Być drugą i macochą

Slodka Czarodziejko, trafilas w sedno!!!! ja mysle, ze dla mnie niesamowicie wazna jest 'potrzeba wplywu', ze ja mam wplyw na to co sie dzieje, moge ksztaltowac sytuacje, ludzi, a juz na pewno mam wplyw na to co sie dzieje w moim domu, a tutaj dupa blada, traci sie poczucie wplywu i kontroli i to we wlasnym domu. To mnie boli najbardziej to nie zazdrosc. Wstaja kiedy chca, planning jest pod nie, ta wyjezdza pozniej, ta wczesniej, ta sie spozni, ta nie przyjedzie, i tak 5 razy cale plany zawsze sie zmieniaja, a moj m jak taksowka, w sobote konie w niedziele odrabianie lekcji. Zero przestrzeni na cokolwiek. Kiedys zorganizowalam dla nich weekend w Londynie, pojechalismy wszyscy, na zakupy, spacery, male zwiedzanie, czulam sie duzo lepiej niz w domu bo to JA mialam wplyw co sie dzieje, zorganizowalam odbior z lotniska, wybralam hotel, itd, oczywiscie dziewczyny jeden dzien zaplanowalam ja drugi one mogly wybrac co chca robic z kilku opcji, ale ja panowalam nad sytuacja, w domu mam poczucie ze nie panuje bardzo czesto, ich wizyty sa jak sztorm, ta zapomniala tego, tamta sie gniewa, ta sie spozni, tamta zostala na imrezie i nie wiadomo kiedy wroci itd itp, jak huragan mozna sie tylko chowac pod stol i czekac az minie....

echh

Ja tez jestem macochą, ktora przez prawie 3 lata miała pasierbów w kazdy weekend i wszystkie swięta, a przez rok mieszkałam z nimi dzien w dzien. 2 miesiące temu matka zabrała młodszego do siebie, więc teraz mieszkamy tylko we troje. Nie ma tu zadnych problemów ze starszym pasierbem. Ma 17 lat.  Bardzo się lubimy, sznujemy się nawzajem i staramy sie pomagać. Z młodszym było znacznie gorzej, on był przyzwyczajony ze wszyscy za niego wszytsko robia no i się buntował i uczył się słabo. Kiepsko było. Fundował nam wciąz nerwowe wieczory. Starszy sam powiedział, ze nie chce wracać do matki i ze chce, mieszkac z nami. I jak na razie jest wszystko ok. Młodszego ex buntuje przeciwko nam, ale tego komentowac nie będę.

Enya37 Przepraszam, nie doczytałam widocznie o twojej sytuacj.
U nas mieszka własnie najmłodszy. Rozpieszczony. Ze studentem dogaduję się bez problemu - zawsze pomaga, pyta. Skrajne dzieci (dwum jedynakom bo spora różnica wiekowa pomiędzy pierwszym a drugim). są niereformowalne. A do tego zwróć uwagę w moich wcześniejszych postach - tatuś życie dla nich odda (dla nie za nich). Tańczy jak zagrają i jeszcze jest im wdzięczny, że może.
FM dokładnie opisała jak wygląda dzień z dziećmi "księciami". U niej 4 dni w miesiącu u mnie około 250. 50 dni u matki i reszta jest ok.

wiecie co mnie cieszy i smuci zarazem??
Mój M ma zupełnie inny stosunek do małej niż wasi mężowie.
Czytam i kocham go coraz bardziej za to, że nie wyręcz, że nie tłumaczy jej, ze nie użala się, że nie ma poczucia winy, że ...i tych że jest wiele.
Traktuje małą tak jakby nic się nie stało..choć póki co my z nią nie mamy kłopotów.

Ewarg, u mnie tez tak było na początku, ze weekendy były robione pod dyktando dzieci. Wszytsko co robilismy to bylo dla nich. Na szczęście to są chłopcy niebyt wymagający. Im zalezało tylko na graniu w gry komp, słodyczach  i basenie. Więc jak zaczynali grac od rana to cała chata az chodziła, bo trzeba było grać na kinie domowym... nie wtrącałam się, bo to nie moj dom, siedziałam sobie w kuchni i cos tam robiłam. Prosiłam tylko żeby troche sciszyli, bo po całym dniu łomotu miałam wieczorem dość. Wiedziałam jak mu zalezy na kontaktach z dziecmi, jak im nadskakuje, wiec mu pomagałam gotowaniem. Dodatkowym plusem były moje psy, ktore dzieci uwielbiają. Na poczatku było sztucznie, przez jakies 1,5 roku było nieciekawie, ale potem sytuacja zaczeła sie poprawiac. Moj przejrzał na oczy, wrócił rozsądek. Wrócił jak dzieci zaczęły z nami mieszkać. jak sam musiał panowac nad tym zeby w domu było ok. Dzieci dziećmi, ale porządek musi byc. I od tamtej pory jest ok. kazdy wie co wolno, a czego nie i tej wersji sie trzymamy. Tylko młodszy 12 latek nie chciał zyc z nami w zgodzie. Potem mamusia zapowiedziała wielki come back, obiecała młodemu psa, osobny pokoj, laptopa itp, wiec poleciał jak zaczarowany, a starszy wolal zostac z nami, bo poznal sie juz na gierkach mamusi. Wie, ze jesli ojciec cos obieca to słowa dotrzyma. Na razie jest ok, powiem wiecej, jest teraz lepiej jak mieszka z nami, niz jak przyjezdzali na weekendy, bo wtedy weekend był wywrócony do góry nogami, a teraz jest cisza i spokoj, kazdy wie co ma robic, umie sie soba zająć, jest podział obowiązków i jest ok. Co jedynie to przeszkadza nam troche w seksie, bo ma sypialnie za sciana i długo nie spi, wiec troche sie krępujemy...

a kogo ja zaatakowałam??

Ewarg, bardzo wiele roznych osob czy to to forum. Nie chce zeby ktos ze znajomych ex lub ona sama rozpoznał sytuacje i potem utrudnial nam zycie bardziej, stad tez niektore fakty zostaly zmienione. Przepraszam jesli Cie tym urazilam, ale za pewną zasłona milczenia czuję sie bezpieczniej.

Wybacz mam prawo do własnej opinii i nawet jeśli to się komuś nie podoba może tego nie czytać.
Zresztą jeden pisze różowo inny czarnym atramentem.Poczytaj sobie co pisałyśmy dalej , a zabawy w obrońców więcej nie przyjdą Ci do głowy.

Właśnie dziś czytam dużo. Owszem potem zmieniłaś podejście ale pierwszy był atak.

A dlaczego jeśli zwracam się do Ciebie piszesz pisałyśmy

I  nie bawię się w obrońcę. Od początku rozumiałam co piszę FM(inne dziewczyny również).
Nie chcę bawić się z Toba w pyskuwkę.
Tylko nie rozumiem dlaczego jeśli Tobie wolno mieć prawo własnego zdania to do mnie piszesz takie słowa

Kochani, wszyscy zyjemy, albo wiekszosc zyje nieswiadomie w tzw pulapce projekcji, jesli cos jest latwe dla nas, powinno byc latwe dla wszystkich itd itp. jesli cos nas boli to chyba jest bolesne dla wszystkich. Tak nie jest ludzie sa po prostu rozni. Z roznych rodzin, miast, srodowisk, kultur generacji.....

nasza kolezanka powiedziala 'wszystko zalezy od wszystkiego' co brzmi dosc zabwnie, ale sens jest nastepujacy, kiedys zapytano jednego psychologa, gydby cala wiedze z psycholigii stresic w jednym zdaniu, jakie by ono bylo ?

to zdanie to: 'TO ZALEZY.....'

mimo wspolnych mechanizmow, kazda z nas ma INNA sytuacje, innego partnera, przeszlosc, wiec nasza sytuacja ZALEZY od wielu czynnikow.

Dzielimy tu nasz wpsolny bol, bunt rozzalenie na m, na ex itd itp szukamy wpsolnego mianownika, dawajmy sobie wsparcie, ale nie mozemy siebie oceniac nawzajem, nie mierzmy wlasna miara, kazda z nas jest inna, wysluchujmy sie nawzajem, pytajmy, inspirujmy, rozwijajmy sie...

jest wiele aspektow ktore trudno tu wziac pod uwage....

Kochane, z jakichs powodow nasza Kochana macocha radzi sobie dobrze/lub  lepiej niz my - tak  wskrocie, jakos u niej latwiej, naturalniej, itd itp kocha mala, nie zazdrosci, opiekuje sie itd. Nic nie jest na zawsze wiec i przed nia wyzwania, szczegolnie jesli urodzi malego....

KAZDA STUACJA JEST jednak  INNA, wiele mechanizow jest wpsolnych ale jednak KAZDA STUACJA JEST INNA, dziely sie tym co wspolne, inspirujmy tym co inne lepsze..... szukajmy wpsolnie rowiazan, a nie skaczmy sobie do oczu... na Boga

Nie jestesmy swiete, kazda z nas pewnie ma swoj przyczynek do tego ze cos nie dziala, ze sie nie uklada, moze ja kurcze jetsem zazdrosna jednak itd

badzmy wyrozumiale i serdeczne, i tolerancyjne.... amen

w koncu kazda z nas chce dobrzen kocha m i chce

Dokładnie Miła :-)
P.S dlatego tu jestem aby czytać jak radzicie sobie z tym co jeszcze przede mną...bo dobrze wiem, że tak będzie.
Mialam okazję poznać mame małej jej znajomych i wiem jakim człowiekiem kiedyś będzie.Dziś jest mała, plastyczna,giętka...zacznie dorastać i pewnie bomba wybuchnie...

Życie z takim zapalnikiem trochę męczy jednak tak jak radzisz staram się nie myśleć co będzie za 5 lat...a może w tym wypadku będzie szczęsliwe zakończenie...:-)

Dziewczyny mojego M, smiertelnie sie obrazily, ze nie zostaly uprzedzone o planach !!!!! i jak tato smial sie rozmnozyc bez ich wiedzy, komedia, kazaly sie odwiezc do domu. Udawaly ze nie widza mojego brzucha, 2 miesiace ignorowaly malego, a potem akceptacja, dzis mysle ze go kochaja, (to duzy plus) tzn jest to dla nich bardziej maskotka do zabawy, trudno mowic o jakims powaznym zaangazowaniu, ale czasami go karmia, robia zdjecia, ogolnie ok....

M

wspaniale!

Alutka, masz nam coś do powiedzenia?

U mnie póki co nowiny nie było i nie zanosi się w najbliższym czasie Chociaż może i warto by było, dla samego zobaczenia ich reakcji

W ogóle miałam z moim mały dym. Bo wiecie, że ledwo co wrócił z urlopu z nimi i któregoś dnia mi wyskakuje z pomysłem, że w może by w listopadzie znów tam poleciał. Nosz qrfa.... Gul mi skoczył, nic nie powiedziałam, ale na drugi dzień na spokojnie podliczyłam wszystkie dni urlopowe spędzone z nimi i ze mną. Wyszło mi z nimi 25, ze mną 11. Zakomunikowałam mu zatem, że jest mi winien 14 dni w tym roku Chyba dało mu to do myślenia, bo wczoraj mimochodem wspomniał, że chyba tam nie pojedzie, bo faktycznie niedawno był No ja myślę!

To forum uzmysłowiło mi, jak ważna jest komunikacja. Trzeba mówić o co chodzi, nie kisić tego w sobie. Dzięki dziewczyny, że jesteście :*

Kurcze, tak sie zastanawiam, czy 'ciocia' to dobra forma, nie lepiej po imieniu ? troche jakos tak dziwnie mi to brzmi.... jeszcze nie wiem dlaczego...

Hehe chyba mamy również wspólną ex:)
Młody zareagował bardzo pozytywnie, w sumie to nawet jeszcze zanim byłam w ciąży to sugerował,że gdybyśmy mieli dziecko, to byli byśmy jeszcze bardziej prawdziwą rodziną. A on miałby rodzeństwo. Moja córa też sie cieszy. Całują brzuszek i mówią do niego, maluszek jeszcze nie kopie, ale domyślam się jaki będzie szał jak zacznie Młody uczy sie też kołysanek, którymi ma zamiar raczyć dzidziusia gdy się pojawi na świecie. Sądzę ze nasze urwisy nie do końca zdają sobie jeszcze sprawe z tego ile uwagi i energii będzie pochłaniał nowy członek rodziny. Troszkę się obawiam, że jednak będą zazdrosne, ale postaramy się zamortyzować jakoś ten moment i nie dopuścić do tego aby czuły sie odtrącone.
FM, także wolę formę imienną niż "ciocię", ale sądze ze zależy to również od wieku dziecka. Chociaż ciociu...nieee...jakoś nie lubię.

No tesknie za Wami weekendowe macochy, mnie czeka juz tylko wspolan kolacja.... YES YES YES

Wasza M

Hej Ladies, wlasnie mlodsza usiadla z komputerem i... no wlasnie, musimy sie w jakims czasie przenies do wiekszego mieszkania, bo maly nie ma pokoju, itd, widocznie z mlodsza rozmawial, no i otoz mlodzsza siedzi szuka mieszkania ?! i radzi sie taty czy takie moze byc ??? no moze mnie poinformuja jak wynajma ???? czy ten facet zglupial ? nie wiem

ojej...ale ze co, wspólny zwierzak? A to ją nie stać żeby dziecku cos TYLKO od siebie kupić?

Kiepski pomysł moim zdaniem. Zwierzak też będzie trochę tu, trochę tu? Jak chce to niech kupi,i będzie u niej,albo Wy kupcie i będzie u Was.Jeżeli chcecie oczywiście:)

Dokladnie Popieram pomysl Marianny

LOL, uwielbiam takie blyskotliwe pomysly

Ogladalam ostatnio program o malzenstwie i jakis doktor psycholog wypowiadal sie, od czego zalezy szczescie w malzenstwie. Powiedzial, ze daje 100% gwarancji na szczescie, jesli zastosujemy sie do tych wytycznych. Pierwszy i podstawowy punkt to, ze dla meza zona powinna byc najwazniejsza. Nie matka, nie dzieci, ale wlasnie zona. Trzeba miec wlasciwie ustawione priorytety. On to wytlumaczyl i jak dla mnie brzmi to logicznie: otoz po pierwsze - zakladajac, ze sie chce z ta osoba spedzic reszte zycia - inne osoby odejda, dzieci pojda w swiat, rodzicow trzeba 'opuscic' zakladajac nowa rodzine, a jednak to zona jest ta osoba, z ktora sie spedza najwiecej czasu. Po drugie, w przypadku gdy pojawia sie dzieci - dla dzieci wbrew pozorom najwazniejsza jest milosc rodzicow do siebie, stad traumy porozwodowe. Po trzecie milosc rodzicow do siebie jest wzorem dla dzieci. Te dzieci, ktore nie maja dobrego przykladu z domu, maja wieksze trudnosci w budowaniu prawidlowych damsko-meskich relacji. Madry rodzic bedzie potrafil to zrozumiec. Madry-inaczej pomiesza role i mamy tego doskonaly obrazek teraz u Francuzeczki - dziecko szuka mieszkania, czyli poniekad wchodzi w role zony - ba! ojciec jej na to pozwala lub wrecz zacheca!

Bardzo dala mi do myslenia ta audycja i mysle, ze dopoki nasi mezowie beda stawiac na pierwszym miejscu cokolwiek innego: dzieci, matki, uzaleznienia, uzywki, eksie, a nie nas zony, to taki zwiazek nigdy nie bedzie na 100% szczesliwy.

Dokładnie tak metaksa. Ja to popieram w 100% i mój m też. Nam to powiedział świetny ksiądz który prowadził nauki przedmałżeńskie. I mimo że obydwoje nie jesteśmy religijni bardzo to w nas utkwiło. Potem to samo powiedział mi ojciec. I zgadzam się z tym w całkowicie

macocho u nas jest dokładnie to samo. Cokolwiek trafia do matki (ubrania, buty, zabawki) nie wraca albo tyrzeba sie prosic aby oddała tygodniami. Teraz prosimy się o Geoxy adidasy i doprosić nie możemy, a tekst mamusi to kup nowe u mnie nie ma. No szlag trafia człowieka.

Moj M jednak przesadzil pozwalajac malej szukac mieszkania dla nas, o czym w ogole ze mna nie rozmawial, liczba pokoi, lokalizacja, ile kasy trzeba. Pewnie bym wzruszony ze dziecko takie troskliwe.... on w ogole nie czuje, ze to przesada, a ja mam poczucie ze nie mam zadnej wlasnej przestrzeni....

Shedir - dlatego my przestaliśmy dawać cokolwiek.Po pierwsze dlatego, że nie wracało, po 2 dlatego, że kiedyś zrobiła nam awanturę..postawiła na nogi mnie, M, jego matkę i wszystkich świętych bo podobno nie oddaliśmy zabawki...okazało się o czym mówiłam głośno, że zabawka była spakowana ( osobiście ją pakowałam...) zadzwoniła skruszona, ze zabawka jest.wielki koń z skrzydłami, mamy natychmiast wsiadać w autobus i przywozić, bo ona nie po to kupuje zabawki...hahahah.
Od tamtego czasu powiedziałam nic nie wędruje do niej i nic od niej nie przyłazi do nas.Torbę jaką nam pakuje , zawsze dostaje w nienaruszonym stanie, chyba, że wkładam do niej ubrania uprane i wyprasowane w których mała do nas przyszła i wyjmuje te które zakładamy na oddanie...

o to tak jak u nas jak mała idzie od nas do przedszkola to też ubieramy ją w nasze ubrania ( nawt jak mama ją potem odbiera) bo po prostu moje poczucie smaku ( już nawet nie gustu - bo o tym sie podobno nie dyskutuje) by mi nie pozwoliło...wystarczy, ze najadam się wstydu kiedy wracam z nią z przedszkola kiedy mama ją zaprowadza.

on chce stworzyc wielka rodzine i dlatego tak je wciaga we wszystkie nasze sprawy, jak wynajem mieszkania.... bardzo chce zeby jego dzieci byly obecne w jego zyciu, i sa, tylko cos nie mozemy sie dogadac do warunkow na jakich i w jakim zakresie jego dzieci wchodza w nasze zycie...

M

Kochana i chwała mu za to jednak....sama wiesz, że jest pewna piramida na której czele stoisz TY i ON...Nie 8 i 12 latki i On ( bo one chyba tyle mają...).
Komputer w łapę Franca z jednej strony Ty z drugiej i szukacie.Znajdujecie kilka opcji po czym możecie ale nie musicie skonsultować je z dziewczynami.
Wiadomo, że wybór będzie miał kilka wytycznych...ale żeby One z nim a nie Ty z nim to wybacz ale palnij gościa w głowę bo chyba mu się coś przegrzało.Szkoda, że waszego małego o zdanie nie pyta jak chce być taki uczciwy w stosunku do SWOICH dzieci.Bo ma ich 3 a nie 2.

Jak już wybiorą ekstra mieszkanko bądź dom  - bo nie będzie najtańsza wersja hehe to wtedy musiałabyś powiedziec że nie chcesz ten stary Ci odpowiada jest fajny że trzeba tylko się przeorganizować hehe

Macocha, one maja 17 lat i 13 lat, on co prawda biega wokol niech jakby to byly dokladnie 8 latki, wiec wrazenie masz dobre....

Jak zaczne rozmawiac, to uslusze, ze to wyraz troski malej i zaangazowania, a ja tak tego nie doceniam..... taka jestem zamknieta, nieczula i nietolerancyjna... no macocha ze mnei wyszla cala geba.

Powiedzialam mu przy niej, ze nic nie wiem o wynajeciu, ale mam nadzieje ze mnie powiadomia jak juz cos wybiora, to zamiast sie wycofac idiota, to zaczal robic miny, take zeby mala nie widziala, ze ja powinnam mu pomoc, a ja tutaj takie bezczelne prowokacyjne pytania stawiam.

Pomagam, przygotowanie lunchu i ugotoawnie kolacji to widocznie nie pomoc, przygotowanie recznikow, poscieli dla kolezanki itd itp, to chyba tez nie pomoc, widzocznie to sa moje obowiazki....

M

Dokładnie, on traktuje to jako twój obowiązek. Najwyższy czas mu uświadomić jak jest.