Nie moge sobie poradzić, brak sensu życia

Kochane ja ma po totalnym zjeździe mam dziś lepszy dzień, cały spędzony poza domen, wiec chce się podzielić pozytywną energią z Wami. Wnioski z ostatnich dni - nawet jak bardzo nam sie nie chce wychodzić z Domu - warto- poza nim zdecydowanie mniej się myśli i ma się świadomość działania,a nie straconego czasu. To pomaga. Drugi wniosek : przekierowanie swojej uwagi na inny "problem" czy cel jaki chcemy załatwić. Ja aktualnie postanowiłam wziąć się za unieważnienie swojego ślubu - wiec myśli przekierowuje na dawny związek, z którym nie wiąże już tak dużych emocji, a dzięki temu choć "chwilowo" zapominam o swojej obecnej sytuacji i z perspektywy czasu mogę ocenić ile nauczyłam się po dawnych doświadczeniach.

Wszystkie tutaj jesteśmy wartościowymi fajnymi babkami. Mamy sobie i światu dużo do zaoferowania- tylko musimy w to uwierzyć. Podjąć decyzje że chcemy iść dalej ku lepszemu. Czasem zdarzy się gorszy dzień, załamanie i zwątpienie, ale najważniejsze żeby nie przysłoniło to nam radości życia.
Damy radę - zobaczycie!

Kamcia dasz radę - tylko potrzeba na to dużo czasu. Teraz nie wiesz ile - ale dasz! Niestety nie możemy cofnąć czasu. Wszystko jest po coś- tylko rozwiazanie tej zagadki po co poznany za jakiś zapewne dłuższy czas. Myślę, że na każda z nas czeka coś lepszego jeśli uwierzymy, że tego chcemy. Grunt to teraz sprecyzować czego tak właściwie chcemy a czego nie jesteśmy w stanie zaakceptować - myślę, że każdy związek tego przede wszystkim nas uczy. Tylko musimy wyciągnąć takie wnioski dla siebie.

Na wnioski przyjdzie jeszcze czas ...
Emczii dziewczyny nie zapominajcie że żaden facet nie jest wart tego, żeby  naszej głowie powstawały myśli, że nie chcemy się więcej obudzić !

Absolutna racja ! Tylko czemu rozum swoje a serce swoje ?... to jak walka z wiatrakami ...
Mówisz i wiesz, ze nie jest Ciebie wart a i tak wspominasz ,tęsknisz...

Ja dziś też większość czasu poza domem, jutro też no i w piątek ślub. Zaczynam mniej tęsknić bo mam wypełnione dni. Ale nie wiem co bedzie dalej.

I dobrze Kamis, ja gdy miałam praktyki to tez czułam sie ok. Jak masz zajęcie to mimo wszystko tych myśli jest mniej.

Teraz tak ale w przyszłym tyg wracam do pracy , dzień będzie wyglądał tak samo i będę zostawać sama na weekendy bo współlokatorki wyjeżdżają. Nie wiem co ja wtedy zrobię;(

to nie dobrze, że sama ... może pojdz na długi sapcer, albo do pobliskiego parku, będziesz wśrod ludzi...może pogoda dopisze, to i słonce troszkę Cię rozweseli , może wyciszysz się troszkę... ja tak miałąm ,że jak nie było z kim wychodzić wychodziłam sama na spacery , siadałąm i cieszyłam się najdrobniejszymi rzeczami wokół mnie, orzynajmniej się starałam... :*

No i bede musiala tak zrobic bo wariuje.. dziewczyny ja chyba jeazcze nie pogodzilam sie z tym rizstaniem. Mam ciagle nadzieje i wiare ze to tak na chwile, nie na zawsze, ze on sie odezwie i wszystko bedzie jak dawniej. Wiem to naiwne . Jak wy pozbylyscie sie tego uczucia?

Kamis ja Cie doskonale rozumiem bo ja również mam taka nadzieję..oddalabym za to wszystko..sa chyba takie rzeczy z ktorymi nie da sie pogodzić..to jest jedna z nich..bo jak pogodzic się z tym,ze ktoś kto jeszcze niedawno był częścią życia nagle znika?ja z moim facetem nie byłam bardzo dlugo,jednak był to na tyle poważny związek że nie moge tak po prostu o wszystkim zapomnieć..ja nie wyobrazam sobie nawet zeby byc z kims innym..

Przezylam chwile grozy..dzwonil do mnie na messengerze..myślałam ze dostane zawału..odrzucilam to połączenie i spytałam czy dzwonił? Ale on juz nie odpisał..napisalam mu ze to byl kiepski żart..gdzies moze włączył nasza rozmowe, chwalilam sie tu przeciez ze pisalam pare dni temu i gdzies niechcący sie połączył..los bywa okrutny..taką miałam nadzieję ze może akurat chce pogadać..ale nie..nie mial jednak na to ochoty..  

dziewczyny dla wszytskich z nas lekarstwem jest czas... nic więcej... życie wywróciło się każdej z nas do góry nogami,  naprawdę mam nadzieję,że nic się nie dzieje bez przyczyny...po prostu

Łzy mi się cisną do oczu, bo uwierz ,ze wiem co czujesz...

Kochana, płacz, wypłącz wszytskie emocje, łzy też oczyszczają i pomagają na swój sposób....
przejdziesz przez to, każda z nas przez to przechodziła. Wiem ,że co bym nie napisała to i tak średnio pomoże. Ja też wyłam, kazdego dnia ..czułąm że rozsypałąm się na miliony kawałeczkow, kawalątkow...a serce mi krwawilo.... ja to jeszcze na mysl o nim i o niej,że spedzaja razem czas w dzień i w nocy robiło mi  się nie dobrze i ledwo oddychałam... chociaz sciska mniee wśrodku do dzis ,jak o tym myśleę, to przeszłam przez tę najcieższą fazę i teraz jest lepiej...
u Ciebie też tak będzie :*

szczerze  ? u mnie to było duzo za dużo po chyba jakos do polowy czerwca... czyli  ok 6 miesiecy ale nie kierujcie sie mna, u nas byly powroty ,u nas byla szarpanina. on sie odzywal,dawał nadzieje....a ja podupadałam za kazdym razem kiedy miał watpliwosci czy nam sie uda...
teraz jest juz bol duszy ,ale fukncjonuje....łez jest duzo mniej.ale swoje wypłakałąm, nie powiem. duzo za dużo....

kochana każda z nas jest inna, każda przechodzi przez rozne etapy w swoim czasie...

Trzymam kciuki,abyś Ty uporała się z tym szybciej, bo naprawdę nie warto

Mam wrazenie ze jeszcze troche tego falowania i spadania przed nami... Edyszka zagladaj do nas częściej, razem.musimy odgonic te smutki !
Nie ma idealnej recepty,ani leku na zlamane serce... przykro mi ze tak cierpimy, naprawdę... zawody miłosne ,to jak widac ogromne cierpienie...trafilysmy na strasznych dupkow.... ....ja przed.chwila sie dowiedzialam ze.moja kolezabka.zostaje sama z dwojka dzieci bo.mąż znowu zaczal zagladac do.kieliszka.i ich zostawia, i zaluje ze ma z nia dzieic. Czaicie to.????

A ja po 10 letnim związku cierpiałam ok 6 miesięcy. Ale tylko dlatego że ten *** nie dawał mi o sobie zapomnieć. A ja bardzo chciałam, Bardo się starałam i dlatego tak "krótko".
Pamiętam że jak poszłam do pani psycholog (nie mogłam się przez jego odzywanie pozbierać) to powiedziała żeby wyła, przeżywała ile wlezie. Ale mam sobie wyznaczyć termin końcowy. Wyznaczyłam ok 1,5 miesięca od wizyty. Szczerze mówiąc nie wierzyłam że mi się uda. Ból był za duży, za dużo emocji, zbyt zły stan. Ogarnelam się w miesiąc. Serio. Na pewno momentem przełomowym było pójście do psychiatry, który przepisał mi leki itp. I wukupilam te leki i nie wzięłam ani jednej kapsułki. Obudziłam się i przerazilam co ja robię ze swoim życiem? Dziewczyny to od Was zależy ile to będzie trwało. Tylko od was. A jakby co to nie bójcie się szukać pomocy, wbrew pozorom szybko może pomóc

dziewczyny to od Was zależy ile to będzie trwało - podpisuje się pod tym obiema rękami. U mnie po chwilowym zjeździe kolejny dzień lepiej. Ale znów wyszłam z domu, znów postanowiłam coś zrobić. wy tez dacie radę!

Tak trzymaj kamcia;) ja od rana mam taki bol glowy ze umre. Nie spalam pol nocy ( uroki mieszkania ze wspolokatorkami ktore maja chłopaków) a dzis ide na wesele. Cos czuje ze ssybko odpadne. Ja tez po slowach malineczki zadalam sobie pytanie " ej olacz nic ci nie da, on po tobie niemplacze wiec czemu ty masz" i jakoś juz mi lepiej. Juz zalatwilam sprawy zwiazane z dzisiejszym dniem , teraz kawa, sniadanie i czas robic sie na piekna;)) to bedzie dobry dzien dziewczyny;)

Edyszka a coś konkretnego wywołało ten nawrót?
U mnie ostatni zjazd jest wynikiem porządkowania rzeczy rozmów z nim i tej nowej dziewczyny... ale 3 dni i znów wychodzę na prostą a co się u Ciebie silna kobietko stało?

Bo to właśnie najgorsza jest świadomość że  oni o nas tak szybko zapominają..tez sie boje takiego zjazdu w dół bo ja mam takie myśli na przemian,raz jestem na niego zła i powtarzam sobie ze trzeba sie podnieść, a za chwilkę mi smutno..i tak w kółko. Nie chce przez niego sie rozchorowac,juz i tak wyglądam jak zwłoki..Edyszka,chetnie bym Ci cos doradzila,ale wiem ze to i tak nic nie da..ale skoro teraz masz taki zjazd to zaraz sie wszystko powinno unormowac..mam taka nadzieję. Ja wiem ze nie moge sie przez niego dołować bo zaraz zaczynam prace z dziećmi, a do dzieci trzeba sie uśmiechać, trzeba sie z nimi bawić wiec to jest dla mnie taka motywacja żeby sie zacząć ogarniać. Moze Ty też musisz znaleźć taką motywację?
Kamis, tez mam nadzieje ze to będzie dobry dzień. Rób sie na bóstwo i fajnie by było zeby Twoj ex Cie taką piękną zobaczył..moze potem jakies fotki na fb?niech głupek widzi kogo stracił.  Glowa boli bo to pogoda dzis do bani. Mnie też boli,zaraz sie porozgladam za jakąś tabletką..

Rozmawiałyśmy już o tym,że nasi faceci byli pod względem osobowości bardzo do siebie podobni.Od nich nie ma co oczekiwać żeby pamiętali,bo odcięli się i poszli w drugą stronę,ale mi już nawet nie chodzi o to że on ma mnie gdzieś.Rzecz w tym że ja też bym go chciała mieć gdzieś a widzisz jakie mam zjazdy.

Niestety do zjazdow trzeba sie trochę przyzwyczaić.. to brzmi okrutnie, ale tak jest.  Plusem jest to ze one naprawde miną... mnie tez czeka wesele... ale to dopiero w maju... wesele bliskich znajomych, ktorzy wybrali te samą salę co my mielismy miec. Na myśl o tym.aby tam pójść ,kluje cos w srodku.. mam nadzieje ze do maja będzie mi to totalnie obojetne. Wierze ze tak.będzie. moj byly okazal sie najgorszym sukinkotem... i mowie tak sobie, ze znajac go od tej gorszej strony,.nie chcialabym miec.takiego partnera. Ktory klamie.dla.swojej wygody i jest egoista do.potęgi.... dziewczyny nie ma co.idealizowac ich, bo to nie sa ideały!! To.nasza wyobraznia.kreuje ich na takich, slyszyczie?nasza wyobraznia!!! ....

Ja tez dzis ledwo przez upal fukncjonuje, ale.mam.wolne i szykuje sie do wyjazdu.
Kamis tak jak dziewczyny piszą! Idz na wesele,.makijaz, super kiecka,.pierś do.przodu i usmiech.na twarzy !!!

Kochana spokojnie... dzis postaraj sie odganiac mysli... wiem ze to jest najtrudniejsze, a tym bardziej.okres w tym nie pomoze ...  moze ze mnie kiepski pocieszyciel... ale musisz sama dla siebie,.dla swojego zdrowia zadbac o to ,aby w Twojej glowie jego bylo.jak.najmniej. obrzydzaj go.sobie, podkreslaj jego każda wadę... mi to czasami pomagalo.

Dla kazdej z nas proces ten jest indywidualny ... ale życzę żebyśmy wkoncu niebawem stanęły porzadnie na nogi.... duzo czytam for gdzie.kobiety podnoszą sie po czyms takim, niektóre maja lepsze zycie, sa szczesliwe. o est mocno budujace. dzis usłyszałam.od.znajomej.ze.najlepszym.lekarstwem dla mnie byloby poznanie kogos. Powiem.Wam ze raz skusilam sie.zarejestrowac w portalu randkowym , wytrzymalam.3.dni. bylo miki niedobrze jak.ktos do mnie napisal i czulam.jakies takie obrzydzenie....
Ja nie wiem jak wy, ale dla mnie stowrzeniennpwego.zzwiązku  jest  tak nierealne... byc przy kims.innym.,otworzyć sie przed ta osobą... paralizuje mnie na sama mysl o tym.

No nie wiem...Oczywiście,że nie należy zamykać się na ludzi,ale to o czym ty piszesz czyli portale randkowe,faceci itp.to jest otwieranie się nie ogólnie na ludzi tylko konkretnie na facetów.A na to jest za wcześnie(wbrew temu co radzą koleżanki,które same pewnie nigdy nie były w takiej sytuacji).Trzeba najpierw poradzić sobie samemu ze sobą i dopiero wtedy można myśleć o facetach,bo w przeciwnym razie,albo sobie zrobisz krzywdę kiedy pod wpływem bólu przelejesz uzależnienie emocjonalne z jednego faceta na drugiego na zasadzie "niech mnie ktoś przytuli bo cierpię",albo komuś zrobisz krzywdę.To że ty podejdziesz do kogoś na zasadzie kumpla,to nie znaczy że ten ktoś też tak do ciebie podejdzie.

Dzieczyny, ja mam mega zjazd.
Czuje w środku strach i ten ból. Strach przed życiem - czy sobie poradzę, jak sobie poradze, mam poczucie ze jest sama i nikt mi nie jest w stanie ponóc. No a ból to wiadomo jaki, rozrywający mnie od środka.
Wczoraj przeszła mi taka myśl, ze chciałabym zasnąć i sie juz nie obudzić.
Mam nadzieje ze u Was mimo wszytsko lepiej.

Emczi żadna z nas nie chciala i nie chce takiego życia jakie ma teraz.... nic w sobie nie chowaj, placz dowoli, wyrzucaj emocje z siebie... wiem jak to jest kiedy w środku jestes rozszaropana emocjonalnie, wszystko doslownie pali... ale uwierz ,tak jak pisze Kamcia. To minie, ta najgorsza faza jest mocno wyniszczajaca, ale ona mija. Nabierzesz po niej sił.
Ja na poczatku tak wszystko rozkminialam ,że np. Teraz , juz po dłuższym czasie, nie działają na mnie tak myśli o nim i o niej, jak na początku. Strawilam wszystkie najgorsze scenariusze i obrazy związane z nimi... to.było silniejsze ode mnie. Teraz boli, ale nie jak na poczatku....  trzeba dac czas wszystkim emocjom, one wkoncu odejda. Trzymaj sie dzielnie !!

Mi z moim kontakt odnowił sie chyba w Mikołajki..stwierdzilam ze to najlepszy prezent ze znowu zaczął być blizej mnie..hehehe dobre!teraz to juz nieco inaczej uwazam..ja caly dzien sie jakos trzymałam, nawet całkiem niezle biorąc pod uwagę ostatnie dni..ale teraz znowu jakis dół mnie dopada..ech..

Ja tez tak myślałam jak Edyszka - BÓG - ''w końcu będę szczęśliwa !!! swoje przeszłam w życiu i teraz mam 'nagrodę' w postaci cudownego chłopaka''
Ja od paru dni jestem w innym świecie, nie wiem co sie dzieje, mam straszne myśli i wszystko mnie przeraża, perspektywa życia samotnego - bo po tym rozstaniu czuje ze jestem sama i mimo posiadania mamy, taty, babci w domu czuje ze jestem sama. On dawał mi jedyne poczucie bezpieczeństwa, dlatego chciałam szybko z nim zamieszkać, myślałam ze to połączy nas na zawsze, ze juz jest ok i tak bedzie. Taaaa...

''Myślałem, że najgorsze w życiu, to być samotnym. Tak nie jest. Najgorsze w życiu, to być z ludźmi, którzy sprawiają, że czujesz się samotny. ” — Robin Williams''

Edyszka ale dlaczego u Ciebie taki spadek ? Coś na to wpłynęło ? Moze chwilowy etap smutku ? Byłaś silna tak długo, każdy ma prawo do spadku energii, jesteśmy tylko... kobietami z rozerwanym sercem

A u mnie fizycznie tez kiepsko, ciągły stres sprawia ze apetyt znowu szwankuje, a patrząc dzis w lustro zauważyłam jak bardzo bez wciągnięcia brzucha widać moje zebra, tez miewam zawroty głowy i co najlepsze - problemy z pamięcią -złapałam sie na tym juz kilka razy, tez boli mnie dzis głowa, moze to wpływ pogody.