Czy ja się czepiam? Nowy związek po rozwodzie.

Możliwe tez ze dotychczasowe partnerki mordował i zakopywal w piwnicy. Skąd wiemy ze niby nie?

Nie byłoby dobrze, bo widać nie tylko o to słowo chodziło.
A dlaczego miałby mówić to słowo kocham, skoro nie kochał, ale jakoś musiał zdobyć kobietę, przecież nie powie na dzień dobry, nie planuję związku, bo kocham żonę.
On może być ciężki we współżyciu, wszystko musi być tak jak on chce.
Ale nie ma sensu go rozbierać na czynniki pierwsze

Seryjny monogamista.

Duzo kobiet uważa, że nie zasługuje na pełne zaangazowanie więc deklarują poze silnej i niezależnej kobiety, takiej co wpadnie raz w tygodniu i potem sama się ogarnie. Taka niezależna a przeżywa że jej nie kocha? Zupełnie jak w opowieści Farmera, chociaż on akurat myśli że jest odwrotnie.

Ale ja nie wierzę w omotywanie. Uważam że kobiety same sie omotują i oszukują więc nawet nie trzeba im pomagać.
Nie mówi kocha? Bo on nie tej daty, bo introwertyk, bo kocha czynem nie słowem, bo mu się śni zmarła żona.. a może po prostu nie kocha? Dlatego nie mówi, bo tego nie czuje? Problemem nie jest więc czy mówi i mówić potrafi tylko czy kocha. A w domysle czy widzi ich razem, bo nie sądzę że to o kochanie i niekochanie chodzi, ale takie mini deklaracje - widzę z toba przyszłość.
I ja nie mówię że każyd musi każdego kochac! Po prostu odnosze wrażenie że dla autorki to jest niesamowicie ważne. Uważam też że jej nie chodzi o kochanie i niekochanie. Wybrała sobie niedostępnego - od razu wali z mostu ma żonę, więc spokój, bedą na dystans. I na pewnym etapie autorka może chcieć relacji na dystans, ale potem może zapragnąć dystans zmniejszyć.

To co innego kiedy nie masz ochoty na związke, bo jestes nasycona, przesycona i szczesliwa, a co innego jeśli uważasz że na niego nie zasługujesz, nigdy go nie miałaś i 99% doświadczeń z facetami miałaś negatywne, więc nawet jakieś proste bajery odbierasz jako ksiącia na białym koniu.
I to rozmowa w kontekście kobiety co całe życie spędziła u boku patusa.

Zatem: skoro nie mówi, że kocha => z pewnością nie kocha...., eh

Skoro Autorka jest po przejściach, to może potrzebuje owych zapewnień dużo bardziej, niż osoba, powiedzmy "przeciętna".. Chociaż czynów również jak najbardziej potrzebuje, owych "dowodów" zaangażowania.
Typowy bajerant pewnie by wychodził z siebie, notorycznie sypiąc komplementami, aby potencjalną "ofiarę" zbałamucić.. Tu raczej tego nie ma.

Jesteśmy i owszem. Ale Autorka milczy, a temat żyje czyli tutejsza norma.
Jest grupa kobiet, co faktycznie same się bajerują i minimum im wystarczy, żeby "poczuły, że kochają" itd. Oraz taka grupa, co choćby facet z siebie wyszedł i stanął obok i tak będą potwornie podejrzliwe, obawiając się iż zostaną oszukane, co oczywiście skutecznie uniemożliwia ciąg dalszy. Innymi słowy łatwo nie jest, ale jacyś normalni ludzie też chyba są...weź mi Smutna nadziei nie odbieraj, please

Hej nie było mnie chwilę i widzę, że z mojego wątku zrobiła się telenowela brazylijska!
Który to odcinek?
213
No pojechaliście po mnie jak grabiami po kobyle.
Cóż, obrażać się nie zamierzam choć niektóre wpisy do miłych nie nalezą.
Wiem i zdaję sobie sprawę co źle robię, np. że nie powinnam dopominać się o wyznania czy deklaracje tylko z nim szczerze porozmawiać. To samo mówi mi przyjaciółka.
Rada dobra, ale jak to zrobić skoro on jak ognia unika poważnych tematów? Spróbuję jutro po raz ostatni a jak się nie uda to trudno. Mimo iż wiele osób w to nie wierzy mi jest naprawdę z nim dobrze.

Z drugiej strony to czy taka rozmowa na temat uczuć to nie jest wymuszanie? Może pomyśleć ,że oczekuję oświadczyn! A ja tego nie chcę. Po raz enty powtarzam(mimo hejtu o to), że nie chcę z nim zamieszkać ani nie marzę o ślubie!
Jest dobrze jak jest . Mam swoje życie oprócz niego. Mam rodzinę,przyjaciół i swoje hobby.
I mimo tego co piszecie, że to nie jest związek tylko luźna relacja ja uważam , że jednak jest.! Mimo ,iż widujemy się 2 razy w tygodniu (popołudnie+noc) to jednak mamy stały kontakt telefoniczny. Rozmawiamy kilka razy dziennie a dodatkowo piszemy,wysyłamy sobie filmiki czy zdjęcia. Każdy dzień zaczynamy od napisania kilku miłych słów na dzień i tak samo kończymy dzień.

I jeszcze jedna rzecz, bo kilka osób sugerowało, że lecę na jego pieniądze co jest nieprawda.
Pracuję i kasy mi nie brak!
Pisałam wyżej, że na wakacjach płacimy za siebie, chociaż on nie chce, abym ja płaciła. Owszem czasem pozwalam gdzieś się zaprosić i wtedy płaci on.

Kobieto, jeśli ty się w tym odnajdujesz i nie czujesz chęci na nic więcej to super! Forum to forum i my sobie robimy offtopy i gdybamy w KAŻDYM temacie. Bez tego by było nudno.

Jak się nie uda owa ostatnia rozmowa, to rozumiem Autorko, że jednak "karuzela będzie się dalej kręcić?". Wszystkie pozostałem jego zalety sprawiają, że jest Ci z nim tak wspaniale, zatem czy przestanie Cię męczyć jego uczuciowe wycofanie, skutkiem czego zaakceptujesz go takim, jaki jest? Czy też po jakimś czasie temat znowu powróci?
Obstawiam to drugie..

Smutna, w każdej grupie wiekowej jest  nieco inaczej jest i sądzę, że w obliczu jesieni życia (powiedzmy u schyłku lata, taka wczesna jesień) to dobre bawienie się we własnym towarzystwie ma inną rangę, IMHO, a jest to moja grupa wiekowa. Patrzę po sobie - nieco inny był dla mnie "cud, miód, malina" jak miałam 25 lat, inny po 40-ce, inny teraz.
W tej grupie wiekowej sporo już za człowiekiem.  Jest jakaś stabilizacja, dzieci jeśli były to są już odchowane. Kariery zawodowej się raczej nie zaczyna, co najwyżej kontynuuje.  Mieszkania zdobyć nie trzeba. Spokój na podstawowych frontach.  No to kurczę, kiedy się mam bawić dobrze? Wczesna jesień to idealny moment w życiu.
Jak na tą grupę wiekową to ten pan Malty ma rozliczne zalety oraz, oczywiście, nie jest ideałem. Bo gadać o uczuciach nie umie, co zresztą uczciwie zakomunikował czyli zdaje sobie sprawę z tego. Jest oczywiście mniej elastyczny niż młodzik, bo z wiekiem stajemy się mniej elastyczni i z pewnego punktu widzenia może nawet i trudniej się dopasowywać oraz docierać w związku, bo to obu stron dotyczy, ta mniejsza elastyczność. Młode drzewo się dogina, starsze przy użyciu tej samej siły trzaska i się łamie.

Gdyby Malta miała lat 25 czy 35 to ja bym zapewne nieco inaczej pisała odnośnie tego zaspokojenia jej potrzeby rozmawiania o uczuciach. Ale oni lat mają ile mają.
Poza tym to ona pisze, że jest jej dobrze jak jest, wcale nie pisze, że chciałaby więcej tego pana w swojej codzienności. Może w ogóle nigdy nie będzie chciała z jakimkolwiek panem dzielić codzienności i zacieśniać bardziej czyli wchodzić w pełen związek? Wolno jej. Dobra, bliska relacja we wczesnej jesieni życia może per saldo być lepszą opcją dla niej samej niż większe zacieśnienie.
Tu to po prostu moim zdaniem moment dla Malty na ustalenie , czego naprawdę chce i co jest dla niej priorytetem.

Malta, chcesz na siłę majdrować przy czymś, co dobrze działa i funkcjonuje idealnie.
Masz wszystko co chcesz, związek jak wymarzony, facet o ciebie dba i się troszczy, nie naciska na ślub którego akurat ty nie chcesz, a przecież w tym wieku faceci szukają niby "przystani" a tak naprawdę kogoś, kto ich opierze i poda im obiad pod nos. Sytuacja dla ciebie optymalna, a ty chcesz wszystko rozwalić, bo facet nie mówi "kocham" jak zacięta płyta.

On ma na wychowaniu 16 letniego syna, nie wiadomo co mu chodzi po głowie? Może nie chce nadawać waszemu związkowi zbytniej intensywności dopóki ma wobec dzieciaka obowiązki. Trudno tu coś wyrokować, nikt nie zgadnie dlaczego tego slowa nie mówi.

Znacie się dwa lata i wiesz co? Dla mnie dwa lata związku w dojrzałym wieku to naprawdę niewiele. Młodzi ludzie się śpieszą, dojrzali swoje już przeżyli i najczęsciej chcą się cieszyć chwilą. Wiele par pobiera się dopiero po latach wspolnego życia, znam takich co się pobrali po 20 latach, a poznali się gdy oboje mieli po 45 lat i byli po rozwodach.
Moim zdaniem nie demonizuj tylko ciesz się tym co ci dał los i nie szukaj dziury w całym.

P.S.

A w życiu naprawdę nie można mieć wszystkiego
Przynajmniej nie na raz, powinnaś to już wiedzieć.

Daj sobie spokój z tym wyznawaniem uczuć, bo nie jesteś już nastolatką, a tak się zachowujesz.
Nie wprowadzaj się do niego jeśli tego nie czujesz, ale miał prawo myśleć, że naciskasz na te wyznania miłosne, to byś chciała mieć go na co dzień.

Cały czas mialaś dowody, ale czasem tak bywa, że nie widzimy tego, co pod nosem i szukamy dziury w całym:)