Byłam/jestem tylko z braku laku

Myślę, że powinnaś się uspokoić Twój partner napisał, że wszystko się trochę pozmieniało, gdyby chciał z Tobą zerwać zrobiłby to wczesniej lub wciąż do tego dążył, możesz poprosić go o szczerą rozmowę, nie przyznawaj się do przeglądania jego wiadomości, ale poproś, żeby szczerze odpowiedział jak postrzega wasz związek, czy myślał o rozstaniu i czy wciąż bierze to pod uwagę, jeżeli odpowiedź była twierdząca, zapewnij, że nie masz zamiaru poczuć się urażona jego odpowiedziami, ani mu ich wypominać, ale tylko jeżeli naprawdę tak będzie, a i tylko wtedy podejmij taką rozmowę. Jak to mówią czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.

P.s. Określenie dziwna nie musi być powiedziane w negatywnym kontekście, być może brakowało mu innego określenia?

Jakie znaczenie obecnie ma to czy zakochał się na początku czy nieco później? A już tym bardziej - kiedy zakochiwał się w swoich byłych?
Relacje zaczynają się różnie, co nie przesądza o ich dalszym przebiegu.

Liczy się tylko to kim jesteś dla niego teraz. Po prostu obserwuj jego zachowanie. Przecież widać i czuć czy dla kogoś się liczysz czy jesteś "z braku laku"...
Jeśli on odważył się napisać kumplowi, że "coś się pozmieniało" to odczytałabym to jako bardzo dobry znak. Faceci, szczególnie młodzi, niekoniecznie są skłonni w kumpelskich rozmowach wylewnie opisywać wielką miłość, która właśnie ich dopadła Szczególnie, jeśli wcześniej pisali o "braku laku"

Facet miał kaprys obmawiać Cię za plecami do kolegi, który nawet zapewne nie jest jego rodziną, czy bardzo bliską osobą... Wiadomo nie przyznam, że to zupełnie dobre czytanie cudzych rzeczy - ogólnie. Ale nie będę Cię tutaj oceniała, bo sedno problemu tkwi w czymś innym. Proszę Cię bardzo byś nie mówiła tak sama o sobie, bo po "głupkowatych" tekstach Twoja pewność jak strzała spadła w dół i nagle pojawiły się kompleksy. Dlaczego? Bo on zachował się nie fair, bo zamiast z Tobą porozmawiać szczerze, co prędzej można przeboleć - on na tak poważne tematy i w taki jeszcze sposób opowiada wszystko kumplowi. Szuka wsparcia? Że dobrze robi? Nie obwiniaj siebie i weź głęboki oddech. Pomyśl co będzie najbardziej rozsądne - zachowując spokój.

Komu, jak nie przyjacielowi, miał on mówić o swoich przeżyciach? Szukanie drugiego dna, to decyzja na rozwalenie związku, i to Ty będziesz za to odpowiedzialną.

Proponujesz, by do porządku dziennego przejść nad przeszukaniem przez Ciebie FB. Nie skorzystam z propozycji. Dlaczego? Bo to nie ciekawość legła u podstaw Twej decyzji. Podstawowym problemem jest Twój brak zaufania do niego. Kolejne zdania to potwierdzają: pytasz

Zamiast przyglądać się jego zachowaniu, zajmij się swoim i znajdź jego przyczyny (jeśli do tej pory ich nie znasz).

Twoje przedstawione wyżej  rozumowanie jest efektem Twych problemów.

Daj sobie szansę na szczęśliwe życie: albo - jeśli potrafisz - uporaj się z tymi problemami sama, albo skorzystaj z pomocy specjalisty.