Nie moge sobie poradzić, brak sensu życia

Kamcia co tu robisz? W knajpie miałaś być

Edyszka leci po mojej linii

Aniu bardzo proszę, dla swojego własnego dobra zablokuj go na instagramie też. Prosta przyczyna - nie będziesz wchodzić oglądać tych zdjęć i nad nimi płakać.
Ja wywaliłam wszystkie zdjęcia, jakie miałam z moim byłym. Dosłownie wszystkie. Było mi żal, okropnie żal, bo to tak jakbym wywaliła cały ten czas ze swojego życia, praktycznie nie wychodziłam nigdzie bez niego, ale dużo mi to dało. Nie ma, nie mogę na nie patrzeć, nie widzę jego twarzy.
W sumie zablokowałam na fb i insta całą jego rodzinę też. Bo stwierdziłam, że skoro się już nie spotykamy to po co ja mam ich mieć? Niby jego bratowa bardzo chciała utrzymać ze mną kontakt i się spotykać na ploty nawet jak się rozstaniemy, ale uznałam, że najlepszą opcją będzie się odciąć od nich wszystkich całkowicie.

Edyszka no i bylam w knajpie,ale nie tak dlugo..wypilysmy piwko,poplotkowalyśmy sobie z kolezanka i do domku..obie jednak zmeczone po pracy ale fajnie bylo na chwile wyjsc a gdzies tam jeszcze przed wyjsciem zdazylam napisac

Jak mi go dzisiaj brakuje fizycznie, tak żeby przytulił mocno i to wszystko... boże...

I nie korciło, żeby odblokować, zerknąć?

Oczywiście jeśli w końcu się od niego odetniejsz, bo jak nie to dalej będziesz się nakręcać kontaktem z nim i czas nic ci nie pomoże.

Loka,kazdy facet wie kiedy rzucic..moj mnie zostawil tydzien po tym jak mu powiedzialam ze sie wystraszylam bo zobaczylam u siebie jakies wglebienie na piersi i wyczulam nowy guzek..takze wiesz,nie wymagaj od niektorych facetow wyczucia..
Ale z drugiej strony lepiej ze odeszli niz jakby byli z nami z litosci ..ja bym nie chciala zeby ten moj najpierw latal ze mna po lekarzach bo mu by bylo mnie szkoda a potem jak juz by bylo wszystko ok to by sobie odszedl..

Siedzę i rycze,  nie wierze, że to się dzieje...

Ja czuje, że przechodze to wszystko od nowa, już te kilka tyg teraz były straszne a teraz kiedy mu to powiedziałam i już nie ma odwrotu... ja nie dam rady ...

Życie w wolnym związku nie wchodzi w gre w żadnym wypadku. Nie mogłabym żyć ze świadomością, że On spotyka się z innymi. To by mnie wyniszczyło już kompletnie.

@Kamcia, czy to ci coś przypomina? Bo mnie owszem.....

FAZA POCZĄTKOWA – PIERWSZE RANDKI
[… czyli pierwsze starcie rozsądku z emocjami]

Stara się zająć Ci cały czas, dzwoni, pisze, bombarduje sms-ami i coraz bardziej kuszącymi propozycjami  wspólnego spędzenia wieczoru, weekendu, tygodnia.

Z początku jest czarujący i charyzmatyczny. ZBYT czarujący i ZBYT charyzmatyczny.  Ma wizjonerskie plany dotyczące waszego wspólnego życia, które na tym etapie związku zdają się być zupełnie absurdalne, jednak w jego ustach brzmią nader prawdopodobnie, pobudzają wyobraźnię. Pomaga mu w tym jego erudycja i pozorna logika jego opowieści. Nakreśli dokładnie taki obraz przyszłości, jaki już zdążył "wyczesać" z Twoich marzeń (domek, piesek, ogródek, wesołe pędraki, czy cokolwiek innego, co sobie tam wymarzyłaś).

Słyszysz w nadmiernej ilości i wysokiej, patetycznej tonacji o swoich cudownych przymiotach, wyjątkowości Ciebie, jako kobiety i was obojga, jako związku. Ktoś tak wyjątkowy jak Ty będzie mógł stworzyć związek tylko z kimś tak wyjątkowym jak on. Reszta świata to plebs. Padają określenia „bratnia dusza”, „druga połówka jabłka”, „wreszcie cię znalazłem i już nie wypuszczę”. Obficie padają słowa "nie z tego świata": magnetyczna miłość, mistyczny związek, magiczny seks.

To wszystko oznaki zawiązywania tzw. psychopatycznej więzi.

Polega to na:

-  jak najszybszym uzależnieniu kandydatki od nadmiernej dawki pochlebstw oraz od hipnotyzujących, zamaszystych opowieści o wspólnej przyszłości, oraz wyjątkowości ich relacji,

- sugerowaniu, że jedynie on nadaje się na Twojego towarzysza we wszystkich aspektach życia, a reszta Twojego otoczenia to niewart Ciebie motłoch,

- wydobyciu od Ciebie jak największej ilości informacji o Twojej przeszłości i psychice, co mu się przyda w późniejszym okresie do manipulowania Tobą.

Twoim zadaniem, jako osoby rozsądnej, jest danie sobie czasu na zweryfikowanie wszystkiego, co mówi kandydat do Twego serca. Jego zadaniem jest tego czasu Ci nie dać.

A POTEM ŻYLI KRÓTKO I NIESZCZĘŚLIWIE
[… czyli o tym, jak rozsądek się poddał]

W przeważającej mierze (a z czasem całkowicie) ignoruje element dbania o partnerkę, uważności w stosunku do jej potrzeb, nie zwraca uwagi na jej zdrowie, samopoczucie, życzenia, komfort.

Partnerka ma być od troszczenia się O NIEGO a nie O NIĄ.

Seks z nim nigdy nie przypomina maratonu? Z upływem czasu jest coraz gorzej? Rekordy biegów średniodystansowych (tak w granicach trzech minut) to wszystko, na co możesz liczyć pod pojęciem „akt miłosny”?

Nie mówi wprost o swoich potrzebach. Każe Tobie/otoczeniu się ich domyślać. Posługuje się w tym celu mętnym systemem komunikacji pozwalającym mu w każdej chwili powiedzieć, że miał co innego na myśli. Jest też psychofag mistrzem sprzeczności - logicznie mówi i... robi coś, co jest tego odwrotnością.

Po pierwsze, pustka sama nie wie, czego tak naprawdę chce. Po drugie, dezorientowanie innych sprawia im jakiś rodzaj przyjemności i umożliwia lawirowanie i zmianę frontu w dowolnym momencie. To się nazywa perwersyjna komunikacja - narzędzie absolutnie dezorientujące bliskich i straszliwie ich wyczerpujące.

UN-HAPPY END
[… bo w tym scenariuszu innych endów nie ma]

Czujesz się przy nim zmęczona, wyczerpana, ignorowana i wykorzystywana. Mimo tego nadal z nadzieją rozkwitasz na każdą oznakę obdarzania Cię uwagą a kulisz się, gdy zaczyna straszyć swoją niemiłością, fochem, odejściem (komasacja szantażu emocjonalnego) .

100 % toksyny w toksynie.

Moment kulminacyjny, do którego psychofag dążył od samego początku (wszystko jedno, świadomie czy nie). Kontrola nad Twoimi mocno już rozchwianymi emocjami (czyt. mieszanka nadziei, frustracji, upokorzenia, wyczerpania i przerażenia). Bingo! Cel osiągnięty.

Następna proszę!

Coraz częściej musisz przy nim chodzić na paluszkach albo traktować jak zgniłe jajo, bo on coraz częściej wykazuje niezadowolenie, poirytowanie, czepia się, podnosi głos i poprzeczkę wszelakich wymagań a Ty czujesz się coraz bardziej nieadekwatna, niewystarczająca, niedoskonała.

Ps. Ten tekst wzięłam z linku udostępnionego przez jedną z dziewczyn w innym wątku, ale wybrałam i skopiowałam tylko punkty, które dotyczyły naszych związków, bo było tam tego o wiele więcej.

Kuźwa Edyszka,normalnie trafilas w 10000000%!!! Szok! Jestem w szoku! Wszystko sie zgadza,co do literki..no tak,tkwilysmy w niezlym gownie..

Jeszcze to ( tu też wybrałam tylko poszczególne punkty) :

1.Jeśli coraz częściej zdajesz sobie sprawę z tego, że słowne deklaracje twojego partnera zadziwiająco rozjeżdżają się z jego postępowaniem… 

2. Jeśli po głębszym zastanowieniu stwierdzasz, że twój partner od bardzo dawna nie dał Ci żadnego dowodu uczucia, uważności wobec twojej osoby, zainteresowania twoimi sprawami, nie dostajesz nic w sensie materialnym (upominki) ani mentalnym (pochwały, czułość)…

3.Jeśli zaczniesz kojarzyć, że związek z twoim partnerem opiera się w zdecydowanej mierze na jego kwiecistych deklaracjach słownych i nic z tego nie doczekuje realizacji…

4.Jeśli w miarę trwania twojego związku z partnerem odkrywasz, że ten charyzmatyczny człowiek z tysiącem pomysłów na wasze życie, nagle staje się jedynie biorcą twoich zabiegów/adoracji/zaangażowania, absolutnie nic od siebie nie wnosząc w budowanie waszych relacji…

5.Jeśli twój partner po jakimś czasie waszego związku zaczyna sygnalizować, że musi mieć więcej swobody, „bo tak naprawdę jest na siłę udomowionym samotnym wilkiem”… ( kamcia, no wiesz "bo ja jestem indywidualistą" )

6.Jeśli ktoś ze znajomych lub rodziny sugerował ci, że twój związek z partnerem nie jest zdrowy a ty byłaś na to głucha… ( moja mama mi to mówiła)
… to masz problem.

( Chyba sobie poprzedni tekst i obecny gdzieś skopiuj i będę czytać za każdym razem kiedy przyjdzie mi do głowy, że odeszła ode mnie miłość mojego życia i że to ogromna strata dla mnie )

Edyszka ja chyba tez to zrobie i powiesze sobie nad łóżkiem..mi siostra powtarzala ze on sie ze mna spotyka tylko wtedy gdy on ma na to ochote a nie gdy ja bym chciala,ze jesli on ma ochote gdzies pojechac to jedziemy,a jak ja chcialam to znajdowal miliony powodow zeby nie jechac..no tez bylam slepa i glucha..ale to wszystko co tu zamiescilas to prawda,swięta prawda..taki wlasnie byl rowniez i moj związek..to byl wlasnie taki czlowiek..masakra. jednym slowem dobrze ze znikneli z naszych żyć bo dalej by je nam zatruwali..a my bysmy jak te durne skakaly koło nich,dogadzały im i cieszylybysmy sie gdy okazaliby nam odrobinke czulosci..

Ja zawsze bralam syrop neospazmina..ale to jest ziolowe,wiec nie wiem czy przy takim silnym stresie pomoze..ja teraz nic nie bralam,po prostu jak chcialam ryczec to ryczałam..jakos sobie poradzilam bez takich rzeczy..

Ja chyba jednak potrzebuje czegoś na uspokojenie, bo całe ciało mam ściśnięte, czuje jakiś straszny lęk

Piję melise, nic nie daje.

Tu akurat konsultowałam z mamą, nie będę brała nic mocnego. Alkoholu nie piję dużo, moja tolerancja mocno spadła.

To ile myśli przelatuje mi przez głowę w tym momencie jest nie do ogarnięcia, dlaczego On nie chciał się starać, wolał mnie zostawić i pozbyć się problemu...nie rozumiem tego

Tak mi sie wydawało właśnie, że dobrze mnie znał... seks ze mna jak widać go nie satysfakcjonował, byłam zapewne kiepska w te klocki. I skreślił mnie z tego powodu i skreślił wszystko. To mnie tak boli, ja chciałam się starać. I teraz zostawił mnie z poczuciem, że ktoś kiedyś znowu mnie oceni i, że jestem nic nie warta.

Ehh.
Idę do Was obu z kopem.

Ania. Ja rozumiem, że wszystko jest świeże, że boli, ale brzmisz w tym momencie tak, jakbyś zupełnie nie chciała wyjść z tego w czym tkwisz teraz. A Ty musisz się pozbierać i musisz to zrobić dla siebie. To jest proces, on potrwa, ale Ty nawet nie chcesz go zacząć. Wiesz czemu taka jesteś pospinana i zestresowana? Bo o tym myślisz i się sama na to nakręcasz.
Jeżeli nie wywaliłaś jeszcze jego z kontaktów, fejsa, insta to zrób to teraz. Potem prysznic/wanna i gorąca kąpiel, wlej sobie jakiegoś płynu to Cię trochę rozluźni. Zrób sobie herbatę, zjedz czekoladę, włącz telewizję albo radio, cokolwiek żebyś nie miała dookoła siebie ciszy. I przestań myśleć o tym, dlaczego on zrobił to co zrobił. Zrobił i już i nikt z nas tego nie zmieni. A Ty jesteś wartościową kobietą tylko musisz odnaleźć w sobie siłę. Jeżeli nie zaczniesz procesu zdrowienia, to za miesiąc, dwa, trzy, rok będziesz ciągle tkwić w tym samym miejscu z tymi samymi rozkminami. On ma Cię gdzieś. Nie zależy mu i nie zacznie mu zależeć choćbyś nie wiem co robiła.
A jak teraz do niego wrócisz to będzie przejaw tylko i wyłącznie Twojej głupoty i słabości.

Edyszko
bo ja wiem, że ten temat jest po to też, żeby się wyżyć, wygadać, ponajeżdżać na facetów, ale ostatnio mam kontakt z osobami będącymi w otwartych związkach i są to całkowicie normalne osoby. Są osoby monogamiczne i są poligamiczne. Są demiseksualne i są tacy, którzy mogą iść do łóżka z każdym. Więc to akurat trzeba zaakceptować, może on taki jest? Może nie jest i chciał po prostu zaliczać. Nie wiemy.
Chociaż nie neguję tego, że źle zrobił stawiając sprawę tak jak postawił, z drugiej strony może na tyle tłumił sam swoje potrzeby, że w pewnym momencie nastąpił wybuch? Trudno powiedzieć.

To nie tak, że ja nie chce z tego wyjść. Nie mam przycisku "przestań myśleć, przestań analizować". I nagle tylko pozytywne myśli w głowie...
Miałam wrażenie, że jak kogoś kochasz i Ci na nim zależy to chcesz żeby wyszło i robisz wszystko żeby tak było. On po prostu powiedział nie i koniec, chce to zakończyć.

Usłyszałam, że "jak nie mam doświadczenia w związkach to skreśla mnie to jako dziewczyne" - wtedy zaproponował przyjaźń -poczułam jakby ktoś na mnie zrzucił głaz.

Ania, wspominałaś, że byliście razem 10 miesięcy, więc raczej wchodząc w związek z Tobą wiedział o Twoim doświadczeniu.
Poza tym to Ty masz dobrze o sobie myśleć, a nie analizować słowa kogoś kto sam wypisywał się z Twojego życia. To co myśli/mówi nie ma już znaczenia.

PS. Zgadzam się z postem Lady Loki 3,356 : ). To, że ktoś ma większe potrzeby seksualne nie robi z niego jakiegoś freaka ; D.

Dzięki dziewczyny, ciężko teraz znajdywać te dobre myśli, jednak to uzależnienie emocjonalne robi swoje.

to zrozumiale,samo minie daj sobie czas zrob cos dla siebie zapisz sie nawet na silke zeby nie myslec i pokaz mu co stracil...

Zgadzam się w stu procentach. Ja wiem jaka, to jest miazga emocjonalna. Z tym, że jak przypomnę sobie siebie z początków po rozstaniu, to mogę powiedzieć, że przez tę masakrę szłam ( w trakcie oczywiście co jakiś czas upadając)  z nastawieniem, że chcę z tego wyjść, a jak czytam co pisze Ania, to też mam wrażenie, że póki co jeszcze nie chce wejść w ten cały proces leczenia głowy po rozstaniu.

  Teoretycznie tak, ale w praktyce nie da się nie myśleć. Jest tuż po rozstaniu i nie zagłuszy emocji, emocji które muszą z niej ujść. To nic nie da, że komuś kto jest w takim stanie powiesz "Nie myśl tyle".

  Dokładnie 

  @Aniu, wiem że to wszystko co Lady Loka tu wymieniła, to dla ciebie abstrakcja, bo ja na początku nie miałam siły, żeby kanapkę sobie zrobić, a co dopiero myśleć o tv, książce, kucyku, czekoladkach itp. ale... rób pewne rzeczy nawet na siłę ( oczywiście w granicach normy), ale rób. Dłuższa kąpiel czy czekolada nie sprawią, że wszystko minie, ale możliwe, że choć na chwilę odrobinę lepiej się poczujesz, a lepsze to niż nic, nawet jeśli lepiej miałabyś czuć się przez pięć minut.

No właśnie...

To prawda. To stwierdzenie dotyczy i twojego byłego i ex każdej z nas.

Mam nadzieję, że do tego nie dojdzie.

Spadaj

  Ale tylko na tych, którzy na to zasłużyli Jak facet zostaje zraniony, a winna jest kobieta, to w tym momencie jadę po niej. Jestem obiektywna bez względu na płeć. 

Co do normalności, to zależy jak się na to patrzy. Z jednej strony może i jest, to normalne, jeśli obie osoby godzą się na coś takiego i nie widzą w tym problemu ( Choć wg mnie po co wchodzić w coś, co nazywa się związkiem skoro jedna osoba nie wystarcza. Czy nie lepiej mieć po prostu statusu wolnej osoby i robić co się chce, gdzie się chce, z kim się chce? No, ale ja może jestem nie z tej epoki i się nie znam), a z drugiej, np. taki seksoholizm jest chorobą. Ja bym powiedziała, że jest, to normalne ( bo każdy niech robi co chce) do momentu póki się kogoś nie krzywdzi, a jakby nie patrzeć Ania została skrzywdzona więc podejrzewam, że gdybyś była na jej miejscu, to aż tak bardzo byś nie wkładała w ramy normalności faktu, że facet niewiele widział poza swoim penisem

  No są, są, są i niech będą, ale tak jak napisałam powyżej PÓKI KOGOŚ NIE KRZYWDZĄ.

Może jest, może nie jest. Nie wiemy, ale wiemy, że skrzywdził dziewczynę. Jeśli taki jest, to po co wchodził w coś z Anią wiedząc, że ona jest inna pod tym względem i że jej zrobi krzywdę. Jeśli nie jest i chciał tylko pobzykać, to.... tym bardziej nie mam dla niego taryfy ulgowej.

Aż tak, to ja bym go nie tłumaczyła ( tym bardziej, że Ania i tak go mimo wszystko idealizuje i wybiela). On nie jest dzieckiem. Dorosła osoba powinna być bardziej odpowiedzialna w kwestii swoich poczynań, tym bardziej jeśli te poczynania dotyczą drugiej osoby.

Ale ja nie zaprzeczam temu, że skrzywdził i że w związku z tym jest idiotą, nie powinien tak robić itd. powinien być odpowiedzialny, blablabla.
Ale zawsze krytykuje się zachowanie, a nie osobę.
Znam ludzi, którzy są w długoletnim związkowym trójkącie. Wszyscy o sobie wiedzą. Ale do takich rozwiązań też trzeba dojrzeć. On nie dojrzał do niczego.
Co nie zmienia faktu, że otwartych związków jako takich raczej nie mamy prawa krytykować i nazywać ludzi w nich będących seksoholikami. I w sumie o to mi głównie chodziło

Ja zawsze jak się stresuję to nie mogę jeść. Zwykle daję sobie luz 1-2 dni, a potem jeżeli nie przechodzi to się zmuszam. Albo dochodzę do takiego etapu, że jestem tak głodna, że nie wytrzymam jak czegoś nie zjem.

Dokładnie o to mi chodziło, żeby szukać drobnych przyjemności. Rzeczy, które poprawiają humor i ich się trzymać mocno.

Jeśli obie strony chcą żyć w otwartym związku, mają swoje zasady, wiedza co to oznacza to mi nic do tego. Niech każdy robi co chce.  Ale jak On mi mówi, że chciałby sobie znaleźć lache do bzykania i później wracać do mnie jak gdyby nigdy nic no to ja pukam się w głowe i mówię" jak do cholery Ty sobie to wyobrażasz człowieku".

Musiałabym być totalną desperatką w amoku żeby się na to zgodzić

Mnie mama pilnuje, przyjechałam znowu do domu.

W środę mam jechać do siostry na 2 dni (5h jazdy mnie czeka), kupiłam już bilet, ale cholera boję się czy to ogarnę, czy np: nie rozryczę się w autobusie niespodziewanie.

okulary przeciwsłoneczne na noc i lecisz. Przetestowałam na sobie.

Ania moj tez tak stwierdzil..przestalo mu pasowac takie zycie i odszedl..i ja mu powiedzialam ze jest egoista,a on na to ze wie,ze nie jestem pierwszą ktora mu to mowi..czego ten moj mi nie mowil?bylo juz o dziecku,o zamieszkaniu razem..teraz wiem ze dobrze ze skonczylo sie tylko na takich planach..i Ty tez za jakis czas stwierdzisz ze w sumie lepiej ze skonczylo sie teraz niz za kilka lat..

Ja bylam sobie u siostry,niedawno wrocilam i pewnie tez sprobuje na cos popatrzec w tv

Teoretycznie, to ci już powinno zapalić czerwoną lampkę nad głową odnośnie tego z kim się zadajesz, ale na ten temat nie będę się wypowiadać, bo ja też byłam ślepa na wiele kwestii.