Co to znaczy żyć?

Jakby nic nie znaczyło, nikt by o to nie pytał. Wiadomo, że jak ktoś tam wpisze, że chciałby zostać modelem, albo piosenkarzem, to urzędnik co najwyżej się uśmiechnie z politowaniem, ale jak pojawi się informacja na przykład o pracy jako policjant, to już można coś podziałać. Nie wiem, jak w innych częściach kraju, ale u mnie co się przechodziło koło urzędu, wiecznie wisiała kartka z ofertą pracy w policji właśnie. A takich zawodów, gdzie brakuje rąk do pracy jest przecież więcej.

Nie wiem, czy wszędzie tak jest, ale w ostatnim czasie raczej słyszę, że po prostu odsyłają do strony z ofertami. Tej, którą tu podlinkowałam. Bo przecież nic innego w bazie nie mają, żadnych "specjałów spod lady". Ewentualnie wspominają o jakimś konkretnym ogłoszeniu, ale też na zasadzie, że jest taka i taka oferta, i że może warto by się jej przyjrzeć. Aczkolwiek nie cisną już na wzięcie byle czego, byle jak najszybciej skreślić kolejną pozycję z listy.

Myślę, że mimo wszystko dobrze wiedzieć, że taka możliwość istnieje (nawet jeśli z ograniczeniami) i się dowiadywać, czy akurat na coś się kwalifikuje, albo czy jest w bazie pracodawca, który oferuje zatrudnienie po konkretnym szkoleniu. Nie wiem, jak to dokładnie działa, bo nigdy z takich szkoleń nie korzystałam, ale jednak ktoś korzysta, a osobiście jestem z tych osób, co wolą zapytać i usłyszeć, że nie da rady, niż odpuścić na starcie, bo „na pewno nic z tego nie będzie”.

Też myślę, że będzie chciał mu przedłużyć umowę, choć trzymam kciuki, żeby Shini jednak znalazł w sobie siłę, żeby szukać czegoś innego, zamiast resztę życia spędzić w fizycznej robocie za plus minus najniższą krajową.

EDIT: Jakby co, to nie uważam, by było coś złego, czy uwłaczającego w fizycznej pracy. Jeśli ktoś lubi swoje zajęcie i jest w stanie się z niego utrzymać, to bezsensu na siłę je zmieniać.

To co opisałaś znam z autopsji i nawet konkretnie w temacie biegania. Często wychodziłam z domu z założeniem, że przebiegnę sześć kilometrów, zwłaszcza jak miałam gorszy dzień, ale jak przebiegłam sześć, to zwykle byłam już na takiej dopaminie i "rozkręceniu się", że bez problemu przebiegałam kolejne dwa i kolejne. Po dwunastym musiałam samą siebie stopować, bo to już wywoływało negatywny dla organizmu wyrzut kortyzolu.
Osobiście podzielam Twój pogląd, że stawianie sobie wyzwań jest elementem samorozwoju.

Na poszczególne posty po odpowiadam później, a teraz sprawy bieżące. Ta umowa już się skończyła, jeszcze w tym tygodniu, jutro lub pojutrze jadę się zarejestrować do urzędu. Jak się zapewne domyślacie jestem tym totalnie zestresowany, a nawet bym powiedział przerażony. Nie wiem co im powiedzieć, a najbardziej boję się pytania "Co chciałby pan robić?" Lub jeszcze gorzej "Na jakim stanowisku chciałby pan pracować?".

Kursy to dobry pomysł i dziękuję wszystkim za wszystkie linki dla nich. Mam teraz spory problem bo robienie kursów z pewnością potrwa, nawet jakbym leciał jeden za drugim to i tak zajmie miesiące. A ja już nie mam umowy i o ile 2-3 miesiące bez pracy pewnie jakoś bym przeżył to więcej już nie bardzo.

Macie jakieś pomysły co teraz na chwilę obecną powiedzieć im w tym urzędzie jak będą zadawali pytania takie wyżej wymienione? Obawiam się, że będą chcieli mi coś wcisnąć na szybko, a ja nie nie będę miał jak uzasadnić odmowy jeśli to będzie coś nieciekawego.

„Dzień dobry, przyszedłem się zarejestrować jako osoba bezrobotna”. Nic więcej mówić nie trzeba. Dalej to już urzędnik przejmie stery.
Masz już świadectwo pracy od szwagra? Jeśli nie, to się upomnij, bo będzie potrzebne, żeby Ci policzyli te lata pracy i żebyś mógł otrzymać zasiłek dla bezrobotnych.
To naprawdę nie jest żadne straszne przeżycie, siadasz, wypełniasz wniosek, pokazujesz świadectwo pracy, dyplom ukończenia studiów, numer konta bankowego chyba też lepiej mieć od razu ze sobą. No i, rzecz jasna, dowód osobisty.
Pani później wklepie wniosek do systemu i wyznaczy datę pierwszego spotkania „kontrolnego”, na które musisz się stawić. Nie wiem, czy wszędzie jest tak samo, ale w moich rodzinnych i aktualnych okolicach dopiero wtedy jest pierwsza rozmowa na temat potencjalnego zatrudnienia. Przy rejestracji dostaje się tylko formularz do wypełnienia, czyli takie podstawowe formalności.
Do dnia rejestracji możesz sobie wstępnie poprzeglądać ogłoszenia w swojej okolicy. Te stanowiska, o których pomyślisz, że mogłyby być okej, zapisz sobie na kartce. Podobnie jak te, które są zgodne z Twoim wykształceniem, a o których pisaliście tu w temacie. Weź tę kartkę potem ze sobą, nie będziesz musiał się zastanawiać „na gorąco”.

Nie stresuj się na zapas. W razie, gdyby jakimś cudem zaproponowali coś już na pierwszej rozmowie, powiedz, że bardzo dziękujesz i na spokojnie zapoznasz się z ofertą w domu. Pistoletu nikt do głowy nie przystawi i nie każe w ciągu pięciu sekund podjąć decyzji.

Jeszcze na koniec, podbijam pytanie Jacka, szwagier jakkolwiek skomentował to, że nie przedłuża Ci umowy? Pytałeś dlaczego tego nie zaproponował?

Urzędnik po prostu zaznaczy odmowę, bo ma do tego prawo jeśli z kontekstu rozmowy (mowy ciała i doboru słów) petenta będzie to wyglądać jak rezygnacja. Czyli to "dziękuję, ale coś tam" zawsze wpadnie w tą kategorię. Wyjątek - "Oferta ciekawa, ale stanowisko jest związane z dużym stresem, a leczę się psychiatrycznie i muszę to skonsultować z lekarzem". I wtedy uzasadnieniem odmowy będzie jakaś forma zaświadczenia lekarskiego o przeciwwskazaniach zdrowotnych do pracy w warunkach np silnego stresu. Nic się wtedy nie stanie. Każde inne gdybania pod tytułem "zastanowię się" to są odmową nie wprost bez uzasadnienia.

Od tego roku jest tak, że odmowa bez uzasadnienia skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej. Automatycznie.

Przy pierwszej odmowie utrata statusu jest na 120 dni.
Przy drugiej na 180 dni.
Przy trzeciej na 270 dni.

Jeśli mieliby wziąć pod uwagę jego leczenie u psychiatry, to chyba też musiałby mieć przy sobie stosowny papierek od lekarza, bo tak to sobie może każdy powiedzieć, że się na coś leczy.
Nie bez powodu urzędnicy odsyłają do strony z ogłoszeniami. Petent też musi mieć czas, by się z ofertą zapoznać, a nie że tylko powiedzą „praca jako magazynier” i już, bez szczegółów, a Ty masz się zdecydować tu i teraz, bierzesz czy nie.
Lepiej (wygodniej) jak przejrzy ofertę w domu. Zwłaszcza, że średnio co miesiąc są kolejne rozmowy kontrolne, wtedy można go zapytać, czy aplikował na wspomniane stanowisko, albo jakiekolwiek inne.
Oczywiście, jeśli ktoś uważa, że lepiej będzie to sformułować inaczej, to obstawiam, że wszelkie propozycje są przez Shiniego mile widziane.

Dlatego napisałem, że takie zaświadczenie musiałby donieść.

Na tym etapie to tak to właśnie wygląda. Bo to tylko oferta a nie od razu gwarancja zatrudnienia. Nie jest w cale powiedziane, że petent przejdzie sito selekcji na stanowisko. A ludzie kombinują jak mogą, żeby oferty odrzucać (bo np mają mieszkanie socjalne lub komunalne i jak przekroczą progi dochodowe lub podejmą pracę to straca benefity). Dlatego to tak działa.

Jak się shiniemu nie spodoba oferta to przyjąć musi i tak jak nie chce stracić statusu. Ale CV może wysłać po terminie i z błędami, może storpedować rozmowę kwalifikacyjną (przyjść skacowanym, niechlujnym po maksie, wdawać się w pyskówki na rozmowie i tak dalej).

To nikogo nie interesuje, bo przyznanie zasiłku nie jest decyzją per se. Jest formalnością jak się spełnia kryteria. Tam gdzie pozostaje jakiekolwiek pole do interpretacji, to będzie ona przeciwko petentowi. Bo w systemie brakuje pieniędzy i jest przeciążony. Kolejki (np sądowe, a procesuję się właśnie) są takie, że Państwo Polskie przekracza wszelkie ustawowe terminy, a na takich biegłych to się czeka miesiące lub niekiedy lata.

Ok, napiszę czytelniej, żebyś zrozumiała o czym mówię. To, że nikt tej osobie niczego nie wciska to jest właśnie efekt tego, że jest na końcu kolejki. Dlatego nikt się tą osobą za bardzo nie interesuje i nie dostaje ofert i od miesięcy tak wisi.

Co do wciskania - UP nie wciska pracy. Daje ofertę. Innymi słowy mówiąc daje ci ogłoszenie o pracę do przeczytania. Decyzja jest o aplikowaniu na stanowisko - podjęciu się procesu rekrutacyjnego. A nie od razu samej pracy.

Dokładnie. To gra słów. Lepiej powiedzieć w stylu "potrzebuję to policzyć i przemyśleć" i najwyżej potem LOGICZNIE odmówić niż używać zwrotów sugerujących odmowę "tak, ale". Logiczna odmowa może też wyglądać tak: "przemyślałem tą ofertę i obawiam się, że przy dzisiejszych cenach paliwa oferowane zarobki są zbyt niskie i po odjęciu kosztów dojazdu(paliwa) nie starczy mi na życie". Argument finansowy to u niego może być akurat grany bardzo, bardzo długo. "Panie - pomagałem szwagrowi rozkręcić interes, a mi umowy nie przedłużył i pracowałem za minimalną stawkę. Mam mgr - chcę średniej krajowej, bo muszę teraz mieszkać z rodzicami, a tak się nie da żyć". Ta odmowa jest również logiczna i uzasadniona koniecznością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych i mieszkaniowych (to sformułowanie to magiczny wytrych) - a do tego potrzebne są odpowiednie zarobki.

Tak, ale ich wytyczne i wewnętrzne regulacje nie pokrywają się z interesami petentów. Wiesz czemu tak zmienili przepisy, że od razu po pierwszym odrzuceniu oferty (nie pracy - oferty) tracisz status bezrobotnego? Bo tu chodzi o statystyki urzędowe i inne bzdety tego pokroju. Bo to co widzisz staty w TV o bezrobociu to jest właśnie na podstawie ilości ludzi zarejestrowanych w UP. A nie na podstawie ile faktycznie pracuje lub nie. Oni mają też obsłużyć jak największą ilość ludków bez względu na wynik/jakość tej obsługi. Bo oni nie prowadzą rekrutacji - nie są pracodawcą. Są tylko pośrednikiem. Oni mają zapełnić sloty na finansowanych przez UE szkoleniach, przygotować indywidualne plany działania itp . I tu nie chodzi o dojeżdżanie kogokolwiek. Na całą Warszawę i jej okolice (przy czym te okolice to np Nowy Dwór Mazowiecki czy Grodzisk - czyli mówimy o obszarze 40-50km wokół granic samej Warszawy) jest tylko 10 Powiatowych Urzędów Pracy. To jest ogromna ilość zarejestrowanych ludzi (nie licząc tych, co status bezrobotnego stracili ani tych co to są tylko jako poszukujący pracy), którzy się przez ten przybytek przewijają.

Ale ludzie tak robią. I już ci mówię czemu. Bo mają zapomogi (finansowe i rzeczowe) o wartości 2-3x minimalna krajowa. Jeden koleś powiedział nam to (jak realizowałem pewien projekt wiele lat temu) prosto w twarz: on tu jest, bo musi. Ale roboty nie podejmie żadnej, bo mu się nie opłaca. Przy stanowiskach podstawowych fizoli bez kwalifikacji to bardziej opłaca im się dorabiać na czarno i czerpać socjal niż iść do pracy za takie grosze. Więc ludzie tak właśnie robią.

Zasiłek dostanie. I o ile się nic nie zmieniło to pewnie szybko na staż do korpusu służby cywilnej gdzieś go wrzucą. Bo to chujnia jakich mało za psie pieniądze i nikt tam nigdy nie chciał pracować i zawsze była spora rotacja jak pamiętam. Nawet teraz w samej tylko stolicy jest ponad 150 wolnych wakatów:

https://nabory.kprm.gov.pl/

UP działa tak, że można to wykorzystać jako szansę. Ale trzeba wiedzieć jak to zrobić (na jakich kierunkach walczyć, a jakie sobie odpuścić), a nie grać szarą myszkę, którą trzeba za rąsie prowadzić. Nikt go nie będzie traktował jak dziecka i nikt się z nim bawił nie będzie. Jak jest ofermą (albo ją udaje) to bezduszna machina biurokracji go tylko przemieli i wypluje i tyle z tego będzie mieć. To nie jest trudne. To jest podstawowa umiejętność czytania ze zrozumieniem i komunikacji bez bumelanctwa jakie uprawia.

Jak coś, to po ustaniu zatrudnienia jeszcze przez 30 dni masz normalnie ubezpieczenie.
A jak się w tym czasie zarejestrujesz jako bezrobotny, to ubezpieczenie z urzędu liczy się od dnia rejestracji.
Oczywiście lepiej nie zostawiać tego na ostatnią chwilę.

Szwagier nagle podjął decyzję, czy po prostu chamsko nie powiadomił z wyprzedzeniem?

Wiem ale też chcę to ogarnąć jak najszybciej żeby potem nie wyszło, że się nie wyrobię. Szczególnie, że mam zapisane że cztery wizyty u lekarzy na parę miesięcy do przodu i oczywiście terapia.

Nie jestem pewny, raczej pierwsza opcja. Nawet jeśli myślał o tym wcześniej to termin ustalił na ostatnią chwilę.

Eee... co? Jakim "Wam"? Przecież to nie firma Shiniego, a więc i nie jego porażka, że coś nie pykło. Chłopak tam dostawał marną kasę i miał jeszcze pilnować, żeby interes kwitł, szukać lepszych rozwiązań, etc.? Ty to naprawdę lubisz ludziom dowalać i wpędzać ich w poczucie winy.

Normalnie - WAM. Bo to firma RODZINNA, a Shini, bez względu na wypłatę, był drugi po bogu. Odpowiadał za szkolenie pracowników czy załatwiał sprawy urzędowe jak trzeba było. Sam o tym pisał. Kto mu bronił wprowadzać innowacje i walczyć o klientów? Przecież to nie jest tak, ze pracował w jakieś sieciówce z zagranicznym kapitałem. Robił dla siebie i rodziny. No to chyba oczywiste, że w takiej sytuacji to się robi co się może, aby się udało. Nawet jeśli oznacza to zaciśnięcie pasa w okresie transformacji.

Więc tak - WAM. Tym bardziej, że to co wskazane jest w cytatach niżej, to było też i jemu tłumaczone, że to jest jedyna droga przetrwania małych firm, bo nie wygrają na rynku ulepców z najtańszej płyty.

-edit - mnie tam zawsze uczono, że w rodzinie nie ma "ja" i "ty". Jesteśmy "MY". Jakbyś pracowała po rodzinie to odwalałabyś chałturę i bylejakość, aby do fajrantu czy jednak starałabyś się bardziej niż robiąc "u obcego' ?

To naprawdę trzeba mieć zdolności, żeby wyjebać firmę w czasie hossy.

No i masz jak byk w artykule:

Później jest mowa o odrzuceniu którejś z FORM pomocy. A nie o odrzuceniu konkretnej oferty. I teraz, czytamy dalej:

Innymi słowy mówiąc - w tym artykule stoi dokładnie to co napisałem wcześniej - odrzucić propozycję można. Ale nie na zasadzie "nie, bo nie", tylko trzeba mieć legitny powód. A ty po prostu nie umiesz czytać ze zrozumieniem.

Taka jeszcze rzecz jedna - mogliby się zamienić. Jakby Shini założył działalność, to miałby zus na start (przez pół roku tylko składka zdrowotna), a potem obniżony (przez kolejne 24 miesiące 30% podstawy). Mógłby wziąć dofinansowanie z jednego z projektów i w jego ramach stworzyć stanowisko pracy dla szwagra. Tam są ogromne pieniądze - górny limit kwoty to 6x średnia krajowa, także trochę wyposażenia mogliby sobie załatwić.

Klasyczna podmianka - w zasadzie standardowa praktyka w firmach rodzinnych dla obniżenia kosztów. Ewentualnie mogliby założyć spółkę zoo. Składki emerytalno-rentowe też wtedy odpadają jak dobrze pamiętam. Zostałaby jedynie dobrowolna składka NFZ, a zyskiem mogliby się dzielić według umowy, np 50-50.

Także to nie jest tak, że ich sytuacja jest jakaś nietypowa czy trudna, że trzeba tu zęby w parapet i na kolankach do UP zasuwać, żeby tu mówić o jakimkolwiek "dowalaniu". Wystarczy standardowa restrukturyzacja.

Jest tak jak piszesz ale dla jasności wyjaśnię dokładniej by wszyscy zrozumieli. Nigdy nie było "NAS", a ja nigdy nie miałem tam nic do powiedzenia i nawet nie chciałem mieć. Od samego początku ja byłem tam tylko zwykłym pracownikiem. Od samego początku wiedziałem, że nie będę w tej pracy na zawsze, i że kiedyś nadejdzie właśnie to co nadeszło. Ja nigdy nie chciałem prowadzić firmy bo po prostu się do tego nie nadaję, przynajmniej na razie. Nigdy też nie czułem takiej potrzeby. Dla mnie to może nawet lepiej bo inaczej pewnie nigdy bym się nie rozwinął, o zarobkach umożliwiających usamodzielnienie się i pójście na swoje nawet nie wspominając. Poza tym nikt nie mówił, że firma się posypała. Działalność została zawieszona, a co dalej to już nie moje zmartwienie. Nadszedł czas by skupić się na swojej własnej przyszłości zawodowej. O ile to będzie dla mnie możliwe.

Shini, tak "na dobranoc" - coś się w Tobie zmieniło. Serio. Jakoś inaczej piszesz, w innym klimacie. I chcesz się skupić na czymś. 
Załatwisz te urzędowe sprawy,  dasz radę.

Nie szanuję ludzi plujących na własne rodziny. Więcej szacunku ma u mnie polityk, kurwa i złodziej niż tacy jak on.

Wzięcie kogoś do pracy z LITOSCI,bo wypada,bo to rodzina(no czyli na zasadzie nie chce,ale musze)to faktycznie powod do wdzięczności

Ty się dobrze czujesz, Jack?

Zanim odpiszę na post powyżej... bo wczoraj mi to w ogóle nie przyszło do głowy.

Skoro umowa dobiegła końca, to czy Ty w ogóle byłeś na umowie o pracę, Shini? Przecież po tylu latach szwagier musiałby Ci dać umowę na czas nieokreślony.

Nie musiał. Jest wiele sposób na obejście tego limitu. Pewną wskazówką jest tutaj grafik pracy shiniego, o jakim wspominał. Nigdy nie wiedział ile dokładnie godzin, w jakie dni itp. Mogły to być zatem kolejne umowy zlecenia/o dzieło lub umowa na pracę dorywczą (taką można podpisać nawet na kilka lat i nie wlicza się to do limitów 33 miesięcy terminowych umów o pracę - w szczególności ze studentem).

Tutaj polecam ci artykuł poniżej, bo opisuje wyjątki. Przy firmie na granicy bankructwa, żyjącej z jednego zlecenia do drugiego to takie umowy czasowe można podpisywać tak na dobrą sprawę bez ograniczeń:

https://kadry.infor.pl/zatrudnienie/umo … slony.html

Rodzice zapewnili mu start w życie? Zapewnili. Korepetycji miał tyle, że NOWY samochód mogliby kupić. A jednak wybrali zainwestowanie w niego i jego przyszłość. Studiował niestacjonarnie (wybierając kierunek samodzielnie, a nie pod dyktando rodziny) pracując u szwagra? No studiował i pracował. Bo choć nie miał ani umiejętności, ani predyspozycji do tej pracy to i tak go wziął. Dzięki czemu miał swoje własne pieniądze. Mógł je zainwestować w kursy, szkolenia, kwalifikacje zawodowe, a nie w płatne masowanie kutasa. Jaka to wina jego rodziców czy szwagra? Niedźwiedzia przysługa? Nikt go tam na siłę nie trzymał. Dostał SZANSĘ. Mógł odejść w każdej chwili. Ale teraz wiedzę, że wszystko będzie niedźwiedzią przysługą albo innym toksyczno-patologicznym zachowaniem. Dali? Źle. Nie dali? Też źle. W jego narracji, którą mu podpowiadasz i pomagasz utrzymać wszystko jest traumą i pułapką. Jak się nie obrócisz, tak dupa z tyłu.

Nikt tu nie mówi o tkwieniu w czymś do śmierci. Ale zwykła wdzięczność za otrzymaną pomoc i wsparcie to aż tak wiele?

Dajesz gnojowi pracę, inwestuje w niego ogrom pracy i pieniędzy, a mały chujek wyskakuje ci z postawą "chuj mnie obchodzą twoje problemy - teraz WRESZCIE JA".

A kiedy nie był on? Ile to czasu jego rodzice bujali się po lekarzach, szkołach walki, psychotestach, obozach, korepetycjach? Przecież to nie on szukał sobie tych korepetytorów, szkół walki i wakacyjnych obozów dopłacając z kieszonkowego. Jemu to wszystko ogarnęli rodzice. A jeszcze widząc, że smark ma trudności w nauce i ledwo zdaje to nie obciążali go dodatkowymi obowiązkami domowymi, żeby go nie przeładowywać. Żeby się skupił na nauce i osiągnął w życiu więcej niż oni sami mieli.

Mało zrobili? Korepetycje, dowolność wyboru kierunku studiów, praca, w której nikt mu problemów nie robił z powodu jego ciągłego jeżdżenia po lekarzach, terapeutach i wiecznych problemów z byciem w odpowiednio bliskiej odległości od kibla. W jakiej normalnej, regularnej pracy trzymano by takiego pracownika? Wyjebaliby by go z pierwszą nadarzającą się okazją. Dostał szansę na rozwój. Szanse, jakiej większość ludzi nie ma i może najwyżej pomarzyć. I co - nie zasługują nawet na "dziękuję" ? Tylko wieczne marudzenie, narzekanie i wskazywanie ich jako winnych jego własnego lenistwa i skutków uzależnienia od porno i masturbacji?

Teraz kurwa "JA" ? A kiedy nie był tylko "on"?

Od samego początku to była umowa o pracę na czas nieokreślony i pozostawała taka przez cały czas aż do teraz.

Czyli to nie tak, że jej termin dobiegł końca (bo go nie miała), tylko została zakończona z uwagi na zawieszenie działalności. Dobrze rozumiem?

Ok, kilka spraw zanim zabrniesz za daleko:

1) kiedyś już na tym forum rozmawialiśmy o realiach jego pracy u szwagra i teoretycznych możliwościach jego rozwoju tam. Proponowałem mu rękodzieło japońską metodą sashimono, bo jest (była) na to spora moda. Kosztuje to krocie ze względu na kunszt wykonania, a nie materiały. Dobry sposób na naukę nowych technik stolarskich i zyskanie potencjalnie nowych klientów i rynków. Jak wynikało z tamtej rozmowy, szwagier nie robiłby mu absolutnie żadnych problemów, jakby shini chciał w ten sposób dorobić po godzinach. Ale nie chciał, bo miał w dupie stolarstwo i przekraczało to jego możliwości manualne.

2) Umowę dostał i pracował legalnie (edit - jak widać umowa na czas nieokreślony była). Bez względu na to jaka to umowa, to może się pochwalić udokumentowaną historią zatrudnienia. Co przy mikroprzedsiębiorstwach rodzinnych nie jest ani takie częste, ani takie oczywiste.

3) Nikt nigdy shiniemu nie robił problemów w związku z jego ciągłymi wypadami do lekarzy i na terapię. Nikt mu nigdy problemów nie robił, że musi być stale w zasięgu kibla.

4) Załóż JDG i zatrudnij kogoś. Wtedy pogadamy o realiach mikroprzedsiębiorstw w Polsce. Tym bardziej, że firma została zawieszona. Czyli nie dysponuje (i najprawdopodobniej nigdy nie dysponowała) odpowiednim kapitałem. A zrób matematykę - ile musisz kasy wyłożyć każdego miesiąca, aby zatrudnić 2 pracowników i opłacić składki za siebie samego? Serio - policz zanim zaczniesz brnąć dalej. Skoro tutaj nikt się nie bogacił niczyim kosztem (ponownie zwracam uwagę na fakt, że dochodowego biznesu nikt nie zawiesza) to dlaczego Shini miałby nie pomóc własnej RODZINIE, która go zatrudniła pomimo braku jakichkolwiek kwalifikacji i predyspozycji? Tym bardziej, ze jedyne czego doświadczył to wsparcie i zrozumienie dla jego problemów i ograniczeń zdrowotnych?

W regularnej pracy, przy nastawieniu i problemach shiniego to nie przetrwałby on przecież pierwszej ewaluacji. To że szkolił pracowników to nie była jego inicjatywa. To było polecenie służbowe.

Jak się najmujesz na psa to szczekasz. Bez względu na czy ci się to podoba czy nie. Jak ktoś ci daje szansę i wykazuje się zrozumieniem, to wypada się odwdzięczyć, a nie odwracać się plecami od rodziny. Nikt go tam nie bił, nikt się na nim nie pastwił. Ten klaun miał wolną rękę we wszystkich swoich działaniach, a nawet zmywać naczyń nie musiał i ty uważasz jego postawę za uzasadnioną? Naprawdę?

A może to właśnie była inwestycja, bo w planie ma założenie salonu "masażu" i chciał zobaczyć jak interes wygląda od środka.

Jeszcze dopytam, bo w sumie w tym wątku zaczyna być więcej domysłów niż faktów… kiedy się dowiedziałeś? Coś kojarzę, że jakiś czas temu wspominałeś o „kończącej się umowie”, ale nie pamiętam, kiedy to było.

No jak TY proponowałeś, to straszną hańbą było nie zastosowanie się do rad. Potwarz!
Nie chciał, nie czuł się zainteresowany, czy na siłach, by uczyć się tych technik stolarskich? JEGO sprawa.

Haha, no tak, łaskę mu zrobił, że mu dał umowę…

A skąd wiesz, że na te wypady nie poświęcał urlopu? Albo nie odpracowywał później tych godzin?

Jak będzie taka potrzeba, by zatrudnić pracownika i będzie mnie STAĆ, by zapewnić mu godziwe warunki, to może tak zrobię. Śmieszą mnie „przedsiębiorcy”, którzy bez przerwy narzekają, jak to są dojeżdżani ze wszystkich stron, dlatego MUSZĄ oszukiwać, pracowników zatrudniać na czarno, ewentualnie na śmieciówkach, albo część wypłaty dawać im pod stołem. Bo „takie są realia”. I jeszcze opowiadają o tych wszystkich fikołkach, jakby byli jakimiś bohaterami narodowymi, rebeliantami w opozycji do rządu-tyrana. Rzyg.
Normalny człowiek, nawet jak łamie czy nagina prawo, to się tym nie chełpi.

Skąd wiesz, że nie było tak, że szwagier nieumiejętnie zainwestował pieniądze i narobił sobie długów? Albo że nie wynikło to z przyczyn zdrowotnych? Przecież ludzie zawieszają / kończą działalność z przeróżnych powodów.

Znam chłopaka, który już jako nastolatek dorabiał w rodzinie przy skręcaniu mebli, więc… jakie niby kwalifikacje są potrzebne do złożenia w całość GOTOWYCH elementów i zamontowania ich, które był w stanie przyswoić dzieciak, a nie byłby dorosły mężczyzna?

Skąd wiesz, że jedyne? Mieszkasz z nim?

Rozmawiamy teraz o pracy, czy o jego obowiązkach domowych?

Ma nieogarnięta żonę i dzieci. Wątpię. No chyba że niedługo rozwodzik.

Pierwsze wzmianki były parę miesięcy temu ale bez żadnych nawet przybliżonych terminów. Prawdę mówiąc nie sądziłem, że to na prawdę nastąpi choć miałem świadomość, że kiedyś ten dzień nadejdzie. O terminie dowiedziałem się mniej więcej miesiąc temu.

Nie wiem co będzie robił, może coś innego, może to samo tylko na innych zasadach, a może za jakiś czas wznowi działalność. Równie dobrze może być tak, że jeśli nie znajdę nic ciekawego, a działalność zostanie wznowiona to i ja wrócę.

Z tym było różnie, raz tak, raz tak, a  raz jeszcze inaczej.

Jakie są tego przyczyny nie wiem i nie muszę tego wiedzieć. To jego działalność i jego decyzja co z nią zrobi. Nie spowiada mi się z powodów takiej decyzji, a ja nie dopytuję.

Ja też się zastanawiam o czym już jest ta rozmowa.

Normalnie twoje docinki niezbyt mi przeszkadzają ale z tym już przesadziłaś. Przypominam, że ta żona to moja siostra, a jej dzieci są mi niemal tak bliskie jakby były moje. Po mnie możesz sobie jechać do woli ale reszty rodziny proszę nie ruszać. Gdybym ja był choć w połowie tak ogarnięty jak siostra to tego wątku by nie było. Szwagier też sobie poradzi cokolwiek będzie robił, a ja pomogę ze wszystkim z czym tylko będę mógł, niekoniecznie na warunkach pracy.

Z tym "nie moje zmartwienie" nawet przez ułamek sekundy nie miałem na myśli czegoś złego czy niewdzięcznego. Chodziło jedynie o to, że jeśli już nie będę pracował w tej firmie to będę miał o jedno zmartwienie mniej z całego tego ich ogromu. Nie będę się ciągle przejmował tym czy zrobiłem coś dobrze czy nie i inne tym podobne moje nieustannie analizy. Żaden "rozwodzik" raczej się nie szykuje, a przynajmniej nic na to nie wskazuje.

kamil555x, ty też nie brnij w to za głęboko.

Zdaje się, że niektórzy tu sobie sami wymyślili jakie mam relacje z rodziną. Te relacje są dobre z większością członków rodziny, nawet tej dalszej. Nie zawsze i nie wszyscy w rodzinie byli i są w porządku ale i tak uważam, że jest dobrze. Ten wątek jest o mnie, a nie o mojej rodzinie i byłoby fajnie gdybyśmy się tego trzymali. To są tematy na terapię, a nie na publiczne forum.

Nie chodzi o to, że on miał koniecznie dokonać transformacji, albo jakoś szczególnie aktywnie szukać klientów. Chodzi o to, że branża się ogólnie rozwija i jest dużo sposobów na zwiększenie zakresu usług lub zdobycie dotacji. Wystarczy pogadać. Jak dorosły człowiek z dorosłym człowiekiem. Jak to w rodzinie.

Nie pomagasz rodzinie? No popatrz - a niby siostra i jej dzieci są tak bliskie sercu shiniego. Tak bliskie, że dalszy los firmy szwagra to nie jego zmartwienie. Jak mu się nóżka podwinęła to idzie dalej. Ale jak jak nei znajdzie to wróci jeśli tylko szwagier wznowi działalność. Kto tu kogo wykorzystuje? Tłumaczenie, że "nie o to mu chodziło" to jakiś pokraczny żart. Tak samo będzie się przejmował czy dobrze coś zrobił czy źle w każdej robocie. Ba - z brakiem rodzinnego parasola ochronnego będzie się przejmował jeszcze bardziej, bo nikt się nie będzie z nim patyczkował. A gacie będzie miał pełne przy każdym zwróceniu mu uwagi i konieczności tłumaczenia oczywistości.

Z wykorzystywaniem rodziny to nie ten przypadek - tutaj wiele w shiniego zainwestowano i dano mu szanse. Rodzice zainwestowali majątek, a szwagier go wziął mimo braku wiedzy, umiejętności i predyspozycji. Wykorzystać to można kogoś, kto coś ma lub jest w stanie zrobić. Jak widać firma szwagra cienko wiązała koniec z końcem. A mimo wszystko dostał umowę. Na najniższą krajową? No takie finanse szwagra były. A jakie inne miał alternatywy shini, aby można było mówić o wykorzystywaniu?

Moje doświadczenia rodzinne są z kolei odmienne - w mojej rodzinie ludzie sobie pomagają. Mogą na siebie liczyć. Nikt nikogo nie podejrzewa z automatu o najgorsze rzeczy. Wręcz przeciwnie - jest domniemanie pomocy i dobrych intencji. No ale tak.....to ja jestem ten patologiczny.

To zawsze miał być side project. Dla rozwoju umiejętności i ewentualnego dorobienia. Pisałem wcześniej o chłopaku - złotej rączce z osiedla. Jak się zaczęło robić ciepło to koleś myje meble ogrodowe, a drewniane dodatkowo bejcuje/olejuje. Sporo zarabia na skręcaniu mebli z ikei czy olejowaniu/woskowaniu akcesoriów dla dzieci i niemowląt. Albo naprawia meble w mieszkaniach studenckich. Bo tam to siłą rzeczy spora rotacja wyposażenia, bo kupowane najtańsze przez właścicieli, a studenci nie szanują więc żywot takiego regału czy szafki to 2-3 lata max. Za półkę/żyrandol bierze ok 50zł. Za regalik typu albert 50-100zł. Jak ogarniał komuś całe mieszkanie na najem studencki to w 2 tygodnie zarobił 5k. Także rynek jest.