Trudny wybór

Może i tak jest . Ale boje sie reakcji rodziny, znajomych wiem ze nie dali by mi żyć ( zwłaszcza rodzina) , oni uważają ze ma być jeden na całe życie

Zapomnij o wszystkim co jest dookoła Ciebie, chłopak, rodzina, znajomi i zastanów się nad tym co Tobie sprawia radość, a potem zostaje najtrudniejsze czyli decyzja i działanie. Powodzenia!

exceptional4 napisał/a:

Zaczne od tego ze mam chłopaka od 4 lat i niedługo mamy sie zaręczyć . Ostatnio byliśmy na imprezie , wiadomo alkohol , dobre towarzystwo,
w połowie imprezy mój chłopak obraził sie bo uznał ze za duzo rozmawiam z kolegą i wychodzę z nim na  papierosa , nie widziałam w swoim zachowaniu nic złego bo zawsze ktoś z nami był i tylko gadaliśmy, choć przyznam ze czuć miedzy nami "chemie" ale przechodząc do sedna sprawy , pod koniec imprezy gdy zostały juz same niedobitki wiec wyszliśmy sami  i pocałował mnie, nie odepchłam go od razu tylko po chwili mówiąc ze nie możemy bo ja juz mam ustawione zycie i kocham chłopaka i to pewnie wina alkoholu , wtedy powiedział mi ze jak bym go kochała to bym nie odwzajemniła pocałunku, nie wiem czy miał racje czy nie bo w mojej głowie zrobił sie mętlik , ciągle o tym myślę co sie wydarzyło . Jest mi głupio ale nie żałuje i on uważa tak samo.

Mamy sie spotkać i pogadać o tym ale nie wiem czy jechać , boje sie tego spotkania gdyż ciągnie nas do siebie ale wiem ze nie mogę zranić mojego faceta

Co robić ??

Co robić ??
Nie pić alkoholu, widać nie jest dla Ciebie.
Nie umawiać się na randki pod wpływem środków odurzających.

"jest mi głupio ale nie żałuję" - to jest sprzeczność,
to jakby będąc na kacu gigancie nie mieć wstrętu do alkoholu...

Wiesz, chyba najlepiej żebyś teraz NIC nie robiła.
Trochę za wcześnie dla Ciebie na podejmowanie decyzji o związkach.

Pobądź sama, nauczyć się żyć sama ze sobą,
poznaj życie a dopiero potem wchodź w czyjeś życie.