Nie dajmy się smutkom - a przynajmniej spróbujmy :)

Jedyna metoda na poprawę samopoczucia jest taka, żeby ludzie byli bliżej siebie a to jest nie do zrealizowania bo panuje powszechny egoizm. Czekam aż społeczne niezadowolenie osiągnie punkt kulminacyjny i wybuch za kilka miesięcy. To samo dzieje się w innych krajach. USA jest bliskie wojny domowej.

O o fajny temat Podobno to forum jest nazywane w sieci wyjnią, dlatego pewnie jest tyle smutnych spraw poruszanych tutaj. Ale ze dwa razy trafiłam na posty o szczęściu Miło było przeczytać. Jestem jak najbardziej za. Patrzę tylko na godziny, kiedy to pisaliście - w nocy, właściwie nad ranem. Mnie regeneruje sen Pomaga mi czekolada, świeże powietrze, dobra książka, komedie. Ale najbardziej - pogadanie z kimś pozytywnie nastawionym do życia. Super jest też, jeśli docenia się dobre, miłe drobiazgi, które spotykają nas na codzień.

Cześć,a ja uważam,że bardzo ważne jest jakich ludzi mamy koło siebie.Nie da się pozytywnie myśleć jeżeli ciągle ktoś nam na wszystko narzeka

chloe,chyba nie ma człowieka,który nie miał by takich myśli(kiedyś,chociaż raz).Bardzo trudno w takim momencie pomyśleć,że wszystko będzie dobrze,jednak zawsze jest tak,że"po nocy przychodzi dzień"

Sytuacja jest tak zła, że trzeba spojrzeć prawdzie w oczy. Nasz wykładowca z literatury też to zauważył. Nastąpiło powszechne zezwierzęcenie. Może jak to sobie uświadomimy, to będziemy się starać coś zrobić żeby to zmienić, zamiast siedzieć z założonymi rękami i pocieszać się.

Moi sąsiedzi, ona ma doktorat on magister, zaprosili mnie do siebie. Na co? Na inteligentną dyskusję? Nie! Żeby się urżnąć alkoholem. Ponieważ jestem abstynentem nie przyjąłem zaproszenia.

I naprawdę postępujące zamieszki na świecie będą głównym etapem korzystnych zmian jakie nastąpią po tym. W optymistycznym scenariuszu, do połowy przyszłego roku nastąpi dalszy wzrost terroru we wszystkich krajach, upadek ekonomiczny z powodu zadłużenia. Może to się wiązać z totalnym bezrobociem nawet dla magistrów. Ludzie będą mieli dość i powstaną przeciw kapitalistom. W drugiej połowie przyszłego roku nastąpi przełom i znaczna poprawa warunków życia dzięki odblokowaniu zdławionych od kilkudziesięciu lat technologii. Kultura zacznie być ceniona a nie tak jak teraz jest że wszystkie ośrodki kultury upały.
W pesymistycznym scenariuszu nastąpi to samo ale za kilka lat a w tym czasie będziemy się pogrążać jak na wojnie. Zbiorowe działanie, zrozumienie sytuacji i chęć porozumienia może zatrzymać pesymistyczny scenariusz. Wystarczy na początek rozmawiać o tym z sąsiadami. Jak wiedza się rozprzestrzeni, to ludziom u władzy nie będzie tak łatwo wprowadzić swojego planu.

Probuje przyjac takie zalozenie, ze ludzie sa emocjonalni, wrazliwi, i generalnie oczekuja w zyciu tego, co ja.
Czasem tego nie widac,
Czasem obrzydzaja mi zycie
Czasem zapieraja sie, ze nie prawda
Czesto obrzydzaja zycie sobie...

Z roznych przyczyn, bo sie boja- najczesciej...
Nawet jesli chca cos ugrac, to tak na prawde sie boja.
Boja sie, ze inaczej sie nie da, ze musza o cos walczyc, manipulowac, kombinowac, ze inaczej nie dostana tego, na czym im zalezy...

Ale gdzies tam, pod spodem sa wrazliwi, sa empatyczni, chca myslec o sobie dobrze, i chca dla innych dobrze...
Czasem tylko nie udaje sie do nich dotrzec, i to nie jest ani moja, ani ich wina- tak po prostu jest...

Na smutki najlepszy jest kot na kolana Kocie mruczenie zawsze poprawia mi humor.

Hej, dzieki za odpowiedzi, fajnie ze cos ruszyło w tym temacie
Od siebie dodam ze sama mam teraz ciężki okres w zyciu, problemy w zwiazku to tylko jedna z płaszczyzn na których źle sie dzieje.... Ale postanowiłam dać sobie czas i przetrzymac. Pomyslałam ze jesień to taka depresyjna pora, zwłaszcza teraz listopad... Wiecie, dzis sobie uświadomiłam ze za miesiąc i kilka dni bedą Swieta moze to infantylne ale ja wierze w tę magię i juz się ciesze, jak dziecko nie moge sie doczekać. Chyba wkrótce trzeba sie bedzie rozejrzeć za jakims fajnym przepisem na pierniki...

każdy ma problemy jakieś. ważne jak sobie z nimi radzimy ja mam bardzo rzadko zły humor, a problemów też mam sporo.
moje motto- nie smucić sie z powodu problemu bo smutek i rozmyślanie o nim nic nam nie da a tylko pogłębi nasz stan! i naprawdę sie do tego stosuje. mam probkem to myśkę że to jest tylko przejściowe, że życie zaraz pokaże mi sposób na jego rozwiązanie
Zycie jest piękne i pelne niespodzianek i każdego dnia może sie ono zmienić w coś cudownego!

Bądzmy pozytywni

Zamiast komentarza, przypowieść indiańska:

Każdy ma jakieś "komplikacje". Życie po prostu takie jest, że ni można być ciągle na samym dole, kiedyś trzeba z niego wyjść.

a mnie jesienna pora dobrze robi, raczej właśnie latem łapie większego doła

Mam nadzieję kiedys coś tu napisać ale dziś mam doła. Ogólnie dzien był pechowy i do bani.
To przejściowe jak mniemam.

świadomość, że wszystko się kończy na tym padole, dlatego nie warto marnować czasu na smutki

Temat tak przycichł... A powiem Wam szczerze ze przeczytam sobie raz jeszcze co tu pisaliście bo potrzebuje czegoś co rozgoni smutki...

Ja mam czasami wrażenie, że życie to droga pełna trosk i problemów, aż do tego stopnia, że jak czasami przez krótki czas nic się nie dzieje, to czuję się jakoś dziwnie. Ale generalnie i tak jestem optymistą. A radość sprawiają mi często rzeczy małe i bardzo przyziemne. Zawsze dobrze czuję się po ciężkim treningu, czy jak spotkam się z dawno niewidzianymi znajomymi. I oczywiście moja malutka córeczka bo jest bardzo wesołym niemowlakiem i ciężko być smutnym przebywając z nią jak ciągle się do ciebie uśmiecha i "gada".

Psiaki, łono natury, ognisko, parę świec, a do tego szkicownik albo gitara - to wszystko czego mi potrzeba do szczęścia.
Ot taki pustelnik ze mnie, ale naprawdę w gorszych momentach preferuję stan izolacji.
No i sport - jak człowiek "dowali" się treningiem to nie ma już potem głowy na myślenie o czymkolwiek

Mnie w sumie wiele rzeczy potrafi pocieszyć, rozbawić, podnieść na duchu. Często mam tak, że zaczynam po prostu sprzątać w domu, przy okazji puszczając jakieś taneczne, radosne kawałki i śpiewając, tańcząc, ogólnie ignorując wszystko poza tymi paroma rzeczami. Taka roztańczona pani domu ze mnie
Innym razem wystarczy, że przytuli mnie siostrzeniec czy siostrzenica, mówiąc, że mnie kocha. Od razu robi się tak ciepło na sercu i człowiek zapomina o smutkach. Dzieci w takich chwilach to prawdziwy dar od Boga
Uwielbiam też czasem oglądać jakieś śmieszne filmiki, memy i takie tam. Są takie dni, gdy dosłownie leżę i płaczę ze śmiechu.
Fajnie też jest coś obejrzeć, czy przeczytać - uciec do innego świata i innego życia, na moment zapominając o swoim. Poza tym bywało, że właśnie dzięki serialom czy książkom znajdowałam odpowiedź na własne problemy.

Ale... przede wszystkim działa na mnie muzyka. Najczęściej i najsilniej ze wszystkiego.
Jestem dokładnie taka jak Iceni
Potrafię chodzić zadowolona cały dzień, a potem trafi się jakaś bardzo smutna piosenka i normalnie jakby ktoś zburzył mury wewnątrz mnie. I chociaż czuję jakby mnie coś zabijało od wewnątrz, to i tak jej nie wyłączam Ale nauczyłam się to również doceniać. Bo uważam, że to jest dla mnie coś takiego, jak u innych wygadanie się komuś bliskiemu. Wyrzucam z siebie wszystko, co zbierało się tygodniami, a potem mogę wstać następnego dnia, znów silna i gotowa stawić czoła nowym wyzwaniom

Cześć, Smutaski!
Tak sobie właśnie pomyślałam, że skoro mam dobry humor, to może warto się nim podzielić z innymi Więc łapcie po uśmiechu i w gratisie cover, który dzisiaj tak mi się wkręcił, że cały czas go nucę jak szalona A do wczoraj twierdziłam, że święta nic a nic mnie nie ruszają i jak w ogóle mogłabym czuć tego całego ducha świąt To mi utarli dzisiaj nosa Ale to dobrze, jakoś mi lżej na sercu jak śpiewam takie świąteczne starocie i suszę zęby do ekranu laptopa Więc śpiewajcie ze mną i odłóżcie smutki na bok! Co sobie będziemy żałować

Tom super
ja dzisiaj polecam coś w podobnym klimacie

Witajcie to znowu ja
Na dziś mam kolejne porcje smutasów

Ciekaw jestem czy autorka sie podniosla po swoich zyciowych zakretach, Toja co u Ciebie?

A propo muzyki to ta piosenka dziala na mnie jak zadna inna.
Z jednej strony odlatuje i czuje emocje, ktore przeszywaja cale cialo, a z drugiej smutek, ktora towarzyszy mi po jej przesluchaniu dluzszy czas.
Zaskakujace jak pod wplywem muzyki nasze uczucia moga sie zmieniac
https://m.youtube.com/watch?v=S0jbTtWYzlw

zadne tam smutki! Smutkom mowimy stanowcze NIE!