nie wiem, czy zdradził, czy nie...

Sytuacja rozwinęła się co najmniej dziwnie. Przyszedł do mnie następnego dnia i nie dał szansy na to bym mu wybaczyła, kazał mi delikatnie mówiąc spadać i dodał że nie zasługuję na nic. Następnego dnia psychicznie mnie rozwalił całymi dniami pisząc, że to ja go zdradziłam, jestem szmatą etc, to on mnie zostawia. Masa zagrywek które miały mnie jak najmocniej zaboleć. Ktoś mu ponoć pokazał moja rozmowę gdzie przyznaję się do zdradzania go z byłym. Nawet do niego napisałam, czy się widzieliśmy w tym okresie który on podaje, powiedział, że nie, i że w ogóle nie widzieliśmy się ani razu kiedy z nim byłam i nie rozumie o co chodzi.
To do niego nie przemówiło w ogóle, powiedział, że mi nie wierzy i mam mu dać spokój.
Tak bardzo cierpię, że nie potrafię funkcjonować.
Wiem, że to koniec, za to co zrobił i jak mnie potraktował sama już nie chcę.
Najgorsze jest to, że po tych 3 latach nawet nie dał mi szansy się wytłumaczyć. Nie muszę chyba dodawać, że żadnej zdrady nie było.
To tak bolało, bo to on miał być tym zostawionym, bolą jego wyrzuty i to co pisze, boli to, że tyle energii, czasu i siły w to włożyłam... ciągle dawałam mu kolejne szanse a okazało się, że on nie potrafi tego samego.

Jedyne co czuję to ogromne poczucie niesprawiedliwości przez które nie moge spać, jeść ani funkcjonować. Chciałabym po prostu zasnąć i obudzić się kiedy nie będę go już pamiętać.
Straszny ból.

Gdy byłam odrobine starsza od Ciebie, rownież zaczęłam spotykać sie z chłopakiem.
Pewnego dnia rozstaliśmy sie, ale i tak do siebie wróciliśmy po miesięcu.
Wiedziałam, ze go kocham.
Gdy wracaliśmy do siebie- padly te same słowa- czy z kims spaliśmy, ze nie bedziemy sie oceniać, czy chociaz sie całowaliśmy z kims, czy chodziliśmy na randki, ale nie bedziemy sie oceniać, bo nie bylismy ze sobą, wiec mogliśmy robic co chcemy. Ale te opowiastki okrutnie bolały. Mysl, ze mogł spac z inna dziewczyna...(totalnie Cie rozumiem).
Kochaliśmy sie, ale to było niedojrzałe.
10 miesięcy temu rozstaliśmy sie po 4.5 letnim zwiazku, próbujemy do siebie wrocic i nie ma dla mnie znaczenia czy z kims spał i co robił.
Liczy sie tylko to, ze tu i teraz moglby byc tylko dla mnie.

Jestescie naprawde młodzi i nawet jesli wydaje wam sie, ze dojrzali to tak nie jest- w miłości zawsze bedziemy dziecmi- potrzebujemy tylko czasu by zaczac rozumieć niektore rzeczy i wartości i przede wszystkim nie robic sobie na zlosc.

Byliście razem długo, wiec postarajcie sie porozmawiać, oczyścić atmosferę i rozstać sie w zgodzie. Dajcie sobie czas- czas pokaże.

Rozumiem, ze to ze zagrał na twoich uczuciach, zrobił Ci na zlosc jest uwłaczające. Sprobuj to rozważyć w inny sposob. Oboje sie zraniliscie, wiec wasze postępowanie nie było racjonalne. Pamiętaj- ze jak chodzi o związki- zawsze 100% szczerość nie ukrywaj nigdy co czujesz nawet jesli pozniej wylejesz morze łez, lepiej powiedziec co czujesz

Morze łez to już poleciało, płakałam dziś przez 6 godzin non stop... nie szlochałam, a płakałam, i to histerycznie.
Boję się, że to załamanie nerwowe, bo nie jem i nie śpię, po prostu nic mi się nie chce. Nie dam rady wyjść z domu. O powrocie nie ma mowy, bo nigdy bym mu nie umiała wybaczyć tego jak teraz się czuję.

nazwal  ciebie szmata zwyzywal to wystarczy zeby dac sobie z nim spokoj

Cześć Onazaguniona.
Chciałaś wiedzieć co u mnie, choć sam mój post wzbudził niewielkie zainteresowanie i niezbyt mi pomógł.
Emocje opadły, a jak to człowiek zaślepiony miłością, wróciłam.
Starałam się z całych sił przez ten miesiąc, ale myślę, że gwóźdź do trumny rozstał już wbity.
Mimo, że to był najlepszy okres w naszym związku, pełny miłości, czułości, przekonania do naprawy.... Czułam, że cały czas muszę walczyć, żeby być z tym człowiekiem.
Walczyłam z jego inteligencją i ambicjami mniejszymi ode mnie, skupieniem na sobie, egoizmem i dziecinnością. Mówiłam to, co chciał usłyszeć, bo tego właśnie chciał. Nie akceptował mojej potrzeby przestrzeni, tego, że nie lubię co kilka sekund wyznawać miłości. Czułam, że tak naprawdę całe te 3 lata to była wielka, długa, ciągła walka. O to, byśmy się w końcu dogadali, by w końcu był szczęśliwy ze mną taką, jaka jestem.
Zrozumiałam w końcu że skupiam się ciągle na tym by on był szczęśliwy, a sama chodzę wiecznie sfrustrowana i .. z poczuciem winy, ponieważ musiałam go okłamywać, że wszystko jest ok. Gdy naprawdę podejmowałam próbę walki o nas, był zaskoczony, że w ogóle coś jest nie tak, wpadał w histerię i w końcu znowu musiałam udawać, żeby było dobrze. Teraz wiem, że nie chciał wcale mojego szczęścia, a na pewno nie jego kosztem.

Stało się - spędziliśmy razem sylwestra w innym mieście. Przez całą imprezę tłumaczył mi, jak bardzo mnie kocha, a co ja miałam mu powiedzieć? Tam w rogu stoi chłopak o 3 lata młodszy od ciebie, chudy jak szkapa, z okularami i NIE MOGĘ PRZESTAĆ O NIM MYŚLEĆ? Unikałam go jak ognia, ale widziałam, że też na mnie ciągle spogląda. Gdy wchodziłam do pokoju, on akurat z niego wychodził - złapaliśmy TEN kontakt wzrokowy i już wiedziałam, że sobie tego nie wymyśliłam. To jest zupełne przeciwieństwo "mojego" sportsmena który ostatnio nawet nie chce iść na studia. Muzyk z dobrej szkoły, z zabójczym uśmiechem, cudownym głosem i elokwencją. Cały czas rozmawialiśmy o wszystkim.

Gdy się do mnie uśmiechał, to widziałam, że jest mną oczarowany, tą prawdziwą mną. Skończyło się na przytulaniu w ukryciu i niewinnych buziaczkach. Poczucie winy mnie zabijało, ale on dał jasne sygnały, że jest zainteresowany nie tylko na ten jeden wieczór. Nie czekałam następnego dnia aż napisze, tylko dziś powiedziałam "mojemu", co się stało i zerwałam. Bardzo źle to zniósł i okropnie cierpi. Wiem, że czuje to co ja wtedy, ale już nie mogę nic z tym zrobić. Gdybym mogła, zrobiłabym wszystko, żeby nie cierpiał, ale nie mogę już z nim być. Sama bardzo długo płakałam i wciąż nie chcę żeby zniknął z mojego życia. Mimo wszystko wciąż mi na nim zależy i mam złamane serce tym co mu zrobiłam.

Z drugiej strony jest zaś ten chłopak, którego charakterem jestem zachwycona, z którym chcę i jestem gotowa już być. Jeszcze o tym wszystkim nie wie, ale zupełnie nie wiem jak to rozegrać...