Zakończenie związku przez telefon. Co o tym sądzicie ? - Netkobiety.pl

Dlaczego zaraz ze skrajności w skrajność, że albo telefon albo ostatnia wieczerza i palenie wspólnych zdjęć?;)
Nie można zwyczajnie jak ludzie, spotkać się i powiedzieć, dlaczego, wyjaśnić sobie, pożegnać się i iść w swoją stronę? 

Solaris napisał/a:

Dlaczego zaraz ze skrajności w skrajność, że albo telefon albo ostatnia wieczerza i palenie wspólnych zdjęć?;)
Nie można zwyczajnie jak ludzie, spotkać się i powiedzieć, dlaczego, wyjaśnić sobie, pożegnać się i iść w swoją stronę? 

Wiesz co - nie da się. Nie z człowiekiem, który żyje w takiej bańce. Bo albo typ nosi różowe okulary i nijak nie docierają próby rozmów albo jego partnerka od początku grała i udawała, ale wtedy nie miałby koleś co liczyć na taki telefon.

Nie widzę sensu rozmowy z kolesiem, który jest tak....mało ogarnięty emocjonalnie. To by był festiwal żenującej mizerii. Nie widzę też sensu słuchania jakichkolwiek tłumaczeń, bo te w 99% są jedynie wymówkami. Tłumaczy to się przed rozstaniem co jest nie tak, aby to naprawić. Rozstanie nie wymaga tłumaczenia ani usprawiedliwień. Można snuć domysły jak i dlaczego.....tylko po co? Niczego to nie zmieni.

Powrót do tematu po iluś tam miesiącach nie jest niczym niezwykłym. Wszystkie moje byłe to próbowały robić. Po chuj? Dla budowania własnego ego. Bo chciały się wybielić, odegrać sobie na eksie (czyli mnie), że w nowym związku im nie idzie jakby chciały, bo miały zły dzień w pracy, PMS i tak dalej. Najważniejsze - nie grać w tą grę. Przeczytać - najlepiej po kilku dniach i odpowiedzieć "ok" po kilku kolejnych. Lub nie odpowiadać w ogóle. Nie ma sensu tracić na coś takiego czas i zdrowie.

Jack Sparrow napisał/a:

Solaris napisał/a:

Dlaczego zaraz ze skrajności w skrajność, że albo telefon albo ostatnia wieczerza i palenie wspólnych zdjęć?;)
Nie można zwyczajnie jak ludzie, spotkać się i powiedzieć, dlaczego, wyjaśnić sobie, pożegnać się i iść w swoją stronę? 

Wiesz co - nie da się. Nie z człowiekiem, który żyje w takiej bańce. Bo albo typ nosi różowe okulary i nijak nie docierają próby rozmów albo jego partnerka od początku grała i udawała, ale wtedy nie miałby koleś co liczyć na taki telefon.

Nie widzę sensu rozmowy z kolesiem, który jest tak....mało ogarnięty emocjonalnie. To by był festiwal żenującej mizerii. Nie widzę też sensu słuchania jakichkolwiek tłumaczeń, bo te w 99% są jedynie wymówkami. Tłumaczy to się przed rozstaniem co jest nie tak, aby to naprawić. Rozstanie nie wymaga tłumaczenia ani usprawiedliwień. Można snuć domysły jak i dlaczego.....tylko po co? Niczego to nie zmieni.

Powrót do tematu po iluś tam miesiącach nie jest niczym niezwykłym. Wszystkie moje byłe to próbowały robić. Po chuj? Dla budowania własnego ego. Bo chciały się wybielić, odegrać sobie na eksie (czyli mnie), że w nowym związku im nie idzie jakby chciały, bo miały zły dzień w pracy, PMS i tak dalej. Najważniejsze - nie grać w tą grę. Przeczytać - najlepiej po kilku dniach i odpowiedzieć "ok" po kilku kolejnych. Lub nie odpowiadać w ogóle. Nie ma sensu tracić na coś takiego czas i zdrowie.

Ja nie piszę o rozmowach 3 miesiące po rozstaniu, bo to musztarda po obiedzie, tylko cały czas się odnoszę do tego, że zerwała z nim przez telefon i że to było ujowe po prostu, bo normalni ludzie tak się nie zachowują. Normalni ludzie jak są ze sobą rok czasu, wyznają sobie miłość, poznają swoich rodziców itp. nie zrywają przez telefon, bo tak robią 15 latkowie. Taką ważną rzecz załatwia się twarzą w twarz. A kto twierdzi inaczej to jest emocjonalnie niedojrzały dla mnie.

Solaris napisał/a:

Jack Sparrow napisał/a:

Wiesz co - nie da się. Nie z człowiekiem, który żyje w takiej bańce. Bo albo typ nosi różowe okulary i nijak nie docierają próby rozmów albo jego partnerka od początku grała i udawała, ale wtedy nie miałby koleś co liczyć na taki telefon.

Nie widzę sensu rozmowy z kolesiem, który jest tak....mało ogarnięty emocjonalnie. To by był festiwal żenującej mizerii. Nie widzę też sensu słuchania jakichkolwiek tłumaczeń, bo te w 99% są jedynie wymówkami. Tłumaczy to się przed rozstaniem co jest nie tak, aby to naprawić. Rozstanie nie wymaga tłumaczenia ani usprawiedliwień. Można snuć domysły jak i dlaczego.....tylko po co? Niczego to nie zmieni.

Powrót do tematu po iluś tam miesiącach nie jest niczym niezwykłym. Wszystkie moje byłe to próbowały robić. Po chuj? Dla budowania własnego ego. Bo chciały się wybielić, odegrać sobie na eksie (czyli mnie), że w nowym związku im nie idzie jakby chciały, bo miały zły dzień w pracy, PMS i tak dalej. Najważniejsze - nie grać w tą grę. Przeczytać - najlepiej po kilku dniach i odpowiedzieć "ok" po kilku kolejnych. Lub nie odpowiadać w ogóle. Nie ma sensu tracić na coś takiego czas i zdrowie.

Ja nie piszę o rozmowach 3 miesiące po rozstaniu, bo to musztarda po obiedzie, tylko cały czas się odnoszę do tego, że zerwała z nim przez telefon i że to było ujowe po prostu, bo normalni ludzie tak się nie zachowują. Normalni ludzie jak są ze sobą rok czasu, wyznają sobie miłość, poznają swoich rodziców itp. nie zrywają przez telefon, bo tak robią 15 latkowie. Taką ważną rzecz załatwia się twarzą w twarz. A kto twierdzi inaczej to jest emocjonalnie niedojrzały dla mnie.

Taaaaa, twarzą w twarz, chyba w teorii, bo  mało kto chce się tłumaczyć, wysłuchiwać przekonywania drugiej strony, prawdy to raczej nikt nie mówi, żeby wbrew pozorom bardziej nie ranić drugiej strony. To są emocje, więc trudno nawet sobie wyobrazić rzeczową i spokojną rozmowę w takich sytuacjach.

Jaki punkt zwrotny w życiu? Jaka sesja?:) Normalna rozmowa, gdzie mówisz komuś prosto w oczy, że już nie chcesz z nim być i każdy idzie w swoją stronę.

VS

To chyba wypada twarzą w twarz powiedzieć, dlaczego już nie chcesz być z tym człowiekiem?

Taaaaa, twarzą w twarz, chyba w teorii, bo  mało kto chce się tłumaczyć, wysłuchiwać przekonywania drugiej strony, prawdy to raczej nikt nie mówi, żeby wbrew pozorom bardziej nie ranić drugiej strony. To są emocje, więc trudno nawet sobie wyobrazić rzeczową i spokojną rozmowę w takich sytuacjach.

wieka napisał/a:

Solaris napisał/a:

Ja nie piszę o rozmowach 3 miesiące po rozstaniu, bo to musztarda po obiedzie, tylko cały czas się odnoszę do tego, że zerwała z nim przez telefon i że to było ujowe po prostu, bo normalni ludzie tak się nie zachowują. Normalni ludzie jak są ze sobą rok czasu, wyznają sobie miłość, poznają swoich rodziców itp. nie zrywają przez telefon, bo tak robią 15 latkowie. Taką ważną rzecz załatwia się twarzą w twarz. A kto twierdzi inaczej to jest emocjonalnie niedojrzały dla mnie.

Taaaaa, twarzą w twarz, chyba w teorii, bo  mało kto chce się tłumaczyć, wysłuchiwać przekonywania drugiej strony, prawdy to raczej nikt nie mówi, żeby wbrew pozorom bardziej nie ranić drugiej strony. To są emocje, więc trudno nawet sobie wyobrazić rzeczową i spokojną rozmowę w takich sytuacjach.

Ludzie ja was serio nie rozumiem i zastanawiam się, ile macie lat, jeśli nie macie odwagi powiedziec komuś prosto w oczy, z kim jestescie w zwiazku a już być nie chcecie, że odchodzicie. To jest tak słabe, że aż wstyd.

wieka napisał/a:

Solaris napisał/a:

Ja nie piszę o rozmowach 3 miesiące po rozstaniu, bo to musztarda po obiedzie, tylko cały czas się odnoszę do tego, że zerwała z nim przez telefon i że to było ujowe po prostu, bo normalni ludzie tak się nie zachowują. Normalni ludzie jak są ze sobą rok czasu, wyznają sobie miłość, poznają swoich rodziców itp. nie zrywają przez telefon, bo tak robią 15 latkowie. Taką ważną rzecz załatwia się twarzą w twarz. A kto twierdzi inaczej to jest emocjonalnie niedojrzały dla mnie.

Taaaaa, twarzą w twarz, chyba w teorii, bo  mało kto chce się tłumaczyć, wysłuchiwać przekonywania drugiej strony, prawdy to raczej nikt nie mówi, żeby wbrew pozorom bardziej nie ranić drugiej strony. To są emocje, więc trudno nawet sobie wyobrazić rzeczową i spokojną rozmowę w takich sytuacjach.

Ludzie ja was serio nie rozumiem i zastanawiam się, ile macie lat, jeśli nie macie odwagi powiedziec komuś prosto w oczy, z kim jestescie w zwiazku a już być nie chcecie, że odchodzicie. To jest tak słabe, że aż wstyd.

Nowe_otwarcie napisał/a:

Bert44 napisał/a:

Byłem zostawiany ale zawsze po jakiejś szczerej rozmowie. Za dużo tego nie było ale bylo

Dokładnie. To był ponadroczny związek. Nikt nie wiąże się na tyle tylko po to by sobie kilka razy niezobowiązująco bzyknąć,, nie przypominam sobie też wzmianki o jakichś ustaleniach na początku relacji że to tylko np. FWB czy jakaś forma w stylu "jak ci dam znać że zrywamy, to się nie znamy". Przynajmniej jedna strona zainwestowała czas i uczucia i jakkolwiek rozumiem, że tchórzowi pozbawionemu cywilnej odwagi wygodniej jest wziąć drugą stronę z zaskoczenia i ukryć się za słuchawką telefonu i za uprzednio przygotowanym oświadczeniem, to jednak ta strona, z którą się zrywa, zasługuje przynajmniej na szczerą rozmowę twarzą w twarz I na szczere odpowiedzi na pytania podczas tej rozmowy.

Piszę to ogólnie, nie odnoszę się do tej konkretnej (prawdziwej czy nie) historii.

Oczywiście ze takie rozstanie jest nie fair. To sie w glowie nie mieści. To brak szacunku, to pokazanie drugiej stronie ze jest niewazna ale tez pokazanie jaka jest sie osoba. Czy warta jakiegokolwiek inwestowania w zwiazek z nia? Nie bardzo

Jako ze zniknela z dnia na dzień to pokazala prawdziwe oblicze. Chciałoby sie rozstać z twarzą ale jak sie nie da to sie nie da.

Dziewczyna pokazała Autorowi ze jest  dla niej niewazny i urwała kontakt. Co bym podpowiedział? Idz dalej nie obracaj sie Autorze. Jak ktos  nie ma odwagi twarzą w twarz po takim czasie bycia razem porozmawiać to niech idzie w cholere.  Po co to w ogole rozgryzac? To osoba niewarta wysilku

A w ogole ten watek to fikcja

Ktoś pytał więc odpowiadam.
Odległość chyba nie stanowiła problemu.
To było nieco ponad pół godziny drogi autem.
Nie stanowiło to nigdy przeszkody dla mnie gdy trzeba było pomóc w czasie choroby zrobić zakupy, przywieźć leki, naprawić jakąś usterkę w domu czy w aucie.
Wydaje mi się że te pół godziny zważywszy że można było spotkać się gdzieś w połowie drogi to nie był problem.

Solaris napisał/a:

Ludzie ja was serio nie rozumiem i zastanawiam się, ile macie lat, jeśli nie macie odwagi powiedziec komuś prosto w oczy, z kim jestescie w zwiazku a już być nie chcecie, że odchodzicie. To jest tak słabe, że aż wstyd.

Wiesz, myślę, że sposób zakończenia związku jest wprost proporcjonalny do jego jakości.
Gdyby jej naprawdę zależało, walczyłaby jak lwica o ten związek, a tu cisza jak makiem zasiał.
Kobieta zakochana, której naprawdę zależy, potrafi stanąć na rzęsach, by ratować relację i faceta.
Ja też zakończyłem ponad roczny „związek” przez telefon, bo szkoda mi było czasu na dojazdy w celu wygłoszenia tego monologu na żywo.
Od dawna widziałem, że to nawet nie stało koło normalnego związku, a ostatni wspólny wyjazd gdzie poznałem jej rodzinę tylko to potwierdził.
Czułem się jak w serialu, w którym od roku powtarza się ten sam odcinek — zero rozwoju, a wręcz zwijanie akcji

No nie wiem. Ze zwykłego szacunku nie wypada zwolnić przez telefon pracownika po roku a co dopiero po roku związku.  Przez rok gadasz, randkujesz, bzykasz sie i po roku nie masz czasu na "good bye" w 4 oczy? Dla mnie słabe

Bert44 napisał/a:

No nie wiem. Ze zwykłego szacunku nie wypada zwolnić przez telefon pracownika po roku a co dopiero po roku związku.  Przez rok gadasz, randkujesz, bzykasz sie i po roku nie masz czasu na "good bye" w 4 oczy? Dla mnie słabe

Wiesz. Może i słabe.

Tyle ,że jedziesz na wyjazd wspólny z jej rodziną i widzisz i czujesz że traktuje cię przy rodzinie jak KOLEGĘ to naprawdę to boli i pokazuje kim dla niej byłem.
Tak samo jak Ja ciągle mówiłem jej o moich uczuciach, okazywałem je a ona po ponad roku po poważnej rozmowie na temat przyszłości jedynie potrafiła powiedzieć ,że nie jestem jej obojętny ???

Wiesz poczułem się jakbym dostał w pysk, bo mi osobą nieobojętna jest pani w sklepie i wiele zwykłych osób, a nie osoba z którą chciałem zakładać rodzinę.

Wiesz w pewnym momencie człowiek czuje ,że jest źle, daje szansę ale jak widzi że nie ma to sensu to rezygnuje.
A jak człowiek widzi że  był oszukiwany cały "związek" i pani nie szukała związku tylko luźnej relacji to tym bardziej czułem się oszukany i zły.

A często słowa potrafią ranić. Mnie na tyle zraniły że nie miałem siły jechać i powiedzieć że to koniec.
Tym bardziej że ... nie chciałem tego kończyć ale wiedziałem że nie ma to sensu.
To była dla mnie bardzo trudna decyzja.

Było fajnie i nie żałuję, ale też wiem ,że nic by z tego nie było.

W dzisiejszych czasach to dobrze, że w ogóle cię poinformowała

W dzisiejszych czasach to dobrze, że w ogóle cię poinformowała

Normalni ludzie jak są ze sobą rok czasu, wyznają sobie miłość, poznają swoich rodziców itp. nie zrywają przez telefon, bo tak robią 15 latkowie

No ale rok z nia byłeś. I po roku (jak u Autora) nie znajdziesz czasu zeby w oczy powiedziec ze nic z tego nie będzie?

Drodzy forumowicze co sądzicie o takiej formie zakończenia związku z partnerem ?
Powiedzenie że to już koniec przez telefon i przygotowanie sobie wcześniej specjalnej mowy i tekstu kiedy ta druga osoba jest zupełnie nieświadoma tego co się zaraz wydarzy.
Spotkało mnie to trzy miesiące temu i szczerze powiem nie polecam nikomu takiego doświadczenia.
Szok tym większy że dzień wcześniej wieczorem podczas rozmowy telefonicznej mówisz tej osobie że ją kochasz a ona następnego dnia podejmuje decyzję, nie odzywa się przez cały dzień i dopiero wieczorem przekazuje ci taką informację.
Dodam że to wszystko po 13 miesiącach związku i ostatnim miesiącu kiedy spędzaliście razem wakacje, kiedy ta osoba bywała w waszym rodzinnym domu i siedziała wielokrotnie z waszą rodziną przy stole przy okazji różnych uroczystości.
W tym poraz ostatni na tydzień przed rozstaniem.

Dostajesz informacje że ona była jedną nogą poza już od paru miesięcy i nie pasowaliście do siebie.

Jestem ciekaw waszych opinii w tym temacie.

Po to jest forum żeby nie robić z siebie snowflaka. Tak co druga osoba ci mówi że nic się nie stało, co przeżyłeś to twoje, nie ta to następna a ty robisz full scenę nigdy się do nikogo nie przywiąże emocjonalnie. Sory ale nikt cię nie zgwałcił, nie zabił ci mamy, ani nie okradł z oszczędności życia. Ogarnij dupę.
Ludzie potrafi się rozwieźć po 20 latach a potem i tak chcą bliskości, układają sobie życie na nowo i wierzą w miłość (no poza NO może) a tu ody chłop a już bajtuje na pokrzywdzoną sierotę .
Sex był fajny? Był. Coś się dowiedziałeś o sobie? Dowiedziałeś. Masz lepszy game, większą znajomość własnych potrzeb? masz.
Rok to jest bardzo mało, ogarnij się.

Czyli generalnie chyba nie warto się nigdy zbytnio angażować i przywiązywać emocjonalnie do drugiego człowieka tak to rozumiem z tej sytuacji.
Skoro można się spotykać roku czasu, poznać swoje rodziny, spędzać razem święta i inne uroczystości, jechać na wakacje i pomagać sobie w różnych sytuacjach a ostatecznie zostać potraktowanym jak ktoś zupełnie obcy to chyba po prostu nie warto.
Każdy ma jakiś swój system wartości.
Ja mam szacunek do ludzi których znam. Nie mówię tu tylko o rodzinie ale o przyjaciołach, sąsiadach, znajomych, współpracownikach.
Może po prostu jestem za miękki ale ja nie wyobrażam sobie żeby tak się odciąć bez żadnego spotkania i rozmowy.
Dla mnie to gorzka ale dobra lekcja. Pokazało mi to żeby nie ufać. Nie przywiązywać się i nie obdarzać uczuciem. Zobaczyłem że można grać i do samego końca czerpać korzyści z bycia w relacji z kimś a finalnie potraktować go jak zupełnie obcego człowieka.
Przykre jest to że dopiero po odrzuceniu i rozstaniu dowiadujesz się że już od dawna nie spełniałeś wymagań i oczekiwań i w zasadzie byłeś skreślony jakiś czas temu.
Zgadza się że nie dostrzegałem czerwonych flag. Dopiero z czasem to zrozumiałem.
Zdałem sobie sprawę że te od dłuższego czasu spotkania z zegarkiem w ręku i absurdalne wręcz momentami wydzielanie czasu na nasze spotkania to nie było spowodowane tylko obowiązkami i zmęczeniem.
Jeśli ktoś chce znajdzie sposób a jeśli nie to znajdzie powód.

Może po prostu jestem za miękki ale ja nie wyobrażam sobie żeby tak się odciąć bez żadnego spotkania i rozmowy.

Dla mnie to gorzka ale dobra lekcja. Pokazało mi to żeby nie ufać.

Ludzie ja was serio nie rozumiem i zastanawiam się, ile macie lat, jeśli nie macie odwagi powiedziec komuś prosto w oczy, z kim jestescie w zwiazku a już być nie chcecie, że odchodzicie. To jest tak słabe, że aż wstyd.

Drodzy forumowicze co sądzicie o takiej formie zakończenia związku z partnerem ?
Powiedzenie że to już koniec przez telefon i przygotowanie sobie wcześniej specjalnej mowy i tekstu kiedy ta druga osoba jest zupełnie nieświadoma tego co się zaraz wydarzy.

Coś czuję że jesteś trolem i zaraz usłyszymy że ona się zeszła z exem koleżanki.

A to super pomaganie to jest wykorzystywanie pozycji zawodowej i jest mega nieetyczne. Po to jest szybka ścieżka onkologiczna żeby nie trzeba było po znajomości walczyć z rakiem