Ratunku mam dylemat

Czesć jestem tu po raz pierwszy. A więc chodzi o to że jestem z partnerem  około 2lat na początku pięknie ładnie (jak zawsze ) i po jakimś czasie pokazał mi swoją bardzo zła cechę ze lu i sobie wypić ... Nie zwracalam aż tak na to uwagi bo to było okazyjnie , po jakimś czasie zadrzalo się to coraz częściej i częściej a co lepsze ze kilka dni pod rząd , zaczęłam zwracać mojemu uwagę ale on tylko obiecywał i się zarzekal że już nie będzie , po kilku miesiącach już miałam tego serdecznie dosyć i jeździłam do domu mojej mamy aby przemyślał co jest ważniejsze dla niego przjechal na drugi dzień przepraszał obiecywał przyrzekaml na początku wierzyłam w te jego puste słowa .... Po jakimś czasie zaszlam w cIążę i obiecywał że jak już urodzi się nasze dziecko wszystko się zmieni i ja nadal uwierzyłam ale to tylko były puste słowa zero zmian ... No i oczywiście słów nie dotrzymał urodziło nam się maleństwo a on nadal potrafił kilka śni pod rząd pic i oklamywac mnie ze mnie pił kiedy ja jestem taka wrażliwa na alkochol obalal się o ściany ale o n nie pił żałosne.... Za każdym razem miałam nadzieję że a może już będzie Okey ... Ogólnie ukrywał się po kontach żeby wypić albo niby do samochodu po coś a ja w oknie widzę że id,id do nocnego i zszedł do piwnicy wypić to piwo .... I teraz co gorsze wczoraj zajmowaliśmy się na gokarty ja mój brat nasze maleństwo i on ehh wyszedł pierwszy z dzieckiem żeby się nie zgzalo ja niczego świadoma zrobiłam raz dwa mleko i zeszlam na dół do nich wsiadamy do samochodu a tu jakiś pan puka mi do ok a i mówi do mnie czy ja pozwolę na to żeby ten pan kierował i ze pił piwo pod sklepem z dzieckiem na ręce Boże pogubilam się wróciliśmy do domu   .... Pomocy drogie panie co ja mam w takiej sytuacji zrobić cały czas wydawanie do mnie przeprasza ale j już znam to na pamięć dajcie jakąś radę ogólnie wyjechalam do mamy żeby to wszystko przemyśleć ale to już jest za ciężkie dla mnie