna pretensji..żalu ...żebrająca o uwagę , gest , czas...o uznanie
Prawdziwa ja.....jest empatyczna...za bardzo....zbyt opiekuńcza... nadgorliwa...zaradna..i za bardzo wszystko umiąca i załatwiająca....
nie ma tematu w naszym życiu..który byłby tylko jego...ze ja mogę się wyłączyć i spokojnie mu to powierzyć...
jeśli czegoś nie dopilnuję , nie zrobię ...
samochód, instalacja hydrauliczna, ogrzewanie, remont ...iście męskie zajęcia...i nie że on z tych nie technicznych....
jest po studiach technicznych...
JEGO TE SPRAWY NIE INTERESUJĄ ....JA MU MUSZE LISTY spraw  PISAĆ ..PRZYPOMINAĆ, PROSIĆ ,
...na rachunki nie ma czasu..ale na zakupy na allegro..tak.
..
czemu nie chcę tak łatwo odpuścić złego w moim zyciu???
przeciez to nie poddanie ..tylko jedyne mądre rozwiązanie.

Teraz widzę .

dziękuję End _aluzja.

tylko co ja teraz zrobię z tym widokiem..

"
a pewnie to wierzchoiłek góry lodowej, w której chciałas po prostu się dostosowac i być ideałem, żeby on BYŁ

a teraz widzisz, że zamiast fajnej relacji - masz roszczeniowego, nadętego gnoma, który nie widzi dalej, niż czubek włąsnego nosa.. i jak piszesz o seksie.. penisa...
"

My..ja ..szukam odpowiedzi...zadaję pytania ..
Zmieniam się..chcę się zmienić.
Może inni ..on tez potrafi?
i co się stało ze mną..że ja przestałam się dostosowywać ?
dlaczego ? też się zmieniam?

Kwestia nazwiska to bardzo indywidualna sprawa. Ja przyjęłam nazwisko pierwszego męża, w akcie cywilnym określa się również czyje nazwisko będą nosiły wspólne dzieci - moje dzieci również mają nazwisko ojca. Po rozwodzie zostałam przy nazwisku męża, bo chciałam uniknąć niezręcznych sytuacji, np.: kiedy ja (o nazwisku X) przychodzę do przedszkola po dzieci (o nazwisku Y) i.... muszę tłumaczyć, że dzieci Y to MOJE dzieci mimo, że nazwiska się nie zgadzają. Teraz , gdyby przyszło mi drugi raz decydować o wyborze nazwiska miała bym ogromny dylemat....... Chyba wróciłabym do panieńskiego. Dzieci są już na tyle duże, że dałoby się to Im jakoś wytłumaczyć

Osobiście jestem przywiązana do swojego nazwiska, towarzyszy mi ćwierćwiecze. Ale z racji tego, że część życia spędzę w Rosji przyda się ten drugi człon... Jak ja się pomieszczę w tych wszystkich krateczkach?

zazdrosna.. ja tez mam alergię na młodego M...zastanawiałam się dlaczego.... to spokojny chłopak... myslę że to bezstresowe wychowanie ...Geniuszu Ty mój podejście ojca...i wiele hipokryzji - inne zasady dla mojego syna ( sprawy nie mające nic wspólnego z różnica wieku )...ba ..nawet dla dzieci jego rodzieństwa ...a inne dla jego królewicza...
to jest prawdziwa przyczyna mojej frustracji ...i mojej narastającej niechęci do młodego....
bo komputer non stop...bo kłamie w oczy ojca...i zero reakcji....Oczywiście Ojca...bo podstawowych zasad higieny nie nauczony ..korzystania z toalety ...ogólnie braku jakiejkolwiek odpowiedzialności u 8 latka ...po prostu mnie złości...a że mam w głowie że to nie moje dziecko..ba ..że to dziecko mojego niby M z ex.... to jakby ta blokada na zwykłe traktowanie jest większa...
wiem że to trudne..sama próbuję rozgryźć siebie ... i znaleźć ujście tym negatywnym emocjom...
Może tak naprawdę nie chcę się przyznać..że drażni mnie obecność  młodego ..bo jest z związku z ex??
nie wiem ....
mój syn mi nawet powiedział że się zachowuję jak balon jak jest młody... jakbym czekała że on zrobi coś nie tak ...i mogła wybuchnac ... coś w tym jest

BARDZO DOBRZE CIĘ ROZUMIEM. Też nie ma ochoty opiekować się dziećmi M dlatego, że te dzieci mają oboje rodziców i to rodzice są odpowiedzialni w pierwszej kolejności za swoje dzieci. Nie Ojczym!! Nie Macocha!!! Ja mam swoje dzieci i sama muszę się nieźle nagimnastykować, żeby Im zapewnić opiekę na czas wakacji. Ale w życiu by mi do głowy nie przyszło żebym miała oczekiwać od M, że zajmie się moimi dziećmi. I nie widzę opcji, żebym ja miała siedzieć z Jego dziećmi. Pamiętasz mój pomysł z podziałem urlopu? Kiedy powiedziałam M, że chcę w czasie urlopu (O JEZU AŻ 2 tygodnie) odpocząć, a nie niańczyć Jego dzieci, był śmiertelnie obrażony. Po jakimś czasie przyjął to do wiadomości. Nie obyło się bez zgrzytów, nadal czuję, że ma o to do mnie żal, ale bronię się jednym najważniejszym argumentem: ja nie oczekuję od Ciebie, że będziesz opiekował się/zajmował moimi dziećmi , Ty nie oczekuj ode mnie, że ja będę niańczyć Twoje dzieci. One mają matkę i ojca i powinni się tę opieką wymieniać. Też się czuję w takich sytuacjach jak zołza, ale sobie też to tłumaczę w ten sposób: Te dzieci nie są sierotami(!!!) , nie muszę Im w żadnym aspekcie Ich życia służyć za matkę ( skoro nie mam żadnego wpływu na Ich wychowanie, na żadne decyzje w sprawie szkoły, w sprawie leczenia itd [a szczerze mówiąc M też ma nikły na to wpływ], to w żadnym wypadku nie powinnam się też czuć odpowiedzialna za te dzieci i za to jak i z kim i gdzie będą spędzać swój czas wolny). To jest problem M i jego Ex. Ja opiekę nad swoimi dziećmi dzielę z Ich ojcem (moim EX). I wymagam od niego przestrzegania zobowiązań jakie złożył w obecności Sądu podpisując się pod rodzicielskim planem wychowawczym. To, że On się czasem nie wywiązuje z tych zobowiązań, nie oznacza jednak, że tę opiekę przerzucam na M. O NIE! Zapewniam dzieciom opiekę w inny sposób, ale nie obarczam tym M i od Niego oczekuję tego samego.

Nie rozumiem tylko podziału wakacji, który mają synowie Twojego M. Jeden miesiąc wakacji obaj spędzają u taty.  A DLACZEGO DO CHOLERY W DRUGI MIESIĄC MATKA CHŁOPCÓW NIE ZABIERZE DO SIEBIE?  TY i On mielibyście chwilę na złapanie oddechu na pobycie w końcu razem. Dlaczego Twój M wymaga od Ciebie że zapewnisz opiekę Jego chłopakom a nie zacznie wymagać od Szanownej Pani Matki żeby zorganizowała chłopakom opiekę w drugi miesiąc wakacji?!

ja moze napiszę jak jest u mnie....
bo łatwiej nam DRUGIM..Macochom wmówić że powinnyśmy pomagać naszym mężom w ich obowiązkach....niż konsekwentnie wymagać od byłych ..
"Bo one mają dzieci na codzień...im się nalezy odpoczynek.... bo M  ma mało syna....więc jak dla niego, młody może być całe 2 miesiące... "
miał nawet taki pomysł ..że jak my w pracy..to mój  16 letni wtedy syn (rok temu ) miał się zajmować jego synem....
Ja się nie zgodziłam...choć i tak nie z powodu mojej decyzji młody nie przyjechał... mam wrażenie że EX rzuciła taki pomysł myśląc że M się nie zgodzi..a jak się zgodził ochoczo(oczywiście bez konsultacji ze mną )... to zmieniła zdanie....wszystko by ojciec dziecka nie miał tak jak by chciał .

temat rzeka ..

Nigdy nie byłam osobą, która na widok łysego i bezzębnego brzdąca piszczała z zachwytu. Zawsze podkreślam, że swoje dzieci kocham bezwarunkowo i gotowa jestem w ogień za nimi wejść, jednak okres urlopu wychowawczego nie był spełnieniem moich marzeń. Cieszę się, że moje latorośle urosły i są radością mojego życia.
Nie daję na siebie zwalić obowiązków związanych z młodym M, czepiam się za brudną mikrofalówkę, za niedomyte naczynia, za piasek po butach w korytarzu itp. Jestem wredną zołzą, aż czasem sumienie mnie gryzie, a inni (M, jego rodzice) uważają, że powinnam być ciepła, czuła itp. wobec biednego dziecka, wyrzuconego przez matkę i to mnie doprowadza do szału, bo mnie o zdanie nikt nie pytał, po prostu jako kobieta powinnam być taka, a ja nie chcę. Chcę zająć się sobą i odpocząć od fochów, beczenia i braku ogłady niesfornego łobuza, którego mam na co dzień.

M już nawet ode mnie nie wymaga, prosi jedynie jego młody, a ja mu tłumaczę, że od tego mają matkę. Nikogo na dobrą sprawę nie zmusisz do wzięcia dziecka jak tego nie chce, M nie ma na to żadnego wpływu. Teraz też obiecywała synowi, że go weźmie i po prostu się na niego wylała. Sprawa o kontakty syna z matką jest w sądzie.

Gdybyś miała im prać, gotować, gdyby doprowadziły do ruiny twoje piękne, czyściutkie mieszkanie i gdyby tak nie raz pokrzyżowały ci plany, wakacje itp. zmieniłabyś zdanie.

Ciesz się, że są daleko i twój facet jakoś się dogaduje ze swoją ex.

Jak to nie?! o.O A To Ty zostałaś zmuszona do małżeństwa z człowiekiem, który miał żone i ma dziecko? Na rauszu godziłaś się na ten związek? Ukrył przed Tobą fakt posiadania dzieci? NIE WIEDZIAŁAŚ w co się pakujesz?!

Ale WIEDZIAŁA, że facet POSIADA dzieci, więc takie tłumaczenie, że miały nie mieszkać a mieszkają, to głupia wymówka, bo WSZYSTKO mogło się stać i wiedząc, że facet posiada dzieci powinna być przygotowana na WSZYSTKIE ewentualności, bo dzieci SĄ i nie znikną.

Idąc tym tokiem rozumowania:
Pani Szanowna EX rozwodząc się ze swoim mężem powinna wiedzieć, że dzieci z Jej życia nie znikną!!!
Pan M, decydując się na założenie nowej rodziny też powinien był przewidzieć, że Jego dzieci nie znikną w cudowny sposób. Wstąpienie w nowy związek małżeński nie zwolniło Go z bycia ojcem i z bycia odpowiedzialnym za SWOJE dzieci. Czemu teraz obowiązek i odpowiedzialność za dzieci (które nie zapominajmy cały czas mają jeszcze biologiczną matkę) ma spoczywać na Macosze??? Przecież to jest dla tych dzieci obca baba!!! Czy rozwód zwolnił Panią Szanowną Ex z obowiązku bycia MATKĄ i OPIEKUNKĄ dla swoich dzieci????   NIE.     I w pierwszej kolejności to od Pani Szanownej EX powinno sie wymagac bycia MATKĄ i OPIEKUNKĄ a nie od drugiej zony!!!!!

Nigdy nie przyjmę do wiadomości, że będę MUSIAŁA przejąć obowiązki względem dzieci, które należą do Pani Szanownej EX. Ona jest Matką tych dzieci , nie druga żona!!! Póki Matka dzieci żyje i ma się dobrze (nie mowię tu o wyjątkowych sytuacjach kiedy choroba matki nie pozwala jej na sprawowanie opieki) ma święty obowiązek opiekować się swoimi dziećmi!!! Jeśli tego nie robi i porzuca swoje dzieci jak dla mnie nie jest godna żeby nosić miano MATKI. W takim wypadku powinno Jej się odebrać prawa rodzicielskie aby nie miała możliwości manipulować i jątrzyć i burzyć nową rodzinę (do której te dzieci podrzuciła)

Nie wszytko da się przewidzieć przed zawarciem związku małżeńskiego (gdyby tak było pewnie nie byłoby tylu rozwodów).
"A  jeśli się Pan Mąż w między czasie wymigał, czy zmienił zdanie, to chyba należałoby to załatwić z nim i ewentualnie wyciągnąć jakieś konsekwencje" - no toż własnie to przecież robimy. Sprzeczamy się, określamy nowe granice, próbujemy się w nowej dla wszystkich sytuacji odnaleźć.
"a nie teraz użerać się z "bachorami"" - nie z dziećmi się teraz użeramy tylko głównie "o dzieci" użeramy się ze swoimi partnerami. A ze wylewamy żale na forum ...... no to przecież po to ono między innymi jest

Nie wiem czemu cały czas myślałam, że Wy po ślubie I nie zupełnie wyraziłam Twoje zdanie. To moje zdanie na temat kto czyje dzieci powinien wychowywać i zapewniać Im opiekę. Nie rozumiem Matek - Eksowych, które mają taką ogromną postawę roszczeniową w stosunku do swoich już nie mężów, do ojców swoich dzieci a tak nie wiele dają od siebie. Czasem NIC. Ale wymagania taka jedna z drugą stawia i jeszcze mąci, jątrzy stawia warunki zasłaniając się "dobrem dziecka". Do szału mnie to doprowadza.

Na ten moment represje słowne skutkowały i starali się sprzątać po sobie.Nigdy nie wymagamy lśniących na błysk podług ani sterylności, tylko normalnego sprzątania. W każdym razie opiernicz od ojca wystarczał. A pani do sprzątania i tak przychodzi, bo przy naszym trybie życia nie miałby kto odwalać tych grubszych robót, typu mycie okien, mycie prasowanie z całego tygodnia. Oboje jesteśmy ostatnio tak umęczeni, że zazwyczaj wieczorem to kąpiel, wino ( czasem) i święty spokój.

Jakoś moja mama wychowała mnie i moją siostrę. Sorry ale obraziłabym się gdyby ktoś moje dziecko nazwał szkodnikiem. Prawda jest taka, że każdy człowiek odczuwa negatywne emocje w stosunku do siebie i takie same wysyła do strony przeciwnej, do tego dochodzi bunt nastoletni... Nie dziwię się, że dzieciaki są wredne czasami.

Nie wiem czy bycie rudym to wada... Od 3 lat namiętnie farbuje się na wściekłą miedź.  I bardzo żałuję, że nie mam naturalnie rudych włosów, bozia nie dała.

W życiu na koloniach nie byłam, kojarzą mi się z kołchozem... I swoich dzieci też nie puszczę.

To nie wiesz jak może być fajnie, ja byłam kilka razy i wspomnienia mam super.. Poza tym to twój wybór i jeśli będziesz wywiązywać się ze swoich rodzicielskich obowiązków, a nie zwalać je na inne niespokrewnione, nie mające ochoty na to osoby to spoko.Jak raz ulegnę, problem powtórzy się za rok, niech się smarkacze w końcu usamodzielnią.

Nie mam pretensji do M, ale cholerny żal do jego ex, że nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, a chora i upośledzona nie jest, a tak ją wszyscy naokoło traktują i odpuszczają. Nie robie awantur z byle powodu M, bo staram się go zrozumieć, a to forum pomaga mi wyrzucić z siebie negatywne emocje, tu znajduję zrozumienie i jak już przetrawię tą sytuację będę mogła jakoś przetrwać te wakacje.

Ale ojciec ma obowiązek zająć się swoimi dziećmi czy ci się to podoba czy nie?

Dokładnie Mortisha,
trzymanie dziecka pod kloszem może mu tylko zaszkodzić. Lily mówisz zupełnie o czymś innym, co nie podlega wątpliwości.

Coś wymyślę, choć nie mogę urlopu wziąć w sierpniu. M nie stawia mi warunków, to było jedynie zapytanie, które jednak mnie strasznie poirytowało. Pisałam już, że dziś zjawia się u nas na miesiąc jego drugi syn i mnie nosi. M powiedział też, że również wolałby gdybyśmy pojechali nad to morze sami.

Powiedz mi jak? Ona nawet nie odbiera od niego telefonu. Nawet wyrok w trwającej sprawie sądowej pewnie nie wiele zmieni poza ewentualną karą finansową dla ex.

Po prostu całe życie nienawidziłam zorganizowanych form wypoczynku, gier zespołowych , jedzenia na godziny itp. Tak już mam.

Wszystko zależy od sędzi, bo ta która ustaliła widzenia M z młodszym synem miała takie podejście, że nikt matki do widzeń z dzieckiem nie zmusi. Muszę odszukać te art., by porządnie uzasadnić żądania, a i tak na cuda nie liczymy.
Dziadkowie zajmą się chłopakami na tydzień, ale i tak czeka mnie urlop z urwisami M, albo wyrzuty sumienia. Dziś porozmawiam z synem jak on to widzi, najwyżej zrobię sobie z nim wypad, tylko w takim razie po co mi facet?

Kjim, kolonie i obozy mają dwie podstawowe wady - brak komputera, komórki i starych kolegów. Młody przesiedział w moim domu kilka miesięcy zanim odważył się wyjść po raz pierwszy na podwórko i to jeszcze swojego syna w to angażowałam. A to nie znaczy, że nie należy dziecka poddawać takim wyzwaniom, trzeba dziecko przygotować do życia, a nawiązywanie kontaktów to podstawa egzystencji w społeczeństwie.

Trzeba tylko pamiętać przez te lata że się kochamy i chcieć spędzać nadal ze sobą czas )P

SUPER PLAN Powodzenia

Tak mi mów Kjim Już trochę się uspokoiłam, tym bardziej, że M zadzwonił, że ex da mu dopiero jutro drugie dziecko, bo dziś ma lekarza. Ja chyba normalnie mam fobie na dzieci. Tym bardziej, że nasz wyjazd w zeszłym roku ze wszystkimi chłopakami był nawet udany. Dobija mnie, że zapewnienie tym dzieciom czegokolwiek spoczywa wyłącznie na M, bo jego ex musi się wyszaleć. Nawet synowie mają oczekiwania tylko wobec ojca, a od matki nawet już nie wymagają, bo znają jej reakcje. Na ojcu jedynie wylewają żale i złość, a nie na przyczynie problemu.

...."Najbardziej po dupie dostają osoby odpowiedzialne, którym zależy. Twój M taki jest. A EX najwyraźniej nie...."

No niestety tak właśnie na tym świecie jest. Czasem dochodzę do wniosku, że Ci egoiści, którzy mają wyj..ne na wszystko, mają w życiu lżej. Potrafią się ustawić, żądać, nie mieć honoru ani ludzkiej przyzwoitości i świetnie Im z tym jest. Nie przejmują się otoczeniem, ba  nie przejmują się nawet tymi, którymi powinni (mam tu na myśli dzieci). A jak człowiek nie potrafi olewać, nie potrafi prosić i jęczeć to ....najczęściej zostaje ze swoimi kłopotami sam a i jeszcze inni mu zwalają swoje problemy na głowę (czytaj: dzieci) .
Zazdrosna daj znać jak samopoczucie?
Chceuciekacstad, a Ty daj znać co u Ciebie/u Was?
Jestem dziś ostatni dzień, potem wyjeżdżam na urlop, więc mnie dłuższy czas nie będzie, dlatego wszystkim Wam życzę spokoju i odpoczynku w ten urlopowy czas. Odpoczynku od codzienności i kłopotów.

Hej , tez życzę udanego wypoczynku .
Tak jak wspominałam , próbuję swoje emocje i zainteresowania przenieść na coś pożytecznego ...na mnie i syna:) Jesteśmy u moich rodziców.
M....dzwoni....szaleje....widzi że mnie traci...ja olałam wszystko ..rachunki... dom... przecież to też jego obowiązki...

Jakoś złapałam taki chłód na to wszystko ...szukam spokoju i dystansu...chcę podjąć decyzję co dalej...ale tak na spokojnie...bez emocji ostatnich wydarzeń...
Trudno się uspokoić..odciągnąć myśli.... ale staram się odnaleźć siebie w tym wszystkim...i nie wiem czy ta sama ja wrócę do Wrocławia ....

Po tym jak moje nerwy osiągnęły punkt kulminacyjny z powodu paniki wywołanej perspektywą miesięcznego przytłoczenia przez nieustanne towarzystwo dwóch niesfornych wyrostków mojego M, chyba już ze zmęczenia odpuściłam.
Zgodziłam się nawet wyjechać na kilka dni nad jezioro i muszę przyznać, że było nawet fajnie. Duże znaczenie dla mnie miała obecność mojego syna, bo po prostu miał zajęcie i szalał z chłopakami M, a ja widząc jak dobrze się bawi też byłam szczęśliwa. Zastanawiam się tylko, czy w przyszłym roku będzie również chętny na takie wyjazdy ze względu na wiek i w tedy z pewnością ja też nie będę zachwycona takim spędzaniem wolnego czasu. Jestem z niego bardzo dumna, młody zawsze oferował mi pomoc, jaka to miła odmiana zwarzywszy na wiecznie krnąbrnego, wyszczekanego pasierba.
Powiedzcie mi czy to jest normalne, aby wszystko robić, począwszy od pory wstania z łóżka, uszykowania sobie śniadania, mycia, wykonywania obowiązków domowych, czasu spędzania na zabawie i przygotowywania się do spania itp. ?po swojemu? wbrew temu jak tłumaczą mu i robią to inni? Do tego zupełny minimalizm, nawet talerzyk do śniadania jest zbędny, gdyż później będzie trzeba go umyć. Wnerwia mnie takie lenistwo i pasożytnictwo. Do tego uwagi typu ?nie wstawię wody do czajnika? bo nie piję herbaty, albo nie obiorę ziemniaków, bo obiad zjem z chlebem itp. Dobrze, że tu akurat wtrącił się jego ojciec i powiedział, że w takim razie niech sam sobie idzie po zakupy, a nie korzysta z naszych zapasów. Przy przygotowywaniu posiłku do pomocy nigdy nie jest głodny, a później żebrze u ojca i mu podjada. Drugi chłopak to raczej niczego nie nauczona sierotka, dwie lewe rączki do wszystkiego.
Kilka dni zleciało, ale na więcej już nie mam ochoty.
Udanego odpoczynku Kjim

He he jakbym słyszała swoją siostrę jak byłyśmy w tym wieku... niestety egoizm "przeszedł" jej dopiero jak ma własne dzieci... a to i nie do końca, bo uważa, że wszystko jej się należy.

Z własnego doświadczenia powiem. Będzie taki grzeczny dopóki nie poruszycie drażliwych tematów, wtedy wybuchnie. On teraz ma cel, uśpić twoją czujność i doprowadzić do tego, żeby było po staremu, tak jak jemu było wygodnie.
Słuchaj swojego przeczucia.

Nie zmieniaj planów wakacyjnych - bo będziesz żałowała.
Ja też wiecznie miałam wybór, albo jadę sama albo płacę za moich EX. Oni teraz są EX, a ja z niesmakiem i bez kasy. Myślisz, że docenili? Nie.

Dziewczyny...pomimo, ze jest miło i M się stara .... ja mam ciągle z tyłu głowy .. że to jak pisała Tendre...
No nic .. myślę że ten drażliwy temat to będą właśnie wakacje... ja chcę odpocząć .. i tak już marzyłam od kilku miesięcy o tych wakacjach na ciepłej plaży z drinkiem w łapce .. że ...wrrrrr  jak pomyślę o innym urlopie to mnie skręca ....
Na razie nie poruszam tematu.. to tez jego wakacje z synem.. zaczekam aż on zacznie rozmowę .. Jakoś spokojnie myślę o tym że spędzimy je osobno .. on z mamusią i synkiem (jak co roku ) a ja na egzotycznej plaży z moim młodym przystojniakiem .

Zazdrosna - ja mam podobne odczucia .. też widzę że mój syn ucieka z domu lub siedzi w pokoju .. nie czuje się dobrze w swoim domu, nie zgadzam się by syn M był u nas gdy on nie ma urlopu - nie ma takiej opcji.
Ma rodzinę , ciotki, wujków, dziadków i  rodziców - ja nie jestem jego opiekunką ... mogę coś tam  pomóc jak jest.. ale na 24 h się nie zgadzam... nikt tego nie doceni ... nie zamierzam więcej być matką Teresą.. w ogóle daleko mi do świętych
Może półkolonie niech chłopakom zorganizuje ?? albo inne zajęcia w świetlicy szkolnej? miejskiej ..trzeba poszukać

Teraz przed wyjazdem .. jak M próbował mnie namówić bym : albo wysłała syna autobusem albo on pojedzie z nami... syn mi powiedział .. że to jego rodzina , i ze ma dość że wszędzie M i jego synek z nami ..i że zabierają mu uwagę dziadków..
I w sumie ma rację .. jak jeździmy razem to M robi zamieszanie wokół swojej osoby, lub swojego syna .. moi rodzice starają się być mili więc nadskakują M i jego synkowi.. nie myślałam nigdy o tym w ten sposób.. ale w sumie Syn ma rację .

Może to dziwne słowa jak na 17 letniego chłopaka , ale myślę że on teraz jest na tyle duży by nie krępować się powiedzieć takich rzeczy ...