Co to znaczy żyć?

Co dokładnie rozumiesz poprzez "zanim będzie za późno"? Za późno na co? Ja już od dawna myślę, że na wiele rzeczy jest za późno. Choć jedną, o której tak myślałem się zmieniła więc zapewne większość moich przekonań, że na coś jest za późno może się okazać bzdurą.

Jack, wszystko co wymieniłeś albo już dawno było wytłumaczone albo nigdy nie miało żadnego znaczenia w kwestii terapii czy wizyty u psychiatry. Nawet o uzależnieniu nie raz już pisałem, że miałem wizyty u innej terapeutki, która zajmuje się wyłącznie uzależnieniami, i która powiedziała mi wprost, że nie wygląda to dobrze. Zaproponowała mi nawet pobyt w ośrodku leczenia uzależnień behawioralnych ale jak już pisałem koszt takiego pobytu mocno wykracza poza moje możliwości finansowe.

Na wyleczenie problemów psychicznych.

Karuzela w postaci całej jednej Muqin, która jest w wieku matki Shiniego? Oczekiwanie na porady i opiekę od bandy internetowych trolli?

Nie wiem czy ktoś jeszcze czyta ten wątek ale napiszę kilka moich przemyśleń jakie się pojawiły w ostatnim czasie.

Słuchałem ostatnio wywiadu z dziewczyną, która jest  młodsza ode mnie ale przeżyła już znacznie więcej niż ja. Jak nietrudno się domyślić nie były to zbyt mile przeżycia. Miała w domu niezłą patole, ostro piła i ćpała. Najciekawsze w tym wszystkim jest jednak to, że ona mimo sytuacji o wiele gorszej niż moja osiągnęła kilka z tych małych rzeczy, których ja nie mogę od wielu lat. Poradziła sobie z wyjściem z ciężkiego nałogu i mając o wiele gorszy start znalazła dobrą pracę i mieszka w Warszawie. Bohaterka wywiadu powiedziała, że w momencie wywiadu była szczęśliwa, ja jeszcze nigdy nie mogłem tego powiedzieć. Zawsze kiedy oglądam lub słucham tego typu historii zastanawia mnie skąd ci ludzie mają tyle energii do działania skoro przez długi czas byli dosłownie wyczerpani przez swój nałóg. Czy tu na prawdę chodzi o upadek na dno i odbicie się od niego czy coś innego jest na rzeczy?

Gdyby ktoś mnie zapytał o najlepszy moment w życiu albo może najlepsze wspomnienie to byłoby to te kilka dni wakacji nad morzem z dziewczyną. Nie dlatego, że to były wakacje. Nie dlatego, że nad morzem i fajnie było powiedzieć na plaży. Nawet nie dlatego, że byłem tam z dziewczyną. Dlatego, że przez te kilka dni mogłem w pełni decydować o swoim życiu i robić to co sam uważałem za słuszne. Nikt mnie nie oceniał, nikt nie mówił co mam robić, nie byłem pod żadną presją ani pod żadnym wpływem. Przez te kilka dni czułem się sobą, wolny i niezależny. A co najważniejsze nie byłem w tym sam tylko z kimś z kim dobrze się czułem i ona ze mną chyba też. Oczywiście to było tylko kilka dni, dodatkowo nie trzeba było się nawet zastanawiać nad rzeczami takimi jak praca, rachunki, mieszkanie, obowiązki domowe czy jakiekolwiek inne zmartwienia codzienności. Wtedy czułem się chyba najlepiej w całym dotychczasowym życiu.

W pracy jeszcze do niedawna najbardziej lubiłem montaże. Wyjazdy do różnych miejsc, spotkania z różnymi ludźmi, każdy klient i każda robota były inne. Teraz coraz częściej już nie czuję ani chęci ani żadnej ekscytacji czy nawet ciekawości z tego. Wolę siedzieć w zamkniętym warsztacie, składać szafy z projektu i nie musieć z nikim nawet rozmawiać. Odpalam wtedy jakieś podcasty albo właśnie wywiady i nie czuję już chęci rozmawiania z nikim. Poza pracą kiedy siedzę w domu nadal odczuwam głęboką chęć rozmowy i interakcji z ludźmi ale dość szybko zostaje to zagłuszone przez jakąś grę, anime lub film, dzieje się to coraz szybciej. Mam wrażenie, że coraz bardziej zaczynam się izolować, tak jak kiedyś w latach szkolnych. Choć teraz ma to inne podłoże. Kiedyś uważałem, że nie zasługuję na czyjąkolwiek uwagę czy czas. Że jestem tak nieatrakcyjny, takim przegrywem, że i tak nikt na mnie nawet nie spojrzy. Teraz czuję się po prostu zmęczony, że nie warto, nie opłaca się. Niemal jakbym był emerytem, a przecież niedługo będę miał zaledwie 30 lat.

Hej co tam u Ciebie? Jak Ci sie z dziewczyna uklada? A do terapii to moze trzeba zmienic jej styl,skoro to Cie wykańcza-nie dla każdego dobra jest dana metoda psychoterapii.

Psychoterapia nie powinna wykańczac ,a juz napewno nie psychicznie. Może inna metoda niektorzy czuja sie lepiej w grupowej sesji o wszystkim mówić,inni musza miec indywidualne, bo obecność innych ich blokuje do zwierzania sie z problemów. Moze trzeba zmienić terapie,a nie,zeby gadac wszystko na sile psychologowi. Widocznie cos tam sprawia że nie do konca ufasz psychoterapeucie skoro nie chcesz powiedzieć, a wiesz,ze on nie moze nikomu tego wygadac,bo to tajemnica lekarska, a mimo tego nadal nie masz do niego zaufania to moze czas tez zmienic lekarza, bo widocznie cos Cie przed nim/nią blokuje

Rozumiem. Powiesz jej więcej jak będziesz gotowy  dobry psychoterapeuta nie powinien naciskać do zwierzania sie ,bo to jeszcze bardziej blokuję

Ona jest po 50 więc to zależy co kto lubi.

LOL niezłe brednie

masz internet, może zamiast pornosów weź się zainteresuj jakimiś podstawami reaserchu psychologicznego?
https://www.restingtree.ca/blog/why-tra … ma-healing

Nie. Terapia nie polega na szczegółowym opisywaniu co ci leży na wątrobie. Trudno uwierzyć, że kobieta po studiach psychologicznych ci gada takie rzeczy.
To, że terapeuta cię zachęca wyłącznie do opowiadania wszystkiego bez narzędzi do regulowania emocji i ciała może być nie tylko niewystarczające ale też ryzykowne. Badania pokazują, że trauma jest silnie związana z układem nerwowym i reakcjami ciała, a samo „mówienie o niej” często nie wystarcza, żeby to przetworzyć i może nawet wywoływać większe napięcie lub nasilać objawy.
Współczesne podejścia terapeutyczne opierają sie an zalozeniu, że trauma nie znajduje się tylko w narracji i monologu wewnętrznym tylko w reakcjach ciała i układu nerwowego. Samo wygadywanie się bez pracy w tym zakresie może utrwalać problem zamiast go rozwiązywać.

Cała twoja bytnośc na forum to już to było. Opowiedziałes o sobie, ale niczego się nie nauczyłeś. Muqin cię podpuszczała, dawała kisązki, ale twoje zrozuminie, czy pozorne zrozumienie nie przełożyło się na poprawe jakości życia. Pisałeś że czujesz sie jak zolninerz z PTSD (lolz) muqin głaskała cię po główce tylko i byla oburzona ze sie z tego nabijamy... tylko że w prawdziwej terapii, nie takiej prowadzonej przez gawędziarzy mitomanów informacja czuje się jak żołnierz z pTSD pociąga za sobą reakcje - ok tu masz narzedzia żeby uwolnić ten stres. Autohipnoza, medytacja, techniki oddechowe, skoro już wiesz co czujesz, to to zbijamy. A nie babramy się w bagienku i czekamy że samo przejdzie.
Twoja teraputka jest conajmniej mierna. Powinna cię uczyć jak radzić sobie ze stesem i budowac umiejętności których jak wszyscy wiemy nie masz, a nie podpuszczać zebys przynosił więcej mięska- czyli bolesnych detali ze swojego życia.
Po 50 czyli ma kilkadziesiąt lat doświadczenia czy skończyła pedagogike i nigdzie indziej się nie zachaczyła?

Dlatego nie wierzę w tę jego terapię. Bo na temat jej wyglądu opowiada tu takie filmowo-serialowe stereotypy, które niespecjalnie mają miejsce w polskich warunkach. Tym bardziej, że psychoterapeuta ma u nas obowiązek wystawić zlecenie (nie skierowanie, bo skierowanie nie jest potrzebne) do psychiatry przy takich deklarowanych przez niego objawach. Dostałby pisemne zaświadczenie o objawach/obserwacjach terapeutki celem przepisania stosownej farmakologii. A tym czasem sobie chłopaczek z tabsów kompletnie zrezygnował, bo tak uznał.

LOL merytorycznie jak zawsze.

Po owocach ich poznacie. Jak widać lektura jednej książki z dziesiątek, które są potrzebne do tytułu magistra psychologii nie pomaga do autoterapii Sam tytuł magistra psychologii to chyba powoli za mało, żeby być psychoterapeutą? CZy nie w tym kierunku idą reformy? Ciekawe dlaczego.
50 letnia babka mogła, a nie musiała skończyć jakieś gówno studia nie związne z psychologią, albo związane pobieżnie i z powodzeniem pacować jako teraputa NFZ latami. Znam pania po zaocznej edukacji przedszkolnej, która do dziś ma swój "gabinet". Czy pomoże lepiej niż psycholog po uniwerku z 4 letnim szkoleniem i superwizją w wieloosobowym zespole? IDK. BTW dlaczego zakładasz, że ta kobieta przeczytał te twoją świetną ksiązke albo ma przyswojony insight z niej?
Rozumiem, że jesteś na bieżąco i wiesz, że samo "wygadanie się" powoli jest wypierane z gabinetów jako przestarzałe i nieskuteczne? A Shini chyba nic innego nie robi.
No i skoro ta ksiązka jest taka super, to ile czasu temu on ją przeczytał? Pół roku, rok? Gdzie są te efekty? Na psychoterapie chodzi ile? Co zrobił jak dotąd realnie? Poza zapoznaniem się z kolejnymi konceptami psychologicznymi mitomańskich internautów?

Z tobą Jack, w tym temacie i wątku to ty grasz pierwsze skrzypce, a Smutna czasem ci wtóruje.

Zaczniesz od lektury jednego podręcznika czy pozostaniesz przy swoim "wiem lepiej" to wybór należy do ciebie. Konkretne uwagi merytoryczne do konkretnego podręcznika poparte argumentacją na stosownym poziomie ok. Możesz rzecz jasna zaproponować mi  inny tekst na porównywalnym poziomie merytorycznym i zacząć od niego.
Z cała resztą polemizować nie zamierzam, szkoda czasu.
Skoro wedle ciebie stara jestem i jebie mi się w głowie to po co w ogóle się odnosisz do treści moich postów? W takiej sytuacji walisz głową w mur, staruszce co jej się jebie w głowie z powodu starości to wiadomo, nikt już niczego nie wytłumaczy, przegrana sprawa. Za to złe traktowanie takiej staruszki nieładne jest, publiczne upokarzanie i obelżywe traktowanie tejże staruszki nosi ewidentnie znamiona stosowania przemocy wobec osoby słabszej i bezradnej.  Lubisz się znęcać nad staruszkami, co im się z tej starości w głowach pomieszało?

Szkolne prześladowania, a nie rodzinne? Czy z Shinim mozecie ustalić w końcu wersje?

Nie wiem jak Ty to w głowie i tych szufladkach układasz ale dobra w tym jestes. Porządek trzymasz

Naprawdę wierzysz, że istnieje w tym kraju terapeuta, który bez zmiany zachowania swojego pacjenta na plus przyklepałby samodzielne odstawienie przez niego leków antydepresyjnych? Bo ja mam z tym niemały problem.

Naprawdę wierzysz, że istnieje w tym kraju terapeuta, który przy tak głębokich, deklarowanych problemach swojego pacjenta nie wydałby pisemnego oświadczenia o objawach celem przepisania odpowiednich leków przez psychiatrę? Bo ja mam tu potężne wątpliwości.

Czy naprawdę uważasz, że żaden lekarz ani terapeuta nie poinformowałby go o negatywnych skutkach kompulsywnej, nadmiernej masturbacji takich jak 'mgła mózgowa' czy rozwalenie układu dopaminergicznego i w konsekwencji braku jakiejkolwiek motywacji do działania ? Przecież to jest pierwsza, najbardziej oczywista rzecz do ogarnięcia, która w ciągu kilku miesięcy wyeliminowałby lekko licząc połowę jego problemów. A przecież jego problem pod tym kątem jest tak duży, że sam tutaj dopytywał o leki na to. Bo nie daje mu to normalnie funkcjonować - szczególnie w okresie letnim, jak kobiety zakładają lżejsze ubrania. To pomyśl przez chwilę o jakiej skali my tu w ogóle rozmawiamy. Wierzysz, że kolejni lekarze i terapeuci by to kompletnie olali? Ja mimo wszystko nie. Bo to co pisał o sobie i swoich odczuciach w tym względzie jest podstawą do recepty z maksymalną dopuszczalną dawką.

Czy naprawdę uważasz, że nie ma w tym kraju ani lekarza, ani terapeuty, do których Shini deklaruje, że sumarycznie chodzi od dziecka (począwszy od szkolnej psycholog i pedagog), który by zdiagnozował zespół somatyczny i/lub IBS-D? Bo ja nie.

Nie mam dobrego zdania o naszej opiece medycznej, ale jak buja się po lekarzach i terapeutach od dziecka (bo przecież takie np problemy gastryczne miał już w czasach szkolnych i regularnie bywał u szkolnej psycholog i pedagog) to już dawno by ktoś go wrzucił na odpowiednie tory. Bo to trwa przynajmniej 20ścia lat. Swoją drogą - czy koleś, który nie jest w stanie napisać CV naprawdę dałby radę napisać maturę na poziomie umożliwiającym podjęcie studiów? Czy taki ktoś, kto się dziwi na każdym możliwym kroku, przy każdej nowej informacji (i to z gatunku podstawowych) byłby twoim zdaniem w stanie samodzielnie napisać licencjat i magisterkę, a potem je obronić? Ja nie. A wiesz dlaczego? Bo miałem do czynienia z takimi ludźmi. Ich przygoda w systemie edukacji kończyła się na podstawówce lub zawodówce. Właśnie ze względu na ich ograniczenia poznawcze i brak odporności na stres. Nawet prawka nie byli w stanie ogarnąć, bo przerastał ich stres siedzenia za kierownicą i stres egzaminu.

Uparcie pomijacie fakt, że Shini nie tylko napisał maturę i zdał prawko, ale również ma magistra. I wszystko co się z tym wiąże - przeszedł pozytywnie cały stres kolosów i egzaminów, samodzielnie znajdował źródła informacji do kolejnych projektów czy prac lic i mgr. I wszystko w terminie i bez poślizgów. Uparcie zapominacie, że w różnych swoich wersjach własnej historii jednak sobie zorganizował masaż pindola, jednak załatwiał urzędowe sprawy biznesowe, szkolił pracowników, rozmawiał z klientami, uczestniczył w obozach i turniejach. I znajdywał sobie kolejne szkoły, kolejnych stylów walki. Nie szydełkowania, nie bierek przez telefon - sportów walki. Jak bardzo prawdopodobne jest, że taki człowiek, który jednak bezproblemowo ogarnął mgr (czyli też musiał sam sobie ogarnąć praktyki) i uprawiał sporty kontaktowe na poziomie zawodniczym miałby problem z czymś tak błahym jak zmiana pracy za najniższą krajową?

Mi to się już jego bajki nie kleją z samego tylko tytułu ciągłego dopytywania o zmęczenie i dietę, bo jak to napisał w jednym ze swoich wątków "nigdy żadnej nie stosował". Nie wierzę choćby dlatego, że sam uczęszczałem na SKSy i brałem udział w różnych zawodach między-szkolnych/osiedlowych/miejskich i kwestia odżywiania około startowego wszędzie była poruszana.

A on niby na obozy jeździł, niby sporty walki od dziecka trenuje, niby interesuje się sportem i co - nic? Nawet podstaw co do nawadniania nie zna, na które Priscilla mu zwracała uwagę?

O przedstartowej hiperkompensacji glikogenu nawet tutaj rozmawiałem z amatorami kolarstwa (bo to super popularny temat i metoda), a Shini startujący w zawodach nigdy nic? Jak piszą też o tym praktycznie na każdym portalu dotyczącym sportów?

https://sportslab.pl/przygotowanie-do-z … mpensacja/

O diecie w sportach walki ogólnie też wszędzie piszą:
https://dietetycy.org.pl/neuroprotekcyj … ach-walki/ - i co - taki pasjonat co ma domową siłownię nigdy nic?

W terapii depresji też mega często wątek dietetyczny się porusza (tu nie bez przypadku z portalu SPORTOWEGO), bo nierzadko się okazuje, że to nie depresja, tylko zła dieta i zaburzenia flory jelitowej. https://www.muscle-zone.pl/blog/supleme … -depresji/

I co - też nigdy nic? Przez ponad 20ścia lat różnych terapii, leczeń, obozów, szkół sportów walki? Nigdy nic? Jakie są na to szanse, że zostało mu to powiedziane dopiero TUTAJ, a nie w klubie czy jednym z gabinetów?

Mam prawo nie wierzyć. A skoro dyskusja toczy się publicznie to mam prawo punktować kolejne dziury w jego postach.

Masz problem z uwierzeniem w historię Shiniego - powiększ swą wiedzę i ileś twoich "problemów z uwierzeniem" zwyczajnie zniknie.
Ale przecie nie o to chodzi. Sam, i to w tym wątku pisałeś, że czepiasz się Shiniego"dla beki" oraz dlatego, ze zwyczajnie masz taką możliwość.

Dokładnie tak samo czynią liczni szkolni prześladowcy - bo mogą i dla beki. Oczywiście publicznie to czynią.

Pytałam cię kiedyś w tym wątku, po co z uporem piszesz jak piszesz. Odpowiedziałeś, że "dla beki".

Nie po to, żeby Shiniemu pomóc, nie żeby go zrozumieć ale właśnie "dla beki". Oraz dlatego, ze zwyczajnie możesz.
Nie dlatego, że "masz prawo" ale dlatego, że masz potrzebę, chęć oraz możliwość.

Za każdym razem, kiedy tu piszesz, ze "Shini to kłamca" dokonujesz wyboru. Bo masz zarówno prawo jak i możliwość tego nie napisać.

Myslę, że tu jest rozjazd. Tak jak Happiness myślisz, że przyszliśmy na forum szukac ludzi którym możemy "pomagac". Niestety, niektórzy traktują to jak zwykle forum, a nie outlet swoich niespełnionych pasji psychologicznych.

Nawet jeśli za kłamcę Shiniego uważasz nadal za każdym razem dokonujesz wyboru.
Napisałeś to już wiele razy. Czemu stale powtarzasz? Bo chcesz, bo możesz, bo potrzebujesz.
Sam napisałeś, ze piszesz co piszesz "dla beki". Typowa odpowiedź sprawców przemocy rówieśniczej.

Wytykanie komuś kłamstw jest przemocą? xD Od kiedy?

Może odpowiedz na jedno chociaż pytanie, co? Czy ciebie to może przerasta? Bo póki co to rzucasz bezpodstawnymi oskarżeniami tylko i wyłącznie dlatego, że inni nie przyjmują twojego sposobu widzenia świata i jedynie słusznej prawdy - twojej.

A kto powiedział, że on odstawił te leki bez konsultacji z psychiatrą?

Po co miałby to robić, skoro ten pacjent od dawna chodzi do psychiatry i bierze leki?
To znaczy, teraz nie bierze, ale w momencie, gdy zaczął terapię, brał.

Nie chodzę z nim do tych lekarzy, więc nie mam pojęcia, co mu powiedzieli a czego nie. Być może słyszał o skutkach ubocznych nadmiernej masturbacji, ale strach przed konsekwencjami nie wystarczył, by zwalczyć nałóg. Jak powiesz palaczowi, że palenie szkodzi, to czy on automatycznie odstawia fajki? Znałam takich, co mając przyklejony plaster antynikotynowy, i tak palili. Tak samo jak niektórzy alkoholicy potrafią sobie golnąć mimo wszytej tabletki.
Jakieś leki przecież brał, a odstawił je dlatego, że miał problemy z hydrauliką i one mogły się do tego przyczyniać, czyli miętówek mu nikt nie przepisał.

Tak, bo wiem, ile czasu mi zajęła diagnostyka moich problemów zdrowotnych, a zaczęłam chodzić do lekarzy na etapie gimnazjum. Wtedy od naszej lekarki rodzinnej usłyszałam, że co prawda przydałaby się gastroskopia, ale młoda jestem, a to nieprzyjemne badanie, to mi tych nieprzyjemności oszczędzi i zapisała mi w ciemno leki na wrzody żołądka. Rodziców miałam jakich miałam, więc zbadano mnie dopiero w wieku osiemnastu lat, jak już mogłam się sama zapisać prywatnie. Czyli jako nastolatka przez KILKA LAT znosiłam cyklicznie okropne bóle żołądka, bo „badanie byłoby nieprzyjemne”.

On ma problem z wybraniem pracy, do której chciałby aplikować i wysłaniem CV, a nie samym napisaniem go.

Nie w każdym temacie jest wiecznie zdziwiony. Najczęściej przy tych, które dotyczą relacji międzyludzkich.

Idąc tym tropem, dyrektorzy największych korporacji, ustawieni, bogaci, nie powinni mieć żadnych problemów, skoro udało im się wejść na sam szczyt.
To, co jeden uważa za błahostkę, dla innego może być równoznaczne ze zdobyciem Everestu. 
Psychika jest skomplikowana, dziwna i pokręcona.
Logiczne argumenty na nic się zdają, jak człowiek się zblokuje na amen.
Ostatnio czytałam post dziewczyny, która pisała, że nie jest w stanie normalnie uprawiać seksu ze swoim partnerem, bo po tym, jak została kilka lat temu zgwałcona, w trakcie stosunku bardzo zaciska pochwę, przez co odczuwa ból. Na poziomie świadomym wie, że partner nie zrobi jej krzywdy i CHCE tego seksu, ale ciało działa automatycznie.
A przecież seks to nic trudnego, prawda?

Nie stosował ani nie stosuje żadnej diety, bo nie potrafi się zmotywować, żeby samodzielnie przyrządzać swoje posiłki.

Masz prawo nie wierzyć, ale zaczynasz podważać praktycznie wszystko, co on mówi. Nawet istnienie jego dziewczyny, choć nie posiadasz żadnych narzędzi, by te wątpliwości zweryfikować.

Więc nie ma problemu mój styl wypowiedzi. Swoim stylem wypowiedzi osiągam cel, inny niż ten który ty masz. Więc podkreślanie, że moje wypowiedzi nie są pomocne mija się z celem. Tak, nie są bo nigdy takie być nie miały.
Tak samo Jack. Wytykanie mu, że jest niedobry dla Shiniego ma sens, tylko jeśli przyjmiemy, że on chce być dla niego dobry, ale nie rozumie, że nie jest. On wie co i jak robi i to robi.
Podsumowanie- jesteśmy dorosłymi ludźmi, nie ma potrzeby moderacji kontaktów z innymi normlanymi, zdrowymi, dorosłymi ludzmi.

Ja uwazam, że po X latach na forum, lekturach X książek, i realizacji X porad -jak masaż, który tez został zasugerowany na forum- Shini jest w tragicznym stanie. Tak jak zauwazył Jack, równia pochyła. Nie robi małych kroczków, nie potrzeba słoneczka na zachętę, ale po prostu przegrywa życie. Moja opinia nie jest spowodowana chęcią pomocy komukolwiek. Nie mam ku temu ani kwalifikacji, ani chęci, ani czasu.

Ty, Smutna,  na pewno nie masz problemu z, jak to określiłaś, stylem swoich wypowiedzi, to raczej jasne. Choć moim zdaniem nie o styl idzie ale o treść.
Pytanie otwarte czy ktoś inny z tym nie ma problemu. Co ciebie w sposób oczywisty nie interesuje, albowiem uznajesz, ze "jeśli ktoś z tym co piszę ma problem, jest to wyłącznie jego problem".
Taka postawa względem innych ludzi ma swoją nazwę.
Ale to nie mój problem.

Acz nie zgodzę się, iż nie istnieje potrzeba moderowania relacji między dorosłymi ludźmi, tak ogólnie.

A dlaczego miałaby się tym przejmować? Ma chodzić na paluszkach wokół każdego?

Ale to ciekawe, że sama masz wobec innych takie wymagania, a jednocześnie nie masz żadnych problemów z obrażeniem np mnie. Czy nawet przypisywaniem mi cudzych postów, aby tobie do obrazka pasowało.

Ach tak. I wszystko jasne. Ma być po twojemu. Reszta jest z założenia zła.

Ze Smutną coś złego się dzieje od kilku miesięcy.

Tak próbujemy go zaszczuć. Zwracając uwagę, ze żyje w realnym świecie i warto zrobić reaserch na temat skuteczności metod terapeutycznych których jest poddawany.
Rozumiesz, że przy założeniu, że nie wierzę w terapię psychodynamiczną moja wypowiedz wyglądałaby tak samo,  gdyby napisała ją golden aye, hinatra, czy ktokolwiek inny kto z takiej pomocy korzystał i by opisał swoje spokania jako miejsce gdzie "wyrzuca emocje" poprzez gadanie o nich, jednoczesnie wyraźnie mając problem z dobrym i pozytecznym funkcjonowaniem w rzeczywistym świecie?

Smutna, ani ja wiem, jaki to rabin, ani jestem świadkiem rozmów miedzy rabinem a Shinim.  Co do efektywności jego terapii cóż, jednak ma dziewczynę. Pierwszy raz w życiu. To chyba jakaś zmiana jest. No chyba ze zawtórujesz Jackowi w tym uogólnionym "Shini kłamie" czyli uznasz , że żadnej dziewczyny nie ma.
Poza tym on nie napisał, w jakim nurcie jest ta jego psychoterapia obecna. Pisał  za to, że się z psychoterapeutką kłóci, co do psychodynamicznej w stanie czystym słabo pasuje.
Działalność każdego  psychoterapeuty może być nieefektywna. Na NFZ bo dostaje kasę niezależnie od efektów, a prywatnie bo im dłużej pacjent przychodzi tym więcej kasy wpada terapeucie. W obu wersjach - bo sobie nie radzi z danym pacjentem i zwyczajnie sam się do tego przed sobą przyznać nie chce.
Owszem, są sytuacje, w których psychoterapia szkodzi miast pomóc. Czy ta konkretna terapia Shiniemu szkodzi? Osobiście przesłanek do takiej oceny nie widzę. Fanką nurtu psychodynamicznego nie jestem, w sumie obecny trend łączenia nurtów wydaje się zdecydowanie lepszym pomysłem niż trzymanie się jednego.

Smutna, jakimż sposobem ja miałabym Ci wytłumaczyć sens czyjejś wypowiedzi? Toż ja się mogę co najwyżej domyślać, podobnie jak każdy czytelnik. Jest to opis jakiegoś stanu psychicznego z przełożeniem jakimś na zachowanie, mającego cechy podobne do stanu znanego z wcześniej, ale jednocześnie cechy zauważalnie w ocenie mówiącego, odmienne od tego, co zna z wcześniej. Wniosek - coś się dzieje. Od oceniania tego jest psychoterapeuta i ewentualnie psychiatra, a nie forumowiczka Muqin. Ja to mogę Shiniemu co najwyżej zasugerować, izby o tym z terpaeutką pogadał.

Pytasz, czy jest to wypowiedź młodego, zdrowego człowieka ? Nie. Ale Shini zdrowym człowiekiem nie jest. Fizycznie to nie wiem, nie mam ani wglądu w jego dokumentację medyczną ani kompetencji by to ocenić. Wiem, że brał/bierze leki psychiatryczne, zdrowi ich nie biorą, chyba że w celach wiadomo jakich.

Jaka jest rodzina Shini wiem tyle ile napisał. Czyli praktycznie NIC. Trochę się domyślam - system rodzinny jego rodziny pochodzenia  jako taki udało mi się zidentyfikować, tu uzyskałam od Shiniego potwierdzenie, że trafiłam. Ale głębiej to ja nie wiem praktycznie nic. Ujawnił jakąś wersję nadopiekuńczości matki. Czy było/jest tam coś więcej? Nadopiekuńcza matka sama jedna już daje w efekcie rodzinę dysfunkcyjną o charakterze przemocowym (przemoc psychiczna), tu dłubać nie trzeba, to idzie z definicji.
Za to wiem, skądinąd, że  ludzie, którzy wychowali się w solidnej patologii potrafią znakomicie to ukrywać, ujawniać zaledwie maleńkie fragmenty o wiele większej całości. Oraz uważam, ze patologia nie ogranicza się do "rodzic pije/bije/wyrzuca z domu". Że tak z innej ciut działki patologii ojciec sprawca wykorzystania seksualnego często ani nie pije, ani nie bije, ani z domu nie wyrzuca, potrafi prezentami zasypywać i płatki róż pod nóżki wysypywać,  a patologią chyba można wykorzystywanie seksualne dziecka nazwać?

Nie wiem, skąd pochodzi twoja wiedza, jak wygląda praca w terapii, ale wiem, że praca w terapii po pierwsze nie przebiega liniowo i po drugie że praca, którą się wykonuje z własnym mózgiem, myśleniem oraz emocjami zaczyna mieć przełożenie na działanie w realu czasem po wielu miesiącach dopiero. A jak wspominałam kilka postów wcześniej, w podręczniku, o którym mówiłam,  jest między innymi opisany przypadek kliniczny kobiety, której około roku czyli 12 miesięcy zajęło uzyskanie niezbędnego poziomu bezpieczeństwa w terapii, czyli dopiero po roku w ogóle dało się zacząć pracę nad zmianą. Jasne, przypadek skrajny, ale skąd niby ja bym miała wiedzieć, czy nasz Shini nie jest jakimś skrajnym przypadkiem klinicznym?

A jak cię koleś czyli Shini nie obchodzi to może go sobie odpuść? Nikt ci wtedy nie zarzuci, że coś nie tak do niego piszesz.

Oj, więcej było tych twoich tekstów współgrających z tymi Jacka... nieważne w sumie.
Dziecko dorosłe, wnuków brak, a kotek jest na stanie, acz adoptował mój Aktualny, nie ja, zanim został moim Aktualnym. Kotek konkurencji nie dopuści czyli do dobrych rad nie mam jak się zastosować

W poście, do którego się odnosisz, napisałam bardzo wyraźnie o co mi chodziło.