Być drugą i macochą

Termin mam pod koniec lutego a czuję się średnio. Właśnie ostatnio miałam jakies podejrzane skurcze...Spędziłam w szpitalu kilka dni, na szczęście już jest ok. Pojawiły się po jazdach z moją matką, która nadal nastawia moją córkę przeciw mnie Tak sobie czasem myślę, że my to się z  M nieźle dobraliśmy, on ma jazdy z ex, ja z matką...A obojgu nam chodzi tylko o to, żeby nasze dzieci były szczęśliwe. Dwoje przeciwko całemu światu

Taka niezapowiedziana wizyta młodych na noc, zdarzyła się pierwszy raz i myślę, że zostało to już wyjaśnione między nami.
Problem jest jednak w czym innym. Ja nigdy nie przepadałam za dziećmi w ogóle, swoje kocham całym sercem, poświęciłam im najlepsze lata i może dlatego też brak mi cierpliwości do obcych. Czasem, kiedy chłopcy mojego proszą mnie o pomoc, wsparcie, gdy widzę ich cierpienie, coś we mnie pęka i mam ochotę się nimi zająć na stałe. Jednak, gdy zaczynam się angażować pojawiają się problemy, które oczywiście rozwiązujemy na bieżąco, później przychodzą wątpliwości i mam ochotę uciec z własnego domu, dla chwili spokoju.
Drugi jeszcze poważniejszy problem jest taki, że mój zawala swoją pracę na rzecz spędzania czasu z dziećmi. Zabiera je co drugi dzień, to już rytuał i one też się tego domagają, a tatuś nie potrafi odmawiać. Przez ten ostatni incydent o którym pisałam (dwa całe dni z dziećmi) mój zawalił ważny termin, co łączy się z karami finansowymi w najlepszym wypadku. Tych niedotrzymanych terminów jest więcej, rozumiem jego niechęć do pracy, gdy jeden dług goni kolejny, a czas z dziećmi jest formą ucieczki od rzeczywistości. Później jednak pracuje do rana, ja czuję się zaniedbywana, a całą złość kieruję na jego dzieci.
Wczoraj prosił mnie, by znów wziąć synów, aż do weekendu, zgodziłam się niechętnie. Wiem, rozumiem, że dzieci potrzebują ojca, jednak spotkania z nimi są zawsze zaplanowane, czas tylko dla nas nigdy. Gdy zaczyna mnie to przerastać, on bierze dzień wolnego, by załagodzić sytuację. Jest człowiekiem, z którym można się dogadać i który stara się zrobić wszystko, by zadowolić innych. Ma moje pełne przyzwolenie na pracę do późna, bo wiem, że tak trzeba, choć czasem nie jest łatwo, gdy wszelkie obowiązki domowe spływają na mnie. Jego ex zaniedbuje synów, a on stara się to zrekompensować, chodzi z nimi do lekarzy, odrabia lekcje, dobrze się bawią. Jednak dla mnie związek to równy podział obowiązków, jestem z kimś, a czuję się samotna. Zastanawiam się nad przyszłością, czy temu podołam i czy coś się zmieni w tej kwestii.

To może pora to zmienić? OK, dzieci potrzebują ojca, ale Ty potrzebujesz męża. Odrobina zdrowego egoizmu to nic złego. Ja już o tym kilka razy pisałam, to nie może być tak, że tylko my rezygnujemy, tylko my ich rozumiemy i ustępujemy, bo dzieci. On związując się z Tobą chyba nie zakładał, że nic się nie zmieni i nie będzie musiał iść na żadne kompromisy, bo na wszystkie pójdziesz Ty? No halo.

Ja w takiej sytuacji postawiłabym sprawę jasno - OK, w ten weekend są dzieci, za to następny jest nasz.  I konsekwentnie się tego trzymać. Inaczej zawsze będziesz się czuła wykorzystywana i zrobiona na szaro.

Ale z jakiej racji? Czemu postawiłaś się w takiej roli? Najpierw obowiązki, czyli utrzymanie domu, później przyjemności czyli spotkanie z dziećmi - ewentualnie są może pewne czynności, które może wykonywać z nimi lub w ich obecności. Pomyśl o tym, bo się zajedziesz.

Raczej samo się nie zmieni. Musisz walczyć o swoje, mówić głośno co Cię boli i co Ci przeszkadza. Ja wiem, że takie rozmowy nie są łatwe i często kończą się awanturą, ale z drugiej strony chłopy to mało domyślne stworzenia i z nimi trzeba kawa na ławę. Ja na początku też cierpiałam w samotności, sama gryzłam się ze swoimi bolączkami ale ileż można, kiedyś mu wygarnęłam co mi leżało na wątrobie. On wygarnął mi, bo też miał swoje przemyślenia. I sytuacja się trochę oczyściła i mniej więcej wiemy w jakim kierunku pracować.

Marianna, nikt nie mówi o pozbywaniu się zobowiązań, tylko o utrzymanie równowagi, złotego środka, żeby i wilk był syty i London city

MariannaM
co do dziadków, to owszem pomagają, ale mój czuje się winny, że podrzuca im dzieci i woli sam się nimi zająć.
Z tego, co mówi jego starszy syn, fakt mieszkania z ojcem jest tylko kwestią czasu. Z jednej strony może i byłoby lżej, z drugiej strasznie się boję. Może i jestem egoistką, ale i też już nie chcę.

Zazdrosna, to kiedy Wy macie czas tylko dla siebie? Bo tak czytam co napisałaś i nie widzę.

Nie dziwię Ci się, też bym nie chciała. Są kobiety, którym przychodzi to naturalnie, a nam niebardzo.. Może po prostu nie nadajemy się do roli macochy. Przynajmniej dla mnie to jest mój pierwszy i ostatni raz, i jak nie wyjdzie to nigdy więcej faceta z dziećmi.

Tak Marianna, tylko wg mnie to jest zadanie rodzica, pokazać dzieciom gdzie jest miejsce macochy. Jeśli oni sami traktują nas jako drugi plan to nie ma bata, dzieci czują, że są najważniejsze a macocha jest gdzieś za górami, za lasami Nie wiem, nie mam dzieci, więc nie jestem w stanie ogarnąć, że dla niektórych rodziców dziecko jest zaraz po Bogu, albo i samym Bogiem.

Moja pc (pasierbica vel tzw pchła) dala mi w kośc. Potlukla moje orginalne perfumy ,prosilam ją tyle aby nie brala w swoje łapki nic z mojej drogeri bez pytania czy pozwolenia,niestety oczywiscie jako zła wiedźma co ja tam przeciez bede jej rozkazywać czy zabraniać,oczywiscie musiala pokazac swoją przekorność i cwaniakowatosc,co skonczylo sie tak,że chwila jej nieuwagi i flakonik polecial na posadzke chyba nie musze dodawac ze witki mi opadły po same kostki
Tak mnie wizielo na popsioczenie,bo jakos humor-muchomor nie dopisuje

Mortisha ...też mi przyszło do głowy obcięcie z kieszonkowego...ale za chwilę tak sobie pomyślałam, że trochę za mało danych na tak srogą ocenę..bo czy własnemu dziecku też od razu kazałbym oddawać kasę gdy coś mi zniszczy??
Myślisz, że zrobiła to specjalnie?

Dla mnie całkiem spora.Jeśli miałabym na pieńku z pasierbicą i zrobiłaby to specjalnie byłby to powód do obcięcia jej tego z kieszonkowego.Gdybym nie miała z nią na pieńku i zrobiła by to niechcący postarałabym się łagodnie potraktować sprawę. Trudno wymagać od dziecka bezwzględnego posłuszeństwa.Nie sądzę aby którakolwiek z nas nie złamała zakazu danego nam przez któregoś z rodziców , dziadków czy innej "instytucji" wychowawczej.Być może jak każda normalna dziewczynka ( córka mojego M gdy ja się maluje lub perfumuje zawsze mnie pyta czy ona też by mogła - taki wiek) chciała się popsikać i niechcący strąciła, a może zrobiła to specjalnie po złości...to już nie mnie oceniać jak dla mnie za mało informacji.Oczywiscie skazać zawsze można :-)

No cóż chciałam trochę rozjaśnić sytuację.
Wiem jedno - byłam dzieckiem.Być może mój szatan cicho szeptał ale szeptał też mi się kilka razy trafiło zrobić coś czego matka mi zabraniała.Ja miałam manie chowania kanapek ze szkoły.Tłumaczyła i nic to nie dawało ...oczywiście z czasem przestałam ale ile pogadanek miałam, kar, opierniczania itp...Może ciężej mi zrozumieć Twoje nastawienie do sprawy bo ja kocham córkę M i ona mnie również kocha.Mamy bardzo dobre relacje i mała nie robi mi na złość.Jeśli jednak uważasz , że Twoja pasierbica zrobiła to celowo to zwyczajnie odetnij jej z kieszonkowego ( a raczej odcinaj bo to pewnie spora kwota).
A tymczasem muszę wam powiedzieć, że dziś dzien jest jakiś straszny, wszyscy mają mega nerwy...u mnie w pracy jakaś siekiera wisi...

Całkowicie jestem za waszą postawą i Twoją i męża.Mała się nauczy jak każde dziecko,najważniejsze, że umiecie z nią rozmawiać i że chcecie z nią rozmawiać.Dziś dialog jest niemal nieosiągalny...niestety.
Ja miałam wolne 4 ostatnie dni...a dziś bomba za bombą i to w każdym dziale :-)

W tym sęk, że mój zajmował się swoimi dziećmi od małego. To on wstawał w nocy, gdy ex nawet się nie budziła, to on kąpał, bo były brudne. To on gotował, bo gdy przychodził wieczorem z pracy nic nie było również dla dzieci, a ex siedziała w domu. Dziś jego synowie jedzą obiady w szkole, a w weekend mc donalds. To on odrabia z nimi lekcje, bo ona ma to gdzieś. Mogę długo wymieniać, faceci chyba kochają zołzy, albo miłość może być aż tak ślepa. To głupie, ale zazdroszczę jej tego faceta, ja nie potrafię być taką egoistką.

Stosunki z moim młodym są ok, to trudny wiek i z początku młody się buntował. Teraz raczej się tolerują, ale zdarza się, że to młody wychodzi do niego z jakoś inicjatywą i np. długo razem rozmawiają lub coś robią.

Co do kary dla młodej, to może dać jej szansę na odpracowanie, np pomoc w domu. Jednak wydaje mi się, że to ojciec powinien ją wymierzyć, po co narażać się na krytykę matki. Mi mój ex też kiedyś zarzucił, że wykorzystuje syna, gdy pomagał mojemu w pracy.

Poza tym, jakoś udało mi się w miarę ogarnąć młyn w pracy, więc coś w tym jest ))

Możliwe że źle, moze i dobrze ,że kary nie otrzymala,ale co sie nasluchala wykladu to z tego co widzialam ostro do niej trafila powaga sprawy, wiec już kar nie bylo nakładanych,ale tylko z powodu jej "pokory" jaką pokazala podczas rozmowy
I powiedziałam,nastepnym razem  jak sie powtorzy taka sytuacja to kieszonkoww nie tylko obetne ,ale łapy tez obetne ,powiedzial że obiecuje zę juz nast razu nie bedzie

Dzisiaj jak przyszła ze szkoly,odkupila mi takie same,i wreczyła.Ja dobrze sie domyslam,że to mąż gdy wczoraj tak dlugo rozmawial z nią na osobnosci, daj jej pieniązki i napewno ustalili, że niby to ona z wlasnych kupila , no ale jestem wiecej niż pewna,ze nie miala tyle w śwince i on tak dla załagodzenia sprawy jej "po kryjomu" przemycił,
Rozmawialam dzisiaj z nim,czy to jego pomysl,,oczywiscie zaparl sie, wyparł sie,no ale przeczuwam ,że tak miedzy sobą ustalili trzymając sie oficjalnej wersji ,że to ona z wlasnych moniakow i woli odkupila

Nawet mi Pchła mówila ,ze te Panie w drogeri pytały sie skąd ma tyle pieniążkow,i dla kogo to,patrzyły sie na nią podejrzanie,no bo dziecko prawie 11 l.z plecakiem (a wygladające na 2 kl a nie na 4 kl)wzrost ma na wysokosci lady, jak kupuje za 300 zl flakonik perfum ,to sama bym wstrząs lekki przezyla i odrazu mysl ze to pieniadze kradzione,lub "starym" dziecko zakosiło,wiec sie nie dziwie dociekliwosci ekspedientek .
Dobrze,że żadnej tam policji nie wezwali,ani nic, bo wiadomo jak to teraz bywa

A ja uważam, że mała nauczyła się, że tatuś ją wyratuje z każdej opresji. Tylko jeśli faktycznie było jej przykro to może ją powstrzymać od podobnych wybryków, ale to zależy od wrażliwości dziecka. Zakazany owoc w końcu kusi najbardziej. Ważne Mortisha czy Ty jesteś zadowolona?
Z drugiej strony, mój też lubi rozpieszczać swoje dzieci i uważam, że tym je psuje. Jestem pewna, że widząc moją reakcję robi to tak bym się nie dowiedziała. Ex ciągle mu wytyka, że za mało łoży na dzieci, zna jego słaby punkt, a on przecież chce być dobrym ojcem. Wnerwia mnie to, ale on od zawsze pieniędzmi starał się zrekompensować jej swoją nieobecność w domu z powodu pracy.

zazdrosna13-mąż nie wyręcza cór z kazdej opresji,,wczesniej takiej sytuacji nie było,dla mnie to coś nowego,a jak byly inne "przeskrobania" to wcale sie z nią nie cackał,i i jestem daleka od powiedzenia,że ją rozpieszcza,czy kryje.Zawsze mi daje wolna ręke do wychowawczych krokow,bez podważania zdania
W tej sytuacji co opisalam zalagodzil konflikt,moje nerwy,bo byly takie że az iskry lecialy,i zapewne nie chcial ciagnąc tej gestej atmosfery.Do tej pory nie wiem,czy to on dal jej pieniazki, ale domniemam ,że tak
Pewnie ,że też mogło by tak zostac odebrane jak piszesz,i w polemike nie ma co w tym wypadku wchodzić,ale raczej  nie widzialam w jego oczach usprawiedliwienia do córki,bo jasno i konkretnie wyglosil swoje zdanie,że istotnie zxawiniła, ruszając coś,co mówilam że ma bez pozowlenia nie brać,i tu ją zganił

metaksa-mozliwe,nie bede sie wypierac, dlatego kilkukrotnie tutaj napisalam,że nie wiem czy,to że kary nie dostala to bylo dobre pusuniecie wychowacze,czy tez zle ,że "tylko" skonczylo sie na dłuugiej powaznej rozmowie, nie bede sie wyklocac ani wybielać żadnej stronya tym bardziej Pchły bo jakby nie patrzec, zrobila coś zakazanego.
Może tak być jak piszecie,że zostalo to zobrazowane,że wiedźmakowatą można robic w balona z udziałem tatusia,,ale też moze tak byc jak obiecala ze już nast razu nie bedzie,i faktycznie tą lekcje wychowawcza wziela sobie do serca.Tym bardziej jak autentycznie zapowiedzialam,że nast razem łapy ucinam

W kazdym bądź razie,na dwoje babka wrózyła z dzieciakami zwłaszcza w tym szczeniackim wieku.
Bronić w żadnym wypadku nie mam zamiaru,bo swoją przekornoscią tez potrafią zaleźc za skóre, ale chyba to jest już taki dzieciecy "urok",czasami incydentalny a niekiedy regularny 

Nie obraźcie się... ale brzmicie jak prawdziwe macochy rodu z Królewny i 7 krasonoludków - okrutne.

To tylko dziecko i jeszcze dziecko - bez przesady! Zaraz tam się nauczyło, że tatuś z opresji wyciąga, że macochę można robić w balona!
Miała zakaz, nie posłuchała, popsuła i to nie koniec świata.
Była rozmowa z macochą, była rozmowa z tatą - trzeba założyć że młoda się zreflektowała, dostrzegła swój błąd i się poprawi. Jeśli zdarzy się to znów, wtedy należy powziąć bardziej radykalne kroki, typu brak kieszonkowego, jakaś kara!
Ale nie róbcie z dzieciaka wyrafinowanego i podłego potwora! Owszem, potrafią takie być i się wyładowywać i robić non stop na złość i wbrew wszystkim, ale to chyba nie w tym przypadku.

Ważne by dziecko poczuło, że jest rozumiane. Ok - kusiło cię, wzięłaś, popsułaś i co - trzeba ponieść konsekwencje. Jeśli nawet tato pomógł z kasą, bo to droga rzecz, to następnym razem pójdzie ze świnki i koniec rozmowy.
I jestem przekonana, że tata przed pomocą wytłumaczył i wyjaśnił o co chodzi, a nie dał kasę bez słowa i po sprawie.

Więcej optymizmu

wywróci na pewno pytanie czy na lepsze czy na gorsze...uszy do góry...dasz sobie radę.

Dziękuję macocha:)
A jak Twoje obawy przed wprowadzaniem własnych metod wychowawczych?
Ja z młodym mojego obchodzę się jak z jajkiem. Z jednej strony wymagam tyle, co od własnych dzieci, a z drugiej zdaję sobie sprawę, że chłopcu też jest trudno. Jakaś obca baba nagle żąda, by sprzątał koło siebie, szykował sobie śniadanie, pilnował nauki i o normalnej godzinie chodził spać, do czego nie był przyzwyczajony.
Spędzałam już z nim cały dzień, bez jego ojca, ale w razie przypadkowej konfrontacji z matką, też nie wiem jak bym się zachowała, jestem przecież nikim dla tego dziecka.
Wydaje mi się, że ex mojego nie będzie się wtrącać, bo praktycznie porzuciła syna, gdyż nie akceptował go jej partner.

metaksa
młody ma 12 lat, jest bardzo grzeczny, wręcz wycofany, więc na zapas nie będę się martwić. Mój chce częściowo zrezygnować z pracy na rzecz opieki nad synem, więc nie wiem jak to się wszystko ułoży.  Są plusy i minusy, zobaczymy.

Dzięki macocha , jestem wdzięczna za każde słowo otuchy. Gratuluję kontaktu z małą, niektóre kobiety mają chyba taki dar, poza tym z małą dziewczynką jest chyba prościej, niż z chłopcami, którzy zawsze będą dla mnie z ?innej planety?.
Na szczęście moje wielokrotne tłumaczenia mojemu, by trochę odpuścił w braniu do nas dzieci dały szybki skutek. Młody pokrzyżował matce plany kilkakrotnie i pozbyła się problemu, współczuje mu. Ostatnio proponowaliśmy mu wspólne zamieszanie i chłopiec nie był zdecydowany, bo szkoła, koledzy, a u nas obowiązki, nowy dom. Biedne dziecko.

Zazdrosna, tylko razem i równym frontem z Twoim M i dacie radę:) Trzymamy kciuki:)

zazdrosna13-- jak mnie mnie męza mały diabeł do grobu nie wpedził jeszcze, to czyli co cie nie zabije to Cie wzmocni
I to prawda, to co mnie zamiast załamac tak ze bym uciekala jak nie drzwiami to oknami,to jedynie wzmocnilo ,uodpornilo, zawsze czlowiek sam sie w nowych sytuacjach zaskakuje , i odkrywa ,czesto pozytywnie
Moze byc ci momentami ciezko,choc wcale tak nie musi byc,ale jesli bedziesz miala wsparcie i oparcie w swoim mezczyznie (mezu?), bez podwazania twojej osoby czy glosu to tylko do przodu  gladko bedzie szło
Najwazniejsze abys nie nastawiala sie wrogo do tego chlopca,ani nie dawala sie poniesc emocjom,jak cos bedzie "nie tak",bo jemu napewno tez cięzko z tą nową sytuacją bedzie lub juz jest.

Dziękuję Dziewczyny, jesteście kochane Fajnie jest wyżalić się komuś, kto jest w podobnej sytuacji.

Poznając mężczyznę z dziećmi, założyłam, że one mają swoją matkę, której ja nie mam zamiaru zastępować. Mój M potwierdził, że nie oczekuje ode mnie, że będę im matkować.
Teraz wychodzi na to, że młodego matka praktycznie porzuciła, a że ojciec dużo pracuje, więc zostałam wrobiona w opiekę nad nim. Niby tylko na jakiś czas, później wszystko się zmieni jak M spłaci swoje zobowiązania, chłopak też rośnie. Tylko, że ja nie chcę żyć przyszłymi obietnicami, kiedy obecne nie są dotrzymywane.
Ze spędzaniem czasu tylko we dwoje zawsze były problemy, najpierw były to sporadyczne wypady, później jeden wieczór w tygodniu, a teraz dawno, dawno nic. Nawet jak zaplanujemy godzinę lub dwie to zawsze ten czas wypełnią nam jego dzieci, z którymi jest mu trudno się rozstać. Fakt mój M pracuje naprawdę dużo i tego czasu wolnego jest naprawdę niewiele. Ostatnio zaproponowałam wypad do Aquaparku, zaznaczyłam, że bez dzieci, później dowiedziałam się, że dzieci wzięły tak na wszelki wypadek kąpielówki, a teraz słyszę, że już im obiecał i one nie odpuszczą. Powiedziałam mu, że mogą sobie iść sami, bo mi nie o to chodziło.

Mój M czyta książki ?Jak być dobrym tatą?, nie widząc, że problem zaczyna narastać w naszym związku. Zastanawiam się, czy nie powinniśmy zamieszkać osobno, jednak czuję, że tego nie przetrwamy, z prostej przyczyny ? braku czasu.
Muszę postawić warunki zaraz na początku, nie wiem nawet czego żądać, by było to realne. Takie rozmowy nic nie wnoszą, a bywało że kończą się na krótko rozstaniem. Dzieci też się przyzwyczajają i nie chcę ich narażać na przykre rozczarowania, ale trzeba myśleć o sobie.
Przed nami diametralne zmiany, mój M rezygnuje z jednej pracy, ogranicza godziny w drugiej. Młodego trzeba przenieść do bliższej szkoły i tu wchodzi kwestia zameldowania u mnie.
Znajomi zaczynają przebąkiwać o zalegalizowaniu naszego związku. Kocham mojego M, ale nie o takim życiu marzyłam, a czuję, że jak zgodzę się na ślub to nic się nie zmieni. Mój M mówił coś o intercyzie, dla mojego bezpieczeństwa, nie znam wszystkich szczegółów, ale nie podoba mi się to. To w końcu mój M w kilka dni zarabia tyle, co ja przez miesiąc.
Dziś wieczorem wychodzimy na kawę, czuję, że bez łez się nie obejdzie.

Zazdrosna, i jak bylo na kawie? Obylo sie bez lez?

U nas na tapecie problemy w szkole. A konkretnie tabliczka mnozenia, ktora sama nie chce wejsc do glowy. Przy okazji wyszlo tez bezstresowe wychowanie i wyreczanie we wszystkim (np. maja 8 lat a niania ciagle je karmi, zeby bylo szybciej...). Te dzieci wszystko maja, wiec nie ma za bardzo juz co im obiecac za dobre oceny. Wiec eksia wziela sie na sposob i zaczela odbierac przywileje typu ipod, ipad, psp, ps3 i inne cuda wianki za ktorymi ja nie nadazam. Okazalo sie, ze nic to nie dalo, bo mala jest tak uparta, ze nie to nie, i nikt jej nie bedzie mowil co ona ma robic. Doszlo ponoc do tego, ze po tygodniu takich przepychanek eksia nie wytrzymala i zdzielila mala po pysku. Takze zaczyna sie robic hardcorowo.

Moj M niby chce w tym wszystkim uczestniczyc, kladzie malej do glowy, ale sam mi powiedzial, ze ona mu tylko naobiecuje, ze sie poprawi, a tak naprawde robi swoje. Nie ma na nia mocnych. Matka juz nie daje rady - zreszta ona nie jest przyzwyczajona, od malego zostawiala dzieci z niankami, wiec teraz jak sie obudzila, to juz jest ciut poznawo i ciezko jej te dzieci ogarnac. Ojciec (czyli M) widzi dzieci kilka razy w roku i jak sam mowi, nie jedzie tam, zeby z nimi walczyc - czyli mloda znow robi co chce, bo tak to by musiala byc non stop draka.

Przyznam sie Wam, ze mu wspolczuje. Nie wiem co bym zrobila w takiej sytuacji. Jak pomoc corce, gdzie jest granica miedzy zmuszaniem do obowiazkow a znecaniem sie nad nia. Jak zmotywowac takiego malego uparciucha? A moze odpuscic? Jestescie bardziej doswiadczone, moze macie jakies sprawdzone patenty?

metaksa  - to co napisalas o małej i opornosci przed matematyką, to wypisz wymaluj przechodzilam to na wlasnej skorze z naszą pchłą,i do tej pory ile trzeba sie natargowac, nagadac aby zasiadla do zadan to glowa mała
Nasza akurat nie miala problemow z mnozeniem,ale ogolnie z rozwiązywaniem równan,no taka zaparta, w "po co", "pozniej", "zaraz",az krewsie gotuje
Teraz chodzi do 4 klasy i doszly nawiasy,połówki z przecinkami, powoli  ułamki i to wystarczy.
Kategoryczny bląd byl,jak pisalam tutaj dosyc oprzernie, jej nauczycielka calkwicie dala doopy,nic ne tlumaczyła, i prowadzila tak lekcje,ze dziecko w domu musialo dochodzic,co skąd sie wzielo,zmienilismy jej klase aby miala inna nauczycielke, i oceny lepsze bo Pani lepiej tlumaczy,chociaz pracuje z dziecmi,a nie wyrzywa sie przy tablicy
Lecz sam fakt, jak jest pora aby juz wkoncu oderwala sie od swoich rozrywek ,i zasiadla do zadan no diabla za skorą dostaje, przeciez wiadomo ,ze lepiej bawic sie na pdoworku,niz ślęczec nad rownaniami, i jedna wielka katorga,by szanowną Madan do biureczka zaprosić
Co sie przechodzilo to głowa mała,nerwy w roznej postaci-i rzucanie zeszytami o sciane, kopanie w łózko, i patrzenie sie w sufit,gdy sie jej cos tlumaczy, i strajki,bo ją to nudzi i nie ma zamiaru do tego przysciąśc to nie zlicze jakie apogeum z durnej matematyki potrafi urządzić.Poprostu tryska wkur....em,że nie chce tego zrozumiec,bo szkoda jej wielce cennego czasu i to jesty glupie jak to argumentuje .Ohhhhh ..para z uszu leci i to jak.:o
Lecz jak trzeba ,to trzeba ostro i konkretnie ją stonowac,(bez zadnej agresji) a nieraz to tak gladko idzie,bez breweri

Co do twojej pasierbicy, musisz ze swoim facetem pogadac, aby jakos porozmawial z matką małej, ze zadne wrzaski, bicie w zyciu nie pomoą ani nie zmotywują, a jeszce bardziej mala bedzie w zaparte iść. Nagoroda nie ma byc materialna , ale taka czysto psychiczna, w tym motywowanie, chwalenie, pokazanie jak sie jest z niej dumnym,ze chociaz sie stara,próbuje cos zrozumiec.Przytulenie, buziak, usciskanie to jest dla dziecka nagroda
Nie wolno malej przy obliczaniu poganiac, pospieszac, nerwowo sie zachowywac, bo ją to dekoncentruje,i za nic w swiecie sie nie bedzie potragfila skupic.
Owszem matka ma prawo wymagac od corki wykonywania obowiazkow,ale powinna robic to w taki sposob by malą zachęcac i motywowac, dopingowac,a nie stosować rekoczyny,krzyki,czy jakies obelgi ,bo takim sposobem nic nie wskóra a pogorszy

Cos mi sie zdaje, ze chyba dziewczyny( matka i corka)nie maja wytworzonej do siebie nawzajem  silnej wiezi i poprawnych relacji,ze jedna i druga nie mają do siebie nabytego szacunku.A dziecko im starsze tym bardziej potrafio być pamietliwe i gniewne

Jak będzie powtarzać wielokrotnie, nie ważne jakim sposobem to i tak w końcu wyuczy się na pamięć. W atmosferze zabawy po prostu lepiej wchodzi do głowy, szczególnie jak dziecko naukę uznaje za coś złego i ma blokadę psychiczną.

I tutaj zgadzam się .
Wyjaśnię , dlaczego, dużo czytam postów tych "drugich" żon, konkubin, partnerek ( jak zwał tak zwał). To zadziwiające, jak jesteście podobne do tych "pierwszych" żon..Jedna i druga chce ( ex chciała) mieć faceta na wyłączność/ własność i zaczyna się przeciąganie liny..coś z gatunku .." teraz on jest mój..mój mój a ty już go miałaś i wynocha z mojej piaskownicy "...jedna gra dziećmi druga strzela focha i rozpacza jakie to jego dzieci są wredne ( bo mnie nie akceptują - no chyba nie mają obowiązku, my też kogoś lubimy a kogoś nie..)  i jak ta pierwsza go wykorzystuje.
Moje drogie Panie, życie z facetem który już ma dzieci i zobowiązania - wymaga kobiety o silnym charakterze..no niestety to tak jak życie w rodzinie Mormonów..( z tą różnicą, że wasz obecny partner nie sypia ze swoją ex). Jego ustawowym obowiązkiem jest opieka nad dziećmi, i pomoc przy jego wychowywaniu...USTAWOWYM OBOWIĄZKIEM ( w prawie polskim jest to napisane) !!! Więc nie bardzo rozumiem, skąd te lamenty..i wieszaniu psów na byłą żonę ? Ona egzekwuje ( no cóż, czasem jak komornik) zapisy w prawie.
Co by Panie powiedziały o kobiecie, która zostawiała dzieci i odeszła do innego faceta a jej ex maż wymagał aby również zajęła się dziećmi i pomogła mu je wychować ? ...Ona zła a on anioł ..Jej nowy facet powinien to zrozumieć ..to niedopuszczalne, że robi jej jakieś wymówki, musi to zaakceptować w końcu jest ona matką !! grzmiałyby wpisy..no a jak jest odwrotnie poczytajcie rady poniżej...co za hipokryzja i stary "Patriarchalizm" :-)

Wiesz...tylko, że mój M marzy o tym aby ex pozwoliła mu wykonywać jego obowiązki względem dziecka. Mylisz się sądząc, że większość ojców uchyla się od odpowiedzialności, często jest właśnie tak, że oni bardzo pragną zajmować się jak najwięcej swoimi pociechami a mama owych dzieci robi wszystko by to utrudniać.

Wolny? Wolny od czego i kogo? ..bo nie rozumiem? Czy wolnym nazywasz faceta, który jest rozwiedziony urzędowo? Bo dla mnie wolny facet to taki, który wchodzi w związek bez żadnych zobowiązań wobec innych osób ..szczególnie dzieci...Odbijanie psychiczne ex żony ? W jakiej kwestii? W tej, że chce równouprawnienia w opiece nad dziećmi..? Mężczyzna może odejść od kobiety ale nie od dziecka. Jeśli ojciec ma silne relacje z dziećmi to nie rozumiem dlaczego ma je zniszczyć ? w imię czego i kogo? Co najbardziej drażni kobiety w drugich związkach..kontakty obecnego partnera z jego ex? Czego one się tak faktycznie boją? Może zamiast się skupiać na otoczeniu ( ex, dzieci z pierwszego małżeństwa) skupią się na ich związku z tym facetem..co takiego faktycznie ich połączyło i gdzie to "uciekło" skoro życie z nim zaczęło ich drażnić i szukają winy lub przyczyny wokół? Przecież po pierwszym spotkaniu facet nie zaciągnął jej do urzędu i obrączki na palec nie wcisnął..musiał minąć czas zanim powiedziały TAK ?

Ja to nawet na zadnym forum nie musze wyczytwac, ja to widze co rusz,gdy wystawie nosa poza dom.Na dworze,w markecie, w restauracji,w kinie, i gdzie sie da
Tak to jest,ze w wychowaniu brak jakichkolwiek zakazow czy nakazow bo dziecko sie zdenerwuje, ale niestety przez takie wychowanie w otoczeniu spolecznym dziecku fundujemy kolosalny stres bo raptem z czym nowym nieznanym sie styka, jakim prawem ktos mu cos zabrania.Bezstrseowe wychowanie funduje takim dzieciom o wiele wiekszy stres i jedną niewiadomą ,co inni od nich chcą.

No ,cos tu dzwoni,ale nie wiadomo gdzie i skąd Jestem w zwiazku z mezczyzną,ktory ma dziecko z poprzedniego ,nieudanego związku,i to on dziecko wychowywał sam ,be zniczyjej pomocy.Jego exsia nigdy nie poczuwala sie do roli matki, i nią nie byla,nawet na reke bylo jej ,ze ma odebrana prawa rodzicielskie,nie protestowala w zadnym wypadku.
Niestety alimentow na dziecko nie łozy,i w sumie nawet nie wiadomo gdzie sie podziewa,w jakiej czesci swiata jest.
Obce osoby ,ktore dowiadywaly sie ze ojciec samotnie wychowuje dziecko, a matka nie utrzymuje kontaktow z dzieckiem, to pierwsze co ludziom niektórym przychodziło na mysl..coz takiego On jej zrobił, ze postanowila "uciec" od niego i  porzucic wlasne dziecko, robili odgórnie z krowy ofiare,i jakies teorie spiskowe.Ojciec dziecka od narodzin corką sie zajmowal, wychowywal, matka nawet palcem, nie kiwnela, i jak tylko mogla to dała nogi.

I szczerze powiem, ze nawet sie ciesze ,że exsia w nasze zycie sie nie wpierdziela, nie robi prania mózgu dziecku, nie nastawia przeciwko kobiecie ojca jak to bywa.I zrobila męzowi, jak i dziecku, wielką przysluge ,że jej osoba nie uczestniczy w ich zyciu ,bo sporo by nerwow zszargała.Jest to typ kobiety,ktora nigdy w zyciu nie powinna sie rozmnazac
Beata -zanim ogórne jakies insynuacje tutaj napiszesz, to warto bardziej zagłębic sie w temat,a nie cytowac czyjes slowa daawno napisane  wyrwane z kontekstu

ja się już wcale nie dziwię, dlaczego założyłaś sąsiedni wątek   Odszedł od Ciebie facet do innej kobiety i nie interesuje się dziećmi? To rozmów się z tym facetem przede wszystkim...

No kulą w płot.. niestety, interesuje mnie ten temat, wiele osób z mojego otoczenia się rozwodzi ( jakiś cholerny trend) . Przyczyny są różne on zostawił żonę i dzieci dla innej ( i mam sytuację taką jak napisałam w poprzednim wątku), albo ona rozbiła małżeństwo z dzieckiem ( i problemy takie jak w tym wątku) itp. a ja pośrodku. Z jedną i drugą znamy się długo..więc wypadałoby wysłuchać i poznać opinię i znaleźć jakiś złoty środek na to zacietrzewienie jednej na ex męża a drugiej na ex żonę :-)

Wiesz, Beata_Ann nie interesują mnie personalne zagrywki pomiędzy ex a moim M. Jaki to powinno mieć wpływ na relacje ojca z dzieckiem? Żadne! Słabe to tłumaczenie : "bo ex kieruje sie złością." Więc co? Ma prawo maltretować własne dziecko z tego powodu? Nie masz pojęcia jak ten chłopiec cierpi z powodu jej zawiści. A za rozpad zwiazku ponoszą odpowiedzialność prawie zawsze dwie osoby (nie licząc sytuacji ekstremalnych takich jak poważne nałogi, znęcanie się itp)

Faktycznie, moje odpowiedzi mogą być kontrowersyjne, i nie wynika to z tego, że czytam jak twierdzisz bez zrozumienia, tylko dlatego, że nie zawsze zgadzam się z tym co jest przedstawiane w poście..