Nie moge sobie poradzić, brak sensu życia

Myślę że to dobry pomysł. Sprobuj wyjść.
Dzis nowy dzień, jestes juz o krok do przodu niż wczoraj, emocje nie opadną odrazu -wiadomo. Ale to zawsze krok dalej,nawet malutki....

Kamis jak wesele?

Witam witam;) zyje wesele super  zlapalam nawet welon; ) kochane musze wam sie do czegos przyznac i wiem , ze mnie zaraz zjedziecie od gory do dolu...mielismy na weselu anomalie pogodowa, tornado , straszna burza i nawet brak prądu. Podczas tej paniki jaka nastala strasznie zaczelam sie martwic o ex.. wiem glupie , ale chcialam wiedziec czy jest bezpieczny wiec chwycilam tel i do niego zadzwonilam.. o dziwo rozmawialismy jak starzy dobrzy znajomi. Nic mu nie bylo... rano mialam takiego kaca moralnego , ze zadzwonilam do niego zeby go przeprosic za ten tel bo mowilam ze nie ma pisac do mnie a ja dzwonie.. nie jest zly . Chyba z 40 min gadalismy, smialismy sie . Nie wiem co mam myslec, zle zrobilam ze zadzwonilam, ale nie spodziewalam sie ze bedzie nam sie tak fajnie gadac. Nie powinnam sobie nic dopisywac wiem...

Dzieki kamcia. Nie ja juz nie bede sie odzywac, to byl jednorazowy moj wybryk. Mam straszne wyrzuty sumienia; ((

Emczii jak się trzymasz?

To i tak dobrze że dajesz radę bo dla mnie jak byłam na twoim etapie to było nierealne gdzieś się ruszyć.Ewentualnie wyszłam na spacer i to wszystko.Przerastało mnie wyjście gdzieś do ludzi.Mój mnie kopnął 6go maja,a moja babcia ósmego miała imieniny.Wiedziałam,że muszę jechać,bo będzie jej przykro,ale myślałam,że nie dam rady.Stałam przed szafą i byłam totalnie nieprzytomna.Nie wiedziałam co mam z niej wyjąć.Później prasowałam bluzkę lejąc łzy nad nią.A teraz?Teraz mam trzeci dzień bólu głowy i zjazdu w dół.Na szczęście odrobinę mniej boli i aż tak mi się w niej nie kręci jak przez dwa poprzednie dni.Ogólnie jeszcze nie jest ciekawie.Dziś najgorszy był poranek.Nie miałam siły chodzić.Nawet oddychać było ciężko.EDIT.5go maja mnie kopnął

Kochana trzymaj się..nie mam słów pocieszenia niestety..ja sie w miarę trzymam bo nie mogę dac sie złamać..i tak sobie powtarzam. ogólnie zawsze uchodzilam za dosc silną. Widze u siebie ze mam na zmiane-jeden dzien lepiej,kolejny gorzej..i tak jakos od tygodnia..na chwile obecną nie mam ochoty na ten wyjazd, ale sie do tego zmuszam..powtarzam sobie ze nie dam mu tej satysfakcji ze mnie złamał i ze nie moze tak byc ze on ma sie dobrze a ja umieram..super nie jest ale staram się jakos funkcjonować ..dla mnie motywacja jest to ze zaraz zaczynam pracę, moze tez musisz cos sobie cos takiego znaleźć..

Kamcia góry i doły to norma po rozstaniu.

Betty,dziś usłyszałam tekst,że nie można kogoś zdradzić.Można przez zdradę zdradzić tylko samego siebie,swoją moralność,honor itp.

Aleja, ale dlaczego Ty go nie zablokowałaś/ usunęłaś ze znajomych ? Uwierz, ze w tym przypadku im mniej wiesz tym lepiej śpisz. I tak jest wystarczająco cieżko wiec nie warto dokładać sobie jeszcze takich newsów. Ja Ci sie wiele mie dziwie, mi jak ex powoedzial ze sie z kimś spotka to myślałam ze mnie rozerwie w środku. Myślałam ze nie wytrzymam tego - to była akcja z moim telefonem do niego, wtedy mi powiedział to a ja po tym rozpadłam sie na miliardy kawałków.
Gdybym go nie zablokowała to każda wiadomość na jego fb byłaby ciosem, nie ważne co by to było.

Edyszka, dzis lepiej. Rano było zle ale jakoś dałam radę bez większych przeszkód dotrwać do wieczora, wczoraj miałam atak płaczu, płakałam cokolwiek robiłam.
Pamiętaj Kochana ze to jest jeszcze świeże i masz prawo do zjazdów, zreszta jak każda z nas. Minęły dopiero 3 miesiące, nie 3 lata. Ja nadal czuje w sobie tą ranę, świeża jeszcze...

Ps. Edyszka, czyżbyś oglądała odcinek o zdradzie Beaty Pawlikowskiej ?

Tak.Dziś to obejrzałam.Żebym ja się umiała wyłączyć na uczucia tak jak ona to opowiada...

Ja też jestem trochę przerażona swoim stanem ... Emczii juz naprawiłam swój błąd i zablokowałam dostęp do informacji o nim ... myślałam, że jestem silniejsza a tu guzik prawda... najbardziej boli mnie to że my ze swoim związkiem nigdzie sie nie odnosiliśmy ... uważał ze statusy na fb nic nie znaczą... a tu prosze jeszcze sie ktoś nie pojawił a tu obwieszczenie gratulacje ...

Kamcia, ja tez sama. Masz nasz i ja mam Was czyli mamy siebie
Wiesz co, mnie nic tak nie wkurza jak mówienie 'powinnaś sie ogranac juz tyle czasu minęło'... aż mi niecenzuralne słowa sie cisną. A czy ona wie co Ty przezywasz ?? Ze w tobie serce sie rozerwało ? Normalnie brak ludzikiej empatii mnie przeraża. Ja straciłam 'przyjaciółki' które wiecznie były zle ze ja mam zle dni, ze raz rozpłakałam sie na koncercie który był na przeciwko 'naszego' byłego mieszkania (to było 2 mies po rozstaniu), były zle ze nadal o nim myśle - ucięłam kontakt, nikt nie bedzie na mnie krzyczał czy robił fochów ze ja cierpie po rozstaniu. Mam do tego prawo. Teraz nie mam żadnej koleżanki, one sie nie odzywają i ja tez - najwyraźniej w takich sytuacjach pewne relacje sie weryfikują.

Witajcie.  Wrocilam juz od kuzynki, bylo fajnie , ale wczorajsze welele tak mnie zmeczylo ze szybko wrocilam do domu. Burzy na szczescie nie bylo wiec nie dzwonilam do ex;) Od popoludniowego tel do niego juz sie nie odezwal. Szczerze nie liczylam na to wiec jakos tam zbytnio nie przezywam , nie ukrywam uwielhiam z nim rozmawiac, smiac sie i dzisiejsza rozmowa z nim wywolala usmiech na mojej twarzy, ale badzmy realistkami nic ona nie zmieni i im szybciej to zrozumiem tym lepiej dla mnie.

Kolejny dzień męki...Fizycznie trochę lepiej,bo już głowa mnie tak bardzo nie boli,ale psychicznie gorzej niż było,bo nie dość,że miałam fatalny stan,to jeszcze tak jak wczoraj pisałam polazłam na jego profil na fb,a tam nowe zdjęcia.Zdjęcia z urlopu (który planowaliśmy razem i mieliśmy zamiar na tydzień jechać za granicę) i zdjęcia z jego chrześniaczką w domu jego rodziców.Sentyment i ból Wszystko wróciło,wszystko...W nocy spać nie mogłam,a jeśli zasnęłam,to on mi się śnił,a od rana ból w środku.Kiedy się to skończy,bo już siły nie mam.

Edyszka ... to widzę, że jedziemy na tym samym wózku. Przeleżałam wczoraj w łóżku 12h ... dzisiaj mam spore opory, żeby się do czegoś zmobilizować. Czemu aż tak uzależniamy swoje samopoczucie od innych? Od kogoś kto totalnie już o nas nie myśli, kto realizuje swoje plany i jest na swój sposób szczęśliwy? Czemu my nie umiemy jeszcze osiągnąć spokoju i szczęścia? Przecież to bagienko nam nie sprzyja

Oj kochane,współczuję Wam..nie wiem dlaczego tak jest..ciężko chyba pogodzic się ze zmianami w życiu..we wezystkim uwzglednialo się ich,a teraz taka pustka..moj tez kilka dni po rozstaniu bawil sie w najlepsze i miałam ta swiadomosc ze miałam tam byc z nim..no niesprawiedliwe to mocno..to oni powinni sie męczyć a nie my..trzymajcie się..

Kobiety ! Należy Wam sie opieprz, ja sama nie jestem lepsza z tymi dołami ale jednego nie moge sobie zarzucić - juz od połowy maja koleś jest zablokowany (i jego rodzina i znajomi których znałam) i nie wiem co sie dzieje u niego. Co wy chcecie osiągnąć tym patrzeniem na ich profile ? Myślicie ze wrzucają smutne piosenki o rozstaniu ? Edyszka, napisałaś o tych zdjęciach, ze jest roześmiany, ze na drugi dzień juz tryskał humorem - przykro mi sie zrobiło jak to przeczytałam, bo zrozumiałam ze mój jest w jeszcze lepszym humorze, ze on tez na drugi dzień przciez wstał normalnie do pracy, wrócił i sobie grał - pozbył sie problemu, w końcu mógł oddać sie nowej dziewczynie - pisze to i mnie ściska w środku, boli. I ja wiem co czujecie, bo to jest jak zabranie części nas a ta świadomość ze dla nich to tylko zrzucenie balastu to czasami jest nie do wytrzymania. Tylko ze my juz nie jesteśmy w stanie nic zrobić. Nic.
Dziewczyny powiedzcie teraz szczerze, czy gdyby ta druga strona chciała sporobwać to naprawić to czy nie zrobiłybyście wszystkiego żeby tak było ? Czy nie chcialbyscie wysłuchać go, co mu przeszkadza, co go denerwuje, powiedzieć co was wkurzało i doprowadzało to łez ? Nie mowię tutaj o zmienie o 180 czy nawet 360 stopioni ale o to czy nie sprobowałybyscie tego naprawiać ? Cokolwiek pod tym słowem sie kryje. No właśnie, ja chciałam. Ale on nie. To ja w dzień rozstania wróciłam do mieszkania, jak bezdomna, biegłam na autobus zeby zdążyć do niego i jeszcze porozmawiać, to ja chciałam porozmawiać szczerze, to dla mnie nie liczyło sie ze poniżam sie i błagam o miłość. On miał w dupie, grał, jadł sobie, dzwonił do siostry, patrzył na mnie ze złością - tych oczu zimnych nigdy nie zapomnę. A póznej dzwonił jakgdyby nigdy nic. Gdyby Wasi chcieli to wierze ze zrobili by wszystko, aby naprawić. Ale słowo klucz: NIE CHCĄ. Woleli wyrzucić, wymienić na nowe. 
Mnie tez to boli i przeraża ale takie są fakty.

No niestety emczi ma rację. Ja powtarzałam to sobie jak miałam taki stan że umieralam , że on mnie nie chce , że jakby chciał to by wiedział gdzie mnie znaleźć. Wie gdzie mieszkam i jaki mam.nr. to smutna prawda kochane , ale niestety prawda;(( ja mam dziś mętlik w głowie.

Oglądałam ostatnio wywiad o etapach żałoby - podobno po 3 miesiącach dochodzi do nas ze tej osoby nie ma i juz nie bedzie i to jest najgorszy okres, gdzie ludzie maja skłonności do myśli samobójczych i często sa w najgorszym stanie psychicznym. Moze Edyszka weszłaś w ten etap ?
Bo ja sama nie wiem na jakim jestem, kilka dni wcześniej była masakra - płacz i ból rozrywajcy a teraz mam dużo nienawiści w sobie, złości względem niego.

Czasem przeklinam tego Facebooka, telefony itp że są tak łatwym nośnikiem informacji ... z jednej strony ułatwia nam to codzienny kontakt z bliskimi a z drugiej utrudnia odcięcie się od trudnych sytuacji ... bo zawsze można zajrzeć na ten cholerny profil i uaktualnić sobie info o kimś a to jak pisze Emczii posypywanie rany solą a to boli ... cholernie boli ...

Chyba coś w tym jest.Prawdopodobnie przez trzy miesiące kiedy przechodziłam przez różne stany od szoku po rozpacz itp.to w tym wszystkim ciągle miałam z tyłu głowy nadzieję,że on jednak zatęskni,zmieni zdanie,albo choć zapyta jak się czuję.Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego,że ta nadzieja jest głęboko we mnie,ale jak teraz spojrzę na to z perspektywy czasu to widzę to.Chyba faktycznie po trzech miesiącach dotarło do mnie,że jego już nigdy nie będzie,że ma już swoje życie i mnie głęboko gdzieś i stąd mój stan.Myślałam,że najgorsze u mnie było po miesiącu,a okazało się że jednak po trzech...

To normalne.Kiedyś przeczytałam taki tekst "Emocje będą się mieszać.Jednego dnia będziesz go nienawidzić,a drugiego będziesz w stanie zrobić wszystko,żeby znów był obok".

Gdybym tak jednak do niego napisała,to chyba bym cię przebiła jeśli chodzi o akcje z wesela,bo ty dopiero skończyłaś związek a u mnie się skończył 3.5 miesiąca temu i to on mnie rzucił więc gdybym po takim czasie napisała żeby poprosić o miłość,to chyba przebiłabym wszystkie z was.Na dodatek jestem w takim złym stanie,że boję się,że odwale coś głupiego,ale mam nadzieję,że jednak nie.

Też właśnie tak to czuję,że umarła część mnie,a dla niego to było tylko zrzucenie balastu.I żebym ja chociaż zachowywała się jak taki balast...ale nie.Przecież ja nawet sie z nim nie kłóciłam.Pomagałam mu w jego mniejszych i tych dużych problemach.Przez rok walczyłam o związek mimo,że on miał to wszystko gdzieś i jeszcze na koniec świadomość,że byłam balastem...

Ja ex już nawet nie nienawidzę.Po prostu ryczę i tęsknię - to chyba jeszcze gorsze.A tu kiedyś pisała taka Suzy i miałyście się spotkać w wakacje.Spotkalyście się?

Edyszka - to chyba etap smutku. Albo tego co pisałam czyli teraz dotarło do Ciebie ze to juz koniec... Ja sie martwię ze do mnie to jeszcze nie dotarło i żywię sie nienawiścią ale w głębi duszy mam iskierkę nadziei.

A tak w ogóle to ciekawa jestem co sie dzieje z Karina, Eiko i tymi dziewczynami z początku wątku. Jak to czytacie to napiszecie co u Was ! Moze którejś się ułożyło albo wstała i poszła dalej pewnym krokiem.

Byłam pewna że etap smutku jest za mną.Zresztą tak się to miesza,że ja też nie wiem na jakim etapie jestem.Co do twojego tekstu że żywisz się nienawiścią mając iskierkę nadziei,to chyba u mnie tak było jeszcze do niedawna.Niby żyłam już swoim życiem będąc na niego "obrażoną" i czując się pokrzywdzona ale w głębi duszy jeszcze miałam nadzieję,ale minęły 3 miesiące,on nadal ma gdzieś,nie zatęsknił i jeszcze zobaczyłam tę zdjęcia jak to żyje mu się szczęśliwie i wpadłam w stan o nazwie "życie mi się skończyło".

Póki co układa sie im, szukają mieszkania. Dużo było szarpaniny miedzy nimi. Byli 6 lat razem moze to sprawiło ze on zrozumiał, ze ma przy sobie na prawdę fajna, wartościowa dziewczynę.

Edyszka, tak... tak to napisał koledze. Napisał to jak byliśmy w związku chyba +/- 3 miesiące (najlepszy okres wtedy przechodziliśmy - kwiatki, kolacyjki, czule słówka) z tego co pamietam. Po co on ze mną byl w takim razie ? Ja to odkryłam ponad rok pózniej. Ale i tak nie skłoniło mnie to do odejścia.

Dziewczyny.. nie wiem co sie dzieje .. dzwonil do mnie ex tak sobie co u mnie i ..... pyta czy moglby przyjechac do mnie bo chce porozmawic!!!!!! Bedzie u mnie za 2 godziny.. nie wiem co robic, na co sie nastawiac... moze niepotrzebnie sie zgodzilam?

Mogłabym zadać to samo pytanie - po co mój był ze mną skoro po pół roku związku już było widać,że sielanka z jego strony się skończyła i znudził się mną.A mimo tego te swoje stany niechęci przeplatał czymś co we mnie,dziewczynie zakochanej po uszy budziło nadzieję i wierzyłam w rzeczy nierealne.Po co z nami byli?Chyba tylko oni znają na to pytanie odpowiedź.Mi przychodzi jedynie do głowy,że może tak im wtedy było wygodnie,może byli bo byli a jak im się już totalnie znudziło,to dopiero odeszli.

Edyszka sama nie wiem czy lepiej kiedy wiesz ze byłaś ok i on miał z Tobą dobrze czy kiedy wiesz ze byłaś toksyczna prosząc o miłość. Ty masz poczucie niesprawiedliwości, ja poczucie winy. Ale u mnie on tez nie był fair - ta zdrada, kłamstwo, czepianie sie mnie o wyglad itp. Teraz płakałam przez tą zdradę, on mi nawet o tej dziewczynie mówił żartując sobie ze jak ja z nim nie pójdę na wesle to z nią pójdzie. Nie miał żadnych skrupułów. Jeszcze powiedział mi ze to co sie wtedy stało miedzy nimi było potrzebne bo zpruzmial ze to ze mną chce byc. A poszedł do niej tez z mojej winy.

Edyszka, a ten związek to był Twój pierwszy na tak poważnie ?

Edyszka, on twierdził ze mnie nie zdradził. Bo dla niego zdrada to seks. A to ze sie z nią całował i pisał po kryjomu to nic. I ja nawet w to uwierzyłam... 'bo przciez seksu nie było'.
Czytam to co piszesz i smutno mi ze tak sie stało u Ciebie, tym bardziej ze byłaś dla niego wsparciem i byłaś dobra kobieta a nie mająca ciagle pretensje to mega niesprawiedliwe - myśle ze dobra karma do Ciebie wróci, bo to noe moze tak byc ze będziesz cierpieć za nic, za czyjaś niedojrzałość, za czyjeś widzi mi sie. Edyszka jesteś silna bardzo bo nie zadzwoniłaś ani raz i pokazałaś klasę po rozstaniu przed nim. To ze cierpisz to normalne, bo masz serce rozerwane wiec nie miej do siebie pretensji ze masz te gorsze dni, te dni piekła, bo jesteś człowiekiem a nie robotem.