Mam męża, a zadurzyłam się w żonatym

Karn, myślę że jesteś w błędzie. Po prostu jak tak masz nie spotykasz kobiet naprawdę Ci pasujących. Mogą być przygaśnięcia i rozpalanie ogniska na nowo.  Tak jest u kobiet. Jak u mężczyzny  bazuje to tylko na nowości i fizyczność ma dla niego ściśle określone ramy, bo on nie zniesie paru kg więcej czy zmarszczki itp to nie nadaje się na męża i ojca. Nie każdy musi być. I ktoś może pociągać Cię bardziej po 15 latach niż po 5..
Odrealnione jest niestety myślenie niektórych mężów, że jak dadzą kobiecie dom, to już może przestać być dl nich kobietą po latach i błogi spokój w tym. I nie chodzi bynajmniej o jakieś wyczyny seksualne, tylko samo  podejście. Zresztą i vice versa.

Wychodzi na to, że za dobrze Ci jest, Autorko.
Eksperymentujesz za plecami męża. Masz prawo. Bo to Twoje decyzje skutkują obecnym stanem Twojego ducha.
I ty ewentualne skutki niedobre dla Ciebie, odczujesz w związku z tym.
Męża pomijam, bo jego oświecenie jeszcze przed nim. Chyba trochę to potrwa, nim się zorientuje, że rysuje sufit Waszej sypialni.
Seks tylko? A reszta, ta otoczka z nim związana?
Owe zadurzenie. Co z tym zamierzasz zrobić?
Zdobyłaś. Co dalej więc?
Gdy kochanek zamiaruje np. odebranie Cię mężowi?
Myślałaś o tym, że nie będzie to rozmowa i walka na argumenty?
"Panta rhei", krótko mówiąc, jak dotąd z tego wychodzi, kuszące, bo z innym, niż wspaniały mąż (w łóżku też) i wzorowy ojciec.
Czarno to widzę...

Będąc uczciwym i lojalnym człowiekiem można pójść do łóżka z pierwszą lepszą osobą, jeśli interesuje nas tylko seks. To jest jak najbardziej w porządku, pod JEDNYM warunkiem:

ŻE OBOJE SĄ SINGLAMI!!!, pomijając otwarte związki czy jakieś inne dziwne układy, wchodzenie nawet w niezobowiązujące kontakty, kiedy jest się w stałej relacji, jest podłe, okrutne i krzywdzące, Tyle w temacie. Za to ewentualne skutki, mogą być katastrofalne.

karn W pełni się zgadzam! Tu nawt nie chodz o romasns czy jakieś kosmate myśli. Wiele razy w swoim życiu można kogoś zauważyć, kto wydaje się szczególnie atrakcyjny, ale w moim przypadku ciężko tutaj mówić o jakimś zauroczeniu czy fascynacji, jedynie o zainteresowaniu, nic więcej. Chodząc po mieście jeden dzień na ulicy, spotykam przynajmniej codziennie parę kobiet, które wydają się niezwykle atrakcyjne. Kilka razy w życiu miałem tak, że widywałem niektóre po kilka razy, wiedząc że tam będą i jedyne, co było przyjemne, to spojrzeć na nią, uśmiechcnąć się i tyle. Nie musiała mnie żadna kosmata myśl nachodzić. Zwyczajnie stwierdziłem: " Niezła dziewczyna!" I tyle! Zapominałem o niej często tego samego dnia. Żadnych fantazji czy wyobrażeń o tym, jakby to nam cudownie nie było..

Chodziło mi o dom w sensie przenośnym, nie willę
W czasie gdy najwięcej pracowaliśmy, spłacaliśmy kredyt i dzieci były małe, nie było żadnego znudzenia, jak się chce, czas się znajdzie.
Małżeństwo padło w okresie prosperity
Nie chcę oceniać Twojego związku, ale chyba czegoś brakuje w związku, na jakimś etapie to utknęło, skoro się nudzicie.

No właśnie nie zrozumiałem całości Twojej wypowiedzi. A teraz za 800k w naszej pięknej stolicy to żadnej willi się nie kupi. Skromne 3 pokoje. Tak czy inaczej albo tyrasz, żeby to mieć albo masz wujka szejka.

Autorko, czy wiesz ilu mezczyzn zaglada mi codziennie w oczy? Faceci przegladaja sie w naszych oczach tym bardziej ci starsi bo chca wiedziec, miec pewnosc, ze sa nadal atrakcyjni.
Oczywiscie, nie neguje tego, ze jakas fascynacja jest miedzy wami ale takich rzeczy jet cale mnostwo.

Ja bym się tym cieszyla, ze mam powodzenie i takie tam. I pewnie sex z mezem bylby tez fajniejszy, bo mozna troche w glowie pofantazjowac

Aniołów nie ma. Moja śp matka nigdy by czegoś takiego nie przebaczyła.

Z jednej strony nasze nagie instynkty ciągną nas w stronę realizacji fantazji, o których nie śniło się nawet starożytnym filozofom. Z drugiej jednak żyjemy osadzeni w kulturze, która nakłada na nas wzorce zachowań radykalnie sprzeczne z tymi, do których nakłaniają nas instynkty. I tak całe życie jesteśmy między młotem a kowadłem.
Dori3483, każdy prawidłowo rozwijający się człowiek przeżywa takie zauroczenia jak ty, nawet jeśli wziął ślub dzień wcześniej.

Jeżeli mąż jest tak bardzo zazdrosny, to może mieć coś na sumieniu. To wygląda podobnie jak u mojej szwagierki. Jej maż tez miał i ma takie prawie chorobowe przewrażliwienia. Jej nic nie wolno, on wszędzie widzi jej zdradę. A okazało się, że to on miał romans z młodziutka panienką. On podświadomie się boi, że szwagierka tak jak on może ulec urokowi kogoś innego.

Uwierz mi na słowo. Nie ma. Po prostu widzi, że interesują się mną inni mężczyźni. Tyle. I nie jest to chorobliwa zazdrość.
A jak Ty bys się czuł gdybyś zasuwał po 10h w pracy ( fizycznej) potem po pracy nawet nic nie zjesz bo jedziesz od razu na budowę aby SAM , podkreślam SAM pobudować swojej rodzinie dom ? Wraca do domu jak my śpimy. Oczywiście czeka na niego ciepły obiad itd. Ale rano zanim wstaniemy on już wychodzi. Pracuje także w weekendy abyśmy jak najszybciej sie przeprowadzili. Trwa to już 2 rok, jesteśmy już na etapie wykańczania ale mój mąż przez ten czas chyba schudł 10kg. To na prawdę bardzo dobry facet. Dla niego rodzina to świętość. Ma swoje zasady.
A czemu się tak zachowuje ? No jego żona ( ja ) też pracuje. Rano biegiem do pracy, a po pracy biegiem do dziecka 1.5 rocznego. Jesteśmy ściśle podzieleni obowiązkami. Ja w chwili obecnej nie mam czasu na nic, nawet dla siebie. Zasypiam wraz z dzieckiem o godz. 20.00 . Ledwo zyje mimo, że mam pracę biurową ale to typowy wyścig szczurów.  W weekendy jestem sama z dzieckiem i od rana do nocy tylko się bawimy bądź chodzimy na spacery. W tym odwiedzamy męża na budowie. Tak wyglada nasze życie w chwili obecnej. Boi się , że może spotkam kogoś kto ma czas na wspólne spacery ? nie wiem...
Byłabym więc totalna swinia gdybym w takiej sytuacji znalazła sobie jeszcze kochanka i przyprawiła mężowi rogi. Chyba sama nie spojrzałabym sobie w oczy.

Rozumiem to wszystko. Oczywiście racja. Ja jednak nie rzucam mu się na szyję, nie przysyłam potajemnych uśmieszków, nie trzepię rzęsami. To co sobie myślę jest tylko w mojej głowie . Tym chyba nikomu krzywdy nie robię.
Nie wiem co by się stało gdyby ten ów jak to nazwałaś " absztyfikant" podszedł do mnie. Pewnie, myślę że nawet na 100% powiedziałabym. Dziękuję za zainteresowanie ale muszę odmówić, mam męża i swoją rodzinę. Miłego dnia.
Tak by było a to , że uważam że jest fajny facet i mam jakieś fantazje z nim związane to "kaman" kto ich nie miał

Nikt nie jest idealny. Są jednak osoby co mają swoje zasady i się ich trzymają bez względu na to co akurat dzieje się w ich związku. Są też tacy co ich nie mają i skaczą w bok.
Ja chyba powoli zaczynam zaliczać się do tych drugich . Niestety.

Dori, wydaje mi się że przygniata Cię monotonnia.
W związek wkradła się rutyna i porostu Ty się nudzisz. A człowiek jak się nudzi, to powstaje w nim uczucie pustki i pragnie tę pustkę czymś wypełnić, to też poszukuje ekscytacji

wybacz, mój mąż uchodził wśród znajomych za takiego faceta, że jak powiedziałam przyjaciółce o romansie, to myślała że to żart i śmiała się z pół minuty zanim zauwazyła,  że ja się nie śmieję.
I pamiętam, że zanim się dowiedziałam, zrobił mi aferę o tel. od wspólnego znajomego, a ja się jąkałam tłumacząc z niczego.
Oskar normalnie.

Dori: trzepotać rzęsami możesz, nawet lepiej, bo nie ma szans na głębokie spojrzenie w oczy,  to właśnie ono ma siłę bomby atomowej.
Więc to raczej obrona kobiet przed podrywem i unieruchomieniem wzrokiem przez takiego Pana..:)

Fakt, zdrada zaczyna się w głowie, inne części ciała służą jedynie jej realizacji. Ale między fantazjami a ich realizacją jest jeszcze jedno: decyzja.

Przerażenie zostaw w spokoju (a raczej, po odreagowaniu nie koncentruj się na nim). Pomyśl, dlaczego uważasz się za bezwolną i jakie są motywy Twego zadurzenia?

Kuźwa widziałam faceta już kilka razy wcześniej. Ot facet, spojrzał na mnie prosto w oczy. Na razie. Nie pomyślałam o nim nawet sekundy. Po czym idę ulicą a czuję wzrok kolesia tego kolesia stojącego kilka metrow przede mną. I nie mierzy mnie a gapi mi sie prosto w oczy . No to idę w jego kierunku i też się gapię. Koleś się zawiesił na dobre 10 minut. Mijam go a on nadal. Załuję, że wtedy sie nie odezwałam " zawiesił się pan, zmienia, halo". Od tamtej pory zaczełam go zauważać, bo to nie jest moja wyobraźnia. Takiego spojrzenia nie da się nie zauwazyć. Przejść obojetnie. W sumie to zrobiłam ale potem coś mi odbiło i sama zaczęłam go obserwować i wybadałam, ze mnie obserwuje... tak poleciało jakoś.

Wygadałam się. Posłuchałam opinii innych. Dobrze to mi w sumie zrobiło. Myślę, że czas zamknąć temat i żyć dalej. Im więcej będę gadała i " rozmyślała na tym panem" tym bardziej  sobie szkodzę i odwlekam proces zapominania o nieznajomym.
Nie wiadomo co mu chodziło po głowie i już się tego nie dowiemy. Dobrze, że się ulotnił .
Fantazje trzeba pozostawić w świecie fantazji.
Dzięki wielkie.
Pozdrawiam.

Współczuję. To ja chyba jestem takim świętoszkiem co przed mężem zarzeka się, żę nigdy nie zdradzi a tu po głowie kosmate myśli chodzą z nieznajomym. Odkrywam mroczną stronę swojej osoby.

Zdrada jest kusząca jak diabli i wyniszczająca jak narkotyk. Pięknie jest tylko na początku, gdy sama myśl o tym drugim człowieku wywołuje euforię, że serce chce wyskoczyć z piersi. Następuje kulminacyjny moment. Po nim zaczyna się równia pochyła. Płacz, wyrzuty sumienia i żal. Czy to jest tego warte?
Mam wrażenie, że coraz więcej ludzi w stałych związkach zaczyna to rozumieć, stąd rosnąca popularność portali i klubów swingerskich. Tam uczciwość wobec partnera jest na pierwszym miejscu, a seks, o jakim wielu się nawet nie śniło.

W przypadku takiego głębokiego, intensywnego spojrzenia nasz mózg wydziela oksytocynę, zwaną hormonem miłości. Oczywiście to zachodzi między osobami wzajemnie dla siebie atrkcyjnymi. Właśnie to określa się jako iskrzenie między dwojgiem osób.

Patrząc tak na tego Pana, dałaś ów mężczyźnie do zrozumienia, że go zauważasz i jest dla Ciebie atrakcyjny. Ale z tego co napisałaś, później widząc go spuszczałąś, odwracałaś wzrok.
Czyli mężczyzna dostał sprzeczne sygnały i pewnie się zastanawiał, jak to w końcu jest, czy lecisz na niego, czy nie.

Niestety można bardzo jest to wyczerpujące,absorbujące i pochłaniające"zjawisko" - konflikt i "sprzeczne"myślenia uczucia emocje,skrupuły.sumienie z fantazjami,zachwytem,może nawet pożądaniem i różne tam takie nieświadome, nieuświadomione,podświadome,instynktowne z tym co świadome i deklarowane ufff.Walka ze sobą  nic innego.
Odwieczny problem jak por......ć na boku  i zachować cno ... wierność nie zdradzić.
Po prostu stan przed wyborem jeden z etapów.Tłumienie albo wzmacnianie albo dawanie sobie prawa tylko jakiego i do czego?
Skutek będzie istotny takiej szarpaniny mocowania się z tym co jest co się ma a złudzeniami.
Jak "wygra" fantazja "znikną" wyrzuty.Jest ulga z podjętej decyzji o "niezdradzie" zdradzie - najpierw należy okłamać siebie skutecznie.
Można w wypadku Autorki iść w stronę "seks bez miłości to nie zdrada","kocham męża. ale należy mi się trochę szczęścia dodatkowo"
no i najrzadsze "kocham ich dwóch nic na to nie poradzę" w odmianach każdego tak samo lub jednego tak drugiego inaczej" no i różne "mieszanki" takich racjonalizacji -  droga Autorki daleka jest jeszcze do tego wszystkiego być może.Przejdzie też prawdopodobnie fazę "żałowania" ,że nie wykorzystała/nie wykorzysta okazji na swoje "szczęście" bo życie ma się jedno (drugie ma się zapasowe) i szczęśliwe są tylko chwile.
A ten facet ze sklepu może mieć podobnie jak napisał Ballin dlatego "iskrzą "szukają potwierdzenia własnych wyobrażeń o tym co które czyje i myśli ,albo tylko sam Dori iskrzy i resztę sobie dośpiewuje,niejeden facet nawet randomowy "skorzystał " z takiej okazji nawet nie planował że dostanie mu się "gotowa" młoda mężatka,kto zrobi pierwszy krok w stronę rozmowy i spotkania się niezobowiązująco oczywiście "na kawę" jest już nie ważne.

Wiec jednak kobiety są z natury wierniejsze od mężczyzn.
Bo takich gotowych chętnych mezczyzn spotykają kilkukrotnie więcej niż mezczyzni kobiet.
A nie wykorzystują ich.

After masz jakiś jednostronny obraz faceta poswiwcajacego się w pracy dla związku. Nigdy chyba żadna kobieta pracująca w korpo nie powie ze robi to głównie dla dzieci ma odwagę przyznać ze dla własnej  satysfakcji tez. A jeszcze do domu wraca obiad gotuje itp itd

Ja nie miałam na myśli konfliktu wewnętrznego typu ''chcę, ale nie mogę''.

Komu potrzebna jest generalizacja i porównywanie?

Bo w zdecydowanej większości przypadków zdarad kobiet, trzeba traktować i tak wszystko łącznie
A seks jest tylko dopełnieniem tej zakazanej miłości
To po pierwsze
Po drugie, co się przecież może zdarzyć, efektem romansu może być ciąża
I zostaje wtedy ramach tego bomusa, podrzucone kukułcze jajo.

Czy ja Ela kiedykolwiek broniłem tutaj zdradzająch facetów? Lub usiłowałem ich usprawiedliwić?

Zieje od Ciebie jadem, a Twoje myślenie jest zero jedynkowe.
W dalszych postach piszesz, że facet po zdradzie przynajmniej nie rozbija rodziny. To dlaczego ja mam niby ją rozbijać????

Widzę, że nie tylko ja to zauważyłam

After mozę zbyt dosadnie się wyraził, ale w pełni rozumiem jego podejście. Nie ma tutaj znaczenia jaka płeć zdradza. Jedno jest pewne: zdrada jest i zawsze będzie oszustwem i wielką krzywdą, przejawem podłości w stosunku do drugiego człowieka. Nie zmienią tego żadne okolicznpości, usprawiedliwianie się czy nasze instynkty. Zdradzając, świadomie wyrządzamy krzywdę drugiemu człowiekowi i tyle. Całkowicie rozumiem tutaj męża Autorki, przy czym nie rozumiem interpretacji jego słów przez nią. Skoro on tak silnie reaguje, to na pewno albo ma coś na sumieniu albo został zdradzony...Może właśnie jest człowiekiem z zasadami i dla niego takie rzeczy są niedopuszczalne?

W każdym razie podziwiam kobiety za jedno. Za to, że mogą się zauroczyć w kimś, kogo widują na ulicy czy w sklepie, nie znając go w ogóle, jedynie oglądając go za każdym razem przez chwilę, czy jeszcze fantazjujac o nim. Będąc na miejscu Autorki, ja musiałbym czasami mieć takie marzenia o przynajmniej kilku kobietach, które spotykam w ciągu dnia na mieście

Ja również rozumiem podejście Aftera ,ale nie rozróżniałabym tutaj płci.Równie dobrze często słyszę/ czytam, że kobieta zapieprzała w domu,w pracy a zdradził bo zaniedbała się i nie miała czasu dla misia, gdzie ledwo nosem ciągnéła przy dzieciach.Często nawet na tym forum zastanawiam się jak lecą kamienie wobec takich kobiet,co według niektórych mają wziąć na siebie i ile udźwignąć,co miałyby jeszcze zrobić i ile przetrwać. Co do kobiet , kiedyś słyszałam od wykładowców od terroryzmu,że jako cel eliminuje się je pierwsze bo są większym zagrożeniem,działają z większą emocjonalnością,determinacją,która dla mężczyzn jest nieprzewidywalna,co nie oznacza że jest pozbawiona logiki

Nie zamieniajmy ciekawej dyskusji w rozmowę o wyższości jednej płci nad drugą. Różnice w sposobie myślenia pomiędzy kobietami i mężczyznami są interesujące i na pewno anatomia zdrady jest inna. Ale nie ma sensu debatować nad tym, która płeć zdradza częściej, bo sobie do gardeł skoczymy tylko. Zresztą historii o mężczyznach, których żonka siedzi w domu i im dzieciaki wychowuje, a oni sobie młodsze koleżanki obracają też jest dużo. Osobiście znam jeden. Dzieciaki z jego małżeństwa wyszły na ostrą patologię i sobie w życiu nie poradziły. Swoim penisem wkładanym w koleżanki z pracy zniszczył żonę i dzieci.

After, ja też jak przykładam swój system wartości do tego, co pisze tutaj wiele kobiet, to mi ciśnienie się podnosi.Ale lepiej zrozumieć, jak działa świat i się jakoś w nim odnaleźć. Ja zostałem zdradzony. Miesiącami nie wychodziłem z domu, straciłem pracę, chlałem, potem terapia i jakoś żyć trzeba dalej. Minął rok, dalej jesteśmy razem, próbujemy na max, ale to już nie jest to samo. Coś zostało zniszczone bezpowrotnie.

Kiedyś myślałem, że zdrada to coś, co się “przytrafia” jednej osobie na milion i na pewno nie mi. Teraz rozumiem, że zdrada jest powszechna. Partnerka wytłumaczyła mi zdradę tak, że nic nie dzieje się bez powodu i ja ją zaniedbywałem, a gdybym o nią dbał to by nie zdradziła. Była rutyna, nuda, za dużo pracy, brak namiętności, chemii. To samo mówiły mi jej koleżanki. Tak samo powody zdrady podają ludzie tutaj na forum. Co ciekawe, piszą to przeważnie kobiety, nie mężczyźni. Zobaczcie też, że temat zdrady jest w serialach, filmach, na onetach i gazetach przynajmniej raz w tygodniu jakaś zdrada albo chociaż “otwarty związek”. Jest coś takiego jak społeczny dowód słuszności i jak już zaczęło się przyjmować, że zdrada, bo “w związku coś nie działało” lub “partner zaniedbywał” stała się uzasadniona, wręcz logiczna. Zdrada została przez naszą cywilizację oswojona jako norma. Ciągle trochę krytykowana, ale już nie tak bardzo.

Ponadto miałem więcej w życiu relacji z zajętymi kobietami niż singlielkami. Jak się nad tym zastanowiłem to widzę, że 3 moje koleżanki zdradzały byłych partnerów, 1 obecnego, kumple też mają swoje za uszami. Ludzie siebie zdradzają, częściej niż by się wydawało, tylko ja nie chciałem tego widzieć albo wierzyłem, że “moja taka nie jest”. Jeszcze nie wiem jak zmienić swoje życie, ale na pewno czas przestać być naiwnym i zaprzeczać realiom.

A Dori, cóż. Sama nie wie czy zdradzi, jak widać po wypowiedziach. Nie ma silnych zasad, które mogłyby ją powstrzymać. Moim zdaniem potrzebne są tylko okoliczności i inicjatywa ze strony mężczyzny. Tylko Boba Budowniczego Ich domu szkoda. A może on właśnie popełnia błąd, że pracuje i dom buduje ? Może powinien skupić się na dostarczeniu wrażeń i emocji swojej żonie zamiast tego ?

Gosia, z monogamią w punkt. Mało kto biorąc ślub rozumie, że natura ludzka nie jest monogamiczna i że trzeba nad sobą pracować, żeby wytrwać w wierności. Ludzie myślą, że do męża/żony będzie się czuć zawsze największy pociąg Może jakby to rozumieli to by się w młodości bardziej wyszaleli. Akurat tutaj “nowe czasy” i promowana rozwiązłość seksualna nie jest taka zła.

Eee...bagienny Nie zgadzam się z tym. Sęk w tym, że zdradzający przeważnie w ogóle nie myśli o osobie, którą zdradza, więc mówienie o tym jak o świadomym zadawaniu krzywdy drugiemu człowiekowi uważam za przesadę. W tym przypadku krzywda i cierpienie drugiej osoby jest skutkiem ubocznym działania zdradzacza.
To osoby zdradzone najczęściej robią dramat, bo jak to może być, że ktoś mi zrobił coś takiego i nie może pojąć, że intencją zdradzacza nie było wymierzenie ciosu prosto w osobę zdradzaną, ale poprawa własnego samopoczucia. Najczęściej ci, którzy zdradzają, mają po prostu za mało empatii, żeby sobie uświadomić, co poczuje zdradzony albo wypierają podobne myśli.

Magdalena. Nie. Mylisz się mocno i ja popieram bagiennego. Aż musiałem przeczytać Twoją wypowiedź kilka razy, bo nie mogłem uwierzyć, że ktoś może mieć taką opinię. To nie osoba zdradzana “robi dramat”. To osoba zdradzająca zadaje ogromne cierpienie partnerowi. Ja przez to przeszedłem. To był i ciągle jest koszmar. Siada poczucie własnej wartości, emocje rozrywają człowieka od środka, nie spałem, straciłem pracę, bo przez kilka miesięcy nie mogłem się skupić na niczym, a czułem się tak upokorzony, że nie potrafiłem powiedzieć szefowi, co się stało, więc wyglądało to jakbym się obijał. Miałem przejawy agresji wobec innych ludzi. Długie godziny na terapii i tysiące wydanych złotych, żeby dojść do siebie. A ja nigdy w życiu wcześniej nie miałem takich problemów ze sobą. Psychotropy na sen i uspokojenie. Zdrada to jest traumatyczne przeżycie, jedno z najtrudniejszych jakie człowieka może spotkać i zostawia ślad na psychice pewnie już do końca życia. Szczerze to wolałbym, żeby mi ktoś po mordzie dał i zęby wybił, okradł mi mieszkanie czy połamał ręce niż przeżyć zdradę. Kości się zrastają, morda goi, zęby można wstawić, nowy telewizor kupić. A takie emocjonalne cierpienie tyra dużo gorzej.

I nie bardzo mnie obchodzi, że partnerka nie chciała mi osobiście zrobić krzywdy. Naprawdę to nie ma żadnego znaczenia.

Takie wypowiedzi jak Twoja odbierają ochotę na wchodzenie w głębsze relacje ludźmi. No chyba, że sam zacznę zdradzać i jak wyjdzie na jaw to Cię zacytuję. “Nie dramatyzuj, nie o Ciebie chodziło mi przecież tylko koleżanka miała fajny biust, nic przesadzaj.”

A może sama zdradzałaś i bagatelizujesz krzywdę jaką komuś zrobiłaś, żeby nie czuć się źle ?

karn Piątka chłopie! W sensie zgodności poglądów oczywiście :-)

Czy w takim razie kwestia braku empatii ma nie być tożsama ze świadomym krzywdzeniem drugiego człowieka? Lub przynajmniej się z tym nie wiąże? Ja wychodzę z takiego założenia, że skoro mam w sobie pewne, okreslone pokałady empatii, to WŁAŚNIE DLATEGO staram się nikogo nie krzywdzić, starać się przemyśleć decyzję i ewentualne konsekwencje moich czynów. Zatem działanie osoby zdradzającej i jej motywy, jakie by nie były, stanowią potężny cios dla zdradzanego. W ogóle zdradzający w momencie zdrady staje się wyrachowanym egoistą, gdyż właśnie stawia swoje problemy, braki, potrzeby przed uczuciami drugiej osoby a w konsekwencji podważa to, co oboje partnerzy zbudowali lub staraja sie zbudować. Jeśli zaś potrzeby czy braki zdradzająćego są jednoznaczne, to powinien spróbować naprawic ten stan przy udziale partnera!

Zawsze mnie zastanawia argumentacja typu "zaniedbywanie", "brak starania się" czy tego typu rzeczy.. Czy częściej nie kryją się pod tym zbyt banalne kwestie. Szczególnie, kiedy człowiek poświęca swój czas, pracując, zarabiająć na życie, goniać w codziennym amoku od świtu do zmierzchu. Co znaczy nuda, rutyna i codzienność? Co musiałbyś zrobić karn, żeby do zdrady nie doszło? Mówić co 5 min"kocham Cię" lub wysyłając SMS-em buźki czy serduszka? Dlaczego partnerka poprostu nie powiedziała Ci tego wprost, zamiast skakać w bok? Mam wrażenie,że w dzisiejszym świecie rutyna oznacza spędzenie dwóch dni w ten sam sposób, bo ludzie pragną ciągłych, nieustających emocji i wrażeń, takich jakie przeżywaliśmy w czasach tzw młodości, oczekujac wtedy spokoju i stabilizacji. Widzę to właśnie po swoim znajomym, który się wyszalał swego czasu aż nadto i teraz docenia stabilne, spokojne życie rodzinne.
"Osoba zdradzająca myśli o sobie i swojej satysfakcji " - I w tym cały problem, który właśnie chyba karn miał na myśli. Nic innego, jak brak empatii połączony z czystym egoizmem.

Z gosią zgadzam się również:-)

"Wasz"  "spór" znowu może iść w kierunku rozważania i różnicowania definicji,znaczenia słowa "świadomość" i zwrotu "pełna świadomość" i poziomów tego czegoś.
Akurat ja mam chyba podobnie jak Magda i uważam że ktoś z pełną świadomością nie zdradzi bo ma między innymi świadomość cierpienia ,bólu,utraty wiary zaufania, rozczarowania, konsekwencji wpływu itp na zdradzonego .Najtrudniej uświadomić i uzmysłowić sobie że krzywdę zrobiło się też sobie nie tylko partnerce/partnerowi.
Ignorancja duchowa i  emocjonalna,bardzo płytki poziom świadomości może mieć bardzo znaczący udział w zdradzie i taki ma, nawet bardzo sprawny intelekt wcale nie gwarantuje pełnej świadomości,empatii,współczucia współodczuwania.Nie jest to usprawiedliwianiem zdrady w żaden sposób.Zdrada jest wyborem decyzją z bardzo ułomną świadomością. inteligencja i intelekt wiedza  mogą równie dobrze zaszkodzić zdradzającemu, zdradzonemu, związkowi poprzez wyrachowania i premedytacje, ale kłamanie i inne sztuczki  ma niby na celu ochronę tylko kogo i czego ochronę?. Gdzieś jednak zdradzającemu brakuje świadomości przy okazji odwagi na jakimś poziomie sama wiedza o tym że zdrada jest zła to za mało często okazuje się.Wypieranie niestety bywa bardzo skutecznym narzędziem i to za nim do głosu dochodzą emocje,afekty ,amok,hormony, haj, fizjologia i psychika wszystko na raz.
Samousprawiedliwienia,tłumaczenia,racjonalizacje w zdradzie jest działaniem celowym właśnie po to żeby nie być świadomym w sensie pełnej świadomości wiem wiem filozofia
Spryt i sprawność w kłamaniu, okłamywaniu to nie jest pełna świadomość a raczej jej "odwrotność".