dziwne rozstanie, sprzeczności.

Nadzieja matką głupich - powiadają ludzie.:)

Mam Insta,ale nie jestem aktywna raptem 3 zdj ale chciałam to zmienić w sumie nie wiem po co,ale może zacznę się bardziej tym bawić .

Ja jak odeszłam po 4 letnim związku w którym nie było mi dobrze, trafiłam na aktualnego eksa to myślałam,ze jeju Pana Boga zlapalam za nogi...

Ja znów dopiero wstałam. Trzeba wstać, iść jeść

Katastrofa - spoko, ja tez mam 3 z czego jedno to zdjęcie jeziora skasowałam jakieś 1,5mc wszystko z fb i prawie wszystko z insta. Skończyłam z upublicznianiem sie:-) Podasz nick?

Ja wstałam 2h temu i wierzcie mi, nie chce mi sie jeść. W nocy zjadłam barszcz z 10 uszkami, salatke i mentosy. Trzyma mnie do teraz ueee

Ja lubie swoje insta. Na Facebooku jestem grzeczniejsza, zdjęcia paznokci, dzieci, naszych wyjazdów. Insta bardziej prowokujace ale ja zawsze lubiłam prowokować.

Promyczek, kiedys miałam podobnie, lubiłam prowokacje ale przeszło mi to dawno temu. Teraz mnie tylko bawią głupie domysły jakie ludzie snują na podstawie normalnego komentarza bądź zdjęcia.

Kiedys wrzuciłam na Instagram zdjęcie brzucha, byłam obzarta na maksa, wypielam sie, położyłam na brzuchu dlon i dodałam podpis „Its a boy!”. Gratulowali mi nawet ludzie, którzy widzieli mnie dzien wcześniej w pracy Hahahahah

Ja nic nie dostałam.

Teraz ? Bo wysłałam w prywatnej wiadomości

Amia nie czuj się pominięta jak masz ochotę to wiesz co robić :-P.

Możesz wejść na mojego insta ostatnia osoba to katastrofa chociaż na taką nie wygląda :-P

Przytyłam jak nic, pewna jestem! Strach wejść na wagę

Wlasnie uskutecznialam z Bratankiem dyskusje nt wyższości ixboxa nad ps4. Kompletnie sie nie znam, ale co mi tam

Szykuje sie powoli na obiad/kolacje z Kolega Gejem, bo bedzie wracał do swojego miasta. Skubaniec jest tak przystojny, ze nie moge od niego oczu oderwać echhh ale zal...

Pyłku ja wiem rzadko widuje sie tak zadbanego przystojnego faceta. Dlatego tez chciałam Go poderwać Hahaha o ironio..

Jego facet pyta: jak sie poznaliście?
Ja: chciałam poderwać Ci faceta

KURTYNA

Ja niestety nie mam przyjaciela geja:-\.
Ptzustojni bo dbają o siebie proste .wiele facetów mogło by się od nich uczyć :-P. Choć ja osobiście nie chciałabym faceta ładniejszego odemnie i szykującego się tak długo jak ja :-P

Nie za bardzo wiem od czego zacząć, dotychczas nie korzystałam z żadnego forum, ale od jakiegoś czasu nałogowo podczytuje ten, jak i inne wątki. Chyba doszłam do miejsca, w którym czuję, że potrzebuję opisać tutaj swoją historię, wyrzucić z siebie to, co nie daje mi spokoju, nie pozwala funkcjonować. Czuje się bezradna, zagubiona, sama nie rozumiem siebie i tego co się wydarzyło. Ale przechodząc do meritum - 3 tygodnie temu rozpadł się mój związek. Rozpadł się mój świat, Moje plany, marzenia, moje życie. Byliśmy ze sobą prawie 9 lat (dziś rocznica poznania się). Bywało różnie, były piękne chwile, jak i kryzysy po drodze. Zawsze wychodziliśmy z tego obronną ręką (chociaż teraz myślę, że tą rękę powinnam była kiedyś schować, przynajmniej by mnie nie poparzyło).

Poznaliśmy się jeszcze w liceum, potem przyszły studia, każde z nas wyjechało do innego miasta, ale związek się rozwijał, widywaliśmy się często, wspólne wakacje, ciągły kontakt, motyki w brzuchu i te sprawy. Kiedy inni imprezowali, my pakowaliśmy walizki, żeby spotkać się w weekend, być ze sobą. Końcówka studiów i pojawiły się pierwsze poważne deklaracje, wspominał o zaręczynach, mówił otwarcie o tym do naszych znajomych, rodziny, że planuje się oświadczyć, że kocha, że nie widzi w swoim życiu nikogo innego. Docierały do mnie te sygnały. Byłam szczęśliwa, cieszyłam się jak dziecko, czekałam na ten moment, ten dzień. Nigdy nie ukrywałam, że pomimo ambicji zawodowych to rodzina jest na pierwszym miejscu – dom, dzieci, stabilizacja – takie miałam marzenia. Wiedział o tym, podzielał te plany i marzenia. Jednak pomimo deklaracji dni uciekały, oświadczyn nie było, ale myślałam sobie, ok, dopiero skończyliśmy studia, szukamy pracy, nie mamy zabezpieczenia, znajdziemy, będzie stabilność, pójdziemy do przodu. Po studiach wróciliśmy w rodzinne strony, zamieszkaliśmy razem, w jego rodzinnym domu. Nawiązałam świetny kontakt z jego mamą, on z moją rodziną, wszyscy traktowaliśmy się jak rodzina pomimo braku formalnych zobowiązań. On znalazł pracę, później ja, a sytuacja nie ulegała zmianie. Nadal żyliśmy razem, okazywaliśmy sobie uczucie, spędzaliśmy razem czas, snuliśmy plany.
Sytuacja zaczęła się zmieniać, gdy On postanowił zmienić pracę. Zawsze był osobą ambitną, ale niecierpliwą, ciągle było coś nie tak, chciał zarabiać więcej, uważał, że po ciężkich studiach, dużym zaangażowaniu w pracę, należy mu się, jednocześnie na nic nie potrafił poczekać. Frustrowało go, że jego koledzy zarabiają dużo lepiej, mimo że ledwo co pokończyli szkołę. Zdecydował się zmienić pracę w kwietniu br, wspierałam go. Początkowo 1-2 miesiące chodził poddenerwowany, uważał, że chyba źle zrobił. Z czasem dostawał coraz bardziej odpowiedzialne zadania, zaczął zarządzać projektami, nadzorował zespół i zaczęło się…. Ciągle siedział w telefonie, ciągle Messenger, ciągłe telefony z pracy (nawet na urlopie!), wyjścia integracyjne. Nie rozstawał się z tym telefon nigdzie, nawet w łazience ani podczas jazdy samochodem Nie podobało mi się to, zwracałam uwagę, odkładał na chwilę, ale zaraz zaczynał od nowa. Irytowałam się, on nie rozumiał o co się czepiam. Zaczęliśmy się od siebie oddalać. Próbowałam ratować, podejmowałam rozmowy, ale efekt był na krótko.

3 tygodnie to jeszcze mało czasu. Mi też 3 tygodnie temu świat runął. Ale dziewczyny tutaj nie pozwalają się użalać nad sobą. Prawie każda z nas przechodziła coś podobnego.dlatego tu jesteśmy
Mi pomaga ta świadomość że inni też są poranieni pomaga mi blog- prywatny pamiętnik gdzie wyżyguję wszystkie żale, bóle i cierpienia. Do tej pory budzę się w oczekiwaniu aby ten dzień już się skończył.Ale wiesz co?  Jeszcze będzie normalnie...

Nie wiem co się stało... To mnie chyba dobija, czuje się poniżona, że ja do ostatniego momentu wyciągałam rękę, byłam gotowa wybaczyć, zmienić, ratować, a jego było stać tylko na "taka jest moje decyzja, ułożysz sobie życie". Czuje się wykorzystana, do końca spał ze mną, a na koniec nie potrafił po 9 latach powiedzieć - dlaczego? Pytałam, jakie ma oczekiwania, w odpowiedzi "chyba żadnych". I teksty w stylu "wie, że zniszczył wiele"...

Pierwszy tydzień nie chodziłam do pracy. Schudłam 5  kg. /to akurat jest doobre/  2 tydzień skonczyły się łzy. 3 tydzień zamieszkałam tu na forum. Nie mam ochoty kontaktować się z nikim innym. Też się czuję jak przegrana i nadal nie rozumiem ale zaczynam się uśmiechać. Tylko wiesz co? Mam takią głupią blokadę, że przecież ja cierpię to nie mogę się śmiać. Wyżal się tutaj. Ulży. Acha i ja cały czas zbieram opierdziel od Lady Loka że mam nadzieję. Nie znam baby a jedzie równo z koksem:)

Ja mimo 5 miesięcy mogę czynnie z wami wyć (jak daje emotikony to urywa mi post) bo do dziś zdarzają się dni gdy jest ciężko.

Loka jest naszym aniolem stróżem, Loka nie owija w bawełnę, Loka jest jedna z nas- tylko wyleczona.

Tak ja myślę że loka wkroczy niedługo i poustawia do pionu choć twoja sytuacja jest ciężka i trochę przypomina mi moją :-\.
Niechce już wracać do swojej historii bo niechce sobie już tego przypominać ale mój ex narzeczony bo 10latach bycia razem (9lat mieszkał umnie ) zerwał zemną przez smsa potem tylko przyjechał po parę ciuchów powód rozstania wypaliło się znudzilam  się czy coś takiego . Mało tego mój ex dawał mi przez półtora miesiąca nadzieję że wróci . Pewnego dnia napisał że tęskni i wraca na następny dzień napisał że to koniec ma kogoś napisał żegnaj i poblokowal wszędzie . Po dwóch miesiącach zareczyl się z inna . Schudłam 10kg w miesiąc pierwszych trzech miesięcy niepamietam . To forum dopiero pomogło mi wyjść z tego ....
Dasz radę każda z nas musi z tym walczyć. Bardzo Ci współczuję bo wiem co czujesz lęk panika wstręt do jedzenia itp. Najlepsze co możesz zrobić poblokować go żeby nie widzieć co on robi być może kogoś poznał, ale to nie jest ważne, ważne jest to żebyś ty z tego jak najszybciej wyszła . Wszystkie prezenty ,pamiątki wszystko ale to wszystko co ci się z nim kojarzy pochowaj niech nie będzie na widoku . Masz ochotę płacz mi dużo to pomagalo wyrzuć wszystko z siebie . Trzymam kciuki za ciebie będzie dobrze z czasem będzie coraz lepiej

Podczas ostatniej rozmowy poruszyłam temat innej kobiety - stanowczo zaprzeczył. Oczywiście wiem, że mógł skłamać w żywe oczy, ale gdzieś z tyłu głowy pozostaje przekonanie, że przez tyle lat nigdy nie dał mi podstaw abym miała wątpliwości. Zawsze negatywnie wypowiadał się na temat zdrady, oszustwa, nawet w ostatnim czasie.
Uważam, że po tylu latach, kiedy oddałam mu siebie cała, przełamywałam swoje zahamowania i bariery, powinien powiedzieć choćby najgorszą prawdę w oczy, choćby "mam kogoś", "nie kocham cię", "nie widzę możliwości zmiany, bo....". A on nawet po tygodniu pisze do mnie tekst w stylu "przepraszam, że tak późno się odzywam, ale na pewno byłaś w jednej wielkiej rozsypce i nie chciałem cię bardziej dołować. Na bieżąco pytałem mamy bo wiem, że miałyście kontakkt. Wiem, że wiele zniszczyłem, ale jestem przekonany, że sobie wszystko szybko ułożysz. Daj znać co u Ciebie". Nosz kur.. ja pier... i nie wiem jakiej laciny jeszcze użyć. Po co to? Żeby uspokoić swoje sumienie?

Edit: unikam wszelakich miejsc, chcoiaż nawet jadąc autem wypatruje rejestracji - co za pokręcone dziadostwo. Próbowałam wychodzić, ale ludzie tylko mnie drażnią, zamknęłam się w domu, ostatnie dni są lepsze, ale potrafi przyjśc taki żal, taka tęsknota, że nie mogę tego opanować. Jednak mój mózg zaczyna trzeźwiec i pojawia się alert "on nie zrobił nic, aby się zmienić. Miej swój honor". Działa, ale na krótko.

Co sie dzieje z tymi facetami?

Ja przyznaje się z ręką na sercu. Mam 31 lat i pierwszy taz jestem w takiej sytuacji. Ja nawet sobie powiedziałam że będę sobie go kochac (nie ja pierwsza co kocha kogoś z kim byc nie moze) a moze kiedys pojawi się ktos kto zrobi mi w głowie karuzele i zapomnę o tamtym. On byl poprostu dobry i nawet nie mam powodu byc zła. Poprostu mnie nie pokochał. Nie mozna nikogo do miłości zmusić.

Loka dobrze mówi, dobrze dac sobie taki deadline, do kiedy mozna w najlepsze taplać sie w swoim nieszczęściu, ale kiedy nadejdzie ten moment - trzeba wstać, otrzepać sie i zacząć walczyć. O siebie i dla siebie.

Facet ma sie przyznać do innej kobiety? No way, rzadko ktory ma tyle odwagi. Moj eks rano kochał mnie, wieczorem wyznawał miłość swojej byłej, nie miał jaj zeby powiedziec mi prawdę. Dowiedziałam sie przypadkiem zgadując jego hasło do telefonu kiedy spał.

Dziewczeta, jestescie dopiero na początku tej drogi, która my juz w znacznym stopniu pokonalysmy. Przejdziecie przez wszystkie etapy żałoby, będziecie miały emocjonalny rollercoaster. Moze Was nie pociesze, ale najgorsze jeszcze przed Wami. 3 tygodnie to jeszcze takie troche życie w zaprzeczeniu, najgorszy jest moment, kiedy dociera z pełna mocą, ze to koniec. Wtedy zaczyna sie życie w pojedynkę i układanie wszystkiego na nowo. Najpewniej mi nie uwierzycie, ale suma sumarum nie jest wcale zle byc sama. Mozna sprawiać sobie duzo przyjemności i robic to, co sie lubi. Jednak trzeba zacząć od polubienia siebie, wierze, ze dacie radę

Ja z blokada tel  miałam podobnie chociaż nie raz dostałam opier.... Nie zrobiłam tego dopiero po 11 miesiącach stwierdziłam że mam dosyć jego pisania domnie co słychać jak się czuje pozdrów Tate pozdrów mame pisał jakby nic się nie stało że mnie tak zranił . Teraz mam spokój parę miesięcy temu skakała bym z radości ze piszę teraz mam go gdzieś .... Sama w to nie wierzę ale jakby teraz stanoł przedemna i błagał o wybaczenie dostał by kopa na rozpęd :-P.

Zastanawiające jest po co oni piszą? Jaki cel, jaka motywacja? Ego? Poczucie winy?

Dla mnie jego zachowanie to same sprzeczności. Nie musi mi mówić, że to nie moja wina. Jakby miał jaja i szacunek jakikolwiek to by powiedział prawdę. Nie miał. Nie chciał nic zrobić, nic zmienić, nawet nie potrafił powiedzieć jakie ma oczekiwania i jak mu z tą decyzją. Nie wiem, jak można nie wiedzieć jakie się ma oczekiwania, ale życie potrafi zaskakiwać. Chciał mieć highlife, studenckie życie w wieku prawie 30 lat, wódka i koledzy, no to niech ma. 

Babcia powtarzała - masz miękkie serce, trzeba mieć twardą dupę. Moja zniknęła, -6 w 3 tygodnie. Przynajmniej oszczędziłam na siłowni

Wyimaginowana nie wiem, po co sie odzywają. Moj eks był na tyle bezczelny, ze po miesiacu zadzwonił z płaczem, ze nie moze z nia szczęścia zaznać. A następne 2tygodnie pozniej założył fake konto na fb, nowy nr w tel i zrobił mi awanturę, bo kolega napisał mi czule słowo pod zdjeciem dodając przy tym serduszko. O co mu chodziło? Tego nie wie nikt I szkoda czasu na domysły. Skup sie na sobie, na analizie samej siebie, zeby wyciągnąć jak najlepsze wnioski na przyszłość. Jego nie rozkminiaj, on nie jest juz Twoim „problemem”.

Pyłku do usług wal jak w dym, „moje drzwi” zawsze sa dla Ciebie otwarte

AmiaAmia ja mam kilku kolegow gejów tylko ten jeden w ogole na geja nie wyglada, jest bardzo duzy, dobrze zbudowany, cały wytatuowany. No cieszy mi oczy, nie powiem

Wróciłam z planszowek ,było super
Grzalismy grzanca w czajniku bezprzewodowym i generalnie bardzo pozytywnie.
Nie myślałam dziś o eksie, myslalam jedynie ,że jestem farciarz życiowy

Widziałam Was na insta, piękne ,silne z Was dziewczyny !
Jesteśmy w klubie 30 nowy wymiar, nowa rzeczywistość do życia, nowy rok idzie wielkimi krokami ,trzeba mu otworzyć drzwi na pełnej wulgaryzm,niech wjeżdża z dobrymi sprawami,zrobmy mu miejsce na to żeby się dobre mogło rozgoscic.
A co.
Kto jutro do robo? Tylko ja ?

Nie wiedziałam postów nowych. Witaj w naszym gronie. Dzieeczyny są juz dalej od nas, czytaj ten wątek , najlepsze co możesz zrobić to właśnie usunąć kontakt. Ja jestem miesiąc i dwa tygodnie od rozstania. Więc też trochę dalej a jednak na świeżo. Mój deadline minął w wigilię ale chyba jeszcze dam sobie czas do nowego roku. Ale to dobry pomysł by pozwalać sobie określony czas na hmm,co konkretnie. Bo tęsknota będzie ,ale chyba na nadzieję....ja w sumie nie mam nadziei na powrót,ale na to że pożałuje. W sumie sama nie wiem na co mi to.

Pyłku to był genialny pomysł. Przeczytasz fajne książki, odpoczniesz, zrelaksujesz sie. Nabadz rożne maseczki na twarz, zrob sobie domowe spa. Odpal jakis serial i zaopatrz sie w same smakołyki. Jest tyle przyjemnych rzeczy do robienia, ze sie nie obejrzysz, a będziesz musiała iść do pracy. Ja na L4 po operacji marudziłam, ze chce do pracy, a teraz to bym sobie z tydzien na tyłku posiedziała bardzo chętnie

Dziękuje Wam wszystkim za rady, wskazówki. Mam nadzieję, że będę potrafiła wcielać je w życie Na razie sama nie potrafię określić w jakim stanie jestem ... zawieszenie? złość? Od kilku dni nie płacze, tak jakbym nie miała już czym.... każdy dzień jest podobny do siebie, tylko wspomnienia się zmieniają. Staram się przypominać sobie ile razy mnie zawiódł, zranił, ale za chwilę pojawiają się myśli, że mimo tego zawsze wypracowaliśmy porozumienie, kompromis, i wtedy dochodzę do poczucia winy, że co tym razem zrobiłam/nie zrobiłam, że potraktował mnie w ten sposób....

W najgorszych momentach chodziłam do pracy, tylko po to, aby być wśród ludzi, żeby nie zostać samą. Teraz wzięłam urlop świąteczno-noworoczny, nagroda za to, że po kilku latach ciężkiej pracy dostałam umowę na stałe. 2 miesiące temu skakałabym pod sufit, a teraz spłynęło to po mnie jak po kaczce, to normalne?

Smęcę od rana, może to ta pogoda, leje jak z cebra. Życzę Wam wszystkim miłego dnia

Czerwone długie migdały :-P.
Ja również życzę wam miłego dzionka . A ja idę połazic po sklepach :-)

Pamiętasz kiedyś o tym rozmawialiśmy że ja tak właśnie miałam wszystko ok wszystko extra a tu nagle niespodziewanie fala wspomnień i ryk . Moim zdaniem to normalne jesteś krótko po rozstaniu trzymaj się będzie dobrze jak coś wiesz gdzie mnie szukać

Hej....
Jazz, myśl o tym jak o tej fali o której pisała Loka. Niech Cię obmyje. Jak ta woda z prysznica.... To będzie przychodzić od czasu fo czasu, może kwestia myślenia o tym i zgody na to oswoi nas z tą tęsknota. Tak mi się wydaje. Tak Ci się zaczął dzień, ale to tylko jeden dzień już jeden z ostatnich w tym parszywym roku !

Promyczek, Czerwony kwadrat ;D

Pyłek, zazdroszczę wolnego

Ja dziś zbieram zniwo drobnych pomyłek w pracy przez to swoje oderwanie i myślenie o eksie. Wstyd mi ,że przez niego zawalilam parę razy. Ech.

No nic.