Być drugą i macochą

MIKA 123 - jestem pod wrażeniem! Jak się czyta twój post to od razu widać, że jesteś kobietą z klasą - nie ma w tobie nienawiści, jadu, podłości... Najważniejsze są dzieci i tak powinno być - gratuluję racjonalizmu i szacunku do siebie samej!

Nie wiele kobiet to potrafi!

Zapytam cię o kilka spraw, jak możesz proszę o odpowiedzi - czasami punkt widzenia innego cżłowieka z drugiej strony barykady jest bardzo istotny:
1. jak długo byliście małżeństwem?
2. jak wyglądało wasze małżeństwo?
3. co zaczęło się psuć i jaka była przyczyna jego odejścia?
4. dlaczego od razu nie ustaliliście kontaktów z dziećmi i opieki nad nimi? dlaczego nie zaczęłaś egzekwować jego wkładu w opiekę nad dziećmi od razu po rozstaniu?
5. czy córka też jest tego faceta co synek?
6. co mówiłaś dzieciom i jak tłumaczyłaś wasze rozstanie?
7. kiedy minęła ci złość, zawiedzenie, smutek, żal, nienawiść - że z odpowiednim szacunkiem wypowiadasz się o Damie.

Minęło 3 lata, po byciu wszystkim i niczym, odnalazłaś na nowo siebie. Masz dystans i respekt do życia innych ludzi. Pozwoliłaś sobie na zajmowanie się również sobą. Zaczęłaś spotykać się z facetem...

Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło!

I takie podejście rozumiem. Gorzej kiedy jad sączy się nieustająco zwłaszcza w uszach dzieci.

Batszeba-ja nikogo nie oceniam,napisałm tylko jak wyglądało moje życie,kiedy zostałam sama z dziećmi.... 
 

Saphira
Ojciec mojej córki nie zyjewychowała ja od małego mój niewierny,do dzis jest oczkiem w jego głowie,ale...wielokrotnie się zawiodła.Nie ma problemu z kasą-nie odmawia,czasem nawet znajdzie chwilke na kawę...Moja córka dziś ma 20 lat,mówiąc MOJA--kłamie,zawsze z niewiernym mówilismy NASZA.

Małżeństwo,mój związek z niewiernym to chyba całe moje dorosłe życie...Kilka lat żylismy razem,bez ślubu,pamiętam dzień,kiedy wreszcie powiedziałam Tak.
Dorabialiśmy sie wszystkiego od początku,z pomocą mojego ojca....
Niewierny ciągle,z racji swojego zawodu się dokształcał,pracowalismy na dwa etaty...Samo życie...

Kiedy zaczęło sie psuć??To jest hit,ja nie wiedziałam,że coś sie psuje,niewierny nigdy nic nie powiedział...To znaczy MNIE nie powiedział,ani nie dał odczuć...Dama pewnie zna inną strone naszego małżenstwa-jak to zwykle bywa....

Najpierw wywalczyłam alimenty,potem sądownie uregulowałam kontakty z synkiem.Nadmienię tylko,że alimenty również na córkę,tu zachował się fer....Ale forsa to nie wszystko...

O wszystkim dowiedziłąm się w marcu,szok,próbowałam jakoś to sklejać,ratowac...Bardzo próbowałam,robiłam wszystko,co mogłam...Nie udało się.Niewierny wyprowadził się w maju....

Rozprawa alimentacyjna to pocztek roku,potem zaraz regulacja kontaktów,potem rozwodowe...
Wszystko to,łącznie z zajęciem komorniczym,robiłam ,kiedy kochałam...Wbrew swoim uczuciom,ale dzięki bardzo dobremu prawnikowi,zabezpieczyłam siebie i dzieci...I nadal kochałam.
Pozew o rozwód nie ja złożyłam...Tak bardzo kochałam,że ciągle miałam nadzieję...

To jest dopiero trauma,kiedy trzeba zrobic coś,na co się ne ma ochoty,ale ma się śiadomośc,że nie można mysleć tylko o sobie,bo są dzieci...

Co powiedziałam???
Córce---powiedział wszystko niewierny,z młodym był cyrk,ale nigdy nie usłyszał,że ojciec jest zły...Ojciec nie kocha mamy,ale jego będzie zawsze kochał...

Dama....

Mówiłam o niej larwa,lafirynda,chciałam zrobić jej krzywdę,winiłam za wszystko...
Przeżyłam wszystkie etapy po zdradzie,od niedowierzania,bólu,tęsknoty,nie obce mi były antydepresanty...
Ja nie żyłam.Byłam jak robot,bez uczuć,emocji,bez uśmiechu,bez chęci do życia.Wydawało mi się,że bez niewiernego mnie nie ma....
Kochac przestałam rok temu,nie wiem jak,nie wiem co się stało,może po kolejnym ciosie ze strony niewiernego przejrzałam na oczy....Nie wiem.Mój niewierny był fer tylko,jeżeli chodzi o forsę...Reszta-szkoda gadac.....

Ja dziś naprawdę nie wiem,czy niewierny jest nadal z Damą,na serio,może to juz kolejna,nie wiem.
Nie wyrażam się o niej z szacunkiem,dla mnie to będzie zawsze kobieta,która rozwaliła mi Rodzinę...Co prawda to nie ona mnie zdradziła,ale to ona była przyczyną odejścia  niewiernego...

Mogłabym z nią dziś normalnie rozmawiać,ale jak znam siebie,moja złośliwośc sięgnęłaby zenitu...Tego,co przeżyłam przez nią,nie zapomne.Długo zadawałam sobie pytanie w czym jest lepsza ode mnie,czy ładniejsza,mądrzejsza itd....
Ona i niewierny zabrała mi kilka miesięcy z życia...

Paradoksalnie-przysłużyła mi się.Jak już zamknęłam stare drzwi,jak przestałam kochac,jak pogrzebałam swoją miłośc do niewiernego,jak zaczęłam znowu zyć,poznałam Człowieka---nigdy nie zakładałam ,że będę sama,nie mówiłam,że wszyscy faceci to świnie,ale tez nie ładowałam się w jakięś zwariowane związki...Święta tez nie jestem.Nikt nie jest,ale mam przekonanie,że nikogo nie skrzywdziłam...
Mam wszystko.
Tak mówią.
Tak widzą.
Tak oceniają.

Mam tez zespół stresu pourazowego,jest coraz lepiej....Właściwie coraz bardzo lepiej(cóż za składnia:))--to też dostałam od Damy i niewiernego....

Ja walczyłam,z całych sił,przegrałam,ale się nie poddałam,nie oddałam niczego walkowerem,nie wiem skąd tak naprawdę wzięłam siłę,dzieci,rodzice,przyjaciele,forum dla zdradzonych,może wewnętrzna siła...
Przegrałam małżenstwo,w  nierównej walce,byłam z góry skazana na porażkę,wygrałam Siebie,dziś wiem,że potrafię być szczęśliwa i nie uzależniam swojego szczęścia od mężczyzny przy boku.

IKS??-oby zawsze był,jest dla mnie jak....powietrze.

Dziewczyny,naprawdę zdradę mam za sobą,wszystkie jej etapy,przyszłam do tego miejsca,na to forum,bo tam gdzie mnie postawiono na nogi-oddałam juz wszystko i nie ma co ukrywać,jestem juz na zupełnie innym etapie życia...

Metaksa,mój Syn ma dzis kolegów.ale te wydarzenia działy się tuz po naszej przeprowadzce,do innego miasta,w połowie roku szkolnego...Wtedy syn jeszcze kolegów nie miał...

Nie wiem czy niewierny dziś chetnie spedza czas z synem czy tylko wypełnia postanowienie sądu,nie obchodzi mnie to,dopóki młody go potrzbuje,ja dopilnuje,żeby niewierny był ojcem,raz w tygodniu przez 4 godziny,raz w miesiącu cały wekend....To nie dużo.NASZ syn na świat sie nie prosił,był upragniony,wyleżany,drżelismy o każdy dzien ciązy...
MÓJ SYN ma prawo do widywania ojca,ja mu tego prawa nigdy nie odbiore,a dopóki moge,dopóki sam nie jest w stanie,będę mu to ułatwiać--dopóki ojca potrzebuje...

Jestem wredna.Niech będzie.

Tak, zgadzam się z Alutką. Aż się wzruszyłam czytając to...
Ale podobno dane nam to ile możemy udźwignąć.

Zastanawia mnie przyczyna jego odejścia, jego postępowanie - musiało coś się dziać, musiał źle się czuć, musiało mu czegoś brakować... A może po prostu się zakochał? Ale jak można tak postępować? Jak można olać syna, który powstał z miłości? Tego nie jestem w stanie zrozumieć.

Każdą z nas można to spotkać...
Ale mam wątpliwości co do waszej relacji. Kobieta czuje, że coś jest nie tak - czyżby był aż tak dobrym bajkopisarzem?
Moze nie był wylewny i nie mówił, może nie chciał prowokować kłótni, może nie było mu z tym dobrze...

Co powiedział odchodząc? Jeśli był szczery i uczciwy, mówiąc przestałem cię kochać, nie chcę tego naprawiać, poznałem kogoś i chce zacząć coś nowego - to jestem w stanie zrozumieć. Ale jeśli odszedł tak po prostu bez słowa, nie ustalając spotkań z dziećmi i formalnego rozwiązania, to jest świnia.

Nikogo nie da się zatrzymać na siłę. Trzeba uszanować decyzję innej osoby. Czasami jak się kocha to trzeba umieć pozowlić komuś odejść. Co potem przeżyjemy i czego doświadczymy to nasze.
Ale jak widać każdy może być szczęśliwy.

NIe rozumiem tylko twojego podejścia do Damy - czym ona ci zawiniła? W moim odczuciu jedynie tym, że nie zrobiła nic w kierunku poprawy jego relacji z synem. A może nie wiedziała, że on ma dzieci... Może kłamał, oszukiwał? Znasz tą kobietę? Może ona zna zupełnie innąwersję, jak napisałaś. Może nie jest świadoma jego poprzedniego życia, decyzji jakie podejmował. Nie można tak oceniać innego człowieka, tylko dlatego że związała się z twoim facetem. To był jego wybór, jego decyzja. On musiał tego chceć. Nawet jeśli ona zabiegała i się starała (pewnie nie znając prawdy) to on uległ i stał się niewiernym.

Czyli on od kiedy odszedł jest z nią i z jej dziećmi, którymi opiekuje się na codzień, a o swoich po odejściu zapomniał do momentu kiedy ty mu o nich przypomniałaś? Na takie postępowanie nie ma usprawiedliwienia.

Wiesz co Mika, spotkal Cie zaskakujacy final - przewaznie romansujacy faceci, jak sie sprawa rypnie, jednak pokornie wracaja do zony. Tym bardziej, ze jak piszesz, dalas mu szanse i robilas wszystko, zeby malzenstwo posklejac. Jak dla mnie dziwna sprawa, ze on jednak wybral Dame. I jeszcze dziwniejsze, ze Ty zupelnie nic nie zauwazylas - przeciez to sie czuje, jak cos jest nie halo w zwiazku! Chyba, ze Twoj maz tak naprawde odgrywal jakas role, nie byl prawdziwym soba.. Nie mam pojecia. Jednak z jakichs powodow wybral kochanke, hmm..

Dziewczyny,odpowiedziałam na Wasze pytania,rozumiem je,w końcu nic o m nie nie wiedziałyście.Miło by mi było ,gdybyście przestały roztrząsać postępowanie mojego osobistego niewiernego i jego Damy...

Dla mnie było-minęło....
Naprawdę nie chciałabym znowu przez jakiś impuls ,pytania,cokolwiek innego zacząć sobie zadawać pytania,dlaczego się nie połapałam,dlaczego wybrał kochanicę,nie Rodzinę...To mnie interesowało,dopóki kochałam niewiernego,dziś--nawet gdyby cokolwiek chciał wyjaśniać,rozmawiać---ja już tego nie potrzebuję....

I tak zamierzam żyć.Nie ma sensu wracać do zdarzeń z przeszłości,rozdrabniając je na kawałeczki.
Jeżeli tak ktoś będzie robił,zawsze stanie w miejscu,nie pozwoli sobie na życie,zawsze będzie go cos nurtowało....W życiu chyba należy przyjąć,że są pytania,na które nigdy nie poznamy odpowiedzi....Po prostu należy żyć....

Ja tak robię.Chciałam w tym wątku tylko napisać jak wygląda życie samotnej mamy z dziećmi,a odbiegłysmy od tematu,za co przepraszam autorke wątku....

Mówicie,szacunek,za postępowanie,za szczerość...
Wielkie dzięki,dziś myslę,że szacunek Ludzi,trzeba wypracować w sobie,chociaz spróbować zabić żal,smutek,tęsknotę,nienawiśc,złość,chęć zemsty....

Siła Kobiety to nie FACET u boku,siła Kobiety to poczucie własnej wartości.....

Wiec po co tu napisalas, bo sie zgubilam? Achh, juz mam:

Tematem watku sa rozterki macoch, a nie zycie samotnej mamy Wiec odbieglas od tematu indeed Ale dziekujemy za pokazanie drugiej strony medalu. Jednak, jak sama zauwazylas:

I vice versa Tak wiec dziekujemy za goscinne wystepy i powodzenia na nowej drodze zycia!

w kwestii wyjaśnienia nie wiem czy wiesz ale w Polsce funkcjonuje takie coś jak urlop :-) ta właśnie zła macocha której sugerujesz opowiadanie bajki właśnie owy SWÓJ urlop bierze na dziecko swojego M.oczywiście nie za każdym razem, bo tak jak mówię ja jestem tylko macochą ( i wyobraź sobie nie uwłacza mi to w niczym) ojciec i babcia również pełnią funkcję opiekuna w takiej sytuacji choć czasem też nie mogą zrezygnować ze swoich planów ( to również osoby czynne zawodowo).
Walka z ex mojego M to walka z wiatrakami - w kwestii walko o dziecko.Jeśli przeczytałaś dokładnie moje wpisy to pewnie wiesz, że miałam okazję osobiście poznać ex.Nie, nie z własnego wyboru.To ona tego chciała.Wrażenie jakie robi jest porażające - to ciepła , wrażliwa kobieta, wielkie serce , dusza towarzystwa, do tańca i do różańca, przyjaciółka na śmierć i życie do tego stopnia, że na pierwszym spotkaniu proponuje , ze pokaże Ci jakie ma kolczyki na swoich wargach - bynajmniej nie tych na twarzy.Nie napisałam również, że dziecko będąc z nią jest nieszczęśliwe.Zadałam pytanie dlaczego tak biczuje się macochy które potrafią z dobroci serca zająć się, zatroszczyć i otoczyć opieką obce dla nich dzieci.

Nie bardzo rozumiem, skąd u ciebie tyle zajadłości do osób, które mają inne zdanie ? W żadnym zdaniu nie zostałaś osądzona..więc czemu osądzasz innych ? zbyt chyba pospiesznie "szyflatkujesz ludzi" - z tego co piszesz to wynika,że  "kto nie jest z nami to jest przeciw nam" cyt. "Takie jak Ty ( co już napisałam raz) zawsze znajdą coś co będzie sugerowało, że jesteśmy podłymi sukami , tymi złymi itp" Czemu uważasz, że właśnie tak jest? Ile osób tyle opinii ( umieszczasz swoje wpisy na forum publicznym).

Dziewczyny

Tu naprawdę nie chodzi o to,że macocha jest zła,że ojczym to to zły facet.
Tak naprawdę chodzi o dzieci.
Możecie mnie oceniac przecież przez pryzmat własnych doświadczęn,to publiczne forum,ja nie oceniam niczyjego postepowania.Chciałam tylko pokazać jak wygląda zycie mamy z dziecmi,której nie dośc że własny świat wali sie na głowe,to jeszcze zostaje ze wszystkim sama..

No i nie każda matka nastawia dzieci przeciwko ojcu i Damie.To nie najmniejszego sensu.
Popatrzcie na to tak;
Ja mam swoje żale do niewiernego,do jego Damy,mam poczucie krzywdy,ale nią nie zyję,szkoda mojego zycia i szkoda Ich życia,żebym je zatruwała.
Dzieci...Nie da się ich wymazac z życiorysu..Dorośli się rozstają,w róznych okolicznościach,w zgodzie,porozuzumieniu albo toczą wojnę..
Tylko dzieci trzeba oszczędzać..

Ja nie powiedziłąm złego słowa na tatę i Damę,nie do dzieci.Pilnuję urodzin,imienin ojca,z młodym robię laurki,kupuję prezenty,przypominam...
Nie mam nic przeciw ,żeby poznał Damę,spędzał z nią wakacje i wekendy.Mam nadzieję,że ma tak dobrze wpojone zasady ,że nie będzie dokuczał tej kobiecie...
Ja mogę jej nie lubić,ale nie pwoiem słowa,kiedy mój syn powie,że jest np,fajna.
Bo chyba chodzi o to,żeby dzieci widziały szczęśliwego ojca i mamę,nawet jak mieszkają osobno.

Sytuacja hipotetyczna;
życie jest jedno,ale nie znamy długości swojej świeczki.
Gdybym nastawiała dzieci przeciw Damie,a mnie cos by się stało,jakie życie miałyby dzieci?Z kobietą,której nie lubia,mają żal???
Po co?Przecież to bez sensu.

Każdy dorosły człowiek,wiążąc się z człowiekiem z balastem z przeszłości w formie dzieci,powinien zdawać sobie sprawę z hipotetycznej konieczności wychowywania dziecka swojego partnera.
ŚŚmierć,wypadki,los-tego nie da się przewidzieć...

A przecież Wszystkim chodzi o dobro dzieci,prawda?
Przecież w nowych związkach rodzą się dzieci,mają tego samego tatę,więc jaki jest sens nastawiać je przeciwko Damie czy ojcu?
Rodzice nie żyją wiecznie,rodzeństwo zostanie po nas.

Ja chciałm Wam tylko pokazać,że nie każda mama zaora się,będzie sflustrowaną ,gderającą babą,bo fałszywa duma podpowie jej,że ojca dzieci nie poprosi o pomoc.
Nie każda mama za cel życiowy sobie stawia oczernianie nowej partnerki ojca...

Ja Damy nie muszę lubić,ja mogę miec żal do niewiernego,ja nie musze sie nimi interesować,ja tez mam prawo do własnego życia,ale dzieci mają prawo do obojga rodziców,jeżeli tego chcą,dokąd tego chcą,dokąd tego potrzebują...

I naprawdę rozumiem wątpliwości macoch,ale tak jak nie każda macocha to małpa,tak nie każda mama to wredna suka nastawiająca dzieci przeciwko macosze.

Nie było lepiej,gdyby po prostu popatrzeć na dzieci???????

zasugerowałaś, że to co piszę mija się z prawdą - możesz powiedzieć, że pies nasr...Ci na trawnik a możesz też powiedzieć, że niekulturalny właściciel psa nie posprzątał po swym pupilu...słowa inne treść ta sama...więc wybacz ale właśnie to mi zarzuciłaś ubierając to w inne słowa niż ja :-)
Mam tylko nadzieję, że teraz moje fakty się kleją :-)choć prawda kleju nie potrzebuje wystarczą fakty :-)

Beata_Ann- zastanawiam sie co tu robisz w tym temacie.
Domniemam,że nie jestes macochą,na ktorą dzieci sa sztute,ani twoje dzieci rowniez nie jezdzą do ojca gdzie pod jednym dachem  jego parnerka zyje z nim,i nie buntuje ci dzieci
Nie wiesz jak to od kuchni wyglada, bo nie jestes w zadnym polozeniu!Tutaj osoby wypowiadają sie jak od kuchni to wyglada, Ty jedynie mozesz swojej wywody prowadzic na podstawie jakis durnych kolorowych czasopism co wyczytalas jak funkcjonuje taka rodzina
Przeżyj to bedąc w skórze macochy ,wtedy dopiero pogadamy o twoich sielankach czy tez mękach,pochwalisz sie swoim nastawieniem do dziecka ,i jak sie czujesz w roli przyszywanej mamci.
To tak samo jakbys kadriologa umoralniala jak ma przeprowadzac operacje,nie majac zadnych podstaw i wiedzy na ten temat

zawsze lubiłam rozmowy na poziomie.Jak nie ma się argumentu to się albo rakiem wycofuje albo obrażam :-) taktyka zagubionego któremu nie udało się osiągnąć wyznaczonego celu.
Na podstawie czego generalizujesz??tego nie rozumiem.
Bardzo mądrze napisała Ci Mortisha.Kolorowe czasopisma, wypowiedzi psychologów, porady dobrych koleżanek to moja droga nie jest życie.
Moje życie jest proste.Mam faceta z dzieckiem, ex która doprawiała mu rogi ( jaki by nie byl tak się chyba cywilizowani ludzie nie zachowują) okradła go nie tylko z kasy ale też z dziecka, czasu, uczuć itp.a teraz gra strapioną mame która jest samotną mamusią.A dlaczego?? bo sama sobie takie życie zapewniła więc niech teraz pomyje w swoim domu pije nie w moim.Kropka.Mogę być dla takich jak Ty najgorsza.Jednak wiem jedno kocham, jestem kochana, tęsknie i za mną tęsknią.Nie szukam na siłę kontaktu, nie mszcze się i nie szukam zaczepki.A jak mi źle to ie szarpie i nie piszę 100 sms ale wchodzę na forum i wypłakuję się w rękaw cudownych macoch które przeżywają piekło z wariatkami, mają spokój z normalnymi ex oraz mają rozterki z pasierbami.

Powiem tylko tyle..nie ma ludzi idealnych, nie ma idealnych relacji między ludźmi, nie ma życia czarno - białego. Ilu ludzi - tyle historii. Kiedy się opisuje swoje sytuacje życiowe, pełno w tym opisie emocji, stronniczości i braku obiektywizmu, niejednokrotnie dochodzi do tego manipulacja faktami ale jest to naturalne, normalne tak jest i nie ma w tym co pisze ani kszty złośliwości pod niczyim adresem,   ponieważ piszą to ludzie którym jest w tym momencie niejednokrotnie źle i muszą ten żal wyrzucić z siebie - jeśli pisanie na tym forum sprawia, że lepiej się czujesz to tylko z korzyścią dla ciebie. Wspomniałaś o poziomie rozmowy. Słusznie. Nie chodzi o przerzucanie się argumentami, ale wysłuchanie stron - nie szuflatkowanie nikogo - " a ty to i tak nic nie zrozumiesz.." . Jest takie powiedzenie "nie osądzaj aby samemu nie zostać osądzonym". Temat znam doskonale, moja przyjaciółka ( znamy się od 30 lat) jest od 5 lat w związku z mężczyzną mającym obecnie dwie nastolatki, wiem jak na początku wyglądały moje z nią rozmowy...dlatego zapytałam skąd u ciebie zajadłość w stosunku do osób mających inne zdanie..? Kiedy prosiła mnie o radę ..co ma robić to tak naprawdę szukała potwierdzenia, że to co robi jest słuszne i dobre, ale kiedy mówiłam jej zupełnie co innego..(w końcu pyta co robić ?) wyczuwalna była tak agresja, ta właśnie zajadłość. Teraz w końcu wygląda to inaczej..zaczęła słuchać a nie tylko słyszeć..bo na ta samą sytuację jest kilka punktów widzenia..jej- córek- jej partnera- jego ex żony. Dlatego może warto os czasu do czasu poczytać co inni mają na ten temat do powiedzenia.

Nic dodać,nic ująć..............

Metaksa doskonały z Ciebie detektyw :-) poszłam w Twoje ślady bo poczułam się urażona tym co napisała Mika123..jak to ludzie potrafią mieć kilka twarzyczek :-)

Idąc Twoim śladem - "Musze sobie przemyśleć na serio moją postawe życiową...W końcu niewierny ma prawo do życia z Damą,do szczęscia..A ja wredna była żona dzieckiem ich obarczam..."

Jak byś zauważyła Mika to nieliczne tu MACOCHY ( same się tak nazwały - zabawne a jak się miałyśmy nazwać - Damy??)piszą o nawet nie tyle niechęci co nie wtrącaniu się w wychowywanie latorośli z poprzedniego związku naszych Panów.Jak wiele mamuś po rozwodzie ( nie wnikając czyja była wina) nie chce by owe macochy wtrącały się w wychowanie ich dzieciaków.
I to mnie zawsze rozwala :-) Macocha ma prawa - tak krzyczą mamusie rozwiedzione.Ma prawa do nie narzekania, nie wtrącania się, nie wprowadzania zasad w domu ale ma psi obowiązek zgadzania się na wszystko , podcierania zasranej dupy latorośli, gotowania owej latorośli obiadów gdy ta jest u tatusia itp.
Wymagania wielkie ale w zamian?? w zamian krzyk , ze macocha zła.

Szczerze mówiąc mam w d...takie opinie robie to co uważam za słuszne.Szczególnie w naszym wypadku gdzie to Pani - Dama rozwaliła swoje małżeństwo ( oczywiście zaraz któraś z mamuś rozwiedzionych tych znajdujących się tu przez " przypadek" zacznie krzyczeć , że skoro go zostawiła i doprawiła mu rogi to widocznie zły Pa był). Chciała być samotną matką??Chciała przygody z chłopcem o pięknych oczach??Chciała budować swoje nowe szczęście??To niech je buduje ale won z mojego jak to pięknie Metaksa napisała m2.Niech teraz nie płacze bo na sylwestra nie może iść, niech nie płacze , że wyjechać sama nie może.jak był czas na dogadanie się, na wspólny kompromis to Pani wtedy chicała ograniczać i mieć władzę nad tatusiem.A teraz jest płacz?? bo fryzjer na 17 a dziecko w przedszkolu i co zrobić??Zrezygnować i szorować po dziecko.
I nauczyć się jednego jeszcze walka nic nikt nie wygrał a stracił.

Hehe metaksa brawo

Nie sądze by Pani Mika się tu pojawiła jeszce. W końcu wyszło ile ma twarzyczek

No właśnie.. Tak się zastanawiam nad tą Miką jeszcze, bo nie było moim celem jakieś dokuczanie jej czy naśmiewanie się, ale tak o ciekawa byłam po prostu czy i gdzie się jeszcze na forum udziela.

Nie wiem, ale musiało być coś bardzo nie halo w tym związku, skoro facet miał w międzyczasie siedem Dam na boku, i w końcu do ostatniej postanowił odejść - zaznaczam, że ani do młodszej, ani bezdzietnej. Czyli to nie taki tendencyjny ruchacz, tylko faktycznie może i faceta wzięło. Ale oczywiście z pretensjami największymi do Damy (i wszystkich Damo-podobnych macoch), bo jak to własnego chłopa obwiniać.

I zgadzam się z macochą - u mnie też to eksi się znudziła małżeńska sielanka, postanowiła poszukać adrenaliny na boku. I co, teraz ja mam jej współczuć, że dzieci chore? Albo, że się do fryzjera nie wyrobi? Wolne żarty. A ponoś babo konsekwencje swoich wyborów - tak jak i my ponosimy, nieraz płacząc z bezsilności nad tymi eksiami, mężami i pasierbami. Wątpię, żeby wtedy miękkie serce eksi krwawiło

Wydaje mi się, że ludzie, którzy się rozwodzą, zdają sobie sprawę, że z chwilą rozwodu już nigdy nic nie będzie takie samo jak przed rozwodem. Tymczasem wiele z nich mydli oczy, może i sobie, ale głównie dzieciom, że nic się nie zmieni. I to jest jakaś utopia, bo jakim cudem ma się nic nie zmienić???

Zazdrosna, dzieciak miał szczęście, że na Ciebie trafił. Dacie radę, tylko na spokojnie

Wiecie dziewczyny, ja to sie dziwie najbardziej sędziemu, który nie zareagował na taką postawę matki. Jak to sie zrzeka starszego? Nawet psa sie nie oddaje, ot tak, po latach bo cierpi a co dopiero dziecko? Jakby mi babka z czyms takim wyskoczyła na wokandzie to bym jej z auatomatu odebrała prawa rodzicielskie i wysłała na badania, żeby ją przebadali bynajmniej nie na nogi....

Metaksa,nie dokuczyłaś mi,spoko,jestem zła sama na siebie,nie na Ciebie,na siebie za to,że chciałam Wam pokazać jak wygląda życie z drugiej strony.Nie musicie przecież miec takiego zdania jak ja,ja nie musze takiego Wy,to tylko internet,nie paczka przyjaciół od piaskownicy.

Jak będa problemy z pasierbami-słowo-zawsze pomogę,ja jakos szczęśliwie takich problemów nie mam.
Racja,to Wasz wątek,Macoch,ale tak zupełnie na serio to słowo Macocha jest nie fer,wszystkie wiemy ,że ta druga jest czasem lepsza od mamy i ten drugi od ojca...

Ja się nie zastanawiam dlaczego tak się skończyło moje małżenstwo,już nie,to nie ma sensu.Mówię o nim,że było dobre,tylko finał parszywy.

Być może byłam totalnie głupia,że w niczym sie  nie pokapowałam,być może się znudził,nie mam pojęcia.I to dziś nie jest ważne.
Nie mam dwóch twarzy,czas dla siebie to 4 godziny w tygodniu,które aktualnie wykorzystuję na terapię,młody jest starszy o 3 lata,więc nawet na godzinke sam zostanie,eks =tak jakby od kilku miesięcy tez bardziej słowny,lekcje z młodym odrabia,biega na treningi,nie jest ojcem ,który włazi młodemu w tyłek i wyrzuty sumienia załatwia kolejnym lego za kilka stów.

Być może zle zrobiłam wcinając się w Wasz wątek,ale jak widziałyscie,nie było moim celem krtyka macoch,raczej uznaję,że większośc z Was ma cholernie parszywą rolę,niełatwą.

Prawo do szczęscia macie Wy i My,te z drugiej strony,a dzieciaki gdzieś trzeba umieścić...

Napiszę jeszcze tylko na koniec,z punktu widzenia mamy;
gdybym odpuściłą kontakty z synem,gdybym nastoletniej córce prała mózg,dziś,nie mieliby z ojcem o czym rozmawiać,czas robi swoje.A mają.I to jest ważne.

Mój wolny wekend,to niestety jeden w miesiącu,własciwie niecałe 48 godzin,nadranbiam kino i teatr,spotykam się z przyjaciółmi,idę do fryzjera i kosmetyczki....Ładuję akumulatory na cały następny miesiąc.Gdybym nie miała tego wolnego,byłabym starą ,sflustrowaną babą,zgorzkniałą,z żalem do całego świata.
A nie jestem.Z tego jestem dumna.Cieszę się,że mam dzieci,cieszę się że one mimo wszystko choć na chwilę mają ojca,a ten ojciec wie o tragediach i sukcesach...
I na serio nie mam nic przeciw ,żeby syn odwiedzał Damę(nawet nie wiem czy to ciągle ta sama,czy może kolejna),jedno popołudnie w miesiący nawet dla macochy:) byłoby do zniesienia.

Rozumiem,że nie muszą Was obchodzić dzieci eksów,tak jak mnie nie obchodza dzieci np,Damy,ale patrząc z punktu widzenia mamy,wolę,żeby syn widział szczęśliwego ojca,jego nową rodzinę niż czuł,że ktoś kogos przed nim ukrywa.

Nie udzielam się na żadnym innym forum.
Mam nadzieję,że pomimo różnic zdań,nie będziecie żywiły do mnie urazy,forum jest duże,znajdzie sie miejsce i dla Macoch i Mam,poglądy chętnie wymienię.
Nie ukrywam,że mnie nurtuje ,eks omija temat jak może,dlaczego musiałam go zmusić do kontaktów z synem,dlaczego sam o nie dbał.Dziś spedzają niezle czas,choćby oglądając mecz i drąc się w niebogłosy,ja wychodzę-to ich czas.Nie będę im przeszkadzać,bo przecież eksa czas dla dziecka to nie czas dla mnie-NAs już nie ma,dzieci zostały....

Na serio jest mi przykro,że znajomośc z Wami zaczęła się od róznicy zdan.

Powodzenia wszystkim Macochom,nie każde dzieciaki to potwory,a eks faceta to wredna baba,słowo.

Mika, tak między nami, to ja się macochą zupełnie nie czuję, widzę te dzieci max raz w roku. Do tego nie mam też żadnych negatywnych emocji co do eksi, może dlatego poniekąd Cię rozumiem - jak kobieta kobietę. Chciałaś nam pokazać jak wygląda życie samotnej mamy i pokazałaś - chociaż pewnie nasze przypadki eksi wyglądają inaczej (np. moja ma babcię, nianię i kierowcę do pomocy - widzisz różnicę?). I takich różnic mogłabym mnożyć, jednak nie o to chodzi. Życie jest pełne niespodzianek, może jutro to my będziemy eks, a Ty będziesz macochą

Macocha, ja to widzę inaczej. Nikt nie jest w 100% albo dobry, albo zły. Każdy może być i wredny, i złośliwy, i szlachetny, i pogodny - w zależności od dnia, godziny, nastroju, fazy księżyca czy zasobności portfela Także nie ma o co kruszyć kopii, trzeba czerpać z cudzej wiedzy i doświadczeń, przecież po to jest to forum

Alutka ,z bałaganem juz nie walcze,serio,ostatni raz posprzątała córce jak sie uczyła do matury i dałam ,jak to się mówi,wtope,od tamtej pory  nie tykam u niej nic.Wołąm tylko,że zbieram pranie,bo piorę(jak przykeżdza do domu,podrzuca)Dziwne jest to,że w domu to totalna bałaganiara,a w wynajmowanym mieszkaniu(studiuje po za domem)jest w miarę ok.

Do młodego wpadam jak jest u taty,wynosze worek śmieci i młody nic nie zauważa.

W ubiegłym roku nie chciał myć włosów i się czesać,a ,że trenuje i włosy zapuszczał(moda na opaski,wśród piłkarzy)-śmierdziła mu głowa i był jeden kołtun.
Oszukałam go,pokazałam wszę w necie,opowiedziałam i dąłam ultimatum,albo myjemy i się czeszesz,albo golimy przy skórze.Poszedł na łatwiznę,zgolilismy.Dziś ma znowu dłuższe,ale już zamiast szamponu nie używa dezodorantu.

Gorzej było z zębami,migał sie jak mógł,potrafił włączyć szczoteczkę,namoczyć i siedział na podłodze grając w PSP,dopóki go nie nakryłam.
Tu pomógł przypadek,zrobiła mu się dziura w zębie i byłam wyrodna ,bo kazałam zaplombować bez znieczulenia.Myje zęby.Taka terapia szokowa,ale nawet pokazywanie jak gnija resztki jedzenia  nie pomagało.

Z córką był tylko problem w gimnazjum,parę razy się po prostu napiła taniego wińska,była przeciez dororosła.Za chyba trzecim razem,niewierny wpadł na pomysł,żeby ją zostawić w toalecie..Kurcze,narobił jej fotek jak wymiotuje i jak spi na dywaniku...
Tez pomogło,jak zobaczyła problem sie skończył..Do dziś się pilnuje....

Może to Ci coś pomoże,ale żaden ze mnie ekspert od dzieci,raczej idę na czuja,albo podpytuję w pracy...No i gadam z nimi,nie do nich,ale czasem ich argumenty mnie zbijają z tropu.

<Młody np wczoraj poinformowała mnie ,że nie chce chodzić na religię...

Women, może on chce wrócić do swojej żony i nie ma odwagi jej wprost powiedzieć?
A co do jego nowej kobiety to nie znamy sytuacji, trudno gdybać.

Alutka, a żadne kary / nagrody nie skutkują? Np. "jak nie posprzątasz, to nie dostaniesz lodów po obiedzie" Co do czesania włosów i ogólnie wyglądu to poczekaj jeszcze parę lat i będziesz mieć odwrotny problem - co zrobić, żeby ona oderwała się od lustra

Mortisha, a ile mała ma lat? Bo zapomniałam:(
Na naszą nic nie skutkuje, nawet jeżeli z własnej woli chce przy czymś pomagać, trwa to sekund trzy i dziecka nie ma. Czesanie - masakra, jak ja próbuję, jest ryk. Sama to robi tak, że po czesaniu wygląda jeszcze gorzej, a nauczyć porządnie się nie chce, bo po co. Ma prawo nie umieć, no jasne, ale nauczyć się też nie daje. Opadają mi czasem ręce...Czarny worek też przerobiliśmy - nic. Po prostu to taki leniuch mały:( Coś mi się zdaje, że mamusia robi przy niej wszystko od a do zet i efekt jest piorunujący, bo dziecko jest przekonane, że nie musi robić NIC. Próbowałam nawet małego przekupstwa, wiem, że mała chce mieć rybkę, więc powiedziałam jej, że będzie miała, jak się trochę postara trzymać porządek wokół siebie i będzie się czesała dwa razy dziennie, żeby rano potem nie płakać przy znienawidzonej czynności. Efekt - żaden, nawet nie próbowała się postarać, jak jej przypomnisz, strzeli fochem i z łaską weźmie szczotkę. I bądź tu mądry:(
W szkole też - leniuszek, a szkoda, bo inteligentna jest diablica:)
Głowy jej raczej nie ogolę, hehe, chyba by mnie potem ogolono, albo jeszcze gorzej.
Jak ją tata próbuje zdyscyplinować, to oczy kota ze Shreka i kółko się zamyka. Czasem jeszcze ojciec zmięknie i dalej to samo...Świadomi jesteśmy jednak, że jakieś obowiązki musi mieć więc forsujemy swoje.
Metaksa, jak nadejdzie dzień, w którym ona powie że nie wyjdzie z domu dopóki się nie uczesze i będzie stała pół godziny przed lustrem - przysięgam, otworzę szampana:D
Woman&S - u mnie taka sytuacja w życiu by nie przeszła. Sorry, ale bym się chyba wściekła, jakby mój facet zamiast w domu siedział u byłej żony. Może tamten facet po prostu chce zejść się z byłą i w ten sposób daje to obecnej partnerce do zrozumienia?
Mika - fakt, należy gadać z dzieckiem, a nie do dziecka, ale tak jak mówisz, od argumentów opadają ręce. Też się staram nie monologować, ale czasem się nie daje...

To mozesz jeszcze trochę poczekać z tym szampanem, tak aż młoda zacznie wchodzić w wiek nastoletni i zwracać uwagę na chłopaków
Swoją drogą niezła zagwozdka - jak zmotywować mało ambitne dziecko (jak u mnie młodą do tabliczki mnożenia).

Ciekawa jestem co u Francy, coś przepadła po ostatniej "wymianie zdań" z macochą

Nie śledzę wątku, ale jeśli sprawa dotyczy tabliczki mnożenia, to w 40 minut nauczyłam moje dziecko przez grę w karty. Losowałyśmy 2 karty (od 1 do 10) - coś jak w wojnę, kto pierwszy policzył (pomnożył wylosowane cyfry) wygrywał pojedynek. Ja oczywiście pozwalałam wygrać dziecku. Nauczyła się błyskawicznie.
Patent na mycie włosów miałam taki, że kupiłam maskę do nurkowania. Nie wiem, czy poskutkuje z dużym dzieckiem, ale małe namiętnie nurkowało i problem miałam z głowy.
Patentem na naukę okazała się obietnica zakupu zwierzęcia (o tym marzyło akurat moje dziecko) pod warunkiem, że średnia będzie w miarę (pasek). Potem nauka weszła w krew i ja raczej muszę odciągać od książek.

Przykład dziecięcej fantazji...Dobrze że się nic nie stało:)
Nasza wczoraj i dzisiaj odrabiała lekcje aż wióry szły normalnie. Miała trochę zaległości, w zeszłym tygodniu nie była w szkole parę dni. Jeszcze takiego zacięcia u niej nie widziałam:)
A propos tabliczki mnożenia: zrobiła z tatą wielką tabelę i powiesiła nad biurkiem. Teraz to nawet ja się nie pomylę licząc:D

Wiesz co, z tym bywa różnorako. Generalnie staramy się dzielić tydzień  na pół, o ile tak można rzec, ale bywa i tak, że np u nas jest tydzień albo i dwa a potem u mamy. Wakacje - cały miesiąc. To też niestety często gęsto zależy od humoru exi.
Nasza skakać z brzegu wanny nie skakała, ale dzisiaj powiesiła się w zoo na barierce i tylko cudem nie zleciała baranowi na rogi..;)

Mortisha, alez ona ma fantazje ulanska! Przeciez mogla wstrzasnienia mozgu dostac! Pomysl z brodzikiem bardzo dobry, skoro sie w wannie nie umie zachowac

Co do tabliczki mnozenia to odpuscilam temat. Napomknelam mojemu o sposobie na palcach, o grach, zabawach, ale cus nie podjal tematu - no przeciez on tam nie jedzie z dziecmi walczyc, ani tym bardziej zmagac sie z nimi i tabliczka mnozenia Najlatwiej nakupic ipodow, psp3 i innych glupich gier. Anyway, nie wtracam sie. Jak to mowil Owsiak, robta co chceta. Na szczescie nie jade z nim tym razem i nie bede musiala patrzec na ten malpi gaj.

Dziewczyny mam takie pytanie z innej beczki.
Powiedzcie mi czy wiecie coś na ten temat:
Czy jeśli jest sprawa o zmianę wysokości alimentów to jest konieczne odczytywanie ile zarabia eks, a ile zarabia ojciec dzieci?
Nie są już razem, więc czy jest konieczne, aby wiedzieli wzajemnie ile zarabiają?

Pozdr,
pup

Powiem Wam drogie Panie, że mi powoli ręce opadają na tą ex. Co za hipokrytka. Egoistyczna baba myśląca tylko o sobie i chęci poczcia satysfakcji przy możliwie uporczywym komplikowaniu mojemu M i przy tym mnie życia.
Tu że niby dzieci najważniejsze, że tylko ona się opiekuje i dba itp. Taka zajęta, zapracowana bidula...
Ale za każdym razem przy braniu ich przez M jest afera. Dzień przed coś zmienia, nie informuje go o czymkolwiek, a do niego ma pretensje, że z synami ustala szczegóły ich spotykania się.
Żenujące.
Nie wiem kiedy jej to minie i czy minie, ale momentami mam ochotę zadzwonić do niej, albo pojechać i ją porządnie opierpapier.

Mam nadzieję, że zabezpieczenie widzeń coś da. Bo inaczej sobie tego nie wyobrażam.
A to co ona im opowiada, przechodzi ludzkie pojęcie. Oni są tak tłamszeni, tak rozdarci i tak szukający chwili spokoju, że aż mi serce pęka kiedy na nich patrzę, albo kiedy z nimi rozmawiam.

Jakbym nie była tego świadkiem to bym nie uwierzyła, że matka tak bardzo może być obłudna w stosunku do swoich pociech.

Generalnie dzieci powinny żyć na takim samym poziomie jak rodzice.

O takie szczegóły powinniście zapytać swojego adwokata, a jeśli go nie macie to umówcie się na jedną czy dwie konsultacje.
Podejście do sprawy zależy od człowieka, jakim jest sędzia - a to różnie bywa.
Wydaje mi się, że dokumenty o zarobkach przekazuje się do sądu do akt sprawy i są dostarczane obu stronom. Ale może jak zaznaczycie, że chcielibyście, aby wgląd miał tylko sędzia to jest to możliwe - trudno powiedzieć.
Generalnie sędzia nie bierze pod uwagę dodatkowych kosztów - alimenty to alimenty, a reszta to już problem ojca. Nawet nie bierze się pod uwagę czasu jaki dziecko spędza u ojca, np. połowa wakacji czyli miesiąc, za który ojciec ponosi koszty utrzymania itd, a alimenty za ten miesiąc i tak musi zapłacić. Warto mówić o tym w sądzie i pokazywać, że dziecko nie jest calutki miesiąc z matką, a np. 10 dni jest pod opieką ojca i na ten czas matka powinna dokładać ojcu połowę - ale to już życiowa abstrakcja.
Jak najbardziej sąd powinien dopytać dlaczego matka nie pracuje, jak długo, jakie są przyczyny, czy szuka pracy, czy jest zarejestrowana jako bezrobotna, itp. Ale tu odpowiedzią zazwyczaj jest - opiekuje się dzieckiem/dziećmi. I trudno z takim argumentem polemizować.

Koleżanka opowiadała mi o sytuacji, kiedy to jej mąż nie pracował, a miał sprawę o alimenty na syna. To ona musiała przedstawić swoje dochody, za to w sądzie nie miała prawa głosu, bo ta sprawa jej nie dotyczyła. Sędzina także nie liczyła się z wydatkami jej rodziny. Dzieci musza być zabezpieczone.
Zgadzam się z przedmówczynią, jeśli dzieci są u osoby płacącej alimenty to przecież musi ona ponieść wydatki z tym związane i np. dać dziecku jeść. Z biegiem czasu można ubiegać się o zmniejszenie alimentów, ze względu na ponoszone wydatki, zbierajcie faktury.
W każdej chwili strony mają prawo wglądu do akt sprawy, chyba , że sobie to zastrzeżesz, a to już zależy od dobrej woli sędziny.