Być drugą i macochą

Mój ex też mieszka 5 min od swojej córki, widują się morze 2 razy w roku na święta, dzięki moim wyraźnym naciskom. Tatuś ma gdzieś urodziny, dzień dziecka i wyniki szkoły młodej. Nie muszę wam mówić jak ona się czuje, gdy widzi jak M lata z pieprzem koło swoich dzieci.
Miałam okazje porozmawiać z dziewczyną mojego exa i wypomniałam jej, że on każdy wieczór spędza u niej, a dla córki nie ma czasu. To ta mi odpowiedziała, że 'dziecko ma ojca tyle ile chce, a córa nawet nie odbiera od ojca telefonu'. Na jej miejscu też bym się wylała na takiego ojca. Na tym forum nie będzie takich szczęściar jak moja następczyni.

No i M pojechal z dziećmi do siebie. Smutno mi a przeciez sama tego chciałam...

Paradoks jest taki, że mam dzieci z facetem, który ma je w 4 literach, a związałam się z takim dla kogo jego synowie są całym światem.
Jestem niepocieszona, bo sama muszę cały dom posprzątać, zrobić zakupy i coś ugotować, niecierpie tego

chceuciekastad - jak u Was po wojennej naradzie? Daj znać jak to wszystko się potoczyło?

Witajcie po weekendzie .
No narada była...wojna też .. jak pisałam każdy miał przygotowac plan na zycie ..tak by wszyscy byli zadowoleni ...on się skupił na grafiku kto i kiedy sprząta ...ja , mój syn i on....o jego synu nie było mowy.."mój mały synek "...
Wkurzyłam się ..... że to nie tak ma być... co do gotowania - M 3 dni , ja 3 dni i mój syn 1 raz. ...hehehe ..jego ewentualnie jak będzie to łaskawie zje
Nie wytrzymałam....powiedziałam mu o mojm rozwiązaniu.... że ja nie będę stać na drodze jego kontaktów z młodym, bo nie umiem i nie mogę..ale niewolnicą tych mitingów też nie będę ...że ja wtedy spędzę czas z synem ... zaproponowałam by on 1 weekend z młodym spędzał nie u nas w domu , i ja jeden z synem bede wyjeżdzać ......
powiedziałam o wakacjach, o kasie, praniu , gotowaniu...... no i m chyba przejrzał - powiedział że lepiej się rozstać , bo on nie tak chce żyć ... jak współlokatorzy .
Się rozgadał wtedy - że może i on źle robi, ale robi tak jak mu serce mówi, i że myślał że ja jestem kobieta to jakby oczywiste że ja będę zajmować sie domem , rachunkami , zakupami ..
On chce żebyśmy byli rodziną , i czas spędzali razem .
Obiecał że on będzie planował spotkania z jego synem tak by raz coś robić dla jego młodego, a kolejny dla mojego syna - i że on z nim zacznie rozmawiać , co on chce robić (mój syn ) i że co mogli by wspólnie z  młodym ....
...czas pokaże ...
..w sobotę jego młody latał ze ścierką i kurze wycierał w całym domu , pierwszy raz kazał mu zabawki poukładać - gry osobno i w pudełka, samochody na półkę , kosz opróźnić ..... później dał mu wąż ogrodowy żeby rośliny podlewał.....młody przyleciał do mnie że umył mi samochód .... zero tv , zero komputera ...bo nie było na to czasu ..a i młody nie wołał bo zadowolony był bo dla niego frajda była ....mój syn zrobił mu naleśniki, które on uwielbia ... miło 
trzeba tylko chcieć -  zobaczymy czy długo tak będzie .

M pojechał po chłopaka zgodnie z wyrokiem sądu, czyli jeden jego syn nie był na wycieczce z drugim.
Fatalny był ten weekend, nawet zakupy nie sprawiły mi przyjemności. M wprawdzie przyjechał pomógł mi posprzątać i zrobił zakupy. Zaproponował mi wypad nad wodę z chłopakami i się zgodziłam, było nawet fajnie. Jego synowie byli grzeczni, mój syn dobrze się chłopakami dogadywał. Cieszyłam się, że M uczy go wędkowania, bo jego ojciec tego nie potrafi. Jednak na noc M zajechał do siebie, dał mi nieźle w kość i mogłam odczuć, że jest na mnie zły.
Odbiliśmy sobie za to w niedzielę, ale nie było łatwo odzyskać do siebie zaufanie. Zrozumiałam, że spędzając wolne dni i noce z M jestem naprawdę szczęśliwa. W stosunku do smyków M przesadzam, a co do mojej córy jestem przewrażliwiona.

I za to dzieci powinny "podziękować" mamusi.

Ale dlaczego skoro : 

Tak jak pisałam M dał mi w kość, był zły na moje słowa wypowiedziane w tygodniu odnośnie jego synów. Był chłodny i niewzruszony na moje prośby wspólnego (z jego chłopakami) spędzenia wieczoru. Okazało się, że w sobotę na wieczór musiałam odwiedzić rodziców, wziął do siebie synów i zostawił mnie z tym samą. Wierzcie, że po tym wszystkim nie chciałam go już widzieć. M odwdzięczył się za to w niedzielę, bo przymusił swoją ex, by wzięła chłopaków na obiad z okazji dnia matki i mieliśmy chwilę dla siebie. Niepotrzebne było to wszystko, ale ogólnie to był trudny i nerwowy tydzień i pewnie dlatego tak to się na nas odbiło. W tym tygodniu synowie M mi nie przeszkadzali, ale skąd mam wiedzieć wcześniej, że przychodzi przesilenie i narasta mój brak tolerancji na dzieciarnie?
M ma rację, czasem potrafię być okropna, wczoraj też przyszłam z pracy, w domu był tylko młody M i od razu wyprowadził mnie z równowagi. Po pierwsze jadł kanapkę, gdy ja śpieszę z zakupami i z gotowaniem obiadu, na który będzie kręcił nosem. Po drugie oglądał TV (drażni mnie włączony w dzień z nudów odbiornik), kiedy powinien poprawiać jedynki na koniec roku i czytać lekturę. Po trzecie lał deszcz na balkon i wywieszoną pościel i ubrania. Pewnie wymagam zbyt dużo samodzielnego myślenia od 13 letniego chłopaka, ja po prostu jako dziecko byłam inna i pomagałam mamie z własnej inicjatywy. Tak czepiam się chłopaka, bo dla niego liczy się wyłącznie koniec własnego nosa, a mieszka w moim kochanym domq. Jak wrócił M, to wziął młodego w obroty. Zupełnie już mnie wkurzyło, to że chłopak wyżarł lody, które kupiłam dzieciom w podziękowaniu za piękny bukiet róż z okazji dnia matki.
A tak w ogóle jak tam minął dzień matki? Dostałyście jakieś życzenia od pasierbów? Młody M był u matki, dał jej jakiegoś kwiatka i dostał od matki czekoladę. Ja kupiłam moim pyszne lody i miałam dylemat czy dzielić się z synem M skoro on swój prezent dostał? Smarkacz obsłużył się sam, nie robiłam mu już wyrzutów, choć może powinnam.

Kjim, tyko, że ja już nie mam ochoty uczyć, wychowywać tego chłopaka i użerać się z nim.
Właśnie posprzeczałam się z M o podział obowiązków wobec naszych dzieci i zdaję sobie sprawę, że nie mam racji. Tylko jest mi trudno wymagać tego samego od mojej córy, która wraca ze szkoły o godz. 16 i uczy się, by podciągnąć oceny, a w weekendy pracuje i od obiboka M, który w domu jest już o 13 i tylko TV, komputer i podwórko.

A tak w ogóle jak tam minął dzień matki? Dostałyście jakieś życzenia od pasierbów? Młody M był u matki, dał jej jakiegoś kwiatka i dostał od matki czekoladę. Ja kupiłam moim pyszne lody i miałam dylemat czy dzielić się z synem M skoro on swój prezent dostał? Smarkacz obsłużył się sam, nie robiłam mu już wyrzutów, choć może powinnam.

Ja dostałam od m różę z okazji dnia matki...od syna rewelacyjny tusz do rzęs i pomadkę rózową
...młody m jest u matki...ale od teściowej dostałam prezent..pochwaliła mi się że dała wnukowi (synowi mojego m) taki medal dla super matki , z orderem czy cos tam..żeby dał swojej matce....i żeby nie mówił że to babunia kupiła..... a u mnie przyszła pobrudziła pościel, zrobiła rozpierdziel , kawunia, ciasteczko, czekoladkę ... obiadek.... zawieź , przywieź..... wrrrr
Mogła sobie darować te opowieści.
Hipokrytka jakich mało.....
Czy Wasze matki/ tesciowe też dają prezenty wnukom zależnie od statusu rodziców?
Moja teściowa jednemu daje gry komputerowe za 300 zł  a drugiemu planszowe za 50zł -bo Ci ojciec kupi.
Gdyby jeszcze robiła to po cichu..a ona dzieciom imprezę urodzinową zrobiła na wakacjach u babci ....i widziały kto co dostał....awantura była wśród dzieci ..ale i u dorosłych.

karze dzieci za dobrą sytuację materialną rodziców ...lub nagradza że sobie nie najlepiej radzą ....chore jak dla mnie.

Wiesz Kjim, mój M juz dawno dostał szkołę -- ale co jego matce mam zrobić ?
Ona jest na tyle mało inteligentna ..że opowiada mi , ile to rzeczy wysyła do byłej synowej dla niej i jej syna ....a m juz dawno ją prosił by dawała te rzeczy jemu, kasę czy prezenty - to choć pewnosc że na młodego pójdzie , bo ojciec mu kupi za kase coś.

m płaci 600 alimentów , kupujemy wszystkie ubrania i buty  (młody przyjeżdza jak stoi ) , płacimy dodatkowe zajęcia , wakacje, ferie, lekarzy , lekarstwa - jak jest nasilenie alergii ...
a matka na wczasy sama ,
jak młody się pyta dlaczego on z nia nie jedzie to mu mówi..że ojciec nie pozwalał na paszport ( tak było jak mały był mniejszy )..a teraz powiedziala że ojciec za późno się zdecydował (wyrobili w marcu ..)
Ona na fryzjera , kosmetyczki i fajki ... imprezki.... a młody brudny, chudy i w byle czym... heh

na wakacje jedzie na jakiś miesiąc do rodziców m...i tez trzeba zawieźć , odwieźć ( a to 400 km w jedna stronę ) i jeszcze kase dziadkom na utrzymanie i młodemu kieszonkowe...alimenty oczywiście jak co miesiąc pani matce najlepszej ...

no ale u nas podział kasy od niedawna... sponsor przeniósł się na swoje i swojego syna  potrzeby  (czyli ja )
zobaczymy czy teraz tez tak będzie ochoczo rozdawał .
ale jędza ze mnie

Co do tych alimentów na czas wakacji to teraz odezwę się jako matka, której dzieci spędzają 1 m-c wakacji u swojego ojca. Ojciec moich dzieci płaci również za ten miesiąc alimenty, ale ja za tą kasę (za sierpniowe alimenty) kupuję dzieciom wyprawki do szkoły: plecaki, książki, ubrania, kapcie, buty itd. Nie zrozumiały jest dla mnie jednak fenomen Pani eksiowej, która w analogicznej sytuacji (dzieci są przez miesiąc wakacji  u nas, alimenty zapłacone) a dzieci 1 września mówią ojcu, że mama nie ma na nowe plecaki, że książki nie kupione, że kapci na wf nie ma , bo mama bidula nie miała za co kupić. No to wtedy strzela mnie jasna chol..a!!!!

My też o to się ciągle sprzeczaliśmy (czy sprzeczamy się teraz to nie wiem, bo chwilowo cisza w tym temacie). Problem tkwił w tym, że M kupując dodatkowe rzeczy dzieciom: ubrania (pisałam o tym, że przyjeżdżały do nas w brudnych i podartych a wyjeżdżały od nas w nowych), doładowując Młodemu telefon (z którego nigdy nie otrzymał telefonu z pytaniem : "cześć tato, co u Ciebie?" a w zasadzie żadnego połączenia od dzieci nigdy nie było), finansując dodatkowo wycieczki szkolne lub inne rzeczy (na życzenie lub raczej żądanie Byłej). Według mnie robiąc takie rzeczy M dofinansowuje Byłą i jej zachciewajki, a ON uważa że dofinansowuje w ten sposób dzieci. Oczywiście wychodziło na to, że ja wredna macocha  i nie zależy mi na Jego dzieciach. Podawałam M milion przykładów, dlaczego uważam, że w ten sposób dzieci uczy postawy roszczeniowej a Była ma się jak pączek w maśle. Dawałam mu milion przykładów z mojego życia, że moje dzieci nie chodzą i nie żebrzą o nowy plecak czy nowe kapcie od dziadków czy od swojego ojca, bo ja od ust sobie odejmę, ale moje dzieci książki do szkoły będę miały choćby nie wiem co. Jeśli Jej honor pozwala wysyłać dzieci na żebry to dając, dając i ciągle dając nauczy swoje dzieci tylko i wyłącznie postawy roszczeniowej i tego, że tatę należy traktować jak bankomat a od mamy nie wymaga się niczego. Nie sępie od swojego Byłego żadnych dodatkowych pieniędzy ale wymagam od Niego, żeby przejął czasem obowiązek związany z wizytą dziecka u lekarza , albo załatwienia czegoś w szkole jeśli ja nie mogę tam być. Taką pomoc uważam za rozsądną i mieszczącą się w granicach przyzwoitości, natomiast wysyłanie dzieci na żebry do dziadków lub kogoś innego z rodziny dla mnie byłoby szczytem upokorzenia.

Ewaarg zgadzam się z Tobą w większości ale nie zgodzę się z jednym.

Nie mamy wpływu na matki naszych pasierbów i absolutnie wisi mi i powiewa jak Ona się prowadzi, jak żyje, co robi. Ale jeśli Jej zachowanie wpływa ogromnie na moje życie, na moje plany, na mój budżet domowy, na moje relacje z Jej dziećmi, na moje relacje z moim Partnerem to nie rozumiem czemu miałabym się tym nie przejmować, czemu miałabym się nie czepić, jak piszesz osób trzecich, skoro ta osoba z premedytacją jątrzy w moim życiu i moim aktualnym związku??? 

Nie wtrącamy się, póki nie tyka się to mojego budżetu domowego. Jeśli M mówi mi, że sorry nie zrobię zakupów na obiad, bo nie mam kasy a wiem, że w weekend zafundował Byłej kolejną serię nowych ubrań dla dzieci (mimo, że chwilę wcześniej wpłacił na Jej konto alimenty) to chyba jest to powód do dyskusji w każdym związku. Nie zależnie czy facet wydawałby kasę na piwo, na gry na maszynach, na zakup nowej wędki dla siebie ale na zapłatę wspólnych rachunków lub na jedzenie kasy by nie miał, to każda kobieta w normalnym małżeństwie , czy to w takim związki jak mój, pewnie by podniosła raban. I nie jest to kwestia "wtrącania się ile facet daje swojemu dziecku" tylko kwestia wspólnego gospodarowania we wspólnym domu. Jeśli ja mam utrzymywać faceta (bo On wszystkie swoje pieniądze oddaje Byłej (rzekomo na dzieci) to mówię stanowcze NIE. I nie widzę w tym nic złego. Ty nazywasz to wychowywaniem dorosłego facet - ja to nazywam docieraniem się lub ustanawianiem jakiś granic.

wetne się wam dziewczyny w watek bo również jestem macocha,z biegiem lat uswiadomilam sobie jedno(na podst obserwacji wlasnej rodziny i  innych macoch,wszelkie spięcia itp. wynikają z ingerencji,, exiar,, w nasze zycie,posrednio bądź bezpośrednio,

najbardziej irytuje to ze eksiara wie najlepiej ,aleeeeeee ona nie musi znosic swojego dziecka (przypadki gdy mieszka ono z ojcem) a macocha musi ,a mało tego macocha musi się dostosowywać do cudzego dziecka,by bron Boze nie urazic jego ojca,bo on będzie rzucal fochem
i tu jest pies pogrzebany -MACOCHY -godza się na cos czego nie akceptuja w imie tego by dogodzić facetowi,godza się na rzeczy na które nigdy w zyciu nie zgodzily by się gdyby ten facet był bezdzietny

niektóre  nas robia za wiele dla facetow,dla tego by on był zadowolony,bo on jest najważniejszy?jego samopoczucie?masz go utrzymywać posredno,badz bezpośrednio,masz się kajac ,masz znosisc cudze dziecko jego irytujce zachowania,jego matke,fochy dziecka i tatusia,dostosowywac swój czas i plan na zycie do czasu matki tego dziecko ,bo jak nie????? to co?????????
to Pan domu będzie się boczyl,stroil focha,uprzyjemni ci tak weekend ze ci się odechce???

godzicie się na wykorzystywanie finansowe Was ,,okradanie,,z waszych finansów waszych dzieci,okradanie z Waszego czasu,tyko w imie czego?

kwestia wydawania kasy na pasierba,padly tu słowa ze to jego sprawa;ABSOLUTNIE NIE.to sprawa bylaby jego gdyby mieszkal sam ze swoim dzieckiem,jasne on sponsoruje zachcianki dzieciaka,a potem trzeba go utrzymuwac i jego dziecko??? a co to  jest Caritas?czy inna OPS?
ze niby czemu ja miałabym dokladac do utrzymania zdrowego chlopa i jego potomstwa

Ewarg ...zadrościć Ci tylko męża ...bo skoro Ty nie miałaś naszych problemów , to znaczy że Twój facet potrafił rozsądnie podejść do tych wszystkich spraw ....i pewnie ex tez na poziomie była ............

uważasz że to my sobie nakręcamy problem ?

pewnie tak...bo ja mało egoistyczna jestem (w zdrowym znaczeniu ) i zawsze chciałam żebyśmy tworzyli rodzinę - ale zawsze dobitnie odczuwałam że jestem mniej ważna....wiesz co usłyszałam od m jak powiedziałam że kolejnych wakacji nie chcę spędzić z jego dzieckiem ? i że może mamusia synka zabierze choć raz na wakacje ?(chłopak ma 8 lat a nigdy nie spędziła z nim urlopu )...że przeciez jej się należy odpoczynek !!!

a ja to co ???

my macochy i może za bardzo przeżywamy te wszystkie nasze bolączki..ale nie jest tak że problem zniknie jak my pójdziemy czytać książkę !

A co do teściowej ...jej hipokryzji - mój m wyrzucał mi ze kupiłam drogie buty synowi na sport - pożalił się mamusi..która skwitowała..że co jak co..ale tyle  na buty dla dziecka nie wydałaby....pewnie nie ... ale na grę komputerową 300 to wnuczkowi dała:)

na szczęście to nie moje dzieci tak traktuje -  tylko pozazdrościć babci która jednemu wnuczkowi dała 50 a drugiemu 300- i tak to zrobiła żeby dzieci widziały ...jeden ryczał do niej i do rodziców..że dlaczego babcia jemu tez gry nie kupiła .... i że go nie kocha
a drugi szczęśliwy ale jakby głupio mu było ....

moi byli teściowie nigdy nie traktowali mojego syna jako gorszego czy lepszego , że się jego rodzice rozwiedli- nie przepadają za mną , ale wnuk to wnuk - powiedzieli mu żeby mi podziękował że go dobrze wychowuję .

a moja teściowa faworyzuje syna m , choś ma inne wnuki jeszcze - bo uwaza że on jest pokrzywdzony bo tatuś z mamusią nie mieszka, ciągle krytykuje swoją córkę i synowe - a to że dziecko za długo ogląda bajki, za długo gra na komputerze ...2 latek sika w pieluchy..i tak w kółko- a ex w dupę włazi .... choć nie raz jej zachowanie było przyczyną pogorszenia stanu zdrowia młodego....jak syn m mając 8 lat potrafi zmoczyć łóżko z lenistwa ...to tłumaczy m żeby nie zwracał synowi uwagi...bo to pewnie ze stresu...a chłopak potrafi w dzień popuścić bo od komputera nie chce mu się odejśc ...i też nic nie można powiedzieć ...bo z rozbitej rodziny

Nie chcę nikogo urazić ...mam dziś zły dzień
i dzieki takim forom mogę pisać co myślę i czuję ..wyżalić się

jestem dobrym człowiekiem, i chcę mieć dobre życie .. dobrze wychowałam syna , jestem z niego dumna ... ale czasami myślę że skończy jak ja - bo za dużo empati w nim, bo zawsze dąży do ugody... chce żeby było dobrze...często rezygnując z siebie .

i mówisz Ewarg że mam się nie przejmować ..jak do mojego domu przyjeżdża syn m ???
nic go nie interesuje - je , gra , ogląda i brudzi....
podstaw wychowania nie ma - mama preferuje bezstresowe wychowanie ...tata również... dziadkowie traktują go jak królewicza....
Dziś ma 8 lat ...i coś tam bąknie tylko do mnie....a za jakiś czas powie żebym spadała? bo on do ojca przyjechał ??

i pewnie ktoś mi napisze- kopnij m w cztery litery !?

Od M żądaj aby jego syn szanował cię, twój dom i twoją pracę. Jak olewa to to ustaw młodego. A jak nie podoba się to owszem - fora ze dwora.
Zrobiłaś błąd - pobudowałaś dom na spółkę z kimś z kim nie sprawdziłaś czy w każdej kwestii się dogadasz. Wiele was różni.
A ten dom to jest wasz wspólny a nie twój czy jego. Nauczcie się oboje tego. Może wtedy zaczniecie się dogadywać. Razem ustalacie wszystko i w pierwszej kolejności egzekwujecie od siebie a potem dzieci.
Jak pasierb czegoś nie robił to zawsze mężowi suszyłam głowę a nawet i awanturę aż wyegzekwowałam szacunek. mój mąż też wyręczał swoich synów.

Teraz to wiem, dlatego coraz częściej mam myśli żeby wycofać się z tego...dom sprzedać ...pozbyć się kredytu i m.

Czasami mnie to przerasta i przeraża ...że o równouprawnienie w naszym domu muszę walczyć... i że sie muszę dostosowywać do 8 latka..bo jego ojciec chce mu dac gwiazdkę z nieba ....i robi wszystko by młody zawsze się usmiechał... koszty nie ważne .

Kiedyś wydawało mi sie że właśnie pochodzimy z podobnych domów, mamy podobne podejście co do dzieci - że są najważniejsze .
Tylko że ta ważność w mojej rodzinie opiera się na wychowaniu młodego na samodzielnego, myślącego człowieka , w szacunku dla innych , że szkoła jest wazna- że trzeba się uczyć , bo nic samo nie przychodzi.
Mój syn oddał wszystkie dziecięce zabawki - gry , puzle, samochody , książki dla młodego m.... niektóre rzeczy miały ponad 10 lat... a nawet i 15 ...a wyglądały jakby niedawno ktos je kupił.
Teraz patrzę jak leżą porozrywane, pomazane, wymieszane ...część gier wyladowała w koszu..bo elementy pogubione ..... ogólnie bałagan ...... kiedys sprzatałam..a teraz męczę się patrząc
M twierdzi że ja musztruję ...więc przestałam się odzywać...

zobaczymy jak będzie dalej ... niby coś zmieniamy.

Nie zgodzę się z Tobą, ale to pewnie dlatego , że mamy trochę inną sytuacji i ... innych mężczyzn u boku i ...inne eksie.
Co do dzieci (moich i Jego ) to już na początku naszej znajomości podkreślałam, że ja dzieci przede wszystkim WYCHOWUJĘ. Nie rozpieszczam, nie niańczę, nie wyręczam, nie pozwalam na wszystko i nie będę traktować jak święte krowy tudzież księżniczki. To ustaliliśmy i M zgodził się co do tego już na samym początku. Ale nie przewidzieliśmy takiego obrotu sprawy , że po roku naszej znajomości uaktywni się nagle Pani Ex , której nie pykło w kolejnym związku i starała się z buciorami wleźć wtedy już w nasze życie. Ja rozumiem co do mnie piszesz Ewarg, że przede wszystkim dzieci. Ale w sytuacji kiedy Matka tychże dzieci wykorzystuje je jako kartę przetargową: "albo zrobisz mi zakupy albo nie zobaczysz dzieci" , w sytuacji kiedy jednak M nie zrobi tak jak Pani Szanowna sobie życzy to ... nagle dzieci się pochorowały i M nie może Ich zabrać do siebie. W sytuacji kiedy M ulega Pani Szanownej- ja mu ciosam kołki na głowie, że nie może dawać się szantażować, nie może nabierać się na Jej gierki i manipulacje. Nie może Jej ciągle dofinansowywać (kosztem nie zapłaconych naszych wspólnych rachunków), bo jak nie to Ona tupnie nóżką . I jak tu w takiej sytuacji nie kłócić się o Byłą. Powiedz mi? Powiedz, jak nie kłócić się o Byłą kiedy:      M nie może się doprosić o jakiekolwiek informacje na temat wizyty dziecka u lekarza (Ona nie odpowiada na smsy, nie odbiera telefonów itd) ale za to potrafi zadzwonić o 22.00, kiedy właśnie przytuleni do siebie......,  a Ona ze słodkim uśmieszkiem mówi, że w Biedronce takie fajne kompleciki z HelołKitty są i może byś kupił dziewczynkom???? Może to i wyda się Wam śmieszne, ale jeśli by to była jedna, sporadyczna sytuacja to okej , pomyślałabym, że coś Jej odbiło chwilowo. Ale takie sytuacje były nagminne. Na Jego prośby żeby dzwoniła do Niego w istotnych sprawach dotyczących dzieci, odpowiadała słodko, że przecież to dotyczy dzieci, bo przecież te Heloł Kity to nie dla Niej.

Właśnie , Jej w waszym życiu nie było, porzuciła dzieci i miała w d... co się z Nimi dzieje (przy okazji dając Wam wolną rękę w sprawie synów). W naszym życiu Ona się pojawiła jak tylko odszedł od Niej aktualny facet i pogrywała/-a sobie dziećmi.  Teraz jest chwilowy spokój, ale nie wiem czy zawdzięczamy tę sielankę tym, że w końcu zrozumiała, że M nie pozwala już sobie włazić na głowę, czy odpuściła, bo ma nowy obiekt zainteresowania? Dowiemy się tego, jak kolejny facet tę manipulantkę zostawi.

Także Ewarg jest bardzo dużo racji w tym co piszesz, z chęcią czerpię z Twoich doświadczeń, ale sytuacje każdej z nas są inne. Mamy innych partnerów, inną sytuację materialną i inne Eksie na swoich horyzontach :-)

Kurcze zawsze jak poczytam forum to mi sie zbiera na atakowanie mojego męża, za jakieś sprawy z przeszłości o których on już zdołał zapomnieć. Za to ja lubię wyciągać coś przedawnionego i dawać mu za to musztrę. Bo czasem aż mi ręce opadają, taki fajny rozsądny facet, bywa stanowczy jak trzeba, asertywny (ja mam z tym często problem), jak mówimy teoretycznie o kwestiach życiowych to zgadzamy się jak mało kto ale jak przychodzi co do czego to dzieciom by najchętniej kupił disneyland i nawet nie mrugnął okiem.
Wiecie czasem się tak zastanawiam, wiem, że to zupełnie abstrakcyjna teoria, ale znałam tyle przykładów, że jeżeli ojciec jest dupkiem to jego syn jest fajnym, dobrym facetem i często chce mu zaimponować, a ojciec go nie docenia, a jak ojciec jest wspaniały opiekuńczy i wręcz mało dyscyplinuje z miłości to syn wyrasta na dupka. Mam wrażenie że w mojej sytuacji tak jest. Mój mąż ma 2 synów, no i o ile on jest super aktywny fizycznie (od dziecka trenował sztuki walki, nurkowanie), naprawi co trzeba, załatwi wszystko, super zorganizowany, inteligentny, wieloma rzeczami się interesuje, typ intelektualisty...etc to jego dzieci... tragedia. Na żadne zajęcia nie chcą chodzić, mają ciężarki co ćwiczeń w domu oddane przez męża - nie ruszone. Jeden prawie 15-letni nawet maila z załącznikiem nie potrafi wysłać, a starszy to taki samolub, manipulator i leń że głowa mała. O nic nie można poprosić, ale jak jemu coś trzeba to poruszy niebo i ziemię. A mąż to taki fajny, zaradny facet. Od dziecka im czytał książki, próbował zainteresować czymkolwiek, naprowadzał na właściwą ścieżkę, a wychował dwuch gamoni. Wybaczcie moje ostre słowa, ale tak jest. Jego wychowala mama, ojciec z kolei odszedl i wogole sie nie interesowal. Dyscyplinowała ostro i jego i brata dzieki czemu oboje wyrosli na zaradnych facetow, a on dzieci traktuje jak książęta. I taką właśnie mam teorię - im ojciec się mniej stara przychylić nieba tym lepiej dla syna. Musiałam to gdzieś napisać, nawet jeżeli nikt się z tym nie zgodzi.

Dzięki Mortisha, już myślałam, że ze mnie jest jakaś wynaturzona hetera, bo nie niańczę swoich dzieci, tylko od nich wymagam. M czasem do mnie mówi po cichu na ucho "mogłabyś Im trochę odpuścić", ale wiem, że jak spuszczę z tonu, to dzieci to natychmiast wykorzystają. To inteligentne i bystre dzieciaki i takie chwile wyłapują w mig.
Mam sukcesy swojego "militarnego" wychowania, bo moje dzieciaki są zorganizowane, ułożone, w dużym stopniu samodzielne, jak na 7 i 9 latka przystało. I może dlatego irytują mnie dzieci M, które wychowywane w zupełnie inny sposób są niesamodzielne, rozwydrzone, rozhisteryzowane, nie nauczone podstawowych obowiązków. Kiedy je poznałam nie było posiłku, który moglibyśmy normalnie zjeść, zawsze były kaprysy, marudzenie, kończyło się histerią. Nigdy nie usłyszałam z Ich ust "dziękuję" po skończonym posiłku. Nie mówiły dzień dobry, do widzenia, przepraszam, proszę , dziękuję (TO SĄ PODSTAWY!!!). M widział i widzi dokładnie różnicę w zachowaniu się moich i Jego dzieci i ostro się wziął do pracy nad swoimi dzieciakami (chociaż nie powiem, żeby przychodziło Mu to łatwo). Żmudna to praca , jeśli masz kilka dni w miesiącu kiedy dzieci czegoś uczysz, a niestety przez resztę miesiąca mamusia nic od nich nie wymaga. Każdy Ich przyjazd do nas, to jest walka od początku: "zapomniałaś się przywitać, pamiętasz że po skończonej zabawie miałaś odłożyć zabawki na miejsce, zapomniałaś powiedzieć dziękuję, w tym domu przed jedzeniem myjemy ręce a po skończonym posiłku odnosimy naczynia po sobie itd itd itd. " Po dwóch latach widać znaczną różnicę w Ich zachowaniu, ale obawiam się, że jak tak dalej pójdzie, to za kilka lat, jak będą już nastolatkami powiedzą "sory tata ale nie jedziemy do Was, wolimy zostać u mamy bo ... u niej mamy wolną rękę". Tak zachowuje się już Jego starszy syn. Nie chce do nas przyjeżdżać, bo tu się ojciec czepia za złe oceny, a ja mu każę posłać po sobie łóżko - jak widać za duże to wymagania jak na 17-latka.

Tylko Ty pozwoliłaś sobie na to od początku. Ja od początku stałam przy swoim stanowisku "dzieci się WYCHOWUJE a nie PRZECHOWUJE" i M miał jasno, głośno i wyraźnie powiedziane, Jego dzieci też - jeśli zamierzasz traktować swoje dzieci jak święte krowy, to ja nie chcę ich widzieć w naszym domu. Nie pozwolę by moim dzieciom wydawało się, że mają gorzej, bo od moich dzieci się wymaga a księżniczkom pozwala się na wszytko. Nie podoba się takie podejście - to niestety nie po drodze nam będzie razem.

Ewarg ..wiele mądrości z tego co piszesz płynie..tyle tylko że Twój mąż też miał inną sytuację , Ty nie miałaś ex ....zostawiając dzieci dała Ci "moc" ..bo Ty przyjmując je pod własny dach stałaś się tą lepszą ... i mąż też wyboru nie miał dużego - co miał zabrać dzieci i iść sobie bo mu Twoje zasady w Twoim domu nie odpowiadały ?Wszystkie wiemy jak sobie faceci doskonale radzą sami..a co dopiero z 3 dzieci ??..ja nie umniejszam Waszych dokonań , Waszej miłości i walki by przezwyciężyć problemy...ale my z ex , z panami co fochy strzelają że nie chcemy tak traktować ich dzieci królewiczów ...nie mamy takich argumentów. I niestety więcej zależy od męża - czy rozumie nasze argumenty i chce współpracować...wtedy i ex i dzieci nie są taką kością niezgody ...
Ale nie z wszystkimi facetami to możliwe ...

Mischella- a dlaczego syn lubego może nocować u jego rodziców a nie u niego ?jakieś konkretne argumenty na to dał sąd ? exi ?
Może luby nie walczył o taki wyrok...
Co do alimentów dla zony - jeśli ma nakaz sądu - nie ma wyjścia poza odwołaniem .. dziecko co prawda może iść do żłobka / przedszkola a Pani do pracy..ale widać przekonała sąd do innego rozwiązania .
Ja z tego co obserwuję wśród znajomych..to jeśli kobieta się uprze i nie odpuszcza na rozwodzie ..to raczej facet zgadza się na wszystko ...myśląc że jak tak postąpi to emocje opadną i szybciej znikną przeszkody co do kontaktu z dziećmi.... a byłe to wykorzystują .
I raczej ciągną ile się da..a i często dziećmi pogrywają ...
taka natura - nie wiem jaka macie historię... ale skoro rozwodzili się rok znaczy że łatwo nie było

Poczytaj sobie moje posty...
Nigdy nie byłam tą lepszą i nigdy nią nie będę. MAMA NIE MIAŁA WYJŚCIA. Płacimy "wysoką cenę" focha ex - zerwane kontakty z najstarszym -(pisałam o tym). Podpuszczany przez matkę posunął się tak daleko (buntował moją synową przeciwko mnie - dużo nie brakowało a straciłabym syna), że nie mieliśmy wyjścia. Nie byliśmy na jego weselu mimo iż mąż finansował je.... a mamusia dumna z osiągniętego celu z podniesioną głową grała rolę troskliwej i kochającej mamusi. (nie chcę do tego wracać).
Może nie mieliśmy problemu z zabieraniem dzieci bo mieliśmy ich aż nadmiar. Ale o pieniądze też robiła awantury. Mąż po prostu rozłączał się. Nie dał jej dojść do słowa. Jej "karą" dla nas było właśnie zostawienie nam dzieci. Myślała, że jak obarczy nas nimi to rozstaniemy się bo nie wytrzymamy obciążenia.
Też przerabialiśmy się "moje czepianie się" biednych dzieci (przecież matka ich zostawiła). Mąż szalał, nadskakiwał, wyręczał.... nieba chciał uchylić. Kłóciliśmy się sporo o dzieci aż w końcu odpuściłam bo przecież o dzieci nie warto się kłócić. Wracałam później do domu. Zaczęłam chodzić na fitness, z koleżankami na zakupy, do kina.... Byleby nie być w domu przed mężem i nie widzieć jak wielkim koniom siedzącym przed kompem podsuwała obiadek pod nos zamiast zagnać go do nakrycia stołu, czy opieprzyć, że nie ugotowali ziemniaków itp. No i w końcu mąż zauważył co się dzieje i sam zaczął zmieniać swoje podejście do synów, zaczął nakładać na nich obowiązki,,,. W końcu, po pewnym incydencie najstarszego zrozumiał, że zbyt rozwydrzył dzieci, że nie mają respektu przed nikim i że są egoistami. Młodszych udało mu się "ustawić". Najstarszego niestety nie.

Tak więc nie było łatwo i nie mam pewności, czy młodszym nie robi wody z mózgu. Czasami mam wrażenie, że moim obowiązkiem jest zajmować się nimi bo mamusia jest biedna, nie miała innego wyjścia....

Chodzi o to- ex uzlala, że nie może jeszcze dziecka 2letniego zabierać na noc, a tym bardziej 70km od niej -czyli do nas, a sad to podtrzymal, wiec ja sama wiem, że nie da sie narazie nic zrobic mimo to, ze rozumiem strasznie mnie to przytłacza, kiedy luby jedzie w piątek do rodziców, a wraca w niedzielę nocą, a ja sie czuje jak bezdomny pies. Jeszcze dzwoni slysze, ze się swietnie bawią, gdzie ja tez z przyjemnością pobawiłabym sie z dzieckiem i narazie tak musi zostać chyba.

Jak sobie tak popisze, wyrzucę z siebie troszke mi lżej. Nie chce opowiadać koleżankom,bo namnoży sie ploteczek, nie powiem mamie, bo znienawidzi lubego- rozumiecie.

Rozmawialam z lubym na urlop wezmie dziecko na tydzień z nocami wtedy wystąpi do sądu o widzenia caloweekendowe i mieszkanie przepiszemy na lubego, powolamy pracownika socjalnego o wystawienie opinii, ze nasze mieszkanie spełnia warunki dla dziecka.
Teraz powiedzcie czy to logiczne?

Dlaczego nie jedziesz na weekend do rodziców faceta razem z nim? Ex pewnie celowo stara się was rozdzielić i jeśli zrozumie, że się nie da to odpuści. Z drugiej strony może facetowi jest na rękę taki układ bez ciebie. Wiesz, ja widzę po nas, że bardzo nas boli kiedy mamy spędzić osobno wolne dni i wcale tak jak piszesz nie bawimy się wtedy świetnie. Naprawdę szczęśliwi jesteśmy gdy są przy nas wszystkie bliskie nam osoby i o to chyba chodzi w związku. Jak twój M odbiera to, że zostajesz sama? Zwala winę na ex, czy robi wszystko byś pojechała z nim?

Coraz więcej nielogicznych kwestii... wogóle jakbym była matką tego dziecka - to zaborczość Mischelle bardzo by mnie przerażała.

NIE RÓB TEGO ! Jeśli mieszkanie jest Twoje, kupione przez Ciebie, to przepisanie mieszkania na Niego w sprawie dziecka NIC nie zmieni. Za to w Twojej sprawie zmieni to tyle , że w sytuacji konfliktowej "Luby" oskubie Cię z Twojego majątku.

Ale w kwestii majątku (wspólnego czy też rozdzielnego) chciałabym wrócić do tematu jaki wcześniej poruszałam. Liczę na podpowiedzi rozsądnych i zapobiegliwych koleżanek z forum. I Ja i M posiadamy jakieś zapasy zgromadzone wcześniej. Aktualnie mieszkamy w moim mieszkaniu. Ślubu póki co nie ma (raczej oboje nie do końca wiemy czy papier jest nam potrzebny). Ale M napiera na kupno działki i budowę domu. I teraz do rozważenia mam taką kwestię. Oczywiście możemy się rzucić z motyką na słońce i próbować od początku kupić i tworzyć to razem (zostawiając na kontach nietknięte majątki własne). W takiej sytuacji papierek ze ślubem raczej by się przydał. ALE jak rozwiązać kwestię dziedziczenia i nie dać się wywalić z domu (w sytuacji przedwczesnej śmierci partnera część naszego wspólnego domu dziedziczą dzieci partnera, a co za Tym idzie - w przypadku gdy dzieci nie pełnoletnie - zarządzać Ich majątkiem będzie Były Mąż/Była Żona). Nie chodzi mi tu o podpowiedz w stylu ; "wydziedziczyć dzieci", bo ani ja nie chciałabym tego robić, ani Partner. Chodzi mi raczej o to , żeby w przypadku nieszczęśliwego wypadku mój Partner nie został wykurzony z domu przez mojego Byłego Męża, albo żebym ja nie została stamtąd wykurzona przez Byłą Żonę Partnera. Może byłyście, jesteście w podobnej sytuacji i podpowiecie mi jak się przed tym zabezpieczyć. Istnieje też inna opcja, dać Partnerowi wolną rękę: "chcesz to buduj SWÓJ dom" i nie przykładać łapki do tego. Ale jakoś sobie nie wyobrażam żebym miała mieszkać, urządzać i dbać nacodzień o dom, który wiedziałabym, że tak naprawdę nie jest mój.

Tendre77
Moja sytuacja rzeczywiście nie jest wesola. Szybki rozwód byl przyczyną wcześniejszej  sytuacji, jeszcze przed ślubem kłócili się i dochodziło do rękoczynów ze strony ex, ale brzydko powiem "zrobilo sie" dziecko, Luby nie chcial brac slubu, jednak ulegl naciskom ex i jej rodziców. Pozniej bylo juz tylko gorzej.
Moja zaborczość, może troche wyolbrzymiam, ale tak jak napisala Zazdrosna - nikt nie lubi być samotny, poza tym nie zawsze potrafie odnaleźć sie w sytuacji i dlatego wlasnie tutaj pisze i jestem z Wami.

Zazdrosna
Niestety/stety pracuje w służbach mundurowych także nie bardzo da sie zgrać czas wolny. Luby bardzo chce mnie rownież zabierać do rodzicow, ale zawsze niemal jak On jedzie mi wypada sluzba.

End-aluzja
Mieszkanie wynajmujemy, nie jest własnościowe, wiec nie ma tragedii.

Kjin
Spiszcie sobie moze INTERCYZĘ  i bedziecie mieli  pelnoprawny dokument na wszelką okoliczności, a przede wszystkim jasność co jest czyje.

Zabezpieczyłaś syna. Masz mieszkanie, które w razie nieszczęścia zostanie tylko dla Niego. Nawet jeśli nie mógłby mieszkać w Waszym domu, to ma dokąd pójść.

Brawo, cóż za wspaniałomyślność. "Uwielbiam" takich hojnych facetów (oczywiście tekst podszyty sarkazmem). Skoro jest taki wspaniałomyślny to zażądaj żeby wasz wspólny dom przepisał tylko na Ciebie (skoro zabezpieczył Byłą żonę i syna, niech zabezpieczy też aktualną żonę). Ale oczywiście ta hojność nie działa w tę stronę.

I właśnie takiego scenariusza obawiam się najbardziej, bo już oczyma wyobraźni widzę jak Pani EX wraz z niepełnoletnimi dziećmi z walizkami dobija się do drzwi mojego domu. Bo skoro dom jest częściowo Ich, to Ona zamierza tu z dziećmi mieszkać. Brrrrrrr...... Nie wykluczony jest również scenariusz , że dorosłe dzieci mojego Partnera, przez całe życie nastawiane przez mamusię, również będą chciały mnie z mojego domu wywalić.

M nie składał życzeń moim dzieciom, nie było buziaków itd... ale Jego dzieci też z nami nie było (mimo, że według grafika powinny z nami być - jednak Pani Ex postanowiła inaczej). M nie składał życzeń moim dzieciom. Ale moje dzieci nie składają Mu życzeń na Dzień Ojca, a ja nie zamierzam składać życzeń Jego dzieciom,  więc..... Według mnie tak jest OK.

A co do wyładowywania swojego gniewu na Was, to użyłabym argumentu: "to nie My popsuliśmy Ci Twoje plany związane z synem, tylko Twoja Była - na Niej się wyżywaj a nie na nas!". Ale jak znam życie, to Exi nie wolno nic powiedzieć, bo tupnie nóżką i będzie nastawiać syna przeciwko ojcu. ..., Boże, skąd ja to znam.....

Oczywiście wizyta u radcy prawnego czy notariusza jest nieunikniona, ale pomyślałam, że tyle tu kobiet w podobnej sytuacji, że podpowiecie różne rozwiązania z Waszego życia.

... najświeższe informacje- młodego M nie będzie też w ten weekend- mamusia ma jakieś plany..ale może go oddać na najbliższe 2-3 weekendy ...M chodzi wkurzony..oczywiście wszystko go drażniło ...zaczął się czepiać ..więc zrobiłam focha i poszłam do sypialni.... nie bawię się z nim !..gorzej jak dzieci

kwestie majątkowe zawsze są i będą gorącym tematem.