O czym nigdy nie należy mówić partnerowi?

Dla mnie codzienne czynności są zbyt bzdurne żeby o nich mówić. Musiałabym stać nad swoim i mówić: teraz idę siku,  a teraz zrobić sobie herbatę, a teraz to, tamto, siamto. Będzie chciał to mnie sam znajdzie. W razie kłopotów najwyżej zadzwoni. Ale to są bzdury po prostu.

A ja mówie o wszystkim swojemu facetowi. Poruszamy kwestwie byłych związków, a raczej się z nich śmiejemy i opowiadamy sobie dużo rzeczy w żartach. Rozmawialiśmy też o tym, jak toczyły się wtedy nasze sprawy intymne. Ja akurat facetowi nie mówię o tym, że przed chwilą byłam zrobić kupę czy siku, ale on mi gada dosłownie o wszystkim. Siedząc na kiblu pisze ze mną sms, mówi, że go ciśnie itp z kolei ja, jak mam okres, to widać po mnie, że mnie boli itp pyta się jak to jest z podpaskami, tamponami, jak to się zakłada, np wczoraj pytał się co to są skrzydełka i na co i musiałam mu tłumaczyć ostatnio miałam dośc mocne zapalenie pochwy i ginekolog przepisał mi globulki dopochwowe i chłopalk właśnie zapropnował, że będzie mi je wkładał. No tak, jak chce,to prosze bardzo i tak też było, smarował mi nawet tam maścią. Nie muszę go prosić o takie rzeczy, sama mogę je zrobic, ale skoro się oferuję, to czemu nie śmiesznie jest. Wiem, że mogę na niego liczyć. Mowimy sobie nawet to, że ktoś oglądnął się za nami na ulicy, albo np jak idzie do pracy, to stroi się jak stróż w Boże Ciało i mówi "muszę jakoś wyglądac, i pachnięc, bo dziś ma być nowa kelnerka" i się smiejemy. To wszystko oczywiście na zarty,. Nie mamy pretensji o to do siebie także jeśli chodzi o rozmowę, to jest zadowolona:)

Truskaweczka, to już zależy własnie od osob i charakterów:) ja mimo kompleksów na rozmowy jestem otwarta i mogę gadac dosłownie o wszystkim, mam poczucie humoru, jestem raczej energiczna, nosi mnie, nie wysiedze e miejscu, buzia mi sie nie zamyka. Z kolei moj facet ma to swoje specyficzne poczucie humoru, ale można z nim pożartować o wszystkim ,pogadac, zawsze sie dopytuje, aż za bardzo niekiedy, jest ciekawski, jak z tymi skrzydelkami itp także dobraliśmy się i wiem, że mogę mu powiedziec dosłownie o każdej rzeczy nawet o tym, że pierdzieć mi się chce, bekać czy coś, ządnych zahamowań, bo to też robimy i się smiejemy z tego potem może to dziwnie wygląda, ale wydaje mi się, że skoro o takich rzeczach możemy gadac, to jest miedzy nami bardzo dobrze.

Ja nie mam czego przed nim ukrywac. Wie, że jestem zapisana na jakiś forach, ale nie wie nazw a tak to nie mam przed nim tajemnic, bo nawet nie miałabym co ukrywać. On w sumie też nie, choć zdarza się, że coś ukrywa, ale nie wytrzymuje długo i mi potem to powie lub sama się skapnę, a jestem bardzo dociekliwa i kontrolująca także przede mną mało co się ukryje
Mówię, to zależy od osób, bo np ze swoim pierwszm facetem nie gadałam tak, nie miałam z nim takich kontaktów, nie bylo mowy o tym, aby beknąć czy pierdnąć przy sobie, a tutaj mogę to robić bez krępacji bo mamy z tego ubaw.

O tym co powinno się mówić a czego nie można najlepiej się przekonać po rozstaniu. Wtedy ktoś albo wykorzysta swoją wiedzę, zwłaszcza kiedy powiedzieliśmy kiedyś o swoich uczuciach, albo o przykrych, bolących nas sprawach. Potem może się doskonale znęcać psychicznie właśnie to wykorzystując. I wtedy mamy jak na dłoni wszystko. W kilka chwil ktoś kto był z nami blisko i traktowaliśmy my go jako przyjaciela nagle staje się naszym absolutnym wrogiem. Przeżyłam to na własnej skórze i wiem jakimi ludzie potrafią być...

Ja np. mam niefajne doświadczenia. Ile razy chcę coś wyjaśnić to słyszę, że przecież wszystko jest w porządku tak jakbym sobie coś wymyśliła. No i oczywiście nie uzyskuję odpowiedzi na postawiony problem.I ile tak można czekać skoro czuję się niedobrze, bo niefajnie jak ktoś głupa z kogoś robi. I to właśnie chodzi o komunikację a nie o opowiadanie sobie o siku.