Być drugą i macochą

Wiem, że dopiero początek tygodnia, ale ja już myślę o weekendzie, bo się wypogodziło. Zeszły weekend zajęliśmy się z M pracą i sprawami przyziemnymi. W sobotę M kupił wprawdzie wino i nawet zrobił wspaniałą kolację, jednak zjedliśmy ją w towarzystwie jego syna, który do 23 oglądał jakiś film dla młodzieży. Czasem mam naprawdę dość tego pałętającego się do późna dzieciaka w naszym pokoju. Odpuściłam i poszłam się pomoczyć do łazienki, miło ze strony M, że przyszedł do mnie, co załagodziło całą sytuację. Jednak czuję niedosyt chwil tylko dla nas, a od piątku znów odwiedziny jego drugiego syna. Ten, co jest u nas też dopomina się późniejszego chodzenia spać, M na razie trochę odpuścił mu na weekendy. Męczy mnie to ciągłe towarzystwo jego dzieci, matka nie zabiera młodego ostatnio do siebie w ogóle. I tak zaliczam małego doła, mam ochotę uciekać z domu, albo wysłać M do siebie lub do rodziców. Dziś mam zebranie u córki w szkole, to i nasze relacje ostatnio znów się popsuły, syn wyjechał na wycieczkę szkolną. Zastanawiam się czy wybrać zdrowie psychiczne i planować spędzić ten czas z koleżanką, czy dam radę i naprawdę chcę z M i jego bagażem wytrzymać? Jak drugi młody M będzie nocować u nas, to kolejne spięcia z moją córą będą nieuniknione. Więc pewnie kolejny piękny weekend spędzimy osobno, nic na to nie poradzę, że wieczorami w tygodniu nie funkcjonuję ze zmęczenia. Trudno nawet ze znajomymi się razem spotkać, bo ani ja nie mam ochoty jechać z chłopakami M, ani oni rozstawać się z TV i laptopem. No to się wygadałam ...

Moja droga..próbowałam już ostatnio...ale tak się o to sprzeczaliśmy ...i  ja poległam......Teraz juz nawet nie rozmawiam z m o wakacjach..bo to temat zapalny.... czekam po prostu, obserwuje oferty ...wcześniej patrzyłam na 2+2 ...ale ostatnio ...jakoś na 1+1... Proponowałam mu kiedys niesmiało..że może ja spędzę czas z moim synem a on ze swoim..w sęsie po tyg. urlopu..a 1 tydzień my razem bez dzieci..ale niestety przegrałam z jego synem...matką i takimi tam.... Muszę sobie poukładać w głowie, i melisy naparzyć..żeby nie dać się sprowokować do kłotni..ani nie polecieć na zmęczenie materiału cichymi dniami... chcę żeby było między nami dobrze ... ale nie kosztem potzreb moich i mojego syna...zresztą uderzyło mnie teraz..że w sumie m nigdy o nas w sensie mnie i jego nie dbał..... nigdy z jego incjatywy nie było miłych wieczorków... wspólnych weekendów ... raz na długi czas schodzi się termin ze mój i jego syn są u pozostałych rodziców.....ale wtedy jakos nie korzystamy z wolności..
ja nie wymagam ciągłego adorowania....ale prawie nic..to stanowczo za mało

Zazdrosna- ja się tylko denerwuję na ten weekend- spotkanie w gronie jego rodziny..a ja nie zamierzam ustąpić.... i znowu będę winna wszystkiemu.... okropne to .
Wystarczy ze on powie że ja mam zastrzerzenia do wizyt jego syna..i juz będę złą najgorszą babą na świecie...bo jego biedny synek..wnuczek...i on biedny tatuś - że jego kobieta nie spełnia się w poświęcaniu wszystkich i wszystkiego dla niego i jego biednego synka!..wrr

chceuciekacstad, Ja miałam podobnie. Jego dziecko najważniejsze, bo biedne, bo bez ojca, bo jest tu gościem, ale nie może też się czuć nieswojo. Generalnie nikt nie patrzył na to, że moje dziecko ma identycznie, a nikt sie nad nim nie użala.
I powiem jedno... nie warto... nikt nie doceni twojego poświęcenia, bardzo łatwo przyzwyczajają się do tego układu i do stawiania jego dziecka na pierwszym miejscu i wystarczy jedno słowo, jedno podknięcie, jedna sytuacja kiedy chcesz by twoje dziecko było ważne i juz jesteś najgorsza.
Dlatego uważam, że od początku należy postawić swoje dziecko na pierwszym miejscu, bo ono nie ma dokąd pójść. Dom twojego dziecka jest tu i przy Tobie i o tym pamietaj.

Zgadzam się w 100%. Moje dzieci tez mają rodziców po rozwodzie. Też mają tatę na weekend, ale nie pozwolę żeby ktokolwiek traktował Je inaczej (lepiej/gorzej),. bo mają mieć normalne dzieciństwo. Mamy Je WYCHOWYWAĆ, a nie  niańczyć, włazić w dupki i robić z Nich kaleki życiowe!!! Od samego początku znajomości mówiłam głośno: w domu, w którym mieszkamy, dzieci obowiązują takie, takie, takie zasady. I żadne z dzieci, nawet te dojeżdżające na weekendy, nie będą traktowane wyjątkowo i priorytetowo. I niestety często dodaję na końcu: jeśli nie zamierzasz wymagać od swoich dzieci przestrzegania tych zasad, to nie chcę żebyście tu byli. Nie chcę żeby moje dzieci czuły się gorsze, wykorzystywane , bo od Nich się wymaga a od przejeżdżających księżniczek nie. Nigdy na to nie pozwolę. Apelowałam do mojego M bardzo często i często mu o tym przypominam: "dzieci się wychowuje a nie bierze na potrzymanie". Jeśli M zaczyna przeginać i znów wraca na swoje tory (zaprogramowane na rozpieszczanie) to Go sprawdzam na ziemię i pytam : kiedy byłeś na zebraniu u swoich dzieci? kiedy pojechałeś z Nimi do dentysty (wiem że tego potrzebują), do kiedy zamierzasz sprzątać po swoich dzieciach? rozmawiałeś z lekarzem na temat tego częstego kaszlu Twojego dziecka? dlaczego Twoje dziecko nie umie w tym wieku mówić dzień dobry jak wchodzi do kogoś? itd. Wchodzę mu po prostu  na ambicję. Bycie rodzicem nie polega tylko na rozpieszczaniu dzieciaka i muszę Mu to bardzo często przypominać.

No to różnica między nami jest taka, że ja od samego początku stałam i stoję twardo przy swoim stanowisku. A różnica między naszymi facetami jest taka, że mojemu zależy na tym, żebym nie musiała się czepiać, żebym była zadowolona (trochę mu jednak na mnie zależy :-)) Wiem, że On też ze sobą bardzo walczy, bo w czasie weekendu chciałby robić swoje (rozpieszczać i nic nie wymagać), ale przez kolejne dwa tygodnie ja mu będę suszyć głowę, że znowu robi ze swoich dzieci kaleki. Największą przyjemnością jaką M mi sprawił, to było to, jak kiedys mi powiedział, że fajnie wychowuję te swoje dzieciaki, że mimo, że mają jakieś tam obowiązki, że dużo od nich wymagam, to One są wesołe, kreatywne, nie nastawione negatywnie do wszystkich i wszystkiego, że można się z nimi dogadać, nie wpadają w histerie jak odmówię Im jakieś przyjemności. Riposta moja była taka: "to pracuj nad tym, żeby Twoje też były takie ogarnięte. Nikt za Ciebie tego nie zrobi (Ich mamusia wyznaję zasadę "hulaj dusza, piekła nie ma" i nastawia dzieci na opcję "zadrzeć z taty ile się da).

jesli idzie o matkę młodego...to z tego samego wyznania...młody jak nie chce to nawet tydzień się nie kąpie...później u nas sie wykręca że w domu to nie musi codziennie...nie raziłoby mnie to gdyby nie to że jest alergikiem ..i często ma jakieś zmiany na skórze......które według lekarza ..mozna wyleczyć ale potrzebna jest konsekwencja i pielęgnacja.... Niedość że mama nie myje to jeszcze potrafi leków nie dawać ..bo zapomina...Ale najbardziej rozbrajająca w tym jest postawa m.
On woli po lekarzach latać z synem niż ma byłą zmotywować do stosowania leków...boi się jej najzwyczajniej

Powiem szczerze ja się w wychowie dzieciaków nie wtrącam. Respektuję co ustalili rodzice i poruszam się w tych granicach.. Jak któryś nie che czegoś jeść. No trudno. Albo niech robi sobie coś ( kanapki, płatki), albo niech nie je. Od nie zjedzenia jednego posiłku jeszcze nikt nie umarł.

Kobieto pewnego dnia całkowicie "wypstrykasz" się z sił. Tylko dajesz i dajesz. A od partnera nie dostajesz nic w zamian. Tak nie można, nie można być pasożytem na innej osobie i twierdzić że się ją kocha.

Polecam publikacje "Dawcy i biorcy", sporo można się o sobie dowiedzieć.

On bierze bo może, bo mu na to pozwalasz, bo przesunął te granice już tak daleko, że każdy drobiazg, który od niego dostajesz traktujesz jak mannę z nieba.

A co do sprzątania po nim czy gotowania. Pierwsze pytanie - czy On tego chce? Czy On Cię o to poprosił? Czy robisz to sama z własnej woli? Jeżeli tak nie licz, że On to doceni albo podziękuje. On tego nie potrzebuje. Kropka.

Wiem, że ciężko patrzeć na bałagan w domu... bo to także twój dom, ale jemu w to graj, wie, że Tobie zależy, więc posprzątasz i błędne koło.

Tendre..mnie źle matka wychowała
Zawsze mówiłam patrząc na koleżanki które pomiędzy fryzjerem..spa...zakupami w weekend....i kosmetyczkami ...coś tam podgrzały w mikrofalówce............ że im zadroszcze........ pochodzę z domu w którym zawsze musi być ciepły obiad... choć raz dziennie..gdzie kobieta dba o dom i rodzinę...mój ojciec dużo pomagał mamie , dzieci miały swoje obowiązki...i te poczucie obowiązku...i takie wielkie poczucie że tak trzeba..prać , sprzątać,..gotować.... ja mam wyrzuty sama do siebie jak pranie wkładam do pralki..walczę z sobą..żeby jego rzeczy nie prać.....Jak coś robisz zawsze.... nikt tego nie docenia..ale jakbyś raczej nie sprzatała...nie gotowała....nie prała...i tak od okazji zrobiła te rzeczy..to podziw pełen....
ja teraz to dopiero rozumiem....m jak czasami zrobi obiad.... to co chwilę pyta.." i jak , dobry, nie za ostra..nie za kwaśna   " oczekuje jakiś pieśni chwalebnych za zwykłą pomidorową......
to większy problem niż  napisała metaksa.."że jemu raczej nie zależy"...to problem we mnie....
I masz rację - on nie mówił - pierz moje rzeczy, gotuj i rób zakupy..sprzątaj ..on tez czasami sprząta- łazienkę na dole bo jakby się przyjęło że jest jego..... ogarnie z grubsza..i tyle...nie po mojemu to....i wiecie na czym się złapałam??? że ja w tajemnicy przed nim sprzatam raz na jakiś czas tam dokładnie...bo mi to nie daje spokoju..że on tylko powierzchownie..opłukał, wytarł....
i że zapuści się łazienka.......no chora jestem jak nic!!!
zamiast jemu palcem pokazać..albo w dupie mieć ........tylko że ja mam to w głowie .....ja spać nie mogłam jak naczynia w zlewie były...ogólnie bałagan powoduje że nie mogę się zrelaksować ......musze sobie tłumaczyć w głowie..że świat się nie zawali..
Jak większośc kobiet mam mylne poczucie że jak będę tyrać za wszystkich..to oni mi pomnik postawią....
wczoraj pierwszy raz od kilu miesięcy wylazłam z domu na spotkanie ze znajomymi..oczywiście sabat czarownic.... i niestety..wszystkie kolezanki mają podobne problemy...... jakies przesilenie wiosenne...
Ale było mi to potrzebne... dostałam taki spokój wewnętrzny.... wiem że mogę tylko zmienić swoje zycie. i syna.... nie mogę kazać komuś zyć jak ja chcę...ale i żyć na czyiś zasadach tez nie będę...zwłaszcza tak dalekich od moich ....nie wiem czy to skończy się definitywnymi rozwiązaniami ...czy może kompromisem...
wiem jedno- nie chcę tak żyć ...mam zajebista pracę , lubię to co robię , moi ludzie mnie szanują , jestem dobrym szefem... jestem słabą matka- bo pozwoliłam zepchnać swojego syna na koniec.....ale sie zmieniam...
nie wiem jak będzie wygladała rozmowa z m...na ten moment nie chcę z nim gadać- nie chcę wylewania kolejnej czary żali..po co ? jak do tej pory nie zrozumiał..nawet nie chciał się dowiedziec o co mi chodzi.. znaczy że to go nie interesuje...
dziś napisał maila z pracy..."czy nie  warto porozmawiać...wydaje mi się że mamy krok od rostania..nie róbmy tego "... czyli widzi co się dzieje ... ale nie pisze że "chcę porozmawiać : czy porozmawiajmy..tylko bez osobowo .... 
już miałam odpisać ..i tłumaczyć co mnie boli...i takie bleeeeeeeeeeeeeee lbleeeeeeeeeeeeeeee ....ale nie zrobiłam tego....
bo on się odezwał to ja tez muszę ?? w domu bez słowa mnie mijał ... i mi to pasuje

Widzisz, boi się jednak trochę. Wbrew tej twardej postawie, którą reprezentują faceci, oni tak jak my (a może nawet bardziej) boją się i przezywają rozstania. Twój facet przeżył już jedno piekiełko związane z rozwodem, na pewno boi się takiej powtórki z rozrywki. Wykorzystaj to, żeby w końcu wyegzekwować swoje racje. Bo masz rację!  Nie pisze, że chce z Tobą porozmawiać bo to nie w stylu facetów. To my kobiety jesteśmy zaprogramowane na "proszę, błagam", my potrafimy schować swój honor do kieszeni i prosić Pana o audiencję. Faceci są zbyt honorowi żeby prosić. Ciężko od takiego gościa wymagać pokory. Najwyraźniej nie zna Cię jeszcze takiej. A Ty nie bój się z nim rozmawiać. Nie bój się , że znowu łykniesz ten makaron, który będzie Ci nawijał na uszy. Pomyśl sobie, że rozmawiasz z partnerem biznesowym i że potrzebujesz wynegocjować dla siebie jak najlepsze warunki (Mi to pomaga) . Trzymam kciuki .

Kjim...ale mój facet nie szanuje swoich słow... ja nie chce go słuchac..bo mi intuicja podpowiada..ze powie i obieca wszystko by tylko wróciło dobre.... a za kilka tygodni będziemy w tym samym miejscu... i ja wiem że nie tylko jego wina w tym bedzie...ze ja tez machne ręką na kilka spraw które wbrew mnie będą ..żeby miło było...żeby znów nie było napiętej sytuacji ...ale to złudne..
Ja pierszy raz na forum piszę o moim zyciu..ale to co teraz mam nie jest nowością ...ja rózne próby podejmowałam... ale wszystko i tak wraca w to samo miejsce....a nawet jest gorzej....bo on widzi ..ze ja spuszczę z tonu...
jak chomik w kółku... ciaglę wracam do tego samego...było tyle obietnic...
nie wiem sama czego po nim oczekuję ...jakich zachowań..ale słuchac mi się nie chce....

Wiem, że przeżywasz te 5 lat straconych, ale pomyśl inaczej - jak chcesz przeżyć pozostałe Ci 40 lat... a optyka zmienia się radykalnie

i to zdanie mnie bardziej tzryma przy moim ....ja patrzę do przodu..ile tak jeszcze mam żyć... raczej na cuda nie liczę...dosć twardo stąpam po ziemi.... cóż ...źle zainwestowałam.
czas wycofać aktywa:) by straty były mniejsze .

Metaksa , nie uraziłaś mnie - powiem tak - ja bardziej w życiu cenię tych co mają odwagę mówić i robić swoje niż płynać z owczym pędem
I jak wcześniej pisałam.... co drugi deklaruje że prawda go tylko interesuje..ale tej nieżyczliwej jemu samemu przełknąć nie potrafi..ja wiem że Ty prawdę napisałaś. I ta prawda mnie uraziła .:)

Mam 38 lat, syna miałam z wpadki...nie było wcześniej mowy o slubie ...ale rodziny nas namówiły , i były mąż też bardzo chciał...a ja cóż ...chciałam byc poprawna..dobra żona, dobra matka, ...wydawało mi się że to wystarczy..że moim obowiązkiem jest ponosić konsekwencje moich błędów (ciąża)..i powiem tak -
Mój były mąż nigdy nie był dla mnie tak zły jak zdarzało się m....a rozwiodłam się z nim..uciekłam z synem zostawiając wszystko..pracę , mieszkanie , znajomych.....bo mi rodzina i jego i moja...i moje poczucie obowiązku , bycia w porządku ...nie dawały zyć ....a wiedziałam że odejście to jedyna słuszna decyzja .
Dopiero jak znalazłam swoje miejsce i stanełam na nogi ... i czułam sie silna ...z dala od ich wyrzutów ..bo moje mnie wystarczająco męczyły...to  wróciłam i posprzatałam(rozwód , podział majatku) ... o rozwodzie podjęłam decyzję jak miałam guza piersi- stanęło mi zycie przed oczami ... nie takiego chciałam... ...mój syn jest spokojny albo wycofany...zamknął się jak ślimak w skorupce i obserwuje czy może wyjśc .... to przez moje nieudane zycie .

nie wyobrażam sobie życia z kimś ale samotnie - a tak jest gdy nie czujesz że twoje potrzeby choćby małe są zaspokojone przez partnera...

U nas istne cyrki. Młody M ten co mieszka z nami chce wziąć brata na wycieczkę z osiedlówki w piątek na godz. 14. M ma widzenia od godz.16. I jest jazda, bo ex każe M przyjechać rano po syna ? a gdzie szkoła, praca M!. M jest rozdarty pomiędzy pragnieniami syna, a moim zdaniem na temat ulegania pani ex. Jednak, już zapowiedziałam M, że nie chcę, aby jego synowie były u nas na weekend, moja córa musi poprawić oceny i potrzebuje spokoju do nauki, ja też muszę odpocząć w ten weekend. Sytuacja ogólnie jest napięta.

Chceuciekacstad facet czasem żeby poczuć jak mu zależy musi zatęsknić.

chce uciec stąd
ale problem jest tylko w twoim braku konsekwencji i nie trzymaniu się tego, co ustaliliście
metaksa o tym pisze
ewarg o tym pisze. o tym, że ustalasz zasady i się ich trzymasz
i jesteś za to odpowiedzialna
tak samo jak i on
więc jesli ustalasz z nim, że on robi to i to
to nie robisz tego za niego, bo to złamanie zasad jest!!
a ciebie tez to obowiązuuje
jesli łamiesz zasady, nawet w dobrej wierze, to one sa ZLAMANE
jak dla mnie twój facet wyraźnie wyciągnął rękę - jego ;; wydaje mi się, że warto
to było oświadczenie
kocham cię, zalezy mi na tobie, chce z tobą być

i to dobry krok żeby rozmawiać o potrzebach i zasadach

nie przekreslaj, nie uciekaj

napisałaś o swoim wycofanym, synu - jest częscią twojego zycia.. a czy on wie, że prawdopodobnie zamierzasz ucieć i zamknąć rodział pt 5 ostatnich lat?
a co z nim? z jego poczuciem bezpieczeństwa? jego wolą?

chce uciecstąd
nie uciekaj, wiesz dlaczego?
bo masz przed sobą ogromną mozliwośc zmiany
musisz tylko się na nią otworzyć i byc KONSEKWENTNA
chcesz zmiany?
to nie wracaj do uartych kolei
to proste zobacz
i zalezy od ciebie
a jak on nie będzie chciał.... to przecież wtedy decyzja jest jego
droga wolna
ale nie możesz przekreslać zycia wspólnego, które jest nieudane dlatego =- bo to ty nie potrafiłas mówić o swoim szczęsciu i je okreslać
czy facet jest bogiem?
skąd on ma wiedzieć, że ty wcale nie chcesz ogarniać całej chałupy i obiadów jak codziennie i zawsze to robisz?
skąd on ma wiedzieć, że nie podoba ci się traktowwanie jego dzieci i twojego syna.. niesprawiedliwe i nierówne - skoro nigdy o tym nie mówisz?
skąd on ma wiedzieć - CO SIĘ TOBIE PODOBA I CZEEGO TY CHCESZ - skoro nie potrafisz tego wyrazić?

Kochana On powinien być rozdarty pomiędzy pragnieniami syna a fanaberiami Pani EX. Co Ty masz do tego? Chce zabrać syna o 13.30 w piątek i puścić chłopaków na wycieczkę - to niech to przewojuje z Ex. A nie z Tobą! I koniec kropka!

Widzisz chceuciekacstad? Każda z nas ma podobnie. Dla tatusiów dobro Ich dzieci jest ponad wszystko. W każdym wypadku kiedy My macochy stajemy okoniem, jesteśmy wrednymi egoistkami, którym dobro dziecka zwisa. Żaden z tych naszych facetów nie pomyśli " że Pani EX ma dupie dobro ich dzieci i dla własnego "widzimisię" nie puści dzieciaka na wycieczkę. Nie ważne, że to Exia robi problem.  Eksi nic nie można powiedzieć, bo się jeszcze nie daj Boże obrazi. Ale to nam - obecnym Partnerkom zarzuca się egoizm . Dlatego już jakis czas temu postanowiłam. Będę walczyć o swoje i nie przejmować się czy ktoś mi zarzuci egoizm czy nie., bo i tak w oczach świata będę egoistką, choćbym na uszach stawała żeby było inaczej. Jeśli chcą mnie nazywać wredną, egoistyczną macochą - to niech mają ku temu powody.

Moje plany były trochę inne. Tak sobie marzyłam, że skoro młody M jedzie na wycieczkę i wróci późno wieczorem, to może M drugiego syna weźmie dopiero rano w sobotę. Moglibyśmy w końcu spędzić trochę czasu sami. Tak jestem egoistką zabierającą ojca dziecku, ale do diaska mam już dość ciągłej obecności jego syna, zero intymności o seksie nie wspomnę. Wierzcie mi, że jak jutro rano zobaczę obydwóch chłopaków u nas w domu to mnie rozniesie.

Wiecie jakby się zachowała jego ex w odwrotnej sytuacji? Gdyby się nie dostosował do niej nie dałaby mu dzieciaka w dany weekend. Mojemu M nawet do głowy nie przyjdzie, by nie zabierać syna na złość matce.

Wypisuje już od rzeczy, ale jestem sfrustrowana, nawet nie mam o co mieć żalu do M.

Dzięki za zrozumienie End_aluzja
Mam już przygotowany plan b,c i nawet d
Ja naprawdę należę do tych złych macoch z bajek. Młody M właśnie przyszedł do domu i musiał obejść się kanapką, bo obiadu nie chce mi się gotować, bo nie ma moich dzieci i nie mam dla kogo. M jest na zebraniu szkolnym, jak wróci to niech się martwi, ja się obejdę. Na zakupach młodemu mleka nie kupiłam, bo tylko on pije, a jak odrobinę chcę do kawy to nigdy nie ma. Dżem kupiłam z jeżyny, bo wiem, że chłopak go nie znosi, a ja za to przepadam. Mojego komputera też smarkaczowi nie dam, choć miałabym udawać, że coś robię. Dobra spadam dziewczyny się czymś zająć. Dobrze, że choć tutaj można być naprawdę sobą, bo wobec M muszę zachować pozory. Dziś chyba wyluzuję na oglądaniu serialów, bo jak wróci M to pewnie dyscyplina pójdzie w ruch. Powiem wam, jak czytam to, co piszecie to doceniam w M, że on ściga chłopaka z obowiązkami i nauką. Jak np. młody talerzyka nie wyniesie, a wyjdzie na podwórko, ten go natychmiast ściąga i każe mu myć. Jak chłopak śmieci nie wyniesie to M wyrzuca mu je do jego pokoju. Straszne, ale skuteczne, ja jestem łagodniejsza wobec mojej córy, pewnie z tego powodu pokazuje mi takie rogi, ale się uczę.
Miłego popołudnia

Dżem z jeżyny :-))) Zazdrosna rozbawiłaś mnie tym.  Swoją drogą kto powiedział, ze Ty jedna musisz mieć łeb na karku i o wszystkim pamiętać?
Przecież mogło Ci się zdarzyć, że zapomniałaś kupić mleko ;-)))) Tak trzymaj.

I niech mi ktoś powie , że matce zależy na dobru dziecka. Skoro Jej nie zależy, czemu nam macochom ma zależeć??? Niech ojciec zagra Jej kartami i powie dziecku, że bardzo chce żeby młody jechał na wycieczkę ale ze względów organizacyjnych (bo nie może po Niego przyjechać rano) i ze względu na fanaberie mamy niestety nici będą z wycieczki. Może przyjechać po Niego po szkole o 13 ale mama ma dziwne wąty. Nie rozumiem czemu matce tak zależy żeby on go zabrał rano? Czy ten dzieciak nie chodzi do szkoły??? Czy po skończonych lekcjach nie może poczekać na ojca na świetlicy??? O co tu kurna chodzi???

Co???!!!! Zazdrosna w głowie mi się to nie mieści! I M jeszcze Jej idzie na rękę??? Postawić Młodemu warunek. Chodzisz do szkoły albo koniec z jakimikolwiek przyjemnościami!!! Jak można dopuścić do tego żeby z powodu złej frekwencji dzieciak stracił rok z życia??? Mowisz, że M goni dzieciaka, który u Was mieszka. Wymaga od Niego a drugiego syna to się już nie tyczy?? Od Niego się nie wymaga podstawowego obowiązku, jakim jest chodzenie do szkoły??? Jeśli Twojemu M zależy na dzieciach i Ich przyszłości to Niech się weźmie za wychowywanie ani włażenie dzieciakowi w dupę i organizowaniem wycieczek. Sorry Zazdrosna, ale to co teraz napisałaś zmienia trochę obraz tego, co wcześniej napisałaś. Wymagać od Niego podstawowego obowiązku. Do szkoły musi chodzić choćby nie wiem co!!! Najpierw obowiązki potem przyjemności!!!

jak dla mnie twój facet wyraźnie wyciągnął rękę - jego ;; wydaje mi się, że warto
to było oświadczenie
kocham cię, zalezy mi na tobie, chce z tobą być"...

jestem po rozmowie..raczej awanturze....
wkleiłam Wam ten cytat....a teraz opowiem jak wyglądał dzień... wróciłam do domu- mój nowy rower i mojego syna zostały wystawione na ogród w widoczne miejsce ..żeby ktoś je ukradł... żeby mi na złość zrobić........wywiązała się awantura...niby próby wyjaśnienia ...niby uzgodnienia jak sprzedajemy..jak płacimy....niby czy da się coś posklejać .....efekt taki - Jego syn jest najważniejszy..a mnie w czym przeszkadza....i że jestem złą kobietą bo co mi jego syn przeszkadza....i że tylko on jest dla mnie problemem .
i on nie zmieni nic w swoim zachowaniu...bo on ma mało syna..... i nie będzie nigdy prosił..informował..uzgadniał..nic z jego synem..bo to jego najważniejsza rzecz w zyciu...

a ja powinnam się cieszyć bo mam wspaniałego m tyle tylko dla siebie..a jego syn nie ma .....więc o co robię awanturę......

I tak dziewczynki moje drogie..cała noc analizowałam.
Chłop mówi że syn jest , będzie najwazniejszy, na każdy mój argument- że ja też mam prawo do kilku dni w miesiący według moich potrzeb- a co ci mój syn przeszkadza.... i tak w kółko..ani agrgumenty że my - kobieta i facet...to mi powiedział że ja go mam na codzień ..bardzo dużo...i weekendy ile tylko będzie mógł ...i nie tylko weekendy..bedzie spędzał z synem.

więc chyba suka ze mnie wyłazi okrutna...skoro ja mam mojego faceta bardzo dużo...to znaczy że on mnie też !!???więc skoro jemu nie zalezy zeby znaleźć kompromis..to cóż - trzeba jego zasady wprowadzić
czyli jeśli ja zaproponuję taki układ:
- on spędza czas z synem - ja ze swoim... średnio 2 do 3  weekendy na miesiąc - piątek popołudnie do niedziela wieczór
pozostałe weekendy - ja 1 rezerwuje dla siebie i tylko siebie...choćbym w bibliotece miała siedzieć ..no i jak się coś trafi jeszcze jakiś weekend.... może i jemu poświęcę ..ale w sumie nie wiem...mam go dużo w tygodniu ...na kanapie jak żłopie piwko...jak siedzi przed kompem lub tv do północy..mogę sobie popatrzyć jak połyka druga dokładkę ciasta ..no sama słodycz ..teraz widze ogrom mojego szczęścia -----to będzie według jego potrzeb, prawda ???
Chyba że macie moje drogie inne pomysły..ale myślę że w tym stylu...
przeanalizowałam wsztskie sprawy - on mnie nie prosił o pranie , sprzątanie i gotowanie dla niego....i tak mi opowiada a po za tym..to nie ja piorę tylko pralka ..bo przeciez włożyć i wyjąć to pestka..no ..kto jak to ...ale o wkładaniu i wyjmowaniu ..to chyba faceci najwięcej wiedzą ..wyszła ze mnie zbereźnica...
Ale dziewczyny...czuję się jakby mi kamień zdjęli z szyji....dostanie to co chce...
aa. kasa - rachunki do uzgodnienia - co jak w jakiej cześci płacimy...no i tu zaczyna sie mały kłopot... jak z zakupami i gotowaniem....powiem tak - ja z synem jemy raczej zielone i kolorowe ( znaczy warzywa i owoce)..rybę czasami, filet...i nabiał...wolimy zupki...uwielbiamy szpinaki, kalafiory i brokuły..czasami tez jakieś mięcho..ale rzadko
Ale m - je tyle co my 2 razem plus dokładka.... je ogólnie dużo ... lubi sobie dogadzać ...i słodkie i słone, i piwko i wiske..i wódeczka..ogólnie weekend bez alkoh to nie weekend.

lubię gotowac i lubię patzreć jak mu smakuje..no ale mam coś zmienić..więc ....
Myślałam o tym że każdy sobie robi zakupy i gotuje....ale wiadomo że to będzie złośliwość...może opcja że kupujemy jakby rzeczy wspólnie które uznajemy za wspólne..a już pozostałe rzeczy jak fajki, alkohol..kazdy sobie ...
Gotowanie jak ?
sprzatanie ?- podzielić się rejonami ?
pranie bez dwóch zdań - ja swoje i syna , on swoje i swojego syna...będzie drożej za wode i środki ..ale jednak...

Wakacje nie chciał tydzień my dwoje i tydzień z dziećmi..on chce z synem całe ..więc ....on z swoim..ja ze swoim.....

Ale czy takie życie to dalej związek ?

aaa..i jeszcze jedno se wymysliłam...mnie jabardziej w tym wszystkim przeszkadza że m nie informuje mnie o zmianie swoich planów..nie wiem kiedy przyjeżdza mlody, że się zmienił termin urlopu..że święta nie u moich rodziców tylko u jego ,,bo wnuczka chcą widzieć.. że oddaje młodego nie o 18 ale o 21 ...i tak w kółko....więc warunek będzie taki - że informujemy się o wszystkich planach- kiedy kto, gdzie.... jeśli choć raz zawali - ja też nie będę go informować..że np. zaplanowałam z okazji dnia dziecka wyjazd z synem do moich rodziców - on ich kocha , a ze daleko mieszkają to się widzi średnio 2 razy w roku...siostra dziś dzwoniła- mama ma miec operację na staw kolanowy... chodzić juz prawie nie możę:(........

I kalendarz powieszę - ma zapisać te ustalenia - bo inaczej mi wmawia ..że przeciez ci mówiłem

chceuciekacstad - ale to jest męczarnia, wy się nie dogadujecie tylko przepychacie. To nie ma nic wspólnego z związkiem, każdy sobie rzepke skrobie i patrzy aby go nie oszukano, aby jak najwięcej wyciągnąc dla siebie. Nie widze z jego strony żadnej chęci dogadania się , a jedynie niech baba zacznie robic to co robiła, bo jemu tak wygodnie.

Ja rozumiem, że kocha syna, że chce go mieć blisko i często, ale gdzie jest w tym Twoje miejsce?? Gdzie istnieje WASZA rodzina? Jestes Ty z synem i On z synek - a wspólne to tylko takie które pasuje twojemu m...
Ja zawsze w takich sytuacjach mówię: zrób bilans na kartce plusy+ i -minusy waszej relacji.

Ale wiecie co dziewczyny, rozumiem te wszystkie problemy z waszymi m.. - tylko dziwię się, że ja w przypadku swoich dzieci nie moge liczyć na takich zaangażowanych, kochających tatusiów. Jeden pojawia sie raz na ruski rok, pomimo mieszkania obok /ale zawsze jest pod telefonem/. Drugi nie widział dziecka od kilku lat pomimo, że mieszka 5 minut drogi... hmmm Obecne moich eks chyba są mną zachwycone

Zgadzam sie z dziewczynami. To nie zycie tylko walka o przetrwanie kazdego dnia. Tym bardziej, ze ten Twoj ukochany nie dosc, ze nie jest ugodowy, to jeszcze Ci po zlosci robi (jak z tymi rowerami). Nosz szlag by mnie trafil. Szkoda zdrowia i zycia.

Aaa, i jeszcze chce-uciekac bron Boze nigdzie nie uciekaj, tylko jemu manatki spakuj i kazaj spieprzac w podskokach razem ze swoim ukochanym synkiem w parze

A skąd wiesz?  Może Twój były, żeby się wybielić przed obecną partnerką wymyślił historyjkę, że już dawno uciekłaś z dziećmi, że utrudniasz kontakty, że on się nie może zobaczyć z dzieckiem, które kocha nad życie. Może gra przed obecną wielcepokrzywdzonegoiwiecznietęskniącego tatusia, któremu Ty , zołza najgorsza nie dajesz Mu spotkać się z dzieckiem.

Tak jak pisalam wczesniej, sprobowac zawsze warto. Jedyne co masz do stracenia to czas. No ale probujcie, zobaczymy co Ci pan dzis wieczorem zaproponuje.

A Ty jakie masz postulaty na swojej liscie?

To wykorzystaj to!!!! Masz takiego asa i nie potrafisz go użyć?

I TAK TRZYMAJ!!!

i tak jest zawsze
jest mi zle, jestem nieszczeliwa, to nie ma sensu
a potem
ale w sumie nie jest tak zle, czasami jest nawet milo, boje sie być sama, nie chce być sama, musze by ć znim

tak sie bedziesz kręcić
jak bączek
wiesz dlaczego?
bo musisz zmienić OPTYKĘ patrzenia na siebie
jestem z nim, bo chcę
ponieważ- moge być sama, potrafię być sama, daję radę, nie boję się
chce z nim być

i nie dlatego, bo jednak czasami jest miło

ale dlatego - BO JESTEM Z NIM SZCZESLIWA
albo PRZY NIM SZCZĘSLIWA

pisałam gdzieś wyżej
- jesli najwazniejszt czas z synem - to proszę bardzo - on z synem swoim
- jesli mnie przeszkadza jego syn i ja mam z tym problem - to on ze swoim synem , a ja ze swoim - w tygodniu ja dużo pracuje , plus dom i inne ..a syn ma dużo nauki..nie mam dla niego czasu..a i on często nie ma dla mnie
- skoro ja mam pana dużo ..bardzo dużo w tygodniu ..to znaczy że pan mnie również...więc  kolejny weekend - ja tylko sama na moje przyjemności...
- zostaje może 1 weekend że my może razem...ale nie na siłę ..skoro mamy się bardzooo dużo w tygodniu i pan nie ma takiej potrzeby- więc może to on będzie miał swój wolny weekend ..czyli ja również -:)
Może to złośliwe - ale to są jego deklarację ...
kasa- rachunki jedne na pół, inne na 3 (ja 2/3 bo za mnie i syna np woda ) .... zakupy jedzeniowe- te podstawowe ..jakos wspólnie ..ale juz uzywki i inne każdy sobie.... gotowanie - jeszcze nie wiem ....
plany weekednowe - zaznaczone w kalendarzu ogólnodostępnym..żeby nie było jak teraz wciskania że mi mówił...oczywiście obowiązuje nas oboje...inaczej..ja tez go nie będe informowac o swoich z synem..czy samotnych

sprzątanie - rejony do podziału i oczywiście każdy po sobie na bieząco...
pranie- skoro to tylko włożyć i wyjąć ... to praktykę ma - ja swoje i syna ..on swoje i swojego syna ...

wakacje urlop 1 tydz razem w 4 ... drugi tylko ja i on..jesli on bedzie chciał 2 tyg z synem..to wakacje osobno... no może ja sie zastanowie ... i wtedy 1 tydz w 4 ..drugi każdy tylko ze swoim dzieckiem .....choć nie wiem czy powinnam - skoro on nie chce poświęcic tyg urlopu dla mnie ..to dlaczego ja mam to robić ??? nie wiem jeszcze ...

kasa oczywiście - kazdy swoja... każdy dysponuje jak chce tym co ma , po zapłaceniu wspólnych rzeczy