Podział obowiązków w związku.

Salomonka napisał/a:

Szeptuch napisał/a:

Jeżeli facet Cie utrzymuje to tak, ma być to twoim obowiązkiem tak samo gdy to kobieta utrzymuje faceta. ma być ugotowane i wysprzątane. Gdy obydwoje pracują to jest coś takiego jak podział obowiązków, ustala się kto i co robi, albo na stałe albo rotacyjnie. tutaj księżniczka nawet po sobie nie sprząta.
Natomiast w tym przypadku, gdzie dziewczyna płaci swoja część rachunków to jest to tylko wskazane. ale obstawiam ze przez te 2 miesiące na bezroboci ani razu mu obiadu nie ugotowała. To tyle w kwestii jak to młode dziewczyny nie poszły do przodu, tak popędziły ze chyba drogę zgubiły

Czyli jak facet utrzymuje kobietę, to ma mieć z niej darmową sprzątaczkę, kucharkę, praczkę itd. Czy ja cię dobrze rozumiem?

Tak dobrze rozumiesz, tak samo gdy to kobieta utrzymuje faceta.
Ty sobie żartujesz czy co?
Jak to ma wyglądać?
Facet/kobieta zasuwają w pracy po 10h, wracają do domu w którym siedzi facet/kobieta który/a nie pracuje i ma mu jeszcze obiad ugotować? posprzątać? Bo tak się wielce zmęczył/a oglądaniem tv?
Powiedz ze żartujesz, proszę

Szeptuch napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Czyli jak facet utrzymuje kobietę, to ma mieć z niej darmową sprzątaczkę, kucharkę, praczkę itd. Czy ja cię dobrze rozumiem?

Tak dobrze rozumiesz, tak samo gdy to kobieta utrzymuje faceta.
Ty sobie żartujesz czy co?
Jak to ma wyglądać?
Facet/kobieta zasuwają w pracy po 10h, wracają do domu w którym siedzi facet/kobieta który/a nie pracuje i ma mu jeszcze obiad ugotować? posprzątać? Bo tak się wielce zmęczył/a oglądaniem tv?
Powiedz ze żartujesz, proszę

No tak, niestety nie żartuję. A to jak niektórzy widzą związek, przerażające jest, przynajmniej dla mnie. I nie chodzi mi o związek gdzie ludzie sobie od początku takie role wyznaczyli w związku, bo to inna historia. Chodzi mi o nieprzewidywalne życiowe koleje.

Bo to oznacza, że jak ktoś stracil pracę to z automatu zostaje zdegradowany do roli sprzątaczki, praczki, kucharki domowej i do tego nawet nie ma prawa do odwołania.
Nie wyobrażam sobie, wymagać od mojego partnera żeby prał mi gacie tylko dlatego, że właśnie stracił pracę i chwilowo żyjemy z mojej pensji. Nawet gdyby mialo to trwać jakiś czas..,

Szeptuch napisał/a:

Salomonka napisał/a:

No tak, niestety nie żartuję. A to jak niektórzy widzą związek, przerażające jest, przynajmniej dla mnie. I nie chodzi mi o związek gdzie ludzie sobie od początku takie role wyznaczyli w związku, bo to inna historia. Chodzi mi o nieprzewidywalne życiowe koleje.

Bo to oznacza, że jak ktoś stracil pracę to z automatu zostaje zdegradowany do roli sprzątaczki, praczki, kucharki domowej i do tego nawet nie ma prawa do odwołania.
Nie wyobrażam sobie, wymagać od mojego partnera żeby prał mi gacie tylko dlatego, że właśnie stracił pracę i chwilowo żyjemy z mojej pensji. Nawet gdyby mialo to trwać jakiś czas..,

Skoro dla cie ugotowanie obiadu swojemu partnerowi, posprzątanie czy wypranie choćby po to aby gdy ów partner wróci z pracy mieć więcej czasu dla siebie to zdegradowanie( użycie tego wyrazu w zestawieniu z niezbędnymi czynnościami oraz z zawodami które wykonuje masę ludzi wiele naprawdę wiele mówi o tobie) ja nie byłbym w stanie przyglądać się jak moja zona wraca styrana z pracy i bierze sie za gotowanie obiadu dla mnie, bo ja w tym czasie grałem na kompie i byłem tym bardzo zajęty. to cóż  to jak niektórzy widzą związek, przerażające jest, przynajmniej dla mnie.

ciekawe salomonko co bys doradziła kobiecie ktora załozyła by taki temat:

"Moj facet stracił prace, Ja wracam po 10h z pracy a tu nigdy nie jest posprzątane, nawet zakupów nie zrobi ze o obiedzie nie wspomnę, tylko gra w te głupie gry."
ciekawe co byś jej doradziła?
Te swoje bzdury które tu napisałaś czy raczej zasugerowawszy rozmowę a potem rozstanie?
Ciekawy jestem.

Jesteś ciekawy? To ci powiem, że miałam taką sytuację ze swoim partnerem i nawet do głowy mi nie przyszło, żeby wymagać od niego sprzątania chaty. Chciał, to coś zrobił, ale rozumiałam przez co przechodzi gdy stracił pracę z dnia na dzień i szukał nowej. Jeszcze raz ci powtórzę Szeptuch, bo chyba nie zrozumialeś; Nie mówię o sytuacji gdy dwoje ludzi tak sobie uzgodni, że jedno pracuje a drugie siedzi w domu i ma zadanie sprzątać a jednak tego nie robi. Mówię o sytuacjach nieprzewidywalnych, gdy oboje pracują, są partnerami w życiu  nie usługują sobie nawzajem i nagle zdarza się sytuacja, że jedno traci pracę. Czy wraz z utratą pracy człowiek traci godność nawet w oczach partnera?
Moim zdaniem, nie.

Szeptuch napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Jesteś ciekawy? To ci powiem, że miałam taką sytuację ze swoim partnerem i nawet do głowy mi nie przyszło, żeby wymagać od niego sprzątania chaty. Chciał, to coś zrobił, ale rozumiałam przez co przechodzi gdy stracił pracę z dnia na dzień i szukał nowej. Jeszcze raz ci powtórzę Szeptuch, bo chyba nie zrozumialeś; Nie mówię o sytuacji gdy dwoje ludzi tak sobie uzgodni, że jedno pracuje a drugie siedzi w domu i ma zadanie sprzątać a jednak tego nie robi. Mówię o sytuacjach nieprzewidywalnych, gdy oboje pracują, są partnerami w życiu  nie usługują sobie nawzajem i nagle zdarza się sytuacja, że jedno traci pracę. Czy wraz z utratą pracy człowiek traci godność nawet w oczach partnera?
Moim zdaniem, nie.

Moim zdaniem też nie.
Po prostu dla mnie to jest oczywiste ze wspieram swoja partnerek w taki sposób ze dbam o dom kiedy ona na niego zarabia.
Różnimy się tylko tym ze dla ciebie to "zdegradowanie" albo utrata godności" a dla mnie okazanie miłości do partnera.

Czyli im więcej partner zarabia, tym większa miłość do niego
Pewnie można i tak.

Oj Salomonko, ciężko jest przegadać Szeptucha, bo jest on dobrym demagogiem. Szeptuch, uśmiecham się do Ciebie, gdy to pisze, jeśli nim nie jesteś, to gdybyś był, to byłbyś dobrym adwokatem.

Chyba oboje piszecie o tym samym, tylko że Szeptuch wchodzi od strony np południowej, a Ty od strony północnej albo odwrotnie.
Ty bardziej po kobiecemu, a Szeptuch bardziej pragmatycznie.

Mało jest przyp[adków, kiedy jestem neutralny, bo jednak pewne kwestie wydają mi się zbyt proste, aby robić z tego wielką afetrę

Natomaist zapytam się: JAK bardzo trzeba być po pracy padniętym, aby np nie być w stanie chociaż współuczestniczyć w sporządzeniu wspólnego posiłku?

Salomonka napisał/a:

ulle napisał/a:

Oj Salomonko, ciężko jest przegadać Szeptucha, bo jest on dobrym demagogiem. Szeptuch, uśmiecham się do Ciebie, gdy to pisze, jeśli nim nie jesteś, to gdybyś był, to byłbyś dobrym adwokatem.

Chyba oboje piszecie o tym samym, tylko że Szeptuch wchodzi od strony np południowej, a Ty od strony północnej albo odwrotnie.
Ty bardziej po kobiecemu, a Szeptuch bardziej pragmatycznie.

Ulle, adwokatem? Chyba do czasu gdy się potknie i straci chwilowo zajęcie. Potem to tylko pucowanie i wysłuchiwanie gderania partnerki musiałby wysłuchiwać, że kurz na telewizorze.,.

ojojo ale tys zabawna.
skoro dla mnie zwód adwokata to może ty o zawodzie komika pomyśl?

Szeptuch napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Ulle, adwokatem? Chyba do czasu gdy się potknie i straci chwilowo zajęcie. Potem to tylko pucowanie i wysłuchiwanie gderania partnerki musiałby wysłuchiwać, że kurz na telewizorze.,.

ojojo ale tys zabawna.
skoro dla mnie zwód adwokata to może ty o zawodzie komika pomyśl?

Ja już swoj zawód mam, nie muszę szukać nowego

Ale ty szukaj, przyda ci się

ulle napisał/a:

Salomonka napisał/a:

Ja już swoj zawód mam, nie muszę szukać nowego

Ale ty szukaj, przyda ci się

Salomonko, mimo wszystko fajnie sobie pogadaliscie. Ja też wyobrażam sobie Szeptucha, jak wywija szmatką latając po chałupie w celu wytarcia kurzu.

Bo czasem wywijam, mam fartuszek, i nie wiem ja to sie nazwa ale taka szmatka na długim kiju właśnie do kurzy ścierania.
Ja tam lubię salomonke i takie rozmowy, zawsze człowiek może przyswoić pogląd na świat drugiej osoby, i nawet gdy sie z nim nie zgadzamy to on zostaje w ans jako taki znak zapytania: czy aby moje poglądy sa słuszne.

co do te jdobrej kobiety to fakt było zabawnie

cóż, wielkie umysły myślą podobnie

Salomonka napisał/a:

Szeptuch napisał/a:

cóż, wielkie umysły myślą podobnie

Ło matko z córką
Tego to już nawet dla mnie za wiele

A czy ja ci gdzieś pisałem ze jestem skromny?
ulle ma nową koleżankę, jej alter ego według pewnej pani "szpetucha" się zwie.
Zazdrosna?

Autor ogarnia, bo to jego dom i pewnie podkreśla to przy każdej okazji.
Moralizowanie nie pomaga w tym, bo ona już od dawna nie jest dzieckiem. Płaci, nie żyje na jego koszt,  ja już nie wierzę, że o te nieszczęsne obiady chodzi, które dziś w każdym momencie można zamówić albo ugotować dzień wcześniej.

Jasne , już wiem, autor jest poszkodowany i trzeba go wesprzeć. A tę złą dziewczynę wygonić.

Tamiraa napisał/a:

Autor ogarnia, bo to jego dom i pewnie podkreśla to przy każdej okazji.
Moralizowanie nie pomaga w tym, bo ona już od dawna nie jest dzieckiem. Płaci, nie żyje na jego koszt,  ja już nie wierzę, że o te nieszczęsne obiady chodzi, które dziś w każdym momencie można zamówić albo ugotować dzień wcześniej.

Szeptuch napisał/a:

A mogę wiedzieć skąd to wzięłaś że podkreśla przy każdej okazji ze jest to jego dom?
bo widzę ze odpłynęłaś z spekulacjami..

Odpowiedź znajduje się w pierwszym wpisie autora.

Szeptuch napisał/a:

Czyli co ze jak to jest jego dom to on ma go sprzątać a księżniczka może ow dom traktować jak hotel?

Nie, o to chodzi, oni sami powinni się dogadać, bo nie ma stereotypów.  Każda para jest inna. Pytanie, czemu ona jego dom uważa za  tylko jego i nie zamierza  gotować, nawet nie chce odpowiedzieć, co robiła przez cały dzień. Odpowiedź aż się sama narzuca.

Szeptuch napisał/a:

Tamiraa napisał/a:

Jasne, już wiem, autor jest poszkodowany i trzeba go wesprzeć. A tę złą dziewczynę wygonić.

Wez proszę postaraj się o trochę obiektywizmu, bo aż smutno się to czyta.
Tak to autor jest tutaj poszkodowany, to autor dojrzał do normalnego zdrowego związku gdzie istnieje podział obowiązków, być może dojrzał już to małżeństwa do posiadania rodziny.

Jak autor jest poszkodowany, to czemu pozostaje w tym związku? Poszkodowany, bo jego dziewczyna nie gotuje obiadów? Absurd.

Szeptuch napisał/a:

Co do tej dziewczyny to ona nie dojrzała nawet do mieszkania z kimś pod jednym dachem, ze o małżeństwie czy rodzinie nie wspomnę.
Na miejscu autora, jeżeli chce mieć rodzinę to w żadnym wypadku nie z ta kobietą.
I tak wygląda większość młodych kobiet dziś, Mężczyźni poszli do przodu, kobiety stoją w miejscu

Ona nie ma zamiaru nic zmieniać, wiek tu nie ma nic do rzeczy, wygodnie dla siebie się "ulokowała", bo drugiego takiego jak Ty nie znajdzie, a jak już to takiego co nie będzie mu przeszkadzał bałagan czy brak obiadu.

Sprawa wygląda tak ,że gdy ona ma wolne bądź np zaczyna pracę na 14 prawie nigdy nie wyrabia się z ugotowaniem obiadu czy też zrobieniem jakiś grubszych porządków. Ja natomiast byłem przyzwyczajony w domu do standardu typu: kto pierwszy wraca z pracy przygotowuje obiad/rozpoczyna przygotowanie.
...
Ja już zalożyłem sobie tak ze chyba po prostu nie bede na nią patrzył tylko będe sprzątał sam i gotował też jak zajdzie potrzeba. Może zrobi się jej w końcu głupio, że ona do 14 siedziala w domu a ja po pracy odwalam za nią robotę.

Widzę, że wiele osób tutaj krytykuje tę dziewczynę, że nieźle się ustawiła, itd., np:

wieka napisał/a:

Ona nie ma zamiaru nic zmieniać, wiek tu nie ma nic do rzeczy, wygodnie dla siebie się "ulokowała", bo drugiego takiego jak Ty nie znajdzie, a jak już to takiego co nie będzie mu przeszkadzał bałagan czy brak obiadu.

Moim zdaniem to raczej autor nieźle się ustawił. Mieszkają u niego, ale wszystkie rachunki płacą na pół (gdyby mieszkał sam to by płacił całość, bo przecież nie wziąłby sobie obcej osoby do mieszkania żeby parę stówek oszczędzić, nie ten wiek), wszystkie wyjścia płacą na pół, generalnie rozliczają się jak współlokatorzy a nie para, seks pewnie jest i jakość też pewnie ok, bo jakby było inaczej to autor by o tym wspomniał. No jeszcze jakby gotowała i sprzątała to byłby full serwis

Odniosę się najpierw do sytuacji z lutego, gdy pracowała. Autor pisał:

takiJa1988 napisał/a:

Sprawa wygląda tak ,że gdy ona ma wolne bądź np zaczyna pracę na 14 prawie nigdy nie wyrabia się z ugotowaniem obiadu czy też zrobieniem jakiś grubszych porządków. Ja natomiast byłem przyzwyczajony w domu do standardu typu: kto pierwszy wraca z pracy przygotowuje obiad/rozpoczyna przygotowanie.
...
Ja już zalożyłem sobie tak ze chyba po prostu nie bede na nią patrzył tylko będe sprzątał sam i gotował też jak zajdzie potrzeba. Może zrobi się jej w końcu głupio, że ona do 14 siedziala w domu a ja po pracy odwalam za nią robotę.

Z Twojego podejścia i jej ówczesnej pracy zmianowej wynikałoby, że ona musiałaby gotować i sprzątać non stop. No bo albo siedzi w domu do 14 i "nic nie robi" (gdy ma zmianę 14-22) albo wraca wcześniej z pracy niż Ty (pracuje 6-14, Ty pewnie do 17).  Co to w ogóle za tekst że "ona do 14 siedziala w domu a ja po pracy odwalam za nią robotę."?  Dlaczego ona niby miałaby PRZED PRACĄ odwalać za Ciebie robotę, żebyś Ty po pracy mógł leżeć i pachnieć?  Napisałeś: "gdy ona (...) zaczyna pracę na 14 prawie nigdy nie wyrabia się z ugotowaniem obiadu czy też zrobieniem jakiś grubszych porządków." Czyli wychodzi na to, że to Ty dnia poprzedniego, gdy wróciłeś z pracy o tej 17-18 (a ona była w pracy do 22) nie wyrobiłeś się ze zrobieniem jakichś grubszych porządków, zostawiłeś jej syf i oczekiwałeś, że ona ten syf ogarnie rano. To co robiłeś przez te 4 godziny od 18 do 22?

Widzimy tylko perspektywę autora. Nie zdziwiłabym się, gdyby ta dziewczyna przez pierwszy miesiąc czy dwa wspólnego mieszkania sama ogarniała chatę, a autor tego kompletnie nie doceniał i nie widział i w końcu ona powiedziała dość. I wtedy autor zauważył ten syf wokół i brak obiadu.

I teraz komentarz do sytuacji po utracie przez nią pracy:
Dla mnie ten wasz związek jest dziwny. Nie wyobrażam sobie sytuacji, że partner nagle traci pracę, a ja wymagam, by ze swoich oszczędności na czarną godzinę partycypował w wydatkach. Naturalnym byłoby dla mnie powiedzieć: słuchaj, rozumiem że jest ci ciężko po utracie pracy, zwłaszcza psychicznie, więc na razie ja będę opłacać rachunki, nie chcę dokładać ci zmartwień. Jak znajdziesz nową pracę to wtedy wrócimy do wcześniejszych ustaleń." Uderzył mnie również tekst, gdy ona powiedziała do koleżanki przez telefon, że jest strasznie głodna, a Ty na to, że Tobie to lotto, bo Ty jadłeś wcześniej w pracy. Serio Ci lotto, że partnerka jest głodna? Ja bym zapytała: "przypadkiem usłyszałem waszą rozmowę, jesteś głodna? Dlaczego nic sobie nie ugotujesz /przygotujesz? Wszystko w porządku? Powiedz mi, jak Ty się czujesz z tą sytuacją, mogę Ci jakoś pomóc? Jeśli potrzebujesz się wygadać, z czymś sobie nie radzisz to jestem tutaj żeby Cię wysłuchać i pomóc." Może ona wpadła w jakąś depresję/ poczucie bezsensu życia po tej utracie pracy? Może jest nieszczęśliwa i robi tylko absolutne minimum, bo na więcej nie ma siły? Wcale bym się nie zdziwiła. Wcześniej miała pracę zmianową, która strasznie rozregulowuje rytm dnia i samopoczucie, a teraz w ogóle nie ma pracy, więc straciła poczucie bezpieczeństwa, na dodatek przejada oszczędności. I jeszcze mieszka "u Ciebie", co lubisz podkreślać. A teraz jeszcze bardziej oczekujesz od niej, by ogarniała sprzątanie i gotowanie za was dwoje, no bo przecież "siedzi w domu i nic nie robi". Niejedna osoba wpadłaby w depresję.