Być drugą i macochą

Musielibyście miec rozdzielczość majątkową (intercyzę) i notarialnie dom przepisac na ciebie ale to wiąże się ze sporą opłatą. Prościej aby twój M sporządził testament - albo spiszcie notarialnie zagwarantowanie możliwości mieszkania w domu do śmierci. Czyli, że spadkobiercy jego nie będą mogli sprzedać domu póki będziesz w nim mieszkała. To jest trudne ale możliwe.

Zazdrosna13
No tak _ łatwo nie jest. Rozmawiałam z facetem i jemu jest to obojetne (ona- ex) . Powiedzial mi ze co ze ma powiedziec matce zeby jej nie wpuszczała do jej własnego domu ?? no nie Pozatym mojego K corka ma 12 lat a tamto dziecko (ex z innym facetem) z 2lata i ta jego corka pyta babci czy np. moze przyjsc na chwile z siostra i ex tez wchodzi. Ale to takie gadanie ... dla mnie to jest nienormalne, była to była nie powinna tam przyłazic. Z drugiej strony moj jest za granica , nie ma go na miejscu wiec rzeczy zwiazane z jego corka czesto omawia jego mama i była(choc nie wiem jakie rzeczy- na moje nie ma o czym gadac, ) Ale były sytuacje , pamietam ze dwie jak on sie bezposrednio z tamta kontaktował (raz jak sie domyslam mama mu kazała bo jego corka cos tam popsuła i zeby wiecej pieniedzy wysłał na naprawe tego - dowiedziałam sie po fakcie ze z nia gadał ale to wynikło z przebiegu sytuacji a nie ze nie chciał mi powiedziec, przeciez nie musi pytac sie o zgode ale lubie jak mi najpierw mówi , a drugi az to sama mu kazałam zeby zadzwonił do niej bo potrzebowalismy ich adres bo zmienili , ale skonczyło sie na sms które jeszcze ja pisałam , czesc, dziekuje , prosze - pełna kultura

Aaaa zazdrosna13 az mnie ciarki przeszły jak przeczytałam ze on ma nas sobie przedstawic bbbrrr Ona wtedy nie weszła do domu a ja głupia nie wyszłam a wszyscy mi mowili idz idz , no odbije to sobie jeszcze jakas sytuacja taka naturalna , a nie czyms w stylu to jest moja cudowna przyszla zona a to jest juz moja mniej cudowna była zona , poznajcie sie oo nieee , i oczym ja mam z nia gadac jak jej bylo z moim K ( wiem nie musze z nia gadac) ... kiedys przypadkiem moge jej powiedziec dzien dobry i tyle.

kolezanko End - aluzja dlatego mi te ich relacje nie przeszkadzaja bo praktycznie ich nie ma ale masz racje ze pewnie gdyby sie ciagle kontaktowali to wyszłabym z siebie. A ze nie maja kontaktu (choc nie wiem czy kiedys nie bedzie jakis problemow z dzieckiem i beda musieli sie nawet spotkac - iii tu jestem spokojna bo moj M juz kiedys mowił ze chcialby zebym poszla z nim na takie spotkanie. Wiec mam ta swiadomosc ze tak moze kiedys byc.

Nooo ale wracajac do chodzenia ex do tesciowej to sprawa wyglada tak ze dawno temu (kilka lat) ex byla bardzo zła dla tesciowej , wyrzadzila jej takie rzezcy ze nie gadały kilka lat a teraz co ?? kawe pija wwwwrrrrr I po raz kolejny musze sie zgodzic z End- aluzja  ze ex zrozumiała ze moja tesciowa to ,,fajna babka,, zyciowa i do pogadania , mało tego tesciowa jej duzo pomogła (radami) jak urodziła to 2-gie dziecko bo nic nie umiała bo jak byla z moim K to latała po imprezach zamiast wychowywac dziecko. III doceniła ta pomoc i teraz jest jak jest. Najpierw tesciowa mowiła ze jak corka mojego K troche podrosnie jeszcze to sama bedzie przyjezdzac i tamta skonczy z odwiedzinami ale mi sie w to wierzyc nie chce ;/ obawiam sie a to jest najgorszy scenariusz ze dojdzie do sytuacji kiedy tesciowa wezmie corke mojego K i ta corka powie czy jej siostra (czyli dziecko ex) tez moze zostac u niej na weekend i wtedy to juz mnie krew zaleje i to bedzie nienormalne. Troche sie tez obawiam porównywania do ex prez tesciowa jak bede w ciazy czy cos  , ze o ja to mam tak a tamta to tak miala- ale uprzedziłam mojego K zeby kiedys kiedys powiedzial swojej mamie ze moze mnie z całym swiatem porównywac ale nie z nia. Tesciowa jest cudowna kobieta , wiem ze bardzo mnie lubi i mamy swietny kontakt ale powiedziala dawniej oczywiscie kilka głupich rzeczy ( sama przyznala) i nie chce zeby to sie zdarzylo znowu.
Ona to tak wszystko na luzie bierze , ze tamta wchodzi wychodzi , a ja sie spinam i mysle i mysle. Powiedziala mi ostatnio ze to sie nie zmieni, i co mam ja jej zabronic zeby tamta przyłaziła ? nie da rady, to jej dom i moze robic co chce.

A to wszystko odbija sie na moim K bo ja jestem wsciekla jak tamta tam jest , on biedny niic na to nie poradzi , ja go wyzywam ze nie potrafi nic mamie powiedziec , a on poprostu ma gdzies to ze ona tam jest .

A pamietam jak go poznałam , powiedzialam mojej mamie ze mial zone , ma dziecko itp a moja mama mi powiedziala ze ta zona bedzie sie cale zycie ciagneła przez moje i jego zycie , a ja na to - nie nie mamusiu to zamkniety temat , beda sie tylko o dziecko kontaktowac , tttaaaa i maaaassszzzz ;D

no ale co mam sie z nim rozstac i to jeszcze przez jego ex no idiotka bym byla. Naprawde w zyciu swietnie sie dogadujemy tylko ja sobie z ta ex nie radze. A on biedny juz nie wie co ma zrobic. Ale wiecie co tak sobie od wczoraj na nowo układam to w głowie , musze popracowac nad poczuciem swojej wartosci i tym ze tak to juz jest w zyciu ze kazdy kogos mial i skupic sie na tym ze mam kochanego faceta i jestem szczesliwa. Zazdrosna13 - przypomniałas mi ze mam wiele cudownych chwil z moim M i ze jeszcze wiecej mnie czeka . Tylko musze sobie to babsko jedne wredne z głowy wybic... a to nie jest takie proste

Dziekuje za wypowiedzi

Nie osądzałam cię, tylko przedstawiłam jakby to wyglądało. Znam prawo dziedziczenia dość dobrze dlatego staram się pomóc i wyjaśnić wszystkie aspekty
Nawet jak będziecie mieli rozdzielczość majątkowa to mąż po twojej śmieci dziedziczy a po nim jego dzieci. Dlatego wskazane jest sporządzić jeszcze zrzeczenie się dziedziczenia. To znacz, że małżonkowie nie są spadkobiercami a co za tym idzie ich stępni też nie.

To, że Ty nie chcesz apartamentu nie oznacz, że niedostaniesz go w jakiejś części.
Zawsze jest ryzygo obalenia testamentu. Jeśłi uznają że dostały stanowczo mniej niż ty, albo nic z tego czego dorobił się ojciec po zawarciu kolejnego małżeństwa.... Potem sąd może zasądzić zachówek który nie rózni się od dziedziczenia ustawowego. Sądzenie się nie jest miłe. Spotkałam się z taką sytuacją. Niestety macocha musiała podzielić się. Wiem, że w niektórych przypadkach rozdzielczość jest kłopotliwa ale ma też plusy.

Możecie zrobić samo zrzeczenie się dziedziczenia lub intercyzę częściową - tylko na nieruchomość. Możecie u notariusz spisać, że dom który budujecie pochodzi tylko i wyłącznie z twoich środków, które posiadałaś przed zawarcem małżeństwa i nie będzie on stanowił majątku wspólnego. Ale po twojej śmierci on odziedziczy go i tak (łącznie z twoimi/waszymi dziećmi). No chyba, że umrze wcześniej. Wówczas nie nie będzie on wchodził do masy spadkowej.
Możecie też sporzązić testament w którym apartament pozostawi tylko dzieciom a dom tobie ale jak pisałam - jeśli będzie spora różnica wartosci mogą walczyć. Nie mówię że tak będzie ale już róznych ludzi widziałam i wiary nie dawałam jak zmieniają sie gdy chodzi o pieniadze.

Czyli trudno, chlop musi umrzec pierwszy i sprawa rozwiazana

A tak serio, to nie wiem, nigdy o tym nie myslalam - ale ze ostatnio pojawia sie temat wspolnej inwestycji (apartament jest w calosci jego i w jego kraju, wiec mi to lotto, chociaz masz racje, ze wg ichniejszego prawa nalezy mi sie jakas tam czesc z niego), to wypada sie zainteresowac "na zas". Ja nie mam swoich dzieci, na wspolne sie nie zanosi poki co, takze najbardziej mi zalezy na spokojnej starosci. Dzieki Ewarg za podpowiedzi, zawsze to cos w glowie wiecej.

'

Witaj, zanim wyszłam na nasz wątek to przeczytałam twój. Dobrze ci radzą. Nie dopuszczają. Ta kobieta naprawdę ma problem ze sobą i jest cholernie zazdrosny o twoja córkę, co wynika z jakichś jej doświadczeń i wyobraźni- tak strzelam. Bardzo ci współczuje, ale nie możesz odpuścić.

Mój facet tez jest starszy o tyle lat co ty i ma dwoje dzieci znacznie młodszych od Twojej córki, ale u nas sytuacja jest odwrotna, bo w grę wchodzi ex jako osoba trzecia saczaca jad w stronę dzieci, ich taty i mnie. Ty natomiast masz walkę z najbliższa ci dziś osoba, co musi być znacznie bardziej trudne. Ale tak zostać nie może. Prawdopodobnie gdybyś od początku waszegoczwiazku miał systematyczny kontakt z córka i nie ukrywał go przed obecna żona to już dawno wyszlyby takie cyrku. A teraz jesteś miedzy młotem a kowadlem.
Córka jest tu sama, dzielna i idącą do przodu. Studiuje, daje sobie radę i ma ciebie. Nie pozwól swojejzonie ciebie jej zabrać.

Ale co tu zrobić - cieżko cokolwiek doradzić, bo obawiam się ze za chwile twoja żona będzie taka jak większość ex na tym forum, ex naszych facetów. Będzie walczyć dzieckiem o swoje racje przeciwko tobie, zagranica się spotykać i toczyć batalię w sadzie. Bo ty wybrałeś córkę a nie syna. Tego ci nie życzę, a na to wszystko wskazuje. Dlatego musisz bardzo mądrze to rozegrać.

Cóż, szczera rozmowa jest zawsze potrzebna:
-czego się boi,
- co ja tak bardzo denerwuje,
- z czym i dlaczego nie może się pogodzić,
- czemu tak zależy jej na skrzywdzeńiu Twojej córki, jaki ma cel,
- czy cię kocha, czy wiedziała o Twojej przeszłości i czy ja akceptuje, bo jeśli nie, to chyba się mieliście
- czy chciałaby abyś odsunął się od waszego syna, bo po rozwodzie z nią może pojawić się kolejna kobieta chcące ciebie tylko dla siebie - tez powinieneś jej ulec?

Zastanawia mnie co nią kieruje, ale może jak ex mojego faceta ma matkę, która mąż zostawił, siostrę, która mąż zostawił i ja rownież- także wszystkie biedne harpie zrobione przez tych okrutnych facetów mszcza się na tym co jest obecnie w miare blisko i kocha swoich synów.

Musisz być silny i nie dopuszczać. Może idzie razem na terapie chcąc ratować małżeństwo.

Tez przeczytalam ten watek i mam takie luzne reflesje, ze OK, moze i pani nie jest do konca w porzadku, ale czy pan jest?? :

"Było to kiedyś latem, gdy przyjechała na wakacje na tydzień do dziadków i przy okazji zobaczyć się z ojcem( do dziadków  bo w naszym domu nie może mieszkać, przebywać, skorzystać z łazienki)  na środku podwórka przy grilu, nie było gdzie usiąść, wiec na chwilę siadła na moich kolanach( na końcu moich kolan) a ja ją przytuliłem i powiedziałem ? moja mała dzidzia? (do panny 17letniej!!!)

I jeszcze, ze corka to jego "druga polowka pomaranczy". To po kiego ch. Waclawa sie zenil? Po co macil babie w glowie, ze corka wyjezdza do USA i juz jej nigdy nie zobaczy? A tu raptem wyskakuje, jak zajac z kapusty. Szczerze? Tez bym sie poczula wydymana.

Nie chce Cie tu xgd osadzac, ale znamy tylko Twoja czesc opowiesci, a ciekawa bym byla poznac zdanie szanownej (jeszcze) malzonki.

Daja Ci tam rady na tym drugim watku - rozwiedz sie. Ja powiem tak: pewnie, jak masz takie dobre relacje z corka, to sie rozwiedz. I juz nigdy nie szukaj sobie zony, bo po co?

Metaksa nie ma co tak od razu z grubej rury krytykować faceta. Mi sie wydaje ze pisze całkiem sensownie i do rzeczy. Co prawda nie bardzo rozumiem ich kontaktów tzn jego i drugiej zony z córka przed ich małżeństwiem bądź na samym jego początku.
Oczywiście wina pewnie leży gdzieś po środku, ale facet pyta co ma robić kiedy mleko sie już rozlalo...
Połówka pomarańczy była wyrwana z kontekstu i to wytłumaczył, a o kolanach nie doczytalam. Relacje z ojcem mogą być bliskie i żartobliwie i czułe i oschle. Bywa różnie.

Witam Saphire i Metakse

Widzę że ożywiłem wątek:)
Spieszę w wyjaśnieniami.

Proponuję zostawić wątek brania na kolana córki. Zapewniam ze nie było tam żadnych podtekstów. A moja zona która wścieka sie na wszystko co widzi w relacjach miedzy mną a córka :" nie zawaha się tego użyć" Dobrze ujęła to "LeeBee"
cytuje:
"Napisała to ewidentnie po to, aby Cię zranić. W ogóle na to nie reaguj, albo wręcz odwrotnie powiedz jej, że to ona jest nienormalna jak Ci od teletubisiów co się dopatrzyli promowania homoseksualizmu....."

xgd, ja nie mialam i nie mam zamiaru Cie oceniac, wrecz przeciwnie, uwazam, ze to nie jest tak, ze ktos ma RACJE, bo racja jak d... , kazdy ma swoja Ty masz swoje racje, a Twoja Maja ma swoje. i dlatego tez nie bede Ci doradzac rozwodu, jak 99% w Twoim watku, bo jak slusznie zauwazyles: "Mam się rozwieść i co?. To rozwiązuje sprawę???? A Gucio>?.Ma być ?zgięty? na całe życie??? To moja żona uważa, że ojciec jest niepotrzebny?. Ja uważam, że jest potrzenby i to bardzo!" Rozwod to nie rozwiazanie, to ucieczka.

Duzo pracy przed Wami, obydwojgiem. Rozmowa, rozmowa, rozmowa... Ale do tego musi byc chec z obydwu stron - ktorej poki co z zadnej strony nie widac...

Hej! dawno mnie tu nie było, bo...urodziłam już synka:) Jest kochanym małym bąbelkiem:)
A tak swoją drogą gdzie się podziała macocha?

Hello:))
Gratulacje dla Rodziców:)))
Nie zapadłam jeszcze w sen zimowy:d Nadrabiam zaległości w czytaniu...Ostatnio kiepsko się czułam, coś mi serducho wariowało,ale jestem, jestem...

Gratulacje

Ciesze się że wszytko oki. Oby więcej takich dobrych wiadomości

Wszystkiego dobrego dla was i 3majcie się cieplutko.

Nie wystarczy! Z biegiem czasu będziesz miała tylko coraz bardziej dość. Związek to partnerstwo, "gderanie" nie pomoże. Skup się na sobie i własnych potrzebach, realizuj własne plany. Pokarz facetowi, że sama dajesz sobie świetnie radę, nie niańcz mu, chcesz by widział w tobie kobietę,a nie matkę. To on ma cię uszczęśliwiać, jeśli robi coś nie tak, reaguj obojętnością. Może jakiś wypad z koleżankami, niech on się teraz pomartwi.   

Mądre słowa, facet będzie lawirował, tak długo jak mu pozwolisz. Gdy będzie mu zależało to zmieni swoje zachowanie, jeśli nie to znaczy, że zasługujesz na coś więcej. Polecam książkę Dlaczego mężczyźni kochają zołzy Sherty Argov

Oho, niezla akcja. Nie wyobrazam sobie takiej sytuacji.

Zatruwa zycie i wtraca sie, bo jej na to Twoj chlopak i jego matka pozwalaja - tak ja to widze. Widocznie maja problem ze stawianiem granic.

E no co Ty, ja bym sie ucieszyla majac sprzataczke i kucharke za free Zamiast wychodzic z siebie, bylo to w zart obrocic.

Widocznie Twojemu facetowi to nie przeszkadza, a moze nawet jest mu na reke... A kto wie, moze rzeczywiscie ma jeszcze nadzieje na powrot do tamtej. A moze po prostu chce zyc w zgodzie ze wzgledu na dziecko.

Generalnie zgadzam sie z zazdrosna, nie przezywaj az tak, skup sie bardziej na sobie i swoim zyciu, a reszta niech sie toczy sama. Czas pokaze co dla kogo wazne i co przetrwa.

To dobrze,że mlodemu wchodzą do glowy nowe zasady i obowiązki, i stara sie do nich dostoswac
Co do nauki to ja juz nawet tutaj chyba kiedys pisalam jak u nas bywa z nauka,wariactwo co Pchła potrafi  odstawić,zgrzyt,wscik,nerwy i jej i pozniej kazdemu sie udzielają.
Nie ma zlych ocen,ponizej 4 nie schodzi,ma sporo 5,choc bystra z niej dziewczynka, i to bardzo, ale ona sobie grabi na wlasną niekorzysc swoim stosunkiem do szkoly, nauki,wygonienie do lekcji traktuje to jako najgorsza kara,obraza sie za wszystkie zywota i nie wsposob do niej dotrzec

Jestesmy od niedawna po feriach i tydzien po feriach to był koooszmar, gehenna co ona przechodzila, a ja razem z nią, normalnie juz nawet tutaj bralam sie zapisanie ,aby jakies rady od was zebrac bo mi rece opadaly,wrzalo we mnie i to ostro,ale przebolało sie.
Męzol z nią walczyl, on potrafi to tak ze stoickim spokojem bez unoszenia sie,ale konsekwentnie rozegrac bitwe szkolną,lecz bywalo tak,ze byl caly dzien w pracy, i ja powiedzialam, jak nie chce pomocy w lekcjach to nie,nie ma sprawy,ale swoje nerwy z powodu zakonczenia ferii nie moze na mnie odreagowywac na kazdym kroku, jak to robila,bywalo chamsko i beszczelnie na co nie mam tolerancji, o co ją sie nie zapytalo, poprosilo to juz burczenie ,warczenie, wkurv...mialam tego po dziurki w nosie autentycznie.:o

Nie akceptowalam takiego zachowania i Pchla pojela,że dziala tylko na wlasną niekorzysc dodatkowo,i uspokoila sie wkoncu
Cale szczescie juz mloda weszla w rytm szkolny fo feriach  i juz nie odwala takich wariacji,tak jakby sie stonowala i wyciszyla,mimo że rogi wystawia,lecz juz  gryzie sie w jezyk

W moim przypadku mloda ma poczucie obowiązku szkolnego i doskonale sobie zdaje sprawe, ze bez tego sie nie obejdzie,na bieżąco systematycznie jest edukowana,ma staly rytm i tempo dnia tygodniu,kiedy jest szkola, ale swoje rogio potrafi wystawic i tak.
Jak pisalm,kryzys byl po feriach ,tydzien traumy, ale juz wyszlo na prosto.Najwyrazniej  musiala sie przestawic z trybu feryjnego na tryb szkolny i tak odreagowywala
Oczywiscie zawsze zagonienie do lekcji odbiera jako kare,i nie lubi szkoly,lecz raczej juz tak dobitnie nie demonstruje swoją zlosc,i nie emanuje gniewem jak wtedy

zazdrosna13- yhmm.. ta wytrwalosc to raczej byla tygodniowa odliczanka do kazdego wieczora kiedy wkoncu szła spac,ale kare ode mnie dostala,mąż gdy przyszedł pozno wieczorem z pracy powiedzial, ze jakbym ją nie ukarała za zachowanie,to sam po przyjsciu z pracy oznajmiłby jej to samo,pisze to o mężu,aby nie bylo ,że jędzowata macocha szukala dziury w calym
Naszęście juz sie przestawila do zycia codziennego szkolnego i jakoś brnie dalej drugi semestr z nosem na kwitne ,choc kłopotów z przyswojeniem materialu nie ma,i oceny ma dobre,to jednak dla niej szkola to karcer rosyjski jak to nazywa

Mortisha, nigdy nie zalowalas, ze Ty bezdzietna, w efekcie wyladowalas w domu z cudzym dzieckiem na stale?
Ja jestem w podobnej sytuacji dzieciowej jak Ty, tez jakos specjalnie nie jestem pro-dzieciowa, i tak sobie mysle, ze jak ktoregos dnia mialabym mieszkac na stale z jego dziecmi, to nie wiem czy to by przetrwalo.

Na mojego mężucha nie powiem złego słowa,nie bede go gloryfikować, ale jest swietny facet z niego,rozumie moje emocje i umie okazac wdzieczność.Cenie sobie jego obiektywnosc w kazdej sytuacji i sprawiedliwosc,mimo że nie zawsze wyjdzie po mojemu (chociaz w wiekszosci staje na moim)ale jest to sprawiedliwe jak przemysle dogłębniej

Nie bede ukrywac ,ze nieraz w skrajnej kryzysowej sytuacji kipialam zloscią w srodku siebie,że nie po to nigdy nie dycydowałam sie na posiadanie wlasnego potomstwa ,aby męża potomstwo mi nerwy szargalo, i bylo tak nie raz, no ale jak tu kiedys pisalam.Moja szczera milosc do meza wygrala, przezwyciezyla, nie pozwolila odpuscic
Dodam,ze sytuacje kryzysowe nie zdarzają sie notorycznie, czy regularnie, bywają dosyc rzadko, no ale bywają, jest to nieuniknione.Nawet biol rodzic ma sciecia z wlasna pociechą nie rzadko, jak to slucham w pracy to  one sie mają ze swoimi,to  jedziemy na tym wózku
Dzisiaj jest bardzo sympatyczny dzien, i oby takie kolejne byly przynajmniej do konca roku kalendarzowego (bo prze nast 10 lat to wiem, ze awykonalne )

I aby nie bylo, nie pałam ani wrogoscią,ani nienawiscią do dziecka,nic z tych rzeczy,tylko jak od czasu do czasu bywa męczący ciezki dzien to ciezko robić dobry usmiech do zlej gry.
Ja dziecku krzywdy nie robie ,bo jak tylko moge to z wlasnej woli ,bez przymusu swoj cenny czas potrafie dla niej przeznaczyc,a to że nie jest juz bardzo malutkim dzieciątkiem, to tylko wplywa na nasza korzysc z reguly na codzień

Napewno nie jestem typem osoby,ktora wlazi dzieciakowi w tylek,kiedy to ono demontruje swoje fanaberie,nic z tych rzeczy.Tylko napoczątku sie tlumaczy co i jak i dlaczego nie,przedstawia sie argumenty,a nie samo "bo tak mowie" a nastepnym razem juz sie nie powtarza tego co zostalo wczesniej powiedziane i jest totalny ignor.
Równiez nie jestem zwolennikiem wdawania sie w pyskowke z kaprysny dzieckiem,i olewka jest najlepszym wyjsciem,czyli nie widzę cie, nie slyszę cie,w ostatecznosci idz do siebie i nie wychodz dopoki sie nie uspokoisz,lecz nie ma co ukrywac mimo zarzuconego ignora potrafi cierpliwosc nadwyręzyć
Wczoraj i dzisiaj to juz inna osoba na szczescie ..nasze(jej i moje)

No jest troszke roboty, choć mój szkrabik jest kochany i raczej nie marudzi bez potrzeby. Jak ma na imie  niestety nie zdradzę, bo jest dosyć charakterystyczne i ktoś mógłby łatwo skojarzyć fakty a wolałabym nie zostać kiedyś rozpoznana.
Starszaki nie są zazdrosne, wręcz mam wrażenie, że pokochały malucha od pierwszego wejrzenia. Młoda przychodzi do nas teraz żadko, bo babcia ją odizolowała odkąd poszłąm do sądu, zreszta babka ani razu nie odwiedziła nowego wnuka w domu, tylko raz przyszła do szpitala na 15 min z moją córką a potem ją zabrała na jakieś atrakcje, z których młoda była gotowa zrezygnować na rzecz spędzenia czasu ze mną, ale babcia zdecydowała ze mają już wychodzić po tych kilkunastu minutach...
Młody jest troszkę przybity bo sąd wyznaczył już kontkty z ojcem, oczywiscie okrojone jak sie da...takie mamy u nas chore sądownictwo...jestes rodzicem po rozwodzie, ale jesli jestes do tego ojcem to nie mozesz normalnie własnego dziecka wychowywac tylko ci jakas instytucja wyznacza kiedy masz prawo się widywać z potomkiem.

cóż sie stało ??

Jak czytam Wasze posty, to się zastanawiam czy ja przetrwam...Czasem mam dość....

Witam
Jestem związku z mężczyzna od 2 lat , mój partner ma 2 dzieci (chłopcy 4 i 6 lat)kochamy się bardzo , ale ostatnimi czasy mama chłopców wszytko psuje. Dodam iż mama woli "dziewczynki" ma partnerke z dzieckiem. Zostawiła ich. Sąd przyznał opiekę tydzień na tydzień. Wiec jest tydzień gdzie chłopcy są u mamy i co , awantura. Strasznie magluje chłopców wytupuje ich o wszystko. Dostałam reprymendę od mamuski za to , że niby zmuszam dzieci do mówienia na mnie mamo. Była mowa o tym , ale nigdy w życiu nie zmuszałam nikogo do niczego. Cały czas w rozmowach mowie do chłopców , że ich mama jest najważniejsza, ale wiem , że ta kobieta nie jest dobra mama. Dzieci ciągle opowiadają same różne historie co się tam dzieje. w poniedziałek dostałam serie smsów  z wyzwiskami itp. Niby pisze o dzieciach ale jest zawsze cos o jej byłym mężu, czyli moim partnerze. mam podejrzenia że ona nie umie sobie poradzić z tym , że rozstali się. Ale cóż ciągnąć 2 sroki za ogon?? Może ktoś coś podobne przeżył . proszę napiszcie  .pozdrawiam

Tak ona ma partnerkę woli kobiety , tylko dlaczego zatruwa nam życie. Chłopcy są bardzo zżyci ze mna , mamy dobre kontakty . Ostatnio wysłała chłopców w samych spodenkach do  przedszkola i co zapalenie oskrzeli było. tatuś musiał iść do lekarza, mama nie, bo po co. . A co do mamy mówienia " mama"do mnie chłopcy sami weszli na ten temat. A jak poszli do niej to było pranie mózgu . Kocham chłopców jak swoich, są dla mnie ważni.

Powiem Wam, że wchodziłam w ten związek pełna entuzjazmu i nadziei, bo przecież wszyscy jesteśmy dorośli, (mój P., jego ex i ja), więc przecież dogadać się jak ludzie to nic trudnego... a teraz jestem tak wypalona i naładowana złymi emocjami jak kapiszon.
Podziwiam Was, za to że dajecie rade wychowywać dzieci swojego partnera, bo ja nie mieszkam z nim i jego córą, a i tak na co dzień(przez telefon) słyszę o milionie ich problemów, które po prostu mnie drażnią i irytują, bo co mnie interesuje że mała ryczy bo nie wie jakiego koloru leginsy ubrać i wydziera się do słuchawki "tatoooooooo no tatooo" kiedy ja mam na głowie egzamin, prezentacje w pracy, ważne badania u lekarza i w odpowiedzi słyszę tylko "przecież sobie poradzisz słonko tak jak zawsze, a słuchaj bo mała to coś tam i bla bla bla o dupie marynie". Jak się spotykamy na weekend co dwa tygodnie (bardzo często mała jest z nami) to klei się albo do swojego taty albo do mnie, ale nie daj boże żebyśmy my się spojrzeli chociaż na siebie bo od razu fochów tysiąc pińcet, dodam tylko, że od pn do pt mieszka z tatą, a co weekendy i jakieś wolne w tygodniu święta z mamą. i pomimo tego, że podobno bardzo mnie lubi, i faktycznie bawimy się razem, czasem się przytuli , to prawie zawsze wspomina o swojej mamie(pomimo że ona ma już drugiego męża) i np. "tato a zadzwoń do mojej mamy bo ją bardzo głowa bolała wczoraj może będziesz musiał jej zawieźć tabletki i ją utulić" a miała wiele razy tłumaczone, że mama ma wujka, tata ciocie bla bla bla wszystko jak krowie na rowie, ale żeby jej przykro nie było, bo oboje ją bardzo kochają.
Może jestem wredną suczą ale cierpliwości to u mnie już jak na lekarstwo, a właściwie to kompletnie jej brak.

Pozdrawiam Was dziewczyny

Alutka, z mojej strony tez masz zrozumienie i fukac nie bede, bo mam identyczne podejscie - ze dzieci "rozwiedzione" nie rowna sie
"niepelnosprawne". A mala teraz z Wami mieszka, bo nie kojarze?

mortisha, ja rozumiem, ze dla dziecka kolor leginsow to dylemat, ale nie rozumiem, czemu moonscape musi o tym wysluchiwac wbrew swojej woli? moonscape, ja to przekorna jestem, ale gralabym w te same klocki - chlop zmienia temat z Twojego na corke, to Ty zmieniaj z corki na siebie albo ewentualnie koncz rozmowe z byle powodu - po co sobie nerwy szarpac?

echh.. ja to w ogole nauczylam sie wiele rzeczy ignorowac, odpuszczac, albo obracac wrecz w zart i jaja se robic, bo to lepsza metoda niz nerwy tracic.

Każdy ma takie problemy jakie są adekwatne do swojego wieku, więc dla dzieci ważne jest co innego i dla nas co innego, ale ten wszechobecny płacz, marudzenie i wtrynianie się w rozmowę potrafi wkurzyć. Ja mojemu facetowi już wiele razy mówiłam o tym, że sobie po prostu tego nie życzę, bo ja z nim rozmawiam, przez telefon tylko raz dziennie kiedy ona jest przy nim ok 20min, bo tak to robimy to wieczorem żeby mieć chwilę spokoju, lub kiedy jesteśmy w pracy a ona jeszcze w szkole a mała jest z tatą cały czas, i widać że on stara się nie reagować na jej zaczepki, ale i tak ona wiesza mu się na szyi, a on pod pretekstem że musi coś zrobić kończy rozmowę żeby małą uspokoić i oddzwania jak ona się czymś zajmie a on się w łazience chowa, ale zaraz od razu radar wyczuje i słyszę walenie w drzwi od łazienki no paranoja... I to też jest dziwne bo wszyscy (mój facet, jego mama i sama córka) mówią że mała mnie polubiła, lubi kiedy przyjeżdżam itp a tu takie cyrki. I tak wszystko sprowadza się do jednego, że ona ma gorzej bo rodzice rozwiedzeni, szlag mnie trafia jak to słyszę. I co z tego że ja jej będę starała się wytłumaczyć, że nie wolno przeszkadzać innym kiedy rozmawiają, jak zaraz poleci do taty, potem do mamy i oni ją po głowie pogłaszczą. Widzę że jak jestem z nimi to mój P. bardzo się stara żeby zachować zasady, ale co z tego jak wystarczy że ja wyjadę to wiem że wszystko wraca do normy, a poza tym raz na 2 tygodnie nie wystarczy być konsekwentnym bo mała i tak wie że jak popłacze to tata się zgodzi. Mówię Wam walka z wiatrakami, może się P. przebudzi chociaż, nie bardzo to widzę.

No tak, też słyszę czasem, że się czepiam, więc może jak kto inny zacznie zwracać uwagę, to się mojemu oczy otworzą. Zobaczymy. Zasadniczo to on wie, gdzie jest problem, stara się wypracować pewne zasady postępowania, ale co z tego, skoro do małej nie dociera. Inaczej, dociera, ale wrażenia nie robi. Ja po prostu nie mam do niej tyle cierpliwości, ona mnie zlewa, ja się irytuję i kółko się zamyka.
Metaksa, mała nie mieszka z nami na stałe, ale jest często, czasem nawet przez 2/3 miesiąca.
Dziękuję za wsparcie:)