Dzisiejsze dzieci

Ludzie dziś mają najczęściej jedno dziecko i potem się za nim srają. Co gorsza, pod rządami Nowackiej w te ślady idzie też szkoła. A nam rośnie pokolenie niewychowanych, przygłupich, narcystycznych dupków.

Nasze społeczeństwo z roku na rok chamieje, i doszło do momentu że to chamstwo rodzi dzieci. Czego się spodziewać po takich dzieciach, które niczego z domu nie wyniosly, co miałoby związek z jakąś kulturą? Nie znają podstawowych zasad, słowa "dziękuję" czy "przepraszam", ale czort z tym! Wynoszą przykład z domu, gdzie rodzice zamiast spędzać z nimi czas, kupują im coraz lepsze smartfony, żeby mieli się czym zająć, więc się zajmują tym, co znajdą w necie. A co to jest? Przecież nie Bajki z mchu i paproci.
W domu się ubliża nauczycielom, bo czegoś wymagają, a w domu rodzic nie ma zamiaru słuchać, że jego dziecko jest leniem śmierdzącym więc łatwiej nawyzywać nauczycielowi od idiotów przy dziecku. A co! Niech się uczy, że tatuś i mamusia ma swoje zdanie. Potem płacz i zgrzytanie zębów, że dziecko nie ma żadnych autorytetów.
Jeśli dodać do tego, że naprawdę dziś dzieciom niczego nie brakuje, że nie muszą się martwić co do gęby włożą po lekcjach, to mamy przepis na katastrofę jak malowany.

We łbach się wszystkim poprzewracało z tego dobrobytu, ot co.

Solaris napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

Co za przykra ironia losu. Polacy nie chcieli Muzulmanow w Polsce,bo bali sie atakow terrorystycznych.... a sie okazalo,ze terrorystami sa polskie bachory. Co za wstyd

Dalej wolę polskich bachorów niż muzułmanów:)
Ci drudzy niech się integrują ze sobą u siebie i w ramach tej integracji, sobie łby obcinają.

Coś z tamtej kultury jednak moglibyśmy z powodzeniem mieć. Taki irański sposób radzenia sobie z najcięższymi zbrodniami na przykład.

Nie czytałem całego wątku więc odniosę się do pierwszego posta autorki.

Te przykłady choć brzmią ostro są całkiem powszechnym zjawiskiem w szkołach. Zapytajcie jakiegokolwiek nauczyciela czy raczej nauczycielkę bo o mężczyzn w tym zawodzie ciężko, chyba każdy powie, że rodzice często są o wiele gorsi od dzieci. To jakie cyrki potrafią robić rodzice podczas wywiadówek czy innych wizyt w szkole nieraz przechodzi ludzkie pojęcie. Inna sprawa, że przepisy i prawo dotyczące możliwości uczniów, rodziców i nauczycieli to totalny chaos. Jedno prawo kłóci się z drugim, nawet gdyby jakaś szkoła chciała wprowadzić inne zasady to byłyby sprzeczne z prawem na wyższym poziomie nie wspominając już o przepisach UE. Cała cywilizacja białego człowieka upada, a to co się dzieje w szkołach jest jednym z najlepszych tego przykładów. Ten upadek się zaczął mniej więcej wtedy kiedy powstało coś takiego jak patostreamy i kiedy influencerzy lub jacyś raperzy pokroju Fagaty zaczęli w miesiąc zarabiać pieniądze jakich przeciętny, ciężko pracujący obywatel nie zarobi przez całe życie. Kiedyś prostytucję się piętnowało, teraz użytkowniczki Onlyfans są pokazywane w mediach jako wzór. Współczesne dzieci i młodzież toną w szambie jakie im serwują media społecznościowe i media tradycyjne. Cały internet jak i mainstreamowe wiadomości pokazują, że jeśli masz kasę i wpływy to możesz się wybronić nawet z najgorszego przestępstwa. Ciągle jakieś nowe afery wychodzą na jaw i nikt nie ponosi za nie odpowiedzialności. Coś takiego dorosłym robi papkę z mózgu, a co dopiero młodzieży. Ci co odwalają takie akcje jak w przykładach autorki robią to z prostej przyczyny. Bo mogą, bo wiedzą, że skoro ktoś ukradnie grube miliony albo zabije kilka osób na drodze i nikt nic mu nie zrobi to oni też mogą. Wiedzą, że jeśli nauczyciel spróbuje ich ukarać to rodzice załatwią sprawę, a jeśli rodzice będą chcieli jakoś ukarać to cyk, leci oskarżenie o przemoc albo molestowanie. Ten influencer co ma teraz najwięcej wyświetleń powiedział, że tak można więc musi mieć rację. Rodzice często nie mają czasu wychowywać swoich dzieci bo zasuwają po 12h dziennie żeby zarobić na kredyt lub rachunki. Zarówno rodzice jak i dzieci są totalnie przebodźcowani, ciągle zmęczeni i senni. Relacje międzyludzkie sypią się coraz szybciej, jest coraz większy problem z samotnością, wymagania wobec siebie i innych coraz większe, presja coraz większa, stresu coraz więcej. To wszystko powoduje takie sytuacje jak te omawiane w tym wątku.

Snake napisał/a:

.

Druga sytuacja, to w zasadzie ciąg rozmów z wychowawcami od szkoły podstawowej przez szkołę średnią. Regularne prośby, żeby przekonać syna, żeby nie podważał ciągle autorytetu nauczycieli... pytaniami, dociekaniem i negowaniem tego co przekazywali. No tak ma

Dziś byłby zdiagnozowany pod tym kątem w poradni 

Tamiraa napisał/a:

Snake napisał/a:

.

Druga sytuacja, to w zasadzie ciąg rozmów z wychowawcami od szkoły podstawowej przez szkołę średnią. Regularne prośby, żeby przekonać syna, żeby nie podważał ciągle autorytetu nauczycieli... pytaniami, dociekaniem i negowaniem tego co przekazywali. No tak ma

Dziś byłby zdiagnozowany pod tym kątem w poradni 

Był diagnozowany od 3 roku życia...

Tamiraa napisał/a:

No, nie, i kolejny stereotyp odnośnie diagnozowania mi padł
Przyszły prawnik, nic innego

Informatyk.

Julia life in UK napisał/a:

I co mu zdiagnozowali? Czy zdrowy ?

To poufne informacje i długa historia ale kilkanaście lat walki o dziecko przyniosło rezultaty. Kategoria A i służy Ojczyźnie.

No to zgaduje,że jest zdrowy

I jeszcze czarodziejska kula do wróżenia mi się zepsuła

Informatyk to chyba lepiej, nie musi się wykłócać z nikim ani przekonywać do swoich racji. Nie podoba się? - to wywala i kupuje nowy sprzęt.

Snake napisał/a:

Julia life in UK napisał/a:

No to zgaduje,że jest zdrowy

Dla wojska tak. Niemniej do końca życia będzie się zmagał z konsekwencjami tego co nastąpiło przed laty.

Tamiraa napisał/a:

I jeszcze czarodziejska kula do wróżenia mi się zepsuła

Informatyk to chyba lepiej, nie musi się wykłócać z nikim ani przekonywać do swoich racji. Nie podoba się? - to wywala i kupuje nowy sprzęt.

To tylko wykształcenie, które częściowo już posiada, i które kontynuuje. Czy będzie to wykonywał zawodowo, to inna sprawa.
Namówiłem go by nie studiował dziennie tylko zaocznie, a skupił się na szukaniu pracy. Studia, to tylko kwit, który może mu się przydać (oraz status studenta)
ale prawdziwe życie jest gdzie indziej. Już trochę popracował i pierwszy szok poznawczy jak to wygląda ma za sobą.
Moim zadaniem jest przygotowanie dzieci by były samodzielne, by poradziły sobie same i to robię.

W ogóle wydaje mi sie, że często nie doceniamy roli mężczyzn w wychowaniu dzieci. Sami zainteresowani wolą się wycofać. Jak słuchałam ostatnio Doktor Ani, to mąż nie chciała zostać z dzieckiem, gdy żona postanowiła iść do siłowni w sobotę rano, bo stwierdził, że on przecież nie jest opiekunką. A czasem kobiety jak te zosie samosie chcą wychowywać same wg własnych wzorców. Męczą się, narzekają, zapominając, że z mężem też trzeba ustalić kwestie dotyczące wychowania.