Być drugą i macochą

Witam wszystkich

Lusi dobrze gadasz a do tego jak słyszę teksty typu, że TRZEBA, MUSZĘ coś tam zaakceptować, bo tak już będzie zawsze, bo pewne rzeczy się nie zmienią, a jak nie to nie będzie dobrze, albo nie musimy być razem to już w ogóle nóż w kieszeni się otwiera, a podejście do dziecka zmienia się na gorsze.
A oni to myśleli i myślą, że zawsze będzie kolorowo i wszystko im się należy bo jest dziecko ? Ja wiedziałam, że jego bagaż w postaci ex i dziecka będą zawsze. Ale to jego bagaż i jego obowiązek aby ani jedna ani druga strona nie czuła się gorsza. Wiem, że niestety pewnych rzeczy nie przeskoczę i nie zmienię. I muszę z tym żyć. Raz jest lepiej raz gorzej. Ale w niczym nie jestem gorsza i tak jak dziecku tak i mnie pewne rzeczy się należą, a sprawiedliwość musi być. Oczywiście mam świadomość, że są  i będą różne sytuacje i zawsze coś tam po drodze może wyskoczyć. Ale walczę i będę walczyć o swoje. Nie muszę robić pewnych rzeczy, nie mam takiego obowiązku, jak nie chcę nie  robię, będę mieć ochotę i chęci to zrobię. A on jak chce i inni się na to godzą to niech się wyręcza innymi.
Im się wydaje, że jak mają dzieci z poprzednich związków to wszystko im się należy, a naszym obowiązkiem jest podporządkować się temu w całości. A gdy tak nie jest to jest raban.

jak mu mowię,że może zmienić kontakty (typu częściej ale na miescie, rzadziej w domu np. bez nocowania)to nagle pojawia się problem w postaci pracy, wolnego czasu itp. A przecież nikt nie obiecywal,żę będzie łatwo.. Niby ja wiem, że on powinien jakoś manewrować w tym bałaganie, bo SAM go stworzył. Ale jak przychodzi co do czego, to nagle ja jestem ta zła "niedobra kobieta". I jak coś dla mnie zrobi w tym temacie to mi wypomina ile to on dla mnie zrobił, albo obwinia, że mogłoby być tak  ... a jest tak. Ta sytuacja wprowadza mnie w mega doły.. po prostu usiąść i płakać.  Mogę postawić na swoim, ale to mnie obwini o zło całego świata później, wiec niech robi co chce...

kijm tylko problem jest jeszcze tego typu, że on angażuje się w życie dziecka. Czyli 2x w tygodniu on jest u nas, wtedy odrabia z nim lekcje, albo jeździ na zajecia sportowe a jak coś się dzieje w szkole czy na zajęciach dodatkowych to tez tam jest.Problem polega na tym, ze jest to zbyt często i jak przychodzi "wolny dzień" to on chce odpocząć ja za"znowu się czepiam". Dla tametego dziecka to ojciec roku, bo matka mu utrudniakontakty na każdym kroku, on chyba nie robi tego dla dziecka tylko po to żeby jej dopiec. A ona głupia zamiast odpuścić, to jeszcze bardziej go nakreca na widzenia z dzieckiem, których zresztą nie chce..On jest wiecznie niezadowolony, ostatnio mi powiedział,ze on nie może dwóch rzeczy naraz robić. Sprzatac i zajmować się dzieckiem, to się wkurzyłam, bo jakoś ja potrafię z dzieckiem na rekach prasowanie robić, czy posprzatac mieszkanie. Tylko ja nie mam czasu na oglądanie TV czy siedzenie przed kompem. Ostatno stwierdził,ze to wsztstko nie potrzebne, to już w ogóle się zawsciekłam bo ubranka dziecka same się piorą i prasują. Mały sam się karmi i usypia. Bo wiesz ja za "dużo" chcę, niech będzie syf w domu, a zajecie się dzeickeim to nic wielkiego chyba. No i lepiej dziecko zasypia mi o 21ej, to non słysze jaki on jest zmęczony itp.. A nie ważne że w tym dniu, ja wstaje o 9ej i zajmuje się nim do 21ej, kładę się ok.22ej bo od 24ej mam pobudki co 2h!! Wiec nie wysypiam się, słucham jeszcze że dziecko nie ma rytmu dnia, że nie je o stałych porach i ze za póżno kładzie isę spać. Ryczec mi się chce, bo nie ma mi kto pomóc i już nie wiem sama, może faktycznie nie wychodzi mi to maciezynstwo. Ale trudno jest na cycku, ustalić cykl karmien itp.. tym bardziej ze on raz wisi na cycku godzine a raz 5min. Ostatnio jestem tak spiąca,ze już zapominam czy go przykryłam, budze się w nocy i go szukam, a przez sen odniosłam go do łóżeczka. Nie wiem, zaczynam myśleć, że wszystkie matki są takie super a mnie się nie udaje... A jego Ex to już w ogóle i tamto to zlote dziecko było. No ale, to że strsze było i wiele innych chociażby butla z mlekiem modyfikowanym co 3h... Powinnma zmienić nick na załamana.. Czy moej problemy to jak zwykle problemy pary, u której się pojawia nowy członek rodziny? przepychanki w stylu ty się zajmij itp..? bo wszyscy mi mówią, że przesadzam, albo jakie to one miały problemy i że ja nie potrafie tego czy tamtego.. Albo właśnie widziałm co se brałam..
Ostatnio było super.. wto i czw widzenie M nie jest do dyspozycji wraca ok 20-21ej. Do tego sobota - tak akurat wypadło, a w następnym tygodniu zawody w pon, potem znowu widzenia wto i czw, no i dodatkowo niedz. W te dni mój M nie jest w stanie niczego zronbić, a jak coś zrobi to dlatego że mu robie awanture.

wie i uczestniczymy w jego adopcji wszyscy razem... a może bardziej ja przez wyksztalcenie. Nie jest to prosta sytuacja i nikt nie chce dziecka od ojca odcinać, ale czas musi podzielić na pół i srodki tez. Jednak tego nie robi, bo przecież ten jest wygrany bo biologiczny, a tamten biedny bo adoptowany. Nawet w obecności tamtego nie mówi się o młodszym, nie mówi się do kogo podobny że nie urazić itp.. Najlepiej to udawac,ze tego młodszego nie ma bo ojcu udało się mieć biologiczne dziecko. Ja się starałam z pasiernbem dogadać, pomóc wychowywać itp... ale z czasem zaczął mnie wykorzystywać i próbował zmanipulować ojca. Na szczęście wszystko wyszło na jaw. Niestety dzieci adoptowane to nie jest czysta karta, a ja mam o kogo dbać.

Był mały jak został adoptowany nie zna biologicznych rodziców więc to jaki jest to dzieło rodziców adopcyjnych. Moze jestem zbyt wscibska, ale co się stało z biologicznymi rodzicami małego? Poczatki macierzynstwa są często trudne ja przez pierwsze tygodnie sprawdzalam w nocy czy moja córka oddycha bałam się śmierci lozeczkowej.

Nie wiadomo co się stało, tak jak z większością dzieci adoptowanych. Czasem dopiero po adopcji dowiadujesz się dlaczego zabrano prawa rodzicom, bo dziecko dziwnie się zachowuje... gorzej jak jest małe dziecko w domu. Bo dzieci adopcyjne często mają mnóstwo problemów same ze sobą. W jednej chwili kochają wszystkich, a za chwilę rzucają się do gardła. Żeby wyprostować takei zachowania  potrzeba pracy obu stron i nawet najlepszy psycholog sam pracując z dzieciem "nie naprawi" go. I znowu się tłumaczę... Wybacz, ale dopóki człowiek nie jest po tamtej stronie adopcji nie wie jak to wygląda. Z zewnątrz my jesteśmy bardzo wzorową poskładaną rodzinką:-p

pięknie napisane:-) chyba faktycznie tak czuje i dałam zepchnąć się na boczny tor - chciałam być ta dobra. Poza tym jak nie da się inaczej ktoś musi ustapic, bo inaczej nic z tego nie będzie. Chyba ostatnio już mam po kokarde, albo dojrzałam,  bo jak nie da się po mojemu to niech się wszystko wali najwyżej rozwód będzie. Czasem mysle, ze lepiej byłoby mi bez tego wszystkiego a boje się sprawdzić..U nas chyba nie ma innej opcji, on nie chce nic zmieniac a ja już nie mam siły. Może pogodzić się z tym, ze popełniłam błąd. Tylko co z dzieckiem? kolejny z rozbitej rodziny. Może mnie tez M będzie cigał po sądach bo już gada że on chce opieki naprzemiennej. Tylko jak on to widzi, jak ja z dzieckiem siedzę usypiam, kąpie..

Ze skrajności w skrajność, oby tylko dokopać tatusiowi :-). Nie dało się zabrać praw, to dla odmiany dowalić Mu z drugiej strony. Pomysły Exowych nigdy nie przestaną mnie zadziwiać.

Kitikaat
jesteśmy w podobnej sytuacji  i proszę Cię, nie martw się, bo przechodzę podobne męki. Mam dwumiesięcznego synka i chociaż mój M mi pomaga bardzo, to wierz mi, że też czasem ryczeć mi się chce ze zmęczenia. Jak tylko Jaś zamknie oko, ja w tempie ekspresowym wstawiam indycze skrzydło do garnka, po godzinie z dzieckiem na ręku dorzucam do wywaru włoszczyznę w mrożonce, po pół godzinie dolewam passatę pomidorową i zastanawiam się, czy będę miała czas jeszcze ugotować makaron, a tak ogólnie to jestem szczęśliwa, że "ugotowałam" zupę. Na obiad podaję zdrowo - dziki ryż i kasze, bo nie mam możliwości obrać ziemniaków (cud, że jakiś kotlet i sos zrobię). Prasuję w nocy jak M śpi z młodym w pokoju, bo mój syn jest takim małym upierdasem, że śpi w dzień albo na cycku albo na spacerze. Obie okoliczności nie sprzyjają obowiązkom domowym, więc jak tylko przez 3 dni niepoprasuję, to mam hałdę ciuchów do obrobienia... Niedawno synek miał skok rozwojowy i przez tydzień był nie do życia, na co mój M w weekend postanowił mi pokazać jak zajmować się dzieckiem, bo ja "źle się z nim obchodzę i za dużo go noszę na rękach, dlatego siada mi kręgosłup"... Około godziny 15 M powiedział, że "Jaś go wku...wia" bo ciągle jojczy i nie wiadomo o co mu chodzi... a wieczorem powiedział, że ... bolą go plecy A ja istotnie - odliczam codziennie godziny kiedy M wróci z pracy, po to żeby wziął ode mnie dziecko chociażby na godzinę na spacer i żebym mogła się ogarnąć z robotą domową. W każdym razie po ostatnim weekendzie przestałam słyszeć tekst, że czemu coś jest nie zrobione, obiad nie jest dwudaniowy, bo przecież siedzę cały dzień w domu...
Doskonale Cię rozumiem.....
A w temacie pasierbic, to przed ich wizytami zazwyczaj mam nerwówkę, bo muszę ugotować dla nich obiad, a czy ja wiem jak synek się będzie zachowywał w danym dniu i co ja będę mogła zrobić? Jak są dni, kiedy one są u nas, to odliczam godziny kiedy ich nie będzie, bo do tego całego galimatiasu związanego z opieką nad małym niemowlakiem mam jeszcze dwie dziewczynki, które ogotowuję, opieram i zabawiam. Po ich wizytach błogosławię codzienność w której ich nie ma. Nie dlatego, że są złe albo że ich nie lubię, tylko dlatego że jest mi bardzo trudno łączyć obowiązki matki niemowlaka i macochy. Gdyby z nami mieszkały, pewnie życie byłoby zorganizowane inaczej - miałyby swoje obowiązki np. obranie ziemniaków na obiad, rozwieszenie prania itp. U nas one są jak goście, więc jak gości się je obrabia - M czasem widzę, ze sprząta im nawet ciuchy w garderobie.

I tak kitikaat, to najbardziej mnie teraz dziwi jak ktoś mnie pyta czy jestem za Hillary Clinton czy za Trumpem... Z wiadomości interesuje mnie tylko pogoda, bo zła pogoda oznacza brak spacerów, co oznacza udrękę w domu z Jasiem.

w ten weekend był ostatni weekend przed wakacjami, co oznacza że pasierbice następnym razem będą u nas na dłużej w sierpniu - 2 tygodnie wakacji
i różne smaczki. MM jedzie na wycieczkę klasową "tato, fajnie ze kupiłeś mi kurtkę przeciwdeszczową, bo w domu nie mam to sobie wezmę na wycieczkę" ... ok .... "i czapkę z daszkiem" .... ok.... i piżamę i bluzkę i coś tam jeszcze z ciuchów... ok.... i szczotkę do włosów.... ok....."tato i wezmę pastę do zębów, bo jak wezmę tą co mamy w domu to AA nie będzie miała czym myć zębów"..... nie skomentuję.... Po chwili młodsza - "tato, a mogę sobie zabrać taśmę klejącą do domu, bo nie mam....". Przypomnę, że matka deklaruje, że utrzymanie dwóch córek to 7 kPLN miesięcznie, w tym 400 zł miesięcznie na materiały piśmiennicze i 200 zł na kosmetyki... M się wku..rwił. Tym bardziej, że dostał od ex opr, że robi MM drogie prezenty, bo dał córce używanego 6 letniego iphona, którego nie używał.... na co ex mu zarzuciła, że "ona w telefonie ma rozbitą szybkę i pracodawca jej nie chce wymienić telefonu, a teraz córka ma lepszy telefon niż ona"...
po mnie to spływa, M chodzi wkuty od wczoraj, co akurat mnie wkurza, bo jego ściny z ex oznaczają jego zły humor.

Kjim
doskonale znasz mojego M oczywiście, że wszystko dostały co chciały. Powiedział tylko MM, że ma "odwieźć" ciuchy, co może zrobi, może nie. Szczerze mówiąc, kiedy zapytał mnie "co o tym myślę" machnęłam ręką. Wypowiadałam się o tych sytuacjach wielokrotnie i nie widzę sensu powtarzania się przy każdej okazji. Ponieważ to ja robię zakupy kosmetyczne, napomknęłam tylko, że przed ich kolejną wizytą M ma przypomnieć o konieczności zabrania z sobą "pożyczonej na wycieczkę" pasty do zębów. Oczywiście, zrobiłam to z przekąsem, ponieważ wiem, że ani M tego nie powie córce, ani MM tej pasty nie odwiezie. I qź-wa, nie chodzi przecież o pastę tylko o kuriozalną sytuację, że matka nie przygotowuje córki na wycieczkę klasową kupując jej pastę do zębów... A tłumaczenie M? U nas rzekomo mają rzeczy lepszej jakości (co do past to istotnie, mam schizę w temacie zębów i kupuję dobre pasty, szczoteczki, płyny itd.), więc MM chciała wziąć "naszą" pastę, żeby pochwalić się koleżankom. Dodam, że tylko fakt, że trzymałam synka na rękach spowodował, że nie opadły mi ręce do kolan....

Dziewczyny!
Leze teraz w lozku i placze bo juz sama nie wiem czy przesadzam czy mam racje...
Moj M jest rozwiedziony ima 2 dzieci( ja tez po rozwodzie-ale bez dzieci).
Planujemy slub we wrzesniu.
I dzis doszlo do mega awantury-to on ja zrobil-i uslyszalam ze sie "wpierdalam w jego sprawy a tu nic mi do tego"...
A chodzi o to ze byla zona chce zeby on jej wzial auto na firme swoja bo taniej...
I zapytal mnie o zdanie wiec pow ze ok ale ze chcialabym zeby nie bylo wiecej takich rzeczy i ona sobie zyla swoim zyciem bo tera on bedzie moim mezem.
Ze oczywiscie ze jak chodzi o dzieci to wiaodmo...
Ale np uwazam ze powinien przepisac nc+ ktora jest na niego na nia albo tel zrobic cesje z jego firmy na nia.
Bo chyba tak powinno byc?
A on sie obrazil na mnie i mowi ze sie zastanowi jednak nad slubem bo ja jestem zazdrosna i zawistna wobec bylej zony...
I ze to jego sprawa czy jej bierze to auto czy nie...
Nie wiem co myslec...

Zeby bylo jasne-6tys alimentow jej placi, zostawil dom za krory dodatkow splaca kredyt, dzieci sa co 2 weekend u nas, wakacje, i raz w tyg jezdzi do nich(100 km nas dzieli-wiec nie atakujcie odrazu ze malo widzi dzieci)...

To nie są tylko JEGO sprawy, bo skoro macie wziąć ślub, to będą to WASZE sprawy. "Wpierdalasz się" - ładnie powiedziane. No niestety - małżeństwo to związek 2 osób, a nie trzech. "My się nie dzieli przez trzy". Kjim ma rację - musisz się postawić i poczekać. Bo teraz to on się stawia i jeszcze grozi, że się rozmyśli. Nie przesadzasz - dobrze to znam: "to nie twoje sprawy", "moje dzieci - więc będę z nimi postępował tak, jak chcę", "czepiasz się", "ona (EX)nie ma złych zamiarów - przesadzasz i doszukujesz się tego, czego nie ma", "nasz syn i moje córki to dwie zupełnie różne sprawy" - tak mi mówił mój M. Nic mnie tak nie wyprowadza z równowagi jak takie gadanie. Jestem z nim prawie 8 lat i niestety kładzie się to cieniem na nasz związek. A ja jeszcze nie mam tak źle, bo pasierbice i Ex 400 km ode mnie. Trzymaj się i myśl racjonalnie, chociaż wiem, że to trudne na Twoim etapie, kiedy jesteś zakochana (chyba mam rację?). Ja patrzę na to z perspektywy 8 lat, więc inaczej.

Dusia
przyznam, że ja sobie to "odnotowuję" w głowie i zazwyczaj korzystamy z pewnych argumentów w momencie, kiedy przychodzi na to okazja (dbając, aby zostały utrwalone na piśmie np. w korespondencji mailowej). Lubię święty spokój i jest tak, że "nierozjuszona", nie mam skłonności do zaogniania sytuacji, bo w przypadku mojej ex i mojego M o konstruktywnej dyskusji nie ma mowy... Każde z nich deklaruje, że niby ma na to chęć, ale to jest tylko pozór - pomimo rozstania 7 lat temu sądzę, że najchętniej by się pozarzynali (żałosne, ale tak to postrzegam).
Chciałabym szczerze, żeby potrafili przegadać sprawy dotyczące wychowania córek, w tym oczywiście sprawy finansowe. Nie jestem głupia i mam taką trochę intuicję co do działań podejmowanych przez ludzi - po tylu latach życia już trochę potrafię przewidzieć, co cwani ludzie kombinują i ... następnym etapem będzie walka o zęby a raczej jej finansowanie wierz mi, że poruszyłaś temat opisując swojego pasierba, który w mojej ocenie będzie kolejną "kostką domina". Otóż dziewczyny są zmęczone zajęciami dodatkowymi, a ich matka chyba też przeliczyła siły i nie daje radę. Pojawiają się oznaki znużenia i mowa, ze "teatr jest głupi", "po akrobatyce po rozciąganiu boli mnie w kroczu" itd. Okazuje się też, że młodsza cierpi na paraliżującą ją tremę i już chyba trzykrotnie w trakcie przedstawień (gdzie np. miała swoją rolę do wypowiedzenia na scenie), wpadała w histerię i odmawiała występu. Ostatnio miała mieć występ i grać na pianinie i w momencie, gdy ją wywoływali na scenę rozpłakała się i nie było siły, żeby ją skłonić do zagrania publicznie utworu "wlazł kotek na płotek" (autentycznie....). W trakcie przedstawienia jasełek, miała być murzynkiem i też nie wyszła na scenę. Dzisiaj okazało się, że starsza nie ma ochoty na próbę jakiegoś teatrzyku, M mówi mi, że ją zabierze z domu i gdzieś tam pójdzie, na co ja go opieprzam, że to niepedagogiczne - skoro zapisała się na teatr, chodzi cały rok to odpowiedzialność wymaga, że musi chodzić na próby. M mi na to, ale MM twierdzi, że zna rolę i wszystko wie, ja na to, że ona nie bierze udziału w monodramie i może jakieś inne dzieci potrzebują jej na przestawieniu, żeby wiedzieć po kim wchodzą i jak..... w końcu pracuje w grupie i jest za tą grupę odpowiedzialna i on jej nieobecność ma przynajmniej omówić z matką, a nie że MM nie idzie bo jej się nie chce....!!!! A wracając do tematu, przewiduję, że w przyszłym roku same dziewczyny nie za bardzo będą miały ochotę na kontynuowanie wszystkich zajęć. Rosną im za to krzywe zęby... sprawa jest o tyle irytująca, że jako osoba, która przez 8 lat nosiła aparat ortodontyczny, trochę się na tym znam. Młodsza (8 lat) ma za małą szczękę (ja też tak miałam) i była u ortodonty, który ten problem zdiagnozował - niestety zęby stałe nie będą miały się gdzie mieścić. Też tak miałam i od 5 roku życia nosiłam na noc specjalny aparat, który tą szczękę miał mi powiększyć. A tu qź-wa, nie wiem na co eks czeka... może techniki leczenia ortodontycznego się zmieniły, ale wygląda na to, że czeka aż wyrosną jej zęby krzywulce, po to żeby je potem prostować... Już o tym bąknęła w jednej z korespondencji. Starszej dziewczynce (obie są ładnymi dziećmi) też rośnie krzywo ząb, a matka nie wiem na co czeka... żeby ją te zęby oszpeciły? Ja już bym chodziła do dobrego ortodonty, żeby problemowi przeciwdziałać tam gdzie można, dla dobra dziewczynek. Sądzę, że w następnym kroku zaprzestanie zajęć dodatkowych a postawi na leczenie ortodontyczne i na jedno wyjdzie, bo na dobrego ortodontę na dwójkę dzieci można i wydać majątek. Piszę dlatego o młodszej, że teraz ją można by leczyć w ramach NFZ, bo jej za mała szczęka mogłaby być już korygowana aparatem ruchomym i nie mam pojęcia czemu eks tego teraz nie robi... Nie mówię, że eks jest złą matką, że zaniedbuje dziewczynki, ale jest dziwna, bo w wielu obszarach je zaniedbuje a w innych przesadza.

Taka-Iga
nie dodam nic do tego co napisały koleżanki, ale nie wyobrażam sobie, żeby kobieta która otrzymuje 6 kPLN alimentów, miała dom z kredytem spłacanym przez byłego męża, potrzebowała jeszcze samochodu na firmę, żeby było korzystniej... taka filozofia to w mojej ocenie prosta droga do tego, że zawsze będzie jakiś pretekst, żeby czegoś chcieć, prosić, żądać, a w efekcie - nigdy nie pozbyć się bieżących kontaktów z eks...

Assunta - rozumiem, że relacje Twojego partnera z Ex są nieodpowiednie. Tylko podany przykład dowodzi o braku zainteresowania ojca - zakończenie roku szkolnego jest ogłoszone już na jego początku - we wrześniu znana jest data - mogliście to uwzględnić dokonując rezerwacji urlopu - od września do lutego jakby nie liczyć jest to 6 miesięcy, więc termin zakończenia został podany wcześniej. Także była to świadoma decyzja Twoja i partnera, że nie będzie go w tym dniu w Waszym mieście.

To nie jest absolutnie atak, tylko wydaje mi się, że na taką sytuację można spojrzeć też z tej perspektywy. Zakończenie roku szkolnego czy zakończenie podstawówki dla jednego dziecka jest nic nie warta, dla innego to coś ważnego. Nie opowiadam się pozytywnie o zachowaniu Ex Twojego partnera, ale jestem w stanie zrozumieć, że córka mogła liczyć na obecność taty w tym dniu.

To żeś se gentelmena wyrwała:-) poczekaj jak mu ręka poleci, bo chyba trochę nerwowy ten twój miś. Zresztą chyba trochę się zapędził. Ten pan to typ z rodzaju " jak Ci się nie podoba to spier..." Zmarnujesz czas, w takich związkach musi być porozumienie i praca obu stron. A czasem i to jest za mało. Nie wiesz w co się pakujesz..
To się skończy rozdzielnością, a jeżeli takową macie. To on ma prawo robic co chce. Szykuj się wtedy na więcej, drogie prezenciki dla córek a ty koszty po pól wyliczane co do złotówki. Nie będzie normalne życia rodzinnego. Będziesz bardzo samotna.

Assunta
u mnie sytuacja na koniec roku była zgoła inna, a też skończyła się moim wq-wem. Codziennie od poniedziałku do piątku M miał zajęte popołudnie, bo ciągle jego córki miały jakieś przedstawienie; a to pianino (niezagrany utwór "wlazł kotek na płotek"), a to teatr (obie miały występy, gdzie wypowiadały może po trzy linijki tekstu) a to występ z akrobatyki (15 minut fikołków i wygibasów), a to w końcu koniec roku szkolnego, po którym M wziął dziewczynki na obiad. Doszło przy okazji do scysji z żoną i akcji rodem z brazylijskiej telenoweli. M i eks nie dogadali się co do terminu zwrotu dziewczynek w ten piątek (mam wrażenie, że młode coś pokręciły), efekt był taki że eks zażądała, że ma je zawieść jej na jakąś tam ulicę, M powiedział, że nigdzie ich nie zawiezie, że są pod domem. Na to eks, wściekła że musi wracać do domu, zajechała mu drogę, zatrzymała się na postojowych na środku ulicy, wyleciała z samochodu i zaczęła się drzeć na M.... ten też jej coś odpyskował. Jak mi to opowiadał, to ciśnienie mi poszło, że daje się eks prowokować do pyskówek. Potem słała sms-y... i powiem Wam, że pomimo iż staram się być neutralna, to kobieta naprawdę jest żałosna. Wyobraźcie sobie, że to że ojciec po zakończeniu roku zabrał córki na obiad do włoskiej knajpy, gdzie jedna sobie wybrała spaghetti po bolońsku, a druga carbonarę (lubią makarony) - ich matka skwitowała "dorabiasz sobie w knajpie robiąc makaron?"... noż... nie zrobiła dzieciom obiadu i nie wiem po jaką cholerę te uszczypliwości.
Dziewczyny w sobotę pojechały z matką na wakacje i ani razu nie odezwały się do ojca, ani jednym głupim sms. Niestety widzę jak mu przykro... Zakazałam mu się odzywania jako pierwszy. Jestem pewna, że jak będą coś od niego chciały, to przypomną sobie o ojcu ....

Kjim ty tez jesteś eks i nie wierzę, że nigdy nie robiłaś akcji byłemu mężowi, i trudno mi uwierzyć że twoje dzieci nigdy nie zdenerwowaly partnerki twojego eks. Za co matka ma dziękować ojcu, ze zabrał dzieci na obiad? Fakt komentarz o zostaniu makoranarzem nie byl na miejacu. Hh999 i inne kobiety które ostatnio piszą o swoich problemach weszły w związek jako bezdzietne. Ty posiadasz dzieci z poprzedniego związku, więc powinnaś miec większą tolerancję dla dzieci partnera. Piszesz ze dziewczynki będą takie same jak ich matka. Wiele razy podkreslasz ze swoje dzieci wychowujesz inaczej, mnie się wydaje ze swoim zachowaniem w stosunku do pasierbow pokazujesz swoim dzieciom że są lepsze od dzieci partnera.

Nie musisz wierzyć w nic co tu piszę. Nie zależnie od tego co tu napiszę TY i tak masz już o mnie wyrobione negatywne zdanie. 

A dlaczego miałaby nie podziękować. Córki też - czemu miałyby nie podziękować ojcu za świetowanie zakończenia roku szkolnego w restauracji ???
Nawet będąc jeszcze w małżeństwie z Byłym, zdarzało mi się podziękować Mu za to, że zabrał dzieci gdzieś na parę godzin (choćby na plac zabaw), tylko dlatego, że odpoczynek sam na sam ze sobą (jako młodej matce na wychowawczym) był mi potrzebny!!!! Również obecnie, w sytuacji gdy dogadujemy się w jakieś sprawie (np. kiedy chcę wyjechać gdzieś z dziećmi i muszę Byłego poprosić by zrezygnował ze swojego niedzielnego "widzenia", lub zamienił się ze mną na jakiś weekend), kiedy dogadujemy się w tym zakresie i On idzie mi na rękę, mówię Mu "DZIĘKUJĘ". Nie rozumiem dlaczego zakładasz, że ojcu nie powinno się dziękować za takie rzeczy???

I kolejny raz Ci powtarzam, dzieci są jakie są przez zaniedbania ich rodziców. Nie brakuje mi tolerancji dla dzieci partnera. Ja nie toleruje beznadziejnego stylu nie wychowywania tych dzieci przez M i Jego Byłą żonę. Uważam , że oboje robią to beznadziejnie przez co dzieci są jakie są, a ja nie pozwolę by łobuzerka rządziła w moim domu. Czego innego uczę swoje dzieci !!!!

Bo wyniosą z domu to, czego ich matka z ojcem nauczą. Matka uczy nienawiści do ojca i sposobów na Jego dojenie, a ojciec Je uczy, że coby nie zrobiły, to On i tak je po dupce będzie całował. Dl;a mnie to krótka droga do patologii.

Moje dzieci nie widzą mojego stosunku do pasierbów, bo tych stosunków wogóle u nas nie ma. Nie widuję się z nimi i dbam o to, by moje dzieci nie spotykały się z pasierbami. Organizujemy sobie czas oddzielnie. Ja ze swoimi dziećmi, M ze swoimi.

I oczywiście nie musisz wierzyć w NIC co tu napisałam :-)

Kjim fakt nie musisz jesli nie chcesz widywac się z dziećmi partnera, w koncu jak tu wiele razy piszecie macocha nie musi oglądać dzieci swojego faceta jak nie ma na to ochoty. Na miejscu faceta który związał się z kobieta która nie lubi i nie ma ochoty widywac pasierbow, a sama ma dzieci z wczesniejszego związku, to traktowalabym dzieci partnerki jak powietrze, nie rozmawiala z nimi nie pomagała w lekcjach itp. Mam nadzieję ze twój M traktuje tak twoje dzieci, lub zacznie Je tak traktować.

Powody, dla których nie chcę by moje dzieci miały kontakt z pasierbami wyjaśniałam wielokrotnie, ale Ty najwyraźniej dalej tego nie rozumiesz.
Być może też byłabym bardziej przychylna dzieciom partnera (tak jak M jest przychylny do moich dzieci) gdyby Jego dzieci zachowywały siĘ w stosunku do mnie tak , jak moje dzieci w stosunku do M. Moje dzieci nie mówią do M - "nie muszę się Ciebie słuchać", " bo co mi zrobisz?", " nie jesteś moim tatą i nie będę robić tego co mi mówisz", "tata powiedział , że nie muszę się Ciebie słuchać i że mogę robić co chcę". Moje dzieci za takie zachowanie, lub choćby za próby takiego zachowania byłyby natychmiast wyprostowane przeze mnie. Wiele razy tłumaczyłam dzieciom dlaczego M lub cioci (czyli partnerce mojego Byłego) należy się szacunek. W odniesieniu do stosunków pasierbic do mnie, nie padło żadne wychowawcze słowo ze strony M, a ze strony matki tych dzieci było wieczne podjudzanie i negatywne nastawianie. WIDZISZ RÓŻNICĘ???? GDYBY  M  USŁYSZAŁ RAZ LUB DWA ZDANIE OD MOJEGO SYNA: "NIE JESTEŚ MOIM TATĄ, NIE MOŻESZ MI ROZKAZYWAĆ LUB ZABRANIAĆ" GWARANTUJE CI, ŻE NIE BYŁBY Z NAMI ANI JEDNEGO DNIA DŁUŻEJ.

Pamiętam , że było mi ciężko jednak nie był i nie jest to powód zeby z tego powodu wyżywać się na Byłym mężu, wisiec na Nim jak na rzepie. Decyzję o rozwodzie podjęłam świadomie ponosząc wszystkie konsekwencje z tym związane , łącznie z tym, że "byłoo mi ciężko" 

Nie oczekuj proszę, że będę współczuła Exowej sytuacji w jakiej się znalazła. " Moja" Exowa nie została SAMA z dziećmi!!!!!!!  Spakowała dzieci (dwoje mniejszych, bo starszego syna zostawiła jak psa w domu) i wyprowadziła się do kochanka!!!! Więc gadki o tym jak Jej było ciężko i jak sobie bidna nie radziła z małymi kruszynkami w dupę sobie wsadź.
Jest dorosła. Decyzję o ucieczce po kryjomu z domu, zabraniu młodszych dzieci i wyprowadzeniu się do kochanku podjęła jako dorosła 35letnia kobieta. Zawsze powtarzacie "widziały gały co brały" co oznacza, że trzeba ponosić konsekwencje swoich wyborów. Exowa pojęła takie decyzje a nie inne i teraz za to płaci Ona, płacą Ich dzieci. Ale nie zamierzam Jej współczuć z tego powodu. Niech konsekwencje swoich decyzji ponosi sama.

Jak tak czytam i czytam posty marzy2, to zastanawiam się, czy jej macocha nie lubiła jej przypadkiem nie za fakt, że jest z pierwszego małżeństwa, tylko za to, jaką osoba była. Bo jeśli miałabym przebywać z kimś o takim charakterze i takim poziomie inteligencji emocjonalnej, to chyba bym też sobie darowała...

A może czas zacząć szukać winy w sobie, a nie w macosze? A może marza2 też była taką nieznośną, roszczeniową, rozpuszczoną, zaślepioną swoim egoizmem dziewuchą jaką opisują niektóre macochy? Tak łatwo zrobić z siebie ofiarę i ciągnąć to całe życie, tak łatwo obwinić inną osobę (a teraz już nawet wszystkie macochy świata) o to, kim i jakim się jest obecnie, tak wygodnie odsunąć od siebie winę i przerzucić ją w całości na kogoś innego. No bo przecież w przeciwnym razie trzeba by przyjrzeć się sobie, a to może zaboleć.

Najbardziej żal mi siostrzenicy marzy2. Jeśli dostanie ona do głowy to wszystko, co marza2 próbuje przekazać nam, to dziecko wyrośnie w ślepej nienawiści do macochy wynikającej tylko i wyłącznie z nieprzerobionych przeżyć marzy2. W poczuciu niesprawiedliwości i szukania winy w jednej osobie, na którą będzie mogła zrzucić wszystkie swoje niepowodzenia. Biedna dziewczynka. Nie powinna mieć żadnego kontaktu z marza2.

jestem wyprowadzona z równowagi - rozmawiałam z M, który ma dziś od rana scysję z eks
1. nie wiem od jak dawna, ale w lipcu (tj przez okres wakacji inny niż zasądzony jako jego wakacje) M nie "dostawał" dziewczynek na weekendy i cotygodniowe spotkania. Tak brzmi wyrok sądu i zostało to nawet dzisiaj potwierdzone z prawniczką
2. eks zaczepiła dzisiaj M i przekazuje mu jak gdyby nigdy nic, że w piątek dziewczynki są "do odbioru. Co więcej w sobotę MM ma wizytę u laryngologa i czy M pojedzie z nią sam, czy ona ma jechać
M odpisał, że nie rozumie o co chodzi, przecież zgodnie z wyrokiem sądu w wakacje nie ma z nimi weekendów i spotkań i przecież ona dobrze o tym wie....... Na co eks, że M traktuje dziewczynki jak dzieci drugiej kategorii, że one są rozczarowane, że się z ojcem nie zobaczą itd. Nie widziałam tej korespodencji w całości i wiem tylko tyle co M mi powtórzył...... M napisał jej też, że jakby dziewczynki były zainteresowane kontaktem, mogą do niego zadzwonić i powiedzieć, że tego chcą...
Q-źwa... dziewczynki ani razu od piątku z wakacji nie napisały do ojca głupiego sms. Wczoraj nawet M coś burknął w stylu "odezwą się jak coś będą chciały. MM ma słabą baterię w telefonie i będzie chciała, żebym ją naprawił". Myślę, że było mu naprawdę przykro, że nie zadzwoniły w wakacji nad morzem.

I wiecie co... jestem wkuta, bo wiem, że chodzi teraz o jej manipulacje. Kiedyś działała w przeświadczeniu, że najbardziej dokuczy M utrudniając kontakt z dziećmi, zatem nie mógł liczyć na dodatkowy czas z dziećmi. Teraz kombinuje inaczej - wciska mu córki przy każdej okazji, bo wie, że z dwumiesięcznym niemowlęciem i dwiema córkami, zaczyna robić się gemela. Gemela dla mnie, nie dla M, bo M zajmuje się głownie dziewczynkami (ale przyznaję, że młodego też usypia, więc respekt dla niego - pomaga mi jak może)... Mówię Wam, jestem rozdrażniona. Dzisiaj jak wróci do domu napiszę jej w jego imieniu maila. Tak aby czarno na białym było, że pozwala sobie wobec byłego męża na złośliwości (chociażby to co pisałam wcześniej, że "dorabia w knajpie", bo karmi dzieci makaronem), że zmienia zasady obowiązujące w wakacje (zapewne robiąc dzieciom wodę z mózgu przy okazji). M lata na te cholerne występy, ona spóźnia się na każdy po 15 minut, nie była na zakończeniu roku szkolnego starszej córki itd. A teraz pisze mu, że zaniedbuje córki .......... nazbierało się tego, musimy to udokumentować i udzielić jej odpowiedzi. Głupie babsko .... ale mi podniosła dziś ciśnienie....

Nie, nie bierzemy. Jeżeli młode wykażą chęć spotkania z ojcem, to proszę bardzo - ojciec może je wziąć na popołudnie do kina, na spacer albo do dziadków, ale ma to charakter nadzwyczajny i niech to dziewczyny wykażą się inicjatywą spotkania. A nie, że kontakt z ojcem jest jak coś chcą... O żadnych weekendach w wakacje nie ma mowy i na szczęście i M i ja jesteśmy w tym zgodni.... Ona jest zołza i pogrywa dziećmi byle utruć byłemu mężowi życie - tyle powiem....

He999 współczuję Wam tego babsztyla, który widać jest niedowartosciowany i nie potrafi zająć się swoim życiem. Oczywiście że jeśli macie podział wakacji czy ferii to dziecko spędza cały ten czas z jednym rodzicem. Poza tym jak rozumiem  w ubiegłych latach była prawidłowo interpretowala ten podział, od tego roku jej się zmienił tok rozumowania? My mamy połowiczne problemy, jak odmowa spakowania dziecku ubrań na wakacje, a jak po ostrej wymianie zdań postanowiła nie odstawiac nam dziecka w tym co ma na sobie, to wiedząc że w pon jedziemy w góry po 100 pytaniach czy młody ma buty w góry a jak nie to niech da znać to sami kupimy, i po sms że wszystko mu spakowala, przywiozła go w niedzielę wieczorem bez butów oczywiście. Trampki które dała może sobie wsadzić głęboko w tylek bo sa z Reserved i tylko ładnie wyglądają ale nawet nie są sznurowanwe... Do szkoły ok, ale nie na wakacje. Tak nam spakowala dziecko na wakacje w tym obóz harcerski że już musiał mój M zrobić zakupy (ubrania, buty 2 pary, akcesoria na obóz harcerski), ale ona jak twierdzi spakowala wszystko jak należy. A męczyłam mojego M żeby jej trzy razy napisał co ma spakować, bo będzie w niedzielę wieczorem przed poniedziałkiem i wyjazdem stres, to mi mówil że skoro napisała że wszystko ma i niczego nie trzeba dokupić, to pewnie tak jest i co? I w poniedziałek rano we Wrocławiu robiliśmy zakupy w decathlon na szybko. Masakra. Tak bym chciała by on szybko urósł i nie trzeba było się już z nią kontaktować, niczego ustalać, prosić, żeby zniknęła z naszego życia albo było jej niezbędne minimum. I byśmy zaczęli żyć tylko naszym życiem, nie przyszłym jak obecnie, terazewszystko podporządkowane jest młodemu, powiem szczerze że nie mogę doczekać się kiedy zaczniemy żyć jako my, oczywiście młody jest i będzie i będzie spędzał z nami czas, ale chciałabym móc mieć na pierwszym planie swoje problemy wychowawcze a nie M i jego syna. Myślę że dobrze nam to zrobi, M ma przeszłośc i syna z tej przeszłości, ale przed nami fajna przyszłość i nie będę dostosowywac swojego życia pod jego przeszłośc. Ostatnie dwa lata spędziłam na obsłudze pasierba, jeszcze max rok i będzie musiał jako 11 latek pogodzić się ze nie gra pierwszych skrzypiec. A teraz życzcie mi powodzenia bo przedonami jeszcze dwa i  tygpół wspólnych wakacji. Ale tydzień  spędzony wspólnie w górach nie był najgorszy, choć mi już wystarczy

Duśka - mam dwoje dzieci w wieku 9l. (córka) i 11l. (syn) uważam za nienaturalne zachowanie Twojego pasierba. Nie wyobrażam sobie aby , któreś z moich dzieci (w tym wieku!!!) przerywało rozmowę dorosłych, żeby nie potrafiło/nie chciało wykąpać się samo. Chłopiec w tym wieku zaczyna się wstydzić. Mój syn krępuje się jak ktokolwiek wchodzi do łazienki w czasie gdy on bierze prysznic.   Tekst: " tatusiu chce mi siusiu" są na miejscu dla trzylatka, ale w ustach 9-latkach brzmią śmiesznie. Aż strach pomyśleć gdyby to była dziewczynka. Kolejna mimoza, która wpadłaby w histerię gdyby ją komar ugryzł.   Także Duśka - chłopie, ogarnij się,  nie panikuj, ciesz się , że na horyzoncie masz chłopca a nie dziewczynkę :-))) Zazdrosny syn to nie to samo co zazdrosna córeczka. Głowa do góry. Jak możesz ewakuuj się na trochę. Może jakiś babski wieczór - na przekór tym dwóm "facetom" ? A nie musisz w tym tygodniu pilnie skoczyć do kosmetyczki? A może zapomniałaś o jakieś wizycie u fryzjera??? I coś mi się wydaje , że  zapomniałaś, że w tym tygodniu umówiłaś się z siostrą na rowery któregoświeczora :-). Powadzenia. Masz kilka alternatywnych rozwiązań. Rusz głową.

Na serio jestem w stanie go jeszcze jakoś znieść w ciągu roku szkolnego, co drugi weekend i każda środa to jest mój dopuszczalny max. Każde ferie, wakacje, długie weekendy, po czterech dniach zaczynają wyglądać właśnie w taki sposób jak wczoraj opisałam. Rozumiem, że może mu brakować towarzystwa rówieśników, kiedy czas spędza tylko z nami, jednak uważam, że nie wszystkie zachowania w tym wieku da się uzasadnić nudą. Potrzebuje towarzystwa ojca jak powietrza, rozumiem, że może tęskni itd. bo ma go w ciągu roku mniej, chociaż jak jest z matką, to mu nawet ręka nie drgnie żeby samemu do ojca zadzwonić - to mu się ani razu nie zdarzyło, nawet na urodziny tatusia czy dzień ojca. Nie wpadnie na to, żeby tacie dać jakiś prezent, nie jest wdzięczności za cokolwiek nauczony w ogóle i nikt od niego tego nie wymaga, nie pokazuje, że za prezent należy dziękować itd. za pomoc należy dziękować. Zero. Typ wychowywany w przeświadczeniu należy mi się i tyle. Zawsze jest dobrze, zawsze mam, to mi się należy bez pocałuj mnie w dupę nawet. Do tego hipochondryk, dziś od rana jęczał że w nocy nabił sobie guza i nie może iść do fryzjera dzisiaj z dziadkami bo go boli głowa... Na serio on się tak zachowuje jak taka ostatnia pipa tylko przy ojcu i dziadkach, więc na maxa próbuje zwrócić swoją uwagę. Przy mnie jest normalnie, bo wie że mam jego zagrywki głęboko gdzieś i te litanie i boleści nie wywołują żadnej reakcji, a wręcz spokojnym tonem oświadczam, że nie ma trzech lat i takie zachowania będę ignorowane. Efekt jest taki, że dziś rano jego babcia prosiła mnie bym mu powiedziała, że się ma uczesać, bo ona nie potrafiła go zmusić. A niespuszczona woda nawet po kupie to też standard, dostaje wtedy opr, ale i tak się zapomina. Czy faceci od dzieciństwa mają gen świni ????  Kupę robi przy M przy mnie nie krępuje się siada na kibel i robi... Naprawdę dostrzegam, że matka robi z niego pipę, rozmemla go na maksa, a później jest tatusiu to, tatusiu, tatmo i sramto... W tym roku i tak mamy go od razu po szkole, gdzie wśród kolegów, nie pip, jeszcze jakoś funkcjonuje i nie robi z siebie dziecka specjalnej troski, bo w ubiegłym roku po miesiącu spędzonym z matką i jej rodzicami i wujkiem nierobem mieliśmy w domu cyrk, istny cyrk, z zachowaniami naprawdę odpowiadającymi malutkiemu dziecku. Niestety widzę że obecnie też mu zaczyna odpier+++, ale tylko w towarzystwie M, czyli nie mogę się przytulić, nic powiedzieć, bo on ciągle na nim wisi, ciągle gada, zadaje głupawe pytania, odwraca jego uwagę ode mnie jak tylko może. nie mamy dla siebie przestrzeni, w czasie kiedy jest z nami. Nawet mu zwróciłam w sobotę uwagę, jak przytuliłam się do M a ten już wisiał na jego plecach, że teraz jest czas dla mnie i musimy się tatą sprawiedliwie dzielić, bo ja też go kocham i czasami chciałabym się przytylić, a jak ja się nie przyulam to mu do głowy nie przyjdzie żeby on sam z siebie się przytulił do taty, na co się na chwilę odkleił, a wczoraj na każdym kroku się do niego kleił i patrzył na mnie z wyższością że mi M zabiera pierwszy . Może to są naturalne zachowania, te zazdrości i próby zwrócenia uwagi M, ale ja naprawdę im nie odbieram wspólnego czasu tylko sam na sam, np. pół piątku spędziliśmy osobno, sama sobie poszłam w góry, a oni łazili po muzeach, wczoraj pojechałam na spacer z rodziną i też byli sami 3 h, daję im czas na osobności, bo nie mam ochoty spędzać go w takiej atmosferze, mimo iż M się wkurza, że ich zostawię nie chcę z nimi spędzać czasu. Nie chcę bo nie będę się siłować z 9latkiem. Tylko muszę się pogodzić, że dwa i pół tyg nie ma dla mnie M, w ogóle praktycznie, bo czas po pracy będzie poświęcał jemu, a ja nie chcę z nimi przebywać, jak tak ma to wyglądać. Wolę odpuścić. Dziś miałam spotkać się z siostrą, ale mam tyle pracy, że zamknę się na górze i będę pracować, jutro do niej pojadę, na środę mam koleżankę... Dwa tygodnie uciekania, taki los trudno się mówi, wolę tak, niż się wkurzać non stop, a jak mnie przy nich nie ma to młodemu też na ojcu już przestaje zależeć, tzn. od razu wracają mu pomsyły na zajęcie się sobą i nie odczuwa potrzeby leżenia i wieszania się na ojcu. Strach pomyśleć, co będzie jak będziemy mieć swoje dziecko. Czy na wakacje i ferie będę musiała się wyprowadzać, bo pasierb nie będzie mógł znieść już nie tylko mojej obecności ale także obecności przyrodniego rodzeństwa. Tak to jest z jedynakami mamisynkami... współczuję mu, gdyż jego matka hoduje z niego pipę, a życie potrafi kopnąć w dupę, nie da się cały czas stwarzać nierelanej otoczki oddzielającej od rzeczywistości... Pisałam wcześniej, ze już chciałabym mieć swoje dziecko, swoje problemy, swoje życie, nie przeszłość M ... akceptuję ją, ale nie znaczy to że zawsze dobrze znoszę. Zajmuje się jego dzieckiem 10 miesięcy. Co środę odbieram ze szkoły i oprzątam po szkole (obiad, lekcje itp.) i co czwartek i co drugi poniedziałek zawożę do szkoły, piorę, prasuję, sprzątam w pokoju, umawiam wizyty u lekarzy itp. W wakacje chce mieć od niego spokój, mam prawo od tego odpocząć. A tu zong, on mnie naprawdę irtytuje, chodzę nie zła, a wqurwiona, a M nie może zrozumieć, o co mi chodzi i jak mi wczoraj powiedział, czasami nie ma na mnie siły, bo jestem zła, wkurzona, zdenerwowana... jestem rozdrażniona, chce z tym walczyć, ale tylko usłyszę jęki i po spokoju zostaje nic.

Bardzo chciałabym żeby było normalnie, już w tej złości myślę czasami, że mi odbija, że stwarzam problemy, że mi się wydaje, że podchodzę do tego na wyrost, ale od ubiegłego roku sprawdza się, że 4 dni wspólni wytrzymujemy bez problemu i nawet jest fajnie, od pon do czw naprawdę miło spędziliśmy czas, żartowaliśmy, śmialiśmy się, zrobiliśmy wspólnie z 25 km po górach i obyło się bez marudzenia, ewentualnie że nogi go bolą, ale nas po 12 km też bolały, więc to były rzeczywiste powody do ponarzekania. Ale w piątek już od rana słyszałam jak stęka, a później było tylko gorzej, tych spodenek nie założy, tego nie zje na śniadanie i o 10 powiedziałam M że rezygnuję z muzeum, niech pojadą sami, a ja sobie pójdę w góry do schroniska i spotkamy się na obiad - było mi naprawdę błogo, mogłam sobie odpocząć, pobyć sama ze sobą, powiedziałabym że była to zdrowa decyzja.
W sobotę byliśmy już razem i niestety odbijanie na dekiel miało swoją kontynuuację, to samo wczoraj I teraz jest z dziadkami i kuzynkami, które też są wychowywane w duchu, ze wszytsko im wolno, więc na pewno będą akcje i popisy przy dziadkach i ojcu. Zresztą M mi wczoraj powiedział sam, ze niestety, ale tak będzie. I widać, że on ma świadomość, że ten jego syn zachowuje się dziwnie czasami, trochę go nawet piłuje, na pewno bardziej niż rok temu, czyli na tatusiu przyniesiesz mi piżamę, przyniesziesz mi okulary odpowiada: proszę samemu sobie przynieść, ale jest naprawdę masa sytuacji, gdzie wchodzi w nim w te głupie gadki, kiedy ten nawet ton głosu zmiękcza jak trzylatek i nie potrafi wypowiedzieć normalnie wyrazu. I tak było wczoraj na spacerze w parku, gdzie znowu było wieszanie się na szyi, podchodzenie tacie pod nogi, pić mi się chce, jeść mi się chce (obiadu nie chciał jeść, za to chętnie w restauracji - ale weszłam tutaj w słowo, że reszta niedojedzonego obiadu czeka w domu i za pół godziny może zjeść), za to jak M spotkał kolegę z pracy, który z nami spacerował 15 min ze swoim 2latkiem, to się młody potrafił normalnie zachowywać, nie przerywać naszej rozmowy. Kitkat myślę, że to nie ja powinnam dziecku powiedzieć, ze pół godziny graliśmy w piłkę to teraz porysuj sobie, a ja spędzę czas z D (czyli ze mną) albo mam czas dla siebie, tylko M. A on niby to wie, niby o tym myśli, bo i tak reaguje dużo adekwatniej niż rok wcześniej, ale takich modliszkowych zachowań jednak nie tłumi. Naprawdę jestem zrozumieć czas na wspólną grę w piłkę, oglądanie meczu itp.. i mają ten czas, ale młody pochałania jego czas w całości, a jak nic chwilowo nie robią to non stop są pytania o to co będą robić, albo kiedy, albo problemy typu guz, komar, boli mnie noga, codziennie go coś boli. Wczoraj na spacerze też go bolała noga, czy głowa bo 2 h wcześniej nabił sobie guza na głowie (a nabił bo w czasie kiedy razem z M robiłam obiad, przyszedł do kuchni i przypier*** specjalnie głową w lodówkę ) dość mocno, niestety nadal bez zmian:))) w każdym razie w czasie spaceru prosił M o maść na tego guza czy komara, po czym M mnie pyta czy mamy coś w domu i ze złością nieukrywaną powiedziałam że tak nazywa się placebo. I oczywiście jak byliśmy w domu to już nie chciał maści bo zapomniał, ze go coś boli. Jak tak to opisuje to chyba to moje rozdrażnienie od piątku nie jest spowodowane tylko PMS ale także nim, bo sama widzę, że jest to nienaturalne zachowanie. Za dwa i pół tyg. jedzie na obóz harcerski w środku lasu, jestem pewna, że wśród harcerzy, kolegów, druha potrafi się zachowywać normalnie, tylko przez tę zazdrość ma tak bije na dekiel w domu, z nami. A ja naprawdę wolę uciekać niż to znosić, jak mam M przemówić, pokazywać każde zachowanie które odbiega od normy ??? Sam powinien to dostrzegać, stawiać granice, a jak nie potrafi to może warto się zastanowić, bo skoro teraz tego nie umie opanować, a jednak tych dłuższych okazji, kiedy młody jest z nami trochę mamy to co będzie kiedy przyjdzie na świat nasze dziecko. Czasami się łudzę, że je zaakceptuje jako rodzeństwo, że pokocha, będzie się zajmował, ale jak widzę te obrazki, kiedy tak bardzo zabiega o M, jest tak bardzo zazdrosny, choć ja mu powodów do tego naprawdę nie daję, to lepiej spojrzeć prawdzie w oczy. Będzie zazdrosny, bo przez 10 lat życia był jedynakiem, wychowywanym przez matkę, samotną, bez faceta. MASAKRA, kitkat nie strasz mnie sama nie wiem co mam robić, mam ochotę odpuścić, uciekać, odgrodzić się od tego dla św. spokoju, a z drugiej str będę później walczyć z nastolatkiem o względy ojca w stosunku do mnie i do naszego dziecka ?

Obecnie z eks są relacje chłodne, generalnie nie ma jej, jak trzeba do lekarza, jak ząb boli itp. Ma to gdzieś co widać, że nie dba o niego pod tym względem. Z kupnem ubrań, butów też ma duży problem, robi łaskę by dziecku spakować rzeczy na wakacje, ferie, co roku ten sam problem - po czym jeszcze pisze, czy M jej robi łaskę, jak do niej napisał ostrym tonem, że oczekuje że dziecku podstawowe ciuchy na wakacje jednak spakuje. W końcu napisała, ze to jej syn że o niego dba i go spakuje, po czym okazuje się że połowy w plecaku nie ma i trzeba dokupić (po tym jak napisała nam że wszytsko spakowała). I oczywiście teskty że M chodzi tylko o pieniądze, że go zło spotka, masakra, dostaje wysokie alimenty, my też kupujemy mu ciuchy i ich nie zżeramy, chodzi w nich i te lepsze to wręcz ma od nas, nie od niej. A ta ciągle robi swoje, na serio rzygać mi się tymi przepychankami chce. Oprócz tego nie wcina się, nie wtrynia, a informacji o ślubie pogratulowała nawet. Nie wiem jednak jak będzie jak pojawi się dziecko, od jakiś trzech miesięcy pozwala sobie na wycieczki personalne, w stylu, ze ona nie ma sztabu ludzi do pomocy przy młodym jak M, że go włąśnie spotka zło, bo zło wraca itp. więc coś tam jej trochę odwala. A ja marzę o tym, żeby już nie musieć się z nią kontaktować, żeby mieć ją głęboko gdzieś...żeby zniknęła ;(
Sama nie wiem co mam o tym myśleć, ale chyba lepiej zakładać gorszy scenariusz, myślę, ze nawet jak ona M głęboko w tyłku bo M, to jednak obojętnie jej koło nosa nie przejdzie, że M zdecydował się wieku 38 lat na założenie rodziny raz jeszcze.
Zresztą, kiedy się nie poznałam jeszcze z pasierbem i ona o mnie nie wiedziała, to widzałam w smsach i ogólnie ich ustaleniach jej podejście do M. Jak wiedziała, ze jest sam to na serio cud, miód i orzeszki. Jak dowiedziała się, że jesteśmy razem, to od razu nastawienie mające nas w poważaniu i ustalenia z M, a właściwie ich brak, bo jej sposób kontaktu to brak kontaktu, nieodpowiadanie na sms i maile, ale generalnie nie nastawia młodego przeciwko mnie, delikatnie mówiąc ma nas w dupie, ale nie zamierza niczego ułatwiać, co też odczuwam i ja i M. Nie wiem co będzie dalej, ona raczej się nie upokorzy żeby robić nam na złość, bo jest drugie dzieko, raczej jest z tych dumnych i nie okazujących żadnych emocji, ale uważam, że brak odpowiedzi/ współpracy w podstawowowych kwestiach dot. dziecka jest także agresją ale bierną... Wychodzę zaraz z pracy, ale nie jadę do chaty, mam kilka spraw do załatwienia, a po powrocie będę ciężko pracować. Pozdrowienia.

Teściowie są w porządku, stoją po naszej stronie. Po obiedzie  z okazji zaręczyn nawet zasugerowali że czekają na kolejne wnuki.  Dochodzę jednak do wniosku że ex jest walnieta, w inny sposób niz Wasze ex bo to typ bez emocji, kamień, bryła lodu. Ale pomiędzy tym wszystkim przemocą złośliwości, utrudnienia itd. Czekam aż pasierb będzie większy i więcej będzie rozumiał, mam nadzieję że wtedy uda się pomijać ja w kwestiach dnia codziennego i czynić ustalenia w ważnych sprawach od wielkiego dzwonu.
Co do obecnej sytuacji w poniedziałek wróciłam do domu o 21.30 więc nie było mi dane uczestniczyć w życiu rodzinnym, a wczoraj trochę młodego stępiłam jak kolejny raz czegoś  nie umiał sobie sam zrobić, tylko dlatego że mu się nie chciało. Generalnie było ok. M zna moje zdanie, przyznał mi rację i obiecał popracować nad jego wyglupami i wydziwieniami. Kitkat masz rację, konsekwentnie teraz musimy ustalić zasady i pokazać młodemu że jego głupie zachowania nie działają, nie będę uciekać ze swoim dzieckiem ma wakacje czy ferie, tylko dlatego że młody będzie miał humory. I niestety jeszxze w jednym masz rację zapewne nie uda się tego wszystkiego związać rodzinnym sznurkiem, skoro mlody jest u nas raz w tygodniu i co drugi weekend. Pozostały czas jest z matką, jej rodzicami, bratem,  którzy wychowują go na swoją modlę. Trudno się mówi, może będzie gotowy także na 3 dziecko, ważne by moja dwójka się dogadywala, jeśli młody nie będzie chciał /umiał zaakceptowaćjnowej sytuacji nie będę niczego szyć na siłę.