Sex w małżeństwie

Niezapominajka 36 napisał/a:

Przez te 7 lat podejrzewałam o homoseksualizm, aseksualność, zdrady. Myśli dużo, podejrzeń wiele. . Nie mogę pojąć że zadbana kobieta leży w łóżku a mąż w pokoju obok się masturbuje. Tak jak napisałaś czuje się jak małżeństwo 80 letnie. Myślę że nasi rodzice mają bogatsze życie seksualne.

Tak właśnie myślałam, że uzależnił się od seks kamerek, więc po co z żoną ma się męczyć

paslawek napisał/a:

Kaszpir007 napisał/a:

Nic by nie wyjaśniało. Bo oglądanie porno i masturbacja nijak ma się do sexu..

Nieee no skąd 

Kaszpir007 napisał/a:

Dla każdego normalnego zdrowego faceta masturbacja i oglądanie porno to tylko namiastka prawdziwego sexu i żaden normalny zdrowy facet nie zrezygnuje z prawdziwego sexu na rzecz oglądania porno i masturbacji.

Piszesz o tym jak jest czy o tym jak powinno być życząc sobie ideału
zdaje się że Niezapominajce chodzi o potencjalne uzależnienie męża i brak seksu
Twoje wzorce jedynie słuszne, niewiele wnoszą moim zdaniem do jej problemu z mężem i męża problemu z seksem,masturbacją i porno
jeżeli ma z tym problem to ten problem wpływa na relacje, bliskość, stosunki,seks
widoczne są skutki ewentualnego uzależnienia w braku zbliżeń od roku co jest problemem również

Lepiej napisz aktualizację co u Ciebie

Generalnie jest ciężko myślę że nam obojgu. Bo nie wierzę że Jemu jest z tym lekko. Chyba że się mylę. Cała sytuacja jest fatalna. Dla mnie jako młodej kobiety , z młodym stażem małżeńskim, z oczekiwaniami jako osoba seksualna. Takie mam odczucie że moje poczucie kobiecości , potrzeby podobania się i bycia pożądanej zeszło do piwnicy. Ciężko odbijać się od dna gdy nie ma dla kogo. Ale staram się.

Kaszpir007 napisał/a:

Nic by nie wyjaśniało. Bo oglądanie porno i masturbacja nijak ma się do sexu..

Nieee no skąd 

Kaszpir007 napisał/a:

Dla każdego normalnego zdrowego faceta masturbacja i oglądanie porno to tylko namiastka prawdziwego sexu i żaden normalny zdrowy facet nie zrezygnuje z prawdziwego sexu na rzecz oglądania porno i masturbacji.

Piszesz o tym jak jest czy o tym jak powinno być życząc sobie ideału
zdaje się że Niezapominajce chodzi o potencjalne uzależnienie męża i brak seksu
Twoje wzorce jedynie słuszne, niewiele wnoszą moim zdaniem do jej problemu z mężem i męża problemu z seksem,masturbacją i porno
jeżeli ma z tym problem to ten problem wpływa na relacje, bliskość, stosunki,seks
widoczne są skutki ewentualnego uzależnienia w braku zbliżeń od roku co jest problemem również

Lepiej napisz aktualizację co u Ciebie

Niezapominajka 36 napisał/a:

paslawek napisał/a:

Nieee no skąd 

Piszesz o tym jak jest czy o tym jak powinno być życząc sobie ideału
zdaje się że Niezapominajce chodzi o potencjalne uzależnienie męża i brak seksu
Twoje wzorce jedynie słuszne, niewiele wnoszą moim zdaniem do jej problemu z mężem i męża problemu z seksem,masturbacją i porno
jeżeli ma z tym problem to ten problem wpływa na relacje, bliskość, stosunki,seks
widoczne są skutki ewentualnego uzależnienia w braku zbliżeń od roku co jest problemem również

Lepiej napisz aktualizację co u Ciebie

Paslawek jakoś tak bardzo fajnie mi zarysowujesz mój problem. Nie wiem czy jesteś w stanie mi odpowiedzieć ale spytam. Czy to uzależnienie można tak odciąć od codzienności. W sensie. Mąż jest super człowiekiem, koleżeński, pomocny, cudowny tata, super partner do życia codziennego, pogada,doradzi. A sfera łóżkowa to jakby nagle grubą kreską odciął. Da się tak odciąć? U mężczyzn tak podzielić na dwie niezależne strefy?

Takie oddzielanie uzależnienia od codzienności ? Pozornie możliwe jest takie niby odcinanie się, to stały numer,element kontrolowania nałogów wszelkiego typu, możliwe jak najbardziej,przynajmniej do czasu, będzie to nawet dość skutecznie funkcjonować
tworzycie sobie oboje strefy komfortu kompulsywnie, jest w to moim zdaniem wbudowany i tak konflikt,dysonans i pozory,jest chęć widzenia lepszej wersji obrazku waszej relacji.
Mąż może być naprawdę dobrym facetem, nie ma co na siłę zaprzeczać i się upierać, że to chodzące zło od koniuszków palców po czubek głowy
stara się też zrekompensować braki Tobie w innych dziedzinach ,obojętny na wszystko jeszcze nie jest, on też niewątpliwie czasem dostrzega co się z Tobą dzieje i coś z tym po swojemu robi
a przy Twoim przyzwoleniu już teraz  nie takim cichym , dalej wszystko wydaje się możliwe czyli trwanie, czy to z waszej bezsilności,bezradności,czy z jakieś Twojej jego zależności, podległości,dzięki różnym korzyściom, "dzięki"wspólnym ingresom i powiązaniom,przywiązaniom,które w relacji są czyś zwyczajnym niby oczywistym, nawet naturalnym, lub też z niewiedzy życzeniowo przez minimalizowanie idealizowanie wypieranie etc siłą rozpędu coś sobie próbujesz zracjonalizować mąż być może to widzi wyczuwa i próbuje stara się brak nadrabiać na razie odcina być może kupony z bycia w porządku człowiekiem dobrym tatą,zaradnym gościem ale tytanem nie jest, Ty też nie 
Powtórzę to jeżeli mąż jest nałogowcem i jest uzależniony to dotyczyć go będą pewne mechanizmy z tym związane
szybciej lub wolniej będzie podlegał regułom,etapom, fazom,wszelkim mechanizmom uzależnienia,a to nie wygląda dobrze nawet
i nie ma w tym przesady,uzależnienia behawioralne wcale nie są lżejsze od uzależnień od substancji to mit jest
Twój mąż z czasem  przestanie być taki fajny ( w co teraz najprawdopodobniej kompletnie nie wierzysz - to nic niezwykłego u żon nałogowców), może to potrwać jeszcze długo, długo,bo dynamika progres uzależnienia różnie przebiega u różnych ludzi.
Skutki są jednak bardzo podobne u dwóch stron,cierpienie, ból, nawet somatyczne objawy mogą i występują często
związane z rozgoryczeniem, rozczarowaniami, frustracją,złością przygnębieniem, brakami z niezaspokojonych potrzeb, dodatkowo dochodzą inne żale, urazy, pretensje coraz ich więcej i więcej i  nie tylko za brak seksu, złudzenia i obrazki sielanki się rozpadają coraz bardziej,on też będzie cierpiał, choć faceci tego nie pokazują na zewnątrz bardzo często
druga sprawa jak długo Ty będziesz się starać coś nadrobić u siebie lub czymś z zewnątrz i jak,czy będziesz w stanie długo się  miotać ,próbować dostosować do męża i  kontrolować tłumiąc w sobie wiele emocji.

Czuję jednak że nie ma nas razem. Ja zaczynam coraz bardziej Mu wyrzucać że jako kobietę ciągnie mnie na dno. Atmosfera zaczyna gęstnieć. Jakaś blokada we mnie weszła i nawet gdyby nagle chciał się przytulić to gula stanęła by mi w gardle i nie dałabym rady. Brak bliskości czuje moja dusza i ciało, poczucie wartości, nawet urósł mi "wdowi garb". Ale jako rodzina ekstra jesteśmy....

Ewe131 napisał/a:

Ile razy TY przez ten rok próbowałaś się zblizyc i ile razu mąż odsunął rękę i odwrócił głowę...???
Drugiej strony medalu mąż nie widzi??

Przyznaję że przez ostatni rok to weszłam już w faz stagnacji. Ten rok bez seksu nie jest jedyny. Wcześniej było pół roku, gdy byłam w ciąży. Podczas podróży poślubnej płakałam bo też jakoś telewizor był ciekawszy na wczasach. U nas problem jest praktycznie od początku. A jesteśmy po ślubie 7 lat. Starałam się zrozumieć, rozmawiać, płakać po kątach, płakać przy mężu. Prosić o specjalistę, konsekwentnie wymusić specjalistę, stawiać warunki. Czuję jednak że nie ma nas razem. Ja zaczynam coraz bardziej Mu wyrzucać że jako kobietę ciągnie mnie na dno. Atmosfera zaczyna gęstnieć. Jakaś blokada we mnie weszła i nawet gdyby nagle chciał się przytulić to gula stanęła by mi w gardle i nie dałabym rady. Brak bliskości czuje moja dusza i ciało, poczucie wartości, nawet urósł mi "wdowi garb". Ale jako rodzina ekstra jesteśmy....

Niezapominajka 36 napisał/a:

Czuję jednak że nie ma nas razem. Ja zaczynam coraz bardziej Mu wyrzucać że jako kobietę ciągnie mnie na dno. Atmosfera zaczyna gęstnieć. Jakaś blokada we mnie weszła i nawet gdyby nagle chciał się przytulić to gula stanęła by mi w gardle i nie dałabym rady. Brak bliskości czuje moja dusza i ciało, poczucie wartości, nawet urósł mi "wdowi garb". Ale jako rodzina ekstra jesteśmy....

To jeden z bardziej wstrząsających wątków https://www.netkobiety.pl/t116954.html
jak dla mnie przynajmniej i jeden z wariantów, jak może być w podobnych sytuacjach z oziębłym,oschłym partnerem lub partnerką ( sporo jest na forum historii facetów w Twojej sytuacji)
oraz historia która mówi o tym, że romanse i zdrady tylko na chwile i pozornie poprawiają cokolwiek,potem jest jeszcze gorzej w bardzo wielu przypadkach taka iluzja dopalania szczęścia w nieszczęścia niby szczęściem. 
miałem wątpliwość czy ci to podlinkować,ale po ostatnim poście już nie,podświadomie i skrycie przed sobą będziesz szukać i planować,już się rozglądasz za innymi,jesteś samotna w związku i odtrącana stąd już blisko do roli ofiary i odwetu za to. 
takie braki jak brak bliskości czułości dotyku powoduje presję, ciśnienie i wyostrza potrzeby i urazy, ssanie to niezłe określenie tyle że trochę śmieszne,jeżeli takie stany jak u Ciebie się utrzymają to zdradzisz,a jak nie zdradzisz i pójdziesz w jakiś cudaczny kompromis ze sobą czyli konflikt ze zgodą i w niezgodzie na to co jest tyle,że zepchnięty jeszcze głębiej to oszalejesz prawdopodobnie,nerwica z depresją albo coś na ten kształt, rozgoryczenie i rozdrażnienie ucieczka od tego notorycznie takie prywatne małe wewnętrzne ukryte piekiełko przeplatane erupcjami, od czasu do czasu, które niby dają ulgą na chwilę, ale nie rozładowują do końca napięć, eskalują je taki kołowrót powstaje
dzieci i uczucia do nich to za mało,możesz próbować różnych gimnastyk,fikołków i akrobacji psychologicznych.treningów sportowych, ale deficyt nie rozładowany będzie dalej narastał ,takie działania to tylko na przetrwanie nie na spokojne życie - niektórym to pasuje być może, zdrowe jak dla mnie to nie jest,nie jesteś singielką,która potrafi w jakiś sposób dobrze czuć się sama z sobą to inna relacja,jesteś 7 lat w związku  za późno
i za daleko to u was zaszło, wpływ na siebie zaczynacie mieć bardzo destruktywny Ty to uzewnętrzniasz a on wybitnie unika
Albo rozstanie albo wstrząs, trwanie, zaciskanie zębów .romans,ucieczka w coś tam, takie rzeczy masz do wyboru,mąż sam z siebie nic nie robi już tylko udaje durnia, fasada mu pasuje,a bycie niby partnerem w innych dziedzinach nie nastrecza mu jeszcze wielkich trudności i pewnie potrafi świetnie imitować,takich charakter mało konfliktowy albo uległy ma ,ale ma jakiś problem ze sobą ewidentnie a to że stosuje  tłumaczenia w stylu siedmiolatka  to nic dziwnego, jemu tam wystarczą dla jego niby dobrostanu.Gadanie i awantury nie zadziałają, odporny jest na to,działanie podejmij w kierunku samodzielności i niezależności,idź do prawnika, poznaj swoje prawa i możliwości nie musisz od razu składać pozwu.

Ale ja już od dłuższego czasu myślę o romansie. Planuję to bardzo szczegółowo. Może romans to zbyt duO powiedziane. Chce się  kimś przespać , poczuć ciało które się we mnie wtula. Jestem w tym bardzo racjonalna, wiem że nie może to być nikt z bliska, nikt z kim będę miała możliwość się spotkać ponownie. Wiem że u kobiet poczucie bliskości i pożądania to równia pochyła. Napewno emocjonalnie bardzo wciągające.
Chociaż raz usłyszałam od męża że nie brał nigdy pod uwagę że go zdradzę bi jestem jego żoną. Smutne. Poczułam że nawet gdybym ze szczegółami opowiedziała co chciałabym robić  z kochankiem nie obeszłoby Go to.
Jeśli chodzi o post to jak przeczytałam pierwszy raz pomyślałam sobie że nie poszłabym na takie życie z wiecznymi kochankami, abstrahując od libido bohaterki. Ale też na chwilę się zastanowiłam, czy ja  nie chcąc za wszelką cenę nisCzyc dzieciom cudownej rodziny też nie zaczelabym tak robić....

Niezapominajka 36 napisał/a:

Ale ja już od dłuższego czasu myślę o romansie. Planuję to bardzo szczegółowo. Może romans to zbyt duO powiedziane. Chce się  kimś przespać , poczuć ciało które się we mnie wtula. Jestem w tym bardzo racjonalna, wiem że nie może to być nikt z bliska, nikt z kim będę miała możliwość się spotkać ponownie. Wiem że u kobiet poczucie bliskości i pożądania to równia pochyła. Napewno emocjonalnie bardzo wciągające.
Chociaż raz usłyszałam od męża że nie brał nigdy pod uwagę że go zdradzę bi jestem jego żoną. Smutne. Poczułam że nawet gdybym ze szczegółami opowiedziała co chciałabym robić  z kochankiem nie obeszłoby Go to.
Jeśli chodzi o post to jak przeczytałam pierwszy raz pomyślałam sobie że nie poszłabym na takie życie z wiecznymi kochankami, abstrahując od libido bohaterki. Ale też na chwilę się zastanowiłam, czy ja  nie chcąc za wszelką cenę nisCzyc dzieciom cudownej rodziny też nie zaczelabym tak robić....

Twój wybór - oczywistość tu nie ma gotowców i pewnych gwarantowanych recept,scenariuszy pewników
generalizowanie jest o kant potłuc i deklaracje podświadomość decyduje i to z opóźnieniem,kontrola uczuć podczas romansu bywa iluzją 
a sumienie delikatna sprawa   
To co się zakłada z góry planując romans czy niewierność,niewinny niby nieszkodliwy skok w bok dla zdrowia , miewa się bardzo często nijak do tego co się potem dzieje emocjonalnie,ruska ruletka w odmianie kaukaskiej  i trudno cokolwiek pewnego przewidzieć

Tylko bądź konsekwentna...

Chce się  kimś przespać , poczuć ciało które się we mnie wtula. Jestem w tym bardzo racjonalna, wiem że nie może to być nikt z bliska, nikt z kim będę miała możliwość się spotkać ponownie. Wiem że u kobiet poczucie bliskości i pożądania to równia pochyła. Napewno emocjonalnie bardzo wciągające.

Witam, chciałabym usłyszeć wasze zdanie na temat mojego małżeństwa. Jestem żoną już prawie 6 lat. Od dłuższego czasu zastanawiam się czy ma ono jeszcze sens, zdałam sobie sprawę że mój mąż nigdy nie pociągał mnie fizycznie, sex był ale bez szału. Nie pytajcie dlaczego w takim razie wyszłam za niego gdy nie pociągał mnie od samego początku, nie wiem może byłam młoda,głupia , może zakochana... Ostatnio w naszym małżeństwie wogole nie ma sexu, czasami mąż by coś chciał ale ja nie potrafię się już otworzyć na niego, zbyt wiele rzeczy wydarzyło się w naszym małżeństwie, często gdy ja pragnęłam seksu na początku małżeństwa on wybierał gry lub piwo. Zastanawiam się czy takie małżeństwo ma jeszcze sens ? Zaznaczę że nie jestem aseksualna, uwielbiam sex ale gdy patrzę na męża nic nie czuję w tej sferze.. co robić??

Czy tak naprawdę wygląda walka o kobietę która stawia konkretne warunki?

Witajcie. Wracam do tematu. Bo chyba znowu coś się we mnie zbiera. Poruszyłam z mężem temat. Zagroziłam rozwodem, powiedziałam konkretne argumenty i dosadnie że to od Niego zależy czy chce o nas walczyć bo mi tylko chodzi już o dzieci i wogole nie mam zamiaru ja zaczynać walczyć jako pierwsza. Raz próbował zapłakać, parę razy oświadczył że spał po godzinie w nocy. Stwierdził że nie odpuści i będzie walczyl. Po czym os iadczyl ze znalazł jakiegoś specjalistę ale się dodzwonić nie może. Dawałam Mu tydzień temu albo papiery czas leci. Teraz siedzi na komputerze i ogląda głupoty. Czy tak ma wyglądać walka o kobietę. Jestem tak psychicznie zmęczona ta sinusoidą emocji które mam w sobie.  Czy tak naprawdę wygląda walka o kobietę która stawia konkretne warunki?

Polecam rozwód. I mówię serio. Facet oszukał cię. Narobił dzieci aby zapewne cię "zatrzymać" przy sobie.

Tatą zostanie, dziećmi będzie mógł się zajmować a Ty znajdziesz faceta który naprawde cię pokocha i będziesz to czuła. No i sex będzie czymś normalnym i naturalnym.

Niezapominajka 36 napisał/a:

Witajcie. Wracam do tematu. Bo chyba znowu coś się we mnie zbiera. Poruszyłam z mężem temat. Zagroziłam rozwodem, powiedziałam konkretne argumenty i dosadnie że to od Niego zależy czy chce o nas walczyć bo mi tylko chodzi już o dzieci i wogole nie mam zamiaru ja zaczynać walczyć jako pierwsza. Raz próbował zapłakać, parę razy oświadczył że spał po godzinie w nocy. Stwierdził że nie odpuści i będzie walczyl. Po czym os iadczyl ze znalazł jakiegoś specjalistę ale się dodzwonić nie może. Dawałam Mu tydzień temu albo papiery czas leci. Teraz siedzi na komputerze i ogląda głupoty. Czy tak ma wyglądać walka o kobietę. Jestem tak psychicznie zmęczona ta sinusoidą emocji które mam w sobie.  Czy tak naprawdę wygląda walka o kobietę która stawia konkretne warunki?

Kobieta uważa, że brak seksu w małżeństwie szkodzi i próbuje zmienić nastawienie męża posuwając się nawet do rozwodu.

Co się mówi mężczyznom w podobnej sytuacji?

1. Zapanuj nad swoim popędem, nie jesteśmy zwierzętami. Od tego się nie umiera. 

2. A może seks jest kiepski i dlatego nie chce?

3. Brać rozwód, bo nie ma seksu? Co za obrzydliwe wyrachowanie. Nie każdy jest maszyną do seksu. Zniszczyć rodzinę, bo nie ma seksu?

4. Może zapuściłeś brzuch piwny, tłuste włosy, gnijesz na sofie oglądając TV i nie jesteś dla niej już atrakcyjnym mężem?

5. Może ona zmęczona, bo cały dzień pracuje, dzieci, kuchnia, sprzątanie, a Ty byś chciał seksu wieczorem? Nie rozumiesz żony.

6. Nie możesz oczekiwać, że żona będzie spełniać twoje zachcianki, że będziesz miał seks kiedy chcesz. Jak chcesz seksu, to musisz ją poderwać, zachęcić, aby ona chciała z Tobą seksu, a nie zmuszała się do tego.

7. "Czy tak ma wyglądać walka o kobietę" -- "Czy tak ma wyglądać walka o mężczyznę?" ... zaraz zaraz.. a kto o kogo ma walczyć? mąż o żonę? czy żona o męża?

@Niezapominajka -- masz rację. Seks jest ważny. Ale jak sobie wyobrażasz, że ten seks wasz będzie wyglądał? Np. raz w tygodniu w środę? On będzie do tego przymuszony? Będzie seks, penis w cipce, i będziesz się zastanawiać czy on to z przymusu robi? U faceta to jeszcze gorzej jak z przymusu -- bo jak uzyskać erekcję?

JuliaUK33 napisał/a:

Masz racje tak tez gadamy, ale my akurat z sensem to mowimy, a faceci bez sensu.

Pamiętaj:      jeśli musisz tłumaczyć, że jesteś damą to nie jesteś.
Zatem jeśli twierdzisz, że mówisz z sensem, to pewnie tak nie jest.

I ja uwazam,ze musi byc rozwod jak wogole nie ma seksu ja sobie nie wyobrazam lata mlodosci zyc w celibacie z przymusu,bo komus sie nie chce przez caly rok i tak przez kolejne 20 lat

Pewne sprawy są trudne. A łatwo oceniać.

Na przykład nie wolno zabijać, prawda? Jasne że nie wolno. A jednak się zabija czasem.

Tak samo z rozwodem. Jak Ci źle to się rozwiedź. Ale czasami ludzie się nie rozwodzą.

Świat nie jest zerojedynkowy, nie tylko biały i czarny.

JuliaUK33 napisał/a:

Te twoje filozofie zyciowe. No nie musi byc rozwod jak ktos nie chce, ale ja uwazam, ze autorka juz tego nie wytrzymuje, wiec nawet u niej rozwod predzej czy pozniej nastapi

Polecam temat "żony aseksualnych mężczyzn".

Autorka myśli, że się rozwiedzie, a potem pozna fajnego meżczyznę, który z nią będzie żył i będą mieli super seks.
Ale to chyba nie jest takie proste.

Moim zdaniem jej mąż robi uniki. Gdyby się starał, to może się nauczyć robić minetki, a potem raz dwa seks. Da się to zrobić. Prostytutki tak muszą kilka razy dziennie (w stronę mężczyzny oczywiście).

Najlepiej byłoby aby znalazła sobie kochanka. Ale czy da radę? A może się boi że rozwód będzie z jej winy? Okej... to niech się rozwiodą, potem będą żyli razem, a ona będzie miała kochanków.

Kobiecie łatwo jest znaleźć kochanka, kogoś do seksu, dobrego seksu.
Ale trudno jest znaleźć kogoś do związku.

Ekstremalnie trudno znaleźć kogoś i do związku i do seksu.

Niezapominajka 36 napisał/a:

Witajcie. Wracam do tematu. Bo chyba znowu coś się we mnie zbiera. Poruszyłam z mężem temat. Zagroziłam rozwodem, powiedziałam konkretne argumenty i dosadnie że to od Niego zależy czy chce o nas walczyć bo mi tylko chodzi już o dzieci i wogole nie mam zamiaru ja zaczynać walczyć jako pierwsza. Raz próbował zapłakać, parę razy oświadczył że spał po godzinie w nocy. Stwierdził że nie odpuści i będzie walczyl. Po czym os iadczyl ze znalazł jakiegoś specjalistę ale się dodzwonić nie może. Dawałam Mu tydzień temu albo papiery czas leci. Teraz siedzi na komputerze i ogląda głupoty. Czy tak ma wyglądać walka o kobietę. Jestem tak psychicznie zmęczona ta sinusoidą emocji które mam w sobie.  Czy tak naprawdę wygląda walka o kobietę która stawia konkretne warunki?

Kobieta uważa, że brak seksu w małżeństwie szkodzi i próbuje zmienić nastawienie męża posuwając się nawet do rozwodu.

Co się mówi mężczyznom w podobnej sytuacji?

1. Zapanuj nad swoim popędem, nie jesteśmy zwierzętami. Od tego się nie umiera. 

2. A może seks jest kiepski i dlatego nie chce?

3. Brać rozwód, bo nie ma seksu? Co za obrzydliwe wyrachowanie. Nie każdy jest maszyną do seksu. Zniszczyć rodzinę, bo nie ma seksu?

4. Może zapuściłeś brzuch piwny, tłuste włosy, gnijesz na sofie oglądając TV i nie jesteś dla niej już atrakcyjnym mężem?

5. Może ona zmęczona, bo cały dzień pracuje, dzieci, kuchnia, sprzątanie, a Ty byś chciał seksu wieczorem? Nie rozumiesz żony.

6. Nie możesz oczekiwać, że żona będzie spełniać twoje zachcianki, że będziesz miał seks kiedy chcesz. Jak chcesz seksu, to musisz ją poderwać, zachęcić, aby ona chciała z Tobą seksu, a nie zmuszała się do tego.

7. "Czy tak ma wyglądać walka o kobietę" -- "Czy tak ma wyglądać walka o mężczyznę?" ... zaraz zaraz.. a kto o kogo ma walczyć? mąż o żonę? czy żona o męża?

@Niezapominajka -- masz rację. Seks jest ważny. Ale jak sobie wyobrażasz, że ten seks wasz będzie wyglądał? Np. raz w tygodniu w środę? On będzie do tego przymuszony? Będzie seks, penis w cipce, i będziesz się zastanawiać czy on to z przymusu robi? U faceta to jeszcze gorzej jak z przymusu -- bo jak uzyskać erekcję?

Gary napisał/a:

.. aby znalazła sobie kochanka. ... że rozwód będzie z jej winy?

Dlaczego rozwod mialby byc z jej winy?....

wieka napisał/a:

Ale tu nie o to chodzi, przecież nawet się nie da siłę...
Co proponujesz?

Tak. Seks na siłę chyba nie będzie satysfakcjonujący.

Proponuję to samo co mężczyznom w takiej sytuacji:

1. zrezygnuj z seksu
2. znajdź kochankę
3. rozwód

Trzy punkty do wyboru.

Jeśli ktoś chce chodzić do seksuloga, na terapię małżeńską, prosić, błagać, namawiać, motywować kolacją przy świeciach, seksi strojem, czy szantażować ... to niech tak robi. Jest to jednak wydłużona droga aby znaleźć się w miejscu gdzie mamy do wyboru owe trzy punkty powyżej.

Przerabiam podobną sytuację, z tą różnicą, że ja jestem facetem, który pragnie seksu z żoną a ona jest oziębła.

Tylko, że moja żona nagrabiła sobie więcej, zdradzała mnie kiedyś z 2 kochankami.

Niestety nadal nie umie mi zakomunikować co ją pociąga, na co ma ochotę.