mieszkanie u przyszłych teściów

odkładajcie kasę i uciekajcie na swoje

Tak jak napisały koleżanki odkładaj na swoje, a jeśli mimo to będziesz miała wyrzuty sumienia pomyśl o tym żeby im to wynagrodzić np. kupić coś fajnego do domu, ogrodu etc. po prostu coś takiego żeby nie mogli odmówić przyjęcia

Dziękuję za odpowiedzi.

Swoją drogą, wolelibyście mieszkać w domu teściów na wyremontowanym piętrze (swoja łazienka i kuchnia), czy mieć kredyt na prawie całe życie ale własny dom?

Są w porządku, ale jednak nie czuję się tu jak u siebie i nie wiem czy po ślubie się to zmieni...

Takie wsparcie mieszkaniowe przyszlych teściów to fajna sprawa, jednak uważam, że najlepiej odkładać na własne lokum. Prędzej czy później dojdzie do różnicy zdań, zmęczenia sobą, nawet jeśli byliby to najwspanialsi ludzie na świecie a swoje to swoje. Myślę, że zdrowiej dla relacji (na dłuższą metę) jest mieszkać osobno. W Twojej sytuacji, skoro nie chcą abyście sie dokładali to od czasu do czasu kupiłabym coś do domu, a to co zostanie kisiła i odkładała na własne mieszkanie.

olaaa_92 dlaczego uważasz że musicie brać kredyt na całe życie? Przecież działka to już połowa kosztów mniej, działki są drogie a budowa, nie przesadzałabym, same pieniądze które oszczędzicie nie płacąc czynszu i rachunków to już sporo, a kredyt jeżeli będziecie potrzebować, to na pewno nie jakiś kolosalny, no chyba, że chcecie stawiać 200 metrowego piętrowego kolosa, ale chyba nie potrzebny wam taki dom? Może macie kogoś kto wam pomoże przy budowie? Może w rodzinie uda się pożyczyć trochę kasy?
My też dostaliśmy działkę od rodziców męża, mieszkamy aktualnie na wyremontowanym piętrze u teściów i bez przesady, aż tak źle nie jest, tym bardziej, że mamy małe dziecko i opieka jest pod ręką a to bardzo dużo. Szczerze mówiąc nie przeraża mnie wizja mieszkania tutaj nawet przez najbliższe 10 czy 15 lat. Na całe życie nie chciałabym ale nie dlatego, że mam coś do rodziców męża bo są naprawdę ok, tylko z tego względu, że to nie nasz dom i też nie czuję się jak u siebie i ciągle mam na sobie ten niezręczny dług wdzięczności. Piszesz, że nie czujesz się jak u siebie i nie wiesz czy po ślubie się to zmieni, to ja Ci powiem - NIE, nie zmieni się. Kolejna sprawa to że kiedyś, jak zabraknie teściów przyjdzie taki czas, że rodzeństwo męża upomni się o swoje. Dlatego trzeba ogarniać coś swojego, a niewielki domek na działce którą już mamy można ogarnąć bez kredytu, może to potrwa trochę dłużej ale uwierz mi że da się.
Ja osobiście jestem bardziej za zamieszkaniem u teściów (jeżeli są to ludzie do życia, tzn. nie są alkoholikami, nie robią awantur i dają spać po nocach) nawet na te kilka lat, niż za braniem kredytu tylko po to, żeby się w rok wybudować i być "na swoim", a potem pracować z nożem na gardle, co później ciągnie za sobą masę innych problemów... Nie wspominając o tym, ile tysięcy więcej trzeba oddać do banku, pracowanie przez długie lata na bank to zdecydowanie nie dla mnie, już wole te lata spędzić z teściową za ścianą Ale to jest tylko moje zdanie, nikt nie musi się ze mną zgadzać. Są też ludzie, którzy innego wyboru nie mają i jakoś muszą to ogarnąć. Ale wy macie i ja wykorzystałabym to.

Tylko ja nie rozumiem jakie kompromisy i jaka ugodowość. U nas zasady są jasne, my jesteśmy na piętrze a teściowa się nie miesza, ani do tego jak się na tym piętrze urządzamy, ani do tego co gotujemy, jak spędzamy tutaj czas itd. wszelkie sprawy mąż ustala ze mną, nie z mamą, więc myślę, że to w tym tkwi cały szczegół. Fakt, na pewno inaczej wygląda sytuacja gdzie trzeba dzielić kuchnię i łazienkę - wtedy czułabym się skrępowana, ale w sytuacji gdzie nawet wejścia nie mamy wspólnego, jest ok. Reszta, czyli np. jej ogród, podwórko mnie nie obchodzi, niech tam robi co chce, bo to jej. Budynek nie jest nasz, więc czuję się tutaj tak, jakbym wynajmowała mieszkanie, tyle, że rachunków nie płacę stąd napisałam, że jest mi niezręcznie. Dla mnie nadrzędną sprawą jest opieka nad dzieckiem pod ręką, bo jestem osobą bardzo aktywną i za opiekunkę chyba nie wypłaciłabym się Oczywiste, że też marzę o własnym domu i ogrodzie, ale właśnie jesteśmy z mężem w trakcie realizacji tych marzeń, jednak wolę na ten dom poczekać, niż przez lata pracować dla banku. Ale to już każdego indywidualny wybór, wszystko zależy od sytuacji, z jakimi ludźmi mamy do czynienia, jacy sami jesteśmy, i tak dalej...

Przeczytałam już sporo tych wątków, i szczerze przyznam, że słysząc takie historie jeszcze bardziej lubię moją teściową bardzo współczuję kobietom które takie sytuacje przeżyły, ale uważam jednak, że najwięcej tkwi w mężu - jeżeli to żona zawsze będzie na pierwszym planie, nie rodzice, to będzie dobrze, gdziekolwiek by się nie mieszkało.

Nie mam poczucia, że wykorzystuje, ale to dlatego, że nie raz proponowałam, że dołożymy się do rachunków - nie było mowy... Nie raz mówiłam teściowej, że głupio mi, jak przynosi mi jedzenie bo to też kosztuje... to dostałam "ochrzan" Co innego gdybym mieszkała tu i miała w d., korzystała z wszystkiego i na temat rachunków się nie odzywała, wtedy miałabym poczucie, że wykorzystuje i byłoby to nie fair. Staram się też pomagać, choć oni żadnej pomocy ode mnie nie oczekują, ale przynajmniej takie małe sprawy jak np. kupienie im chleba, kiedy akurat jestem na zakupach, czy załatwienie jakiejś sprawy w mieście, chociaż wiem, że to żadna rekompensata.

Tylko jak opłacać jeżeli oni nie chcą tego przyjąć? Jeżeli dajesz a Ci na siłę oddają? Jeżeli mówią że jesteś na dorobku i potrzebujesz pieniędzy, żeby móc postawić swój dom, a oni w ten sposób chcą Ci pomóc zrealizować te plany.

Nie wszyscy ludzie są tacy, że będą wypominać. Ludzie są różni i doskonale wiem, że dzielą się na tych dobrych i tych mniej dobrych, nie chętnych do pomocy i wypominających każdy grosz, moi teście do takich nie należą. A dług wdzięczności, uważam, że wobec rodziców ma się go tak czy tak, już za sam fakt, że nas wychowali. Czy u nich mieszkamy, czy nie, mamy obowiązek pomagać im w potrzebie... Ja tak uważam.
Dodam jeszcze, że jak mam wybór, to zdecydowanie wolę mieć dług wdzięczności wobec teściów, czy rodziców, niż zobowiązania finansowe wobec banku - który bywa bezlitosny...

Na chwilę obecną ciesz się, że masz fajnych teściów, którzy nie domagają się pieniędzy i pomagają Wam bezinteresownie.
Pieniążki odkładaj, zawsze się przydadzą, choćby na własne mieszkanie.

A w podzięce okazuj im dobre serce i sympatię, zapraszaj na ciasto, kawę. Zrób czasem kolację, albo obiad dla wszystkich. Takie gesty się ceni.

Ja mieszkam u teściów, nie skarżę się na nic. Może troszkę na brak intymności. Jednakże jeszcze przez parę lat pomieszkamy, ponieważ odkładamy pieniądze na mieszkanie.