Jestem kochanką - cierpię

Ja chwytam się tego bo tak bardzo pragnę być kochana.  Po kilku nieudanych związkach odpusciłam i byłam 3 lata sama. Ja mam już tyle lat, ja nie potrafię już oszukiwać wszystkich , że jest mi dobrze. Tym bardziej,  że moi rodzice , mimo że jestem 12 lat po rozwodzie twierdzą,  że wobec Boga jestem żoną.
Nadeszło apogeum mojej samotności,  pojawił się On.
Dalszy przebieg wydarzeń znacie.

Uwierzyć w miłość kogoś kto oszukuję żonę, dzieci, Ciebie też?
Gdyby jego intencje były szczere to najpierw by się rozstał, a potem mieszał Tobie w głowie. Raczej nie liczy się z Twoimi uczuciami, raczej liczy, że będziesz w tym układzie trwać, a jemu jest tak wygodnie.

Ty tak serio?
Wyjścia są dwa: albo odpowiada Ci rola kochanki, albo - co od jakiegoś czasu podejrzewam - historia Twa wzięta jest z sufitu.
Jeśli historia jest prawdziwą, to coraz bardziej Ci współczuję; jeśli jest zmyślona, też Ci współczuję.

Oooo! Olinko, właśnie.
Melodramat na tle osnuty.

Jeżeli to wsio prawda ,to jakby Ciebie darzył miłością i kochał to by  Ciebie nie zniewalał nawet za Twoją zgodą i na Twoje prośby.Nie zasłaniał Ci świata i światła sobą i swoimi chciejstwami ,brakami swoimi kłamstwami wikłając Ciebie w nie.
To co jest w tej waszej miłości to życie na 1/8 gwizdka w półmroku,z mnóstwem ograniczeń,warunków i zabezpieczaniem się niejawnością na setki sposobów ,to klatka dla Ciebie pudełeczko szuflada w której za wszelką cenę chcesz widzieć przestrzeń a tam jest ciemno a nie przestrzennie ,jest za ciasno ,nic tam nie wyrośnie ,bo za mało świtała.
Zadowalasz się mrokiem i ochłapem ,szczęściem na 1/8 z doskoku na szybki numer,za słowa które nic nie znaczą bo żadne działanie oprócz słów ,łatwych gestów i seksu - nie pójdą ,jak chcesz to niech Ci to wystarczy - nie jęcz bo na więcej nie masz szans ,choćbyś stawała na głowie ,robiła miny,wdzięczyła się ,płakała,błagała ,Twoje oczekiwania i
Twoja samotność to Twój problem ,karmisz nimi swoje pragnienia ,"podpisałaś lojalkę" nie ma odwrotu ,dałaś to sobie zrobić ,na Twoich oczach ,tanio Cię kupił a Ty się tanio sprzedałaś.
a on o nich wie o Twoich brakach i marzeniach i korzysta do woli,dostajesz jeszcze jego oszustwa i sumienie do czyszczenia,od reszty Ci wara nie masz wstępu dalej . ,próbuje Ci powiedzieć że tak wygląda miłość,i to klęczenie to wielki hallo ,a to podróba jest i imitacja ,tania błyskotka ,która nie jest światłem ,nie zastąpi go w tym mroku w którym żyjesz, tylko od czasu do czasu dostając trochę czułości i słów.
Jest wiele sposobów na omotanie Ciebie - ponieważ jesteś na to gotowa ,zgadzasz się i chcesz być omotana ,dobrowolnie oddajesz się w niewolę ,bo ktoś Ci powiedziała że nie ma nic ponad to co możesz mieć,a Ty bardzo chcesz wierzyć że na więcej nie zasługujesz ,należy Ci się mrok ,to nie jest miłość ,żadne w tym szczęście  wolność ,tylko trochę najzwyczajniejszej przyjemności od czasu do czasu ,na jedną ósmą gwizdka.
Nie rób z siebie ofiary ,bo nią nie jesteś.

Tiw, skoro już koniecznie chcesz przekonać się na własnej skórze jak szkodliwy jest romans i jak paskudna jest rola w jaką się pakujesz. Zrób to. Wejdź w to dalej skoro na słowo nie wierzysz. Może czasem trzeba się porządnie sparzyć, żeby dotarło. Ale taka rada, skorzystasz jeśli chcesz.. Wybadaj rynek, zorientuj się w jakichś dobrych terapeutach, bo ostatecznie skończysz na kozetce. Do tego zaprogramuj sobie psychikę tak, by nigdy nie być zazdrosną o żonę, ot tak wbrew naturze wbij sobie do głowy, że gościu bzyka Ciebie i żonę, w zależności od rozkładu tygodnia. Tobie mówi, że kocha, jej też to pewnie mówi. Jak się kładziesz spać, to jesteś sama, wtedy zmiana żony, grzecznie czekasz. Już wiesz, że foch jest niewskazany. Jak Ci będzie czegoś trzeba, sytuacja alarmowa Cie dopadnie przykładowo, pamiętaj..  zanim zadzwonisz do niego  upewnij się, że możesz. Jak będzie na wakacjach tulił żonę, kupował jej torta na urodziny i kwiaty na dzień kobiet to czasem się nie wychylaj. Ty jesteś druga, masz czekać! Po jakimś czasie, jak już do perfekcji nauczysz się tłumić emocje, w końcu któregoś dnia spojrzysz w lustro i zobaczysz cień siebie. Teraz Ci smakuje, ale zapłacisz za to pózniej sobą. Życzę Ci odpornej psychiki, braku oczekiwań i gotowości na bolesne lądowanie. Trzymam kciuki za Ciebie.

Biorę do serca i rozumu każdą Waszą wypowiedź.
Ale zapytam :  czy wiecie co to znaczy kochać?.
Czy uważacie, że  gdybym to ja  miała męża to po 4 mać romansu mając dwójkę dzieci poleciałabym do sądu z papierami rozwodowymi.
Gdzie tu rozsądek, gdzie odpowiedzialność.
I dlaczego uważacie,  że jestem zabawką.
Miałam męża, wiem jak mnie traktował.
A tu wreszcie poczułam co to jest miłość.
I czemu uważacie,  że mnie wykorzystuje   że jego kocham Cię jest nic niewarte.
Jest tyle innych kobiet.....

Tiw...pytasz "Czy wy wiecie co to znaczy kochać?"...a czy Ty wiesz co to znaczy kochać drugiego człowieka?...no może Ty go kochasz, jak to mawiają miłość jest ślepa, ale czy on Cię kocha? Może dla Ciebie to tak wygląda, ale on kocha przede wszystkim samego siebie, własny zadek i wygodę. Gdyby kochał Cię naprawdę, to nie mógłby patrzeć jak się męczysz i nie zniósłby dalszego funkcjonowania w takim zakłamaniu i obłudzie. Co on tak naprawdę dla Ciebie zrobił, nie licz jakiś kradzionych chwil, czy lewych kombinacji, żeby się spotkać. Nie porównuj kochanka do męża, bo to życie na całkiem innych zasadach. On teraz jest mężem dla innej kobiety i tak po prostu obiektywnie zobacz co z niego za mąż... Kawał kłamcy, kombinatora i ściemniacza, a ty łzy wylewasz za takim cudem. Zapamiętaj, jeśli by naprawdę Cię szczerze kochał, to dawno by sprawy załatwił i nie zasłaniał się dziećmi. Opamiętaj się dziewczyno!

Aż żal czytać to wszystko. Jeden wielki chłam. Najpierw chcesz pomocy, bo cierpisz. Teraz robisz co chcesz. Ty lepiej juz o nic tu nie pytaj. I nie skarż się. Zyj sobie z czyimś mężem, ojcem jakiś obcych ci dzieci. Bez wyrzutów sumienia, bo przecież kochasz naprawdę. Wreszcie kochasz.
Więc cierp sobie.
Ja już wcześniej pisałam, dla takich osób nie mam współczucia, a już tym bardziej szacunku. Dla mnie to moralne dno każdej ze stron.

Tiw, kochasz go, on mowi, ze kocha Ciebie, on ma rodzine i nie odejdzie od nich dla Ciebie, skoro Wam tak dobrze, to zyjcie tak dalej,
ale czas leci a nic się nie zmienia i pewnie się nie zmieni. Smutne to, ale skoro tego chcesz, to Twoj wybor i Twoje zycie. Gdybys  moze chciala, to moze moglabys mieć dziecko, albo realizowac się w akcje, które wypełnia pustke w sobie, albo nawet tulic szczeniaczka czy kociatko, albo podrozowac, nie wiem... A nie siedzieć i czekać az on wyrwie sie z domu na chwile do Ciebie.

Zgadzam się z każdym, kto chce Cię od tej sytuacji odciągnąć. Nie wiem co jeszcze można tutaj dodać, wszystko zostało powiedziane. Głupotę popełniasz nazywając to miłością. Jeśli on się rozwiedzie, będzie z Tobą, ułoży życie tak byście mogli je dzielić, wtedy jestem skłonna uwierzyć, że to miłość. Teraz, te jego słowa o miłości to nic innego jak gra. Może facet i się zauroczył, ale nie kocha Cię. Nie odzywał się, kiedy był na wyjeździe i pal licho o powody, po prostu Cię olał. Później potraktował Cię jak histeryczkę i wyszedł, a na koniec padł na kolana i mówi, że kocha. To jest zabawa Tobą, Twoimi uczuciami. On Ci serwuje emocje, nieważne że bolesne, ale to emocje. Nie siedzisz już ciągle samotna w monotonnej codzienności, tylko masz dawki adrenaliny. Tu pocierpisz, tam popłaczesz, tu się pomartwisz, a na koniec uwierzysz, że to miłość. Pomieszanie z poplątaniem. Z tego nie wychodzi się cało. A cierpisz, bo on jest z inną kobietą i nie może być Twój. Tylko, że to akurat część stała tego układu. Jak już chcesz być w tym bagnie, to chociaż dbaj o siebie. Nie rób z faceta pępka świata, miej swój świat, a on jak musi niech tylko będzie jego dodatkiem. Dbaj o relacje że znajomymi, wychodź gdzieś, rozwijaj się niezależnie od niego. Wszyscy Ci mowią nie wchodź w to, a Ty jak ćma do światła, Twój wybór. W najlepszym wypadku tylko osmalisz sobie skrzydełka, w najgorszym nie będzie co zbierać. Lecisz na własne ryzyko.

Wiem, że ból emocjonalny czy przemoc emocjonalną się bagatelizuje w tym kraju, ale to co kochanka i zdradzający robi, to właśnie jest świadome zadawanie bólu emocjonalnego innej kobiecie. Nie ma dla mnie aż tak dużej różnicy pomiędzy tym, a łysym gościem bijącym innych baseballem. Łysy gość zadaje ból fizyczny, a kochanka/zdradzający zadają wspólnie emocjonalny. Co innego dla manie jak nie wie, że gość jest żonaty i przed nią to zataja.

Dorosły człowiek wie, że jak kogoś kopnie, to będzie drugą osobę bolało. Tak samo powinien wiedzieć, że jak ma współudział w świństwie, to też robi komuś ogromną przykrość i zadaje ból.

W taki sam sposób, w jaki wchodziłaś w ten romans, tyle, że w odwrotnym kierunku.
Weszłaś dokladnie tak, jak się wchodzi do wody. Krok po kroku, powoli badając grunt.
Teraz wrzuć wsteczny. Pomaleńku, dzień po dniu wycofuj się z tej relacji, odmawiaj spotkań, nie prowokuj bliskości, szukaj regularnych i absorbujących Cię zajęć w tygodniu. Poproś jakieś życzliwe osoby, by dzwoniły do Ciebie właśnie w godzinach jego odwiedzin. Weź ze schroniska psa, który nie znosi mężczyzn w swoim otoczeniu. Postaraj się brać przykład z Twojego kochanka, by Twoje dziecko było dla Ciebie równie ważne, jak dla niego jego dzieci i byś spędzała z nim tyle samo czasu ile on ze swoją rodziną. Odmierzaj, tak jak on - pipetką - czas poświęcony na Waszą znajomość...

Jestem po rozwodzie ładnych parę lat. I też, jak Ty uwierzyłam w to, że "żona jest złą, zimną jak lód wariatką". A ja to jestem taka och i taka ach i gdyby nie dzieci, to już bylibyśmy razem. I nawet jestem w stanie Cię zrozumieć. Że człowiek, ktory nigdy nie zaznał miłości od własnego męża, a może i od wcześniejszych niby bliskich osób, uwierzy w taką "miłość". Pełną słów. Ja też kochałam. Człowiek wierzy w dosłownie byle co. Byle zatkać czymkolwiek tę ziejącą wewnątrz niego pustkę. Jak głodny jedzenia naje się ze śmietnika, tak głodny uczucia nazwie miłością to, co nawet obok niej nie stało.
Z wielkim trudem udało mi się zerwać tę relację. Ale, Tiwi - po tym panu spotkałam całe mnóstwo innych "w kryzysie", "żona zła", " seksu nie uprawiają" itd itp. Całe mnóstwo takich karaczanów. Nie jest Twoją sprawą jaka jest, a jaka nie jest żona. Najpewniej jest normalną kobietą, czasem zmęczoną opieką nad dziećmi, pracą, a na pewno nie jest kimś, kto powinien być oszukiwany.
Inna sprawa, że nie wiesz jak tam jest. Najpewniej normalnie.
Jeden z tych uciśnionych, skarżących się mi miesiąc temu ze łzami w oczach mężów, dodał na fejsa fotki z wakacji. Jak się z żoną obściskuje. Kryzys, że hej.

Idź na tę terapię i przestań żyć życiem tamtego człowieka. Zacznij swoim. Uspokój się. Oswój samotność. Wtedy zaczniesz z niej wychodzić. Bo teraz i tak jesteś samotna. Powiedz mu, zeby Ci pokój pomógł wymalować. Albo koło w aucie zmienić. Już widzę jak leci.

Dalej jesteś sama i będziesz sama tkwiąc w relacji bez przyszłości.  Z oszustem.

Dzięki Waszym sugestiom zdecydowałam się iść do terapeuty. I najdziwniejsze jest to, że tak naprawdę tego nie chciałam, bo czuję się przeterapeutyzowana.
Ja dobrze znam teorię,  zasady, schematy.
Ale to do mnie do pracy przyszedł człowiek,  zwykły klient i zaczęliśmy rozmawiać o życiu.
Okazało się,  że  on jest terapeutą i od razu , z miejsca podjęłam decyzję i poprosiłam o spotkanie.
Od tego momentu jakby inaczej na to patrzę,  wierzę,  że ktoś z boku, z dystansu mnie wysłucha i naprowadzi na chodźby małą ścieżkę,  zapali jakiś płomyk za którym pójdę.
Pokładam w tym spotkaniu nadzieję,  bo wiem , że sama z tego mroku nie wyjdę.