Po tylu latach....

Chyba jak każda z nas chciałam być szczęśliwa.  Wakacyjna miłość i wyjazd z rodzinnych stron (500 km).... Wielka miłość, ślub,dziecko a potem ....codzienność. Raz było lepiej raz gorzej... ale tak jak jest teraz to chyba nie było nigdy w naszym związku. Wszystko się wypaliło i to chyba u nas obojga. Wcześniej kilka razy mąż mnie zdradził.... za każdym razem mu wybaczałam. ( jesteśmy małżeństwem ponad 10 lat)
Jakiś czas temu wszedł w konflikt z prawem.. (sprawa toczy się do dziś). Przez okres 3 lat nie mógł znaleźć pracy .Wówczas nie narzekałam, a moje zarobki pozwalały na utrzymanie rodziny, poza tym wspierałam go na każdym kroku i nigdy mu nie wypomniałam tego okresu.
Na początku roku złożyłam wypowiedzenie w pracy nie mając innej pracy, gdyz nie mogłam już dłużej psychicznie wytrzymać- nie wsparł mnie w mojej decyzji. Skończyło się wizytami u lekarza bo sama sobie nie mogłam poradzić. W tej chwili mam pracę spełniam się zawodowo. Ale moje małżeństwo legło w gruzach...
Własnie siedzę w domu sama bo lepiej spędzać czas na siłowni z kolegami.... rozmawiamy tylko o sprawach codziennych....
Uczucia chyba wygasły.... z mojej strony - nie wiem czy jeszcze go kocham....co wiąże się z tym że nie mam ochoty na seks i do od dość długo. Może to tez ochłodziło nasze stosunki....ale on nie zrobił nic w swoim zachowaniu by to zmienić.
I w tej chwili czuję się kucharka sprzątaczką i praczką.....która spędza samotnie popołudnia w weekendy....która pragnie odrobiny czułości.......