Być drugą i macochą

No to ja sie wylamie (jak zwykle ). Skoro o imprezie wiadomo bylo wczesniej i facet sie zgodzil, to moim zdaniem tak powinien zaplanowac sobie ten dzien, zeby obywie sprawy pogodzic (dzieci i impreze). Ja w takiej sytuacji oczekiwalabym, ze dzieci odwiezie tych pare godzin wczesniej. Przeciez nic sie nie stanie, jak spedza razem 2 godziny mniej. Ja rozumiem kompromisy i elastycznosc, ale czemu tego wymaga sie tylko od macoch, a facet to swieta krowa i moze robic co chce (lub co chce eksia), bo niesmiertelne "dobro dzieci". Kolejny raz twierdze, ze facet, ktory wchodzi w zwiazek przestaje byc TYLKO i WYLACZNIE ojcem. Tak na dobra sprawe lata mi kolo piora jakim ojcem jest moj M. Dla mnie wazne jest jakim jest partnerem dla mnie. I tyle.

Edit :
a zresztą ...nie ważne

To jest zjawisko, ktore ja nazywam uskutecznianie swojej wizji ojcostwa kosztem nowej macochy i nowych dzieci. Powiedz mu, ze w takim razie moze i Wy sie rozwiedziecie - wtedy Wasze dzieci zamiast ochlapow z wolnego czasu tez dostana polowe miesiaca z ojcem!

To jest jeden z powodow, dla ktorych ja nie chce dzieci z M. Bo ze ja czasem czuje sie pokrzywdzona, to przezyje. Ale jakby moje (nasze) dziecko tak traktowal, to by mi chyba serce peklo.

Faktycznie, pomylilo mi sie, musialam sie cofnac do Twoich wczesniejszych postow.

No wiesz, w takiej sytuacji to poniekad mu sie nie dziwie, ze woli spedzac czas ze swoimi dziecmi, niz z cudzymi -Twoj facet zachowuje sie jak typowa macocha Moj dlatego szukal kobiety bezdzietnej bo powiedzial, ze nie moglby spokojnie spedzac czasu z innymi dziecmi, majac gdzies tam swoje w swiecie. A znow z drugiej strony ja migam sie od widzen z dziecmi, bo gdybym chciala spedzac czas z jakimis dziecmi, to zrobilabym sobie wlasne

A jak w ogole doszlo do tego, ze ma dzieci 20 dni w miesiacu, a nie w weekendy jak dotychczas? To sytuacja przejsciowa, czy tak juz zostanie?

Pytalas go po co w ogole z Toba jest, jak on sobie ten zwiazek wyobraza? Bo moze on jest szczesliwy w ukladzie w takiej formie?

dziewczynki powodzenia zycze .....moj zwiazek sie juz zakonczyl jeszcze przez 2 tyg tylko mieszka ze mna i adijo

Jak poznałam mojego M, zaraz po rozwodzie pracował 12 na 48 godzin i w co drugi dzień miał u siebie (później u nas) swoje dzieci, to był koszmar. Uważał, że tylko on jest w stanie zająć się nimi właściwie, bo matka je krzywdzi. Stopniowo, moimi prośbami, awanturami, sugestiami znajomych sam ustalił odwiedziny w co drugi weekend. Sytuacja też uległa zmianie, gdy jeden z chłopaków trafił do nas na stałe.
Teraz jestem naprawdę z niego dumna, gdyż ex chciała nam popsuć wspólne plany i wcisnąć młodego na niedzielę, gdyż starszego udało się oddelegować do dziadków. Przekonałam M żeby przełożył to o tydzień i ku mojemu zdziwieniu zgodził się bez oporu. Stwierdził tylko, że jest mu przykro, mi też było trochę nie miło, gdyż czułam się tak jakby nie chciał ze mną spędzić dawno wyczekiwanego, wspólnego dnia.
Dlatego walcz kochana o swoje prawa. Przez długie miesiące do mojego M nie docierało, że mi też musi poświęcić czas.
A tak w ogóle dlaczego twój facet nie spędza czasu ze swoimi dziećmi razem z tobą i twoimi maluchami? Może w tym problem.

Cześć Dziewczyny,
moja historia jest podobna w części do waszych, i szczerze jak przeczytałam większość waszych postów, to zaczęłam się zastanawiać czy bycie tą drugą ma w ogóle sens. Mam córkę 12 lat i syna 10 lat od 4 lat jestem po rozwodzie od trzech z Partnerem, którego ex zrobiła w rogi i odeszła do kolegi, zabierając syna który ma obecnie 6 lat. Ojciec moich dzieci sporadycznie się z nimi spotyka, jak się spotka to robi sieczkę z mózgu, mój M widuje się co dwa tygodnie, sytuacja między moim M a jego ex teraz sie trochę unormowała ex odpuściła, bo jeszcze rok temu poprosiła mojego M żeby do siebie wrócili (szok) i zasiała ziarenko niepewności. I tu zaczynają się schody, mój problem jest tego typu. Portal społecznościowy FB mój M ciągle, codziennie, kilka razy dziennie, zaglądał na jej profil, inwigilował czy o co chodzi do dziś nie wiem, aż go przyłapałam tłumaczenie, historie typu patrze na zdjęcia syna (jak by swoich miał mało) po tym jak go przyłapałam usunął konto, po paru miesiącach zgodziłam sie na odnowienie konta, i od czasu do czasu znów szpieguje, po mimo tego że wie jak bardzo jest z tym mi źle. Kocham go bardzo, dużo już przeszliśmy, wiele sytuacji nas do siebie zbliżyło, dzieci powiedzmy że w normie i moje i jego pomagamy sobie wspólnie tu wszędzie jest ok, nawet cała nasza rodzina i znajomi nas akceptują bardzo wręcz BARDZO pozytywnie. Pytam czasem czy kiedyś będzie chciał wrócić do ex jak dojrzeje, dla dziecka, ale odpowiada NEVER wiec powinnam być spokojna, a nie jestem. Moje pytanie do was, czy powinnam się martwić? tym że ciągle zagląda na ex profil, czy być tylko czujną? , czy może postawić ultimatum?, Proszę o poradę

Ja tez zaglądam na konto FB mojego EX, ale to nie znaczy, że za Nim tęsknię!!! Zaglądam z ciekawości i tak jak Zazdrosna dowiedziałam się np., że okłamał mnie i dzieci mówiąc, że nie będzie mógł przez dwa tygodnie zabierać dzieci do siebie bo, będzie miał dużo pracy, a po tym czasie wkleił zdjęcia na FB z wycieczki ze swoją aktualną partnerką. Podobnie odwiedzamy stronę Pani EX i traktujemy to jako dodatkowe źródło informacji. Nie powinnaś mieć obaw jeśli Partner TYLKO odwiedza jej profil i jeśli nie daje Ci innych powodów do zazdrości. Ale czujna - oczywiście bądź. To się przydaje w każdym związku.

Zaryzykuję i zapytam z innej beczki może któraś z was bedzie wiedziała co doradzić !!!!!!!!!!!

a mianowicie, moje dzieci  córka 12 lat , syn 10 lat od czterech lat jestem po rozwodzie i ojciec dzieci nie mieszka z nami,od trzech mam partnera którego dzieci akceptują, ale nie zawsze.Tata dzieci do pewnego czasu interesował się dziećmi bardzo płacił alimenty, zabierał na weekendy powiedzmy że było stabilnie.
Od około dwóch lat, zaczął grać na dzieci emocjach, obiecywał i nie dotrzymywał słowa, zaczął ich okłamywać bardzo perfidnie, przestał płacić alimenty, przestał zabierać dzieci, a jak zabierał to wtedy gdy był syn mojego partnera ( czułam że robi to złośliwie) a do tego po powrocie dzieci od taty, były bardzo zmienione rozdrażnione, więc siadaliśmy i rozmawialiśmy, z reguły chodziło o to że tata wypytywał się co robimy w domu, gdzie chodzimy, kto do nas przyjeżdża, itp. do tego mówił że mają się nie słuchać " tego palanta" czyli mojego partnera, robić na złość.
Tak jest do dziś, ale co mam zrobić ja? zabronić spotykania dzieci z ojcem ( one chcą sie z nim widywać)  do tego teraz świeża sprawa, jego obecna partnerka spodziewa się dziecka, dzieci już wiedzą , syn nie bardzo jest zadowolony, córka wręcz przeciwnie już snuje plany jak bedzie się zajmowała nowym potomkiem taty, problem w tym że on mieszka 400km od nas wiec może raz na miesiąc będą sie widzieć. Ja postawiłam ultimatum, jak wpłaci zaległe alimenty to dzieci pojadą na ferie, jak nie to nie pojadą, problem w tym że one chcą bardzo jechać, a mój problem to czy ja mogę w ten sposób postępować że dzieci są kartą przetargową ? czy może niech same podejmują decyzję , a może są jeszcze za małe na samodzielność ? proszę o pomoc.

kjim miałaś rację....zatesknił....i powiem wam ze przez tydzień ferii były u as dzieci M i było nawet miło....co do zaglądaia na FB oboje oglądamy strony naszych ex ale to bardziej z ciekawosci niz z tego ze chcemy wrócic. wiec nie ma chyba podstaw do niepokoju.co  do robienia wody z mózgu to chyba norma ex mojego M zawsze wypytuje dzieci co sie u nas dzieje i dostaja za to nagrode.....SZok prawda.....ale moze kiedys te wszystkie ex dojrzeja...

Izabelunia11 - trzymam kciuki !!! Będzie różnie, ale pamiętaj nie zatrać siebie dla tego związku. Walcz o utrzymanie zasad, na których Ci zależy i nie popuszczaj ani trochę.

Zazdrosna13 przypomnij, ile lat mają chłopaki M?

Zresztą ile by nie mieli, wypadałoby naganne zachowania utemperować. Pisałaś co prawda, że Młody jest uparty, ale w takim razie załatw Go Jego bronią. Nie chce posprzątać pokoju -> nie będzie grał na kompie póki tego nie zrobi. Nie odkłada brudnych ubrań do kosza na pranie -> nie pierz , nie prasuj i nic z tymi rzeczami nie rób. Nie chce się uczyć -> za każdą kolejną złą ocenę odbieraj mu kolejne przywileje, które ma w domu ( zakaz komputera, tableta czy telewizora skutecznie zachęci Go do nauki). Zresztą, jak nie będzie miał tv, tableta i komputera może z nudów sięgnie w końcu po książki. To samo za pyskowanie lub złe zachowanie w stosunku do Ciebie i ojca. Jeśli nie potrafi się zachować -> zjedzcie raz , dwa, trzy albo więcej razy obiad sami i powiedzcie mu, że skoro nie umie się zachowywać, nie będzie jadł w towarzystwie. Albo wogóle zacznijcie Go ignorować za każdym razem kiedy On ignoruje Was. Nie róbcie mu kanapek do szkoły, nich sam sobie zrobi, nie gotuj dla niego obiadów, zrób to, co sama lubisz zjeść i powiedz, że pod Niego obiadków gotować nie będziesz i nie będziesz brać pod uwagę Jego potrzeb, póki On nie wykaże się tym samym. No i to, co raczej jest oczywiste i zaboli dziecko w każdym wieku -> zabrać kieszonkowe do czasu uzyskania poprawy. Moja rada to nie traktować dzieciaka jak osobę uprzywilejowaną, jak dzieciaka pokrzywdzonego przez pogmatwaną sytuację dorosłych, ale normalnie, tak jak byś postępowała w stosunku do swoich dzieci. Mówisz, że odchowałaś już swoje dzieci, ale nie sądzę żeby odbyło się to zupełnie bezproblemowo i że nigdy nie miałaś problemów wychowawczych ze swoimi dziećmi. Nie raz na pewno dawałaś Im za coś kary i wymagałaś posłuszeństwa. Od Młodego wymagaj tak samo, a może nawet więcej!!! Uświadomcie Młodemu, że może i nie mieszka z mamą i tatą, ale próbujecie mu stworzyć w miarę normalny dom i jeśli nie będzie tego szanował i doceniał, to ten dom nigdy nie będzie normalny a Ty nie będziesz Go traktować w normalny cywilizowany sposób.  Nie wiem czy oglądałaś program Ewy Drzyzgi, do którego był linku tu na tym forum. Nie dopuśćcie do tego żeby z Młodego wyrósł terrorysta-bandzior, któremu brak pokory i szacunku do bliskich mu osób. Zacznijcie Go ostro temperować już teraz, bo obrośnie w takie pióra, które trudno będzie mu później obciąć.   A o tym wszystkim porozmawiaj z M, bo przyda tu się MĘSKA ręka.

Ten co jest u nas ma 13 lat, drugi który mieszka z matką ma 10.
Niby duże chłopaki, ale tak jak pisałam są niedopilnowane, niewychowane i nie mają wpojonych żadnych zasad ani wartości. Do tego stopnia, że starszy młody u nas nauczył się prawidłowo trzymać widelec, czy łyżkę do obiadu! Ojciec pracował na 2 etaty, matka nigdy nie skalana pracą ma gdzieś zajmowanie się dziećmi woli się k...!

13 -latek powiadasz. Napisałam swój poprzedni post w ciemno , ale w stosunku do 13-latka chyba jak najbardziej na miejscu. Wymagaj, odbieraj przywileje wszystkie po kolei i mów twardo i konsekwentnie, że póki nie zmieni swego zachowania, Ty nie będziesz na nic przymykać oczu i będziesz mu odbierać kolejne przywileje. Zaangażuj w to M i powiedz, że innego wyjścia nie widzisz. Jeśli M będzie uważał, że to przesada, to Jego też uświadom, że póki Młody zostaje pod Twoją opieką będzie musiał się dostosować do Twoich zasad!!! Jeśli M pozwoli by Młody wchodził Mu na głowę, to Jego sprawa , Ty nie musisz sobie na to pozwalać. Zazdrosna czytałam Twoje poprzednie wpisy, wiem, że rozsądna z Ciebie babka, znasz teorię związaną z równym traktowaniem dzieci, z ustalaniem zasad, znasz metody rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z M. Z Młodym też sobie poradzisz. Skoro M sobie nie radzi, to Ty bądź MĘSKĄ, TWARDĄ ręką w tym związku i pokaż Młodemu , że jesteś twarda i konsekwentna, że Ty tu jesteś dorosła i Ty tu rządzisz.

Już wyjaśniam i dziękuję za zaangażowanie jednak nadal nic nowego nie wymyśliłam, wszystko już przerabiałam.
Dziękuję Kjim, jednak macie do czynienia z doświadczoną matką, a ten chłopak to ciężki orzech do zgryzienia. Ojciec jest wobec niego wymagający i w żaden sposób mu nie pobłaża i jak najbardziej popiera moje metody wychowawcze, ja natomiast nie mam ochoty wyręczać go w codziennych obowiązkach. Ma jasno ustalane zasady, on doskonale je zna, jednak ich nie przestrzega w ogóle lub trzeba go upominać kilkakrotnie. Chłopak jest w stanie pozbawić się wszelkich przywilejów, by się nie podporządkować i mylisz się, że zacznie się np. z nudów uczyć, prędzej zaśnie, albo będzie się gapić cały dzień w sufit. Nie jesteśmy w stanie znaleźć nic, co by go zmotywowało. Obiadów z chęcią jeść nie będzie, bo nie nauczony tego w domu, tylko wiecznie na kanapkach, które sam przygotowuje.

End_aluzja
masz naprawdę wiele racji w kwestii młodego. Ciężko mi go zaakceptować, to że jest taki jaki jest i że w ogóle mieszka z nami i w dodatku spędzam z nim czas sama. Często analizuję swoje zachowanie i mam nawet wyrzuty sumienia, że taka jestem niewyrozumiała, że z chęcią bym się go pozbyła i zapomniała, że istnieje. 

Co do mojej córy to ona ma 18 lat, swój świat, towarzystwo i rozumiem, że nie ma ochoty spędzać czas ze starymi. Kiedyś, gdy nie było u nas młodego to zdarzały się nasze wspólne wyjazdy, M często odwoził ja po drodze do szkoły, teraz ona nie chce, nawet dla M jest często niemiła i odbija sobie za młodego. Fakt, dziwne jest to, że gdy mnie nie ma dłużej w domu to M zabiera się i syna do rodziców. Tłumaczyłam to sobie, że moja córa nie wymaga opieki, a on chyba nie do końca czuje się u nas jak u siebie.
Nie wiem jakie jeszcze zasady ustalić z młodym, ostatnio wymyśliłam, że dla mojej wygody ma być przygotowany do spania o 21, tak by siedział u siebie i ja mogła od niego odpocząć. Mój M to rozumie i odbiera mu przywileje za notoryczne spóźnienia. Mam dość kontrolowania, skarżenia się M, dyscyplinowania, marzę o życiu w spokoju.
Zdaję sobie sprawę, że młody ma nie wesołej sytuacji. Matka go nie chce, macocha również, a ojciec wciąż nie ma dla niego czasu, jakaś baba dyktuje mu zasady. M uświadamia nam często, że ja robię dla tego dziecka o wiele więcej, niż jego matka kiedykolwiek, jednak nie jestem Matką Teresą.

Zazdrosna a jak młody w szkole z zachowaniem? grzeczny ? bo u mnie  męża pisklątko znów trzeba na odpowiednie tory przestawić, takie to rozdziamgane i pyskotliwie przemądrzale nie do tego co trzeba, w domu tez jej się widzi ustawiania każdego po kątach, ale to tylko jej niedoczekanie  .Mówi się, prosi, ostrzega  jak grochem o ścianę, jednym uchem wpada drugim jeszcze szybciej wypada, aż witki po kostki opadają. Ludzie przenajświętszy człowiek chcę po dobroci a mimo tego nie zawsze tak się da .
Już ma powiedziane, ze jak się nie naprostuje  to w lutym ferie spędzi za kare w domu i do śmiechu jej wtedy nie będzie .Na samą groźbę szlabanu minę miała nieciekawą ,w tym że jak czytam u ciebie zazdrosna twój młodziak to typowy domator , trudno go wykopać z chaty, a moja tego typu ,że trudno ją zwlec na chatę, podwórko to jej raj ,wycieczki, wyjazdy,spacery  uwielbia. Uziemienie to cos okrutnego ,traktuje jako tortury wiec jest to ostateczna ostateczność

Jeśli chodzi o zachowanie w szkole to raczej nie ma większych problemów, buntuje się raczej w domu, gdy coś się od niego wymaga. Z tym domatorem to nie tak do końca, bo do niedawna nie można go było do domu zaciągnąć. Musiał się pokłócić z kolegami, ale trudno z niego coś wyciągnąć, może to też przez pogodę, sama nie wiem.

Nieprawda. Zawsze jest jakis wybor. Nie ma sytuacji bez wyjscia. Jak nie drzwiami, to oknem

metaksa - jasne, tez tak uważam
ale brak wyboru oznacza, że jedno i drugie musi zaakceptowac obecnośc tego drugiego w swoim życiu

zazdrosna...
może pomysl o wsparciu z zewnątrz?
czasami emocjonalnie jestesmy tak zacukani, że nie widzimy wyjścia...

ja się nie zgadzam na takie postawienie sprawy
a sądzę, że ty zazdrosna także nie
bo co to znaczy: przyjełaś na siebie obowiązki związane z 'tym dzieckiem"??
w jakim zakresie "to dziecko" ponosi winę za to, że związek jego rodziców się rozpad?
czy fakt, że ma matkę i ojca umniejsza odpowiedzialność któregokolwiekz rodziców za los dziecka?
co to znaczy, niech się matkaq zajmie?
w końcu zazdrosna najlepiej wie, że w tym przypadku matka dziecka to zaniedbania, brak wsparcia dla dzieciaków i wychowywanie ograniczonych intelektualnie abnegatów
jakim ojcem byłby M, gdyby odpuścił??

i fakt, że zazdrosna wybrała M za swojego partnera - oznacza akceptację jego "przyrostków"
tak samo, jak zazdrosna oczekuje (jestem o tym przekonana) akceptacji swojej córki i jej potrzeb przez M

fakt, że córka zazdrosnej jest starsza.. ale jakby była młodsza to co?
M nie musiałby jej np. podwozić na zajęcia? uczestniczyc w jej sprawach? wziąć kolację?
jak byś zareagowała zazdrosna, gdyby twój M powiedział ci, że twoja córka to rozwydrzona bachorzyca, któa robi co chce i nikogo nie słucha?
jakby ci powiedzia ł - zrób z nią coś, daj ją do ojca, on tez ma obowiązki.. a nie tylko u nas siedzi na anszym garnuszku....

nie mam siły, nie mam czasu, nie znosze tego dzieckaka, denerwuje mnie

co byś poczuła zazdrposna?
tak naprawdę macie problem i to taki, który trzeba rozwiązać
\bez emocji, ale kreatywnie
jeśli jestes zmęczona -ustal z M, że potrzebujesz jego większego udziału w codziennych sprawach

z jednej strony mówisz, że M się angazuje, robi z dzieciakami lekcje, pomaga im
a z driugiej, że jestes w tym sama, i że mały się nie stosuje do twoich zasad

raz piszesz, że młody z tobą w kulki nie leci, jest ci nie raz łatwiej egzekwować niżą ojcu.. a raz piszesz, że młody idzie po bandzie

to jak jest zazdrosna?

kjm to nie są 'te dzieci"
fakt związana się z partnerem, który ma dziecdi, oznacza okreslone konsekwencje
i koniecznośc akceptacji tej sytuacji

związanie się z człowiekiem po przejściach, z przeszłością.... oznacza zycie z ta przeszloscią

nie ma innej opcji

wy macie duże dzieci
ale jak ludzie mają z pierwszego małżeństwa - a potem współne - to jest TWOJE dziecko i NASZE dziecko

ty sie nim zajmij, bo to twój dzieciak..

brrrr

Mówiąc o "wciśnięciu" Młodego Exowej myślałam o ripoście na słowa Twojego M o wrzuceniu dzieciaka do worka. Czemu wymaga od Ciebie, że zajmiesz się Młodym, że będziesz się Nim opiekować, że będziesz Go wychowywać, tolerować itd a nie wymaga tego od Rodzicielki tegoż Młodego człowieka. Mnie też to denerwuje jak mój M ma jakieś wymagania w stosunku do mnie, a od Ex nie wymaga niczego. Jej manipulacje, Jej zaniedbania względem dzieci, Jej próby utrudniania kontaktów z dzieciakami lub ukrywanie dzieci po przyjaciółkach puszcza płazem, słowa Jej nie powie, a mnie potrafi wykrzyczeć, że próbuje ograniczać mu kontakt z dziećmi , bo domagam się, żeby poświęcił nam chwilę swego czasu.   

End_aluzja nie zgadzam się z Tobą. Według Ciebie Zazdrosna ma przejąć opiekę i wychowanie dzieciaka tylko dlatego, że ten ma porąbaną matkę?! NIE. Dzieciak ma dwoje rodziców i Zazdrosna w żadnym wypadku nie jest i nie powinna być zmuszona do nadrabiania zaległości Pani Exowej. Dzieciak ma Matkę i Ojca i Oni przede wszystkim są za Niego odpowiedzialni. Jeśli Exowa nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, istnieją sposoby żeby to od Niej wyegzekwować. Za nie wykonywanie obowiązków w postaci ustalonych przez Sąd kontaktów z dzieckiem grozi Jej upomnienie a potem grzywna na rzecz drugiego Rodzica.  Jeżeli podczas wizyt nie sprawuje odpowiednio opieki nad dzieciakami, należy powiadomić Kuratora - za to również grozi kara grzywny. Jeśli nadal nie będzie wywiązywać się ze swoich obowiązków wobec dzieciaka, Ojciec dziecka i Zazdrosna mieliby przynajmniej zastrzyk gotówki żeby dzieciakowi dać na kino albo kupić mu ten telewizor do pokoju. A Pani EX może da to do myślenia. Powiedz mi End_aluzja czemu Zazdrosna ma ponosić odpowiedzialność za zaniedbania Pani EX???
Zazdrosna - Twojemu M tez się chyba pomyliło kto tu jest Matką dzieciaka. Jeśli ma jakieś pretensje, to niech Je skieruje do Ex. Niech od Niej zacznie wymagać a nie od Ciebie. Ty swoje dzieci wychowałaś!!!

End_aluzja grzywna grozi Pani ex, jak robi problemy, by dać dziecko ojcu w ustalone przez sąd dni. Jednak nikt nie nakaże temu ojcu wziąć to dziecko w tym czasie. Matka takiego dziecka ma tylko powody by go pozbawić praw.
Młody M jest u nas i nikt nie zmusi jej do zajęcia się synem, ona go po prostu porzuciła, oddała. Jaki jest sens ustalać dni wizyt, jak ona po niego nie przyjedzie? No chyba, że się w czymś mylę?

Wykonywanie kontaktów z dzieckiem - nowe przepisy. Egzekucja kontaktów z dzieckiem
Artykuł z dnia: 25.07.11

W dniu 13 sierpnia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2011 r. Nr 144, poz. 854). Ustawa nowelizująca wprowadziła do Kodeksu postępowania cywilnego nowe przepisy dotyczące wykonania kontaktów z dzieckiem. Nowelizacja w sposób kompleksowy reguluje tą problematykę.
Art. 5781 § 1 KPC otrzymał nowe brzmienie zgodnie, z którym podstawą wszczęcia postępowania wykonawczego jest orzeczenie sądu albo ugoda zawarta przed sądem, których wykonalność została stwierdzona przez sąd, albo ugoda zawarta przed mediatorem, po jej zatwierdzeniu przez sąd.
Wykonalność takiego orzeczenia sąd stwierdza z urzędu (art. 5781 § 3 KPC).
W art. 5821 KPC dodano § 3 w brzmieniu:  W razie uzasadnionej obawy naruszenia obowiązków wynikających z postanowienia o kontaktach przez osobę, pod której pieczą dziecko pozostaje, lub osobę uprawnioną do kontaktu z dzieckiem albo osobę, której tego kontaktu zakazano, sąd opiekuńczy może zagrozić nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, stosownie do zasad określonych w art. 59815:
1.    osobie, pod której pieczą dziecko pozostaje - na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem lub
2.    osobie uprawnionej do kontaktu z dzieckiem albo osobie, której tego kontaktu zakazano - na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje
Zgodnie z nowelizacją do Kodeksu postępowania cywilnego w księdze drugiej w tytule II w dziale II w rozdziale 2 wprowadzono Oddział 6 Sprawy dotyczące wykonywania kontaktów z dzieckiem (oddział ten zawiera przepisy od art. 59815 do art. art. 59821).
Do tej pory na osobę, która utrudniała kontakty uprawnionego z dzieckiem sąd mógł nałożyć grzywnę z jej ewentualną zamianą na areszt. Obecnie osoba utrudniająca kontakty z dzieckiem może zostać zobowiązana do zapłaty sumy pieniężnej na rzecz osoby uprawnionej do kontaktów. Do zapłaty sumy pieniężnej może być również zobowiązana osoba, która jest uprawniona do kontaktów z dzieckiem lub wobec, której orzeczono zakaz kontaktowania się.
Sąd może też nakazać zwrócić koszty związane z przygotowaniem dziecka do kontaktów.
Nowowprowadzony przepis art. 59815 § 1 KPC wskazuje, iż jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy, uwzględniając sytuację majątkową tej osoby, zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku.
Stosownie do § 2 art. 59815 KPC, jeżeli osoba uprawniona do kontaktu z dzieckiem albo osoba, której tego kontaktu zakazano, narusza obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy zagrozi tej osobie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, stosując odpowiednio przepis § 1.
Jeżeli zagrożenie nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej nie przyniesie rezultatu w postaci zastosowania się do orzeczenia sądu (lub ugody) i zobowiązany nadal nie będzie stosował się do orzeczenia, sąd nakaże zapłatę za każde naruszenie obowiązku.
Jak wskazuje art. 59816 § 1 KPC, jeżeli osoba, której sąd opiekuńczy zagroził nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, nie wypełnia nadal swego obowiązku, sąd opiekuńczy nakazuje jej zapłatę należnej sumy pieniężnej, ustalając jej wysokość stosownie do liczby naruszeń. Sąd może w wyjątkowych wypadkach zmienić wysokość sumy pieniężnej, o której mowa w art. 59815, ze względu na zmianę okoliczności.
Przepis § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli osoba, której sąd zagroził nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej zgodnie z art. 5821 § 3, dopuściła się naruszenia obowiązku wynikającego z orzeczenia o kontaktach (art. 59816 § 2 KPC).
Na postanowienia sądu w przedmiocie zagrożenia nałożenia sumy pieniężnej oraz w przedmiocie nakazania zapłaty tej sumy przysługuje zażalenie.
Stosownie do art. 59816 § 4 KPC, prawomocne postanowienie sądu, w którym nakazano zapłatę należnej sumy pieniężnej, jest tytułem wykonawczym bez potrzeby nadawania mu klauzuli wykonalności.
Art. 59817 § 1 KPC wskazuje, iż jeżeli do kontaktu nie doszło wskutek niewykonania lub niewłaściwego wykonania przez osobę, pod której pieczą dziecko pozostaje, obowiązków wynikających z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy przyzna od tej osoby uprawnionemu do kontaktu zwrot jego uzasadnionych wydatków poniesionych w związku z przygotowaniem kontaktu, w tym kosztów, o których mowa w art. 5821 § 2 pkt 1.
Przepis § 1 art. 59817 KPC stosuje się odpowiednio, jeżeli uprawniony do kontaktu z dzieckiem narusza obowiązki dotyczące kontaktu wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem (art. 59817 § 2 KPC).
Na postanowienie sądu w przedmiocie zwrotu uzasadnionych wydatków przysługuje zażalenie (art. 59817 § 3 KPC), a prawomocne postanowienie sądu jest tytułem wykonawczym bez potrzeby nadawania mu klauzuli wykonalności (art. 59817 § 4 KPC).

Postępowanie w sprawie wykonywania kontaktów z dzieckiem jest wstrzymane wyłącznie na wniosek. Jak wskazuje bowiem art. 59818 § 1 KPC, w sprawach wykonywania kontaktów z dzieckiem nie stosuje się art. 570 KPC określającego, iż sąd opiekuńczy może wszcząć postępowanie z urzędu. Wniosku wymaga także wydanie każdego kolejnego postanowienia, o którym mowa w poprzedzających przepisach niniejszego oddziału.
Przed wydaniem postanowień, o których mowa w oddziale niniejszym, sąd wysłucha uczestników postępowania (art. 59818 § 2 KPC).
Do wniosku o wszczęcie postępowania uregulowanego w niniejszym oddziale należy dołączyć odpis wykonalnego orzeczenia albo wykonalnej ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem (art. 59819 § 1 KPC).
Jeżeli postępowanie ma się toczyć na podstawie orzeczenia sądu albo innego organu państwa obcego albo ugody zawartej przed sądem lub innym organem państwa obcego lub przez niego zatwierdzonej, niezbędne jest stwierdzenie wykonalności tego orzeczenia albo ugody (art. 59819 § 2 KPC).
Zgodnie z art. 59820 KPC, sąd umarza postępowanie, jeżeli wciągu sześciu miesięcy od uprawomocnienia ostatniego postanowienia nie wpłynął kolejny wniosek w sprawach wykonywania kontaktów z dzieckiem.
Według art. 59821 KPC do spraw uregulowanych w nowododanym oddziale nie stosuje się art. 577 KPC zgodnie z którym, sąd opiekuńczy może zmienić swe postanowienie nawet prawomocne, jeżeli wymaga tego dobro osoby, której postępowanie dotyczy.
Nowe przepisy dotyczące wykonywania kontaktów z dzieckiem stosuje się do wniosków złożonych po dniu wejścia w życie nowelizacji, a więc od dnia 13 sierpnia 2011 r

W Waszym przypadku najważniejsza zmiana w przepisach to:

Stosownie do § 2 art. 59815 KPC, jeżeli osoba uprawniona do kontaktu z dzieckiem albo osoba, której tego kontaktu zakazano, narusza obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy zagrozi tej osobie nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej na rzecz osoby, pod której pieczą dziecko pozostaje, stosując odpowiednio przepis § 1.
Jeżeli zagrożenie nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej nie przyniesie rezultatu w postaci zastosowania się do orzeczenia sądu (lub ugody) i zobowiązany nadal nie będzie stosował się do orzeczenia, sąd nakaże zapłatę za każde naruszenie obowiązku.
Jak wskazuje art. 59816 § 1 KPC, jeżeli osoba, której sąd opiekuńczy zagroził nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, nie wypełnia nadal swego obowiązku, sąd opiekuńczy nakazuje jej zapłatę należnej sumy pieniężnej, ustalając jej wysokość stosownie do liczby naruszeń. Sąd może w wyjątkowych wypadkach zmienić wysokość sumy pieniężnej, o której mowa w art. 59815, ze względu na zmianę okoliczności.

Zazdrosna - Twój M ma wyznaczone kontakty z Młodszym synem , a dlaczego Ex nie ma ustalonych kontaktów ze starszym synem?!

End_aluzja - dla wyjaśnienia, nie bije ze mnie nienawiść do Exowych, ale przyznaję szczerze , że tkwi we mnie nienawiść do wszystkich osób, które zaniedbują własne dzieci, moją porąbane priorytety i dla własnej wygody porzucają dzieci lub co gorsza krzywdzą swoje dzieci. I podtrzymuje swoje zdanie, że ojciec i matką są odpowiedzialni za swoje dzieci a nie MACOCHA. A jeśli nie wypełniają należycie swych rodzicielskich obowiązków powinni ponosić konsekwencje!

i wkurza cię to, że DZIECKO zostaje z ojcem, a nie z matką??
bo jakby był z matką, to w dupie bys miała, że ojciec zaniedbuje kontakty z dzieckiem albo spędza z dzieckiem ustalone przez sąd dwa dni w miesiącu?
dopóki ten dzieciak nie włazi ci w oczy, to jest ok?
rozumiesz, o jakich niekonsekwencjach piszesz?
we mnie tez tkwi nienawiśc do tych, co zaniedbują dzieci. ale nie interesuje mnie, czy to ojciec czy matka
tatulek, który przypomina sobie o dzieciach raz na dwa tygodnie i jego partnetrka, która jest oburzona, że nie odwoła spotkania z dziećmi, bo ona chce iśc na impreze, wkurzaja mnie tak samo

'niepodpowiedzialni, zadufani egosityczni i niedojrzali dorośli, któzy ściągają dzieci na świat i chcą z nimi byc tylko wtedy, gdy im wygodnie
bo eksowa jest zła, że syn u niej nie mieszka?
a ojciec jest głupi, bo syn u niego mieszka zamiast u eksowej?
to kurna jak to jest?
ojciec i matka tak samo?
bo jesli odpowiadają tak samo - TO NIE MA ZNACZENIA, kto jest matką a kto ojcem. znaczenie jest takie, że w sumie, w dwójke mają obowiązek zaspokajać potrzeby swojego dziecka
'

u ciebie tak jest?
twój partner uczestniczy w takim samym zakresie w życiu swoich dzieci z poprzednią partnerką?/
czy w zakresie nieporównanie mniejszym?
bo jak w nieporównywanie mniejszym to znaczy, że jest własnie takicm " osób, które zaniedbują własne dzieci, moją porąbane priorytety i dla własnej wygody porzucają dzieci lub co gorsza krzywdzą swoje dzieci.""

zazdrosna ma inne podejście
i rozumie, że jej partner wział odpowiedzialnośc za własne dzieci - co mu się chwali, nie da sie ukryć...

Zazdrosna - chłopak ma 13 lat a nie 23. Nie chce się uczyć!? To nie Twój problem tylko ojca.
To nastolatek. Skoro opowiada o szkole to nie zamknął się w sobie i lubi Cię.
On ma jeszcze młody umysł, wiek dojrzewania.
Nie będę Ci tłumaczyć bo ty dobrze wiesz jak wygląda psychika dziecka w tym wieku.

Kiedyś pisałaś, że młody lgnie do ciebie a ty nie możesz go polubić.
PROBLEM JEST W TOBIE.

Oczekujesz, że on - dzieciak zmieni się na takiego jakiego  ty byś chciała widzieć.
Tak niestety się nie stanie, bynajmniej nie teraz.

Zarzucasz partnerowi, że nie odstawi syna. A pomyślałaś jak jemu może być przykro.
To wszystko co napisała  End_aluzja to święta prawda.
Kiedy ja miałam dość pasierbów i nalegałam o wolny weekend (wiedząc, że matka ich nie weźmie) to też mnie pytał czy ma go do zamordować abym była szczęśliwa.

Twoja córa nie spędza czasu z synem M bo go nie lubi - czyli robi to co ty.
Dziwisz się, że kiedy ciebie nie ma to M jedzie do dziadków?
Gdyby został w domu z synem to twoja córka wyniosłaby się. On widocznie nie chce jej "wyrzucać" więc sam się usuwa.

Masz wybór - możesz przyzwyczaić się do dzieci, tolerować je z zaciśniętymi zębami albo rozstać się z M bo wiążąc się z nim nie myślałaś, że bierzesz  niedzielnego ojca.
Pomyliłaś się - człowiek jest istotą omylna i nikt nie może Cię winić za to że sytuacja przerosłą cię.

Pisałam przecież jak mi było ciężko. Owszem, młody się zmienił ale pamiętam jak usuwał się z drogi czując moją niechęć do siebie.

Będę coraz częściej tu zaglądać... Jestem z facetem, on ma 4 letnią córkę, którą bardzo lubię, matka małej zostawiła go po 8 latach dla innego ( dość długo go oszukiwała i zwodziła ). Minęło 6 miesięcy od ich rozstania i się zaczyna...Chyba odwidział się jej nowy romans (zamieszkała z tamtym facetem). Mój obiecał małej, wspólny wyjazd do zoo jak wróci z pracy ( ja, on ,mała ), a była napisała do niego smsa, czy mogłaby z nimi jechać, oczywiście gdybym ja nie jechała. Nie wiem dziewczyny co o tym myśleć Czuję się strasznie. Z jednej strony co on zrobi, jeśli już powiedziała małej, że z nimi pojedzie lub mała ją o to poprosi

Mała mieszka z mamą i jej nowym facetem (hmm wydaje mi się, że już ze sobą nie są, albo zaraz nie będą, bo logiczne jest, że gdyby im się układało to nie chciałaby z moim gdziekolwiek jechać ). Ona chyba zorientowała się, że zamieniła skórkę za wyprawkę i będzie chciała do niego wrócić:/ Ojciec pracuje za granicą i wyjeżdża na 4 msc. Będąc w Polsce odbierał małą z przedszkola i wieczorem odwoził do domu.

Małą akceptuję absolutnie, ale czuję, że zaczną się problemy ze strony byłej.

Nie sądzę, że pojedzie z byłą żoną i nie martwiła bym się

Ho, ho, nie przeceniaj mnie. Gdyby było tak różowo, nie byłoby mnie tutaj.

Co może zrobić poza zdyscyplinowaniem młodego?

Mylisz się, po prostu jest realistą. Nie jest łatwo nawet najgorszej matce odebrać dziecko. Sprawa trwałaby latami, ciągane po sądach byłyby dzieci a one przecież rosną i za chwilę same będą mogły decydować o sobie. Poza tym zawsze wiedział, że w końcu sama odda chłopaka. Porzucenie drugiego dziecka to tylko kwestia czasu. To będzie koniec mojej wyrozumiałości.

Jeśli nie nastąpi on szybciej, u mnie nadeszły czarne chmury. Rozmawiałam z M o wyprowadzce z młodym do mieszkania M, choć nie bardzo tego chcę. Zapytałam jak często byśmy się spotykali wtedy na weekendy. Odpowiedział, że raz na jakiś czas. Czy tak mówi facet, który chce być z ukochaną kobietą? Ja marzę to tym, by spędzać z nim każdą wolną chwilę. Jak zwykle trochę przesadziłam w kierowanych do niego słowach dotyczących młodego. Stąd pewnie ten entuzjazm, ale czuję się fatalnie.

I właśnie o tym mówię !!! Jaką rolę w tym związku pełni M? Przecież nie tylko Ty powinnaś się martwić jak to wszystko pozlepiać, co robić , jak robić żeby było dobrze!!! On też powinien się dołożyć do dbania o ten związek czyli o swoją nową rodzinę. A nie traktować młodego priorytetowo czyli jak świętą krowę. Owszem dzieciak jest w jakiś sposób "poszkodowany" przez świat dorosłych , ale Młoda Zazdrosna też pochodzi z rozbitej rodziny!!! Tez trzeba ją traktować jak "świętą krowę"? NIE!!! Te dzieciaki trzeba traktować normalnie, próbować im stworzyć NORMALNY dom, ale nie tylko Zazdrosna ma o to dbać. Rola faceta w budowaniu związku/rodziny powinna być taka sama. I póki facet nie zrozumie , że ukochana kobieta powinna się czuć tak samo dobrze w rodzinie jak ukochany syn,  póty facet będzie kogoś krzywdził. Albo ukochaną kobietę , albo ukochane dzieci.

Tu was zaskoczę. Jestem przekonana w 100%, że każde dziecko po rozwodzie powinno mieszkać z matką. Powinno mieć jeden dom, a to matka jest odpowiedzialna za jego wychowanie. Do najważniejszych obowiązków ojca jest zapewnić dziecku byt i łożyć na nie. Tylko kobieta jest w stanie się poświęcić dla dziecka, facet myśli czymś innym.
Nigdy nie wymagałam od mojego exa, czy męża by zajął się dziećmi, to moje zadanie, moja radość. On ma zapewnić im godziwe warunki życia. To wcale nie oznacza, że ja nie pracuje zawodowo, ale robię to przez 8 godzin, on gdy trzeba musi pracować o wiele więcej.
Tak samo M, ma wspólne kredyty z ex. On musi mieć czas najnormalniej na to zarobić, a to ex, a nie ja powinna wychowywać ich synów.
Miałam normalną rodzinę, i tylko niedziele spędzaliśmy wszyscy razem, bo ojciec tyrał do nocy, a mama też pracowała, a popołudniami zajmowała się domem i mną. Nie jestem z tego powodu w żaden sposób skrzywdzona. Dla mnie normą jest niedzielny ojciec.
Obecnie mój syn mieszka z ojcem, bo tego chciał i ma tam lepsze warunki bytowe, ale codziennie go widuję, przesiaduje u mnie całe dnie, często o 22 dopiero zbiera się do domu, co spędza mi sen z powiek (mieszka z ojcem tuż obok). Je u mnie posiłki, choć ex mi nie dokłada się na córkę. To mój syn, moje szczęście i dbam o niego. Kupuje mu ubrania, bo ojciec nie ma na to czasu, a i jak twierdzi pieniędzy. Jego sprawa, to świadczy tylko o nim, ale nie jestem z tego powodu na niego wkurzona. Po prostu robię to za niego. Przykro mi tylko, że moja córa nie ma ojca w ogóle, nawet godzinkę w niedzielę.

Ewarg, cudownie. W Tobie moja nadzieja

Nie umiem na to odpowiedzieć

Czy nie uważasz, że robi to dlatego, że wie ojciec zajmie się dziećmi. Może faktycznie trzeba by młodego zostawić jej pod drzwiami, by wzięła za niego odpowiedzialność i się opamiętała.

Bo najpierw są dzieci. Dla matki owszem, są najważniejsze. Dla mężczyzny najważniejsza powinna być kobieta, ich matka. Ja nią nie jestem

Dziękuję Nie z takich opresji wychodziliśmy. Znów na niczym nie stanie