Spotykam sie od kilku miesiecy z chlopakiem (trwa to nawet sporo). Mamy ponad 20 lat. Tak naprawdę nigdy się dobrze nie poznalismy. Jest miedzy nami ogromna chemia, ale nic o nim tak naprawde nie wiem. Na poczatku mi to zbytnio nie przeszkadzalo, ale po kilku miesiacach mam tego dosyc. Lubie go naprawdę, fajnie spedza sie z nim czas, ale no ile mozna tak zyc? Wyglupiamy sie, zartujemy, calujemy, przytulamy, ale nie rozmawiamy. Rozmawialam z nim nie raz na ten temat, chcialam zerwac ta znajomosc bo to poznanie nam nie wychodzi, a mnie coraz bardziej ta sytuacja denerwuje. Mozna powiedziec, ze ublagal mnie, ze to zmienimy i znowu zaczelismy sie spotykac. Nigdy nie bylismy na zadnej randce, bylismy albo na imprezie, albo gdzies na spacerze, albo w domu. Od poczatku nie bylam jakos mocno zaangazowana w ta znajmosc, ale z czasem sie to zmienilo. On z kolei stwierdzil, ze nie musimy byc razem bo tak jest dobrze. Nie plakalam z tego powodu. Po paru miesiacach zmienil chyba jednak zdanie, zaczal wyznawac jaka to ja jestem dla niego wazna, ze nie wyobraza sobie tego zebysmy przestali sie spotykac, ze zakochal sie we mnie. Myslalam, ze moze naprawde cos sie zmieni, w końcu porozmawiamy, tak po prostu. Wyjdziemy pogadac. Jednak teraz widze, ze nic z tego nie bedzie. On zachowuje sie troche jak duze dziecko, chociaz jest 5 lat starszy ode mnie. Woli wyjsc gdzies z kolegami niz ze mna. Koledzy zazwyczaj sa na pierwszym miejscu. Koledzy, imprezy i alkohol. Pozniej mnie przeprasza, za to, ale ja nigdy nie bede z chlopakiem na powaznie, dla ktorego beda wazniejsi koledzy i alkohol (chyba, zadna z nas by nie chciala). Z nimi widzi sie na co dzień a ze mna raz na jakis czas a i to czasami potrafi popsuc, bo koledzy. Chociaz ciezko mi zakoczyc to wszystko to chyba bedzie to najlepsze wyjcie. I przede wszytskim nie chodzi tu o seks bo go nie bylo. Co sadzicie o takim facecie? Porozmawiac z nim ostatni raz powaznie, czy zakonczyc raz na zawsze? Najlepsze jest to, ze on denerwuje sie, ze nie potrafie go pokochac, kurde jakim cudem? 
Podobne tematy
jestem w podobnej sytuacji ale dla mnie kobieta jest najważniejsza na pierwszym miejscu, obecnie niemamy ze sobą kontaktu a bardzo zależy mi na niej, cały czas o niej myślę i chciałbym się spotkać porozmawiać, obecnie tylko jeden dzień w tygodniu jestem w domu, ciężko mi ją spotkać
3 2016-10-17 21:18:38 Ostatnio edytowany przez mariusz26700 (2016-10-17 21:22:46)
Totalna tragedia trajektorii transcendentalnej. Najpierw aaa...lkohol, potem imprezy,koledzy. A aa!zapomniałem jeszcze jesteś ty, tak bardzo ukochana,że zmieścisz się gdzieś między szafą a sofą.
Alkohol to naprawdę ogromna chemia nawet organiczna wpływa na mózg i wątrobę destrukcyjnie, ale jak mniemam nie o taką chemię Ci chodzi - innej tu nie dostrzegam!
Ale nie bardzo rozumiem. To Wy jesteście razem czy nie? Po przytulanki itd, to mozna i bez związku uskuteczniać.
jesteście czy nie?
Nie chodzi tu o alkohol, sama obecność wywołuje w nas skrajne emocje, tak działamy na siebie, czuć to w powietrzu... Pierwszy raz tak bardzo mocno mi zależy... Jestem gotów zrobić wszystko aby być razem!
Nie, nie jestesmy razem.